Forget Love รักไม่รู้ลืม

ตอนที่ 47 : Part 46:ข้อตกลง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 474
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 64 ครั้ง
    25 ก.ค. 62

Forget Love รักไม่รู้ลืม
Part 46:ข้อตกลง




          "นึกว่าจะไม่มาซะอีก ขี้เกียจรอพอดีเลย" 

          ฉันเอ่ยปากทักร่างสูงใหญ่ทันทีที่เดินเข้ามาในห้องชมรมด้วยสีหน้าที่ไม่รับแขกเท่าไหร่ เจ้าตัวไม่คิดที่จะต่อปากต่อคำอะไรกับฉัน แต่กลับแบมือมาที่ฉันด้วยสีหน้าเอาเรื่อง

          "ขอคืน"

          "อะไร? ขออะไรคืนล่ะ...ขอพี่แต้วคืนเหรอ?"

          "นี่! ฉันไม่มีเวลามาเล่นลิ้นกับเธอนะ" การกวนประสาทของฉันทำให้เขามีน้ำโหขึ้นมา โดยมีพี่แต้วที่ยืนอยู่ข้างๆคอยสะกิดแขนเพื่อห้ามปรามฉันอยู่ตลอดเวลา

          ก่อนหน้านี้ยังดูอ่อนโยนอยู่เลย ตอนนี้กลายเป็นคนหัวร้อนง่ายซะงั้น

          "ถ้าเรายังตกลงกันไม่ได้ ฉันก็คืนให้พี่ไม่ได้หรอก"

          "ตกลงอะไร แค่คืนโทรศัพท์มาให้ฉันมันก็จบแล้วป่ะ?"

          "มันไม่จบง่ายๆหรอก ก็รู้ตัวเองดีนี่ว่าทำอะไรไว้ ทำไม?มันมีอะไรอยู่ในนี้งั้นเหรอ?" ฉันชูโทรศัพท์ของเขาขึ้นมาแกว่งไปมา โดยที่เขาพยายามจะเข้ามาแย่ง โชคดีที่มีพี่พีกับพี่กายโผล่เข้ามาจับตัวไว้ทัน

           "นี่กะจะรุมฉันเลยงั้นเหรอ" เขาหันไปมองหน้าคนที่กำลังจับตัวเขาอยู่ ก่อนจะแค่นหัวเราะออกมา"หึ...มึงก็ด้วยเหรอไอกาย"

          "พวกเราไม่เคยคิดที่จะใช้กำลังอะไรกับพี่หรอก พวกเราแค่ต้องการจะเคลียร์ให้ปัญหามันจบๆไปเท่านั้น" เมื่อพี่กายพูดจบเขาก็เริ่มจะสงบอารมณ์ลง พี่กายจึงปล่อยมือออกจากแขนเขา พี่พีจึงยอมปล่อยตาม

          "งั้นก็ว่ามาสิ" 

          ดูเหมือนว่าสงครามประสาทระหว่างฉันกับเขาจะสงบขึ้นมาแล้วบ้าง ฉันจึงยื่นโทรศัพท์คืนเขาไปอย่างง่ายดาย โดยที่เขาเองก็ดูงงๆอยู่เหมือนกันที่จู่ๆฉันก็ยอมคืนให้ง่ายๆ ฉันจึงแบมือไปตรงหน้าเขาเพื่อขอโทรศัพท์พี่แต้วคืน เขาจึงทำหน้าเซ็งๆและล้วงหยิบโทรศัพท์ในงกระเป๋ากางเกงมาวางบนมือฉัน ก่อนจะกลับหลังหันเตรียมจะเดินออกไป

          "เดี๋ยวสิ ไม่ได้จะจบแค่นี้ซักหน่อย" เสียงเรียกของฉันทำให้เขาหันมาขมวดคิ้วยุ่งเหยิงใส่ฉัน

          "อะไรอีกล่ะ"

          "แค่อยากจะบอกว่าในโทรศัพท์พี่ ไม่มีอะไรที่จะเอามาใช้ขู่พี่แต้วได้แล้วนะ" เพราะฉันลบออกจากโทรศัพท์เขาหมดแล้ว...

          เขาดูลนลานขึ้นมาทันที จึงเปิดโทรศัพท์ตัวเองเพื่อเช็คดูว่ามีอะไรหายไปบ้าง

          "นี่เธอลบทิ้งหมดเลยงั้นเหรอ!"

          "ยังไม่ลบทิ้งซะหน่อย มันอยู่ในนี้ต่างหากล่ะ" ฉันชูเมมโมรี่การ์ดที่บันทึกอะไรดีๆของเขาไว้ให้ดู จนอีกฝ่ายมองมาตาแทบถลนด้วยความไม่คาดคิด"ใช้วิธีสกปรกๆเพื่อขู่เอาเงินคนอื่นแบบนี้แจ้งความได้เลยนะ"

         "ฉันไม่ได้ขู่! มันเต็มใจให้ฉันเอง!"

          "ฉันเต็มใจให้พี่แค่ช่วงแรกเท่านั้น แต่พี่มันโลภ! พยายามหลอกเอาเงินฉันทุกวิถีทาง พอหลอกไม่สำเร็จก็ใช้วิธีขู่ฉัน!" มือพี่แต้วที่ชี้หน้าเขาอยู่สั่นเทา ดวงตาเริ่มแดงก่ำเหมือนกำลังกลั้นความเสียใจเอาไว้ไม่อยู่

          "พี่เสียเงินให้มันไปเท่าไหร่ พูดไปเลย"

          "หนึ่งแสนสองหมื่น"

          "ว่าไงนะ! เท่าที่จำไว้ฉันเอาไปแค่ห้าหมื่นเองนะ!"

          "งั้นก็แปลว่ายอมรับแล้วสิว่าเอาไปจริงๆ" ฉันคงจะพูดจี้จุดจริงๆ ดูจากสีหน้าเขาแล้วคงจะพูดไม่ออก พี่พีกับพี่กายที่ยืนสังเกตุการณ์อย่างเงียบๆหันมามองหน้าฉันพร้อมกัน

          "..."

          "ถ้าไม่มีอะไรจะแก้ตัวแล้วล่ะก็ รีบเอาเงินพวกนั้นมาคืนพี่แต้วซะ" ฉันเดินเข้าไปใกล้ๆเขาที่กำลังมีสีหน้าที่กดดันเอามาก ก่อนจะกระซิบบอกในเชิงข่มขู่ว่า"...ถ้าไม่อยากนอนตากยุงในคุก"

          "เธอมีหลักฐานมาเอาผิดฉันหรือไง"

          "เยอะแยะ"

          "แล้วฉันจะรู้ได้ไงว่าเธอมีหลักฐานเอาผิดฉันจริงๆ"

          "ก็รอสิ รอวันที่ตำรวจบุกไปจับพี่ถึงที่ วันนั้นพี่ก็คงจะรู้เองแหละว่าฉันเอาหลักฐานอะไรไปแจ้งความ" ฉันยักคิ้วหลิ่วตาใส่เพื่อกวนประสาท เผื่อว่าเขาจะผวากับคำขู่ของฉันขึ้นมาบ้าง แต่ดูเหมือนว่าจะเป็นการยั่วโมโหซะมากกว่า

          "เธอนี่มัน..."

          "ก็เอาสิ อยากรู้นักนี่"

          "เออ!คืนก็คืนวะ! แต่ไม่ใช่เร็วๆนี้หรอกนะจำไว้" 

          "เรื่องนี้พี่ก็ไปเคลียร์กับพี่แต้วเองสิ ว่าจะตกลงยังไง" ฉันโยนภาระที่เหลือให้พี่แต้วจัดการต่อ เพราะเป็นเรื่องที่พี่แต้วต้องจัดการกับเขาด้วยตัวเอง

          "ฉันให้เวลาเดือนนึง"

          "มันจะพอเหรอ เร็วไป"

          "งั้นสองสัปดาห์"

          "นี่ฉันให้เพิ่มนะไม่ใช่ให้ลด!"

          "มีสิทธิ์มาต่อรองด้วยเหรอ ตอนพี่เอาเงินฉันไปทำไมฉันไม่สิทธิ์ต่อรองเลยล่ะ ทั้งๆที่เป็นเงินฉัน"




******************************

เวรกรรม มันตามเราทันเสมอ เพราะมันไม่ได้เดินตามเราแต่มันวิ่งตามเรา แฮร่!! :-P

หยุดอัปไปเกือบอาทิตย์นึง ดีใจที่ยังมีคนรออ่านอยู่ ขอบคุณนะคะT_T



"อืม...จัดการมันซะ"




   


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 64 ครั้ง

38 ความคิดเห็น