[นิยายแปล/BL] เด็กๆ อย่างนายเล่นเกมกันเก่งมาก~ (end)

ตอนที่ 18 : Section 18 | 55-57: คนเราจูบกันไปเพื่ออะไรอ่ะ ฉันไม่เชื่อหรอกนะว่ามันจะสนุกกว่านั่งเล่นเกม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,699
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 950 ครั้ง
    5 ม.ค. 63

ยาวมาก แปลตั้งนานแปลไม่จบซะที 555555555555555555555555TT

เรื่องนี้ขายความสุข ยิ้มกันเยอะๆ นะคะ >U< แฮ่


 

 

Section 18

55-57: คนเราจูบกันไปเพื่ออะไรอ่ะ ฉันไม่เชื่อหรอกนะว่ามันจะสนุกกว่านั่งเล่นเกม

 

 

 

Chapter 55

 

 

 

พอได้ยินคำขู่ฟ่อจากหลิงเหมิงเหล่าคนดูก็เปลี่ยนทัศนคติ 180 องศา: แด๊ดดี้เลม่อนยอดที่สุด แด๊ดเลม่อนดุร้ายมาก แด๊ดเลม่อนคืออันดับหนึ่งในเหมียวสู้รบ

 

แด๊ดดี้แสนซึนพอใจมาก ไม่ตะโกนเย้วๆ ว่าจะปิดสตรีมอีก เขาเริ่มตั้งทีมกับซ่านจู๋

 

ซ่านจู๋สอนให้เขาทำการดริฟต์ยิงกราดด้วยสองมือตัวเอง เป็นเทคนิคสวยงามที่หลิงเหมิงเห็นแค่จากการสู้ของกวาวา

 

ฉันเรียนรู้มาจากการดูคลิปของกวาวาเหมือนกันซ่านจู๋ยอมรับตรงๆ

 

หลิงเหมิงประหลาดใจ เขาแอบโหลดแมทช์การต่อสู้ของฟรุ๊ตมาหลายรอบแล้ว นอกจากความรู้สึกเหมือนเทคนิคของกวาวาอยู่คนละโลกเขาก็ไม่ได้อะไรอย่างอื่นอีก

 

กวาวา.SVIP: ต้องลากเมาส์ลงก่อนแล้วก็ลากขึ้น ใช้สกิลที่จุดต่ำสุดในทันที

 

กวาวา.SVIP: ฉันสอนนายได้นะ

 

หลิงเหมิง: …..

 

ครั้งแรกที่เขาเห็นกวาวาพูดยาวขนาดนี้ สมแล้วที่หมอนี่เป็นเด็กติดเกม

 

 

 

ซ่านจู๋: “ขอบคุณกวาวาสำหรับความช่วยเหลือห่างๆ

 

รู้นะ ทำไมต้องเน้นคำว่า ห่างๆด้วยหืม?

 

เน้นเป็นการบอกว่านายสอนตัวต่อตัวได้คนเดียว?

 

หมางเสินไร้ยางอาย แกล้งฝรั่งเกินไปแล้ว

 

นั่งแทะแตงโมชม ทนดูต่อไม่ได้แล้ว

 

กวาวา.SVIP: ฉากหลังมันคาเฟ่อีสปอร์ตในเขตเมืองมหาลัย ฉันเคยไปมา

 

กวาวาส่งซิกให้หมางเสินว่าอย่ายั่วโมโห ฉันไปหาแกได้นะโว้ยๆๆ

 

กวาวาขู่จะไปต่อยตีกับหมางเสิน ฉันรู้แล้วแกอยู่ที่ไหน

 

กวาวาตั้งใจจะไปเอาตัวเหมิงเหมิงแล้วก็ลากหมางเสินเข้าทีม ยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัวไปเล้ย

 

 

 

เอ๋? นายก็มาเล่นเน็ตที่นี่เหมือนกันเหรอ?” หลิงเหมิงประหลาดใจ นี่เป็นครั้งแรกที่กวาวาพูดถึงเรื่องที่เกี่ยวกับชีวิตจริงของตัวเอง

 

กวาวา.SVIP: ไปสาธิตการเล่น

 

อินเตอร์เน็ตคาเฟ่ร้านนี้เป็นร้านที่ใหญ่ที่สุดในเขตเมืองมหาลัย มักจะมีการแข่งเกมต่างๆ มาจัดที่ร้านเลยเป็นเรื่องธรรมดาที่พวกโปรเพลเยอร์จะถูกเชิญให้มาสาธิตการเล่นที่นี่

 

ครั้งหน้าบอกฉันก่อนล่วงหน้านะ ร้านเน็ตนี่อยู่ใกล้ม. เรามาก ไว้ฉันจะไปเชียร์นาย

 

ไว้พวกเราสองคนจะไปเชียร์นายซ่านจู๋เสริมด้วยรอยยิ้ม

 

กวาวา.SVIP: นายใจกว้างดี อยากไปเล่นโปรไหม?

 

“….ไม่ ขอบคุณ

 

 

 

หลิงเหมิงยิ้มล้อเลียนซ่านจู๋แต่เหล่าคนดูตีความไปอีกทาง

 

เหมิงเหมิงจ้องเข้าไปในตาของหมางเสิน สายตานั้นเต็มไปด้วยความชื่นชม

 

เหมิงเหมิง: ทีมมืออาชีพมาคอยตามตื๊อไม่ลดละ หมางเสินของฉันเก่งสุดยอด!

 

ลืมกันไปแล้วหรือเปล่าว่าเหมิงเหมิงของเราเป็นหัวหน้าทีมอวยมะม่วง?

 

ทั้งหมดที่ฉันรู้คือหมางเสินอวยเลม่อนแบบไร้ขีดจำกัด เขามองเหมิงเหมิงทีก็คิดว่าเหมิงเหมิงดีไปหมดทุกอย่างเลย

 

ผมไม่ได้มองว่าเหมิงเหมิงดีไปหมดทุกอย่างซะหน่อย เหมิงเหมิงเขาดีอยู่แล้วไงซ่านจู๋อ่านช่องแชทอยู่พอดี

 

จ้าจ้าจ้า ตำแหน่งหัวหน้าทีมอวยเลม่อนเป็นของนาย ไม่ต้องพิสูจน์อะไรแล้วจ้า

 

นายไม่เขินหน่อยเหรอเวลาพูดอะไรแบบนี้ให้ชาวบ้านฟังอ่ะ?”

 

ทำไมฉันต้องเขินเวลาพูดความจริง?” ซ่านจู๋พูดอย่างกล้าหาญ

 

ซ่านจู๋โน้มตัวเข้าไปใกล้แล้วกระซิบบอกบางอย่างข้างๆ หูของหลิงเหมิง สีหน้าของหลิงเหมิงแดงผ่าวด้วยความเร็วที่เห็นได้ด้วยตาเปล่า

 

 

 

ที่เขาพูดคือเด็กๆ อย่างเราไม่เขินเวลาคุยกับคนอื่นหรอกอีกนัยหนึ่งคือจะแซวเรื่องที่หลิงเหมิงหน้าแดงเวลาคุยกับผู้หญิง

 

อย่างไรก็ตาม หลิงเหมิงไม่ได้เถียงประโยคเมื่อครู่ออกไปเพราะใจเขาเต้นตึกตัก ไม่อยากยอมรับเลยว่าความจริงมันเป็นเพราะลมหายใจของซ่านจู๋ที่มาโดนหูเบาๆ ความเขินถูกแสดงออกมาผ่านความโมโหแทน

 

นาย- นายพูดไร้สาระอ่ะ!”

 

หมอนั่นพูดเชี่ยอะไร!

 

ฉันชอบฟังเรื่องไร้สาระอยู่พอดี ทำไมเราไม่มาฟังไปพร้อมๆ กันล่ะ?

 

กระซิบกระซาบกันกลางไลฟ์เฉย ไร้จรรยาบรรณมืออาชีพ!

 

ใครก็ได้! ไปเอาเครื่องช่วยฟัง 800,000 วัตต์มาให้ฉันที!

 

 

 

Chapter 56

 

 

 

ทั้งสองสตรีมด้วยกันครั้งแรกแบบเป็นทางการและมันก็จบด้วยการกระทำไม่ชัดเจนของซ่านจู๋ หลิงเหมิงเหยียบเท้าอีกฝ่าย คนดูเปลี่ยนจากประจบสอพลอเป็นส่งแชทงอแง ถ้าไม่ใช่เพราะเคอร์ฟิวหอพักหลิงเหมิงคงไม่อยากจากความเร็วเน็ตที่นี่ไปจริงๆ

 

ถ้าการเดตจบลงแบบนี้ก็คงไม่เลวนะ

 

ระหว่างทางกลับไปที่หอ หลิงเหมิงเอาแต่ใจและลากซ่านจู๋ไปที่ถนนรังแกคนโสด

 

ถนนรังแกคนโสดมีชื่อที่สวยงามเลอเลิศขนาดนี้ก็เพราะทิวทัศน์ระหว่างทางที่รู้กันดีว่าศักดิ์สิทธิ์ ตลอดทางคุณจะเห็นคู่รักเดินควงแขนหยอกล้อกัน ความคับแค้นของเหล่าคนโสดถูกสั่งสมไว้จนที่นี่ถูกเรียกว่าถนนรังแกคนโสด กระทั่งชื่อจริงๆ ก็ถูกลืมไปแล้ว

 

หลิงเหมิงเคยเป็นคนโสดที่ถูกรังแกบนถนนนี้มาก่อน พอตอนนี้ตัวเองเหมือนจะไม่โสดแล้วก็เลยอยากรู้ขึ้นมาว่าจะมันจะรู้สึกยังไงที่ได้เปลี่ยนตำแหน่ง

 

 

 

เวลาขยับเข้าใกล้เที่ยงคืนมากขึ้นเรื่อยๆ ไฟถนนที่สว่างอยู่เพียงไม่กี่ดวงทำให้มีแต่แสงสลัวๆ ยามกลางคืนเท่านั้น บนถนนรังแกคนโสดมีคนอยู่เพียงน้อยนิด บ้างก็มาเป็นคู่ ความตั้งใจที่จะเห็นคนโสดเยอะๆ ทั่วทั้งถนนของหลิงเหมิงเลยล้มเหลวไป

 

เดินสองคนก็เหมือนเดินอยู่คนเดียว ไม่เห็นจะมีอะไรพิเศษเลย

 

นายไม่เคยเดินบนถนนนี้กับเพื่อน?”

 

ต้องสิ สองคลาสอ่ะ เราต้องผ่านทางนี้ขาไปขากลับ

 

 นายคิดว่าตอนพวกเราเดินด้วยกันแบบตอนนี้กับตอนนายเดินกับเพื่อนมันต่างกันป่ะ?

 

“…..ก็ไม่นี่

 

ซ่านจู๋คว้าข้อมือของเขาไปสอดประสานมือกันอย่างแนบแน่นในเมื่อที่นี่คือถนนรังแกคนโสดเราก็ต้องทำตัวให้เข้ากับชื่อ ฉันจะสอนวิธีเดินบนถนนนี้อย่างถูกต้องให้เอง

 

 

 

ซ่านจู๋ดึงหลิงเหมิงเข้าไปที่สวนข้างๆ กระทั่งแสงสว่างของไฟถนนยังเข้าไม่ถึงในสวน แสงหนึ่งเดียวที่มีคือแสงจันทร์เท่านั้น

 

ชู่—-” ซ่านจู๋ดันหลิงเหมิงให้หลังชิดกับต้นไม้และทำท่าให้เขาเงียบ

 

ทั้งสองยืนอยู่เงียบๆ เป็นเวลาครู่หนึ่ง จากนั้นซ่านจู๋ก็ถามขึ้น: “นายได้ยินเสียงอะไรไหม?”

 

มีคนอยู่ทางทิศห้านาฬิกา

 

หลิงเหมิงลองฟังดูอีกครั้ง: “เหมือนจะเป็นทางเก้านาฬิกาแฮะ

 

ซ่านจู๋: …..

 

หลิงเหมิง: …..

 

 

 

โอเคๆ ฉันมันทาสกาแล็กซี่ ฉันยอมรับน่า

 

ซ่านจู๋ขยับเข้าใกล้และพูดเสียงเบา: “นายไม่ได้คิดว่าการรังแกคนโสดในฐานะคู่รักจะง่ายๆ เหมือนเดินจากตะวันออกไปตะวันตกใช่ไหม?”

 

หลิงเหมิงยอมรับ: “ฉันไม่ได้มีประสบการณ์เยอะเหมือนนายจริงๆ แหละ

 

ฉันไม่ได้มีประสบการณ์อะไรมากมาย ฉันก็แค่ไม่ได้ตาบอด

 

หลิงเหมิงหัวเสีย ทำไมถึงหันมาบอกว่าฉันตาบอดล่ะ! ฉันก็แค่ไม่ดูสิ่งที่ฉันไม่ควรดูป่ะ!

 

ฉันรู้น่าว่าฉันมันไม่มีประสบการณ์ ไปกันเถอะ!”

 

จังหวะที่กำลังจะเดินหนีก็โดนซ่านจู๋จับดันลงกับต้นไม้อีกรอบ พอดิ้นไม่ยอมก็โดนอีกฝ่ายจูบอีกครั้ง หลิงเหมิงส่งเสียงครวญครางและยอมแพ้: แต่นายยังเป่ายิ้งฉุบไม่ชนะเลยนะ!

 

ซ่านจู๋ปิดกั้นเสียงเล็กๆ น้อยๆ นั่น เขาจูบแลกลิ้นกับอีกฝ่ายต่อด้วยความหลงใหล มีกลิ่นเลม่อนสดชื่นบางเบาระหว่างพวกเขา

 

ตอนแรกที่โดนจูบหลิงเหมิงหัวโล่งมาก สักพักก็สลับระหว่างหัวโล่งกับใจลอย ครั้งนี้ความคิดของเขาวอกแวกมั่วซั่ว:

 

สตรีมเมอร์อนาจารจูบสตรีมเมอร์ดาวเด่นอย่างรุนแรงกลางดึก ถ้ามีคนรู้เข้าต้องโดนมวลมนุษย์และพระเจ้าลงโทษแน่!

 

ทำไมฉันถึงเป็นฝ่ายโดนจูบตลอดเลยนะ? ถ้าตะกี้เป่ายิ้งฉุบฉันก็ไม่แพ้หรอกมั้ง

 

คนเราจูบกันไปเพื่ออะไรอ่ะ ฉันไม่เชื่อหรอกนะว่ามันจะสนุกกว่านั่งเล่นเกม

 

 

 

ซ่านจู๋รุกล้ำมากกว่าเดิมอีกขั้น หลิงเหมิงที่หายใจไม่ทันกลับรู้สึกพึงใจเหมือนกับว่าบางส่วนในจิตวิญญาณของเขาถูกเติมเต็ม

 

ในความมืดเป็นธรรมดาที่ความใจกล้าจะเอาชนะความละอาย เขาไม่รู้จะเอามือไปไว้ตรงไหนนอกจากโอบรอบคอของอีกคน หลังจากที่รับรู้ซ่านจู๋ก็ใช้มือโอบรอบเอวด้านขวาของหลิงเหมิงไปตามสัญชาตญาณ

 

อา

 

หลิงเหมิงสะดุ้งหนีโดยไม่ได้ตั้งใจ ซ่านจู๋ปล่อยตัวเขาทันทีก่อนที่จะดึงเสื้อเขาขึ้นเพื่อเช็คบาดแผลอย่างระมัดระวัง

 

ฉันทำนายเจ็บหรือเปล่า?”

 

หลิงเหมิงเห็นสีหน้ากังวลของอีกคนใต้แสงจันทร์ ใจจริงเขาแอบผิดหวังหน่อยๆ ตะกี้เหมือนเขาจะเหยียบเบรกแรงไป ดับเครื่องยนต์ทิ้งไปเสียเฉยๆ

 

เปล่า มันเป็นปฏิกิริยาอัตโนมัติน่ะ

 

ซ่านจู๋หายใจเข้าลึกๆ: “ดีแล้ว ฉันก็ลืมไปเลย

 

 

 

แย่จังหลิงเหมิงเหลือบมองเวลา “หอจะล็อกแล้วล่ะ

 

ไปเถอะ!”

 

เพราะหลิงเหมิงยังใช้แรงเยอะๆ ไม่ได้ซ่านจู๋เลยดึงหลิงเหมิงให้สาวเท้าเร็วๆ แทน พวกเขาไปถึงด้านหน้าหอพักหนึ่งนาทีก่อนที่ประตูจะปิดเท่านั้น

 

เจอกันพรุ่งนี้นะซ่านจู๋ไม่มีเวลาเดินไปส่ง อีกไม่ถึงนาทีหอก็จะปิดแล้ว

 

เดี๋ยวก่อน!” หลิงเหมิงรั้งคอเขาลงมา เขย่งปลายเท้าแล้วจุ๊บปากซ่านจู๋เบาๆ

 

ชดเชยสำหรับตะกี้

 

หลังจากที่จุ๊บแล้วหลิงเหมิงก็หันหลังวิ่งทันที ซ่านจู๋ทั้งยินดีทั้งกังวล: “อย่าวิ่ง! ค่อยๆ เดินนะ!”

 

หลิงเหมิงโบกมือไหวๆ แล้วหายเข้าไปในตึกหอพัก ซ่านจู๋มองตามไปอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะรีบวิ่งไปทางตรงกันข้าม ก้าวเท้าขึ้นบันไดทันเวลาก่อนที่คุณป้าผู้ดูแลจะล็อกประตูพอดี

 

 

 

ป้าครับ แปปหนึ่ง!” เขาวิ่งไปที่ประตูและยิ้มหวานให้คุณป้าที่หยุดรอเขาขอบคุณนะครับป้า

 

คุณป้าอยู่ดูแลหอพักมามากกว่า 20 ปี เธอคุ้นเคยกับสีหน้าแบบเดียวกับที่อยู่บนหน้าของซ่านจู๋มาก เด็กๆ ที่มีความรักจะมีออร่าพิเศษรอบตัวที่ปกปิดไม่ได้เลยแม้แต่นิดเดียว

 

เธอน่ะ ถึงออกไปเที่ยวกับแฟนแต่จะกลับมานาทีสุดท้ายแบบนี้ไม่ได้นะ

 

ขอโทษครับ ครั้งหน้าผมจะระวังนะฮอร์โมนที่ซ่านจู๋ช่วงอินเลิฟปล่อยออกมาส่งผลกระทบกับสาวๆ และคุณป้าทั้งหลาย

 

คุณป้าผู้ดูแลเห็นหนุ่มน้อยหน้าตาดีหัวเราะน่ามอง  ท่าทางของเธอก็ดูนุ่มนวลขึ้น: “เข้ามา! ครั้งหน้าถ้ากลับช้าก็ตะโกนเรียกป้าตรงหน้าต่างนะ อย่าวิ่งเลย ถ้าล้มขึ้นมาจะทำยังไง?”

 

 

 

Chapter 57

 

 

 

สาวงามของคณะมาหาหลิงเหมิงอีกครั้ง ครั้งนี้หนึ่งในศิษย์เก่าที่เพิ่งจบไปได้เริ่มต้นธุรกิจส่วนตัวเป็นร้านเค้กบนถนนของว่างที่จะเปิดตัวอย่างเป็นทางการในวันที่ 6 มิถุนายน เธออยากขอให้พี่ชายมะนาวเย็นกับพี่ชายหมางกั่วเลาจากงานวัฒนธรรมไปช่วยโปรโมตบนถนน

 

พอหลิงเหมิงได้ยินว่าจะได้รับกิฟต์การ์ดจากทางร้านเค้กเขาก็ตอบตกลงแบบไม่มีลังเล ซ่านจู๋บอกว่าเขาอยากคุยกับรุ่นพี่สาวคนนั้นทางโทรศัพท์ก่อน หมอนั่นพึมพำอะไรสักอย่างแล้วก็ตอบตกลง

 

 

 

ไอ้นี่มันใส่ยังไงอ่ะ?”

 

ในห้องแต่งตัว หลิงเหมิงสับสนมากกับสิ่งที่ดูเหมือนกับผ้ากันเปื้อน

 

มา ฉันช่วย

 

หลิงเหมิงหันหลังไปก็เห็นซ่านจู๋ที่แต่งตัวเสร็จแล้ว พูดเลยว่าหมอนี่มันใส่ชุดอะไรก็ได้จริงๆ ยิ่งพอใส่ชุดเชฟสีขาวก็ดูเหมือนจะส่งหมอนี่ไปยืนหลังกระจกใสได้ทันที อารมณ์เหมือนแค่ไม่กี่นาทีก็กลายเป็นปาติซิเย่ระดับแนวหน้าอะไรแบบนั้น

 

ซ่านจู๋ช่วยหลิงเหมิงใส่ชุดและติดเข็มกลัดมะม่วงตรงหน้าอกให้กับเขาด้วย

 

เห? ทำไมนายติดเข็มกลัดของฉันล่ะ?” ตอนนั้นเองที่เขาเห็นว่าซ่านจู๋ติดเข็มกลัดเลม่อนที่เขาให้ไว้ตรงหน้าอก

 

เพราะฉันอยากเก็บนายไว้ในหัวใจไง

 

หลิงเหมิง: o///_////o

 

นายอ่ะ นายไปผ่าตัดแปลงเพศมาตอนไหน?”

 

ซ่านจู๋ยิ้มแล้วดันไหล่ของหลิงเหมิงไปด้านหน้า: “วันนี้มีสตรีมนะ รักษาภาพลักษณ์ของตัวเองดีๆ ล่ะ

 

 

 

รูมเมตของเขายืนรอกับไม้เซลฟี่ในมืออยู่นานด้านหน้าห้องแต่งตัว ทันทีที่หลิงเหมิงโผล่เข้าไปในเฟรมก็ได้รับคำชมน่ารักมาก” “น่ารักจังเลยกับอยากผลักลงมากมาย

 

สตรีมข้างนอกครั้งแรกของหลิงเหมิง เขาดูเขินๆ นิดหน่อยตอนที่โบกมือให้กับกล้อง: “แด๊ดดี้มาแล้ว

 

แด๊ดดี้ดูเด็กมากเลยวันนี้

 

ผ้ากันเปื้อนของแด๊ดดี้ สิบสิบสิบไปเลย

 

เข็มกลัดมะม่วง สิบสิบสิบจ้า

 

 

 

พอเป็นตาของซ่านจู๋ปุ๊บก็เปลี่ยนเป็นหล่อมาก” “หล่อมาก” “หล่อมาก” ….“อยากโดนผลักลงกับเข็มกลัดเลม่อน สิบสิบสิบ

 

พวกคุณสองมาตรฐานกันมากเลย รู้ไหมฮึ?” หลิงเหมิงไม่พอใจ ชุดพวกเขาเหมือนกันชัดๆ เลยนี่

 

ฉันภูมิใจที่โดนเรียกว่าสองมาตรฐาน

 

สองมาตรฐานอะไร? เข็มกลัดสองอันก็ได้คะแนนเต็มทั้งคู่ป่ะ

 

 

 

รุ่นพี่ส่งยิ้มให้ในตอนที่เดินเข้ามาพร้อมกับถาดเค้กตัวอย่าง: “ขอบคุณที่มาช่วยนะจ๊ะ

 

มะ-ไม่เป็นไรครับหลิงเหมิงโดนบังคับให้กลับไปเป็นตัวเองครู่หนึ่ง

 

เหมิงเหมิงแก้มแดงเลิ่กลั่กหนักมาก

 

ว้าว มีคนสวยด้วย

 

เหมิงเหมิงอย่าเสียอาการเวลาเห็นคนสวยๆ ซี่! นายมีครอบครัวแล้วนะ!

 

มันบะ-บังคับไม่ได้นี่หลิงเหมิงพูดด้วยความหงุดหงิด

 

เหมิงเหมิงของผมไม่ใช่คนแบบนั้นนะซ่านจู๋เข้าข้าง

 

หมางเสินยัดแต้มลงสกิลเสียสละแบบเต็มร้อย

 

หมางเสิน: ใครหน้าไหนก็ห้ามบอกว่าเหมิงเหมิงของฉันไม่ดี

 

 

 

หลิงเหมิงและซ่านจู๋ยืนอยู่ด้านนอกกับถาดในมือ แต่ละถาดมีตัวอย่างเค้กชิ้นเล็กมากมายโดยที่มีไม้จิ้มฟันเสียบอยู่

 

เค้กของนายน่ากินจังหลิงเหมิงจ้องตัวอย่างบนถาดของซ่านจู๋ไม่วางตา

 

ลองไหม?” ซ่านจู๋หยิบขึ้นมาชิ้นหนึ่งแล้วป้อนเข้าปากของหลิงเหมิง

 

อื้ม อร่อยเขาหยิบจากถาดตัวเองขึ้นมาหนึ่งชิ้นแล้วป้อนกลับนายลองของฉันสิ

 

รสมะม่วง

 

วู้ว~~~~~~~~~~~~~~

 

ฉันรู้สึกถึงความหวานของเค้กผ่านหน้าจอมาเลย!!

 

อย่าแค่ลองชิมดิ ป้อนทั้งถาดให้เหมิงเหมิงเลย!

 

พวกเราส่งเหมียวปีนต้นไม้รัวๆ จ่ายค่าเค้กให้หมางเสินป้อนเหมิงเหมิงได้ไหมอ่ะ?

 

 

 

สแปมเหมียวปีนต้นไม้ไปก็ซื้อเค้กไม่ได้นะครับ แต่พี่สาวเจ้าของร้านเตรียมกิจกรรมเล็กๆ น้อยๆ ให้กับคนดูสตรีมไว้ด้วย….” หลิงเหมิงลืมช่วงหลังเลยมองหน้าซ่านจู๋ขอความช่วยเหลือมันคืออะไรนะ?”

 

สุ่มแจกกล่องสิบกล่องจากการแชร์โพสต์เวยป๋อ สามารถมาเอาที่ร้านหรือจะส่งผ่านบริการไปรษณีย์แห่งชาติก็ได้ครับ

 

ใช่แล้ว ใช่แล้ว มีกล่องมะม่วง กล่องน้ำเต้าหู้ กล่องโอรีโอ้….”

 

กล่องเลม่อน!

 

ไม่มีกล่องเลม่อนสิ คุณจะกินของเปรี้ยวๆ ไปทำไมอ่ะครับ?”

 

ใครกล้าบอกว่าเลม่อนเปรี้ยว? ฉันจะปาลิงค์สตรีมอัดหน้าแม่งเลย!

 

ตั้งแต่ดูสตรีมของเหมิงเหมิงมาฉันก็กลายเป็นเบาหวาน

 

นี่ฉันไปซื้ออินซูลินมา หมอเห็นทำหน้าลอยๆ เลยเตือนให้ดูสตรีมให้น้อยลงหน่อย

[ อินซูลิน = ฮอร์โมนควบคุมระดับน้ำตาลในเลือด ]

 

 

 

นอกจากนี้ยังมีกิจกรรมอีกอย่างสำหรับคนดูที่อยู่หูซั่ว วันนี้คนดูสามคนแรกที่มาที่ร้านจะได้ลดราคา 100 หยวน เป็นพิเศษ นอกจากนั้นยังรีเควสอะไรก็ได้อีกด้วย ร้านเราเลขที่ 66 ถนนของว่าง เขตเมืองมหาลัย แด๊ดดี้รอคุณอยู่นะครับเย้!” หลิงเหมิงใช้จังหวะนี้ขายความน่ารักด้วยความมุ่งมั่นทุ่มเท

 

แง้ๆๆ ฉันอยู่ที่เสินหลาน (อยู่ห่างจากม. เยียนซานประมาณสองชม. อ่ะ) กำลังไปนะ! เหมิงเหมิงรอฉันก่อน!

 

คนไปก็รีเควสขอท่าอุ้มเจ้าหญิงได้!

 

อิจฉาคนดูที่หูซั่วโคตร!

 

สอบถามคะแนนในการยื่นเข้ามหาลัยแถบหูซั่วปีหน้าหน่อยค่า TT

 

 

 

ข่าวเรื่องที่สองหนุ่มขนมหวานแห่งงานวัฒนธรรมโผล่มาอีกครั้งแพร่กระจายไปทั่วผ่านทาง BBS คนที่พลาดเจอตัวจริงครั้งก่อนรีบมาต่อแถวหน้าประตูร้านเค้กอย่างรวดเร็ว

 

ขอบคุณที่มานะครับ เข้ามาตามคิวนะ ทางร้านไลฟ์สตรีมอยู่ ถ้าไม่อยากเข้ามาในเฟรมก็ยืนด้านหลังตากล้องนะครับ ขอบคุณที่เข้าใจครับผม

 

หลิงเหมิงเปลี่ยนถาดเค้กในมือรอบแล้วรอบเล่า เจ้าของร้านใช้โอกาสนี้ตั้งรถขายน้ำ น้ำเลม่อนสูตรพิเศษมากมายหลายแก้วถูกหยิบไปอย่างรวดเร็ว

 

ถ้าชอบสินค้าของเราก็ช่วยสแกนคิวอาร์โค้ดด้วยนะครับหลิงเหมิงยืนเด่นอยู่ในกลุ่มคนกับป้ายคิวอาร์โค้ดขนาดใหญ่ เขาทำการโปรโมตด้วยท่าทางจริงจังสุดๆ

 

สาวสวยคนหนึ่งแกล้งเขานี่ใช่คิวอาร์โค้ดวีแชทของนายหรือเปล่า?”

 

มะ-ไม่ใช่อยู่แล้วครับ มันเป็นของร้านอ่ะ

 

โพสต์ไอดีของร้านลงในเวยป๋อนายแทนได้ไหม?”

 

หลิงเหมิงแก้มแดงแปร๊ด ไม่รู้จะตอบอย่างไรดี ซ่านจู๋จับเขาไว้จากด้านหลัง ขอโทษด้วยครับ พวกเราไม่มีบริการนี้นะ แอดไอดีของร้านไปสำหรับคูปองลดราคา 10% นะครับผม

 

คนดูในห้องสตรีมก็ออกตัวประท้วงอย่างรุนแรง

 

อะไรน่ะ? กดติดตามไอดีร้านแล้วจะเอาวีแชท? พวกเราไม่ให้วีแชทกับคนที่ส่งสนามเหมียวด้วยซ้ำ!

 

ถ้าเจอเหมิงเหมิงตัวจริงฉันต้องเป็นลมแน่เลย!

 

เหมิงเหมิงชูป้ายสูงกว่านี้หน่อย ฉันอยากสแกนเหมือนกัน!

 

 

 

คนดูคนแรกที่มาถึงพูดเลขห้องสตรีมของหลิงเหมิงอย่างถูกต้องและได้ส่วนลดไป หลิงเหมิงดีใจมากที่หมอนี่เป็นผู้ชาย เวลาพูดคุยเขาจะได้ไม่กังวล

 

ยินดีกับคนดูคนแรกที่ได้รับส่วนลดร้อยหยวนนะครับ อยากบอกอะไรคนดูคนอื่นๆ ไหม? พูดอะไรก็ได้ตามใจเลย

 

ฉันเป็นแอนตี้แฟนของแด๊ดเลม่อนมานานแล้ว ตอนที่ได้ข้อความห่วงใยของแด๊ดเลม่อนครั้งแรกฉันยังอยู่สตาร์ไดมอนด์อยู่เลย จนยังเก็บสกรีนช็อตไว้จนถึงวันนี้เลยนะ

 

ว้าว แสดงว่าคุณเป็นแอนตี้แฟนมานานจริงๆเขาอยู่แรงค์สตาร์ไดมอนด์ตั้งแต่เมื่อครึ่งปีก่อน

 

แด๊ดเลม่อนสู้ๆ นะ ฉันจะตามแอนตี้นายตลอดไปเลย!”

 

“….ขอบคุณมาก!”

 

 

 

โฟกัสไปเรื่องสำคัญดิ๊! รีเควส รีเควส!

 

ท่าอุ้มเจ้าหญิง! ป้อนเค้ก!

 

อยากเห็นหมางเสินกับเหมิงเหมิงคล้องแขนดื่มน้ำมะนาว!

 

อยากได้อะไรอ่ะ?” หลิงเหมิงไม่ลืมเสริมคุณขออะไรเกินเลยไม่ได้นะ

 

ฉันอยากตี้เล่นกับแด๊ดเลม่อนกับเพื่อนๆ!”

 

หลิงเหมิงโล่งใจ: “ไม่มีปัญหา ทิ้งไอดีไว้เลย เดี๋ยวผมจะแอดไปนะ

 

ไอ้หนุ่มเถรตรง อย่ามาใช้รีเควสเปลืองแบบนี้ดิ โอ๊ย!

 

อันนี้ไม่นับ เปลี่ยน!

 

คนถัดไปรีเควสอะไรน่าสนใจๆ ได้ไหม?!

 

 

 

คนดูคนที่สองตรงไปตรงมาหนักมาก: “ผมมาวันนี้แทนแฟนของผมครับ เธอเป็นแฟนคลับของแด๊ดเลม่อน อยากได้รูปถ่ายพร้อมลายเซ็นของแด๊ดเลม่อนครับ

 

ปลอม! มองปราดเดียวก็รู้ว่าปลอม!

 

เอ็งเล่นกาแล็กซี่แล้วจะไปมีแฟนได้ไงวะ

 

ฉันให้ 100 คะแนนสำหรับข้ออ้าง อีก 99 คะแนนพิเศษจะให้แฟนในจินตนาการของนายนะ

 

เหลือรีเควสอีกแค่ข้อเดียวเอง ช่วยรีเควสอะไรเจ๋งๆ หน่อยได้ป่ะ แทนสหายของนายที่ไปรีเควสไม่ได้อ่ะ!

 

 

 

สุดท้ายก็มีคนใส่ใจฝูงชนโผล่มา: “เอ่อฉันจะขออะไรดีล่ะ? คนดูสตรีมบอกฉันมาเลย ฉันรอดูความเห็นส่วนใหญ่แล้วกัน

 

ป้อนเค้ก ป้อนเค้ก!

 

คล้องแขนดื่ม คล้องแขนดื่ม!

 

สุดท้ายการคล้องแขนดื่มก็ชนะไปนิดเดียว หลิงเหมิงตั้งใจจะบอกว่าไม่มีน้ำให้ดื่มแต่เจ้าของร้านกลับถือน้ำมะนาวแก้วใหญ่พิเศษออกมาพอดี

 

หิวน้ำกันนานแล้วใช่ไหมเอ่ย? ดื่มได้เลยนะ

 

สุดยอด!

 

เจ้าของร้านคนสวย ร้านของคุณจะเจริญรุ่งเรืองแน่ๆ!

 

รอฉันไปสมัครบัตรสมาชิกก่อนนะ!

 

 

 

เพื่อกิฟต์การ์ดหลิงเหมิงทุ่มเทสุดตัว ทั้งสองยืนอยู่ใกล้กันมาก จมูกสัมผัสกันด้วยซ้ำในตอนที่ดื่มน้ำ เมื่อดื่มไปได้ครึ่งแก้วหลิงเหมิงก็แอบมองอีกฝ่าย สายตาดันประสานเข้ากับซ่านจู๋พอดี เขารีบหลุบตาหนีอีกครั้ง หันไปจ้องหลอดอย่างแน่วแน่แทน

 

เหมิงเหมิงเขิน!

 

เหมิงเหมิงตาสวยมากเลย!

 

ขอรูปตอนสบตากันสักรูปที!

 

ในสายตาของหมางเสินมีแต่เหมิงเหมิง ในสายตาของเหมิงเหมิงมีแต่หลอดน้ำ!

 

หลิงเหมิงดื่มหมดแก้วอย่างรวดเร็ว เขากระโดดถอยหลังโอเคยังครับ?”

 

นายไม่ต้องดื่มทีเดียวก็ได้ซ่านจู๋บ่นอุบ ถ้าปวดท้องจะทำยังไง?”

 

เอ๋? ก็นายไม่บอกก่อนอ่ะ! แต่ก็นะ มันอร่อยมาก

 

มากจนอยากดื่มอีกแก้ว?” เจ้าของร้านกล่าว

 

ไม่ครับไม่ๆหลิงเหมิงรีบโบกไม้โบกมือไม่ใช่เร็วๆ นี้หรอก

 

 

 

ธุรกิจร้านเค้กดูไปได้สวยมาก ไม่ใช่แค่สินค้าที่ทำเสร็จขายออกหมดแต่ยังมียอดจองจำนวนมากเพิ่มเข้ามาอีกด้วย

 

เจ้าของร้านยัดกิฟต์การ์ดที่ตกลงกันไว้แล้วใส่มือของหลิงเหมิง: “อันนี้ตามที่สัญญากันไว้นะจ๊ะ รออีกแปปนะ เรามีของขวัญพิเศษให้ด้วย

 

ของขวัญเหรอครับ? อะไรอ่ะ?”

 

แฮปปี้เบิร์ธเดย์ทูยู แฮปปี้เบิร์ธเดย์ทูยู….”

 

ซ่านจู๋เอาเค้กวันเกิดขนาดใหญ่ออกมาจากตู้เค้ก เชฟกับผู้ช่วยของร้านเดินตามหลังเขามา คนร้องเพลงไม่ใช่ซ่านจู๋แต่เป็นรูมเมตของหลิงเหมิงที่ถือกล้องสำหรับการสตรีม

 

อ๋าๆๆ วันนี้วันเกิดเหมิงเหมิงเหรอ?

 

วันเกิดเหมิงเหมิงวันที่ 6!

 

สุขสันต์วันเกิดนะเหมิงเหมิง!

 

ใครร้องเพลง?

 

อย่างอบอุ่นโดดเดี่ยว? [ มุกจากเนื้อเพลง: ใครร้องเพลงอย่างอบอุ่นโดดเดี่ยว… ]

 

 

 

หลิงเหมิงประหลาดใจมากๆ: “นายรู้วันเกิดของฉันได้ไง?”

 

ฮั่วหลงกั๋วยกมือ: “เขาถามฉัน!”

 

วันนี้ฉันอยากพานายออกไปเที่ยว แต่เราติดงานที่นี่ ฉันเลยคุยกับรุ่นพี่ว่าจะจัดงานวันเกิดของนายที่ร้าน

 

ว้าวหลิงเหมิงซาบซึ้งขอบคุณครับรุ่นพี่ ขอบคุณหมางเสิน ขอบคุณวิญญาณหลังกล้องแล้วก็พี่ๆ พนักงานทุกคนด้วยครับ”

 

ตะกี้เสียงที่แทรกเข้ามาเป็นเสียงของวิญญาณหลังกล้องเหรอ?

 

พี่ชายวิญญาณ! ฉันคิดถึงการเต้นของคุณนะ!

 

ฮั่วหลงกั๋วหันโทรศัพท์มาทางตัวเองแล้วเลียนแบบท่าเต้นอินเดีย ขยับคอยึกยักไปมา

 

พี่ชายวิญญาณยังเจ๋งเหมือนเดิม!

 

ต่อไปก็มาโผล่ในสตรีมบ่อยๆ นะ!

 

[ประกาศแพลตฟอร์ม] ผู้ใช้งานกวาวาส่งสนามแมวเหมียวให้กับสตรีมเมอร์เลม่อนและมอบข้อความให้กำลังใจว่า: สุขสันต์วันเกิด

 

[ประกาศแพลตฟอร์ม] ผู้ใช้งานไพน์แอปเปิลส่งสนามแมวเหมียวให้กับสตรีมเมอร์เลม่อนและมอบข้อความให้กำลังใจว่า: แด๊ดดี้เลม่อน แฮปปี้บีเดย์ค้าบบบ โอ๊ะ~ คุ้นๆ ผมไหม ไพน์แอปเปิลจังเอง~~~~

 

[ประกาศแพลตฟอร์ม] ผู้ใช้งานฉิวฉิวเสี่ยวไท่ตี๋ส่งสนามแมวเหมียวให้กับสตรีมเมอร์เลม่อนและมอบข้อความให้กำลังใจว่า: สุขสันต์วันเกิดจ้า อยากวาดรูปอวาตารเหมือนจริงให้จังเลย

 

[ประกาศแพลตฟอร์ม] ผู้ใช้งานเลิฟไลฟ์เลิฟเลม่อนส่งสนามแมวเหมียวให้กับสตรีมเมอร์เลม่อนและมอบข้อความให้กำลังใจว่า: รักน้า —– แฟนคลับคุณแม่ตลอดกาลของนายเอง

 

……

 

 

 

หลิงเหมิงซึ้งกับภาพของสนามแมวเหมียวจำนวนมาก

 

ขอบคุณทุกคนเลย นี่เป็นครั้งแรกเลยนะที่มีคนมาฉลองวันเกิดกับผมเยอะขนาดนี้.”

 

อย่าร้อง! เหมิงเหมิง อย่าร้องน้า!

 

ใครร้องครับหลิงเหมิงหัวเราะก่อนจะบ่นผมแค่ซึ้งนิดหน่อยโอเคนะ?”

 

รุ่นพี่สาวมอบเค้กให้ในนามของร้าน รูมเมตของเขาให้หูฟังอันใหม่ สำหรับซ่านจู๋นั้น ใครจะรู้ว่าหมอนั่นจะวิ่งไปด้านหลังแล้วหยิบตุ๊กตาเลม่อนนุ่มนิ่มตัวใหญ่เกือบเท่าคนออกมา

 

หลิงเหมิงตกตะลึง: “นายไปซื้อเลม่อนตัวใหญ่ขนาดนี้ที่ไหนเนี่ย?”

 

สั่งทำ ทำหน้าดุร้ายเหมือนนายด้วย ดูๆ

 

หลิงเหมิง: ><

 

 

 

หลิงเหมิงจ้องดูใกล้ๆ จริงด้วยแฮะ

 

แต่มันใหญ่มากเลยอ่ะ ฉันจะเอาไปไว้ที่ไหนดี?”

 

ฉันคุยกับรุ่นพี่ให้แล้ว ฝากไว้ที่ร้านก่อน เดี๋ยวค่อยเอากลับไปไว้ที่บ้านเราทีหลัง

 

หูแสนยอดเยี่ยมของฉันทันได้ยินอะไรหรือเปล่านะ?

 

เหมือนฉันจะได้ยินอะไรสักอย่างจากเครื่องช่วยฟัง 800,000 วัตต์?

 

บ้านเรา?

 

แสดงความรักได้เยี่ยม ให้คะแนนเต็มเลย!

 

 

 

ซ่านจู๋ยื่นเลม่อนให้กับหลิงเหมิง: “ฉันมีความสุขทุกวันตั้งแต่ที่ได้เจอนาย ขอให้นายมีความสุขต่อไปในทุกๆ วันเหมือนกันนะ

 

หลิงเหมิงหัวเราะคิกคัก เขากอดตุ๊กตาเลม่อนที่เกือบสูงกว่าตัวเองแน่น ขอบใจ

 

นี่เป็นของขวัญชิ้นที่สองที่ฉันให้นาย

 

สอง? อันแรกคืออะไรอ่ะ?”

 

ไม่ได้อยู่บนตัวนายแล้วเหรอ?”

 

อยู่บนตัวแล้ว???

 

ก็ดูสตรีมตอนกลางวันที่แสงเยอะนะ ไม่เห็นจะมีคิสมาร์กบนตัวเหมิงเหมิงเลยวุ้ย

 

อาจจะอยู่ตรงจุดที่เรามองไม่เห็นก็ได้นะ

 

หลิงเหมิงก้มหัวลงมอง: “นี่อ่ะนะ?”

 

ตอนที่ชี้นิ้วไปที่เข็มกลัดมะม่วงตรงหน้าอกก็ได้รับการพยักหน้ารับจากซ่านจู๋มาหนึ่งที

 

ไอ้ของห้าเหรียญแบบนี้นับเป็นของขวัญวันเกิดได้เรอะ?” หลิงเหมิงหัวเราะ

 

ช็อก!! สตรีมเมอร์เงินล้านมอบของขวัญราคาห้าเหรียญให้กับแฟนหนุ่ม!

 

มันไม่ได้มีไว้ขายไง ประเมินค่าไม่ได้ต่างหากซ่านจู๋พูดแบบไร้ยางอาย

 

 

 

พวกเขาจุดเทียน ทุกคนตะโกนให้หลิงเหมิงขอพร หลิงเหมิงนิ่งไปคิดสักพักแล้วก็อ้าปากพูดออกมาว่า:

 

ขอบคุณสำหรับงานวันเกิดวันนี้ ขอบคุณคนดูในสตรีม ขอบคุณที่มาดูผมสตรีมไม่ว่าผมจะขายเค้ก เล่นเกม ผ่าตัด ขุดเหมืองหรือหาเรื่องคุยเล่น…”

 

นายก็รู้ตัวนี่! คิดทบทวนเลยว่าตอนไลฟ์นายทำอะไรไปบ้าง!

 

นายเป็นสตรีมเมอร์วาไรตี้จริงๆ ด้วยล่ะ!

 

ผมหวังว่าจะมีวาไรตี้อะไรให้พวกคุณดูอีกเยอะๆ ในอนาคตนะ ทีนี้ผมขอให้ผม

 

เป็นแด๊ดดี้ที่รักพวกคุณตลอดไปเลยหลิงเหมิงทำมือเป็นหัวใจใส่กล้อง

 

ฮ่าๆๆ จบแล้วแด๊ดดี้ นายไม่รู้เหรอว่าคำขออ่ะ ห้าม! พูด! ออกมา!

 

ไม่เถียงก็ได้ ให้วันเดียวนะแด๊ดดี้เลม่อน!

 

วันนี้จะไม่มีคนเรียกนายว่าเหมิงเหมิง! เรียกเขาว่าแด๊ดดี้กันพวก!

 

 

 

ผมอยากขอบคุณคนๆ หนึ่ง ถ้าไม่ใช่เพราะเขาผมคงไม่เริ่มสตรีม คงไม่ได้รับความรักความสนใจมากมายขนาดนี้ ผมอยากขอบคุณที่เขาหาคนมาแฮปผมเยอะขนาดนี้ งือ…”

 

เยี่ยม เขาเป็นใครน่ะ [ยิ้ม]

 

เดาไม่ออกเลยงุ้ย [ยิ้ม]

 

นายเขินได้ไงฮึ เรียกตัวเองว่าแด๊ดดี้เนี่ย [ยิ้ม]

 

หลิงเหมิงพูดเหมือนไม่สนใจความเสี่ยงที่จะเกิดขึ้น: “ไม่ไลฟ์จูบโชว์อ่อ? มามะ เซอร์วิสวันเกิด!”

 

นอกเฟรมนั้นซ่านจู๋เลิกคิ้วเป็นเชิงว่านายอยากให้ฉันไปหาจริงๆ เหรอ?’

 

เหล่าหมาป่าร้องโหยหวนกันอยู่ในห้องสตรีม

 

จูบ!!!!!! ร้อนแรง!!!!!!

 

แด๊ดเลม่อน ฉันคารวะนายในฐานะผู้ชายเลย!!!

 

อ๊าๆๆ รอฉันเปลี่ยนมือถือเป็นแท็ปเล็ตแปป! ฉันอยากเห็นชัดๆ!!!

 

ตอนนี้ฉันยิ้มได้กามเหมือนสัตว์ร้ายเลย

 

 

 

เอาให้ชัดๆ ไปเลย!” หลิงเหมิงดึงคอเสื้อของซ่านจู๋เข้ามา อีกมือถือเลม่อนตัวใหญ่ไว้ กล้องถูกมันบังมิด นอกจาก >< คนดูก็มองไม่เห็นอย่างอื่นอีก

 

ล้อกันเล่นป่ะ???

 

ทำไมฉันต้องเชื่อนายนะ เจ้าเลม่อนจอมหลอกลวง!!!

 

ทำตัวแบบนี้ได้ยังไง!!!

 

เอาเหมียวต้นไม้ที่ฉันส่งไปคืนมานะ!

 

รีพอร์ตสตรีมเมอร์ไร้ยางอายที่มาเล่นกับหัวใจคนดู!

 

พี่ชายวิญญาณวอนเดินไปด้านหลังแล้วถ่ายรูปทีฮะ!

 

ทำไมหมางเสินต้องให้เลม่อนลูกใหญ่ขนาดนี้!!

 

 

 

หลิงเหมิงเอาเลม่อนไปวางไว้ที่อื่นแล้วแลบลิ้นเลียมุมปากด้วยสีหน้าชั่วร้ายขั้นสุด

 

อ่ะ หมดช่วงแล้ว ต่อไปเราจะไลฟ์กินเค้กกัน!”

 

ไม่ดู ไม่กิน

 

ไปละ บาย

 

เศร้า ไปแล้ว

 

จะไปแอนตี้ละ บาย

 

อย่าไป เค้กมันน่ากินมากเลยนะ!”

 

อ้อ ใช่จู่ๆ เจ้าของร้านที่เงียบไปก็ยกมือถือของเธอขึ้นมาตะกี้ฉันยกกล้องค้างอยู่ตรงด้านหลังของพวกเขา เหมือนฉันจะถ่ายทันพอดีเลยล่ะค่ะ

 

“…พี่สาว!!!”

 

 เจ้าของร้านคนสวย ผมรักคุณ!!!

 

ปริ๊นต์ใหญ่ๆ แล้วแขวนในร้านไปเลย!!!

 

ฉันอยากสมัครบัตรสมาชิกร้านคุณ! เท่าไหร่ว่ามาเลย!!!

 

ไม่ขอพูดไรมาก บอกที่อยู่ร้านมาเลย คนนอกพื้นที่ก็อยากไปดูบ้าง!!!

 

 

 

หลิงเหมิงมองซ่านจู๋ด้วยสีหน้าสับสน ซ่านจู๋ผายมือออก ทำท่าทางฉันจะรู้ได้ไงว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้ ไม่ได้อยู่ๆ ก็ลากนายมาจูบนะ

 

หลิงเหมิงที่ใช้สกิล [สละชีพเพื่อเกียรติยศ] แบบไม่ระมัดระวังอยากจะขุดหลุมแล้วกระโดดลงไป ถ้าเขารู้ก่อนคงไม่ทำแบบนี้ หลิงเหมิงเกิดความคิดหนึ่งขึ้นมา ถ้าตะกี้ซ่อนอยู่หลังตุ๊กตาเลม่อนแล้วอยู่เฉยๆ แอบหัวเราะจะดีกว่าไหมนะ?

 

 

 

.

 

 

 

กวาวายังคงคอนเซปต์เดิม ชวนเข้าทีมเหมือนทีมขาดคน 555555555555555555555555555555555

หมางเสินก้ะคืออวยไม่หยุด เหมิงเหมิงผมดีที่สุดแล้วค้าบ

ปล. ฮปบดย้อนหลังนะคะเหมิงเหมิง ;__;


มีคนถามว่าบาลัคเป็นยังไง ขอรีวิวสั้นๆ --- "ห นี ไ ป"

/หลอก ไม่ขนาดนั้นหรอก เพิ่งสองอาทิตย์เอง5555555555555555555555555555

ปกติมีคนมารับมาส่งตลอด พอต้องกลับบ้านเองก็คือเพิ่งรู้ว่าตอนเย็นบีทีเอสคนเยอะสุด แถวม. รถติดสุด ยืนรอจนแห้ง ได้แต่มองฟ้าและถามตัวเองว่าวันนี้ฉันจะถึงบ้านไหม เส้าค่ะ ศุกร์ก่อนนี่เลิกสี่โมงถึงบ้านเกือบสองทุ่มฮัลโหล รถเยอะมาจากไหน เจ่บปวดและแสนเหน่ย

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 950 ครั้ง

2,161 ความคิดเห็น

  1. #2156 bluecigarette (@381161221) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2563 / 12:09
    "เอ็งเล่นกาแล็กซีแล้วจะไปมีแฟนได้ไงวะ" ฮือ ลั่นมาก5555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555
    #2156
    0
  2. #2106 fenze11 (@mcfakez) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2563 / 22:55
    เหม็นฟามรักมากกกกกก แต่คอมเม้นคนดูคือขยี้ได้ทุกตอนจริง เราชอบมากกกก แปลได้อารมณ์มากๆๆ เลยค่ะ555555
    #2106
    0
  3. #2068 KhimSF7 (@khimgray) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 23 เมษายน 2563 / 13:48
    จากสตรีมเมอร์เกมกลายเป็นสตรีมแสดงความรักตลอดๆได้ยังไง เหม็นมาก แต่เอาอีก!!!! 55555
    #2068
    0
  4. #2006 Night Blue Demon (@EllaFox) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 28 มีนาคม 2563 / 10:24
    พี่สาว!!! ผมรักคุณ!!5555
    #2006
    0
  5. #1999 pam005 (@pam005) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 19 มีนาคม 2563 / 14:42
    พี่สาว! มีภาพมั้ย?!
    #1999
    0
  6. #1952 kinnkinny (@ib_hongho) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2563 / 02:26
    พี่สาว!!!
    #1952
    0
  7. #1927 ลิสลา (@Wattana-Seesin) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2563 / 03:36
    พี่สาว ทำดีมากกก
    #1927
    0
  8. #1904 Khratiin (@Khratiin) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 26 มกราคม 2563 / 15:25

    รักน้องhttps://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/yy-big-06.png

    #1904
    0
  9. #1875 chalillxx_ (@chalillxx_) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 24 มกราคม 2563 / 21:13
    น้องมันเพี้ยนจริงว่พ
    #1875
    0
  10. #1761 MaggieT (@MaggieT) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 6 มกราคม 2563 / 01:09
    กองทัพมดขึ้นร้านเค้กหมดแล้วค่าา หวานนนนนมั่กกก
    #1761
    0
  11. #1732 SoraUnnieSama❄ (@fafefa_bnf) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 4 มกราคม 2563 / 02:24
    ทำไมหมาโสดอย่างชั้นต้องมาโดนหมางหนิงทำร้ายซ้ำ ๆ รักกันหวานชื่น ความรักหอมฟุ้ง!!!
    #1732
    0
  12. #1724 kikunae.sara (@kikunaesara) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 3 มกราคม 2563 / 13:44
    น่ารักจริงๆ เรื่องนี้

    อ่านไป ยิ้มไป

    ปวดแก้มมว้ากกก 🙇🙇🙇
    #1724
    0
  13. #1716 Ruruka Buta (@mheeboo) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 2 มกราคม 2563 / 15:40

    สรุปกวาวา นี่อยากได้เลม่อนหรือมังคุดกันนะ ฮ่าๆๆๆ ดูจีบเลม่อน แต่ชวนมังคุดเข้าทีมตลอดเวลาเลย 5555 // อิจฉาความหวานของคนมีความรักเบอร์แรงมากกก

    #1716
    0
  14. #1707 Maylyunho (@Maylyunho) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 1 มกราคม 2563 / 23:24
    ตะสำลักน้ำตาล และอาหารหมา
    #1707
    0
  15. #1404 lills (@joeyxsy) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2562 / 23:40
    ตะหมูกบานๆๆๆ เลมอนหวานมากกกลูกกฮือออ ขอคลิปด้วยคนได้มั้ยคะพี่สาวว
    #1404
    0
  16. #1355 ขอเวลาซุ่ม (@tomoyo001) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2562 / 04:49
    จูบจริงสินะ จูบจริงใช่ม้ายยย โอ้ยย อยากจะเข้าไปอยู่ในนิยาย พี่สาวคนสวยคะ หนูขอทำบัตรสมาชิกด้วย!!!
    #1355
    0
  17. #1340 Noodee Kunentarasai (@noooodee) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2562 / 02:42
    ขอสมัครสมาชิกร้านด้วยค้าบบบบบ
    #1340
    0
  18. วันที่ 16 พฤศจิกายน 2562 / 19:23
    อยากขอพี่สาวร้านเค้กดูด้วยคนค่ะ ฮือๆๆๆ
    #1314
    0
  19. #1187 "B"am"A"nd"M"ark (@mylovelyjung) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2562 / 14:30
    อยากสแปมคำว่าน่ารักรัวๆๆๆๆๆ
    #1187
    0
  20. #1173 Lucky-Puppy (@poopo555) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2562 / 22:02
    น่ารักเต็มไปหมดเลยยยยย
    #1173
    0
  21. #1097 ::Rabbit Hole:: (@ryono-kung) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2562 / 14:22
    น่ารักอ่ะ เป็นนิยายที่น่ารักมากๆๆ ฝรั่งคนนั้นคงคอนเซ็ปต์เดิมตลอดทั้งเรื่อง55555 แงจุ้บกันอีกแล้ว ขอให้เป็นวันเกิดที่ดีนะคะน้อง
    #1097
    0
  22. #949 P'est (@25161523) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 27 กันยายน 2562 / 22:20
    รักยัยกวาที่สุด น้องทีมขาดคนใช่มั้ยคะพูด!
    #949
    0
  23. #936 บุตรแห่งลม (@pich-got7) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 23 กันยายน 2562 / 14:08
    ยิ้มจนแก้มจะแตกแล้วววว
    #936
    0
  24. วันที่ 13 กันยายน 2562 / 23:03
    ฉันชอบฟังเรื่องไร้สาระอยู่พอดี ทำไมเราไม่มาฟังเรื่องไร้สาระนี้ไปพร้อมๆกันล่ะ /วลีเด็ดแคปให้ด้วย555
    #821
    0
  25. #796 Taetaemnae (@0821101561) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 12 กันยายน 2562 / 20:17
    แด๊ดดี้น่ารักมาก
    #796
    0