(END)[Fic Attack on Titan] Dessert Menu คาเฟ่ขนส่งรัก (Levi x Eren)

ตอนที่ 17 : Epilogue Recipe : Eton Mess (END)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 364
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 31 ครั้ง
    12 พ.ย. 61



I am yours, and your alone. My entire being belongs to you…


กลิ่นชื้นของละอองน้ำและเสียงเปาะแปะยามสายฝนกระทบผืนดินสร้างบรรยากาศอันน่าคิดถึงและคุ้นเคยตั้งแต่วันแรกที่เดินทาง ร่มหลากสีบนท้องถนนสร้างความคึกคักให้เมืองหลวงแห่งนี้ได้อย่างไม่เสื่อมคลาย ผมเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าสีเทาแล้วก็ได้แต่ยิ้มปลงๆ กับหยาดฝนอันเป็นเอกลักษณ์ของประเทศแห่งนี้ ดีจริงๆ ที่ไม่ลืมพกร่มมาด้วย

โฮ่ย ตึกนั่นรึเปล่ารีไวล์เฮย์โจวที่กางร่มอีกคันเดินอยู่ข้างๆ ชี้ไปยังอพาร์ทเมนต์หลังหนึ่งที่ตั้งอยู่สุดทางถนนสายนี้

ใช่ครับ แต่ผมไม่ได้กลับมานานแล้ว ไม่รู้จะมีฝุ่นรึเปล่าผมเตือนเพื่อให้รีไวล์เฮย์โจวไม่ช็อกมากถ้าเจอฝุ่นหนาเตอะหลังจากเปิดประตู

แอ้ดดดด

ผมเปิดประตูออกแล้วชะโงกหน้าเข้าไปส่องดูด้านในเพื่อตรวจเช็คสภาพก่อน แต่กลับพบว่าข้าวของเครื่องใช้และเครื่องเรือนต่างๆ ได้ถูกปัดกวาดเช็ดถูจนเงาวับเหมือนเพิ่งมีคนมาทำความสะอาดไป ทั้งๆ ที่อพาร์ทเมนต์นี้ไม่มีใครอาศัยอยู่มานานแล้ว 

หืม…” รีไวล์เฮย์โจวเดินเข้ามาด้านในอพาร์ทเมนต์ตามผมที่ยังยืนงงอยู่กลางห้อง ผมจำได้ว่ากลับมาที่นี่ล่าสุดก็สองปีก่อนโน่น เพราะฉะนั้นไม่มีทางที่ข้าวของเครื่องใช้จะยังอยู่ในสภาพเนี๊ยบนิ๊งแบบนี้ได้หรอก

โฮ่ย! เป็นอะไร

อะ เปล่าครับ ผมแค่แปลกใจว่าทำไมที่นี่ถึงสะอาดจัง…”

ก็ไม่ใช่แม่แกรึไงอ่าจะว่าไปแล้วผมก็บอกแม่ว่าจะมาที่นี่ก่อนจะออกเดินทางมานี่นา

น่าจะอย่างนั้นนะครับเฮย์โจว! เอาของขึ้นไปเก็บข้างบนกันก่อนเถอะครับ จะได้ออกไปข้างนอกกัน!” ผมพูดด้วยความตื่นเต้นแล้วถือกระเป๋าเดินทางเดินนำรีไวล์เฮย์โจวขึ้นไปชั้นบน

ความเก่าแก่ของอพาร์ทเมนต์สามชั้นซึ่งสร้างมาตั้งแต่สมัยสงครามและบูรณะต่อเติมมาเรื่อยๆ จนถึงปัจจุบันให้บรรยากาศสบายๆ และดูอบอุ่น เมื่อก่อนที่ผมจะย้ายไปอยู่ญี่ปุ่นพ่อ แม่ และผมอาศัยอยู่ที่อพาร์ทเมนต์แห่งนี้ และหลังจากที่พวกเราย้ายไปแล้วพ่อกับแม่ก็ไม่ได้ขายที่นี่และยังเก็บเอาไว้ ถึงจะไม่มีใครอาศัยอยู่แต่เพราะที่นี่เป็นมรดกของคุณยายพ่อกับแม่จึงเก็บเอาไว้เผื่อผมอยากจะกลับมาอาศัยอยู่ที่นี่หรืออาจมาเที่ยวเป็นครั้งคราว ซึ่งนั่นก็เป็นเรื่องดีมากเพราะความลับของผมยังคงอยู่ที่อพาร์ทเมนต์แห่งนี้

หลังเก็บของเสร็จผมก็ทำหน้าที่เป็นไกด์พารีไวล์เฮย์โจวทัวร์ลอนดอน ถึงฝนจะตกแต่ลอนดอนก็ยังคึกคักไม่ต่างจากวันฟ้าใส การออกจากบ้านในวันฝนตกของผู้คนที่นี่เป็นเรื่องปกติเพราะสำหรับลอนดอนวันฟ้าใสยังหาได้ยากกว่าวันฝนตกซะอีก รีไวล์เฮย์โจวก็ดูไม่มีปัญหากับการออกนอกบ้านในช่วงอากาศชื้นแฉะแบบนี้ด้วย ทัวร์วันนี้จึงเต็มไปด้วยความคึกคักอย่างที่ไม่ได้มีมาซะนาน

เมื่อหนึ่งอาทิตย์ก่อนผมจะเดินทางมาที่นี่ การรักษาของแจนได้เริ่มขึ้นด้วยความวุ่นวายพอสมควร เพราะแจนต้องเข้าทดสอบอะไรไม่รู้หลายอย่าง รวมถึงต้องกินธาตุเหล็กเสริมก่อนจะเข้ารับการผ่าตัดอีกเป็นเดือน แม่ของผมสัญญาว่าจะดูแลเรื่องยาสลบให้ ทุกคนจึงไว้วางใจและเดินหน้าเตรียมการผ่าตัดต่อไปอย่างไม่มีสะดุด ผมก็เพิ่งรู้นี่แหละว่าการจะผ่าตัดทีมันต้องตรวจอะไรตั้งมากมาย รวมทั้งต้องจองคิวก่อนด้วย ดูเป็นอะไรที่เหนือความคาดหมายของผมมาก แต่อาร์มินบอกว่านั่นเป็นเรื่องปกติที่ทุกโรงพยาบาลทำกัน

เรื่องการผ่าตัดก็ปล่อยหน้าที่ให้ผู้เชี่ยวชาญเขาทำไป ส่วนด้านจิตใจของแจนตอนนี้ผมว่าดีขึ้นมากกว่าตอนที่เจอกันแรกๆ โข เมื่อหนึ่งวันก่อนที่ผมกับรีไวล์เฮย์โจวจะเดินทางแจนได้ตัดสินใจไปเยี่ยมเจนี่โดยมีอาร์มินติดตามไปด้วย ผมไม่ได้ตามไปเพราะคิดว่าแจนคงต้องการความเป็นส่วนตัว แต่ก็ได้ส่งคำภาวนาไปเพื่อขอให้น้องสาวของแจนนอนหลับอย่างสงบ 

แล้วในเช้าวันรุ่งขึ้นหรือก็คือวันนี้ผมก็ได้เดินทางมายังลอนดอนพร้อมกับรีไวล์เฮย์โจว การเดินทางกลับมาครั้งนี้ของผมไม่มีอะไรพิเศษ ก็แค่อยากจะอวดประเทศบ้านเกิดของตัวเองและรีไวล์เฮย์โจวก็อยากรู้ว่าสมบัติที่ผมเคยพูดถึงมันคืออะไรด้วย ผมเลยถือโอกาสพารีไวล์เฮย์โจวมาที่นี่ซะเลย เพราะถึงอยู่ที่สวิสเซอร์แลนด์ไปผมก็ช่วยอะไรไม่ได้ และอีกอย่างผมอยากพาเฮย์โจวมาเดทด้วย! ตอนเดทกันคราวก่อนมันเป็นเดทที่ดีมากก็จริงแต่มันก็กะทันหันเกินไปด้วย คราวนี้ผมเลยวางแผนมาอย่างดีเพื่อทำเดทครั้งที่สองของพวกเราให้เพอร์เฟคที่สุด!

โฮ่ย! แกจะรีบไปไหนรีไวล์เฮย์โจวเรียกผมพลางทำหน้ายุ่ง

เร็วๆ สิครับ เดี๋ยวไม่ทันการแสดงนะครับ!” ผมไม่ตอบคำถามแล้วจัดการลากรีไวล์เฮย์โจวให้เดินเร็วๆ ตามมา โถ่! อุตส่าห์จองบัตรโชว์การแสดงเอาไว้ นี่ถ้าไปไม่ทันเสียดายแย่!

สุดท้ายผมกับรีไวล์เฮย์โจวก็มาทันการแสดงที่จองเอาไว้ได้อย่างฉิวเฉียด โชคดีที่คนอื่นเข้าไปกันหมดแล้วพวกผมเลยไม่ต้องต่อแถวยาวๆ รอเข้างาน การแสดงที่ผมจองเอาไว้เป็นการแสดงเมจิกโชว์หรือมายากลนั่นเอง นักมายากลที่มาแสดงครั้งนี้มีชื่อเสียงโด่งดังบัตรจึงจองได้ยากมากแต่ผมก็ต่อสู้กับสมรภูมิรบการจองบัตรและได้บัตรสองใบมาสำเร็จ! ถึงที่นั่งที่จองได้จะไม่ใช่แถวหน้าแต่ก็ไม่ได้ห่างไกลจากเวทีมากนัก ผมกับรีไวล์เฮย์โจวจึงสามารถมองเห็นการแสดงบนเวทีได้อย่างชัดเจน 

ผมถูกนักมายากลบนเวทีดึงความสนใจไปด้วยกลอันน่าตื่นเต้นและน่าหวาดเสียวในเวลาเดียวกัน รู้ตัวอีกทีการแสดงเมจิกโชว์ก็จบลงซะแล้ว

การแสดงน่าประทับใจจังเลยนะครับ! โดยเฉพาะตอนที่โชว์ลอยตัวกลางอากาศ ผมนี่เดาไม่ออกเลยว่าเขาใช้กลแบบไหน!”

อืม

อะ! แต่ตอนปามีดนี่ไม่ไหวนะครับ ผมเกือบหัวใจวายแหน่ะ กลัวแทนคนที่ไปเป็นเป้าเลย

อืม

ถ้าเวลาการแสดงยาวกว่านี้ก็ดีสิครับ เสียดายจังที่จบเร็วกว่าที่คิด

อืม

เฮยโจว…? ไม่สนุกเหรอครับ…” ผมที่มัวแต่ตื่นเต้นอยู่คนเดียวเริ่มหงอยเมื่อหันไปมองคนข้างๆ สีหน้าของรีไวล์เฮย์โจวยังคงนิ่งสนิทผมจึงเดาไม่ออกว่าเฮย์โจวสนุกกับการแสดงนี้รึเปล่า

สนุกดีน่ารัก

เอะ? การแสดงไหนที่น่ารักเหรอครับ??”

ไม่มีอะไร

อ้าว รอผมด้วยสิครับเฮย์โจว!” ผมรีบวิ่งตามรีไวล์เฮย์โจวที่เดินดุ่มๆ นำหน้าไปไกลแล้ว จู่ๆ จะรีบเดินไปไหนเนี่ยไกด์ยังไม่ได้นำทางเลยนะครับ

หลังดูการแสดงจบสถานที่ต่อไปที่ผมพารีไวล์เฮย์โจวไปก็คือร้านน้ำชาครับ! พระราชวังบักกิงแฮมกับหอนาฬิกาหรือจะสู้ร้านน้ำชาได้! สำหรับรีไวล์เฮย์โจวแล้วสถานที่ท่องเที่ยวยอดฮิตก็เป็นได้แค่ทางผ่านเท่านั้นเมื่อเทียบกับการไปร้านน้ำชา ตอนแรกผมก็วางแผนเอาไว้ว่าจะพาเฮย์โจวไปเที่ยวตามสถานที่ดังๆ ต่างๆ เหมือนกับนักท่องเที่ยวคนอื่นๆ แต่คิดไปคิดมาเฮย์โจวไม่ชอบสถานที่คนเยอะๆ แล้วพวกสถานที่ท่องเที่ยวทั้งชาวอังกฤษและคนต่างชาตินั้นเยอะสุดๆ ผมเลยเปลี่ยนใจจัดทัวร์เป็นร้านน้ำชาแทน การดื่มชายามบ่ายแบบผู้ดีอังกฤษนั้นเป็นอย่างไรผมจะทำให้รีไวล์เฮย์โจวรู้ซึ้งถึงคำๆ นี้เลย!

ร้านน้ำชาที่ผมพารีไวล์เฮย์โจวไปร้านแรกเป็นร้านน้ำชาแบบนำสมัย คือมีเสริฟทั้งชาฝรั่งและมีฟิวชั่นด้วย รีไวล์เฮย์โจวดูจะสนใจกับพวกเมนูฟิวชั่นมากเพราะปกติแล้วเฮย์โจวจะดื่มชาดำแบบเดิมอยู่ตลอด แต่ที่นี่มีชาหลากหลายคอยให้บริการ แล้วลูกค้ายังสามารถลองเลือกใบชาผสมกันได้ด้วย ขนาดผมไม่ค่อยสนใจเรื่องชาแต่พอเห็นร้านนี้ในเน็ตยังอยากลองเลย 

ผมสั่งเมนูขนมหวานมาทานคู่กับน้ำชาส่วนรีไวล์เฮย์โจวก็สั่งชาหลายๆ แบบมาลองดู ที่นี่มีบริการสอนเบสิคการชงชาด้วย แต่ถ้าใครอยากลองเทคนิคที่ยากขึ้นไปพนักงานที่นี่ก็รับสอนเช่นกัน ผมคิดว่าตัวเองชงชาได้อยู่ในระดับดีแล้วแต่พอได้มารับการเรียนจริงๆ กลับพบว่าการชงชานั้นยากกว่าที่คิด ไหนต้องตรวจดูอุณภูมิ ความสูง ใบชา แล้วจับเวลาอีก ทำเอาการชงชาที่ผมชงให้เฮย์โจวอยู่ทุกวันเป็นเรื่องเด็กๆ ไปเลย

หลังออกมาจากร้านแรกพวกเราก็ไปต่อร้านที่สองกันทันที แต่ร้านนี้ใช้เวลาเดินทางนานหน่อยกว่าจะมาถึงจึงเป็นช่วงบ่ายของวันแล้ว ร้านที่สองที่ผมพารีไวล์เฮย์โจวไปนั้นเป็นร้านน้ำชาแบบดั้งเดิม คือเสริฟชาอังกฤษขนานแท้พร้อมกับสโคนทานคู่กับน้ำชา 

การตกแต่งร้านของที่นี่เป็นธรรมชาติและให้ความรู้สึกสบายๆ น้ำชายามบ่ายของผมกับรีไวล์เฮย์โจวจึงเต็มไปดูด้วยบรรยากาศอันอบอุ่น ผมชอบสวนหย่อมบนดาดฟ้าของที่นี่มาก และการที่จะได้โต๊ะบนดาดฟ้าต้องจองล่วงหน้า แต่ผมจองไม่ทันเลยได้โต๊ะติดริมกระจกแทน แต่ทางร้านก็เปิดดาดฟ้าให้สามารถขึ้นไปชมได้ตามอัธยาศัยสำหรับผู้ที่ไม่ได้จองโต๊ะ ผมเลยขึ้นไปถ่ายรูปเป็นที่ระลึกเอาไว้ว่าเคยได้มาที่นี่กับรีไวล์เฮย์โจว

ขากลับ รีไวล์เฮย์โจวได้กระปุกใบชาใหม่มากมายกลับมาด้วย ตอนเดินทางกลับมาที่อพาร์ทเมนต์พวกเราเลยไม่ได้แวะที่ไหนอีกเพราะต้องขนของเต็มสองมือ กว่าจะเดินทางจากร้านน้ำชากลับมายังอพาร์ตเมนต์ที่ผมอยู่ก็เป็นเวลาเย็นย่ำของวันแรก ฝนหยุดตกตั้งแต่โชว์มายากลแสดงจบท้องฟ้าด้านนอกจึงปลอดโปล่งไร้ซึ่งเมฆหมอกสีเทา ผมเก็บใบชาพร้อมกับของสดที่ซื้อมาระหว่างทางกลับเอาไว้ในห้องครัว เสร็จแล้วก็เดินออกมาหารีไวล์เฮย์โจวที่ห้องนั่งเล่น

แผนการเดทวันนี้ของผมเป็นยังไงบ้างครับผมถามด้วยความรู้สึกตื่นเต้นและกังวล รีไวล์เฮย์โจวหันมามองหน้าผมนิ่งอยู่สักพักก่อนจะตอบ

ดีมาก

เยส!!! อะ! ขะ..ขอโทษครับ ผมเผลอ…” ผมหันหน้าไปทางอื่นเพื่อหลบสายตาล้อๆ ของรีไวล์เฮย์โจว ก็คนมันดีใจที่แผนการเดทที่ใช้เวลาคิดถึงสามวันสามคืนประสบความสำเร็จอย่างสวยงามนี่นา!

ฉันไม่ได้ว่าอะไรรีไวล์เฮย์โจวลูบหัวผมแต่ดวงตาก็ยังมีประกายวิบวับอย่างสนุกสนานอยู่

แต่ตาของเฮย์โจวมันไม่ได้บอกแบบนั้นเลยนะครับ ( '^' )”

คิดมาก ไอ้ลูกหมา

ฮึ่ม…( '^' )” ผมก็ไม่ได้อยากจะคิดมากหรอกนะแต่เฮย์โจวแสดงออกมาให้ผมคิดมากเองต่างหาก!

ผมไม่เถียงอะไรอีกแล้วเปลี่ยนไปคุยเรื่องอื่นแทน พวกเราคุยกันถึงแผนการในวันพรุ่งนี้ซึ่งผมไม่ได้วางแผนอะไรไว้เป็นพิเศษ ผมเลยบอกให้รีไวล์เฮย์โจวลองคิดดูว่าอยากไปที่ไหนแล้วพรุ่งนี้ผมจะเป็นไกด์พาทัวร์เอง หลังทานอาหารเย็นเสร็จผมกับรีไวล์เฮย์โจวจึงเข้านอนกันทันที ความเหนื่อยล้าจากการเดินทางแล้วเที่ยวต่อทันทีทำให้ผมนอนหลับไปในเวลาอันรวดเร็วภายในอ้อมแขนของรีไวล์เฮย์โจว


พระอาทิตย์ยามเช้าขึ้นมาทักทายในตอนสายของวัน ช่วงเวลานี้ของลอนดอนหยาดฝนได้ตกลงมาอีกครั้งตั้งแต่เช้าและยังไม่มีทีท่าจะหยุด รีไวล์นั่งมองเม็ดฝนด้านนอกหน้าต่างอยู่สักพักคนที่นอนคู้ตัวอยู่บนเตียงก็ขยับลืมเปลือกตาเปิดขึ้น ดวงตาสีมรกตกระพริบปริบๆ อย่างง่วงงุนแล้วงัวเงียวาดมือขึ้นกอดเอวเขาเหมือนต้องการหมอนข้าง เสร็จแล้วก็ปิดตาลงและหลับไปอีกครั้ง

ฟุ่บๆ

รีไวล์ลูบหัวให้เจ้าลูกหมาขี้เซาที่สายแล้วยังไม่ตื่นเบาๆ เขาบังเอิญเห็นว่าหลายวันมานี้เอเลนชอบตื่นขึ้นมาทำอะไรตอนดึกๆ แล้วกว่าจะนอนก็เกือบเช้าแทบทุกวัน แต่เขาไม่คิดมาก่อนเลยว่าสิ่งที่เอเลนทำจะเป็นการเตรียมแผนการเซอร์ไพร้เดทให้กับเขา รีไวล์บอกเอเลนไปว่าแผนการเดทเมื่อวานดีมากนั้นเป็นความจริงแต่เฉพาะครึ่งหลังเท่านั้น เพราะครึ่งแรกตอนไปดูเมจิกโชว์รีไวล์แทบไม่ได้ดูการแสดงเลยเพราะมัวแต่สนใจสีหน้าที่เปลี่ยนไปมาของคนด้านข้าง จะให้บอกความจริงว่าสิ่งที่น่ารักไม่ใช่การแสดงแต่เป็นเจ้าลูกหมาที่กำลังตื่นเต้นก็กระดากปากเกินกว่าจะเอ่ยออกไปได้ รีไวล์จึงเดินหนีไปดื้อๆ เพื่อไม่ให้อีกคนถามเซ้าซี้กับเขาได้อีก

ร้านน้ำชาที่เอเลนหาข้อมูลมาหลายคืนเพื่อพาเขาไปเมื่อวานไม่ทำให้รีไวล์รู้สึกผิดหวังเลยแม้แต่น้อย เพราะมันเกินความคาดหวังของเขาไปมาก รีไวล์คิดว่าตัวเองจะต้องไปเบียดกับนักท่องเที่ยวคนอื่นเพื่อชมขบวนเดินทหารแถวพระราชวังหรือต้องไปเดินดูของตามมาร์เก็ตซะอีก ตัวเลือกร้านน้ำชาของเอเลนจึงเป็นสิ่งที่ทำให้เขารู้สึกประทับใจสำหรับเดทเมื่อวาน ถึงตัวเอเลนจะดูผิดหวังนิดหน่อยเพราะไม่ได้นั่งสวนหย่อมบนชั้นดาดของร้านน้ำชาแห่งที่สอง

อื้ออ…” เจ้าลูกหมาส่งเสียงงัวเงียออกมาแล้วซุกหัวลงกับข้างลำตัวของเขา รีไวล์จึงคิดว่าควรปลุกคนขี้เซาได้แล้วเพราะตอนนี้เข็มนาฬิกาใกล้จะเลยเลขสิบสองเข้าไปทุกที

โฮ่ย โฮ่ย!”

ฮื้มม…” เอเลนพลิกตัวหนีเสียงรบกวนรีไวล์จึงต้องโน้มตัวเข้าไปใกล้เพื่อปลุกอีกคนให้ตื่น

โฮ่ย! ไอ้ลูกหมา!”

งื้มๆๆ…”

“…เอเลน

หื้มครับ?” เอเลนลืมตาขึ้นมามองรีไวล์ด้วยความงัวเงีย รีไวล์ที่เห็นแบบนั้นเลยอดไม่ได้ที่จะกดจูบลงไปบนริมฝีปากบางที่กำลังจะทำท่าฮาว

อรุณสวัสดิ์รีไวล์พูดคำทักทายยามเช้าหลังจากจูบเอเลนจนพอใจ

อื้ออรอบหน้าผมขออรุณสวัสดิ์อย่างเดียวไม่เอาจูบได้ไหมครับ เพราะเฮย์โจวจูบผมทีไรผมเหมือนตัวเองโดนสูบพลังงานออกไปทุกทีเลยเอเลนยังคงไม่ได้ลุกขึ้นจากเตียงเหมือนยังเหนื่อยจากจูบอรุณสวัสดิ์ของเขาเมื่อกี้ รีไวล์ไม่ได้ตั้งใจจะจูบอรุณสวัสดิ์เอเลนแบบนั้นทุกเช้าหรอก แต่พอเห็นใบหน้างัวเงียที่ตื่นขึ้นมาเพราะเสียงเรียกของเขาแล้วมันก็อดใจไม่ได้ที่จะทำลงไปทุกที

จะพยายาม

ถึงขนาดต้องใช้ความพยายามเลยเหรอครับ?” เอเลนขมวดคิ้วอย่างไม่เข้าใจแต่รีไวล์ก็ไม่คิดจะอธิบายเหตุผลใดๆ อีก

ลุกไปอาบน้ำได้แล้วไอ้ลูกหมา

งื้ออ ยังเช้าอยู่เลย…” เอเลนมองออกไปนอกหน้าตาที่ท้องฟ้ายังมืดครึ้มแล้วเริ่มงอแง

นี่มันเที่ยงแล้ว

ห๊ะ!? เป็นไปไม่ได้!” เอเลนเด้งตัวขึ้นมาทันทีด้วยความตกใจ สายตากวาดมองไปยังนาฬิกาบนฝาผนังแล้วดวงตาสีมรกตก็เบิกกว้างขึ้น

หลังจากเอเลนวิ่งหนีเข้าห้องน้ำไปด้วยความไวแสง รีไวล์ก็เดินลงมาที่ห้องครัวชั้นล่างแล้วเริ่มลงมือทำอาหารเช้าบวกเที่ยงไว้รอเอเลนอาบน้ำเสร็จ และทันทีที่เจ้าลูกหมาเห็นอาหารวางอยู่บนโต๊ะเจ้าตัวก็ไม่รอช้าแล้วลงมือทานอาหารควบสองมื้อลงท้องอย่างรวดเร็วแล้วตบท้ายด้วยขนมหวานอีกตามเคย

นั่นชาที่ซื้อมาเมื่อวานเหรอครับเอเลนมองไปยังชาที่เขากำลังรินใส่แก้ว รีไวล์จึงพยักหน้าตอบ

อืม

ขมไหมครับ

ทำไม?” 

ผมอยากลองน่ะครับ

หื้ม…” รีไวล์แปลกใจนิดหน่อยที่เอเลนอยากลองดื่มชา สงสัยจะเป็นผลพลอยจากที่เมื่อวานไปร้านน้ำชาหลายแห่งเลยทำให้เอเลนเริ่มสนใจพวกชามากขึ้น รีไวล์รินน้ำชาลงใส่แก้วอีกใบแล้วส่งให้เอเลน

โอะ! ไม่ขมเท่าที่คิดนะครับ

เพราะแกเริ่มชินแล้วต่างหาก

เอะ? งั้นเหรอครับ?” เอเลนเอียงคออย่างไม่ค่อยแน่ใจว่าสิ่งที่รีไวล์คิดนั้นถูกต้อง ปกติเอเลนก็ไม่ได้ดื่มชาเท่าไหร่จะบอกว่าเริ่มชินมันก็ใช่เหรอ?

อืมรีไวล์พยักหน้ายืนยัน

งั้นก็ดีเลยสิครับ เวลาเฮย์โจวดื่มชาผมจะได้ดื่มเป็นเพื่อน!” เอเลนยกยิ้มกว้างอย่างรู้สึกดีใจรีไวล์จึงยกยิ้มมุมปากขึ้นตามไปด้วย

ก็ถ้าแกดื่มชาของฉันได้

โห! ถ้าเป็นชาดำที่เฮย์โจวดื่มประจำนี่ผมขอบายละกันครับเอเลนยกมือขอยอมแพ้ทันที เพราะชาดำที่รีไวล์ดื่มประจำรสชาติเข้มข้นมากจนคนรักของหวานอย่างเอเลนดื่มด้วยไม่ไหว

บทสนทนาบนโต๊ะอาหารยังคงดำเนินไปอย่างเรียบง่าย รีไวล์เป็นคนไม่ค่อยพูดเสียงที่มักจะได้ยินบนโต๊ะอาหารมื้อนี้จึงเป็นเอเลนซะส่วนใหญ่ เรื่องที่พวกเขาคุยกันก็ไม่ได้มีอะไรพิเศษแต่ในความรู้สึกของรีไวล์เขากลับชอบช่วงเวลานี้ที่สุด อาหารที่เขาเป็นคนทำ เจ้าลูกหมาที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม และบทสนทนาที่พบเห็นได้ทั่วไปแต่กลับรู้สึกอบอุ่น ก่อนจะได้พบกับเอเลนรีไวล์ไม่เคยทานข้าวร่วมโต๊ะอาหารกับใครมาก่อนและถึงจะเคยก็น้อยครั้งจนเขายกนิ้วนับได้ มื้ออาหารที่แสนธรรมดาและหาได้ทั่วไปแบบนี้จึงถือเป็นช่วงเวลาพิเศษสำหรับรีไวล์

แล้วเฮย์โจวตัดสินใจได้รึยังครับว่าวันนี้อยากไปที่ไหนเอเลนถามหลังจากจานขนมตรงหน้าหมดเกลี้ยง รีไวล์วางแก้วชาในมือลงก่อนจะตอบเอเลน

ฉันอยากเห็นสมบัติ’” 

“….!” ไม่ต้องพูดให้มากความเอเลนก็เข้าใจในสิ่งที่รีไวล์ต้องการจะสื่อทันทีสมบัติที่รีไวล์หมายถึงต้องเป็นสิ่งเดียวกับที่เอเลนคิดอย่างแน่นอน

ก็ได้ครับแต่เฮย์โจวต้องสัญญากับผมก่อนนะครับว่าเห็นแล้วจะไม่หัวเราะ

หา?”

สัญญาสิครับเอเลนทำใบหน้าจริงจังแล้วยกนิ้วก้อยขึ้นไปอยู่ตรงหน้ารีไวล์ 

“…..” รีไวล์มองนิ้วก้อยตรงหน้าด้วยความสับสนแต่ก็ยอมยกนิ้วก้อยไปเกี่ยวด้วย

สัญญาแล้วนะครับ ห้ามผิดสัญญาด้วย! ไม่งั้นเฮย์โจวต้องกินเข็มพันเล่มนะครับ” 

เออๆรีไวล์ตกปากรับคำไปแบบนั้นเพื่อเอเลนจะได้พาเขาไปดูสมบัติที่ว่าสักที ถ้าเห็นสมบัติแล้วเขาจะหัวเราะงั้นเหรอ? สมบัติของเอเลนมันคืออะไรกันแน่

รีไวล์เดินตามเอเลนขึ้นไปยังชั้นบนของอพาร์ทเมนต์ และจนมาถึงชั้นสามเอเลนก็เดินถือขั้นบันไดออกมาจากภายในห้องหนึ่ง รีไวล์มองเอเลนที่วางขั้นบันไดลงตรงกลางทางเดินอย่างสับสนแต่เอเลนก็ช่วยไขความกระจ่างกับเขาโดยการขอลูกกุญแจที่ห้อยอยู่บนคอของเขาไปแล้วปีนขั้นบันไดขึ้นไปเสียบลูกกุญแจเข้ากับรูบนเพดานจนเกิดเสียงดังกริ๊ก บ่งบอกว่าล็อคได้ถูกปลดออกแล้ว

แอ้ดดดดด

ฝ้าบนเพดานถูกเปิดออกและเอเลนก็เคลื่อนตัวเข้าไปด้านในพร้อมกับโผล่ศีรษะออกมาบอกให้เขาปีนตามเข้าไปด้วย รีไวล์จึงปีนขั้นบันไดขึ้นไปด้านบน แล้วเขาก็ได้รู้ว่าอพาร์ทเมนต์แห่งนี้มีห้องใต้หลังคาอยู่

ห้องใต้หลังคาที่นี่ไม่ได้ใหญ่โตมากนักแต่ก็สูงพอจะให้คนตัวโตยืนได้อย่างสะดวก รีไวล์มองสำรวจห้องใต้หลังคาหลังจากเอเลนเปิดไฟจนสว่าง ตามผนังห้องเต็มไปด้วยภาพถ่ายและแผนที่ขนาดใหญ่ซึ่งถูกติดเอาไว้กินเนื้อที่ไปเกือบครึ่งหนึ่งของกำแพง มีข้อความถูกเขียนอยู่บนแผนที่ตามที่หมุดปักเอาไว้พร้อมรูปภาพ รีไวล์เดินไปอ่านข้อความเหล่านั้นแล้วก็พบว่านั่นเป็นข้อความที่เกี่ยวข้องกับเขาทั้งหมด


พบเปลือกหอยแปลกๆ ที่เคยเห็นกับเฮย์โจว - บอร์นมัท 2000’

รสชาติอาหารจานนี้คล้ายกับที่เฮย์โจวเคยทำให้กินเลย! - ลอนดอน 2002’

ภาพที่ผมเคยวาดเฮย์โจวตอนนั้นโดนเอามาจัดแสดงในพิพิธภัณฑ์เพื่อเป็นหลักฐานว่าทีมสำรวจเคยมีอยู่จริงด้วยล่ะครับ หวาา น่าอายจัง ฝีมือแบบผมเอามาจัดแสดงแบบนี้จะดีเหรอครับ? - ควิเบก 2002’

เจอชาดำที่เฮย์โจวน่าจะชอบด้วยล่ะครับ - ลอนดอน 2003’

บังเอิญเจอกับอาร์มิน! ดีใจจัง! อาร์มินบอกว่าจำเรื่องของผมได้ด้วย แล้วเฮย์โจวจะจำเรื่องของผมได้เหมือนกันไหมนะ? - ลอนดอน 2004’

เห็นนี่แล้วคิดถึงเฮย์โจวเลยครับ - แมนเชสเตอร์ 2007’

วันนี้ผมเขียนจดหมายถึงเฮย์โจวด้วย ถ้าเจอกันแล้วผมจะมอบให้นะครับ - ลอนดอน 2008’

บทเรียนประวัติศาสตร์วันนี้มีเรื่องเกี่ยวกับเฮย์โจวด้วยล่ะครับ แต่เฮย์โจวในบทเรียนดูอ่อนโยนกว่าเฮย์โจวตัวจริงอีกนะครับ ฮ่าๆๆ อะผมล้อเล่นครับ - ลอนดอน 2008’

พ่อบอกต้องย้ายบ้านล่ะครับ ถ้าย้ายไปแล้วเจอเฮย์โจวก็ดีนะครับ - ลอนดอน 2009’

เจอมิคาสะตอนย้ายบ้านใหม่ด้วยครับ! แต่มิคาสะไม่รู้เรื่องเฮย์โจวเลย เป็นญาติกันทำไมไม่ติดต่อกันบ้างล่ะครับ - โตเกียว 2011’

ญี่ปุ่นมีอะไรหลายๆ อย่างคล้ายกับตอนที่ผมเคยอยู่กับเฮย์โจวเลยครับ - โอกินาว่า 2013’

ผมมีหนังสือเล่มแรกเป็นของตัวเองแล้วนะครับ! เฮย์โจวเห็นรึเปล่า! - โตเกียว 2014’

หนังสือของผมถูกแปลเป็นหลายภาษาเลยล่ะครับ เฮย์โจวจะเห็นผมรึยัง? - โตเกียว 2016’

คิดถึงครับ - ซิดนีย์ 2017’

รีไวล์เฮย์โจวอยู่ไหนกันครับ - นิวยอร์ก 2017’

.

.

ในที่สุดก็ได้เจอรีไวล์เฮย์โจว ^^ - เวนิส 2018’


รีไวล์แตะมือลงไปบนรูปถ่ายร้านคาเฟ่และข้อความล่าสุด เอเลนคงเอามาติดไว้ก่อนเขาจะปีนขึ้นมาด้านบน ยังมีข้อความอีกมากมายที่ติดอยู่บนส่วนอื่นของผนังและทุกข้อความจะมีส่วนเกี่ยวข้องกับตัวเขาไม่มากก็น้อย รีไวล์สามารถรับรู้ถึงความรู้สึกผ่านข้อความเหล่านั้นได้ทันทีที่เขาอ่านมันเหมือนเขาได้ใช้ชีวิตร่วมกับเอเลนมาเป็นสิบปีทั้งที่ความจริงแล้วเพิ่งผ่านไปไม่กี่เดือน รีไวล์คิดว่าตัวเขาเองเป็นคนที่บ้ามากๆ ที่คอยวิ่งตามเงาของเอเลนตลอดแล้วก็กลับมาพบกับความผิดหวังทุกครั้งที่นั่นไม่ใช่เอเลนตัวจริง แต่พอได้อ่านข้อความพวกนี้การกระทำทั้งหมดของเขามันกลับดูเด็กๆ ไปเลย

เอเลน เยเกอร์เป็นเด็กที่บ้ามากข้อนี้เขารู้ดี ไม่รู้จักรักตัวกลัวตาย ชอบทำอะไรเกินตัวตลอด ใจร้อนก็เท่านั้น และเมื่อตัดสินใจอะไรแล้วก็จะพุ่งเข้าใส่มันโดยไม่สนใจสิ่งรอบข้าง ช่างเป็นเจ้าเด็กเหลือขอที่ทั้งบ้าและดื้ออย่างไม่มีใครเกินเลยจริงๆ ยิ่งได้เห็นข้อความพวกนี้รีไวล์ก็ยิ่งคิดว่าเอเลนคนนี้ไม่ได้แตกต่างไปจากเอเลนในอดีตเลยยังเป็นเจ้าเด็กเหลือขอที่ขโมยหัวใจของเขาไปได้อย่างง่ายดายตลอด

จดหมายรัก?” รีไวล์ชี้ไปยังข้อความบนผนังแล้วหันไปถามเอเลน

ไม่ใช่…! ก็กะ..ใกล้เคียงครับ ( ;;.\\\\.)” เอเลนก้มหน้าหลบสายตาของรีไวล์อย่างเขินอายและปฏิกิริยาแบบนั้นก็ทำให้หัวใจของรีไวล์กระตุกนิดๆ

โฮ่ ตั้งแต่ปี 2000 แกสี่ขวบ? แก่แดดจริงๆ

ผมไม่ได้…!! ฮึ่ม! เฮย์โจว อย่าแกล้งสิครับเอเลนกอดอกริมฝีปากงองุ้มด้วยความไม่พอใจ แต่รีไวล์ก็ยังยกยิ้มมุมปากอย่างไม่สะทกสะท้าน

ฉันแค่พูดความจริง

“( '^' )+!!” รีไวล์ไม่ได้สนใจท่าทางแสดงความไม่พอใจของเอเลนแล้วแบมือไปตรงหน้าเอเลนจนเอเลนเอียงคออย่างงุนงง

จดหมาย

จดหมาย!? มะ..ไม่มี เอ้ย! หะ..หาย หายไปแล้วครับ!” เอเลนรีบพูดด้วยความตื่นตระหนก รีไวล์ไม่รู้หรอกว่าข้อความในจดหมายเขียนอะไรเอาไว้ แต่คิดว่าคงเป็นเรื่องที่เอเลนไม่อยากให้เขารู้อย่างแน่นอน รีไวล์ช่างใจว่าจะทำยังไงต่อดี จะคาดคั้นจนเอเลนยอมให้จดหมายหรือจะมองข้ามไปก่อนดี

“…..”

เอ่อผะ ผมให้ก็ได้ครับ แต่เฮย์โจวต้องห้ามอ่านตรงนี้นะครับ!” เอเลนเป็นคนพูดขึ้นระหว่างที่เขากำลังใช้ความคิด รีไวล์เลยเลิกคิ้วอย่างแปลกใจที่จู่ๆ เอเลนก็เกิดเปลี่ยนใจจะให้จดหมายกับเขา

ไหนบอกว่าหาย

กะ..ก็ช่างมันเถอะครับ! เอาเป็นว่ามันไม่ได้หายและเดี๋ยวผมไปหยิบมาให้ แล้วเฮย์โจวก็เลิกโกรธผมได้แล้วนะครับ

โกรธ…? ฉัน?” รีไวล์ขมวดคิ้วอย่างงุนงงว่าเขาไปโกรธเอเลนตอนไหน

ใช่ครับ

ตอนไหน?”

อ้าว ก็เมื่อกี้เฮย์โจวเงียบไปหรือว่าจะไม่ได้โกรธครับ…?”

ไม่

“…!! แล้วเมื่อกี้เฮย์โจวเงียบทำไมกันครับ! เห็นจู่ๆ ก็เงียบไปแล้วทำหน้านิ่งคิ้วขมวดผมก็คิดว่าเฮย์โจวกำลังโกรธผมอยู่สิครับ!” เอเลนโวยวายหลังจากรู้ความจริง 

หน้าฉันมันเป็นแบบนี้อยู่แล้ว และฉันแค่กำลังใช้ความคิดรีไวล์อธิบายด้วยคำพูดที่ทำเอาเอเลนเถียงอะไรไม่ออก หน้าตาเขามันดูเหมือนโกรธงั้นเหรอ?

ผมขอโทษแล้วกันครับที่เข้าใจผิดส่วนนี่จดหมายครับเอเลนเดินไปหยิบจดหมายที่ถูกใส่ซองจดหมายปิดผนึกอย่างดีออกมาจากลิ้นชักแล้วยื่นให้กับรีไวล์

“…..” รีไวล์รับซองจดหมายมาถือไว้แต่ยังไม่ได้เปิดอ่านเพราะเอเลนขอเอาไว้ว่าอย่าอ่านตรงนี้ เอาไว้คืนนี้ค่อยอ่านแล้วกัน รีไวล์เก็บจดหมายเอาไว้ก่อนแล้วนั่งลงบนเก้าอี้ที่มีอยู่ตัวเดียวแล้วตบหน้าตักตัวเองเพื่อบอกให้เอเลนนั่งลง เอเลนดูจะลังเลเล็กน้อยแต่เมื่อเขาหรี่ตาลงก็ยอมเดินมานั่งลงบนตักเขาอย่างว่าง่าย

ลงไปคุยกันข้างล่างไม่ดีกว่าเหรอครับ…” เอเลนพูดด้วยใบหน้าแดงเรื่อ เอเลนรู้ว่ารีไวล์ต้องการจะคุยด้วยถึงได้บอกให้นั่งลง แต่การที่ต้องนั่งคุยกันบนตักแบบนี้มันจะน่าอายเกินไปแล้ว!

ฉันอยากอยู่ที่นี่รีไวล์พูดแล้วกอดเอวเอเลนเอาไว้หลวมๆ

กุญแจก็ให้ไปแล้วจะมาเมื่อไหร่ก็ได้แท้ๆ…” เอเลนพึมพำเสียงเบาแต่รีไวล์ที่อยู่ใกล้ก็ได้ยินอย่างชัดเจน รีไวล์ทำเป็นไม่ได้ยินสิ่งที่เอเลนพูดเมื่อกี้แล้วเริ่มเข้าเรื่องที่เขาอยากคุยทันที

ทำไมแกถึงทำแบบนั้นรีไวล์ถามพลางสายตาก็มองไปยังกำแพงห้อง เอเลนจึงมองตามแล้วเริ่มเล่าความเป็นมาที่ทำให้ตัวเองตัดสินใจทำสิ่งที่อยู่บนกำแพงทั้งหมด

เพราะถ้าผมไม่ทำแบบนั้น ผมจะทนไม่ไหวครับ

“…?” รีไวล์ไม่เข้าใจในสิ่งที่เอเลนพูดแต่ก็เงียบเอาไว้เพื่อรอฟังว่าเอเลนจะพูดอะไรต่อ

เฮย์โจวจำเรื่องที่แม่ผมเล่าให้ฟังว่าสมัยเด็กผมเคยหนีออกจากบ้านไปตามหาอาร์มินกับมิคาสะได้ใช่ไหมครับเอเลนถาม รีไวล์จึงพยักหน้าให้เพื่อบอกว่าเขาจำได้

อืม

แต่ไม่ใช่แค่อาร์มินกับมิคาสะหรอกนะครับที่ผมตามหา ผมหลังเลิกเรียนวันหนึ่งผมก็ได้วิ่งไปตามสถานที่ต่างๆ เพื่อตามหาเฮย์โจวครับ วันต่อมา อีกวันต่อมา และอีกหลายๆ วันต่อๆ มาหลังจากนั้นผมก็ยังทำแบบเดิม ตอนนั้นผมไม่รู้ว่าทำไมตัวเองถึงทำแบบนั้น แต่ตอนนี้ผมคิดว่าตัวเองสมัยเด็กคงจะแค่ไม่อยากตื่นขึ้นมาแล้วพบว่าเฮย์โจวไม่ได้อยู่ข้างๆ ล่ะมั้งครับ เพราะทุกๆ คืนผมจะฝันถึงเฮย์โจว แล้วพอตื่นเช้ามาผมก็จะเพิ่งรู้ว่านั่นเป็นเพียงความฝันแล้วรู้สึกผิดหวังครับ

“…..”

เฮย์โจวบอกว่าข้อความพวกนี้เป็นจดหมายรัก แต่สำหรับผมแล้วมันเป็นได้แค่ข้อความระบายความรู้สึกด้านลบของตัวเองเท่านั้นแหละครับ ผมรู้สึกเหงาจนต้องไล่ตามร่องรอยของเฮย์โจว ผมผิดหวังที่ถึงได้พบกับอาร์มินและมิคาสะแต่ผมกลับหาเฮย์โจวไม่เจอ ผมโกรธที่ขนาดเดินทางไปหลายประเทศก็ยังจับแม้แต่เงาของเฮย์โจวไม่ได้ และผมก็เสียใจเสียใจจริงๆ ที่ดูเหมือนว่าเฮย์โจวจะไม่ได้คิดถึงผมเท่าที่ผมคิดถึงเฮย์โจว…”

เอ…”

แต่ทั้งหมดนั่นเป็นความรู้สึกก่อนที่ผมจะได้พบกับเฮย์โจวนะครับ ^^” เอเลนพูดแทรกก่อนที่รีไวล์จะทันได้พูดอะไรแล้วยิ้มออกมา

“…..” รีไวล์เงียบและรอให้เอเลนพูดต่อ

หลังจากที่ผมได้พบกับเฮย์โจวผมทั้งรู้สึกดีใจและสับสน แต่ก็ได้หลายคนช่วยเอาไว้ทำให้ผมก้าวข้ามความรู้สึกด้านลบพวกนั้นมาได้อะ! แต่อย่าเข้าใจผิดนะครับ! ก่อนได้พบกับเฮย์โจวชีวิตของผมมีความสุขดีครับ ผมมีพ่อกับแม่อยู่ข้างๆ ได้ไปโรงเรียน มีเพื่อนใหม่ ได้สัมผัสกับทะเลของจริง ได้ไปดูพระอาทิตย์ขึ้นบนยอดเขา อ่อ! แล้วก็ได้แช่ออนเซ็นด้วยนะครับ!”

ออนเซ็น?”

ใช่ครับ! ถ้าครั้งหน้าเราไปญี่ปุ่นผมจะพาเฮย์โจวไปออนเซ็นด้วยกันนะครับ ผมคิดว่าเฮย์โจวจะต้องตกหลุมรักมันเหมือนกับผมแน่ๆ~”

โฮ่ ถึงขนาดตกหลุมรัก?”

ใช่อื้อ!” เอเลนเบิกตากว้างกับการจู่โจมอย่างไม่ทันตั้งตัว แต่แค่แป๊บเดียวรีไวล์ก็ถอยห่างออกไป แล้วใช้นิ้วหัวแม่มือลูบไปตามริมฝีปากสีเรื่อเบาๆ

ยังตกหลุมรักอยู่ไหม

โห่! เฮย์โจว อย่าหึงไปทุกอย่างสิครับ!…ถึงผมจะดีใจก็เถอะ ฮี่ๆ~”

ไอ้เด็กแก่แดด

ผมไม่เด็กแล้วครับ! ( '^' )” เอเลนเถียงกลับอย่างไม่ยอมแพ้ รีไวล์เลยขยี้หัวคนที่บอกว่าตัวเองไม่เด็กจนยุ่งด้วยความหมั่นไส้บวกอยากแกล้ง

โอ๊ยๆๆ หัวผมยุ่งไปหมดแล้วนะครับเฮย์โจว!”

หืม ก็เห็นปกติ

ปกติที่ไหนกันครับ! ปกติหัวผมไม่ได้ฟูแบบนี้สักหน่อย…” เอเลนพูดแล้วก็จัดทรงผมตัวเองไปด้วย

“…..” รีไวล์ไม่พูดอะไรแล้วกระชับกอดรอบเอวเอเลนให้แน่นขึ้นก่อนจะแนบหน้าผากลงไปกับลาดไหล่ของคนในอ้อมกอด 

เฮย์โจว…?” เอเลนหยุดชะงักสิ่งที่ตัวเองทำอยู่แล้วมองรีไวล์อย่างสับสนที่จู่ๆ รีไวล์ก็เปลี่ยนท่าทีไป แต่รีไวล์ก็ยังคงเงียบและกอดเอเลนเอาไว้นิ่งๆ อยู่แบบนั้น

รีไวล์ไม่รู้มาก่อนเลยว่าเอเลนจะมีความรู้สึกพวกนั้นตอนเขียนข้อความบนกำแพง และการที่จะต้องมานั่งอธิบายความรู้สึกของตัวเองก็ไม่ใช่สิ่งที่รีไวล์ถนัดนัก เอเลนคงไม่รู้หรอกว่าตัวเขาเองก็คอยวิ่งตามร่องรอยของเจ้าเด็กเหลือขอเหมือนกันแม้จะทั้งห้ามตัวเองและทำเป็นไม่รับรู้ความรู้สึกขนาดไหน ช่วงชีวิตที่ผ่านมาไม่ได้มีแต่ความทุกข์เขารู้ แต่ จุดใดจุดหนึ่งในยามที่เขามีความสุขใบหน้าของเจ้าเด็กเหลือขอก็จะลอยเข้ามาในสมองของเขาเสมอ เหมือนคอยย้ำเตือนไม่ให้เขาหลงลืมไปว่าตัวเองยังมีสิ่งที่ต้องตามหาให้ได้อยู่ 

วันแล้ววันเล่าจากวันเป็นสัปดาห์จากสัปดาห์เป็นเดือนและจากเดือนเป็นปี รีไวล์ยังคงไล่ตามร่องรอยของเอเลนเสมอแม้ว่าเขาจะไม่รู้สึกตัว ทะเลที่เอเลนพูดถึง อาหารที่เอเลนเคยทำให้กิน สิ่งของที่เอเลนเคยชอบ และรีไวล์ไม่เคยนับว่าเขาทำอะไรไปบ้างระหว่างที่ยังไม่ได้เจอกับเอเลน แต่พอลองคิดถึงมันตอนนี้เขาก็กลับพบว่าตัวเองนั้นบ้าไม่ต่างกันกับเจ้าเด็กเหลือขอนี่เลย เผลอๆ จะบ้ากว่าด้วยซ้ำเพราะถึงขนาดมาเป็นปาติซิเย่ทั้งที่ตัวเองแสนจะเกลียดขนมหวาน แต่พอรู้ว่าสิ่งนั้นคือสิ่งที่เอเลนชอบรีไวล์ก็ทำอะไรไม่ได้แม้แต่การห้ามตัวเองไม่ให้ตกลงยอมรับข้อเสนอของฮันจิ

พวกเขาได้วิ่งไล่ตามเงาของกันและกันอย่างบ้าคลั่งเหมือนกัน ต่างกันนิดหน่อยที่คนหนึ่งรู้ตัวว่าตัวเองกำลังวิ่งไล่ตามอะไรอยู่ ส่วนอีกคนหนึ่งกลับไม่รู้สึกตัวแต่ก็ไล่ตามไปอย่างไม่ลดละ และโชคดีที่สุดท้ายแล้วผลลัพธ์ทำให้พวกเขามาพบเจอกันจนถึงทุกวันนี้

ฉันรักแก” 

“…!!!!” รีไวล์พูดความรู้สึกไม่เก่งแต่ก็ยังอยากพูดออกไป เอเลนที่โดนบอกรักโดยไม่ทันตั้งตัวจึงทั้งตกใจ ดีใจ และเขินจนหน้าแดงไปหมด เอเลนกอดรีไวล์กลับแล้วกระซิบถ้อยคำตอบกลับคำบอกรักของรีไวล์ไปว่า

ผมก็รักเฮย์โจวครับ!” 

ครึ่งชีวิตที่เคยทำหล่นหายได้กลับมาครบสมบูรณ์แล้ว ทั้งเอเลนและรีไวล์ต่างกอดกันเพื่อส่งมอบความอบอุ่นและความรู้สึกรักให้แก่กันแทนช่วงเวลาที่ครึ่งชีวิตยังว่างเปล่า ในอดีตไม่ได้มีแต่ความทุกข์พวกเขารู้ดี แต่ความสุขเพียงครึ่งเดียวไม่สามารถทำให้พวกเขายิ้มและหัวเราะออกมาอย่างสุดหัวใจได้ แต่ว่าหลังจากนี้ไม่ว่าจะเป็นความรู้สึกดีใจ เศร้า เสียใจ ตื่นเต้น หรือมีความสุข พวกเขาก็จะสามารถรู้สึกถึงมันได้จากก้นบึ้งของหัวใจ


ค่ำวันนั้นรีไวล์แกะเปิดซองจดหมายที่ได้รับมาจากเอเลนวันนี้ออกอ่านหลังจากแน่ใจแล้วว่าเอเลนนอนหลับสนิทไปแล้ว เขาสแกนอ่านข้อความทุกตัวอักษรไม่ให้ตกหล่น และเมื่ออ่านจบรีไวล์ก็เก็บจดหมายกลับลงไปในซองแล้ววางเอาไว้ในลิ้นชักหัวเตียงตามเดิม

ฉันสัญญา…”

อื้ออ…” เอเลนส่งเสียงอู้อี้ออกมาจากลำคอเมื่อมีคนมากระซิบข้างหูรบกวนการนอน รีไวล์มองปฏิกิริยานั้นแล้วก็ได้แต่ยิ้มขำก่อนเขาจะปิดไฟในห้องจนมืดแล้วดึงเจ้าลูกหมาขี้เซากลับมากอดเอาไว้ เอเลนซุกตัวเข้ามาในอ้อมกอดของเขาทันทีดั่งเป็นสัญชาตญานแล้วหลับสนิทไปอีกครั้ง โดยที่ไม่ได้รู้เลยว่าตัวเองได้พลาดจะฟังถ้อยคำที่ชั่วตลอดชีวิตนี้จะไม่มีทางได้ยินอีกครั้งไปซะแล้ว




คนที่อ่านจดหมายฉบับนี้อยู่คือรีไวล์เฮย์โจวใช่ไหมครับ? ในที่สุดผมก็หาเฮย์โจวเจอแล้วสินะครับ

ไม่รู้ว่าในอนาคตหลังจากเขียนจดหมายฉบับนี้ตัวผมจะเป็นยังไง แต่ถ้าผมยังได้อยู่ข้างๆ เฮย์โจวตอนที่เฮย์โจวอ่านจดหมายฉบับนี้ผมจะดีใจมากๆ เลยล่ะครับ! แล้วถ้าผมได้เป็นแฟนกับเฮย์โจวด้วยนี่ผมจะยิ่งมีความสุขไปกันใหญ่เลยครับ!

เพราะฉะนั้นแล้วนะครับเฮย์โจว

ช่วยรักตัวผมในอนาคตมากๆ ด้วยนะครับเพราะไม่ว่าจะเป็นตัวผมในอดีต ตอนนี้ หรือในอนาคตผมก็แน่ใจว่าตัวเองจะยังรู้สึกรักเฮย์โจวไม่เปลี่ยนแปลงครับ ^^


รีไวล์เฮย์โจวตอนนี้อยู่ที่ไหนเหรอครับ?


ผมในตอนนี้กำลังพยายามตามหาเฮย์โจวอยู่ทุกวันเลยครับ แต่การตามหาอยู่ฝ่ายเดียวแบบนี้มันยากมากจริงๆ แต่ถ้าผมหาเฮย์โจวพบเฮย์โจวช่วยสัญญากับผมอย่างหนึ่งได้ไหมครับ


ช่วยตามหาผมด้วยนะครับ


ไม่ว่าจะต้องเกิดใหม่อีกกี่ครั้ง ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานเท่าไหร่ ผมก็จะตามหาเฮย์โจวอย่างแน่นอนครับ เพราะฉะนั้นผมก็อยากจะให้เฮย์โจวตามหาผมด้วย

อย่าลืมช่วยให้คำตอบกับตัวผมในอนาคตด้วยนะครับ เพราะผมมั่นใจว่าตัวเองจะต้องหาเฮย์โจวเจออย่างแน่นอน ^^




แล้วพบกันครับ

เอเลน เยเกอร์













(END)



——————————————100%


จบแล้วววว~~~!! ในที่สุดก็จบบริบูรณ์ไปอีกเรื่องค่า~

#เมนูขนมหวาน เรื่องนี้ได้เขียนเพราะ #นักสืบไม่รับจ้าง ดราม่าไปนี๊สสสค่ะ

อยากเติมความหวาน อยากได้น้ำตาล ต้องการสนองนี๊ด! เรื่องก็เลยออกมาหวานหยดน้ำตาลเรียกพี่อย่างที่ทุกท่านได้อ่านไปนี่แหละค่ะ TwT 

อาจจะมีคนสงสัย (รึเปล่า?) ว่าทำไมชื่อเรื่องเมนูขนมหวานแต่ไม่ค่อยมีเรื่องเกี่ยวขนมเลย ไรท์เลยอยากชี้แจงว่า ‘เมนูขนมหวาน’ คือสิ่งที่สื่อถึงสถานการณ์ความเป็นไปในชีวิตของตัวละครมาเปรียบเทียบกับเมนูขนมต่างๆ ค่ะ เรื่องเลยไม่มีสูตรขนมหรือพูดรายละเอียดเกี่ยวกับขนมต่างๆ เท่าไหร่นะคะ


ขอบคุณรีดเดอร์ทุกคนที่คอยติดตามอ่านตามเม้นคอยให้กำลังใจ นักอ่านเงาผู้คอยตามอ่านอย่างเงียบๆ แต่ยอดวิวขึ้นก็ดีใจ TwT ขอบคุณจริงๆ ค่ะ 


อนึ่ง ถึงเรื่องจะจบไรท์ยังมีตอนพิเศษอีก 2 ตอนถ้วนให้รีดเดอร์ได้ฟินต่อนะคะ~

และมีเรื่องใหม่ของรีเอที่จะเปิดด้วยค่ะ (ได้ข่าวว่าเรื่องเก่ายังดองอีกหลายเรื่อง!) เอิ่ม…ก็เปิดแล้วเขียนๆ ไปพร้อมกันเนอะ ( ;;' ') 


สุดท้าย…ขอปาหัวใจใส่รีดเดอร์รัวๆๆๆๆ ❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 31 ครั้ง

90 ความคิดเห็น

  1. #88 janechyy (@janechyy) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 5 มีนาคม 2562 / 11:58
    สนุกกมากค่ะไรต์ ออกตัวก่อนว่า ตามมาจาก นักสืบไม่รับจ้างง จริงๆอยากจะเม้นให้ไรต์ทุกเลยตอนเลยย ว่าสนุกมากกก ดีใจที่ มีบทหวานๆกับ เฮย์โจว เยอะๆ555555 (เหมือนเก็บกดจากเรื่องก่อนมา) ขอบคุนไรต์ที่เเต่ง นิยาย ดีเเบบนี้ให้อ่านกันนะ จะคอยติดตามต่อไป!!!
    #88
    0
  2. #85 ~*~*Surara~*~* (@0818719583) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:26
    เอาอีกละมาตามอ่านจบไปอีกเรื่อง ถ้าเปิดพรีเรื่องนี้ เงินในกระเป๋าตังได้ปลิวเป็นแน่เเท้ ชอบอ่าาชอบมากๆๆๆๆๆ
    #85
    0
  3. #74 หัวห๊อมหอม (@chomcan) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2561 / 16:00
    น่ารักกกก ชอบสมบัติของเอเลนมากๆเลย ถ้าเป็นเฮย์โจวคงปลื้มใจตายอยู่ตรงนั้น ขอบคุณที่เขียนเรื่องนี้ขึ้นมานะคะ เราติดตามมาตั้งแต่เรื่องนักสืบแล้ว แล้วก็จะรอติดตามเรื่องต่อไปด้วยนะคะ เป็นกำลังใจให้นะคะะ ส่วนเรื่องนี้เราก็รอตอนพิเศษอยู่น้าาา:))
    #74
    1
    • #74-1 Teddy_BeBear (@fhaanna) (จากตอนที่ 17)
      17 พฤศจิกายน 2561 / 10:25

      จะกลับมาเสริฟอย่างเร็วไวเลยค่ะ~ ขอบคุณที่คอยติดตามนะคะ ><
      #74-1
  4. #73 SATANGAPA (@SATANGAPA) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2561 / 07:54

    ละลายแล้วววว
    #73
    0