[นิยายแปล/BL] ทุกๆ คนคิดว่าผมชอบเขาครับ (end)

ตอนที่ 55 : Chapter 55 | ผมชอบเขา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,143
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,067 ครั้ง
    19 ก.ย. 62

วันนี้อัพ 4 ตอน (52-55) ถ้ากดเข้ามาแล้วเป็นตอนนี้ไปเริ่มอ่านที่ตอนที่ 52 นะคะ!

 

อย่าลืมสังเกตชื่อตอนนะคะ :-)

 

 

 

Chapter 55

 

 

 

.

 

 

 

พี่ชายเคยบอกว่าจะพาหนูไปเที่ยวสวนสนุกใช่ไหม?”

 

พี่พาไปครั้งหน้านะ” ซางจิ้นวางหนังสือลงบนตักในตอนที่นั่งอยู่ริมหน้าต่าง ซางโยวโยวเบะปากด้วยความไม่พอใจ หลายวันก่อนพวกเขาตกลงกันแล้วแต่สุดท้ายวันนี้สถานการณ์ก็เปลี่ยนไป

 

ในกระถางตรงขอบหน้าต่างเต็มไปด้วยสตรอว์เบอร์รี่ที่สุกแล้ว มันมีสีแดงสด รอคอยให้มีคนมาเก็บไป

 

หลังจากที่เห็นสตรอว์เบอร์รี่แล้วซางโยวโยวก็เริ่มบ่นต่อ ก่อนหน้านี้พวกเขาตกลงกันแล้วว่าถ้าสตรอว์เบอร์รี่กลายเป็นสีแดงถึงจะกินได้ เธอเฝ้ารอมานานหลายวันและสุดท้ายสตรอว์เบอร์รี่ลูกแรกก็สุก แต่คำพูดของพี่ชายเชื่อถือไม่ได้เลย!

 

ไม่ใช่แค่นั้นนะ ไม่นานมานี้เขาบอกว่าจะพาเธอไปสวนสนุกถ้ามันเปิด เธอรอวันแล้ววันเล่าด้วยความอดทน แต่พี่ชายกลับบอกว่าจะไม่ไปซะงั้น

 

ซางโยวโยวเดินไปด้านหน้าซางจิ้นแล้วส่งเสียงฮึดฮัด เธอเดินวนรอบโต๊ะหนึ่งครั้ง พอผ่านซางจิ้นก็ร้องฮึดฮัดอีกรอบ

 

ซางจิ้นไม่แม้แต่จะขยับเปลือกตา เขาอ่านหนังสือในมือต่อไป

 

รอบนี้เสียง ฮึ่มของซางโยวโยวดังกว่าเดิม แขนทั้งสองข้างกอดอกเอาไว้  เธอเหล่มองซางจิ้นรัวๆ ด้วยหางตาแต่ก็พบว่าซางจิ้นไม่มองไปที่เธอเลย เธอเหวี่ยงมือลงมาบังแต่ซางจิ้นก็ยกออก ซางโยวโยวรีบกอดอก ทำสีหน้าโกรธมากๆ แต่ซางจิ้นก็พลิกหน้าหนังสือต่อไป

 

เมื่อเห็นว่าซางโยวโยวโกรธแล้วจริงๆ เธอทั้งกระทืบเท้าและเปล่งเสียงทางจมูก ซางจิ้นก็วางหนังสือลงและกวักมือเรียกเธอ “มานี่มา

 

ซางโยวโยวเห็นว่าซางจิ้นกำลังเรียกตัวเอง เธอร้องฮึดฮัดอย่างดื้อดึง

 

ซางจิ้นเรียกอีกครั้ง “โยวโยว มานี่เร็ว

 

ซางโยวโยววิ่งไปหาซางจิ้นทั้งๆ ที่ยังไม่เต็มใจ “อะไรคะ…”

 

หลังจากนี้สองวันก็เป็นวันเกิดพี่ชายเยี่ยโจวแล้วนะ เอามันไปให้เขากันโอเคไหม?” ซางจิ้นวางหนังสือลงบนโต๊ะและอุ้มซางโยวโยวขึ้นมาบนตักเพื่อคุยเรื่องนี้ “มันเป็นของขวัญพวกเราเลยกินไม่ได้

 

ซางโยวโยวพยักหน้าทั้งๆ ที่ไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่ เธอเล่นนิ้วของซางจิ้นแล้วก็ถาม “แล้วสวนสนุกล่ะคะ?”

 

วันนี้คนเยอะมากๆ แล้วก็ร้อนอีก เดี๋ยวพี่จะพาหนูไปตอนช่วงฤดูใบไม้ร่วงนะ” ซางจิ้นชูนิ้วก้อยขึ้นมา “มาเกี่ยวก้อยกัน ครั้งนี้พี่ไม่ได้วางแผนดีๆ ก่อนเอง

 

ซางโยวโยวชูนิ้วก้อยและยอมรับอย่างลังเล

 

เมื่อได้ยินว่าเยี่ยโจวจะไปเดตกับถังตงตง ซางจิ้นก็ตั้งใจจะพาซางโยวโยวไปสวนสนุก แต่พอถึงวันจริงๆ ซางจิ้นก็ล้มเลิก

 

การตัดสินใจให้เวลากับเยี่ยโจวเป็นเพราะเขาเข้าใจและเชื่อในตัวของเยี่ยโจว

 

ถ้าวันนี้เขาเกิดไปขึ้นมาจริงๆ ต่อให้เจอหรือไม่เจอ ยังไงความไว้วางใจที่เขามีให้กับเยี่ยโจวก็จะถูกทำลายไปมหาศาล

 

สวนสนุกปิดตอนห้าโมงครึ่ง ซูอิ๋นกับถังตงตงยังอยากไปเดินตลาดกลางคืนในตอนเย็น เยี่ยโจวเมินสายตาแข็งๆ ของซูอิ๋นและตรงกลับม. ไปเลย

 

วันถัดมาไม่มีเรียนเยี่ยโจวเลยใช้เวลาทั้งวันทบทวนในห้องสมุด ช่วงก่อนหน้านี้ เพราะเขาสงบใจไม่ได้มันเลยเกือบส่งผลกระทบกับการเรียน

 

ช่วงนี้เขาใส่ใจสตรอว์เบอร์รี่น้อยลงด้วย ยังดีที่ก่อนหน้านี้เขาดูแลมันดีมาก พอมีแดดดีๆ กับอุณหภูมิเหมาะสม สตรอว์เบอร์รี่เลยเติบโตขึ้นมาราวสามถึงสี่เซนติเมตร เพราะดอกไม้แต่ละดอกถูกซางจิ้นประคบประหงมอย่างดี ยิ่งไปกว่านั้นยังมีผึ้งตัวน้อยแวะเวียนมาเยี่ยมอย่างขยันขันแข็ง ไม่มีสตรอว์เบอร์รี่หน้าตาแปลกๆ ให้เห็นเลยสักลูก

 

โจว ถ้านายไม่เก็บสตรอว์เบอร์รี่ลูกนี้มันจะเน่าเอานะ” โจวเหวินเต้าชี้ไปที่สตรอว์เบอร์รี่สองลูกที่มีสีแดงสดแล้ว “ขอฉันชิมสตรอว์เบอร์รี่ที่นายปลูกกับมือหน่อยซิ

 

เยี่ยโจวฉีกยิ้มไร้ความจริงใจ “ได้ ลูกละหนึ่งร้อย

 

แพงเกิน

 

มีคนเยอะแยะที่อยากซื้อ!”

 

นั่นจะเป็นตอนที่นายกับซางจิ้นคืนดีกัน ตอนนี้…” โจวเหวินเต้ารีบเอามือมาปิดปากตัวเองไว้ เขาพูดความคิดตัวเองออกไปแบบนี้ได้ยังไงนะซางจิ้นกับเยี่ยโจวทะเลาะกัน ถึงเขาจะไม่รู้ว่าความจริงแล้วเกิดอะไรขึ้น แต่มันก็ไม่ใช่การขัดแย้งเล็กๆ เหมือนที่เกิดขึ้นเมื่อคริสต์มาสครั้งก่อนในเมื่อเยี่ยโจวถึงกับใช้น้ำเสียงแบบนี้พูดถึงบางสิ่งที่ซางจิ้นมอบให้

 

เยี่ยโจวมองสตรอว์เบอร์รี่โดยที่ไม่ได้พูดอะไร

 

โจวเหวินเต้าคร่ำครวญในใจจบแล้ว จบสิ้นแล้ว ครั้งนี้เขาพูดผิดไปจริงๆ

 

ไปทบทวนไป พรุ่งนี้พวกเรามีสอบนะ

 

โจวเหวินเต้าถอนหายใจอย่างโล่งอก ทันใดนั้นเขาก็หยุดเท้าลงหลังจากที่ก้าวไปได้สองก้าว “โจว พรุ่งนี้ก็วันเกิดนายแล้วนี่?”

 

หัวใจของเยี่ยโจวกระตุก “ใช่

 

พรุ่งนี้พอเราสอบเสร็จก็ไปหาอะไรกินกันเถอะไปฉลองวันเกิดนายกัน

 

ไม่ต้องหรอก” การกระทำแรกของเยี่ยโจวคือการปฏิเสธ แต่พอนึกขึ้นได้ว่าเวลานี้เมื่อปีก่อนสมาชิกห้อง 403 ก็มารวมตัวฉลองกับเขา ถ้าปีนี้มันต่างออกไปก็กลัวว่าโจวเหวินเต้าจะเก็บไปคิดมาก เขาเลยอธิบายต่อ “ถึงเราจะสอบของวันพรุ่งนี้เสร็จ มันก็ยังมีสอบวันมะรืนนะ การทบทวนสำคัญที่สุด หลังจากนั้นเราจะไปกินตอนไหนก็ได้

 

ก็แค่สอบแมะ” โจวเหวินเต้าไม่ใส่ใจ “อีกอย่างถึงจะมีสอบ นายจะไม่ไปหรือไงรอให้ฉันเรียกเพื่อนๆ ก่อนเถอะ คืนพรุ่งนี้…”

 

เอ้อ” เยี่ยโจวกุมขมับ โจวเหวินเต้าจะปากไวไปแล้ว

 

เมื่อเยี่ยโจวตื่นขึ้นมาในเช้าวันเกิดก็มีหลายๆ คนแวะมาอวยพร อย่างไรก็ตาม ถึงหลายๆ คนจะรู้ว่าเยี่ยโจวเกิดวันนี้ พอเจอซางจิ้นในห้องสอบก็ไม่มีใครกล้าบอกซางจิ้นออกไปสักคน

 

พอสอบเสร็จเยี่ยโจวก็โดนห้อมล้อมไปด้วยผู้คนและถูกพาไปที่โรงอาหาร ระหว่างที่คนอื่นละความสนใจสวีหยางจวิ้นก็ดึงเขาหลบๆ ออกมา ในโรงอาหาร ก่อนที่เยี่ยโจวจะได้อ้าปากพูดอะไร โจวเหวินเต้าก็สั่งเบียร์ เยี่ยโจวยื่นเมนูไปให้พวกเขา หลังจากที่หามุมๆ หนึ่งนั่งได้แล้ว เขาก็หยิบมือถือออกมาเปิดวีแชท ดูคำอวยพรที่เพื่อนเก่าๆ ส่งมาให้

 

หลังจากที่ไล่ดูไปทีละอันแล้ว เยี่ยโจวก็เปิดกล่องแชทของซางจิ้นขึ้นมา

 

ถ้าจะบอกว่าไม่ผิดหวังก็คงโกหก แต่เขาก็คิดว่าอีกคนไม่จำเป็นต้องรู้วันเกิดของเขาเลยเลิกสนใจไป

 

นิ้วของเขาเคาะสัมผัสกับหน้าจอ เขาสูดหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะกดปุ่มส่ง

 

เยี่ยโจว: ตอนสองทุ่มเจอกันที่สวนป่าไผ่นะ

 

สำหรับเรื่องที่ว่าเป็นสวนป่าไผ่ตรงไหน เยี่ยโจวเชื่อว่าซางจิ้นรู้อยู่แล้ว

 

คำตอบของซางจิ้นแทบจะถูกส่งกลับมาในทันที

 

ซางจิ้น: โอเค

 

เยี่ยโจวถอนหายใจอย่างโล่งอก หลายวันมานี้ซางจิ้นไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับการตัดสินใจที่เขาคิดเอาเอง สำหรับเรื่องในคืนนั้น เยี่ยโจวไม่รู้เลยว่าเขาจะจัดการทุกอย่างได้ไหม

 

จะอย่างไรซางจิ้นก็ออกตัวสารภาพรักกับเขาก่อนแต่เขาดันหนีห่างเอง พอคราวนี้เป็นตาที่เขาต้องเรียกหาอีกฝ่าย ซางจิ้นจะเมินเขาไปเลยก็ได้ถ้าหมอนั่นไม่พอใจ

 

โจว ดูอะไรอ่ะทุกคนอยู่ที่นี่แล้วนะ อย่าเอาแต่จ้องมือถือสิ?” โจวเหวินเต้าโอบรอบคอของเยี่ยโจว ก่อนที่อาหารจะมาเสิร์ฟ เขาก็เปิดเบียร์เท “มาๆๆ มาดื่มอวยพรให้วันเกิดนายก่อน

 

เอาเลยๆ ถ้าฉันอยากดื่มเดี๋ยวฉันดื่มเอง” หัวใจของเยี่ยโจวเหมือนโดนแขวนไว้กับเรื่องคืนนั้น เขาจะมีอารมณ์ไปเล่นกับอีกฝ่ายได้ยังไง เขาจิบนิดหน่อยก็ส่งโจวเหวินเต้าไป

 

โจวเหวินเต้าจะปล่อยเขาไปง่ายๆ ได้ยังไงเขายังคิดจะไปกระตุ้นอีกฝ่ายต่อแต่ก็โดนเหวินเหรินซวี่ข้างๆ ดึงไว้ “นายก็รู้นี่ว่าวันนี้วันเกิดเยี่ยโจว ไม่ใช่วันเกิดนายนะ ถ้านายอยากดื่มในวันเกิดนาย ทุกๆ คนก็จะดื่มด้วย แต่นี่วันเกิดเยี่ยโจว วันนี้เราฟังเขาดีกว่า

 

ถ้านี่เป็นปกติเยี่ยโจวคงไม่อยากทำลายความตื่นเต้นของพวกเขา แต่เพราะวันนี้มันไม่ได้ปกติไง เขายกแก้วไวน์ขึ้นมาหนึ่งแก้วแล้วประกาศอย่างสง่า “นี่สำหรับพวกนาย ดื่มได้มากสุดคนละขวดนะ พรุ่งนี้จะได้ทำข้อสอบได้ดีๆ

 

พอพูดออกไปปุ๊บ คนกว่าครึ่งบนโต๊ะก็คอตกด้วยความไม่อยากจะยอมรับ

 

พวกนายทำอะไรกันอ่ะทีละคนสองคน” สวีหยางจวิ้นที่มาทีหลังวางเค้กไว้ตรงกลางโต๊ะ “นี่จากทุกๆ คนเลยนะโจวแฮปปี้เบิร์ธเดย์!”

 

ขอบคุณนะ

 

เพราะเยี่ยโจวใช้การสอบพรุ่งนี้เป็นข้ออ้าง มื้อค่ำเลยสิ้นสุดตั้งแต่หนึ่งทุ่มครึ่ง

 

เยี่ยโจวหนีออกมาจากกลุ่มตอนที่ไม่มีคนสนใจ ตรงแปลงดอกไม้ป่าด้านหลังสวนเขาก็ไปเก็บดอกไม้ป่ามาจำนวนหนึ่ง มีหลากหลายขนาดและสีสัน ก่อนจะมัดรวมกันด้วยริบบิ้น มือหนึ่งถือช่อดอกไม้ มือหนึ่งจับแฮนด์จับจักรยาน เขารีบไปที่สวนป่าไผ่

 

เมื่อถึงเวลาแต่ยังไม่มีคนมาที่สวนป่าไผ่ เยี่ยโจวก็วางช่อดอกไม้ลงบนโต๊ะหิน นั่งทางด้านหนึ่งโดยที่เคาะนิ้วรัวๆ กับโต๊ะ

 

หลังจากรอคอยอยู่ห้านาที ในที่สุดเขาก็ได้ยินเสียงฝีเท้า

 

มาแล้วเหรอ” เยี่ยโจวพูด เหมือนกับว่าพวกเขาย้อนกลับไปในคืนนั้น มีแค่บทบาทที่สลับกัน

 

ในสวนป่าไผ่ที่เงียบสงบ คนๆ หนึ่งแทบจะได้ยินเสียงหัวใจของตัวเอง เยี่ยโจวคิด ซางจิ้นในวันนั้นจะรู้สึกเหมือนกับเขาในตอนนี้ไหมนะหวาดหวั่นจริงๆ

 

คนที่ชอบให้ทุกอย่างอยู่ในมือของตัวเองมอบโอกาสให้คนอื่นตัดสินใจแบบนี้เป็นครั้งแรก มันต้องใช้ความกล้าหาญและมุ่งมั่นมากกว่าคนทั่วๆ ไป

 

เยี่ยโจวในวันนี้ก็เช่นกัน

 

ซางจิ้น ครั้งก่อนนายบอกว่านายแพ้…” เยี่ยโจวเลียริมฝีปาก “ผิดแล้ว นายไม่ได้แพ้ ฉันก็ไม่ได้ชนะเหมือนกัน

 

ซางจิ้นนั่งลงบนม้านั่งหิน ดวงตาจ้องมองเยี่ยโจวนิ่งๆ ไม่มีท่าทีว่าจะพูดอะไรเลยสักนิด

 

เยี่ยโจวทึ้งหัวตัวเองอยู่ครู่หนึ่ง ไม่รู้ว่าเขาจะเริ่มต้นยังไงดี

 

ถังตงตง…”

 

พอชื่อนี้หลุดออกมาซางจิ้นก็ขมวดคิ้วแน่น

 

เยี่ยโจวรีบพูดต่อ “ฉันไม่เคยชอบใครมาก่อนเลย ตอนที่ฉันเจอถังตงตงครั้งแรก หัวใจของฉันก็เต้นเร็วมาก ฉันคิดว่านั่นคือรักแรกพบ ฉันเริ่มถามข้อมูลของเขาจากซูอิ๋น ลากยาวไปถึงขั้นแลกรูปของนายกับถังตงตง… พวกเราเริ่มต้นด้วยความเข้าใจผิดจริงๆ ฉันไม่อยากอธิบายอะไร

 

และ… ฉันก็ยอมรับว่าตอนแรกฉันไม่ได้ชอบนาย นายเก่งมากๆ แล้วก็คอยกดดันฉันตลอด นายทำได้ดีในทุกเรื่องและทุกครั้ง ไม่เหมือนกับฉันที่ยึดติดกับตำแหน่งโง่ๆ คิดแต่ว่าจะพิสูจน์ตัวเองด้วยวิธีนั้น ฉันเกลียดแล้วก็อิจฉานายไปพร้อมๆ กัน อิจฉาที่นายได้ทุกอย่างที่ฉันทำไม่ได้ไปง่ายๆ ทั้งๆ ที่ฉันทำเต็มที่มากๆ แล้ว” นี่เป็นคำอธิบายเรื่องบทสนทนากับซูอิ๋นในวันนั้น แต่ดูจากสีหน้าของซางจิ้น เหมือนมันจะไม่ได้มีผลอะไรเท่าไหร่

 

ซางจิ้นลุกขึ้นยืน “ถ้านี่เป็นสิ่งที่นายอยากบอกกับฉันวันนี้ ฉันว่าฉันไม่ต้องอยู่ฟังหรอกนะ

 

เยี่ยโจวเห็นว่าอีกฝ่ายอยากจะจากไปก็รีบลุกขึ้นยืน เขาอดที่จะพูดเสียงดังขึ้นไม่ได้ “ใช่ ฉันอิจฉานาย แต่… ฉันชอบนายมากกว่า ถ้าเป็นนาย ฉันยอมเป็นที่สองตลอดทั้งชีวิตให้นายเลยก็ได้ ต่อให้นายจะเป็นภูเขาที่ฉันข้ามไม่ได้ ต่อให้… ฉันจะโดนล้อว่าเป็นที่สองตลอดกาล…”

 

ซางจิ้นรู้สึกสะเทือนใจนิดหน่อย

 

เพราะรู้จักเยี่ยโจวมานาน ซางจิ้นเลยรู้ดีว่าเยี่ยโจวยึดติดกับอันดับที่หนึ่งขนาดไหน หลายๆ คนมองว่าที่หนึ่งก็เหมือนกับที่สอง แต่สำหรับเยี่ยโจวที่ไม่เคยได้มัน ความโหยหาที่หนึ่งของเขาเลยเป็นสิ่งที่คนธรรมดาไม่สามารถเข้าใจได้ ที่สองตามติดชีวิตเขาเหมือนกับคำสาป ในตอนนี้เยี่ยโจวพูดสิ่งที่เหมือนกับการยอมแพ้ ยอมแพ้ให้กับเป้าหมายที่เขาไล่ตามมาตลอดและพร้อมจะยอมรับชะตากรรมนี้อย่างเต็มใจ

 

ฉันไม่อยากจะบอกว่าถึงฉันจะคิดว่าตัวเองชอบถังตงตงแต่ฉันก็ไม่ค่อยคิดเรื่องของเขาจริงๆ จังๆ เลย ฉันบอกว่าฉันเกลียดนายแต่ฉันก็ใส่ใจในทุกเรื่องของนาย ฉันไม่มั่นใจในหัวใจของตัวเองเลยสักนิด ไม่แปลกใจเลยที่ซ่างหมิงจะบอกว่าฉันโง่” เยี่ยโจวยื่นดอกไม้ในมือออกไปทั้งๆ ที่ยังอึกอัก “ซางจิ้น นายจะให้โอกาสไอ้โง่คนนี้ไหม?”

 

เยี่ยโจวกำช่อดอกไม้แน่น รอคอย “การตัดสิน” ของซางจิ้น

 

หนึ่งก้าว

 

สองก้าว

 

ซางจิ้นหยุดลงตรงหน้าของเยี่ยโจว

 

เยี่ยโจวมองอีกฝ่ายที่ดึงดอกไม้สองดอกออกไปจากมือของเขาแล้วก็พูดเสียงนุ่ม “สองดอกก็พอแล้ว

 

ถ้าสาวน้อยคนนั้นชอบเขาจริงๆ เอาดอกไม้ป่าไปให้สองดอกก็สารภาพสำเร็จแล้ว

 

เยี่ยโจวจำสิ่งที่เขาเคยพูดไว้ขึ้นมาได้ทันที

 

รายละเอียดที่เขาไม่เข้าใจในครั้งก่อนชัดเจนขึ้นมา

 

ไม่แปลกเลยที่ซางจิ้นเด็ดดอกไม้ให้เขาสองดอก

 

งั้นที่ซางจิ้นดึงดอกไม้ไปสองดอกก็แปลว่าหมอนั่นชอบเขาใช่ไหม?

 

เยี่ยโจวลอบมองซางจิ้นอย่างระมัดระวัง ซางจิ้นเคาะหัวของเยี่ยโจวเบาๆ ด้วยดอกไม้สองดอกในมือ “ไปเก็บดอกไม้มาจากไหนเนี่ยน่าเกลียดจะตาย

 

ดูยังไงคำพูดพวกนี้ก็ชวนตี แต่เยี่ยโจวได้ยินแล้วกลับหัวเราะร่าออกมา

 

 

 

.

 

 

 

ฟิลลิ่งแบบลูกของฉันโตแล้วนะ!

ปลาทับใจความรู้สึกของเยี่ยโจว เราทัชมากๆๆๆๆ T______T

 


เซอร์ไพรส์ล่ะซี่!

ตอนแรกเราลังเลมากว่าจะอัพยังไงดี คนอยากอ่านวันละตอนก็เยอะ อยากอ่านรวดเดียวก็เยอะ

เราก็เลยตัดสินใจง่ายๆ ว่า แปลจนกว่าจะคืนดีกันแล้วลงวันนี้ไปเลยละกัน!

(ขอยาดลาตายนะคะ---)

ถือว่าชดเชยแล้วกัน เราหายๆ ไปเกือบสองอาทิตย์เลย ;_;

เราภูมิใจมากนะที่แปลได้สี่ตอนอ่ะ 5555555555555555555555555555555555555 /ทำตะหมูกบาน

 

ขอบคุณที่ติดตามค่า <3

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.067K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,417 ความคิดเห็น

  1. #5400 PiyaaRr (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 3 เมษายน 2564 / 17:09
    น้องเอ้ย จูนกันติดสักทีเนอะ
    #5,400
    0
  2. #5365 Mota27 (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 26 มกราคม 2564 / 01:22
    แม่ละปลายปลื้ม
    #5,365
    0
  3. #5353 Ineedtoreed (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2563 / 22:33
    ขอพิมพ์คำเดิม ตุยเยเบ้มารูโกะ
    #5,353
    0
  4. #5309 Apoptosis (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2563 / 18:10
    ไม่มีอะไรเข้ามากรี๊ดค่ะ กรี๊ดดดดดดด55555555544
    #5,309
    0
  5. #5245 knunkim (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 29 กันยายน 2563 / 10:38
    เย้... รออะไรกันคะ อย่างนี้ต้องปิดซอยเลี้ยงโต๊ะจีนแล้ว
    #5,245
    0
  6. #5212 Fueled me (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 25 กันยายน 2563 / 23:32
    บ้าบอมากกกกกก เนี่ยความที่เข้าใจกันดีมันก็จะอย่างนี้แหละ น่ารักมาก!!!!
    #5,212
    0
  7. #5105 kanyaest (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2563 / 22:18
    แม่น่ารักมากกกกก
    #5,105
    0
  8. #4999 miyuukiMF (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2563 / 13:24

    ความรู้สึกฟูฟองเหมือนลูกสาวกำลังจะได้แต่งงาน TTwTT

    #4,999
    0
  9. #4907 อะหมีบอยด์มูฟเม้น (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 25 เมษายน 2563 / 11:26
    ฮือดีจังงง มีความสุข
    #4,907
    0
  10. #4832 Lemonade.Candy (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 17 เมษายน 2563 / 03:01
    โอ๊ยยย...ใจฉานนนนน
    #4,832
    0
  11. #4790 เกดดดดด (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 25 มีนาคม 2563 / 17:10

    น่ารักกกกก แงงงง โฮรรร

    #4,790
    0
  12. #4789 melozung (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 24 มีนาคม 2563 / 19:56
    ปลื้มมาก ซึ้งใจจนน้ำตาไหล
    #4,789
    0
  13. #4744 Mini_Kyungsoo (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2563 / 19:55
    มีความสุขแบบบอกไม่ถูก555554
    #4,744
    0
  14. #4530 somwonhyuk (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 7 มกราคม 2563 / 08:34

    น่ารักกกกกกกก

    #4,530
    0
  15. #4528 Angzaa (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 7 มกราคม 2563 / 06:03
    งุ้ยยย ฟินจ้าา
    #4,528
    0
  16. #4508 Taetaemnae (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 7 มกราคม 2563 / 02:12
    ที่จริงพ่อคุณใจเย็นมากๆ จนคนอ่านร้อนใจแทน
    #4,508
    0
  17. #4101 นีน่ะเหรอตัวฉัน (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2562 / 17:18

    น้องเติบโตแล้วสนุกจนลืมเม้นนนน
    #4,101
    0
  18. #3992 lills (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2562 / 11:02
    ฮือรู้สึกเหมือนลูกโตแล้วเลย
    #3,992
    0
  19. #3887 fighting writeee♡ (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2562 / 19:10
    กลับมาอ่านอีกกี่รอบก็รู้สึกเขินกับความเป็นธรรมชาติของนายคนนี้จริงๆเล้ย
    #3,887
    0
  20. #3836 wangpuppy1 (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2562 / 00:38
    ปลื้มจริงๆ
    #3,836
    0
  21. #3585 Arvakr_Elf (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2562 / 03:15
    โอ้ยยน้องง ////H\\\\
    #3,585
    0
  22. #3567 sommah7777 (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 30 กันยายน 2562 / 21:58
    ฮือออออ ลูกเป็นฝั่งเป็นฝาแล้วค่ะ
    #3,567
    0
  23. #3409 Paperheart96 (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 23 กันยายน 2562 / 20:20
    น่านักมากกกกกก ทำไมไม่หอมหัวกันสักทีล่ะ งื้อออ
    #3,409
    0
  24. #3403 Aonan Woraporn (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 21 กันยายน 2562 / 15:20
    งืออออออ เขาคบกันแล้วค่ะแม่!!!!
    #3,403
    0
  25. #3327 MB.임지수GOT7 (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 9 กันยายน 2562 / 07:50
    ฮืออออออออแ
    #3,327
    0