ตอนที่ 104 : Ep.104 - In the End

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 94
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 22 ครั้ง
    2 พ.ค. 62

DD : Necrom.104

บานประตูสีดำสูงใหญ่ดูเก่าแก่และน่าเกรงขาม บนนั้นมีรูปสลักของยักษ์กำกับอยู่ นี่คือชั้นที่ 40 ของดันเจี้ยน «วิหารอมตะ» บากิสจ้องมองประตูตรงหน้า

นี่คือห้องของลาสบอสไม่ผิดแน่

ใช้เวลากว่าหลายวันจึงผ่านมาถึงชั้นนี้ได้ เพราะลำบากหรือไม่ลำบากหรืออาจจะเหนื่อยหน่ายหรืออาจเป็นทั้งหมด เพราะทั้งอะไรก็ตามสุดท้ายเขาก็ถอนหายใจเฮือกใหญ่แล้วเปิดประตูออกไป

ไม่ขอภาวนาให้บอสแข็งแกร่งหรืออ่อนแอ

———สิ่งที่ภาวนานั้นก็คือสิ่งที่เขาตามหา

แอ๊ด!

ครั้นเมื่อเปิดประตูจึงรับรู้ได้ว่าในห้องนี้มีสิ่งอื่นเฝ้ารอคอยอยู่ ในห้องโถงบัลลังก์ทมิฬนี้ดูน่าหวานหวั่นและวิตกอยู่ไม่น้อย ทว่าบากิสยังคงรักษาจิตใจให้มั่นคงได้เหมือนกับว่าตนมาเดินเล่น บนเก้าอี้ผุผังของบัลลังก์นั้นมีร่างหนึ่งจ้องมอง

มอนสเตอร์ยักษ์สูงเท่าตึกสิบชั้น เลเวลคือ CLII(152) ซึ่งสูงกว่าเขา

———ชื่อของมันคือ «เอไอออนท์»

หวังว่าเจ้าจะมีของรางวัลที่ข้าตามหาอยู่นะ

จอมมารเฒ่าเปรยเสร็จก็ชักดาบมารออกจากทรวงอก ส่วนยักษ์หินตรงหน้าก็จ้องมองแล้วจึงลุกขึ้นเกิดการสั่นสะเทือนของพื้นดินราวกับวันโลกาวินาศ ถึงอย่างนั้นทั้งคู่ก็หาได้ถูกความน่าพรั่นพรึงนี้บั่นทอนแต่อย่างใด

———การต่อสู้ได้เริ่มต้นขึ้น

ป่ง!

เสียงทึบๆปรากฏ กำปั้นของยักษาได้ทุบลงหมายขยี้จอมมารให้แหลกเละ ทว่ายามเมื่อฝุ่นควันคละคลั้งสลายไป สิ่งที่ปรากฏก็คือความว่างเปล่า

เจ้ามองหาสิ่งใด?”

“———!?”

โดยไม่รู้สึกตัว «เอไอออนท์» ก็ถูกสิ่งมีชีวิตเท่ามดปลวกตรงหน้าลอบเร้นประชิดถึงคอหอย หากย้อนความนั้นเมื่อครู่บากิสได้ใช้ «เฮสท์» ระดับ 7 ซึ่งเป็นระดับสูงสุดพุ่งทะยานออกไปไต่จากแขนไปถึงต้นคอหอย

และด้วยเหตุนี้เองจึงทำให้ดาบมารได้เปล่งแสงกัมปนาทกลายเป็นริ้วโลหิตขนาดใหญ่เท่าใบมีดยักษ์

อยากหลบแต่คงไม่พ้น อย่าว่าแต่พ้นเลย

———แค่จะหลบมันก็มิอาจหลบได้

ข้าในตอนนี้แข็งแกร่ง.....ดังนั้น—”

ฉัวะ!

หัวของยักษ์เลเวล CLII(152) พลันหลุดกระเด็นออกไป

———เลือดสีชาดพวยพุ่งออกมาอย่างมหาศาล

“.....จึงไม่มีผู้ใดเอาชนะข้าได้

คำพูดเหมือนเป็นนามนัยจบลงเช่นเดียวกับดาบมารซึ่งถูกขย่อนแทงกลับสู่อกของจอมมาร บากิสปลีกตัวโดดลงจากร่างของ «เอไอออนท์» ที่ล้มตึงสนั่นพื้นจนห้องเกือบถล่มแล้วปัดฝุ่น

ว่ากันตามจริงลาสท์บอสนี้นับว่าแข็งแกร่งกว่าพวกลูกจ๊อกตลอดทางในแง่ของพละกำลังเวทย์วิชาและทั้งหมด ทว่าตรงจุดนั้นบากิสกลับเหนือกว่า และเพราะบอสตัวนี้ดันไม่มีความสามารถเป็นอมตะเหมือนเหล่ามอนสเตอร์ลูกน้องที่ผ่านมา

ดังนั้นผลลงเอยจึงกลายเป็นการสังหารอย่างง่ายดายแทน

วิ้ง!

ปรากฏแท่นของรางวัลพิชิตดันเจี้ยนขึ้นด้านหลัง แท่นสีดำดูเก่าแก่นั้นมีลูกบาสก์ใสครอบวัตถุบางอย่างเอาไว้อยู่ พอเห็นแบบนั้นบากิสจึงตาวาวรีบเข้าไปใกล้

———เป็นขนนก

นี่คือ..?”

เมื่อหยิบออกมาก็พบว่าเป็นเหมือนกับขนนกปกติ ทว่าที่ดูแตกต่างนั้นเห็นจะเป็นสีทองเงินสลับกันบนลวดลาย ที่ผ่านมาเขาเคลียร์ดันเจี้ยนมาแล้วกว่า 13 แห่ง ทว่าทุกแห่งล้วนดรอปของออกมาเป็นอาวุธไม่ก็เครื่องสวมใส่ระดับสูง

ทว่าขนนกนี่มันหมายความว่ายังไง?

เอาไว้ใช้ทำอะไรรึ? กิน? ปั่นขี้หูรึไง? รึว่าใช้เป็นของประดับ? เพราะไม่เข้าใจบากิสก็เลยแสดงสีหน้ามึนงงออกมา ระหว่างที่คิดนั้นหน้าอกก็พลันเจ็บแปลบแล้วเรืองแสงสีทองออกมา เมื่อเปิดออกพบว่าเลเวลได้เปลี่ยนเป็น CL(150) เสียแล้ว

ที่อกเองก็มีรอยสักเพิ่มพูนขึ้นมาอีกหนึ่งกลายเป็นลายที่สิบสี่

———เป็นรูปลอยสลักของยักษ์

ความสามารถใหม่สินะ? เดี๋ยวค่อยลองใช้งานแล้วกัน.....ทว่าขนนกนี่จะเอายังไงดีนะ?”

เขายืนลูบเครายาวของตนเองแล้วขบคิด กระทั่งเมื่อคิดไม่ตก

———สุดท้ายก็เก็บมาเหน็บไว้ที่อกเสื้อ

แม้จะยังไม่รู้วิธีใช้งาน ทว่าการเก็บมาก่อนก็ไม่ใช่เรื่องเสียหาย

ทว่าความคิดหนึ่งก็ปรากฏ บากิสชะงักฝีเท้าแล้วหันไปมองศพของเอไอออนท์แล้วเดินเข้าไปใกล้พลางทาบขนนกลงไป

.

.

ผลลัพธ์คือไม่มีอะไรเกิดขึ้น

———ไม่ใช่ไอเทมไว้ชุบชีวิต

“.......สุดท้ายครั้งนี้ก็ล้มเหลวเรอะ?”

สุดท้ายก็หาไอเทมฟื้นคืนชีพไม่เจอ เขาตระหนักแบบนั้นแล้วเก็บขนนกกลับไป ใบหน้าแม้จะไม่แสดงความรู้สึก ทว่าลึกๆแล้วก็เป็นความผิดหวัง

จอมมารเฒ่าเดินออกจากดันเจี้ยนแห่งนี้ก่อนที่จะพังทลายลง

———ยังคงเดินหน้าต่อไปจนกว่าร่างนี้จะแหลกสลาย

.

.

จนกว่า——

ทุกสิ่งจะกลับมาเป็นเหมือนเดิม

จนกว่าทุกสิ่งจะกลับเข้าที่เข้าทางอันถูกต้องอีกครั้ง

ชักหิวซะแล้วสิ.....”

แม้จะไม่ต้องกินก็อยู่ได้ ทว่าการมีแรงไว้ก่อนพร้อมรับมือทุกสถานการณ์ก็นับเป็นเรื่องที่ดีกว่า จากชั้นที่ 40 ร่างสูงก็มาปรากฏอยู่ที่ชั้นแรกของดันเจี้ยนในเวลาไม่นานนัก ทางออกนั้นเผยแสงสว่างออกมาแสดงให้เห็นถึงช่วงเวลารุ่งอรุณ

และเมื่อย่างเท้าออกไป——

บากิสจึงพบเจอกับทัศนวิสัยใหม่

เร่เข้ามา! เร่เข้ามา! หนังเฟอร์ราคาถูกๆ..!”

นี่เจ้าน่ะสนใจมาดูดวงไหม? ข้าคิดราคากันเองเลยนะ

ขอทาง! ขอทาง! ทหารม้าจะเดินผ่าน!”

“..............?”

ไม่ใช่ใหม่ แต่เป็นสภาพแวดล้อมที่เปลี่ยนไป

———เปลี่ยนไป.....อย่างมหาศาล

อะไร? นี่มันเกิดอะไรขึ้น..?”

จากความทรงจำซึ่งไม่ควรผิดเพี้ยน ดันเจี้ยน «วิหารอมตะ» แห่งนี้สมควรอยู่ทางตอนใต้ของซีกโลกเป็นสถานที่กันดารไม่มีสิ่งมีชีวิตใดอาศัยอยู่ ทั้งที่เป็นแบบนั้น ทว่าภาพเบื้องหน้ากับเป็นตลาดเป็นจัตุรัสซึ่งแออัดไปด้วยผู้คน

ความรู้สึกอันคุ้นเคยนี้เพียงแค่มองแวบเขาก็เข้าใจ

———เพราะอย่างนั้นมือจึงสั่นปากฟันกระทบ

-เป็นไปไม่ได้.....”

พอหันกลับไป

ก็พบว่าดันเจี้ยน «วิหารอมตะ» ก็พลันเลือนหายไปเสียแล้ว

ภาพลวงตาเหรอ? ไม่ใช่ ความรู้สึกและสัมผัสเป็นของจริง เพราะแบบนั้นบากิสจึงกลอกตาเลิ่กลั่ก ตอนนั้นเองก็มีพ่อค้าขายของทัก

เฮ้ย! เจ้าขอทาน! ไสหัวออกไปจากหน้าแผงลอยข้าซะ!”

อ๊ะ!? -เอ่อ.....ขออภัย

เขาเอ่ยด้วยเสียงแหบแห้ง คำพูดเองก็ฟังดูติดขัดเพราะไม่ได้สนทนากับผู้คนมานานนมแล้ว ขณะคิดจะก้าวเดินหนีออกไป จอมมารเฒ่าก็ฉุกนึกขึ้นได้เลยว่า

เอ่อ...ขออภัยอีกครั้ง แต่ข้าอยากทราบว่าตอนนี้เป็นรัชสมัยใดเรอะ?”

หา? เจ้าหลุดมาจากเขาเรอะ!? นี่น่ะมันเป็นยุคสมัยขององค์จักรพรรดิเซริวไงเล่า! ไปๆ รู้แล้วก็ไสหัวไปจากหน้าร้านข้าได้แล้ว!”

“———!?”

ตอนนั้นบากิสถึงหลุดลืมหายใจ ใบหน้านั้นถึงซีดเผือดไม่อยากเชื่อ

———รัชสมัยเซริว..? แต่ว่าเซริวตายไปนานแล้วนี่..?

นี่มันอะไรกัน? แล้วไหนจะสถานที่นี้อีก..?”

บากิสถึงกับอื้ออึงหันมองซ้ายขวาอย่างไม่เข้าใจ ใช่

สถานที่ๆเขาอยู่นั้นก็คือเมืองนอร์ร่าแห่งแดนมนุษย์

.

.

———สถานที่.....ที่ซึ่งควรล่มสลายไปนานแล้ว

†††

«Final Stage»

Episodes to go

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 22 ครั้ง

229 ความคิดเห็น

  1. #207 xXMETATRONXx (@asd12544) (จากตอนที่ 104)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2562 / 19:25
    ย้อนไปจะเจอไรแรคมั้ยเนี่ย
    #207
    0
  2. #206 PoooohaCycebsyz (@PoooohaCycebsyz) (จากตอนที่ 104)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2562 / 19:24
    ย้อนเวลา? ฮะ ฮะ ฮ่า
    #206
    0