[นิยายแปล/BL] ทุกๆ คนคิดว่าผมชอบเขาครับ (end)

ตอนที่ 61 : Chapter 61 | ผมชอบเขา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,917
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,342 ครั้ง
    12 ต.ค. 62





Chapter 61



 

.



 

ต้นเดือนกรกฎาคมเป็นช่วงที่การสอบทั้งหมดจะสิ้นสุด เด็กหอส่วนใหญ่เดินทางกลับบ้านจนสุดท้ายทั้งตึกก็เหลือแค่เยี่ยโจวกับซางจิ้นสองคน

 

หอพักจะปิดตึกในวันพรุ่งนี้ เยี่ยโจวยังไม่เริ่มลงมือเก็บของจนซางจิ้นต้องเอ่ยปากถามครั้งนี้นายจะกลับบ้านตอนไหน?”

 

ฉันยังไม่ได้ซื้อตั๋วเลย ขี้เกียจกลับจัง ว่าจะหาพาร์ตไทม์ทำแถวนี้เอาเยี่ยโจวเหลือบไปเห็นคู่มือท่องเที่ยวบนเตียงพอดีเลยกล่าวต่อไม่งั้นฉันคงไปเที่ยว ยังไงก็ไม่อยากกลับบ้านอ่ะ

 

ซางจิ้นประหลาดใจพรุ่งนี้ตึกจะปิดแล้วยังสบายใจได้ขนาดนี้เลย? นายกลายเป็นคนไม่วางแผนตั้งแต่เมื่อไหร่หืม?”

 

บางทีฉันก็อยากเอาแต่ใจตัวเองบ้าง ปล่อยให้หัวโล่งๆ แล้วก็ทำสิ่งที่ตัวเองอยากทำเยี่ยโจววางโทรศัพท์ลงข้างๆ ตัวแต่อากาศร้อนจนฉันไม่อยากออกไปเที่ยวที่ไหนเลย นายคิดยังไงถ้าฉันจะไปหอสมุดของเมืองแล้วก็อ่านหนังสือทุกวัน ฟังดูโอเคป่ะ? ฉันจะได้ตากแอร์แล้วก็ใช้ชีวิตอยู่กับตัวเอง ไม่รู้ว่าที่หอสมุดรับสมัครบรรณารักษ์ไหม ฉันไปช่วยเรียงหนังสือฟรีงี้ก็ได้

 

แล้วนายจะไปอยู่ที่ไหน?”

 

โรงแรมมั้ง

 

ถึงนายจะไม่ได้เงินขาดมือ แต่ก็ไม่ควรใช้เงินแบบนั้นนะซางจิ้นเดินไปที่เตียงของเยี่ยโจวและมองอีกฝ่ายในระดับสายตาเดียวกันไปบ้านฉันเป็นไง?”

 

เยี่ยโจวสะดุ้งโหยง เขาลุกขึ้นนั่งและโบกไม้โบกมือปฏิเสธทันทีไม่ ไม่เอา ไม่ไป!

 

ฉันไม่ได้คิดค่าเช่าซะหน่อย นายมีเรื่องอะไรให้ต้องกังวล?”

 

ถ้าพวกเขาสองคนเป็นเพื่อนกันธรรมดาๆ เยี่ยโจวคงไม่เกรงใจไปแล้ว แต่นี่ความสัมพันธ์ของพวกเขามันไม่ใช่ธรรมดาไง เป็นไปไม่ได้ที่เยี่ยโจวจะไม่รู้สึกผิดกับครอบครัวของซางจิ้น แล้วอย่างนี้เขาจะกล้าไปบ้านของซางจิ้นได้ยังไง ถ้าพวกเขาเปิดตัวขึ้นมาจริงๆ มันจะอึดอัดขนาดไหน เยี่ยโจวยืนกรานฉันไม่ไปจริงๆ

 

ไม่ใช่บ้านที่ครอบครัวฉันอยู่ เป็นอีกหลังน่ะ พ่อซื้อให้เผื่อไว้ตอนที่ฉันจะแต่งงาน…” ซางจิ้นตั้งใจชี้แจงเพราะงั้นพานายไปก็ไม่ได้ผิดอะไร

 

เผื่อไว้แต่งงาน

 

พานายไปก็ไม่ได้ผิดอะไร

 

เยี่ยโจวใจเต้นตึกตัก ฟังดูเหมือนคำขอแต่งงานชะมัด

 

เยี่ยโจวสงบสติอารมณ์ครอบครัวนายจะไม่ไปที่นั่นจริงๆ?”

 

พวกเขาไม่เคยไป แต่ว่ามันก็…”

 

เยี่ยโจวใจหายทำไมเหรอ?”

 

นานแล้วที่มีคนไปที่นั่น พวกเราคงต้องทำความสะอาดกันหน่อย

 

เรื่องง่ายๆทำความสะอาดบ้านเป็นเรื่องหมูๆ สำหรับเยี่ยโจว เขาทำได้สบายๆ อยู่แล้ว

 

บ้านใหม่ของซางจิ้นตั้งอยู่ใจกลางเมือง ถ้ามองจากมุมมองชีวิตวัยรุ่นก็มีตั้งแต่ถนนคนเดินใกล้ๆ และช่องทางการเดินทางไปนู่นไปนี่มากมายให้เลือกสรร ทุกๆ อย่างสะดวกสบายมาก ที่นี่อยู่ห่างจากม. แค่ครึ่งชั่วโมงเองด้วย

 

ซางจิ้นกับเยี่ยโจวเดินทางมาถึงหน้าประตูบ้านใหม่ตั้งแต่เช้าตรู่

 

ซางจิ้นไม่ได้โม้เกินจริง ไม่มีใครอาศัยอยู่ที่นี่เป็นเวลานาน พวกเขาเจอกับฝุ่นหนาเตอะตั้งแต่ที่ก้าวขาเข้าไปก้าวแรก โชคยังดีที่เครื่องเรือนทุกอย่างมีผ้าคลุมไว้เลยต้องทำความสะอาดพื้นอย่างเดียว

 

สองหนุ่มใส่หน้ากากอนามัยและใช้เวลาเกือบทั้งเช้าเพื่อทำความสะอาดบ้านแบบง่ายๆ

 

เยี่ยโจวนอนลงบนโซฟาแล้วหอบหายใจนายจะซื้อบ้านใหญ่ขนาดนี้ไปทำไมนะ? เหนื่อยฉิบหายเลยเนี่ย

 

ซางจิ้นอ้าปากจะตอบแต่สุดท้ายก็ชั่งใจ

 

เยี่ยโจวมองด้วยสายตาตั้งคำถามหืม?”

 

เปล่า

 

หิวอ่ะเยี่ยโจวได้พักจนพอใจก็ลุกขึ้นยืน เขากระตุกแขนของซางจิ้นออกไปหาอะไรกินกัน

 

ซางจิ้นนั่งพิงโซฟาแล้วก็เอ่ยไม่อยากขยับตัวแล้ว โทรสั่งมาสิ

 

ลุกเร็ว ออกไปยืดเส้นยืดสายบ้างเยี่ยโจวดึงแขนของซางจิ้นก่อนจะลากอีกฝ่ายให้ลุกขึ้นมาจากโซฟา

 

ซางจิ้นโดนเยี่ยโจวลากออกไปนอกประตู แม้ว่าจะเพิ่งมาถึงที่นี่ซางจิ้นก็นึกภาพของสิบปีให้หลังออกเลย

 

ให้ใช้เวลาทั้งชีวิตร่วมกับเยี่ยโจว ซางจิ้นก็ไม่ได้ขัดข้องอะไรนะ

 

เมื่อพวกเขาเดินออกจากลิฟต์ เยี่ยโจวก็พลันนึกเรื่องบางอย่างได้นายไม่กลับบ้านนี่ไม่เป็นไรเหรอ?”

 

ไม่เป็นไรหรอก ขาดฉันไปพวกเขาก็สบายดี

 

เขาคุ้นชินกับคำพูดแนวนี้ของซางจิ้นแล้วแต่ยังไงเยี่ยโจวก็ปวดใจแปลบๆ อยู่ดี

 

ในที่สุดบ้านก็สะอาดหลังจากทำความสะอาดมาหนึ่งวันเต็ม

 

ผ้าปูที่นอนที่ซักตั้งแต่ตอนเช้าแห้งในช่วงเย็น เยี่ยโจวปูผ้าบนเตียง กลิ่นหอมๆ ของน้ำยาปรับผ้านุ่มอบอวลในอากาศ พอกระโดดขึ้นเตียงแล้วเขาก็อยากหลับไปเลย

 

ซางจิ้นเดินออกมาจากห้องน้ำและพบว่าเตียงในห้องนอนใหญ่ถูกจัดการปูผ้าเรียบร้อยแล้วแต่เยี่ยโจวหายไป ดังนั้นเขาจึงเดินไปที่ห้องข้างๆ แล้วก็ได้เห็นร่างของเยี่ยโจวข้างใน

 

เขายืนพิงกรอบประตู กล่าวว่านายจะจัดสองเตียงทำไม?”

 

หือ?” หนึ่งวันที่แสนเหนื่อยล้า ในตอนนี้สมองของเยี่ยโจวรันข้อมูลไม่ทันแล้ว

 

นายจะจัดสองเตียงไปทำไม?” ซางจิ้นพูดซ้ำอีกครั้งด้วยรอยยิ้มที่ไม่ใช่รอยยิ้มเสียดายจัง

 

พอเข้าใจในสิ่งที่ซางจิ้นพูด ใบหน้าของเยี่ยโจวก็ขึ้นสี เขาพูดอย่างดื้อรั้นฉันไม่รู้ว่านายพูดเรื่องอะไร

 

ซางจิ้นสาวเท้าไปที่เตียงจากนั้นก็หมุน USB ในมือไปมาอยากดูมันไหม?”

 

เห็น USB หน้าตาคุ้นๆ ประกอบกับคำพูดของซางจิ้นเมื่อครู่ เยี่ยโจวก็รู้ทันทีว่ามีอะไรอยู่ข้างในนั้นร้ายมาก! นายซ่อนหนังโป๊ไว้ด้วยเหรอ!

 

ซางจิ้นกล่าวด้วยน้ำเสียงซื่อตรงฉันร้ายตรงไหน? มันมีใครบางคนที่ความต้องการไม่ถูกเติมเต็มสักที คนอื่นๆ ทนไม่ไหวเลยรบเร้าให้ฉันรับเจ้านี่มา

 

เยี่ยโจวพูดอย่างเกรี้ยวกราดใครมันพูดขยะๆ แบบนั้น!

 

ซางจิ้นถอดรองเท้าและเหยียดตัวนอน เขามองเยี่ยโจวด้วยรอยยิ้มขันขยะจริงๆ น่ะเหรอ?”

 

 

 

เยี่ยโจวดันอีกฝ่ายออกไปนายนอนบนเตียงทั้งๆ ที่ยังไม่ได้เปลี่ยนชุดเนี่ยนะ?”

 

ไม่สำคัญหรอกน่าซางจิ้นใช้มือยันเหนือร่างของเยี่ยโจวเดี๋ยวก็สกปรกแล้วล่ะ




ตัดฉับคัทคัทคัท!

มีสองทางเลือกให้ค่ะ u___u

 > link blogspot อยู่ตรงไบโอทวิต @fffionie

> readawrite เสิร์ช littlefie x secretroom




ตื่นขึ้นมาในห้องนอนใหญ่เช้าวันถัดมาเยี่ยโจวก็ขยี้ตาและรู้สึกถึงผ้าปูที่นอนนุ่มๆ เขาทราบทันทีว่าตัวเองมองการณ์ไกลมากที่จัดเตียงไว้สองเตียง

 

ซางจิ้นนอนเหยียดตัวตรงโดยที่หันหน้ามาทางเขา มีรอยกัดบนไหล่ที่เขาทิ้งไว้เมื่อวานตอนที่โดนอารมณ์ครอบงำ

 

เยี่ยโจวโน้มตัวเข้าไปใกล้กับซางจิ้น พินิจพิเคราะห์เครื่องหน้าของอีกฝ่ายด้วยสองตาของตัวเอง

 

เขายังจำตอนที่โจวเหวินเต้าเคยส่งรูปตอนที่ซางจิ้นหลับมาให้ได้อยู่เลย ในตอนนั้นเขาลบไปด้วยความหงุดหงิด เขาจะไปคาดว่าอีกไม่ถึงหนึ่งปีต่อมาตัวเองจะตื่นขึ้นมาข้างซางจิ้นจริงๆ ได้อย่างไร?

 

เขาต้องถอนใจให้กับลิขิตสวรรค์นอกเหนือความหมายของผู้คนจริงๆ ทันใดนั้นเสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้นมาในห้องนอนที่เงียบสงบ ซางจิ้นขมวดคิ้วและพลิกตัวเอาหน้าซุกลงกับผ้าห่ม เยี่ยโจวลุกขึ้นนั่งและเอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์มือถือจากโต๊ะข้างเตียงทางฝั่งของซางจิ้น

 

ผ้าห่มผืนบางร่นลงมาจนเผยให้เห็นท่อนบนที่มีแต่รอยกัด เขาไม่รู้ว่ารอยพวกนี้จะหายไปเมื่อไหร่ ที่น่าชังคือพวกมันอยู่บนไหปลาร้าของเขา แล้วแบบนี้เขาจะใส่เสื้อผ้าได้ยังไง!

 

เยี่ยโจวจ้องซางจิ้นที่ยังหลับอยู่ก่อนจะหลุบตามองโทรศัพท์มือถือ

 

หน้าจอแสดงให้เห็นว่าคนที่โทรมาคือพ่อของซางจิ้น

 

เยี่ยโจวเขย่าตัวของซางจิ้น ตื่นๆ พ่อนายโทรมา

 

ซางจิ้นดึงผ้าห่มออกด้วยความงุ่นง่าน จากนั้นก็รับโทรศัพท์มาจากมือของเยี่ยโจว เขาหลับตา ใช้เสียงทุ้มต่ำแบบคนเพิ่งตื่นเอ่ยออกไปฮัลโหลครับ?”

 

เยี่ยโจวตบไหล่ของซางจิ้นเบาๆ แล้วกระซิบ ฉันไปอาบน้ำก่อนนะ

 

ซางจิ้นโบกมือไล่

 

เมื่อคืนก่อนเขาเหนื่อยเหลือเกินหลังจากที่เสร็จกิจ พวกเขาทำการวิ่งผ่านน้ำลวกๆ เท่านั้น เยี่ยโจวรู้สึกว่าตัวเองยังไม่สะอาดอยู่ตลอด ตอนที่เขาเปิดฝักบัวและกำลังจะสระผม ซางจิ้นก็เปิดประตูแล้วก้าวเข้ามา

 

เยี่ยโจว: “???”

 

ซางจิ้นไม่พูดอะไรให้มากความ เขาเบียดเข้ามายืนกับเยี่ยโจวที่เพิ่งใช้เจลอาบน้ำและยืนอยู่ใต้ฝักบัว

 

มีอะไร??”

 

นายโอเคดีนะ?”

 

เยี่ยโจวพูดด้วยใบหน้าร้อนผ่าวโอเค ปกติร่างกายฉันแข็งแรงดีอยู่แล้ว

 

ดีแล้วซางจิ้นกล่าวจบก็ไม่ได้พูดอะไรอีก

 

เยี่ยโจวมัวแต่สนใจกับเรื่องตรงนี้ ตอนที่บีบเจลอาบน้ำเขามัวแต่เหม่อจนเผลอบีบแชมพูออกมาแทน

 

เห็นแชมพูบนฝ่ามือของตัวเองเยี่ยโจวก็เหลือบมองซางจิ้นด้วยหางตาก่อนจะละเลงมันใส่หัวของซางจิ้นในทันที

 

ซางจิ้น: “……”

 

ครึ่งชั่วโมงต่อมา ทั้งสองอาบน้ำจัดการตัวเองเรียบร้อย

 

ซางจิ้นแต่งตัวและขยี้หัวที่ยังไม่แห้งดีของตัวเองดูเหมือนว่าเราจะอยู่ที่นี่ไม่ได้แล้วล่ะ”

 

เยี่ยโจวพูดด้วยน้ำเสียงไม่แยแสถ้าอยู่ที่นี่ไม่ได้ก็ไม่ต้องอยู่ที่นี่

 

ซางจิ้นหยิบบัตรเครดิตในกระเป๋าและยื่นมันให้กับเยี่ยโจวนายเอาบัตรไปจองห้องโรงแรมก่อน เอาโน้ตบุ๊กไปด้วย ถ้าหาที่ได้แล้วก็ค่อยออกไปลองหาที่พักที่อื่น

 

ไม่ใช่ว่าฉันไม่มีเงินจองโรงแรมสักหน่อย ไม่ต้องให้เงินฉันก็ได้เยี่ยโจวปฏิเสธ “มีอะไรหรือเปล่า?

 

ฉันน่าจะโดนไล่ออกจากบ้านเลยแหละดูจากมุมไหนมันก็เป็นเรื่องตึงเครียดจริงจัง แต่พอหลุดออกมาจากปากของซางจิ้นแล้วกลับดูเรียบๆ เหมือนกำลังพูดเรื่องจะออกไปกินข้าว เอาบัตรฉันไปก่อน เงินนี่ของฉันไม่เกี่ยวกับครอบครัว เราคงต้องอยู่โรงแรมสักพักก่อนถึงค่อยไปหาที่พักที่อื่น

 

เยี่ยโจวพูดด้วยความกังวลเกิดอะไรขึ้น? มีอะไรหรือเปล่า?”

 

ซางจิ้นจูบหน้าผากของเยี่ยโจวเบาๆถ้าหาโรงแรมได้แล้วก็ส่งที่อยู่มานะ.”

 

ซางจิ้นไม่อยากพูด เยี่ยโจวก็ไม่ได้ถามต่อ หลังจากที่ซางจิ้นออกไปแล้วเขาก็เก็บข้าวของ เมื่อนึกถึงคำพูดของซางจิ้นเขาก็ไม่กล้าใช้เงินเปลืองอีก เขาเดินทางไปที่โรงแรมราคาไม่แพงมากก่อนจะจองห้องพักไว้ หลังจากที่ส่งที่อยู่ไปให้ซางจิ้นแล้วก็เริ่มหาสถานที่ให้เช่า

 

ในทางตรงกันข้าม ซางจิ้นลุกออกมาจากรถและเปิดประตูบ้านเข้าไป

 

ซางชิงผิงที่ไม่เคยจะใส่ใจไยดีสั่งให้เขากลับบ้านแบบไม่ยอมอ่อนข้อแถมนี่เพิ่งไม่นานหลังจากที่เขาไปพบกับเหลียงจิ่งหมิน ซางจิ้นไม่ต้องใช้สมองคิดก็รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

 

เขานึกว่าเพื่อภาพรวมแล้วเหลียงจิ่งหมินจะไม่บอกซางชิงผิงเรื่องที่เขาคบกับผู้ชาย ไม่คิดเลยว่าเธอจะบอกเขาจริงๆ

 

บรรยากาศในบ้านใช้คำว่ากดดันอธิบายไม่ได้แล้ว ซางชิงผิงนั่งอยู่ตรงกลางของโซฟา ฉินเฟยนั่งตัวสั่นอยู่ข้างๆ เมื่อเห็นซางจิ้นเธอก็มองเขาด้วยสายตานุ่มลึก

 

พ่อ คุณน้าซางจิ้นนั่งลงเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นโยวโยวกับเสี่ยวจี๋ล่ะครับ?”

 

ซางชิงผิงกระแทกโต๊ะและเดือดเป็นฟืนเป็นไฟให้มาดูเรื่องเสียหน้าที่พี่ชายทำลงไปงั้นเหรอ?”

 

ซางจิ้นพูดอย่างเคร่งขรึมผมรู้ดีว่าตัวเองทำอะไร ไม่ได้คิดว่ามันเป็นอะไรที่เสียหน้าเลยครับ

 

ยังจะมาเล่นลิ้นอีก!” ซางชิงผิงลุกขึ้นยืนและหอบหายใจด้วยความโมโหเหลวไหลกับผู้ชายไม่ใช่เรื่องที่เสียหน้า! ตอนที่แม่แกถามฉันไม่รู้จะตอบหล่อนยังไงด้วยซ้ำ ผ่านมาหลายปีนี่เป็นครั้งแรกที่ฉันไม่กล้าเงยหน้ามองหล่อน ลูกชายที่ฉันคิดว่าเป็นหน้าเป็นตากลับทำเรื่องน่าขายหน้าแบบนี้น่ะเรอะ

 

ก็น่าขายหน้าเหมือนเดิม ซางจิ้นยิ้มเยาะ เทียบกับเรื่องที่เขาชอบผู้ชาย ซางชิงผิงสนใจเรื่องการเชิดหน้าเหนือเหลียงจิ่งหมินมากกว่าด้วยซ้ำพ่อจะพูดยังไง ผมก็จริงจังกับความสัมพันธ์ครั้งนี้อยู่ดี

 

จริงจังอะไรของแก! ผู้ชายสองคนอยู่ด้วยกันตลอดชีวิตได้หรือไง?”

 

ซางจิ้นเหยียดยิ้ม “แต่ผู้ชายกับผู้หญิงก็ใช่ว่าจะอยู่ด้วยกันชั่วชีวิตนี่ครับ  เรื่องนี้พ่อก็รู้ดีไม่ใช่เหรอ

 

แกซางชิงผิงยกมือขึ้นสูง แต่พอเขาเห็นสีหน้าของซางจิ้น เขาก็ฟาดมือลงมาไม่ได้ เขาไม่รู้ว่ามันเริ่มขึ้นตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่ลูกชายที่เขาเคยละเลยเติบโตขึ้นมาแล้ว เขาลดมือลงช้าๆ ด้วยความลังเลโตแล้วก็ปีกกล้าขาแข็งเลยเหรอ? ได้ งั้นก็บินออกไปแล้วไม่ต้องกลับมา!”

 

ผมไม่อยากเถียงหรอก แต่พ่อครับ…” ซางจิ้นลุกขึ้นยืน หยิบเอาบัตรเครดิตและกุญแจบ้านกลางเมืองที่ซางชิงผิงมอบให้จากกระเป๋าและวางลงบนโต๊ะ เขากล่าวว่าพ่อไม่ได้ดูแลผมมาหลายปีแล้ว ถึงตอนนี้ไม่ต้องมาเป็นห่วงเรื่องของผมหรอกครับ

 

ประโยคนี้เหมือนกับเข็มที่จิ้มเจาะเอาความโกรธที่พองโตของซางชิงผิงออกไปจนหมด เขาลดมือลงและพูดอะไรต่อไปไม่ได้

 

ซางจิ้นออกมาจากบ้านโดยที่ไม่ได้โทรหาเยี่ยโจว เขานั่งลงตรงม้านั่งใกล้ๆ และเหม่อมองท้องฟ้าด้วยสายตาว่างเปล่า

 

หลายปีที่ผ่านมาเขาคิดว่าตัวเองหยุดน้อยใจและเลิกหวังได้แล้ว ถึงจะเป็นแบบนั้นอารมณ์บางอย่างก็ฝังลึกมากเสียจนไม่เคยเลือนหายไปได้จริงๆ




.




ถ้ามีคนถามว่าเรื่องนี้เกี่ยวกับอะไรก็จงตอบเขาไปว่า "ปลูกสตรอว์เบอร์รี่" ---แค่ก

ตอนนี้ไบโพลาร์มากจริง เรารักซางจิ้นนะคะ!!!!!!


เห็นคนติดแท็ก #ทุกๆคนคิดว่าผมชอบเขาครับ ด้วย แง้ น่าร้ากกกกก ;____;


ไม่คิดว่าจะแปลเสร็จดึกขนาดนี้ สาหัสหราเกิง เราจะมาแก้ประโยคแปลกๆ กับคำผิดพรุ่งนี้นะคะ!

เมนต์ในนี้ก็ได้ เมนต์ในรี้ดอะไรท์ก็ได้ เมนต์ที่ไหนก็ได้ ไม่เมนต์ก็ได้ สบายมั่ก!

เราเลิ่กลั่กมากนะ เข้าไม่ได้ก็บอกได้เยย ใช้ไม่เป็น T__T

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.342K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,417 ความคิดเห็น

  1. #5314 Apoptosis (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2563 / 20:03
    Toxic จริงงงง toxic มากกกกไม่ไหวกับครอบครัวทั้งคู่เลยอ่ะ
    #5,314
    0
  2. #5247 knunkim (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 29 กันยายน 2563 / 11:29
    เฮ้อ.. พึ่งฟินได้กลางตอนก็ต้องมาหน่วงๆกับเรื่องครอบครัวอีก
    #5,247
    0
  3. #5218 Fueled me (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 26 กันยายน 2563 / 00:13
    โกรธอะเอาดีๆ ครอบครัวซางจิ้นคือ toxic มาก ไม่ไหวเลยมากอดๆนะน้อง;—;
    #5,218
    0
  4. #5109 kanyaest (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2563 / 09:13
    ตอนแรกว่าเศร้าๆแต่เจอคอมเม้นท์บอกยังเหลือมรสุมจากครอบครัวน้องโจวคือแบบ... โอ้ยย อยากกัดลิ้นตัวเองตายฮืออออ
    #5,109
    0
  5. #5085 230973 (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2563 / 16:46
    งือ..พีคสุดๆอยู่ดีๆ พ่อมา..เศร้าเลย
    #5,085
    0
  6. #4913 อะหมีบอยด์มูฟเม้น (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 25 เมษายน 2563 / 12:11
    สงสารจัง
    #4,913
    0
  7. #4746 cozynotserious (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2563 / 02:33
    สงสารซางจิ้นอะ ฮื่อ สถานีต่อไป ครอบครัวน้องเยี่ยโจวค่ะ
    #4,746
    1
    • #4746-1 Night Blue Demon(จากตอนที่ 61)
      22 มีนาคม 2563 / 23:37
      ครอบครัวเฮียจิ้นยังพอโอเคเพราะไม่ได้ผูกพันมากมาย แต่ครอบครัวเฮียโจวนี่........(อยากเขย่าคอมาก)
      #4746-1
  8. #4671 227onfire (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 28 มกราคม 2563 / 22:17
    เอาจริง ต่อให้ซางจิ้นเข้มแข็งแค่ไหนก็น่าจะมีส่วนหนึ่งที่มันน่าน้อยใจจริงๆอ่ะ โตมาท่ามกลางความละเลยของพ่อแม่ ;_;
    #4,671
    0
  9. #4649 Khratiin (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 28 มกราคม 2563 / 07:20
    น้ำตาไหลเลยค่ะ กอดปลอบใจพระเอกนะ
    #4,649
    0
  10. #4570 คิขุเฟคจิงปะ (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 9 มกราคม 2563 / 01:24
    ขอเสริมอีกอย่าง ที่เราคิดเหมือนแม่พระเอกเพราะมาจากตอนต้นเรื่องนี่แหละ ที่ว่าแม่มาคอยกวน พ่อก็ไล่ให้มาหาลูก พอแม่มาเสี้ยมพระเอกจริงๆ พระเอกเอาไปบอกพ่อ แต่พ่อบอกให้ทนๆ ตัวเองมีชีวิตดีแล้ว เลยให้อภัยได้ แต่คือ-ไม่ใส่ใจลูกบ้าง ว่าพระเอกรู้สึกยังไง ตัวเองมีความสุขไง ครอบครัวสุขสันต์
    #4,570
    0
  11. #4569 คิขุเฟคจิงปะ (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 9 มกราคม 2563 / 01:20
    เอาจริงปะ เราคิดตามที่แม่ของพระเอกพูดจริงๆนะ ถึงนางจะงี่เง่าแต่นางพูดถูก คือตั้งแต่ต้นเรื่องเราก็คิดว่าพระเอกนี่เป็นคนดีนะ ตอนเด็กครอบครัวแตกแยก แม่มาคอยเสี้ยม ตอนนั้นพ่อก็ต้องทำงานงกๆ กลายเป็นต้องอยู่กับตัวเอง พอพ่อตั้งชีวิตได้ สบายขึ้น ก็เมียใหม่มีลูกใหม่ ตอนนี้ก็มีเวลาที่จะแบ่งมาดูครอบครัว แต่เพราะมีเมียกับลูกเด็กขึ้นมา ก็ต้องมาสนใจทางนี้เพราะลูกชายโตแล้ว ดูแลตัวเองได้ เลไม่ต้องใส่ใจมาก กลายเป็นพระเอกอยู่กับตัวเองตั้งแต่เด็กจนโต เราถึงได้คิดว่านางดีมากที่ไม่คิดด้านลบ คือถ้านางคิดลบคือเป็นเด็กมีปัญหาได้เลยอ่ะ พอตอนก่อนมาแม่พูดอย่างที่เราคิดเป๊ะๆ ตอนนี้สะใจมากที่พระเอกตอกหน้าพ่อกลับไปสะหงายเงิบ ตอนเด็กไม่สนใจลูก พอตัวเองมีครอบครัวใหม่มีชีวิตดีขึ้นก็ไม่สนใจอีก เอาแต่เห่อ ดูแลคนใหม่ๆ
    #4,569
    0
  12. #4535 Angzaa (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 7 มกราคม 2563 / 13:13
    แงงงงง โอ๋นะเบื่อพ่อแม่คู่นี้มาก
    #4,535
    0
  13. #4514 Taetaemnae (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 7 มกราคม 2563 / 02:46
    โอ้โห พ่อแบบนี้ ตัวเองก็มีความสุขกับครอบครัวใหม่ไปดิ
    #4,514
    0
  14. #4073 Maylyunho (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2562 / 00:24
    มีหลายอารมณ์ในตอนเดียว ฮือออ
    #4,073
    0
  15. วันที่ 13 ธันวาคม 2562 / 10:46
    เป็นท้อเหลือเกินค่ะ
    #4,028
    0
  16. #3770 MB.임지수GOT7 (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2562 / 02:03
    ฟินอยู่ดีๆ เศร้าเลย
    #3,770
    0
  17. #3758 aom apple (ออม) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2562 / 08:25
    ตอนนี้คือน้ำตาจะไหล พ่อแม่แท้ๆยังดูแลลูกไม่ดีเลยจะว่าลูกงี้ไม่ได้ พอโดนลูกตอกกลับก็มานึกเสียใจทีหลัง ;^;
    #3,758
    0
  18. #3703 sofar_fa (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2562 / 16:09
    ยังถือว่าดีแหละที่แม่เลี้ยงเข้าใจซางจิ้น ดีกับซางจิ้นอ่ะ เพราะขนาดพ่อแม่แท้ๆยังทิ้งๆขว้างๆหวังแค่ผลประโยชน์เลย
    #3,703
    0
  19. #3697 M.U.P (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2562 / 15:06
    สงสารซางจิ้น ทั้งพ่อทั้งแม่คือเหมือนเอาชนะกัน ใจจริงไม่ได้ห่วงใยซางจิ้นเลย
    #3,697
    0
  20. #3634 Optimus31 (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2562 / 00:36
    พ่อแม่ซางจิ้นคือน่ารำคาญทั้งคู่อ่ะ
    #3,634
    0
  21. #3618 Yygdrasil (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2562 / 09:55
    กี๊ดดด แส่บๆค่ะ แต่ทิ้งท้ายแบบปาดน้ามตา สงสารซางจิ้นน
    #3,618
    0
  22. #3592 JN . (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2562 / 04:38
    ต้องผ่านมันไปให้ได้ อย่าปล่อยมือกันนะ ;__;
    #3,592
    0
  23. #3591 Deepdee-nha Kadkongta (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2562 / 22:44

    รักทั้งคู่มากๆ

    ทั้งสองต้องผ่านทุกอย่างไปได้แน่นอน

    #3,591
    0
  24. #3582 kwangB (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2562 / 03:33
    แง ซางจิ้น
    #3,582
    0
  25. #3581 จิงดิ่!!! (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2562 / 02:13
    ปลูกสตรอว์เบอร์รี่​เสร็จแล้วก็มีดราม่าเฉย อะเหื้อออออ
    #3,581
    0