Donator Dungeon : Necrom ปกรณัมลอกเลียนแบบ

ตอนที่ 113 : Ep.113 - Inception

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 71
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 14 ครั้ง
    10 พ.ค. 62

DD : Necrom.113

แม้จะเอ่ยว่าให้ประลองฟังดูเท่าเทียม ทว่านี่เองก็ถือเป็นเล่ห์เหลี่ยมเข้าข้างให้เอ็นย่าเป็นผู้ชนะแต่แรกเริ่มแล้ว เอ็นย่านั้นเป็นถึงศิษย์ตระกูลดาบลำดับหนึ่งของมัน ขณะเดียวกันฝีมือก็เหนือล้ำไม่เป็นรองใคร หากมาเทียบคุณชายตรงหน้า

ใช่ พอมาเทียบกันแล้วยังไงอินคาร์ก็คิดว่าเอ็นย่านั้นต้องเป็นผู้ชนะแน่

———ช่างย้อนแย้งกับความเป็นจริง

อะ......”

-บ้าน่า.....นี่มัน

รู้สึกตัวอีกทีดาบก็จ่ออยู่ที่ปลายคอหอยของเอ็นย่าเสียแล้ว นี่มันอะไรกัน? มองไม่ทัน ไม่อาจรับรู้ถึงกระบวนท่าเหล่านั้นได้ แม้ขนาดเอเลซิสซึ่งรับรู้ว่าบากิสแข็งแกร่งอยู่แล้วเองก็ยังตกตะลึง ความแข็งแกร่งนี้มันอยู่เหนือการคาดคะเนของเธอไปหลายขุม เป็นพลังที่ต่อให้เป็นผู้นำตระกูลดาบเองก็ยังเทียบไม่ติด

การประลองซึ่งหลายคนคาดหวังว่าอาจเป็นความบันเทิงจากการปะดาบนั้นบัดนี้กลับกลายเป็นความเย็นชาเสียจนน่าตกตะลึง

พอใจแล้วรึยัง?”

เสียงทุ้มต่ำเอ่ยเรียบๆ ส่วนอินคาร์นั้นถึงกับอ้าปากค้างอึ้งไปแล้ว เอ็นย่าที่ถูกดาบไม้จ่อปลายอยู่ก็ลอบกลืนน้ำลายไปใหญ่

สถานที่นี้ล้วนเต็มไปด้วยเหล่าศิษย์มากหน้าหลายตาของเอ็กซ์คาลิเบอร์ กลับกันก็มีลูกๆของเอ็นย่ายืนดูอยู่ ลูกทั้งสามได้แก่ เอซิส อามาเรซ และ เอเรซ่า ต่างก็ทำสีหน้าบอกไม่ถูกออกมา

ท่านพ่อ.....แพ้ง่ายดายเช่นนี้เลยเรอะ?”

นี่คือคำที่หลุดออกมา กระนั้นทุกคนต่างก็เห็นด้วยและรู้สึกอับอายในเวลาเดียวกัน คนที่ควรแข็งแกร่งรองจากประมุข กลับถูกชี้จุดตายภายในหนึ่งวิฯ ท่วงท่าไม่มีอะไรพิเศษ ไม่มีการกวัดแกว่งแต่มีเพียงเพื่อหวังผลเท่านั้น

———คนๆนี้เป็นใครกัน!?

-เนี๊ยฮ่าฮ่าฮ่า! ถ้าเป็นเช่นนี้ท่านพ่อก็คงพอใจแล้วกระมั้ง? ก็ท่านบอกเองนี่ว่าใครชนะจะได้ข้าไปครองน่ะ? หืม?”

-เดี๋ยวก่อน! เช่นนี้ไม่นับ! ใครมันจะไปรู้ว่ามันจะมีฝีมือสูงส่งเช่นนี้! เอาคนระดับมาสู้ยังไงเอ็นย่าที่เป็นเพียงศิษย์เอกของข้าก็ย่อมเอาชนะมิได้อยู่แล้วไม่ใช่เรอะ!?”

พออินคาร์แย้งอย่างนั้น เอเลซิสจึงเบ้ปากทำหน้ามุ่ย ก็แค่การอ้างนู่นนี่ไปเรื่อย อย่างไรก็ดีลูกผู้ชายพูดไปแล้วย่อมไม่คืนคำ ดังนั้นพอนางจ้องตาผู้เป็นพ่อไปเรื่อยๆ เขาจึงทำสีหน้ากระอั่กกระอ่วน ก่อนจะกัดฟันว่า

กรอด! แล้วไปเถอะ.....เจ้าจะทำอะไรก็ทำ

ท่านพ่อตา! เหตุใดถึงยอมรับง่ายดายเช่นนั้น!”

ก็เพราะเจ้าแพ้ประลองง่ายดายเช่นนี้ยังไงเล่า! เอ็นย่า!”

อึก..!

ชายหนุ่มรูปงามสะอึก เอ็นย่าเองตอนนี้ก็ถึงกับไร้เรี่ยวแรงจะเอ่ยต่อ ทั้งชีวิตมันไม่เคยอับอายได้มากถึงขนาดนี้มาก่อน นี่เป็นครั้งแรกที่ได้รับรู้รสชาติของความขมขื่น เพราะแบบนั้นท่าทีอ่อนแรงจะมีความโกรธแค้นมองบากิสอย่างอาฆาตอยู่

ข้าไม่เอาเจ้าไว้แน่!”

“...............”

บากิสเงียบไปตอบคำปล่อยให้ทุกคนแยกย้ายกันออกไป สุดท้ายเรื่องราวก็กลายเป็นตลกขำขันในสายตาของชายหนุ่ม นี่คือผลข้างเคียงจากชีวิตร่วมพันปีงั้นเหรอ? เขานึก

บากิส! เจ้าจะได้แต่งกับข้าแล้วนะ!”

อ่า.....อืม

เขาตอบอย่างเหนื่อยหน่ายก่อนจ้องมองดาบไม้ในมือเงียบๆ

———เขาในตอนนี้สมควรทำอะไรกันแน่นะ?

อยู่แบบนี้ก็ถือว่ามีความสุขแล้วแท้ๆ ได้ทั้งเมีย ทั้งบ้านและทรัพย์สิน ถึงอย่างนั้นก็เหมือนบางสิ่งบางอย่างมันขาดหายไป

สิ่งที่เขาต้องการทำจริงๆ.....มันคือแบบนี้น่ะเหรอ?

ไม่ใช่——

สิ่งที่เขานึกตอนนี้ก็คือไรแรค

หากนึกผลประโยชน์ร่วมจากการแต่งกับเอเลซิสซึ่งเป็นประมุขอยู่ล่ะก็ผลลัพธ์ก็คืออำนาจสิทธิ์ในการใช้งานคน เขาจะมีกองทัพขณะเดียวก็จะสร้างส่งคนไปตามหาไรแรคในช่วงเวลานี้ได้ง่ายขึ้น

ทว่าความรู้สึกภายในมันแปลกๆเหมือนนับวันยิ่งชินชาจนแทบจะตายด้าน

———รู้สึกเบื่อหน่ายกับทุกสิ่ง

เพราะแบบนั้นเขาในตอนนี้จึงปั้นหน้ายาก ความเฉยชานี้

———ไม่อาจมอบความสุขที่แท้จริงได้

.

.

.

ในมุมห้องเล็กๆซึ่งถูกปกคลุมด้วยแสงสลัว ร่างเล็กของเด็กชายนั้นกำลังอ่านหนังสือเล่มหนึ่งอย่างสงบ การใฝ่ความรู้เองก็เป็นหน้าที่ของมันสมองประจำทีม ดังนั้น 01 ในตอนนี้ถ้าเทียบก็เหมือนกับนักสู้ซึ่งกำลังซ้อมดาบอยู่

อ่านอะไรอยู่เหรอ?”

บทกวีของนักบุญน่ะ

เห? ทั้งที่เราเป็นนักฆ่าแท้ๆแต่เจ้ากลับมาอ่านของแบบนี้เนี่ยนะ?”

เด็กสาวผมดำยาวสลวยถึงกลางหลังเอ่ย 04 นั้นถือว่าเป็นคนสนิทที่สุดของ 01 เพราะอย่างนั้นยามว่างพวกเขาจึงใช้เวลากิจกรรมร่วมกัน

ถึงจะว่าสนิทหรือทำกิจกรรมร่วมกัน ทว่านั่นก็เป็นเพียงแค่การนั่งเฉยๆกรอกตาไปมากับตัวหนังสือ ส่วนเด็กสาวก็แค่จ้องมองการกระทำนั้นของเด็กชายต่ออีกทีหนึ่ง

ทุกๆวันก้าวผ่านไปเช่นนี้อย่างช้าๆ

อ๊ะ! ค่ำแล้วเรอะ?”

เมื่อมองไปทางเข็มนาฬิกา 04 ก็เอ่ยอย่างนั้น แล้วเพราะคำเอ่ยนี้เอง หนังสือ «บทกวีของนักบุญผู้เสียสละ» จึงถูกปิดลง

“.......ได้เวลาแล้วสินะ

ทุกอย่างล้วนดำเนินไปด้วยความเหนื่อยหน่าย กระนั้นความเหนื่อยหน่ายนี้

———ก็ถือเป็นความสุขอันน้อยนิดของมัน

†††

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 14 ครั้ง

230 ความคิดเห็น

  1. #217 Olaf is here Bro!! (@ZEAL3IX) (จากตอนที่ 113)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2562 / 11:24
    ได้ลูกเลี้ยงเป็นเด็กเปรตชื่อไรแรคแน่นอน
    #217
    0