[นิยายแปล/BL] ทุกๆ คนคิดว่าผมชอบเขาครับ (end)

ตอนที่ 8 : Chapter 8 | ผมชอบเขา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12,642
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,996 ครั้ง
    19 ก.ย. 62

 

 

 

Chapter 8

 

 

 

.

 

 

 

เยี่ยโจว ลูกจะไม่ไปรับพี่ชายด้วยกันเหรอ?” คุณแม่เยี่ยมีรูปลักษณ์ที่สวยสง่าในวันนี้ ใบหน้าของเธอแต่งแต้มไปด้วยเครื่องสำอางที่ทั้งชีวิตเห็นได้นานๆ ครั้ง ชุดที่เธอใส่ก็เป็นตัวที่เพิ่งซื้อมาจากห้างเมื่อสองวันก่อน ก่อนที่จะออกไป เธอก็เพิ่งจัดคอเสื้อให้เรียบร้อยหน้ากระจก

 

คุณพ่อเยี่ยก็ไม่น้อยหน้า รองเท้าของเขาถูกขัดจนดำเงา เขาถอดเสื้อกันหนาวใส่สบายตัวเก่งออก และใส่ชุดสูทที่รีดจนไม่มีรอยยับสักจุด “งั้นอีกสักพักก็นั่งแท็กซี่ตามไปที่โรงแรมฟู่จิ่นนะ

 

เยี่ยโจวตอบรับอย่างไม่เต็มใจ หลังจากสองคนนั้นออกไป เยี่ยโจวก็วิ่งไปดูที่หน้าต่าง รออยู่พักหนึ่งจนรถของพวกเขาแล่นออกไปก็หันหลังกลับไปทางห้องนอน จัดกระเป๋าเดินทางนิดหน่อย ก่อนที่จะเดินทางออกจากบ้านเช่นกัน

 

บนรถเมล์ เยี่ยโจวเช็คอีกครั้งว่าตั๋วไปเมือง A ยังเหลืออยู่ เมื่อเขาลงจากรถเมล์มาแล้วก็เดินไปยังช่องขายตั๋ว

 

หลังจากการต่อสู้แย่งชิงตั๋ว เยี่ยโจวก็ได้เปลี่ยนรถไฟเป็นรอบ 10 โมงเช้าของวันนี้

 

ตอนที่นั่งอยู่ตรงจุดรอ เขารู้สึกเหมือนตัวเองลืมอะไรสักอย่างตลอดเวลา อย่างไรก็ตาม เขาเปิดกระเป๋าดูก็แล้ว ค้นอีกรอบก็แล้ว เขามั่นใจว่าตัวเองเอาทุกอย่างมาครบ แล้วไอ้ของนั่นมันคืออะไรกันล่ะ?

 

จนเมื่อเขาขึ้นไปบนรถไฟและเห็นหญิงสาวที่นั่งใกล้ๆ กันถือถุงพลาสติกใสที่ใส่ผลไม้แปรรูปขึ้นชื่อไว้อยู่

 

เขาลืมซื้อของฝากไปให้รูมเมทนี่เอง!

 

โดยปกติ พวกผู้ชายก็คงไม่ชอบของกินเล่นแบบนี้ แต่เหล่าสมาชิกในหอพักบอกว่ามันอร่อยมากอย่างน่าเหลือเชื่อ ผลไม้แปรรูปของเมือง D ไม่ใช่แค่รักษากลิ่นของผลไม้ แต่ยังไม่หวานหรือเปรี้ยวเกิน ขนาดโจวเหวินเต้าที่ไม่เคยชอบกินขนมอะไรสักอย่างยังตกหลุม สินค้าจากบ้านเกิดเป็นที่จดจำขนาดนี้ เยี่ยโจวภูมิใจมากและไม่ได้คิดว่ามันจะหนักหนาอะไรถ้าจะเอามาฝากเพื่อนทุกครั้งที่กลับมาบ้าน

 

แต่ในครั้งนี้… เพราะทุกอย่างเร่งด่วนเกินไป เขาไม่ค่อยใส่ใจและลืมไปในที่สุด

 

รถไฟค่อยๆ ออกตัว เยี่ยโจวลองคิดเรื่องเวลาและเดาว่าพ่อกับแม่น่าจะทักทายแขกอยู่ที่โรงแรม เขาโทรไปหาพวกเขา

 

แน่ล่ะ อีกฝั่งของสายค่อนข้างเสียงดังวุ่นวาย คุณแม่เยี่ยเอ่ยอย่างไม่พอใจ “ลูกอยู่ไหนทำไมยังมาไม่ถึงอีก?”

 

แม่ครับ ผมขอโทษ แต่ผมจำผิด ตั๋วที่ผมซื้อเป็นของเช้าวันนี้ ผมอยากเปลี่ยนวัน แต่ตั๋วของพรุ่งนี้ขายออกหมดแล้ว…” เหมือนกับตอบรับคำพูดของเยี่ยโจว รถไฟส่งเสียงหวูดยาวๆ ไม่ต้องพูดอะไรมาก คุณแม่เยี่ยก็รู้แล้วว่าเยี่ยโจวอยู่ที่ไหนในตอนนี้

 

ลูกนี่ ทำอะไรให้มันได้เรื่องได้ราวได้ไหมมาพูดแบบนี้ตอนจะถึงเวลาแล้วเนี่ยนะ” คุณแม่เยี่ยพูดอย่างหัวเสีย “ช่างมันเถอะ ช่างมันเถอะ โอ๊ะ พี่สาวมาทางนี้เลยค่ะ ไปนั่งในห้องส่วนตัว…”

 

ด้วยเสียงขาดๆ หายๆ คุณแม่เยี่ยตัดสาย

 

เยี่ยโจวมองหน้าจอที่มืดสนิทและถอนหายใจด้วยความโล่งอก

 

สองวันสุดท้ายของวันหยุดยาว เหล่านักศึกษาค่อยๆ ทยอยกลับมายังมหาลัย ยกเว้นพวกรูมเมทของเยี่ยโจว

 

พวกเขามาถึงในวันสุดท้าย

 

สวีหยางจวินโยนกระเป๋าเดินทางใบใหญ่ลงพื้นและมองเยี่ยโจวผู้ที่กำลังนอนเหยียดขาเล่นมือถือบนเตียง เขาถาม “โจว นายไม่กลับบ้านอีกแล้วเหรอ?”

 

กลับ แต่กลับมาไว” เยี่ยโจววางโทรศัพท์ลงและปีนลงมาจากเตียงชั้นบนทันที “ไม่มีคนอยู่ในหอ ฉันเหมือนจะขาดใจตาย

 

เยี่ยโจวไม่ชอบความเงียบเท่าไหร่ อาจเป็นเพราะสิ่งแวดล้อมรอบตัวที่พ่อแม่ของเขาสร้างให้ตั้งแต่ตอนเด็กๆ มันเงียบเกินไป เขาเลยชอบอยู่ในกลุ่มคนมากมายเป็นพิเศษ สถานที่ที่พ่อแม่จะมองไม่เห็นเขา

 

กินส้มโอไหมปลูกเองเลยนะ!” สวีหยางจวินหยิบเอาส้มโอขนาดเท่าลูกวอลเลย์บอลออกมาจากกระเป๋าและตบมันเบาๆ ผิวสีทองสวยของส้มโอส่งกลิ่นหอมอ่อนๆ ล่อลวงให้คนทั้งคู่ทานมัน

 

ได้ เดี๋ยวฉันปอกเปลือกให้” เยี่ยโจวเลียริมฝีปาก ไม่มีความเกรงใจใดใด เขาหยิบมีดปอกผลไม้และค่อยๆ ใช้มีดลากผ่านเปลือกของส้มโอโดยที่ไม่ทำให้เนื้อข้างในช้ำ ก่อนจะค่อยๆ ดึงเนื้อส้มโอออกมาจากเปลือก

 

สวีหยางจวินหยิบส้มโอที่ถูกดึงเปลือกออกไปแล้ว ใช้มือฉีกและแบ่งส้มโอเป็นสองส่วนเท่าๆ กัน เยี่ยโจวบิเพื่อแยกกลีบส้มโอออกจากกันและเลาะเปลือกขมๆ ที่ยังเหลืออยู่รอบนอกทิ้ง เนื้อข้างในเป็นสีแดงสด พอกัดลงไป รสของน้ำผลไม้ก็ท่วมท้นไปทั้งปาก รสชาติไม่ได้หวานเหมือนหน้าตา จริงๆ แล้วมันขมมาก

 

โคตรเปรี้ยวเลย!” สวีหยางจวินทำหน้าหยี เขาโยนส่วนที่เหลือของส้มโอทิ้งและดื่มน้ำตามลงไปอึกใหญ่ แต่ โดยที่ไม่คาดคิด มันทำให้ความขมแพร่กระจายไปทั่วทั้งปาก “ขม!”

 

เยี่ยโจวกินส้มโอเข้าไปทั้งชิ้นอย่างเด็ดเดี่ยว และพูดว่า “ขนาดนั้นเลยนะฉันว่ามันก็ไม่เลว

 

โจว เอามะม่วงอบแห้งมาให้ฉันเร็ว!”

 

นายซื้อมาเหรอ?” หลังจากที่ถาม เยี่ยโจวก็เข้าใจว่าสวีหยางจวินกำลังหมายถึงมะม่วงอบแห้งจากบ้านเกิดของเขา อยู่ที่มหาลัยมาเป็นปีๆ เยี่ยโจวไม่เคยลืมที่จะเอาผลไม้แปรรูปมาฝากหลังกลับจากบ้านเลยสักครั้ง “นั่น… ฉันรีบมากเลยลืมน่ะ แต่มีคุกกี้นะ เอาไปกินแทนก่อน

 

สวีหยางจวินทำเสียงฮึดฮัดสองครั้ง กินคุกกี้มากมายอย่างรวดเร็ว และดื่มน้ำตาม เขาถอนหายใจอย่างสบายอกสบายใจ มองส้มโอที่ตัวเขาถือมาตลอดเหมือนเป็นเด็กเล็กๆ เขาพูดด้วยสีหน้าที่ซับซ้อน “แย่จริงๆ

 

ฉันว่ามันก็โอเคนะ อีกอย่าง ที่บ้านนายปลูกเอง มันสดแล้วก็ปลอดสารพิษ

 

สวีหยางจวินเกาหัวตัวเองและกล่าว “ถ้านายชอบก็คุ้มค่าแล้ว

 

คนอื่นก็จะชอบเหมือนกัน” พูดไม่ทันไร โจวเหวินเต้าก็เปิดประตูเข้ามา ทันทีที่เขาเข้ามาในห้อง เขาก็วางกระเป๋าลงและพุ่งไปล้างหน้าที่อ่างล่างมือ

 

ร้อนจะตาย ในที่สุดก็ได้พักซะที” โจวเหวินเต้าใช้ผ้าขนหนูเช็ดหน้าตัวเอง มองไปที่โต๊ะของสวีหยางจวินและหยุดจ้อง “ส้มโอฉันชอบส้มโอที่สุดเลย

 

เขาบิออกมาส่วนหนึ่งและกัดเข้าไปคำใหญ่ “อื้ม ไม่เลว

 

เยี่ยโจวหัวเราะ “จวินจวินของพวกเราปลูกเองเลยนะ มันจะแย่ได้ไง?”

 

โจวเหวินเต้าหยิบมากินอีกส่วนพร้อมกับชื่นชมไปด้วย “อร่อย

 

สีหน้าหดหู่ของสวีหยางจวินค่อยๆ หายไป แม้ว่ามันจะเป็นเขาเองที่อยากหาอะไรมาฝาก แต่การที่ได้รับการยอมรับจากเพื่อนๆ ความพยายามของเขาก็ไม่สูญเปล่าแล้ว “ฮี่ฮี่ ถ้าพวกนายชอบ ครั้งหน้าฉันจะเอามาให้อีกนะ ฉันว่าจะลงไปต้มน้ำหน่อย ไปไหม?”

 

เยี่ยโจวชี้ที่ขวดน้ำของตัวเองก่อนจะบอก “เมื่อเช้าฉันเอาน้ำมาขวดนึงแล้ว

 

โจวเหวินเต้าโบกมือ “ขอพักก่อน เดี๋ยวฉันค่อยไป

 

เมื่อสวีหยางจวินเดินออกไป โจวเหวินเต้าก็ว่าพลางลูบฟันที่ปวดตุบๆ ของตัวเองเบาๆ “หาอะไรให้ฉันกินทีสิ โคตรเปรี้ยวเลย

 

เยี่ยโจวเม้มปากและระบายรอยยิ้ม วางถุงคุกกี้ที่สวีหยางจวินกินไม่หมดไว้ตรงหน้าเขา

 

ครึ่งชั่วโมงถัดมา สวีหยางจวินถือขวดน้ำขึ้นมา ก่อนจะมองเยี่ยโจวอย่างแฝงความหมาย “ชิ ชิ ชิ เสี่ยวโจวโจว นายไม่ซื่อสัตย์เลย

 

สีหน้าของเยี่ยโจวมีแต่ความงุนงง

 

โจวเหวินเต้าเห็นเรื่องน่าสนใจ เขายิ้มในใจ วิ่งไปข้างๆ สวีหยางจวินและพูด “อะไรอะไร?”

 

ฉันแค่จะบอกว่า เยี่ยโจวผู้ ‘ใส่ใจกับทุกๆ เรื่อง’ ของเราจะลืมแล้วทำเรื่องผิดพลาดเล็กๆ น้อยๆ นี้ได้อย่างไร?” สวีหยางจวินกอดอกยืนพิงกำแพง เขาทำท่าดันแว่นปลอมๆ กลางอากาศ และกล่าว “นายไม่ได้ลืมเอาผลไม้แปรรูปมาหรอก

 

เยี่ยโจวรู้สึกถึงอะไรบางอย่างแย่ๆ ทันที

 

ที่แท้นายก็ซื้อผลไม้แปรรูปถุงใหญ่มาแล้วก็ให้ซางจิ้น!” สวีหยางจวินเดินมาข้างๆ เยี่ยโจวและชื่นชมเขา “ไล่จีบมันต้องเป็นแบบนี้แหละก่อนอื่นก็กุมกระเพาะเขาไว้ จากนั้นก็กุมหัวใจของเขา!”

 

อะไรนะ อะไรนะ อะไรน้า?” โจวเหวินเต้าพูดรัวๆ “หมายความว่าไง?”

 

ฉันไปหาเหวินเหรินซวี่มา แล้วก็เจอผลไม้แปรรูปถุงนึงบนโต๊ะของซางจิ้น อันที่โจวชอบเอามาฝากพวกเราถุงใหญ่ม้ากมาก!”

 

เยี่ยโจวดันโจวเหวินเต้าและสวีหยางจวินที่ยืนขวางประตูออกและเดินไปที่ห้องของซางจิ้น

 

จากสมาชิกทั้งหมดสี่คนในห้องของซางจิ้น สามคนยังจัดของไม่เสร็จ มีแค่ซางจิ้นที่นั่งพิงเก้าอี้ อ่านแม็กกาซีนพร้อมกับเคี้ยวมะม่วงอบแห้งในปาก

 

แสงสว่างรอบตัวเขาอยู่ๆ ก็มืดลง ซางจิ้นเงยหน้าขึ้นและพบกับแววตาที่ไม่ชัดเจนของเยี่ยโจว เขากลืนมะม่วงอบแห้งลงท้องและกล่าว “อร่อยมาก

 

เยี่ยโจวไม่ทันได้พูดอะไรเมื่อซางจิ้นเสริมอีกว่า “เหมือนที่นายบอกเลย

 

ประโยคนี้เหมือนเวลาที่เขียนเกริ่นภาคต่อของซีรีส์ภาพยนตร์ที่ใกล้จะจบ เป็นอีกครั้งที่ปลุกความสนใจของฝูงชน

 

ภายใต้สายตารอบๆ ที่เต็มไปด้วยความชอบใจและความอยากรู้อยากเห็น เยี่ยโจวคิดว่าเรื่องราวของเขากับซางจิ้นน่าจะมีต่ออีกยาวเลย

 

 

 

*

 

 

 

เอ็นดูน้องด้วยนะคะ 55555555555555

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.996K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,417 ความคิดเห็น

  1. #5394 PiyaaRr (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 เมษายน 2564 / 00:36
    น่าจะมีหลายภาคอยู่ น้องสู้ๆ
    #5,394
    0
  2. #5385 LUKKADE31 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 เมษายน 2564 / 10:50
    ดวงคนมันจะมีแฟน จังหวะอะไรมันก็เหมาะเจาะไปหมดแหละค่ะ555555
    #5,385
    0
  3. #5349 Ineedtoreed (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2563 / 14:19
    แกงมาก
    #5,349
    0
  4. #5339 Peerada1648 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2563 / 19:51
    คนเขียนอย่างทำร้ายยย อะไรจะจังหวะได้ขนาดนั้น5555
    #5,339
    0
  5. #5281 Apoptosis (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2563 / 13:36
    ซิทคอมสุดดดด 555555555
    #5,281
    0
  6. #5259 Pieey3748 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2563 / 13:27
    จังหวะโบ๊ะบ๊ะมาก555555555
    #5,259
    0
  7. #5236 JanChoadtikan (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 28 กันยายน 2563 / 09:26
    ฮามากค่ะ
    อ่านไปยิ้มไป
    #5,236
    0
  8. #5165 Fueled me (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 กันยายน 2563 / 09:08
    ดวงคนมันจะมีแฟนอะเนอะ5555555555555
    #5,165
    0
  9. #5142 knunkim (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 กันยายน 2563 / 09:17
    55555โอ้ย..ครั้งนี้จะโทษซางจิ้นไม่ได้นะ
    #5,142
    0
  10. #5080 kanyaest (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2563 / 10:01
    5555555 แล้วจะบอกว่าซางจิ้นซื้อมาเองก็ไม่ได้อีก เดี๋ยวหาว่าไปเที่ยวด้วยกันแทน55555555555555 โดนดักทุกทางแล้ว
    #5,080
    0
  11. #5058 mo2ksrwi3_thawe2.ng (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2563 / 23:04
    เอ่อ จะพึ่งคนอื่นซื้อของที่ตัวเองลืมรึไง บ้าบอ
    #5,058
    0
  12. วันที่ 12 กรกฎาคม 2563 / 03:44
    เอาจริงเป็นใครใครก็คิดปะ ความบังเอิญนี้ เหมาะเจาะมากความเข้าใจผิดเลยซับซ้อนเข้าไปอีก
    #5,051
    0
  13. #5041 หายไปคือไปนอนzzZZ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2563 / 22:58
    555555555555555555555555555555555555555555
    #5,041
    0
  14. #5025 Peed33 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2563 / 09:37
    โฮ~เพื่อนๆเชื่อมโยงเก่งมาก สองคนนี้เหมือนมีเชือกที่มองไม่เห็นผูกกันไว้ และเชือกนั้นคือด้ายแดง❤❤
    #5,025
    0
  15. #4860 อะหมีบอยด์มูฟเม้น (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 เมษายน 2563 / 22:41
    ซางจิ้นทำอะไรชวนเข้าใจผิดตลอด 5555555555
    #4,860
    0
  16. #4841 alittletigerp (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 เมษายน 2563 / 19:32
    5555555555โดนอีกแล้ววว
    #4,841
    0
  17. #4734 Jao mo (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2563 / 19:42
    กู่ไม่กลับแล้วล่ะจ่ะ โฮฮฮ
    ชอบโมเมนต์เพื่อนๆ งื้ออออ~
    #4,734
    0
  18. #4689 ปลาทูทอดกรอบ3วิ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2563 / 15:18
    วงวารสวรรค์คงอยากให้หนูได้กันจริงๆ
    #4,689
    0
  19. #4684 Gian098 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2563 / 17:02
    ชอบน้องงงงง น้องทำไมน่ารักแบบนี้TvT
    #4,684
    0
  20. #4639 Khratiin (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 มกราคม 2563 / 09:08

    อยากกอดน้องเลย

    #4,639
    0
  21. #4615 กลมกลม ลมป่อง (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 มกราคม 2563 / 21:45

    มันเป็นน่ารัก

    #4,615
    0
  22. #4585 bowlchan (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 มกราคม 2563 / 14:16

    พรหมลิขิตบัลดาลชักผ่าน~

    #4,585
    0
  23. #4226 Angzaa (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2562 / 17:43
    5555เอ็นดูน้องงงง
    #4,226
    0
  24. วันที่ 30 ธันวาคม 2562 / 01:58
    55555อะไรก็เป็นใจไปหมด สงสารรรร
    #4,214
    0
  25. #3953 Noodee Kunentarasai (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2562 / 20:07
    โอ๊ยยยยย555555555555
    #3,953
    0