ตอนที่ 107 : Ep.107 - Inception

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 97
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 26 ครั้ง
    5 พ.ค. 62

DD : Necrom.107

บากิสไม่เคยพบเจอแม่ของอิลลาเซส ตอนที่ไปคฤหาสน์ตระกูลเอ็กซ์คาลิเบอร์ ไม่ว่ากี่ครั้งผลตอบรับคือไม่เห็นแม้แต่ตัวตน ดังนั้นสิ่งที่เขาพอจะเดาได้คือแม่ของเธออาจเสียไปแล้วก็ได้ และเพราะคิดแบบนั้นก็เลยไม่ได้ถามให้แน่ใจ

ทว่าเรื่องที่มั่นใจนั้นก็คือทายามสายตรงของเอ็กคาลิเบอร์ที่หากอิลลาเซสเข้าไปด้วยก็จะมีห้าคน บุตรีคนแรกเอซิส บุตรคนแรกอาเมเรซ บุตรีลำดับสองเอเซร่า บุตรีลำดับสามอิลลาเซส และน้องเล็กสุดอูยาเร

เขามั่นใจอย่างนั้น ว่าคนที่ชื่อเอเลซิสไม่มีอยู่——

และมั่นใจด้วยว่าประมุขนั้นคือเอ็นย่าไม่ใช่เอเลซิส

นี่มันยังไงกัน? ทำไมนางได้อ้างตัวว่าเป็นประมุขดาบกัน? นี่คือสิ่งที่จอมมารเฒ่าไม่เข้าใจ ทว่าก่อนจะได้คิดอะไรเป็นอื่นนั้นเอเลซิสก็เริ่มนั่งยองๆจากนั้น

พรึ่บ!

นางก็ถกกระโปรงขึ้นเผยให้เห็นเรียวขาสวยกับกางเกงในลายลูกไม้ดำ

———นิ้วคู่สวยนั้นกำลังกดชายขอบกางเกงในหมายจะดึงลง

ชิ! เยี่ยวตรงนี้ก็ด้ายยย~~”

เดี๋ยวๆ! เจ้าจะทำบ้าอะไรน่ะเฮ้ย!?”

ก็เจ้าไม่พาข้าไปห้องน้ำนี่นา?”

สาวใหญ่ที่มีใบหน้าสวยไม่ต่างกับดุรณีแรกเยิ้มเอียงคอทำหน้างุนงงออกมา บากิสเองก็ถึงกับซับเหงื่อที่แตกพลั่กบนหน้าอย่างเลิ่กลั่ก นี่เป็นเหตุการณ์ที่พันปีจะมีครั้งในชีวิตของเขา เหตุการณ์ที่เจอหญิงสาวมาโชว์ของสงวนต่อหน้า

พอคิดอย่างลำบากใจสุดท้ายก็ตบหน้าตัวเองฉาดหนึ่งจนเอเลซิสสะดุ้งเฮือก อาจเหมือนไม่มีอะไร ทว่าแรงกายที่ฝึกฝนมานี้บวกกับความสามารถของตราประทับนั้นหากให้คนธรรมดามารับเกรงว่าอาจมีกระโหลกแตกได้

เอเลซิสถึงหายสร่างไปชั่วขณะ จังหวะนั้นบากิสก็หิ้วร่างสวยขึ้น

———เป็นท่าอุ้มเจ้าหญิงแหละ

-นี่! จะทำอะไรของเจ้าน่ะ!?”

พาไปห้องน้ำ!”

.

.

.

รุ่งอรุณของเช้าปรากฏเสียงนกฮัมมิ่งเบิร์ดร้องระงมฟังดูสดใสเช่นเดียวกับแมกไม้ที่สั่นไปตามลม ในห้องพักเล็กนี้กลับมีควันขาวพ่นออกมาเป็นทาง

ฟู่วววว!

บากิสกำลังสูบยาเส้นในมืออย่างเงียบๆ

ถึงอิลลาเซสบนสวรรค์ สตรีผู้ที่ข้าคิดจะตบแต่งเป็นเมียด้วย และถึงเฮียวบนสวรรค์ สตรีผู้ที่ข้ารักและเคารพจากใจจริง

“....กระซิก....กระซิก....”

ด้านข้างนั้นมีเสียงสะไห้อื้นของหญิงสาวนอนกอดผ้านวมอยู่

———เป็นเอเลซิส

ข้า.....ถูกคนถ่อยพรากพรหมจรรย์ไปเสียแล้ว...กระซิกๆ

ข้าสิถูกพราก! เจ้าเป็นคนจับกดข้าเองแท้ๆ!”

สวรรค์...อภัยให้ลูกช้างที่หลงระเริงเดินผิดทางด้วยเถิด

———บากิสกำลังคิดแบบนั้นจากใจจริงอยู่

ย้อนความจากเหตุการณ์เมื่อวานก่อน ไม่ทราบว่าด้วยเหตุใด ทว่าพอคิดจะหาห้องน้ำให้กับเอเลซิสแล้ว ทางออกที่พบใกล้สุดกลับเป็นเลิฟโฮเตลเล็กๆหลังหนึ่งซึ่งอยู่ติดกับบ้านของไรแรคอย่างพอดิบพอดี อ่า พอดิบพอดีเสียจนน่าใจหาย เพราะพนักงานบอกไม่ให้ใช้น้องน้ำฟรีบวกกับวันนี้เขาเองก็ไม่มีที่อาศัยอยู่

ดังนั้นก็เลยเอาเงินของเอเลซิสไปจ่ายเพื่อเปิดห้องก่อน

———ใจจริงเขาแค่ต้องการให้หล่อนเข้าห้องน้ำก็เท่านั้น

“.....ทำไมกลายเป็นเช่นนี้ไปได้

บากิสถึงกับคอตกหน้าเหยเก เพราะหลังเจ้าหล่อนทำธุระเสร็จก็ใช่ว่าทุกอย่างจะคลี่คลายความเมา สุดท้ายกลายเป็นคุณหญิงตระกูลดาบคนนี้เข้ากดจอมมารเฒ่า ทว่าเพราะรูปโฉมหรืออย่างไรก็ดี สุดท้ายก็กลายเป็นบากิสเออออตามไปด้วย

สุดท้ายทั้งคู่ก็ได้เสียกันง่ายดายด้วยประการฉะนี้ ซึ่งต้องเข้าใจ

———ว่าพันปีของบุรุษซึ่งไม่ได้ปล่อยความใคร่นั้นมันทรมานนัก

เจ้ามันคนถ่อย.....ถ่อยเหมือนกับใบหน้าเลย

เลิกว่าข้าเป็นคนถ่อยเสียที! ข้าแค่ไม่โกนหนวดเคราเลยดูเหมือนคนถ่อยแค่นั้นแหละ!”

จะจริงเร้อ?”

บากิสกระตุกคิ้วจู่ๆหล่อนก็เปลี่ยนเสียงกลายเป็นอารมณ์ร่า

———รู้สึกอีกทีเขาก็ถูกสวมกอดจากข้างหลังเสียที

ในเมื่อเจ้าทำข้าแล้ว เจ้าก็ต้องรับผิดชอบตบแต่งข้าเป็นภรรยาเสียแต่โดยดี.....นะ?”

“.......หา?”

บางทีนี่อาจเป็นชะตากรรม——

ฤทธิ์แอลกอฮอล์ช่างน่าน่ากลัวยิ่งนัก

.

.

เป็นเด็กดีเสียจนน่าใจหาย บากิสเองก็รู้สึกผิดลึกๆที่เผลอตวาดมันไป ทว่าพอคิดจะเอ่ยอันใดร่างเล็กนั้นก็เลือนหายเข้าพงหญ้าไปเสียแล้ว

“.......ข้าเนี่ยนะคือไรแรค?”

วาจาเหลวไหลสิ้นดี...สิ่งนี้เองก็คงเป็นเรื่องบังเอิญกระมั้ง?

เหมือนกับการที่ข้าย้อนเวลากลับมา นั่นก็คงเป็นเรื่องบังเอิญแน่ๆ ใช่ ยังไงก็ต้องคิดเช่นนี้ไว้ก่อน กึด! แม้สมองจะพยายามยัดเหยียดความเข้าใจแบบนั้นเข้าไป ทว่ามือไม้ของบากิสกลับกำแน่นราวกับฝืนรั้นความคิดบางอย่างอยู่

แล้วตอนนั้นมันจึงบังเกิดความหนึ่งขึ้น

———ความคิดที่จะยืนยัน

.

.

.

เลยผ่านพ้นไปหลายชั่วตึก สถานที่อับชื้นเป็นมุมมืดยากแก่การมองเห็นนั้นกลับเผยให้เห็นร่างหนึ่งยืนตระหง่านอยู่ ใบสวมโมโนเกิลซึ่งเป็นแว่นตาเดียวทรงกลมอยู่ที่ข้างขวา รูปลักษณ์นี้ไม่นับว่าแก่ไม่นักเรียกได้ว่ากำลังอยู่ในช่วงกึ่งกลาง

ชุดที่มันสวมใส่อยู่คือชุดของบาทหลวงซึ่งเป็นสีขาวขลิบทอง

———ชุดยศสูงศักดิ์.....ชุดของบาทหลวงพระสันตะปาปา

หน่วยข่าวกรองรายงานผลวันนี้ว่าทางประตูทิศเหนือได้พบเจอกับบุคคลสำคัญ นางคือเอเลซิส.โมโน.เอ็กซ์คาลิเบอร์ ประมุขสตรีผู้เป็นหนึ่งในสามประมุขตระกูลดาบ.....เอาล่ะ ชั้นมีคำสั่งให้พวกแกทำเป็นงานง่ายๆซึ่งจะวัดคุณค่าและชีวิตของพวกแกในตอนนี้

แล้วมันจึงเหลือบมองต่ำมายังเหล่าเด็กน้อยซึ่งก้มคำนับ

———เด็กหนุ่มเหล่านี้ก็คือกลุ่มลับเงาแสง

จะให้นางรู้เรื่องของเรากับเพอร์ตินไม่ได้เด็ดขาด คงเข้าใจสินะ?”

ฮ่ะห์!”

และชายผู้ยืนอยู่ตรงหน้าทหารเด็กวัยรุ่นเหล่านี้

———ก็คือพระสันตะปาปาสควอลโล่

ท่ามกลางความมืดมิดนี้ก็มีดวงตาสีดำขลับจ้องมองอย่างเย็นชาราวกับตุ๊กตาไร้ซึ่งชีวิตอยู่ มันไม่มีชื่อ ไม่มีศักดิ์ เป็นแค่แขนขาของศาสนจักรและนายตรงหน้า

———มันถูกเรียกว่า «01»

†††

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 26 ครั้ง

229 ความคิดเห็น

  1. #214 PoooohaCycebsyz (@PoooohaCycebsyz) (จากตอนที่ 107)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2562 / 16:49
    จอมมารเอ๊ย
    #214
    0