[นิยายแปล/BL] ทุกๆ คนคิดว่าผมชอบเขาครับ (end)

ตอนที่ 74 : Extra 4

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,022
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 722 ครั้ง
    3 ม.ค. 63

เริ่มอ่าน Extra 1 ค่า

 


 

Extra 4

 

 

 

เยี่ยโจวยินดีมาก เขารับบัตรประชาชนมา “ขอบคุณครับพี่

 

คืนนี้จะไปอยู่ที่ไหนให้พี่ช่วยจองห้องให้ไหม?”

 

เยี่ยโจวรีบบอกลาซางจิ้นแล้ววางสาย เขาก้มหน้าดูรายละเอียดเที่ยวบินในมือถือ ไม่ล่ะครับ เดี๋ยวผมก็กลับเมือง แล้ว

 

เที่ยวบินนายไม่ใช่พรุ่งนี้เหรอ?”

 

ซางจิ้นเพิ่งซื้อตั๋วให้ผมเย็นนี้นี่เอง…”

 

เยี่ยเหิงนั่งลงข้างๆ เยี่ยโจวแล้วสั่งโกโก้ร้อนมาแก้วหนึ่ง เขาประหลาดใจ “เขากลัวว่านายจะรู้สึกว่าตัวเองตัดสินใจผิดอ่ะสิ

 

เยี่ยโจวใช้ช้อนเล็กๆ คนกาแฟ “จะตัดสินใจผิดได้ยังไงผมเดาฉากจบได้อยู่แล้วน่า ผมไม่ได้เศร้าเหมือนกัน

 

นายไม่ได้คบกับซางจิ้นเพราะโมโหอะไรงี้เหรอ?”

 

เยี่ยโจวพูดแบบไม่อยากจะเชื่อ จะเป็นงั้นได้ไงล่ะครับ?” ถ้าเยี่ยเหิงรับรู้เรื่องความสัมพันธ์ตีกันตายของเขากับซางจิ้น อีกฝ่ายคงไม่ถามคำถามแบบนี้แน่ๆ ถ้าไม่จริงใจ ถึงตายเขาก็ไม่ยอมเล่นละครกับ ศัตรู

 

เดี๋ยวอีกแปปพี่ไปส่งนายที่สนามบินนะ” พนักงานเอาโกโก้ร้อนมาให้เยี่ยเหิง เยี่ยเหิงจิบมันเล็กน้อย “ตอนนี้พี่ก็ไม่อยากกลับไปเหมือนกัน

 

ไปเดินเล่นกับผมก่อนไหมกลับไปตอนนี้ก็คงโดนว่าอ่ะ

 

เยี่ยเหิงถอนหายใจ “พี่ไม่เหมือนกับนายนะ

 

เยี่ยโจวเบะปาก “โอ๊ะ ก็จริงพี่คือความภูมิใจของพ่อแม่เลยนี่

 

เยี่ยเหิงยกยิ้มและส่ายหน้า เขาไม่ได้กำลังหมายถึงทัศนคติที่พ่อแม่มีให้ แต่เป็นความรู้สึกที่มีให้กับพ่อแม่

 

ถึงพ่อกับแม่จะทำดีกับพี่มาก แต่นั่นก็เพราะพี่ทำตามใจพวกเขาได้ นายก็เห็นนี่ พอภาพลักษณ์ที่พวกเขาสร้างแปดเปื้อน พวกเขาก็พร้อมจะหันหน้าหนีในทันที สิ่งที่พวกเขาอยากได้ก็แค่ชื่อเสียงให้คนอื่นพูดถึง แน่นอนว่าตอนนี้พวกเขาแก่แล้ว หลายๆ อย่างพวกเขาก็รู้อยู่กับใจ แต่ไม่ยอมรับแล้วทำเป็นโอเค จริงๆ ตั้งแต่พี่ย้ายออกจากบ้านไป พี่ก็ไม่คิดจะกลับมาแล้วนะ” ตอนนั้นเยี่ยเหิงอยากเลือกเอกวรรณกรรม แต่คุณแม่เยี่ยบอกให้เขาเลือกเอกการเงิน เพราะคุณแม่เยี่ยล้มเหลวในการเข้าบริหารตอนสาวๆ เธอเลยต้องมาใช้ชีวิตอยู่ในโรงเรียนหลังจากที่แต่งงานกับคุณพ่อเยี่ย พอมีลูก เธอก็อยากให้ลูกสานต่อสิ่งที่เธอทำไม่สำเร็จ เยี่ยเหิงอยากต่อต้าน แต่ดันไปเห็นงานเขียนของเยี่ยโจวในห้องหนังสือ เขารู้สึกผิดต่อเยี่ยโจวและกลัวว่าคุณแม่เยี่ยจะบังคับน้องเลยยอมตกลง

 

ใครจะรู้ว่าพอถึงเวลาจริงๆ น้องชายจะเต็มใจเลือกเอกการเงินเอง แต่ตอนนี้เขาก็ได้ผ่านมันมาแล้ว จะอย่างไร รากฐานทางเศรษฐกิจก็เป็นตัวกำหนดโครงสร้าง พอเข้าใจเศรษฐกิจ เขาก็มีอำนาจในการตัดสินใจ เป็นเรื่องยากที่พ่อแม่จะมายุ่งเกี่ยวเรื่องของเขา

 

เยี่ยโจวเงยหน้าและมองเยี่ยเหิงอย่างประหลาดใจ นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้ยินเยี่ยเหิงพูดเยอะขนาดนี้ ต้องรู้ก่อนว่าตั้งแต่เด็กๆ เขาก็อิจฉาเยี่ยเหิงที่เป็นสมบัติในสายตาของพ่อแม่เสมอ ไม่คิดเลยว่าความรู้สึกที่เยี่ยเหิงมีให้พ่อกับแม่จะไม่ได้ลึกซึ้งขนาดนั้น

 

ของอย่างอารมณ์ความรู้สึกต้องเผชิญเองถึงจะเข้าใจนะ” เยี่ยเหิงมองหิมะที่ตกอยู่ด้านนอกหน้าต่างและเอนหลังพิงกับม้านั่ง เขาเอ่ย แต่พี่ยังอยากบอกนายว่า ไม่ว่าพวกเขาจะเข้าใจหรือไม่เข้าใจ ยังไงชีวิตก็เป็นของนาย” สิ่งสำคัญที่สุดที่เยี่ยเหิงไม่ได้พูดออกไปคือ ในรายการทีวี พวกเขามักจะบอกให้พยายามจนกว่าจะทำให้ฝ่ายตรงข้ามยอมรับ แต่ชีวิตมันไม่ใช่รายการทีวี สิ่งที่เยี่ยโจวต้องการคือความรู้สึก สิ่งที่พ่อกับแม่เขาต้องการคือผลประโยชน์ การจะเอาความรู้สึกไปแลกเปลี่ยนกับผลประโยชน์ก็เป็นได้แค่สิ่งที่ทำให้ความบริสุทธิ์ใจของเยี่ยโจวมัวหมองเท่านั้น

 

เยี่ยโจวใช้สองมือเท้าคาง เขาจ้องเยี่ยเหิงแน่นิ่ง อยู่ๆ ผมก็รู้สึกว่าการมีพี่ชายเป็นเรื่องที่ดีมากเลย

 

เยี่ยเหิงนิ่งไปชั่วครู่แล้วก็เอื้อมมือไปดีดหน้าผากของเยี่ยโจว “รู้ตัวสักทีสินะ

 

เยี่ยโจวจับหน้าผากของตัวเองที่ไม่ได้เจ็บเลยสักนิดก่อนจะหัวเราะคิก “ผมรู้นานแล้วเถอะ

 

เมื่อถึงเวลา เยี่ยเหิงก็พาเยี่ยโจวไปส่งที่สนามบิน

 

หลังจากที่กลับไปถึงเมือง เยี่ยโจวก็รู้สึกเหมือนสิ่งที่เกิดขึ้นไม่ใช่เรื่องจริง เขาทะเลาะกับครอบครัวในตอนบ่ายแล้วแค่แวบเดียว เขาก็กลับมายังสถานที่คุ้นเคยแล้ว

 

เยี่ยโจว

 

เขาไม่เจอคนตรงหน้าแค่อาทิตย์เดียวแต่เยี่ยโจวกลับรู้สึกว่ามันนานมากๆ เขาวิ่งไปหาซางจิ้นและหยุดลงเมื่อห่างจากอีกฝ่ายเมตรครึ่ง “ฉัน…”

 

ซางจิ้นขมวดคิ้วแล้วลูบใบหน้าของเขาเบาๆ อย่างอ่อนโยน

 

ใบหน้าของเยี่ยโจวเย็นเฉียบจากลมหนาวด้านนอก ถึงซางจิ้นจะสัมผัสใบหน้า เขาก็ไม่ได้รู้สึกอะไรเท่าไหร่ เห็นสีหน้าของซางจิ้น เยี่ยโจวก็ขัด เขาหดคอ “กลับกันก่อนเถอะ

 

ที่ด้านนอกสนามบินตอนกลางคืนมีคนอยู่ไม่มาก ซางจิ้นจูงมือเยี่ยโจวไปที่ลานจอดรถ พอขึ้นไปบนรถแล้ว ซางจิ้นก็ใช้นิ้วจับใบหน้าของเยี่ยโจวให้เชิดขึ้นและใช้ไฟในรถเช็คแก้มของเยี่ยโจวอีกครั้ง

 

ไม่เป็นไรน่า พรุ่งนี้ก็หายดีแล้วแหละ” ด้วยกลัวว่าซางจิ้นจะเข้าใจผิด เยี่ยโจวรีบอธิบาย “แม่ฟาดมาเร็วมาก คิดไม่ถึงเลยจริงๆ ไม่งั้นฉันคงหลบไปแล้ว ฉันไม่งี่เง่าพอจะยืนให้คนอื่นตบหรอกเนอะ?”

 

นายไม่งี่เง่า?” ซางจิ้นจุมพิตใบหน้าเย็นจัดของเยี่ยโจวก่อนที่จะหันไปคาดเข็มขัดนิรภัยและสตาร์ตรถ “พี่เยี่ยเล่าให้ฟังว่านายดันไปพูดตอนแม่นายกำลังโมโห ไหนพูดมาซิ ตกลงนายงี่เง่าหรือเปล่านายต้องสนใจวิธีการในการทำเรื่องต่างๆ บ้างสิ บางครั้งนายก็ฉลาดมาก แต่บางครั้งนายก็โคตรไร้สติเลยจริงๆ

 

เยี่ยโจวเศร้า พี่เอาฉันไปนินทาเฉยเลยอ่ะ

 

ซางจิ้นร้องเหอะ นั่นเป็นเพราะเยี่ยเหิงไม่กล้าว่าเยี่ยโจวกับเจ้าตัวเอง เขาถึงต้องมาบ่นกับซางจิ้นแบบนี้

 

เมื่อกลับไปที่บ้านเช่า เยี่ยโจวก็พบว่าที่นั่นไม่มีสัญญาณการจากไปของซางจิ้นนายไม่ได้กลับบ้านเหรอ?”

 

ซางจิ้นที่ยืนหันหลังให้ใส่ไข่ลงไปในหม้อ “ที่นี่ก็บ้านนะ

 

เยี่ยโจวรู้สึกจั๊กจี้ใจมาก

 

วันถัดมา เยี่ยโจวตื่นขึ้นเพราะเสียงคุยโทรศัพท์ เขาพลิกตัวและเห็นซางจิ้นกระซิบอะไรสักอย่างกับโทรศัพท์ หลังจากที่อีกฝ่ายวางสาย เยี่ยโจวก็ถามเสียงดัง “ใครอ่ะ?”

 

พ่อฉันชวนไปกินข้าวเที่ยงที่บ้าน” ซางจิ้นสวมสเวตเตอร์แล้วหันไปดูเวลา “พี่นายจะมาถึงสนามบินตอนบ่ายสาม

 

ได้ หลังเที่ยงไปรับพี่กัน

 

ซางจิ้นคว้าเสื้อโค้ตออกมาจากตู้เสื้อผ้า จู่ๆ เขาก็นึกเรื่องบางอย่างได้ “พี่นายสามสิบแล้วใช่ไหมทำไมเขายังไม่มีแฟนอีกล่ะ?”

 

แปลกเนอะ พี่ฉันเก่งแล้วก็หล่อมากนะ อยู่เมือง มาตั้งนาน ยังไม่เคยเห็นพี่เดินเฉียดใกล้ผู้หญิงเลยแฮะ?” เทียบเรื่องนี้กับเยี่ยเหิง เยี่ยโจวที่เป็นน้องชายแอบไวกว่านิดหน่อย

 

เจอก็ลองถามดู ลุกเร็ว ไปกันไวหน่อยดีกว่า

 

แน่นอนว่าเขาจะไปบ้านซางจิ้นในวันปีใหม่แรกสายไม่ได้ เยี่ยโจวเตรียมเอาผลไม้กับนมไปฝาก

 

คุณลุงคุณน้า สุขสันต์ปีใหม่ครับ

 

สุขสันต์ปีใหม่

 

พี่โจวโจว สุขสันต์ปีใหม่!” ซางโยวโยววิ่งดุ๊กดิ๊กมากอดขาของเยี่ยโจว เธอเงยหน้าและฉีกยิ้มกว้าง

 

ซางจิ้นดึงของไปจากมือของเยี่ยโจว เยี่ยโจวอุ้มซางโยวโยวขึ้นมา “องค์หญิงน้อย สุขสันต์ปีใหม่ครับ” นอกจากนั้นเขายังหยิบอั่งเปาซองเล็กออกมาจากกระเป๋า “อันนี้ของหนู ขอให้ปีใหม่นี้องค์หญิงน้อยสุขภาพแข็งแรงนะ

 

ซางโยวโยวรับไปในทันที ขอบคุณค่าพี่โจวโจว

 

หลังจากที่เล่นกับซางโยวโยวไปสักพัก ฉินเฟยก็มาอุ้มเด็กหญิงไป ก่อนจากไป ฉินเฟยก็มอบอั่งเปาให้กับเยี่ยโจว เยี่ยโจวรู้สึกเขินๆ นิดหน่อย เขาโตขนาดนี้แล้วจะไปกล้ารับซองแดงได้อย่างไร ในทางตรงกันข้าม ซางจิ้นพูดเสียงนิ่ง “รับไปเถอะ

 

ฉันรู้เรื่องครอบครัวของเธอแล้วนะ” ซางชิงผิงลดหนังสือพิมพ์ลงแล้วหันไปหาเยี่ยโจว “บางครั้งพ่อแม่ก็ต้องใช้เวลาปรับตัวหน่อย

 

เยี่ยโจวพยักหน้าแต่ก็ไม่ได้คาดหวังอะไร ผ่านมาหลายปีขนาดนี้ ความคิดฝังรากลึกของพ่อกับแม่ยังไม่เคยเปลี่ยนไป ยี่สิบปีมานี้ พวกเขายังคิดอยู่เลยว่าอันดับเป็นเรื่องที่สำคัญมากๆ

 

โดนไล่ออกจากบ้านไม่ใช่เรื่องใหญ่หรอก” ซางชิงผิงพับหนังสือพิมพ์และโยนมันไว้บนโต๊ะกาแฟ “ในเมื่อเป็นลูกชายครอบครัวซาง พอจบโท แกจะเรียนต่อก็ได้ หรือถ้าไม่อยากเรียนแล้วก็มารับช่วงต่อธุรกิจของที่บ้าน…”

 

ซางจิ้นขัดซางชิงผิง “อย่ามาวางแผนอนาคตของพวกผมเอาเองสิครับ

 

ซางชิงผิงพูดพึมพำ “ฉันแค่ให้ทางเลือกแกไหม ก็แค่นั้นแหละ ถ้าแกไม่รับช่วงต่อ จะให้ฉันเอาบริษัทไปโยนใส่หัวใครหา?”

 

ซางจิ้นไม่อยากโต้เถียงตั้งแต่ปีใหม่ ตอนนี้พ่อเขาแข็งแรงดีมาก ถ้าเขาจะอยากพักจากการทำงานก็คงเป็นสิบหรือยี่สิบปีหน้า

 

พวกเขานั่งคุยกันเรื่องนู้นเรื่องนี้ ตอนสิบเอ็ดโมงครึ่ง ฉินเฟยก็เรียกให้พวกเขาไปทานข้าว

 

คนที่ชอบเยี่ยโจวเป็นพิเศษอย่างซางโยวโยวยืนยันจะนั่งข้างเยี่ยโจวให้ได้ ซางจิ้นต้องระเห็จไปนั่งอีกด้านของซางโยวโยวแทน สองหนุ่มคอยบริการตักอาหารให้องค์หญิงน้อยที่นั่งอยู่ตรงกลาง

 

ถึงเยี่ยโจวจะไม่ได้จดจ่อกับการกินอาหารเพราะมัวแต่ดูแลซางโยวโยว เขาก็อารมณ์ดีขึ้นกว่าตอนอยู่ที่บ้านมากๆ

 

หลังมื้อเที่ยง เยี่ยโจวเห็นว่ายังมีเวลาสักพักกว่าพี่ชายจะมาถึงเมือง เขาเลยนั่งลงตรงมุมหนึ่งของห้องนั่งเล่นและเล่นของเล่นกับซางโยวโยว แท็ปเล็ตที่ตั้งอยู่ข้างๆ เล่นคลิปการ์ตูนเรื่องโปรดของซางโยวโยว

 

เล่มเกมไปได้ครึ่งทาง จู่ๆ ซางโยวโยวก็ลุกขึ้น หัวเล็กๆ หันไปหันมามองหาของบางอย่างในห้องนั่งเล่น เธอวิ่งไปที่กระถางดอกไม้ด้านหน้าประตู คุกเข่าและเด็ดดอกไม้ออกมา จากนั้นเธอก็ซ่อนมือไว้ด้านหลังแล้วเดินมาก้มหน้าหัวเราะคิกคักเขินๆ ด้านหน้าเยี่ยโจว

 

เยี่ยโจวไม่ค่อยเข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น

 

ทั้งพ่อทั้งลูกชายของครอบครัวซางที่นั่งกันอยู่บนโซฟาหันมาสนใจการกระทำของซางโยวโยว

 

ซางโยวโยวยื่นดอกไม้ออกมา “พี่โจวโจว แต่งงานกับโยวโยวนะ?”

 

เยี่ยโจวสับสนหนักมาก

 

ใบหน้าของพ่อลูกตระกูลซางมืดครึ้มลงพร้อมๆ กัน 

 

เสียงเพลงที่เปิดในงานแต่งงานดังขึ้นจากแท็ปเล็ต เยี่ยโจวเหลือบไปมองวิดีโอบนนั้นและเข้าใจในทันที เขาคลี่ยิ้ม นี่เป็นครั้งแรกที่พี่โดนขอแต่งงาน พี่ดีใจมากๆ เลยล่ะ

 

รอยยิ้มสดใสของซางโยวโยวเจิดจ้ายิ่งกว่าเดิม

 

ไม่ได้นะ” ซางจิ้นเดินมาหยุดอยู่ที่ด้านหลังของเยี่ยโจว เขามองเยี่ยโจวที่นั่งอยู่ที่พื้นแล้วเอื้อมมือไปคว้ามือซ้ายของอีกฝ่าย เขาใส่ของบางอย่างในมือข้างขวาลงบนมือของเยี่ยโจวอย่างรวดเร็วก่อนที่จะวางมือของเยี่ยโจวไว้ตรงที่เดิม

 

ซางโยวโยวขมวดคิ้ว “แต่หนูเป็นครอบครัวเดียวกับพี่โจวโจวไม่ได้นะ ถ้าไม่ได้แต่งงานอ่ะ

 

ซางจิ้นย่อตัวลง “ใครบอกกันพี่โจวโจวของหนูเป็นครอบครัวของพี่ โยวโยวก็เป็นครอบครัวของพี่ แค่นี้โยวโยวกับพี่โจวโจวก็เป็นครอบครัวเดียวกันแล้ว ไม่ต้องทำอะไรเลย

 

องค์หญิงน้อยซางโยวโยวรู้สึกว่าเธอกำลังโดนหลอก แต่ก็หาวิธีโต้แย้งไม่ได้ เธอหันไปขอคำยืนยันจากเยี่ยโจว “จริงเหรอคะ?”

 

ตอนนี้สมองของอีกคนหยุดทำงานไปแล้วเพราะบางอย่างบนนิ้วนาง ซางโยวโยวเรียกอีกครั้ง เขาถึงรู้สึกตัว เขาทำเป็นสงบนิ่งและกล่าวว่า “แน่นอนสิ พวกเราเป็นครอบครัวมาตั้งนานแล้ว

 

ซางโยวโยวยอมรับในตอนนั้น

 

ซางจิ้นจับหัวของซางโยวโยวเบาๆ แล้วหันไปพูดกับเยี่ยโจว “พี่นายน่าจะใกล้มาถึงแล้ว ไปสนามบินกันเถอะ

 

เยี่ยโจวไม่คิดจะมองเวลาด้วยซ้ำ เขาก้มหน้าก้มตาเดินไปที่ประตูเพื่อเปลี่ยนรองเท้า

 

ซางจิ้นเดินตามและหันไปบอกลาซางชิงผิง ทั้งสองออกมาพร้อมๆ กัน

 

ลิฟต์ลงมาถึงชั้นใต้ดิน ไม่มีคนอยู่ในที่จอดรถเงียบสงัดนี้

 

เยี่ยโจวเดินถอยไปอยู่ด้านหลังซางจิ้น เขามองแผ่นหลังตรงหน้าและคิดว่าอีกฝ่ายคงกำลังจะพูดอะไรสักอย่าง แต่ซางจิ้นก็ยังเป็นซางจิ้น ไม่มีใครเรียบนิ่งได้เท่าหมอนั่นอีกแล้ว

 

จังหวะที่เดินผ่านแสงสลัวในชั้นใต้ดิน แหวนที่นิ้วนางก็ส่องสะท้อนกับแสง เยี่ยโจวมองผู้ร้ายที่ไม่สะทกสะท้านอะไรทั้งนั้น เขาอดใจเตะอีกฝ่ายไม่ได้จริงๆ

 

เสื้อถักจากผ้าขนสัตว์ของซางจิ้นมีรอยเท้าประดับในทันที

 

ซางจิ้นไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากหันหน้ามาคุย “อย่าใช้กำลังสิ

 

เยี่ยโจวกางมือให้อีกฝ่ายดูแล้วชี้ไปที่ของแปลกตาบนนิ้วนางเพื่อขอคำอธิบาย

 

ที่จริงฉันอยากให้นายตั้งแต่เมื่อวาน” ซางจิ้นจับมืออีกฝ่ายและพาเขาเดินผ่านที่จอดรถไปอย่างช้าๆ “เยี่ยโจวมาอยู่ด้วยกันนะ เจ้าของบ้านหลังนี้คือนายกับฉัน จะไม่มีใครไล่เราออกไปจากบ้านหลังนี้ได้ บ้านหลังนี้จะเป็นของพวกเราสองคน ถ้าใครคนหนึ่งย้ายออกไป บ้านหลังนี้ก็จะไม่ใช่บ้านอีกแล้ว

 

ได้ยินดังนั้น เยี่ยโจวก็รู้สึกถึงอารมณ์นับพันที่อัดแน่นอยู่ในใจ

 

เยี่ยโจวขยับมือเล็กน้อยให้นิ้วมือของพวกเขาสอดประสานกัน

 

นายไปซื้อแหวนมาตอนไหน?”

 

เมื่อวาน

 

เยี่ยโจวก้มหน้าและอมยิ้มน้อยๆ เขาโดนไล่ออกจากบ้านเมื่อวานและวันนี้ซางจิ้นก็มอบบ้านใหม่ให้กับเขา

 

ตั้งแต่เล็กจนโต พวกเขาสองคนอาจจะโดนปฏิบัติอย่างไม่เป็นธรรมเหมือนๆ กัน อาจจะคร่ำครวญเสียใจเหมือนๆ กัน จนถึงตอนนี้ จู่ๆ เยี่ยโจวก็รู้สึกดีใจที่เขาผ่านเรื่องราวไม่เป็นธรรมทั้งหลายทั้งปวงนั่นมา ก็เหมือนกับลูกอมสตรอว์เบอร์รี่หลังจากลิ้มรสเลม่อนนั่นแหละ ความหวานของมันซึมลึกลงไปถึงก้นบึ้งของหัวใจ

 

เยี่ยโจวพูดเบาๆ ขอบคุณ

 

ซางจิ้นงึมงำ เอาใหม่

 

ฉันรักนาย

 

อืม เหมือนกัน

 

 

 

*end

(แต่ยังมีพิเศษอีกหนึ่ง!)

 

 

 

-

 

 

 

เห็นพวกเธอรักกัน ฉันก็ดีใจ

อยากเป็นโยวโยว อยากขอเยี่ยโจวแต่งงาน บ้าเอ๊ย T____T

 

ตอนหน้ามันไม่ได้ต่อเนื่องกับสี่ตอนนี้ เป็นเรื่องเกี่ยวกับพี่เยี่ยเหิง แต่คนเด่นก็เป็นซางจิ้นกับเยี่ยโจวนะ

คือจะมาอาทิตย์ละตอนก็กลัวค้าง จะดองสักเดือนลงทีเดียวก็คงนาน รีบแปลมาอัพก่อนแล้วกันเนอะ ตอนพิเศษอีกตอนพนนะคะ สะสะสุดท้ายจริงๆ แน้ว ;_;


เรารู้ว่าตัวเองจะต้องนิ้วเบียดแน่ๆ แก้คำผิดก่อง (...)

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 722 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,417 ความคิดเห็น

  1. #5375 แมวหิวนิยาย (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 19 มีนาคม 2564 / 22:38
    ชอบคุณพ่อซาง 5555
    #5,375
    0
  2. #5257 knunkim (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 29 กันยายน 2563 / 14:18
    ยินดีด้วยนะคะ
    #5,257
    0
  3. #5231 Fueled me (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 26 กันยายน 2563 / 08:05
    ดีใจที่สองคนนี้ได้มาเจอกันจริงๆ ขอบคุณที่แปลเรื่องนี้นะคะ เมดมายเดย์มากๆๆๆๆ
    #5,231
    0
  4. #5115 kanyaest (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2563 / 14:06
    ร้องไห้ตอนพ่อซางจิ้นปลอบเยี่ยโจวแงงงงงงงพ่อยอมรับน้องแล้วใช่มั้ย
    #5,115
    0
  5. #5045 magician_doll (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2563 / 11:27
    ร้องไห้เพราะพี่เยี่ยเหิง พี่้เขาดีมากจริงๆ
    #5,045
    0
  6. #5016 bluecigarette (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2563 / 05:56
    แง ชอบมาก ฮืออออ
    #5,016
    0
  7. #5012 miyuukiMF (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2563 / 16:07

    เข้าใจผิดแฮะ สุดท้ายก็ขยีปมบ้านเยี่ยโจว ถถถ

    #5,012
    0
  8. #4926 อะหมีบอยด์มูฟเม้น (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 25 เมษายน 2563 / 14:06
    อบอุ่นเหลือเกิน
    #4,926
    0
  9. #4729 ปลาทูทอดกรอบ3วิ (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2563 / 20:49
    วงวารเสน่ห์โจวโจวแรงมาก
    #4,729
    0
  10. #4680 sofar_fa (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 29 มกราคม 2563 / 17:29
    ซางจิ้นก็คือซางจิ้นอ่ะ ไรซึ่งคำพูดหวานๆ หาความโรแมนติกไม่เจอ แต่อยู่ด้วยแล้วโคตรอบอุ่นหัวใจเลย อยากได้~~
    #4,680
    1
    • #4680-1 sofar_fa(จากตอนที่ 74)
      29 มกราคม 2563 / 17:29
      คืออยากได้คนแบบนี้อ่ะ เนาไม่ไปแยกคู่เค้าหรอก! ให้ขึ้นคานดีกว่าแยกพวกเขาจากกัน!
      #4680-1
  11. #4655 Khratiin (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 28 มกราคม 2563 / 10:28

    ถูกน้องขอแต่งงานตัดหน้าเฉยเลย 555

    #4,655
    0
  12. #4559 Angzaa (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 8 มกราคม 2563 / 08:11
    น่ารักมาก ดีใจกับครอบครัวใหม่อบอุ่นมาก
    #4,559
    0
  13. #4557 ฺำBeAnE (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 8 มกราคม 2563 / 07:08
    น่ารัก 😍
    #4,557
    0
  14. #4455 palllll (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 5 มกราคม 2563 / 13:55
    น่ารักมากๆ
    #4,455
    0
  15. #4414 OHsamaSE (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 4 มกราคม 2563 / 21:00
    รักเรื่องนี้จังงง ขอบคุณที่แปลนะคะ
    #4,414
    0
  16. #4411 PRF. (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 4 มกราคม 2563 / 20:40
    เพิ่งไปย้อนอ่านใหม่อีกรอบตั้งแต่ตอนแรกแหละ 55555555
    #4,411
    0
  17. วันที่ 4 มกราคม 2563 / 20:26
    น่าร้ากกก
    #4,409
    0
  18. #4397 fighting writeee♡ (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 4 มกราคม 2563 / 18:51
    อมกกกกก
    #4,397
    0
  19. #4357 monsita5655 (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 4 มกราคม 2563 / 17:35

    เราชอบความสัมพันธ์ของเยี่ยโจว เเละซางจิ้นมาก ไม่งี่เง่า
    คอยดูเเลซึ่งกันเเละกัน
    มันเรียบง่ายเเต่หนักเเน่น
    #4,357
    0
  20. #4355 NeverD|E (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 4 มกราคม 2563 / 17:10

    งื้อออออ

    น่าร้ากกกกกกทุกคนเลย
    #4,355
    0
  21. #4353 waruko002 (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 4 มกราคม 2563 / 16:01

    ออิจฉา โจว

    #4,353
    0
  22. #4352 Poison_Syrup (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 4 มกราคม 2563 / 15:57
    ฮือออ รักคุณพี่

    รักซางจิ้น อิจเยี่ยโจวมากๆเลย
    #4,352
    0
  23. #4348 pure1000 (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 4 มกราคม 2563 / 14:32
    แงงง ดีใจที่ทั่งสองคนมีความสุขนะคะ
    #4,348
    0
  24. #4346 Yygdrasil (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 4 มกราคม 2563 / 14:14
    ตอนพิเศษมารัวๆเลย ขอบคุณค่าา(っ´▽`)っ ♥
    #4,346
    0
  25. #4345 SoraUnnieSama❄ (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 4 มกราคม 2563 / 13:23
    โฮรวววว ขอให้พ่กเธอมีความสุข!!
    #4,345
    0