[นิยายแปล/BL] ทุกๆ คนคิดว่าผมชอบเขาครับ (end)

ตอนที่ 56 : Chapter 56 | ผมชอบเขา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,202
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,144 ครั้ง
    19 ก.ย. 62

 

 

 

Chapter 56

 

 

 

.

 

 

 

ซางจิ้นนั่งลงที่โต๊ะหิน “คุณน้าเพิ่งคลอด โยวโยวอารมณ์ไม่ดีเท่าไหร่ฉันเลยต้องกลับบ้านทุกวัน

 

เยี่ยโจวเข้าใจในทันที ก่อนหน้านี้เขาคิดว่าซางจิ้นจงใจหลบหน้าเพราะเขาปฏิเสธซางจิ้นไป

 

พอมาคิดๆ ดูก็มีเหตุผลอยู่ ถ้าดูกันตามนิสัยของซางจิ้น ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นปฏิกิริยาแรกของอีกฝ่ายก็คงไปเผชิญหน้ากับปัญหานั่นตรงๆ เลือกที่จะก้าวข้ามมันไปแทนที่จะวิ่งหนี

 

เป็นงี้นี่เอง” เยี่ยโจวตอบ เขาก้มมองเวลาแล้วก็กล่าวต่อ “เริ่มดึกแล้วนะ โยวโยวต้องรอนายอยู่แน่ๆ รีบกลับเถอะ

 

ตอนนี้ยังไม่ต้องรีบหรอก ฉันต้องให้อะไรบางอย่างกับนายก่อนกลับ” ซางจิ้นเดินนำโดยมีเยี่ยโจวเดินตามหลัง พวกเขาเดินไปที่รถที่จอดอยู่ริมถนน หน้าต่างรถถูกเปิดไว้ครึ่งเดียว ซางจิ้นเปิดประตูฝั่งผู้โดยสารแล้วหยิบกรงนกออกมา

 

เยี่ยโจวหยอก “ฉันนึกว่านายโยนทิ้งไปแล้ว

 

ซางจิ้นยกยิ้มมุมปาก วางกรงไว้ตรงด้านหน้ารถ ปลดตัวล็อกรูปสามเหลี่ยม จากนั้นก็ยื่นกระถางต้นไม้ที่เต็มไปด้วยสตรอว์เบอร์รี่ให้กับเยี่ยโจว “สุขสันต์วันเกิด

 

นาย… นายรู้

 

ฉันบอกว่าฉันชอบนาย ถ้าฉันไม่รู้กระทั่งวันเกิดของนายจะไปเรียกว่าชอบได้ยังไง?”

 

เยี่ยโจวรู้สึกเหมือนโดนเอามีดแทงดังฉึก

 

ก็จริงๆ แล้วเขาไม่ได้ชอบถังตงตง ไม่อย่างนั้นเขาจะจำวันเกิดของฝ่ายนั้นไม่ได้ได้ยังไง?

 

เยี่ยโจวรับกระถางมา กลิ่นหอมหวานของสตรอว์เบอร์รี่อ้อยอิ่งอยู่ที่ปลายจมูก แสงรอบๆ มีไม่มากแต่เยี่ยโจวก็ยังเห็นว่าสตรอว์เบอร์รี่ส่วนใหญ่สุกแล้ว “ขอบใจ ต้นฉันก็มีลูกสตรอว์เบอร์รี่เยอะเลย บางลูกก็สุกแล้วแต่ฉันยังไม่ได้ลองกิน ไม่รู้ว่ามันหวานไหมนะ

 

ซางจิ้นเอื้อมมือไปดึงสตรอว์เบอร์รี่ออกมาจากต้น เขาปัดๆ มันนิดหน่อยจากนั้นก็โยนเข้าปาก อาจจะเป็นเพราะเขาเป็นคนปลูกสตรอว์เบอร์รี่ต้นนี้ขึ้นมาเอง ซางจิ้นเลยรู้สึกว่ามันอร่อยกว่าสตรอว์เบอร์รี่ที่เขาเคยกินมามากๆ

 

เหย มันยังไม่ได้ล้างเลย!” ซางจิ้นมือไวเกินไปจนเยี่ยโจวหยุดไว้ไม่ทัน เขาเผลอนึกถึงตอนที่เคยให้แอปเปิลที่ยังไม่ได้ล้างดีๆ กับซางจิ้นแต่ซางจิ้นก็ยังกินมัน คนเราตัดสินจากภายนอกไม่ได้จริงๆ จะมองยังไงหมอนี่ก็เป็นคนจู้จี้จุกจิก แต่ความจริงแล้วกลับเอื่อยเฉื่อยมาก เยี่ยโจวเหล่มองอีกฝ่ายด้วยหางตา “นายบอกว่ามันเป็นของขวัญของฉันแต่ฉันยังไม่ได้กินเลยนะ คนให้ของขวัญอย่างนายจะมาขยับปากก่อนได้ยังไง!”

 

ขยับปาก…” ซางจิ้นมองไปรอบๆ ก่อนจะพุ่งเข้าหาเยี่ยโจวและจูบอีกฝ่ายอย่างรวดเร็ว เขาสอดปลายลิ้นเข้าไปในปากที่ยังเผยออยู่นิดๆ แล้วกวาดลิ้นไปรอบปากของเยี่ยโจวจากนั้นก็ปล่อยตัวอีกคนไป เขาคลี่ยิ้มหวานไหม?”

 

หลังจากความตกใจในตอนแรกเยี่ยโจวก็ตอบสนองอย่างรวดเร็ว ไม่ว่าซางจิ้นจะพูดถึงสตรอว์เบอร์รี่หรือจูบนั้นเขาก็เม้มปากแล้วยิ้ม “เร็วเกินไป ต้องลองอีกรอบจะได้รู้ว่าหวานไหม” พูดจบเขาก็วางกระถางต้นไม้ไว้บนกระโปรงหน้ารถ  ดึงคอเสื้อของซางจิ้นลงมาจากนั้นก็ประกบปากลงไป

 

หลังจากที่ลองชิมอะไรกันเสร็จสิ้น ทั้งคู่ก็ไม่ได้มาสรุปผลว่าหวานจริงไหม เยี่ยโจวซบหน้าลงกับไหล่ของซางจิ้นเพื่อพักหายใจ หลังจากนั้นสักพักเขาก็นึกขึ้นได้ว่ายังอยู่ด้านนอก เขาปล่อยตัวซางจิ้น “อาจจะมีคนมาก็ได้

 

ไม่หรอก” ตอนที่ซางจิ้นจอดรถเขาตั้งใจเลือกจุดที่ห่างไกลผู้คน เวลานี้ถนนว่างเปล่า สัตว์หนึ่งเดียวที่มีก็คือมอดใต้แสงสลัวของไฟถนน

 

ดึกแล้วนะ กลับไปได้แล้วล่ะ” เยี่ยโจวใส่กระถางกลับเข้าไปในกรง “เดี๋ยวฉันก็ต้องกลับหอแล้ว ออกมานานแล้วเนี่ย

 

ทันทีที่พูดจบโทรศัพท์ของซางจิ้นก็ส่งเสียงดัง เขามองชื่อของคนที่โทรมาก็พบว่าเป็นสายจากที่บ้าน เหมือนจะรั้งรออยู่ต่อไม่ได้แล้วจริงๆ

 

เขาเข้าไปนั่งที่ตำแหน่งคนขับจากนั้นก็กดเปิดหน้าต่างรถลงมา เยี่ยโจวถือกรงไว้ในมือ เอ่ยว่า “เจอกันพรุ่งนี้นะ

 

เยี่ยโจว” จู่ๆ ซางจิ้นก็เรียกชื่อเขา

 

หืม?”

 

นายไม่ใช่ที่สองตลอดกาลหรอก” ซางจิ้นชี้ไปที่หัวใจของตัวเอง “ที่ตรงนี้นายจะเป็นอันดับหนึ่งเสมอเลย

 

เยี่ยโจวนิ่งไป รู้สึกอยากจะปล่อยโฮขึ้นมาหน่อยๆ ซางจิ้น… รู้ตลอดเลยว่าเขาอยากได้ยินอะไรมากที่สุด

 

เขาปกปิดมัน “รีบไปไป๊พูดมากจริง!”

 

ในครั้งนี้ซางจิ้นไม่ได้หันไปมองเยี่ยโจว เขาขับรถออกไปทันที

 

เยี่ยโจวถือกรงต้นสตรอว์เบอร์รี่แล้วก็มานั่งอยู่ตรงบันไดหินข้างๆ เขาวางคางลงบนกรงแล้วก็หัวเราะคิก

 

เขาจะทำยังไงดีเขาเสียใจขึ้นมานิดหน่อยทำไมเขาต้องสารภาพรักวันนี้นะคืนนี้เขานอนไม่หลับแน่ๆ พรุ่งนี้เขาจะเอาสมองที่ไหนไปทำข้อสอบ!

 

หลังจากที่สงบจิตสงบใจลงแล้วเยี่ยโจวก็เอาสตรอว์เบอร์รี่กลับไปที่หอ

 

โจว นายออกไป…” หลิวอวี้เทียนพูดได้ครึ่งเดียวก็เห็นกรงคุ้นตาในมือของเยี่ยโจว เขาหันไปมองสแตนด์โดยสัญชาตญาณแล้วก็พบว่ากระถางของเยี่ยโจวยังอยู่ตรงนั้น งั้นอันที่อยู่ในมือของเยี่ยโจวก็

 

เยี่ยโจวอธิบายง่ายๆ “ฉันไปเจอซางจิ้นมา เขาให้นี่มาน่ะ

 

หลิวอวี้เทียนหน้าเปลี่ยนสีในทันที เขาลากเยี่ยโจวเข้าไปในหอแล้วปิดประตู “บอกความจริงมานะโจว เกิดอะไรขึ้นกับพวกนายสองคนกันแน่?”

 

ของแบบนี้มันพูดยาก เยี่ยโจวบอกผลออกไปรวมๆ “พวกเราก็โอเคอ่ะ

 

นายหลอกใครอยู่กันถ้าโอเคเขาจะให้สตรอว์เบอร์รี่นายทำไม!” หลิวอวี้เทียนกังวล “นี่มันของขวัญที่นายให้เขานะ เขาให้นายกลับแบบนี้ รู้ไหมว่ามันแปลว่าอะไร?”

 

แปลว่าอะไร?” เยี่ยโจวไม่เข้าใจ ถึงสตรอว์เบอร์รี่ต้นนี้จะเป็นของที่เยี่ยโจวมอบให้และการที่ซางจิ้นมอบกลับจะดูขี้เหนียวขนาดไหน แต่เขาให้แค่ต้นอ่อนไปในขณะที่ซางจิ้นส่งผลไม้ที่หมอนั่นตั้งใจดูแลมากๆ กลับมาแทน สำหรับเยี่ยโจว ไม่ว่าของขวัญจะแพงขนาดไหนมันก็เทียบกับความจริงใจของคนให้ไม่ได้ ความสำคัญของของขวัญอยู่ที่ความตั้งใจไม่ใช่ราคา

 

ก็เหมือนตั้งใจจะตัดความสัมพันธ์ทั้งหมดนั่นแหละ!”

 

ตัดความสัมพันธ์

 

ใบหน้าของเยี่ยโจวมืดครึ้ม “พวกเราโอเคจริงๆ หยุดเดาส่งเดชเถอะน่า พรุ่งนี้มีสอบนะ ฉันไปอาบน้ำนอนแล้ว” วันนี้เขาอารมณ์ดีพอสมควร แต่ยังไงก็ไม่อยากฟังเจ้าพวกนี้พูดอะไรไร้สาระให้ฟังอยู่ดี

 

ตอนแรกก็คิดว่าคืนนี้จะนอนไม่หลับ แต่อาจเป็นเพราะเขาแก้ปัญหาที่อยู่ในใจได้เลยนอนหลับสนิทกว่าปกติ

 

เช้าวันสอบ เยี่ยโจวตื่นขึ้นมาก็พบกับข้อความของซางจิ้น มันบอกไว้ว่าน้องชายของเล็กของหมอนั่นจะออกจากโรงพยาบาลวันนี้ สอบเสร็จแล้วต้องกลับไปบ้าน ไม่น่ามีเวลาได้คุยกัน

 

ถึงเขาจะเศร้าๆ นิดหน่อยเยี่ยโจวก็ไม่ได้พูดอะไร ถึงอย่างไรก็ยังมีเวลาอีกนาน

 

เขาตื่นแต่เช้ามานั่งทบทวนอีกครั้ง ก่อนที่จะเข้าห้องสอบก็เห็นรถซางเยี่ยที่ไม่ได้แตะมากว่าครึ่งเดือน มีชั้นฝุ่นบางๆ บนตัวรถ หน้าต่างรถก็มัวมาก

 

อาจเป็นเพราะความสัมพันธ์ของพวกเขาเปลี่ยนไป เวลาที่เยี่ยโจวเห็นซางเยี่ยเลยรู้สึกหวานๆ แปลกๆ

 

จุ๊ๆๆ…” เยี่ยโจวเดินวนแล้วก็ไปหยุดที่ด้านหลังรถ เขาเหยียดนิ้วออกไปวาดวงกลมรอบตัวอักษร ‘ซาง’ คำที่ซางจิ้นเขียนกับเจ้าตัวเหมือนๆ กันเป๊ะ มีความมั่นใจแต่ก็เอื่อยเฉื่อย “ไม่คิดเลยว่าพวกเราจะมองการณ์ไกลแบบนี้

 

ตอนนี้กลายเป็นว่ารถคันนี้จะถือว่าเป็น “ของแทนใจ” ของพวกเขาก็ได้ แค่ความรู้สึกในตอนนั้นคือมิตรภาพส่วนตอนนี้คือความรัก

 

เมื่อหลิวอวี้เทียนเดินลงบันไดไปเขาก็เห็นเยี่ยโจวจ้องตัวอักษรสองตัวของ ซางเยี่ยด้วย ความขมขื่นและเกลียดชังสุดหัวใจโจวเหวินเต้ากำลังจะร้องทักตอนที่หลิวอวี้เทียนกระชากคอเสื้อเขาไว้แล้วลากไปที่ตึกหอพัก

 

นายทำอะไรของนายเนี่ย?” โจวเหวินเต้าดิ้นหลุดจากมือของหลิวอวี้เทียน “มีอะไรก็พูดออกมาเลยเซ่

 

หลิวอวี้เทียนกระซิบ “ฉันว่าโจวจะทุบรถว่ะ

 

โจวเหวินเต้าหน้าซีดด้วยความหวั่นใจ “ทุบ… ทุบอะไรนะ???”

 

เมื่อวานนี้ฉันบอกนายแล้วป่ะว่าซางจิ้นคืนของขวัญของเยี่ยโจวกลับไปอ่ะเหมือนว่าตอนนี้เขาจะอยากตัดความสัมพันธ์ทิ้งแล้ว

 

หนักขนาดนั้นเลยเหรอ?”

 

ฉันอยู่ห้องเดียวกับพวกเขานะ ฉันจะไม่รู้ได้ยังไง?” หลิวอวี้เทียนยื่นหัวออกไปดูนอกประตูตึก เยี่ยโจวไม่อยู่แล้ว เขากวักมือเรียกโจวเหวินเต้า “ไปดูที่รถกัน

 

ทั้งสองคนเดินวนรอบซางเยี่ยอยู่หลายรอบแต่ก็ไม่พบอะไรผิดปกติ

 

โจวเหวินเต้าเอ่ยด้วยความไม่แน่ใจ “นายคิดมากไปหรือเปล่า?”

 

รอจนสอบเสร็จเดี๋ยวนายก็รู้

 

เยี่ยโจวไม่รู้เรื่องที่พวกเขาแอบคุยกันลับหลัง เขาไปที่ห้องสอบทันที่กินข้าวเสร็จ วันนี้ซางจิ้นจะไปทันที่สอบเสร็จ ไม่รู้ว่าถ้ามาถึงไวจะได้คุยกันหน่อยไหม

 

อย่างไรก็ตาม กว่าซางจิ้นจะมาที่นั่งที่ก็ก่อนที่เจ้าหน้าที่คุมสอบจะมาครู่เดียว ซึ่งนั่นก็หมายความว่าพวกเขาจะไม่ได้คุยอะไรกันเลยจริงๆ

 

เยี่ยโจวเริ่มสงสัยอย่างจริงจังแล้วว่าเมื่อคืนเขาฝันไปหรือเปล่า

 

การสอบใช้เวลาประมาณหนึ่งชั่วโมงครึ่ง ถ้าทำเสร็จไวก็ออกไปก่อนได้ เยี่ยโจวยังตรวจคำตอบไม่เสร็จดีก็เห็นซางจิ้นเดินออกไปส่งข้อสอบเป็นคนแรกแล้ว

 

เยี่ยโจวมองเขาด้วยความกังวล ถึงน้องชายแบเบาะจะเพิ่งกลับมาบ้าน หมอนั่นก็ไม่เห็นจะต้องทำท่าทางลุกลี้ลุกลนขนาดนั้นเลย เหมือนว่าวันนี้คงไม่มีทางได้คุยกันจริงๆ นั่นแหละ

 

เยี่ยโจวตรวจข้อสอบสองรอบก็มั่นใจแล้วว่าไม่มีปัญหาอะไร เขาส่งข้อสอบก่อนเวลาด้วยเช่นกัน พอเห็นว่าเวลาในตอนนี้ยังไม่เท่าไหร่เขาก็คิดว่าทำความสะอาดซางเยี่ยเลยคงเป็นความคิดที่ดี

 

ตึกเรียนช่วงสอบเป็นอะไรที่เงียบสงบผิดปกติมาก เยี่ยโจวออกมาจากตึกเงียบๆ และเดินไปข้างๆ สวนที่ติดกับลานจอดรถ ทันใดนั้นเขาก็ถูกดึงเข้าไป

 

ใคร” ส่งเสียงออกไปได้แค่นั้นก็ได้ยินเสียงหัวเราะอันคุ้นเคย เยี่ยโจวหันไปดูก็พบกับซางจิ้นที่ออกไปเมื่อ 15 นาทีก่อน

 

ไม่รอให้เยี่ยโจวถาม ซางจิ้นก็ทักขึ้นมาก่อน “ทำไมช้าจัง?”

 

เราต้องตรวจทุกอย่างให้เรียบร้อยก่อนส่งสิ” ในเวลากลางวันแสกๆ ในสวนเล็กๆ ที่ห่างจากตึกเรียนไม่เท่าไหร่ เยี่ยโจวทั้งประหม่าทั้งตื่นเต้น “นายรอฉันเป็นพิเศษเลยเหรอ?”

 

ซางจิ้นบอกปัด “ถ้าฉันรู้ว่านายจะมาช้าขนาดนี้ ฉันคงไม่รอนายหรอก

 

เยี่ยโจวฉีกยิ้ม นายรอใครกันอ่า?”

 

ซางจิ้นใช้นิ้วโป้งลูบริมฝีปากล่างของเยี่ยโจวเบาๆ “พรุ่งนี้นายว่างไหม?”

 

ทำไมเหรอ?”

 

ซางจิ้นหลบสายตา “ฉันได้ยินว่ามีสวนสนุกเพิ่งเปิด ฉันซื้อตั๋วมาแล้ว

 

เยี่ยโจวเลิกคิ้ว สีหน้าของซางจิ้นดูกระอักกระอ่วนขึ้นมาวูบหนึ่ง เขาจงใจบอกออกไปว่า “อีกสองวันจะสอบป่ะ ฉันจะไปเที่ยวเล่นทั้งๆ ที่มีสอบได้ยังไง?”

 

งั้นเหรองั้นฉันพาโยวโยวไปก็ได้

 

เยี่ยโจวแกล้ง “โยวโยวไม่ต้องใช้ตั๋วซะหน่อย เห็นนายซื้อมาสองใบฉันก็ไม่อยากให้มันเป็นขยะ อ่ะๆ ฉันไปกับนายด้วยก็ได้

 

ซางจิ้นยิ้ม “ไม่ต้องหรอก ฉันจำได้ว่าตั๋วที่นี่มันเอาไปขอเงินคืนได้ คืนไปสักอันก็ไม่เป็นไรมั้ง

 

เฮ้!”

 

ซางจิ้นจูบเขาเบาๆ ที่ริมฝีปาก “พรุ่งนี้ฉันจะมารับ” ตอนที่สติของเยี่ยโจวยังไม่กลับมาเขาก็รีบผละออกไป “ไปก่อนนะ

 

การจู่โจมกะทันหัน” สองครั้งนี้ทำให้เยี่ยโจวรู้ซึ้งถึงช่องว่างความคิดขนาดใหญ่ระหว่างพวกเขาทั้งสอง

 

ซางจิ้นเป็นคนที่ไม่แคร์เรื่องข่าวลือซุบซิบเลยสักนิด เขาไม่รู้จะควบคุมพฤติกรรมของหมอนั่นในที่สาธารณะยังไง!

 

ถึงจะปฏิเสธไม่ได้ว่าจริงๆ มันก็ค่อนข้างน่าตื่นเต้น แต่ถ้าครั้งหน้าก็ยังไม่ใช่ที่ส่วนตัวล่ะ?

 

เสียงระฆังดังเป็นสัญญาณว่าหมดเวลาการสอบ เยี่ยโจวกลับไปที่หอพัก ระหว่างทางก็แวะเอาเอาถังน้ำ ผ้าขี้ริ้ว กับไม้ปัดฝุ่นกลับหอไปด้วย

 

เยี่ยโจวใส่มาสก์ ถือไม้ปัดฝุ่นเตรียมจะทำความสะอาดฝุ่นด้านบนตัวรถ ทันใดนั้นเขาก็โดนดึงไว้จากทั้งสองด้าน คนหนึ่งกอดเอวเขา ส่วนอีกคนก็แย่งไม้ปัดฝุ่นไป

 

เยี่ยโจว: “???”

 

 

 

.

 

 

 

อิช็อตหวานไหมก็คืออยากตีเยี่ยโจว 55555555555555555555555555555

เราเลิ่กลั่กกับการแปลฉากจูบอะไรงี้มากๆ มันแปลกๆ อะไรงี้ก็บอกเราได้นะคะ ;w;

เราอ่ะเปิดทู้เพศศึกษาเด็กดีกับกูเกิ้ลหาเทคนิคการจูบเลยนะ 555555555555555555555555555555555555

 

นายไม่ใช่ที่สองตลอดกาลหรอก ที่ตรงนี้นายจะเป็นอันดับหนึ่งเสมอเลย

นายไม่ใช่ที่สองตลอดกาลหรอก ที่ตรงนี้นายจะเป็นอันดับหนึ่งเสมอเลย

นายไม่ใช่ที่สองตลอดกาลหรอก ที่ตรงนี้นายจะเป็นอันดับหนึ่งเสมอเลย

/สู่ขิตค่ะ แยกย้ายยยย T_______T

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.144K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,417 ความคิดเห็น

  1. #5401 PiyaaRr (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 3 เมษายน 2564 / 17:18
    สู่ขิตเลย มันจะหวานก็หวาน แต่เพื่อนนี่เบรกความหวานหัวทิ่ม
    #5,401
    0
  2. #5310 Apoptosis (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2563 / 18:21
    พอคบกันคือชีวิตดีมากกก ฉันนี่แหละดีมากกกอ่านไปเขินไปปป
    #5,310
    0
  3. #5213 Fueled me (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 25 กันยายน 2563 / 23:38
    ฮือพอคบกันแล้วโลกนี้ก็กลายเป็นสีชมพูเลยนะ น่ารักที่สุดๆๆๆๆ
    #5,213
    0
  4. #5131 AwkorMZ (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 13 กันยายน 2563 / 13:46
    เพื่อนพวกนี้นี่ ตอนเขาไม่รักกันก็ไปเชียร์ว่ารักกัน ตอนเขารักกันก็ไปเชียร์ว่าเลิกกัน😂
    #5,131
    0
  5. #5106 kanyaest (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2563 / 22:25
    ตอนถามว่าหวานมั้ยเราก็นึกว่าน้องจะเขินจนทำอะไรไม่ถูก ที่ไหนได้เยี่ยโจวขอลองชิมอีกรอบบบ ยัยเด็กคนนี้หึ่มมมม
    #5,106
    0
  6. #5067 คุมะมงของมินยุนกิ (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2563 / 17:47
    ซานจิ้นน่ารักอะ ซื่อตรงมากๆ คิดไรก็ทำอย่างนั้น น่ารักจริงๆนะ ;-;
    #5,067
    0
  7. #5015 bluecigarette (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2563 / 04:39
    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด จะเปนลม ฮือ กัปตันแจวเรือแรงมากค่ะๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ โอ๊ย เขินมือหงิก
    #5,015
    0
  8. #5000 miyuukiMF (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2563 / 13:33

    มีมอดอยู่ด้วยแสงไฟจากเสาไฟฟ้าข้างถนนด้วยเหรอคะ OwO;;

    ปล.สหายนี่เดาความสัมพันธ์ผิดทุกทีเลยนะ =_=;

    #5,000
    0
  9. #4967 [MwwM] (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2563 / 04:47
    รูมเมทห้อง405น่าต่อยมากเอาจิง การมโนของแกจะสวนทางกับสถานการณ์ตลอดไม่ได้นะ
    #4,967
    0
  10. #4943 Kn_nann (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2563 / 00:21
    ชั้นแบบ ใจเหลว ≥﹏≤
    #4,943
    0
  11. #4941 pincake (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2563 / 13:12
    ทั้งนี้ทั้งนั้นเพื่อนคือสุดมากตอนเค้ายังไม่คบกันชงแบบแก้วแตกแต่คบกันแล้วคิดว่าเค้าจะเลิกกันเป็นงง555
    #4,941
    0
  12. #4908 อะหมีบอยด์มูฟเม้น (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 25 เมษายน 2563 / 11:33
    น่ารักมากกกกก ใจเหลวเป๋ว
    #4,908
    0
  13. #4795 aqn_Hm (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 3 เมษายน 2563 / 21:04
    แงงงงงงน่ารักอะ
    #4,795
    0
  14. #4745 cozynotserious (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2563 / 01:55
    นายไม่ใช่ที่สองตลอดการหรอก ที่ตรงนี้นายจะเป็นอันดับหนึ่งเสมอเลย / อั่ก พอเขารักกันแล้วรู้สึกหมั่นไส้มาก หวานเกิ๊น
    #4,745
    0
  15. #4717 ปลาทูทอดกรอบ3วิ (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2563 / 16:48
    นึกว่าเยี่ยโจวจะเป็นรับขี้อายเจอประโยคว่าต้องลองอีกรอบเข้าไปนี่รู้เลยว่าน้องไม่ใสเลย
    #4,717
    0
  16. #4670 227onfire (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 28 มกราคม 2563 / 18:40
    เราอ่านแล้วไม่รู้สึกแปลกนะคะ เขินมากกว่าาา 5555+
    #4,670
    0
  17. #4645 Khratiin (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 28 มกราคม 2563 / 06:16
    อร๊ายยยย เขาจูบกันแล้ว
    #4,645
    0
  18. #4533 somwonhyuk (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 7 มกราคม 2563 / 11:30
    https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/bb-05.png เขินนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน
    #4,533
    0
  19. #4529 Angzaa (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 7 มกราคม 2563 / 06:15

    รุกแรง
    #4,529
    0
  20. #4509 Taetaemnae (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 7 มกราคม 2563 / 02:17
    เขินอ่ะแม่
    #4,509
    0
  21. #4066 Maylyunho (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2562 / 23:40
    นี่เราไม่ได้อ่านเรื่องนี้นานมากกกก ตามอ่านตั้งแต่แรกๆแล้วหยุดไป ต้องกับมาทวนตอนสองตอนก่อนหน้า ขนาดตอนนี้อ่านไปแ้ว ยังเขินอยู่เลย ซางจิ้นแบย ถึงเนื้อถึงตัวเร็วมาก เจ้าโจวเราก็ใช่เล่น
    #4,066
    0
  22. #3993 lills (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2562 / 11:10
    กี๊ดดดดซางจิ้นนนไม่เบาเลยยพ่ออ
    #3,993
    0
  23. #3971 mssss (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2562 / 15:07
    หัวใจจะวาย นายเป็นที่สำหรับฉัน หวานไหม แม่จ๋าเขาจูบกันแล้ว/ฟ้อง
    #3,971
    0
  24. #3709 Lucky-Puppy (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2562 / 09:30
    จ้าน้องจ้าาาาาา
    #3,709
    0
  25. #3572 sommah7777 (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 30 กันยายน 2562 / 23:51
    น่ารักกก โลกเป็นสีชมพูแล้วค่า /ฮือออ เราชอบความทุ่มเทของคนแปลจังค่ะ55555555555 ประทับใจ
    #3,572
    0