Mutation | #กลายพันธุ์แทเตนล์

ตอนที่ 1 : 01 Wrong Decision.

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 264
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 22 ครั้ง
    25 พ.ค. 63

 

นิยาย NCT | what's wrong with JAY!? ( jaeten ) > ตอนที่ 10 ...
เทอร์เนอร์

ในยุคที่โรคระบาดกำลังคร่าชีวิตผู้คนนับแสน

เซรุ่มคล้ายกับจะเป็นความหวังหนึ่งเดียวของมนุษยชาติ ผู้นำประเทศต่างๆ ที่ถือหุ้นอยู่ในองค์กรทางการแพทย์ทั่วโลก กำลังกดดันให้ทีมวิจัยเร่งกลั่นกรองสมองเพื่อผลิตยาต้านโรคระบาดนี้เสียที

เศรษฐกิจพังล่มไม่เป็นท่า

ตลาดหุ้นผันผวนจนไร้ประโยชน์ที่จะพยายามอุดรอยรั่ว

เศรษฐีและนายทุนรายใหญ่กว่าร้อยคนล้มละลาย

จำนวนการสั่งซื้อหลุมฝังศพมากขึ้นทุกขณะ แต่ขั้นตอนและเทคโนโลยีในการรักษากลับไปไม่ถึงไหน

C-215 คือชื่อของโรคนี้ โรคระบาดที่ติดต่อถึงกันผ่านทางสารคัดหลั่ง ผู้ป่วยจะมีอาการคลื่นไส้อาเจียน ตัวซีดเหลือง มีอาการแน่นหนาอกอย่างรุนแรง เพราะไวรัสจะเข้าทำลายที่เยื่อถุงลม ทำให้ความสามารถในการแลกเปลี่ยนแก๊สของปอดต่ำจนถึงขั้นวิกฤต นั่นหมายความว่าผู้ป่วยจะขาดอากาศหายใจและเสียชีวิตในที่สุด

โอกาสรอดแทบจะเป็นศูนย์ มันร้ายแรงกว่าทุกโรคระบาดที่มนุษย์เคยประสบมา

จำนวนผู้ติดเชื้อสะสมในปัจจุบันอยู่ที่สี่แสนคน เสียชีวิตแล้วสองแสนแปดหมื่นราย

โชคดีที่ผู้นำประเทศเกือบทุกแห่งไหวตัวทันและจัดการล็อกดาวน์ประเทศได้อย่างทันท่วงที ไม่อย่างนั้น จะเกิดการสูญเสียมากกว่าที่เป็นอยู่

แต่ถึงอย่างนั้นก็ดี ทางการก็ยังคงกดดันมายังสถาบันวิจัยทุกแห่ง เพื่อเร่งผลิตยาต้านไวรัสชนิดนี้ออกมาให้เร็วที่สุด

ไม่ใช่แค่เพื่อช่วยโลก

แต่เพื่อหาผลประโยชน์ทางธุรกิจด้วยเช่นกัน

.

.

#กลายพันธุ์แทเตนล์

สถาบันวิจัย National Institute of Virus Analysis and Research ที่ทั่วโลกรู้จักกันดีในนาม NIVAR หรือสถาบันวิจัยนีวาร์ ตั้งอยู่ที่ประเทศสหรัฐอเมริกา รัฐแคลิฟอร์เนีย เป็นที่จับตามองมากที่สุดในบรรดาสถาบันวิจัยทั้งหมด ประธานาธิบดีทุ่มเม็ดเงินจำนวนมหาศาลสำหรับเครื่องมือเครื่องใช้ในการทำงานของเหล่านักวิทยาศาสตร์ภายในองค์กร เมื่อเกิดเหตุการณ์วิกฤตเช่นนี้ แน่นอนที่สุดอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ พวกเขาถูกกดดันมากกว่าใครทั้งหมด

ขณะนี้บรรดาผู้บริหารระดับสูง นักวิจัย นักวิทยาศาสตร์ ศาสตราจารย์ และบุคลากรทางการแพทย์กว่าสี่ร้อยชีวิตกำลังเข้าร่วมประชุมผ่านโฮโลแกรม ที่ส่งตรงจากห้องทำงานของแต่ละคน ด้วยเหตุผลของการกักกันเชื้อและความปลอดภัยของคนหมู่มาก

ห้องประชุมกำลังดุเดือด เพราะความเห็นในตอนนี้แบ่งเป็นสองฝ่าย

หนึ่งคือฝ่ายนักวิจัยที่รู้จักกับไวรัสชนิดนี้เป็นอย่างดี

และสอง, พวกคณะกรรมการอาวุโสที่สนใจเพียงแต่หน้าตาขององค์กรเท่านั้น

"โอเค, ผมไม่เห็นด้วยกับการนำตัวเซรุ่มรุ่น G01 ไปใช้กับมนุษย์ในตอนนี้" เสียงทุ้มของ จอห์น แพทย์เฉพาะทางด้านโรคทางระบบทางเดินหายใจเอ่ยขึ้นอย่างไม่สบอารมณ์นัก

"แต่ตัวยามันสมบูรณ์แล้วไม่ใช่เหรอครับคุณหมอจอห์น ผมก็ไม่เห็นว่ามันจะเดือดร้อนตรงไหน ..แต่ถ้าเราไม่ผลิตยาต้านไวรัสส่งให้กับทางการในเร็วๆ นี้ องค์กรของเรานั่นแหละที่จะเดือดร้อน" หนึ่งในคณะกรรมการอาวุโสเอ่ยค้าน และนั่นทำให้ผู้บริหารท่านอื่นๆ เริ่มเห็นด้วย

"ไม่ได้ครับท่าน ผมต้องเรียนอย่างสุภาพว่า ต่อให้เซรุ่มจะเสร็จสมบูรณ์แล้วจากการทดลองในสัตว์ แต่ในมนุษย์ยังต้องทดลองอีกมาก เนื่องจากมนุษย์มีระบบอวัยวะที่ค่อนข้างซับซ้อน โดยเฉพาะระบบประสาทที่มีความสำคัญและอันตรายอย่างยิ่ง" แจฮยอน ตัวแทนนักวิจัยจากประเทศเกาหลีใต้ฉายสไลด์ส่วนผสมของวัคซีน G01 ขึ้นกลางหอประชุม เขาเว้นหายใจเพียงชั่วครู่ก่อนจะพูดต่อ

"อย่างที่ทุกท่านเห็น ส่วนผสมของเซรุ่มนี้ค่อนข้างอันตรายต่อเซลล์สมอง เพราะเราต้องใช้ยาที่มีความแรง เพื่อทำลายเปลือกของไวรัส" แจฮยอนสบสายตากับผู้เข้าร่วมประชุม "ผมขอให้รองศาสตราจารย์เทอร์เนอร์ เป็นคนอธิบายเรื่องนี้ครับ"

เทอร์เนอร์ ฟรอสต์ ลุกขึ้นยืนตรง สีหน้าเรียบนิ่งนั้นชวนให้รู้สึกน่าเคารพ ถึงแม้อายุของเทอร์เนอร์จะแค่เพียงยี่สิบห้าปีเท่านั้น แต่ด้วยมันสมองที่ชาญฉลาด จบปริญญาเอกตอนอายุเพียงแค่ยี่สิบสองปี บวกกับความสามารถในการวางตัว ทำให้ก้าวเข้าสู่การเป็นผู้นำของทีมวิจัยในนีวาร์ได้ย่างไม่ยากเย็น

"C-215 เป็นไวรัสที่ส่งผลโดยตรงต่อการทำงานของปอด เราให้ยาต้านไวรัสทุกชนิดที่มีแล้ว แต่ก็ไม่สามารถยับยั้งการทำงานของมันได้"

ทุกชีวิตในห้องประชุมเงียบฟังสิ่งที่เขากำลังกล่าว

"ทีมวิจัยของเราจึงคิดค้นเซรุ่มชนิดพิเศษ ในการทำลายเปลือกของไวรัสซึ่งเป็นโปรตีน โดยการใช้โปรตีนสังเคราะห์ซึ่งจะเลือกทำลายเฉพาะโปรตีนที่มีการทำงานอยู่ตลอดเวลา"

"นั่นแปลว่าอวัยวะต่างๆ ในร่างกายซึ่งทำงานตลอดเวลาอาจถูกยาตัวนี้ทำลายด้วย ผมหมายถึงสมองและหัวใจ"

ที่ประชุมฟังเหตุผลที่มาจากชายหนุ่มอายุน้อยอย่างให้ความเคารพ

"ทีมวิจัยของผมขอเวลาอีกเพียงแค่หนึ่งเดือนเท่านั้น เพื่อทำตัวยานี้ให้สมบูรณ์แบบที่สุด"

"..."

"แล้วถึงวันนั้น องค์กรของเราจะได้รับชื่อเสียงดีๆ อย่างแน่นอนครับ"

.

.

#กลายพันธุ์แทเตนล์

"โห เทอร์น, เมื่อกี้แม่งโคตรเจ๋งเลยว่ะ นายตอกหน้าไอแก่นั่นจนไปไม่เป็นเลย" ทันทีที่การประชุมจบ แจฮยอนในชุดป้องกันเชื้อครบเช็ตก็รีบตรงดิ่งไปหาหัวหน้าทีมของตัวเอง พร้อมเอ่ยชมไม่ขาดปาก

"ก็ไม่ขนาดนั้น" เทอร์เนอร์ หรือ เทอร์น ยักไหล่ไม่ยี่หระ ก่อนจะก้าวออกจากห้องของตนเดินตรงตามทางเดินไปเรื่อย โดยมีจุดหมายปลายทางคือห้องแลปหมายเลขเจ็ด

ห้องที่เก็บเซรุ่มสำคัญเอาไว้

"แล้วคิดว่าจะเริ่มทำการทดลองกับมนุษย์ตอนไหน ตามแผนประชุมมันคือศุกร์หน้า แต่นายดันไปรับปากเขาเอาไว้ว่าจะได้ภายในเดือนนี้"

"ก็เริ่มตอนนี้เลยไง"

"บ้าไปแล้วเหรอเทอร์น, หมายถึง นายยังสติดีอยู่ไหม? เราต้องทำการตรวจสุขภาพผู้ติดเชื้อ และยังต้องเช็คเซรุ่มอีก แล้วนายดันพูดออกมาได้ว่าเริ่มตอนนี้? โอ้พระเจ้า, สงสารลูกทีมของนายบ้างเถอะ"

"ฉันหมายถึงเริ่มเช็คสุขภาพของผู้ป่วยได้เลย และเดี๋ยวจะเรียกประชุมเพื่อชี้แจงหน้าที่อีกครั้ง" เทอร์เนอร์อธิบายยาวเหยียด แถมด้วยการถอนหายใจในความกระต่ายตื่นตูมของคนในทีม พ่วงด้วยตำแหน่งเพื่อนสนิทตั้งแต่สมัยมัธยมปลาย

"โทษที, เล่นใหญ่ไปหน่อย"

"อืม ใหญ่ไปมากเลยล่ะ"

ยังไม่ทันที่จะพูดอะไรต่อ ทั้งสองคนก็มาถึงห้องแลปเสียก่อน ในห้องนั้นไม่ได้ว่างเปล่าอย่างที่ควรจะเป็น แต่กลับมีร่างของใครอีกคนยืนหันหลังอยู่ ตรงหน้าของชายหนุ่มคนนั้นเป็นช่องฟรีซแช่เซรุ่มที่พวกเขาทุกคนรวมหัวสมองเพื่อคิดค้นมันออกมา เทอร์นหรี่ตาเล็กน้อย ผมสีน้ำเงินอมเทาแบบนั้นมีแค่คนเดียวในทีม

"เจโรม?" หัวหน้าทีมเรียกคนตรงหน้าด้วยโทนเสียงปกติ แต่คงเป็นเพราะเจ้าตัวไม่รู้ว่ามีคนเดินเข้ามาจากทางด้านหลัง เจโรม เอ็ดวาร์ด จึงสะดุ้งโหยง พร้อมกับหันมาตามเสียงเรียกด้วยใบหน้าซีดเผือด

"โถ่, ขอร้องเถอะครับมิสเตอร์เทอร์เนอร์ กรุณามาแล้วให้สุ่มให้เสียงหน่อยได้ไหม? อยากจะหานักวิจัยด้านจุลชีวะใหม่หรือยังไงกันครับ?" เด็กที่อายุน้อยกว่าเอ่ยพลางทาบมือลงที่ช่วงอก คงจะตกใจจริงๆนั่นแหละ

"โทษที คราวหลังจะส่งเสียงมาตั้งแต่ประตูชั้นแรกก็แล้วกัน" เทอร์นแกล้งค่อนขอด "แล้วนายทำอะไรอยู่ เห็นยืนมองตู้เซรุ่มอยู่ตั้งนานสองนาน"

"ก็แค่คิดเรื่องงานวิจัยเพลินๆ แต่ผมเห็นด้วยกับคุณนะ เรื่องที่พึ่งประชุมจบไปน่ะ" เด็กหนุ่มหัวสีฟ้าหันหลังพิงตู้กระจกเพื่อสบตากับหัวหน้าทีมตรงๆ และล้วงมือเข้าในเสื้อกาวน์อย่างที่เจ้าตัวชอบทำเป็นประจำ

"คนที่ทำงานสายนี้มา ไม่มีใครเห็นต่างจากฉันหรอก เซรุ่มนี้อันตรายแค่ไหนเราทุกคนรู้ดี"

ทั้งแจฮยอนและเจโรมเงียบ และตั้งใจฟังฟัวหน้าของตนอธิบายในสิ่งที่เจ้าตัวไม่ได้พูดในที่ประชุม

"เอาไปใช้กับมนุษย์โดยที่ยังไม่เคยผ่านการทดลองในแลปมาก่อน มีแต่เสียกับเสีย"

"..."

"เว้นแต่เซรุ่มของเรามันจะได้ผลดีจริงๆ น่ะนะ"

.

.

#กลายพันธุ์แทเตนล์

เสียงเครื่องช่วยหายใจยังคงดังอย่างสม่ำเสมออยู่ภายในห้องสี่เหลี่ยมแคบๆ

สีผมสว่างตา เคยสดใสมากกว่านี้ในตอนที่เจ้าของยังไม่ล้มป่วย

เจ้าของเรือนผมสีน้ำเงินตัดเทา อยู่ในชุดกันเชื้อเต็มยศ ยืนมองร่างที่มีสายระโรงระยางทั้งตัวด้วยความเจ็บปวด ในมือกำแท่งแก้วบรรจุของเหลวสีเหลืองใสไว้แน่น

ขอโทษนะเจเรมี่

ทั้งๆที่เป็นถึงนักวิจัยขององค์กรที่เก่งที่สุดแท้ๆ กลับปล่อยให้คนรักของตัวเองติดเชื้อเวรตะไลนั่นเอาซะได้

เจโรมเงยหน้าขึ้น กลั้นน้ำตาที่เอ่อคลอจนทุกอย่างพร่าไปหมด เขาคว้าเข็มฉีดยาอันใหม่จากกระเป๋าเสื้อกันเชื้อ ก่อนจะค่อยๆ บรรจุเซรุ่มที่ขโมยมาอย่างระมัดระวัง

ใช่, ขโมยมาจากแลปนั่นแหละ

ไม่ใช่ว่าอยากทำ ไม่ใช่ว่าอยากโกหก แต่เขาทนไม่ได้ถ้าเห็นคนรักกำลังจะต้องตายในอีกไม่ช้า

หนึ่งเดือนที่เทอร์นขอมันสายเกินไป

เพราะอย่างนั้นจึงจำเป็นต้องทำ

ความคมของเข็มแทงทะลุเนื้อตรงข้อพับของคนที่นอนไม่ได้สติอยู่บนเตียง ร่างนั้นไม่ไหวติง ไม่มีแม้แต่สัญญาณของการมีชีวิตอยู่ด้วยซ้ำ

เซรุ่มทั้งหมดถูกถ่ายทอดไปที่ผู้ป่วย และเจโรมหวังอย่างยิ่ง ว่ามันจะเป็นการตัดสินใจที่ถูกต้อง

อ้อนวอนต่อพระเจ้า ที่เขาเองก็ไม่รู้ว่ามีอยู่จริงหรือไม่

คืนหัวใจของเขากลับมาที ได้โปรด

 

#กลายพันธุ์แทเตนล์

เปิดเรื่องใหม่อีกแล้วอ่าเนาะ T-T ถือว่าเป็นเซอพร้ายในโอกาสที่มีมหาลัยเรียนละกันจ่ะ ใบ้ให้ว่าเกี่ยวกับซอมบี้ แต่เรื่องราวจะเป็นยังไง รอรับชมนะเตงงง

เมจตามนี้นะคะ

เทอร์น - เตนล์

แจฮยอน - แจฮยอน

เจโรม - แจมิน

จอห์น - จอห์นนี่

เจเรมี่ - เจโน่

ส่วนคนอื่นๆจะค่อยๆบอกนะค้าบ

ชอบก็มาพูดคุยกันได้ที่ @QueenZystory_ หรือ #กลายพันธุ์แทเตนล์

รัก

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 22 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

25 ความคิดเห็น

  1. #18 Arinah (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 กันยายน 2563 / 00:32
    อ้ย สงสารนายเจโรม;-;
    #18
    0
  2. #2 Nuxiumin (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 01:13
    ชอบบบบ
    #2
    0