[หน้ากากทุเรียน x หน้ากากโพนี่] Behind the mask..

ตอนที่ 8 : Part 8 หวงของ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,433
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    15 มี.ค. 60

ทั้งสองไปให้ปากคำที่สถานีตำรวจ หลังจากนั้นเธอก็โดนทั้งพ่อ ทั้งแม่ ทั้งทุเรียนเทศนายาวเป็นหางว่าว

แม่ ให้ตายสิลูกคนนี้!”

พ่อ คราวหลังต้องดูก่อนนะว่าเป็นพ่อหรือเปล่า โจรสมัยนี้นี่ก็จริงๆเลยนะ

แม่ นี่ดีนะที่ลูกไม่เป็นอะไร ถ้าทุเรียนมาช่วยไม่ทันจะเกิดอะไรขึ้น หา!”

ทุเรียนถ้ามันทำอะไรเธอแล้วฉันฟิวส์ขาดฆ่ามันตายขึ้นมาจะทำยังไง

พ่อ นี่ต้องขอบคุณทุเรียนเขานะเนี่ย

แม่ ขอบคุณทุเรียนมากนะลูก ที่มาช่วยแป.. เอ้ย! เอ่อ...โพนี่ได้ทันเวลา

ทุเรียน ไม่เป็นไรครับ ผมเต็มใจ แต่ถ้าผมอยากจะขออะไรสักหน่อย...คุณแม่คงไม่ขัด

แม่ ได้เลยลูก อยากขออะไรบอกแม่เลย

ทุเรียน วันเสาร์นี้ผมว่าง อยากจะชวนโพนี่ไปเที่ยว...ได้มั้ยครับ?

หญิงวัยกลางคนมองหน้าลูกสาวอย่างมีเลศนัย ผู้เป็นพ่อทำท่าจะปฏิเสธแต่ก็เลือกที่จะเงียบ ไหนๆก็ไม่น่าจะใช่คนเลวอะไร ให้ลองคบกันดูก็คงจะไม่เสียหาย ถึงแม้ท่านจะหวงลูกสาวมากก็ตามที

แม่ ได้สิลูก แต่อย่ากลับค่ำนักล่ะ

โพนี่ แต่นายยังไม่ได้ชวนฉัน!”

ทุเรียน เอาน่าา

พ่อ เอาล่ะๆพอๆ ทุเรียนจะได้กลับไปพักผ่อน กลับดีๆนะลูก

ทุเรียนพยักหน้ารับคำและยกมือไหว้ผู้ใหญ่ทั้งสอง ก่อนจะเดินทางกลับบ้าน ในหัวเต็มไปด้วยแพลนการไปเที่ยวสารพัดที่ ดูหนัง กินข้าว เดินเล่น แต่มันไม่สามารถจะใส่หน้ากากไปได้น่ะสิ คงต้องอาศัยแมสปิดปากไปก่อน

อา.. อยากให้ถึงวันเสาร์ไวๆจัง

 



วันเสาร์

T: ไม่ต้องใส่หน้ากากมานะ แค่แมสก็พอ

โพนี่อ่านข้อความในแชทด้วยใบหน้าหนักใจเพราะไม่อยากเสียงให้ใครเห็นใบหน้าที่แท้จริง หญิงสาววางหน้ากากที่ถืออยู่ในมือลงบนโต๊ะเหมือนเดิม เธอเดินไปหยิบผ้าปิดปากอนามัยและแว่นตาดำเพื่ออำพรางใบหน้าไปลวกๆ วิกสีชมพูก็คงต้งเก็บเข้ากรุไป


T: เจอกันที่หน้าห้าง ฉันใส่เสื้อสีดำ แมสสีดำ

P: เดี๋ยวรีบไป ฉันใส่เสื้อสีชมพูนะ


หลังจากนัดแนะกันเสร็จสรรพ หญิงสาวในชุดเสื้อยืดสีชมพูพอดีตัวและกางเกงยีนขาดเข่าก็เดินออกจากบ้าน โดยไม่ลืมจะบอกพ่อกับแม่ด้วย

ความจริงเธอยังงงๆกับการมาเที่ยวครั้งนี้ด้วยซ้ำ บางอย่างก็เกิดขึ้นเร็วจนคิดอะไรแทบไม่ทัน พอๆกับความรู้สึกของเธอที่เกิดขึ้นตั้งแต่ตอนไหนก็ไม่รู้

ตั้งแต่ตอนที่เห็นกระดาษแผ่นนั้น

ตั้งแต่ตอนที่ติดอยู่ในห้องซ้อม

ตั้งแต่ตอนที่ได้ยินเสียงร้องของเขา

ตั้งแต่ตอนที่เขาเข้ามาได้ตรงเวลาที่เธอต้องการเสมอ

หรือตั้งแต่แรกแล้ว...

 



ห้าง

ร่างเล็กที่พึ่งก้าวขาลงจากแท็กซี่กวาดสายตามองไปรอบๆเพื่อหาชายหนุ่มที่เป็นคนนัดเธอมาที่นี่ มีคนใส่เสื้อสีดำอยู่หลายคน แต่ที่สะดุดตาที่สุดก็คงจะเป็นคนที่ยืนเล่นโทรศัพท์อยู่มุมแอบๆ เขาสวมแมสและแว่นตาสีดำ และที่น่ามั่นใจมากกว่านั้นก็คือเคสมือถือของเขาเป็นสีเขียวและเป็นรูปทุเรียน...

เฮ้!” โพนี่ในตอนที่ไม่มีหน้ากากบดบังเดินเข้ามาทักคนที่ตนคิดว่าน่าจะเป็นหน้ากากทุเรียน เขาสะดุ้งเล็กน้อยก่อนจะก้มลงกดอะไรยิกๆในโทรศัพท์

T: เธอใช่มั้ย?

โพนี่อ่านข้อความนั้นและยิ้มอยู่คนเดียว และพิมพ์ข้อความกลับไป

P: ใช่ ฉันเอง

ผู้ชายตัวไม่สูงมากแต่รูปร่างดี อ่านข้อความนั้นและเก็บมือถือลงกระเป๋ากางเกงยีนส์ เขาขยับแว่นตาสีดำให้เข้าที่ แถมยังถือวิสาสะจับมือเล็กๆของโพนี่ให้เดินตามเข้าไปในห้างอีกด้วย

...เป็นครั้งแรกที่เราคุยกันโดยไม่มีหน้ากาก และเป็นครั้งแรกที่เราจับมือกันโดยที่ไม่มีถุงมือมากั้นเอาไว้ ทุกอย่างมันมากเกินคำว่าเพื่อนทั่วไป...


ทุเรียน วันนี้ทั้งวันผมยกให้คุณฟรีๆ

โพนี่ พูดอย่างกับจะขอแต่งงาน //หัวเราะ

ทุเรียน เรื่องนั้นเอาไว้ยอมขอเป็นแฟนก่อนแล้วผมจะคิดอีกที

โพนี่ บ้า!”

 

และก็เป็นอย่างที่ทุเรียนพูด วันนี้ทั้งวันเขายกให้เป็นของเธอจริงๆ ทั้งพาไปกินข้าว ดูหนัง ช้อปเสื้อผ้าสารพัดแบรนด์ และสุดท้ายก็จบลงด้วยการมานั่งสบายๆที่สวนสาธารณะ ตั้งแต่เก้าโมงเช้าจนตอนนี้หกโมงกว่าแล้ว เธอใช้เวลาทั้งหมดไปกับเขา และก็ใช้เวลานั้นทบทวนตัวเองด้วยเช่นกัน

 

 

 


โพนี่ ขอถามอะไรหน่อยสิ นายชอบฉันตั้งแต่ตอนไหนอ่ะ

ทุเรียน แล้วเธออ่ะ ชอบเราตั้งแต่ตอนไหน

โพนี่ ก็ตั้งแต่...เฮ้ย! บ้า ยังไม่ได้ชอบ

ทุเรียน หึหึ

โพนี่ เร็ว ตอบมาอย่าเฉไฉ

ทุเรียน ตั้งแต่ตอนไหนก็ไม่รู้ล่ะ รู้ตัวอีกทีก็ไม่อยากแบ่งให้ใครอีกแล้ว

โพนี่ “…”

ทุเรียน ไม่อยากให้ใครจับมือนี่ด้วย

หญิงสาวนั่งตัวแข็งทื่อเมื่อถูกเขาคว้ามือไปจับเอาไว้ ท้องฟ้ารอบด้านเริ่มมืดลง หลอดไฟเก่าๆของสวนสาธารณะไม่ได้ให้ความสว่างมากเท่าที่ควร มีคนสองคนจ้องหน้ากันอยู่แบบนั้น ถึงจะมองแทบไม่เห็นแต่โพนี่ก็สัมผัสได้ถึงการเคลื่อนตัวเข้ามาใกล้ของผู้ชายตรงหน้า รู้ตัวอีกทีก็ตอนที่แมสปิดปากถูกดึงออกไป และถูกแทนที่ด้วยลมหายใจอุ่น พร้อมกับริมฝีปากนุ่มประกบลงมาอย่างรวดเร็ว มันไม่ได้จาบจ้วงรุนแรง แต่กลับอ่อนโยนและทะนุถนอมเธออย่างถึงที่สุด

หน้ากากทุเรียนไม่ใช่ชื่อเรียกของเขาอีกต่อไป เขาจะเป็นแค่ผู้ชายธรรมดาที่พร้อมจะดูแลผู้หญิงคนนี้อย่างถึงที่สุด...

 

[Next part is coming soon …]

หวีดได้ใน #ฟิคชาวหน้ากาก


การโหวตยังดำเนินต่อไป อย่าไปยอมค่ะ 

ตอนนี้ #ระฆังฟาดจิงโจ้ มาแรงมาก


เรือผีอื่นยอมมั้ย ตอบ!

โหวตวนไป ทั้งทวิตและคอมเม้นต์

ไฟต์ติ้ง!


คือบับเอาจริงปะ

ในทวิตอ่ะโคตรได้เปรียบ

เมนชั่นๆ แท็กๆ ง่ายมั่ก

บอกเคล็ดลับล่ะนะ ฮี่ฮี่

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

588 ความคิดเห็น

  1. #36 JOKER LOL (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 มีนาคม 2560 / 20:23
    ละมุนมากอ่าาาา
    ฟินมากไรท์ รักๆๆๆๆ
    #36
    0
  2. #34 Pastel!' Light (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 มีนาคม 2560 / 19:03
    ฮืออออออออ หวานมากอ้ะ?/////?

    #ทีมระฆังฟาดจิงโจ้ (อยากได้ver.คนบาปจังค่-----)
    #34
    0
  3. #31 JaMiJungowo (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 มีนาคม 2560 / 17:23
    ;///////////; โพชั้นอิจแกกก
    #ทีมระฆังฟาดจิงโจ้ 55555555555
    #31
    0
  4. #30 minnee in balloon (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 มีนาคม 2560 / 17:06
    อื้อหืออออ สุดยอดดดด
    #30
    0