[หน้ากากทุเรียน x หน้ากากโพนี่] Behind the mask..

ตอนที่ 1 : Part 1 หน้ากาก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,530
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    13 มี.ค. 60

#Themasksinger

***ฟิคเรื่องนี้ไม่เกี่ยวข้องกับตัวตนจริงๆ แต่งเพื่อสนองความขี้ชิปของทีม #ทุเรียนโพนี่ เท่านั้น***

 

#ฟิคชาวหน้ากาก

โรงเรียนสอนร้องเพลง

 

"พอแล้วโว้ยย กูจะกินน้ำอุ่นไม่ใช่น้ำร้อนมั้ยล่ะ" อีกาดำโวยวายน้ำร้อนของจิงโจ้ด้วยเสียงที่แหบมากกว่าปกติเล็กน้อยถึงปานกลาง เพราะความป่วยที่เกิดจากการโหมซ้อมอย่างหนัก บวกกับนอนดึกอีกด้วย เพราะงั้นเป็นแบบนี้ก็ไม่แปลก

"ยังเสียงแหบอยู่อีกหรออีกา?" ครูอ้วน ครูสอนร้องเพลงประจำสถาบันถามทันทีที่เดินเข้ามาในคลาส โรงเรียนนี้ไม่ใช่โรงเรียนประจำ แต่คือโรงเรียนสอนร้องเพลงที่รับนักเรียนมาเรียนในช่วงวันหยุดยาวหรือวันปิดเทอม มีเอกลักษณ์ที่แปลกและไม่ซ้ำใครอยู่หนึ่งอย่าง คือนักเรียนทุกคน ต้องใส่หน้ากากปิดบังตัวตน ห้ามไม่ให้ใครรู้แม้แต่เพื่อนสนิท ทุกอย่างอยู่บนบรรทัดฐานของความเท่าเทียม ไม่มีเรื่องหน้าตาเข้ามาเกี่ยวข้อง มีเพียงเสียงร้องเท่านั้นที่สามารถแสดงตัวตนออกมาได้อย่างเต็มที่ ไม่มีกั๊ก

อีกาดำ "ครับ"

ครูอ้วน "กินน้ำอุ่น ห้ามน้ำเย็นเด็ดขาด"

อีกาดำ "คร้าบบบบ"

ครูอ้วนไม่พูดอะไรมากกว่านั้น การเริ่มเรียนทันที คือสิ่งที่ทุกคนในคลาสนี้ต้องการ แน่นอนว่าค่าเรียนแพงมากถึงขั้นต้องกินแกลบไปหลายเดือนเพื่อมาเรียนที่นี่

 

ก็ต้องกอบโกยเป็นธรรมดา

 

แต่มีอยู่หนึ่งคนที่เอาแต่เมินการเรียน และเมินครูผู้สอนด้วย เอาแต่มองออกไปนอกหน้าต่าง เป็นแบบนี้จนทุกคนชิน ครูอ้วนก็เห็นแต่เลือกที่จะมองข้ามไปเหมือนว่าไม่เห็น ไม่รู้ไม่ชี้ใดใดทั้งสิ้น


"วันนี้พอก่อน ไปกินข้าวได้เลย ไม่มีการบ้าน... อ๋อ! โพนี่ครูขอคุยด้วยหน่อยนะ"

"คะ? หนู?"

"ใช่ มาหาครูหน่อย"

โพนี่ทำหน้างงเล็กน้อยแต่ก็ยอมบอกให้เพื่อนเดินลงไปกินข้าวได้เลย ไม่ต้องรอ ส่วนตัวเองก็เดินไปหาครูอ้วนที่หน้าชั้น

"คะครู?"

หญิงสาวที่ได้ชื่อว่าเป็นครูรอให้เด็กออกไปจนหมดก่อน หลังจากนั้นจึงเริ่มอธิบายเหตุผลที่เธอเรียกโพนี่มาคุยด้วย

ครูอ้วน "เธอช่วยครูดูทุเรียนให้ครูที ว่าทำไมเขาถึงชอบมองออกไปนอกหน้าต่างนัก"

โพนี่ "ฮะ!"

ครูอ้วน "ช่วยครูที ครูไม่อยากให้เขาเสียตังค์มาเรียน แต่ไม่ได้อะไรกลับไปเลย"

โพนี่ได้แต่ถอนหายใจเฮือกใหญ่ จะปฏิเสธก็ทำไม่ได้ เธอขยับหน้ากากสีเงินเล็กน้อย ก่อนจะขอตัวลงไปกินข้าวและจะคิดดูอีกที

ครูเรียกไปคุยอะไรอ่ะ?หน้ากากประหมึกรีบชิงถามทันทีที่จานข้าวของผู้หญิงชุดชมพูกระแทกลงกับโต๊ะหินอ่อน เพื่อนๆ ในโต๊ะก็อยากรู้เช่นกัน

            โพนี่ เปล่าหรอก ก็แค่เรื่องนิดหน่อย

            ฟินิกซ์ ก็ไอ้เรื่องนิดหน่อยของหล่อนน่ะมันอะไรกันยะ!”

            มังกร ฟินิกซ์อย่าดุโพนี่สิ

            หน้ากากนกฟินิกซ์ถอนหายใจระงับอารมณ์ และกินข้าวของตัวเองต่อไปเงียบๆ พยายามไม่อยากรู้อยากเห็น ถ้าโพนี่อยากบอก เดี๋ยวก็คงบอกเองนั่นแหละ

            โพนี่ ครูให้เราไปหาคำตอบให้ได้ว่าทำไมทุเรียนเอาแต่มองออกไปนอกหน้าต่างทุกวัน

            “What?!” ทุกคนบนโต๊ะที่กำลังกินข้าวอยู่ ถึงกับปล่อยช้อนลงบนจานอย่างตกใจ ฟินิกซ์ยกมือกุมขมับ เจ้าหญิงยกมือป้องปากทั้งที่ยังไม่ได้ถอดหน้ากากออก ส่วนที่เหลือเอาแต่จ้องหน้าโพนี่นิ่ง

เกิดเดดแอร์ขึ้นชั่วขณะหนึ่งท่ามกลางหมู่เพื่อน อย่างที่รู้ๆกันว่าไม่ค่อยมีใครอยากเข้าใกล้ทุเรียนนักหรอก ถ้าไม่สนิทจริงๆ เพราะเกิดทำอะไรไม่ถูกใจขึ้นมา ก็ไม่มีทางรู้ได้เลยว่าจะโดนหนามแหลมบนหน้ากาก หรือจะโดนหนามเล็กๆ บนถุงมือจัดการ

            ฟินิกซ์ แล้วแกเอายังไง

            โพนี่ ก็คงทำแหละ ครูอ้วนขอมาทั้งที

            เจ้าหญิง แกจะไม่ตายเพราะหนามทุเรียนใช่มั้ยอ่ะ?!”

            ปลาหมึก ความปากไม่เป็นมงคลนี้

            ทั้งหมดนั่งกินข้าวต่อเงียบๆ ยกเว้นแต่โพนี่ที่สังเกตเห็นชุดเขียวของทุเรียนเด่นมาแต่ไกล เธอรีบวางช้อนส้อมและคว้ากระเป๋าสะพายหลังทันที

 

            ฟินิกซ์ ไปไหน!?

            โพนี่ ฝากเก็บจานด้วยนะ! แล้วเจอกันในคลาสเลย ไม่ต้องรอ!”

พูดจบ เธอก็รีบวิ่งไปหาเป้าหมายที่อยู่ห่างออกไปเกือบร้อยเมตรทันที เพื่อนบนโต๊ะได้แต่มองหน้ากันงงๆ พร้อมถอนหายใจออกมาอย่างเหนื่อยหน่าย

 

     [Next part … in coming soon] #ฟิคชาวหน้ากาก
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

588 ความคิดเห็น

  1. #21 ❉FluffyFai❉ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 มีนาคม 2560 / 20:27
    สนุก น่าติดตามดีค่ะ...จะตามดูต่อนะคะ สู้ๆ อิๆ(^-^)
    #21
    0
  2. #5 getgala (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 มีนาคม 2560 / 23:31
    เปิดเรื่องได้สนุกน่าติดตามมากเลยค่ะ ^^

    เป็นกำลังใจให้นะคะ
    #5
    0