ตอนที่ 108 : Ep.108 - Inception

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 81
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 18 ครั้ง
    6 พ.ค. 62

DD : Necrom.108

ทำไมข้าต้องแต่งกับเจ้า?”

พูดเช่นนี้หมายความว่าไง!? เจ้ายังมีความเป็นชายอยู่อีกเรอะ!? -ทั้งที่เมื่อวานเจ้าเพิ่งหลั่งน้ำพิสุทธิ์ใส่ข้างใน—”

พอแล้วๆ! ไม่ต้องพูดย้ำก็ได้!”

บากิสถึงกับลนลาน ส่วนสาวเจ้าที่แสร้งทำหน้าสลดก็พลันกลับมาแยกเขี้ยวยิ้มยิงฟันออกมา ยัยจิ้งจอกนี่.....จอมมารลอบสบถในใจเบาๆ ถึงอย่างนั้นนี่แองก็นับเป็นความผิดครั้งมหันต์ของเขาเช่นกัน ทว่าก่อนหน้านั้นชายคนนี้กลับสงสัย

เจ้าบอกว่าตนเองเป็นประมุขตระกูลดาบลำดับหนึ่งสินะ?”

แม่นแล้ว!”

ร่าเริงซะจริง...นึกงั้นแล้วก็ถามต่อ

เช่นนั้นคนที่เป็นทายาทสายตรงล่ะ? เอ่อ...ปกติบ้านเอ็กซ์คาลิเบอร์น่ะจะมีทายาทสายตรงอยู่ห้าคนใช่ไหมล่ะ? หญิงสามชายสอง แล้วอีกคนหนึ่งก็เป็นชายแก่ซึ่งสมควรครองที่นั่งประมุขถูกไหม?”

หา? ทายาทสายตรงอะไรของเจ้า? ทายาทสายตรงน่ะมีแค่ข้าคนเดียวนี่ล่ะ แล้วก็ชายแก่ที่ว่านี่ใครกัน? ผู้นำประมุขน่ะข้านะ! ไม่เชื่อกันรึไง?”

อืม ก็ไม่เชื่อน่ะสิ เพราะจากที่ข้าได้ยินมา คนที่เป็นประมุขดาบลำดับหนึ่งมีนามว่าเอ็นย่าต่างหาก

“..............!”

แม้จะเล็กน้อยแต่บากิสก็เห็นอากัปกิริยาที่เปลี่ยนไป

———ใบหน้าของเอเลซิสถึงกับเคร่งเครียดชั่วขณะ

“.....ข้าไม่รู้หรอกนะว่าเจ้าไปได้ยินเรื่องราวเช่นนั้นมาจากไหน ทว่านั่นน่ะหาใช่ความจริงไม่ ประมุขคนปัจจุบันคือข้า ส่วนชายที่ชื่อเอ็นย่านั้นข้าไม่ทราบ

แน่ใจเรอะ? สีหน้านั่น.....ไม่ใช่ความเก็บความลับอะไรไว้อยู่รึไง?”

“.....แล้วไปเถอะ เจ้าไม่ถามข้า ข้าไม่ยุ่งกับเจ้า เรื่องที่เอ่ยว่าตบแต่งก็เป็นเพียงการละเล่นขำขันฉากหนึ่ง

แกร๊ก!

นางเอ่ยอย่างคุกรุ่นเสร็จก็หยิบดาบห้อยสะพายหลังเดินออกไป โดยมีสีหน้างุนงงของบากิสกำกับอยู่ ถึงจะรู้สึกผิด กระนั้นปล่อยให้เป็นเช่นนี้ก็นับว่าดีไม่น้อย เท่านี้เขาก็จะได้กลับมาจัดการธุระที่ค้างคาเสียที

เมื่อลงมายังเลานจ์ด้านล่างเขาก็พบว่าเอเลซิสได้หายไปแล้ว บางทีอาจจะวิ่งออกไปด้วยอารมณ์หงุดหงิดทั้งอย่างนั้น บากิสส่ายหัวระอาจากนั้นจึงเดินออกไป

ห่างเพียงไม่กี่ก้าวก็มาหยุดยืนอยู่หน้าบ้านของไรแรค

———หายใจลึกๆแล้วพังประตูเข้าไป

ตึง!

“———!?”

บากิสเลิกคิ้วขึ้น สิ่งที่พบเห็นนั้นก็คือความว่างเปล่า ไม่มีคนอยู่ ไม่สิ่งของหรือเฟอร์นิเจอร์ กระทั่งร่องรอยการอยู่อาศัยก็ไม่พบ.....นี่มันหมายความว่ายังไง? ขณะขบคิดอย่างไม่เข้าใจนั้นจู่ๆก็มีเสียงดังขึ้นจากด้านหลัง

เจ้าเป็นใคร!? ไฉนจึงมาพังบ้านคนอื่นเช่นนี้!”

เป็นหญิงอวบวัยกลางคน เขาไม่รู้จักกระนั้นก็ดูคลับคลาคล้ายเคยเห็น

กระนั้นที่สำคัญกว่าคือคำถามที่อีกฝ่ายจี้เข้าใส่

ท่านเป็นของบ้านนี้เหรอ? เช่นนั้นก็ขออภัย

ขออภัย? เหอะ! คิดว่ามันง่ายดายเช่นนั้นเรอะไง! นี่มันห้องเช่าใหม่นะ! ข้ายังไม่เคยเปิดให้ผู้ใดจับจอง ทว่ามาวันนี้กลับถูกคนเร่ร่อนเช่นเจ้าพังทำลายประตูเช่นนี้แล้วเจ้าจะให้ข้าทำอย่างไร!? หา!?”

“......ห้องเช่าใหม่? ไม่เคยมีผู้ใดเคยอยู่?”

บากิสถึงกับงุนงงไปชั่วขณะ ไม่ใช่ว่านี่เป็นบ้านของไรแรคเหรอ? ไม่สิ...เจ้าของบ้านยืนยันมางั้น หรือว่าเป็นเพราะการย้อนเวลามันผิดเพี้ยนกัน? จะว่าไปใบหน้าคนๆนี้ก็ดูคล้ายคลึงกับ.......จอมมารเฒ่าคิดจนกระทั่งตระหนักถึงบางสิ่ง ดังนั้นดวงตาจึงเบิกกว้างขึ้น

แล้วมันก็นึกออกว่าสตรีวัยกลางคนตรงหน้าก็คือป้าซึ่งเจ้าของเก็บค่าเช่าบ้านไรแรคทุกเดือนในอดีต แม้จะต่างออกไปเหมือนย้อนวัยทว่านี่คือคนเดียวกัน!

นี่คือการย้อนอดีตจริง! ทว่าเป็นการย้อนเวลาที่ล่วงเลยลึกเข้าไปอีก

———เขาย้อนเวลามาในสมัยก่อนที่ตนจะพบเจอกับไรแรค!

.

.

.

ให้ตายสิ! ข้าอุตส่าห์เลือกให้ยาจกมาเป็นคู่ขาเลยนะ! ชิ!”

อีกด้านหนึ่งเอเลซิสก็กำลังเดินทอดน่องสบถคำพูดของตัวเองออกมาอยู่ เดินผ่านฝูงชนผ่านตลาดผ่านผู้คน กระทั่งเดินมายังมุมมืดของตรอกเล็กๆ

———เพราะอย่างนั้นเธอจึงเท้าสะเอวหยุดเท้าของตัวเอง

เอาล่ะ เท่านี้เจ้าก็คงลงมือได้สะดวกแล้วกระมั้ง?”

คำพูดของเธอยังคงปรากฏความสบายเนิบนาบ กระนั้นก็แฝงความรู้สึกต่อต้านไม่เป็นมิตรอยู่ให้เห็น

เผยตัวออกมาซะ คิดว่าข้าผู้เป็นถึงประมุขคนนี้จะไม่รู้สึกตัวรึไง?”

แซ่กๆๆๆ

ราวกับตอบรับคำเชิญนั้นร่างนับสิบก็พลันปรากฏตัวออกจากเงามือ จากที่เห็นล้วนเป็นเด็กหนุ่มฉกรรจ์วัยสิบห้าหกกันได้ นั่นเป็นเพียงการคาดเดาจากรูปร่างเพราะไม่เห็นหน้าตาซึ่งถูกปกปิดด้วยหน้ากากรัดรูปสีดำสนิทเช่นเดียวกับเนื้อหนัง

ทั้งที่เป็นอย่างว่า แต่รูปร่างทุกคนนั้นล้วนเปล่งชัดให้เห็นถึงกล้ามเนื้อ

———นี่หมายถึงบุคคลที่ได้รับฝึกฝนมาเป็นอย่างดี

“...............”

ไม่คิดจะพูดอะไรหน่อยเรอะ? ให้ตายสิ เด็กน้อยสมัยนี้ช่างเสียมารยาท วันนี้น่ะข้าโดนตาลุงแก่สลัดรักไม่พอ ไหนเลยต้องถูกเด็กตามรังควาญด้วย?”

———เอเลซิสถอนหายใจก่อนจะกวักมือเรียก

มาเถอะ ข้าไม่ใช้ดาบในตำนานกับอีเรื่องแค่นี้หรอก

“.......โง่เง่านัก

หนึ่งในกลุ่มเงาแสงเอ่ยเช่นนั้น และแล้วการเหตุก็ดำเนินต่อ

———ดำเนิน...ในสภาพของการฆ่าฟัน

†††

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 18 ครั้ง

229 ความคิดเห็น