[นิยายแปล/BL] ทุกๆ คนคิดว่าผมชอบเขาครับ (end)

ตอนที่ 54 : Chapter 54 | ผมชอบเขา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,597
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,034 ครั้ง
    19 ก.ย. 62

วันนี้อัพ 4 ตอน (52-55) ถ้ากดเข้ามาแล้วเป็นตอนนี้ไปเริ่มอ่านที่ตอนที่ 52 นะคะ!

ถ้าตอนต่อไปยังไม่ขึ้นรบกวนรอรีเฟรชสักครู่นะคะ ^0^

 

 

 

Chapter 54

 

 

 

.

 

 

 

เยี่ยโจวกับซางจิ้นที่ตัดกันไม่ขาดก่อนหน้าทำตัวแยกทางกันไปได้ไม่ถึงหนึ่งสัปดาห์ เด็กทุกคนในเอกการเงินก็เริ่มรู้แล้วว่ามีอะไรผิดปกติ กระทั่งเด็กที่มีเรียนพร้อมๆ กันหรือพวกที่อยู่หอเดียวกันยังรู้สึกเลยว่ามีอะไรแปลกไป

 

ไม่นานนักก็มีโพสต์ “สัปดาห์การสอบสีดำกลับมาอีกแล้ว…” ลอยเด่นใน BBS

 

LZฉัน เจ้าของโพสต์คนนี้ไม่อยากพูดอะไรเลย ขออยู่เงียบๆ ก็พอ!

 

1Lในฐานะที่อยู่หอเดียวกับซางเยี่ย พวกเขาไม่ได้แตะรถซางเยี่ยมานานแล้ว

 

2Lในฐานะที่อยู่ห้องชั้นเดียวกับซางเยี่ย สตรอว์เบอร์รี่ของซางจิ้นถูกเอาไปแล้ว

 

3Lในฐานะที่อยู่ห้องเดียวกับซางเยี่ย ซางจิ้นไม่มานอนที่หอแล้ว

 

4Lในฐานะที่อยู่ม. เดียวกับซางเยี่ย 80เลยเทอมนี้ฉันตกแน่

 

5Lไม่มีอะไรจะพูด ฉันไปตะบี้ตะบันอ่านหนังสือดีกว่า!

 

อย่างไรก็ตาม กว่าคนอื่นๆ จะรู้เรื่องนี้ก็เป็นช่วงที่คลาสเรียนส่วนใหญ่สอนเสร็จไปแล้ว

 

ตอนที่ไม่ใช่เวลาเรียนของซางจิ้น พวกเขาก็แทบไม่เห็นเงาของฝ่ายนั้นเลยแม้แต่น้อย

 

นี่ทำให้เด็กเอกการเงินทุกคนเศร้ามาก ต่อให้พวกเขาอยากจะสร้างโอกาสให้ขนาดไหนก็ทำไม่ได้!

 

พอเป็นแบบนี้ ทุกๆ วันพอทุกคนเห็นเยี่ยโจวก็จะมีท่าทางเหมือนอยากพูดอะไรบางอย่างแต่ก็ลังเล ซึ่งทำให้เยี่ยโจวเหมือนโดนก่อกวนใจไปถึงขั้นสุด เขาตื่นแต่เช้าตั้งแต่ตอนที่ท้องฟ้าเริ่มสว่าง หลังจากกินข้าวเสร็จก็หมกตัวอยู่ในห้องสมุด จะกลับมาก็ต่อเมื่อห้องสมุดปิดแล้วเท่านั้น

 

สุดสัปดาห์วนมาถึงอีกแล้ว ดอกสตรอว์เบอร์รี่ตรงขอบหน้าต่างค่อยๆ เหี่ยวลงไปทีละดอกสองดอก สตรอว์เบอร์รี่สีฟ้าเขียวลูกเล็กๆ หลากหลายขนาดเติบโตไปทั่วกระถาง ซางโยวโยวนับผลไม้ลูกเล็กแล้วก็เลียปาก “พี่ชาย มันกินได้ไหมอ่ะคะ?”

 

ซางจิ้นปัดนิ้วบนหน้าจอมือถือแล้วตอบกลับ “ยังไม่ได้นะ

 

แล้วเมื่อไหร่เราจะได้กินอ่า?”

 

ตอนที่มันเป็นสีแดงน่ะ” เพื่อนๆ จำนวนมากต่างร้องห่มร้องไห้กับซางจิ้นว่ามาทำลายความสัมพันธ์ก่อนสอบ ถ้าการสอบมาถึงพวกเขาจะทำยังไงต่อไป

 

ซางจิ้นร้องเฮอะ วางโทรศัพท์ไว้อีกด้านก่อนจะนั่งมองสตรอว์เบอร์รี่บนขอบหน้าต่างไปพร้อมๆ กับซางโยวโยว

 

พี่ชาย หนูอยากไปนอนแล้ว

 

ซางจิ้นพาซางโยวโยวขึ้นไปด้านบน เขานั่งลงด้านข้างเตียงเล็กๆ ของซางโยวโยว รอให้เธอเข้าสู่ห้วงนิทรา

 

ฉินเฟยไปอยู่ที่โรงพยาบาลได้หนึ่งอาทิตย์แล้ว เขายังไม่ได้ยินข่าวคราวเลยว่าเธอคลอดหรือยัง ซางจิ้นลูบผมของซางโยวโยวเบาๆ เด็กหญิงอยากเจอกับผู้เป็นแม่แต่ก็ไม่กล้าบอกต่อหน้าเขา

 

ซางจิ้นคิดอยู่ว่าจะพาซางโยวโยวไปหาฉินเฟยในวันพรุ่งนี้

 

อย่างไรก็ตาม วันถัดมาก่อนที่ซางจิ้นจะได้โทรไป พ่อของเขาก็โทรมา

 

เมื่อคืนน้าของแกคลอดแล้วนะ อีกสักพักก็พาโยวโยวมาเจอน้องชายด้วยล่ะ

 

หลังจากที่วางสายซางจิ้นก็เห็นซางโยวโยวค่อยๆ ผลักประตูห้องเขาเข้ามา  ที่บ้านมีแค่ป้าจาง ซางโยวโยวแล้วก็เขา ซางจิ้นเลยเปิดประตูแง้มๆ ไว้ ซางโยวโยวจะได้เดินผ่านเข้ามาหาเขาเวลาที่เธอต้องการได้ตลอดเวลา

 

ซางจิ้นวางมือถือลงแล้วพูดเบาๆ “มานี่มา

 

ซางโยวโยววิ่งมาที่เตียงของเขาด้วยขาคู่เล็กๆ ของเธอก่อนจะใช้ขาของเขาในการปีนขึ้นเตียง ซางจิ้นกอดเธอไว้ ไม่รู้จะบอกกับซางโยวโยวยังไงไปชั่วขณะ

 

พี่ชาย?”

 

โยวโยว เดี๋ยวเราจะไปโรงพยาบาลจะได้ไปหาน้องชายกันนะ โอเคไหม?”

 

สีหน้าของซางโยวโยวที่ดูตื่นเต้นในตอนแรกดูสลดลง เธอจับมุมผ้าห่มแล้วดึงไปดึงมาไม่ยอมตอบกลับ

 

ช่างมันเถอะ ถ้าหนูไม่อยากไปพวกเราก็ไม่ต้องไปแล้วกัน” ตอนนี้ร่างกายของฉินเฟยยังอ่อนแอ ความสนใจของทุกคนก็อยู่ที่น้องชาย ถ้าซางโยวโยวไปก็จะโดนเมินเฉย เลือกไม่ไปคงดีกว่า ซางจิ้นโทรไปหาผู้เป็นพ่ออีกครั้ง ซางชิงผิงไม่ได้พูดอะไร ถึงนี่จะเป็นครั้งที่สามที่ได้เป็นพ่อคน เขาก็ยังตื่นเต้นมากๆ อยู่ดี

 

ซางจิ้นลุกขึ้นจากเตียงจากนั้นก็อุ้มซางโยวโยวขึ้นมา เขาเปลี่ยนเรื่อง “ไปดูกันดีกว่าว่าสตรอว์เบอร์รี่เป็นสีแดงแล้วหรือยัง

 

ซางโยวโยวโอบรอบคอของเขาและพยักหน้า

 

ช่วงมื้อเช้า จู่ๆ ก็มีสายที่คาดไม่ถึงโทรมา

 

ซางจิ้นมองสถานที่ที่หมายเลขนั้นโทรมา เมือง T?

 

เฮ้ ซางจิ้น ยังจำฉันได้ไหม?”

 

เสียงนั้นดูคุ้นเคย เพราะติดต่อมาจากเมือง T ซางจิ้นเลยเดาตัวจริงของอีกฝ่ายได้ในทันที “นายคือซ่างหมิง?”

 

ความจำดี” ซ่างหมิงรู้สึกเหนื่อยจริงๆ เขาไม่รู้ว่าทำไมสมองถึงเกิดไอเดียให้กดโทรออกไปแบบนี้ “ก่อนหน้านี้นายยังกล้าบอกฉันอีกว่าจัดการเรื่องเยี่ยโจวเรียบร้อยแล้ว จัดการเรียบร้อยแล้วแต่ยังทำให้เขาแจ้นมาหาฉันในวันถัดมาเนี่ยนะ?”

 

เสาร์ก่อนเขาไปเมือง T?”

 

คุยกับคนฉลาดนี่ดีจริงๆ ฉันไม่ต้องอธิบายอะไรเลย” ซ่างหมิงพลิกหน้าหนังสือช้าๆ “จริงๆ แล้วอย่าไปดูเกรดสวยๆ ของเยี่ยโจวเลย หมอนั่นเป็นคนที่มีความคิดด้านเดียวอ่ะ พอเขาเชื่อเรื่องอะไรแล้ว จะเป็นจะตายอะไรก็มาเปลี่ยนไม่ได้ เหมือนตอนแรกที่เขาวุ่นวายกับเรื่องอันดับ ฉันบอกเขาหลายครั้งว่าจะไปคิดมากให้ได้อะไรที่สองแล้วมันทำไมล่ะยังไงเขาก็ได้ไปเรียนม. เดียวกัน คลาสเดียวกันกับคนที่ได้ที่หนึ่งอยู่ดี ความสามารถก็พอๆ กัน จะไปใส่ใจกับชื่อเสียงผิดๆ ทำไม แต่หมอนั่นก็ไม่ยอมฟัง

 

จะใส่ใจก็ไม่เป็นไรหรอก อย่างน้อยก็มีเป้าหมายนะ

 

มีแค่นาย ที่หนึ่งตลอดกาลที่พูดอะไรแบบนี้ได้ป่ะ” เปรียบเทียบผู้คนซึ่งกันและกันทำให้เขาหัวร้อนจริงๆ ซ่างหมิงหยุดบ่นเรื่องอันดับแล้วพูดธุระของตัวเองแทน “เอาตรงๆ เลยนะซางจิ้น นายรู้อยู่กับใจว่าเยี่ยโจวคิดยังไงกับนาย นายเป็นคนฉลาด แยกออกอยู่แล้วล่ะว่าความจริงใจกับมิตรภาพหลอกๆ มันเป็นยังไง ถ้าเขามีคนที่ชอบแล้วจริงๆ ฉันก็ไม่เชื่อว่านายที่อยู่กับเขาทั้งวันทั้งคืนจะไม่รู้

 

ฉันรู้ไง ตอนนี้ฉันไม่ได้ให้เวลาเขาค่อยๆ คิดหรือไงล่ะ?” ตอนแรกที่เขาได้ยินว่าเยี่ยโจวมีคนที่ชอบแล้วซางจิ้นก็รู้สึกใจกระตุกอยู่เหมือนกัน แต่ก็เหมือนกับที่ซ่างหมิงบอก ถ้าเยี่ยโจวมีคนที่ชอบแล้วจริงๆ เป็นไปไม่ได้หรอกที่เขาที่อยู่ใต้ชายคาเดียวกับเยี่ยโจวมากกว่าหนึ่งปีจะไม่พบเบาะแสใดๆ

 

งั้นฉันก็ขอโทษที่มาขัดอารมณ์ชิลๆ ของนายนะ” ซ่างหมิงเกลียดความมั่นใจไร้ขีดจำกัดของซางจิ้นมากจริงๆ “ถ้านายมั่นใจขนาดนั้นคงไม่ว่าถ้าเยี่ยโจวจะไปเดตกับถังตงตงที่สวนสนุกวันที่ 20 นี้ใช่มะ?”

 

ซางจิ้นสำลักอย่างหาได้ยาก

 

ซ่างหมิงหัวเราะหึหึก่อนจะวางสายไป

 

ในตอนนั้นเยี่ยโจวที่ถูกเพื่อนทรยศจามขึ้นมากลางห้องสมุด

 

เขามองวันที่ อีกตั้งสิบวันกว่าจะถึงวันที่ 20

 

ทำไมสวนสนุกต้องเปิดวันที่ 20 ด้วยนะใครจะไปเที่ยวเล่นวันสอบไฟนอลทำไมไม่เปิดตอนต้นเดือน!

 

เยี่ยโจวนอนลงกับโต๊ะ ขยี้ตาแล้วก็อดไม่ได้ที่จะหยิบมือถือขึ้นมา นิ้วของเขาเลื่อนดูรายชื่อผู้ติดต่อในวีแชท รูปของซางจิ้นถูกเปลี่ยนเป็นดอกสตรอว์เบอร์รี่ เยี่ยโจวแอบอิจฉาต้นสตรอว์เบอร์รี่ต้นนั้นหน่อยๆ เพราะซางจิ้นดีกับมันเหลือเกิน ตอนแรกเยี่ยโจวก็มอบต้นอ่อนสตรอว์เบอร์รี่ด้วยคิดว่าซางจิ้นจะดูแลแบบสบายๆ ใครจะคิดว่าหมอนั่นจะดูแลด้วยความรักปานนั้น

 

หลังจากที่เรียนทุกคลาสเสร็จที่ม. เขาก็ไม่ได้เห็นซางจิ้นมาสองวันแล้ว

 

ซางจิ้นไม่ได้ติดต่อเขา เขาเองก็ไม่ได้เป็นฝ่ายติดต่อซางจิ้นไปก่อน

 

ไม่ใช่ว่าเขาไม่อยากทำ แต่เขาทำไม่ได้

 

ตัวเขาในตอนนี้ยังไม่มีค่าพอจะตอบสนองความรักตรงไปตรงมาของซางจิ้นหรอก

 

เยี่ยโจวไม่อยากให้มีความรู้สึกไม่ชัดเจนระหว่างเขากับซางจิ้น ถึงความไม่ชัดเจนนี้จะเป็นสิ่งที่เขาเรียกว่ารักแรกพบ ถึงเจ้าของความรักแรกพบของเขาจะไม่ได้มีน้ำหนักอะไรมากในหัวใจก็ตาม

 

ในความคิดของเขา เขาต้องเคลียร์เรื่องทุกอย่างให้ได้ถึงจะสามารถไปพบกับซางจิ้นเพื่อให้คำตอบโดยที่ไม่รู้สึกผิดหรือรู้สึกถึงภาระใดๆ

 

แต่ทำไมวันที่ 20 มันอีกนานจังวะ!!

 

เยี่ยโจวทึ้งหัวของตัวเอง อยากให้ตัวเองมีไทม์แมชชีนเสียจริง เขาหลับตาแล้วก็ลืมขึ้นมาใหม่ ทันใดนั้นก็ย้อนกลับไปศตวรรษที่ 20 ซะเลย

 

การสอบไฟนอลมาถึงในตอนที่สตรอว์เบอร์รี่ลูกแรกเติบโตขึ้นมาเท่าขนาดของเงินหยวน

 

วันแรกของสัปดาห์การสอบ รถซางเยี่ยที่เคยโดนนักศึกษาล้อมรอบถูกทิ้งร้าง กระทั่งคนที่เดินผ่านไปผ่านมายังอยากจะอยู่ห่างๆ ด้วยกลัวว่าถ้าเข้าไปใกล้จะโดนเทพแห่งความทุกข์หมองสาปให้เจอข้อสอบใบที่ยากที่สุด

 

หลังจากที่เห็นเยี่ยโจวกับซางจิ้น พวกเขาก็แอบเมียงๆ มองๆ ทั้งสองด้วยหางตา อยากรู้เหลือเกินว่าความสัมพันธ์ของทั้งคู่นั้นจะกลับมาเป็นเหมือนเดิมหรือยัง

 

แน่นอนอยู่แล้วว่าผลคือความผิดหวัง

 

หลังจากสอบติดๆ กันสามวันก็มีช่วงพักให้ วันที่ 20 ที่เยี่ยโจววาดหวังมานานมาถึงแล้วในช่วงพักนี้

 

ในวันเปิดสวนสนุก ดวงอาทิตย์ส่องแสงจ้า เยี่ยโจวที่ใส่หมวกเบสบอลนั่งรถเมล์ไปยังสวนสนุกกับซูอิ๋น

 

สีหน้าของเยี่ยโจวเป็นเหมือนปกติ ไม่มีความตื่นเต้นใดๆ แน่นอนว่าซูอิ๋นได้ยินเรื่องที่เยี่ยโจวทะเลาะกับซางจิ้นมา ใจหนึ่งเธอก็อยากรู้รายละเอียด อีกใจเธอก็กลัวว่าถ้าพูดขึ้นมาเยี่ยโจวจะไม่พอใจ พวกเขาเลือกที่จะคุยเรื่องของถังตงตงแทน “เยี่ยโจว คือถังตงตงกลัวผีมาก ฉันว่าจะเข้าบ้านผีสิงอ่ะ นายอดทนได้ไหม?”

 

อดทนอะไรนะ?”

 

แบบ… นายไม่น่าจะกลัวอะไรแบบนี้ใช่มะถ้าพวกนายสองคนกลัว มัน …”

 

เยี่ยโจวขัดเธอ “ฉันไม่กลัวหรอก

 

ดีแล้ว แล้วก็เยี่ยโจว…” ซูอิ๋นว่าอย่างสงสัย “ทำไมนายเหมือนจะไม่ค่อยตื่นเต้นเลย?”

 

เยี่ยโจวชี้แจง “จะเป็นงั้นได้ไงฉันรอวันนี้มานานแล้วนะ

 

จะมองทางไหนซูอิ๋นก็ไม่เห็นว่าจะเป็นแบบนั้น เยี่ยโจวไม่ได้อธิบายอะไรให้กับเธออีก เขาหันหน้ามองออกไปนอกหน้าต่างเงียบๆ

 

ตอนสิบเอ็ดโมง ทั้งสองลงมาจากรถเมล์ สวนสนุกเพิ่งเปิดแถมยังเป็นวันหยุดสุดสัปดาห์ ตรงทางเข้าเลยมีแต่คนจำนวนมาก

 

ถังตงตงใส่เสื้อยืดผ้าฝ้ายสีขาว ดูสะอาดตาเหมือนทุกครั้ง เขายิ้มและโบกมือให้กับซูอิ๋น พอเห็นเยี่ยโจวข้างๆ เธอ รอยยิ้มของเขาก็แข็งค้าง

 

หวัดดี ฉันชื่อเยี่ยโจว เราเคยเจอกันแล้วนะ” เยี่ยโจวใจกว้าง ปล่อยให้ถังตงตงจ้องพิจารณาตัวเองโดยรอจนถังตงตงเป็นฝ่ายมองไปทางอื่นก่อน

 

ซูอิ๋นดึงถังตงตงไว้ “ฉันบอกแล้วป่ะว่าจะพาเพื่อนมาด้วย?”

 

ถังตงตงมองเยี่ยโจวแล้วก็เอ่ยทักทายอย่างลังเล

 

ซูอิ๋นเดินตามหลังถังตงตง เอนตัวเข้าหาเยี่ยโจวแล้วกระซิบ “ต้องให้เวลาเขาหน่อย เขาสนิทกับคนยากแล้วก็นิ่งๆ กับคนที่ไม่สนิท ถ้าสนิทแล้วก็สบายๆ เลย

 

เยี่ยโจวพูดนิ่งๆ “ไม่เป็นไรหรอก

 

สำหรับตัวเขาในตอนนี้ ถังตงตงจะมีภาพลักษณ์เหมือนในจินตนาการหรือไม่ก็ไม่ใช่เรื่องสำคัญแล้ว

 

หลายๆ คนต่อแถวรอเล่นเครื่องเล่นหวาดเสียวระทึกๆ ในขณะที่ซูอิ๋นลากพวกเขาไปยังบ้านผีสิงที่ไม่ค่อยมีคนโดยไม่สนใจเสียงต่อต้านจากถังตงตง

 

ไม่มีทาง ไม่มีทาง!” ทั้งร่างของถังตงตงแผ่ออร่าการปฏิเสธออกมา แต่ซูอิ๋นก็ไม่ใจอ่อน หาวิธีทางจิตวิทยาตั้งใจจะกระตุ้นเขาให้ได้

 

โตเป็นหนุ่มขนาดนี้ยังกลัวผีอีก ตลกแล้วนายอยากให้ฉันสาวน้อยบอบบางคนนี้เข้าไปเหรอไม่รู้สึกผิดเลยหรือไง?”

 

เมื่อคำพูดนี้หลุดออกมาจากปาก ผู้ชายที่ตอนแรกสองจิตสองใจหน้าบ้านผีสิงก็ค่อยๆ ไปต่อแถวเงียบๆ

 

เยี่ยโจวยกยิ้ม สาวน้อยบอบบางที่ไหนจะแข็งแกร่งปานนี้เขาเดินไปพูดขัด “ช่างเถอะ ถ้าเขาไม่ชอบก็ไม่ต้องไปเล่นหรอก

 

ในตอนนั้นถังตงตงมองหน้าเยี่ยโจวเหมือนเขากำลังมองพระพุทธเจ้า

 

แต่สุดท้ายถังตงตงก็ขัดซูอิ๋นไม่ได้ ยังไงเขาก็โดนลากเข้าไปในบ้านผีสิง

 

มีสาวๆ อีกกลุ่มเดินเข้าไปในบ้านผีสิงพร้อมกับพวกเขา

 

เยี่ยโจวเสียใจนิดหน่อย เดี๋ยวนี้ผู้หญิงกล้าหาญกว่าผู้ชายแล้ว คนที่เข้ามาส่วนใหญ่ก็มีแต่ผู้หญิง

 

ในฐานะที่เป็นผู้ชายสองคนในกลุ่ม เยี่ยโจวกับถังตงตงโดนผลักไปอยู่ด้านหน้า

 

บ้านผีสิงส่วนใหญ่มีลักษณะเหมือนๆ กันพวกมันจะมืด ที่นี่ก็เช่นกัน ไม่ใช่แค่มืดแต่ยังมีลมเย็นๆ พัดไปพัดมาเป็นช่วงๆ มีเพลงน่ากลัวตรงทางเข้า เยี่ยโจวเปิดไฟมือถืออย่างมีสติ ก้าวไปได้ไม่ถึงสองก้าว แขนของเขาก็ถูกเกาะ

 

จากแสงของโทรศัพท์เขาเห็นใบหน้าด้านข้างของถังตงตง เยี่ยโจวละสายตาแล้วทำการเดินไปยังทางออกต่อ

 

ทันใดนั้นก็มีอะไรสักอย่างสัมผัสกับหน้าผากของเขา เยี่ยโจวจับหน้าผากของตัวเองและใช้มือถือส่องไฟขึ้นไป มีมือชุ่มเลือดลอยอยู่ในอากาศ ในตอนนั้นเองที่ความมืดตรงทางเข้าในตอนแรกโดนฟ้าฝ่าให้สว่างวาบ แสงสีขาวทำให้ทั้งห้องสว่าง ทันใดนั้นแสงก็ดับไป ทั้งห้องมืดมิด แสงไฟที่สว่างขึ้นมาครู่เดียวมากพอที่จะทำให้คนในบ้านผีสิงเห็นเครื่องตกแต่งภายใน มีมือเท้าขาดๆ อยู่เหนือหัวของพวกเขา ทางด้านข้างมี “ศพ” ในชุดคนไข้ หลังจากเสียงฟ้าผ่าฟ้าร้องจบลงก็มีเสียงกรีดร้องทำลายความเงียบ เหมือนเป็นสัญญาณให้บ้านผีสิงทั้งหลังมีแต่เสียงกรีดร้องของสาวๆ ก้องไปมา

 

เยี่ยโจวไม่ได้กลัวของตกแต่งเหนือหัว เขาสะดุ้งโหยงเพราะเสียงกรี๊ดนี่แหละ

 

หลังจากนั้นหูของเยี่ยโจวก็ได้ยินแต่เสียงสาวๆ กรี๊ดไปตลอดทาง ที่ทางออกเยี่ยโจวรู้สึกหัวบวมขึ้นมาเลย

 

หลังจากที่ออกมาทุกคนก็รู้สึกเหมือนชีวิตได้รับการปลดปล่อย

 

ซูอิ๋นสูดหายใจเข้าลึกๆ “เจ๋ง!”

 

เยี่ยโจวสงสัย “เธอเข้าไปในบ้านผีสิงแค่จะกรี๊ดอ่ะนะ?”

 

ใช่ นานๆ ทีฉันก็อยากระบายอารมณ์

 

ถังตงตงมีใบหน้าขาวซีด เกาะแขนเยี่ยโจวไว้ไม่ปล่อย

 

เยี่ยโจวมองซูอิ๋นแล้วก็ถาม “เขาโอเคไหม?”

 

ซูอิ๋นเกลียดความไม่เอาถ่านนี้ เธอจ้องเขม็ง หมอนี่ไม่รู้ได้ไง โอกาสดีแบบนี้ยังไม่โชว์ออฟอีก

 

ฉันจะไปซื้อน้ำหน่อย” พูดจบเยี่ยโจวก็กะว่าจะฝากถังตงตงไว้กับซูอิ๋น ซูอิ๋นถอนหายใจ “ฉันไปเอง

 

เยี่ยโจวพาถังตงตงไปนั่งตรงม้านั่งสาธารณะ หลังจากสงบใจอยู่สักพัก ถังตงตงก็เริ่มผ่อนคลาย สีหน้าเต็มไปด้วยความนับถือ “นายไม่กลัวเลยจริงๆ!”

 

เพราะมันเป็นของปลอมไง

 

ฉันรู้ว่ามันเป็นของปลอมแต่ก็กลัวอยู่ดี” ถังตงตงยิ้มอายๆ “มันดูอ่อนแอเนอะว่าไหม?

 

ไม่หรอก ทุกๆ คนมีเรื่องที่ตัวเองกลัวทั้งนั้นแหละ” เยี่ยโจวชี้ไปที่หมาตัวเล็กๆ ที่เดินผ่านหน้าไป “ดูผู้ชายคนนั้นสิ เขาตัวสูงมากๆ แต่พอเจ้าหมาตัวเล็กนั่นเดินผ่านก็ตัวเกร็งเชียว

 

ถังตงตงกะพริบตา จากนั้นเขาก็ยิ้ม “นายเป็นคนแรกที่บอกฉันแบบนั้นเลย

 

รอยยิ้มนี้เหมือนกับรอยยิ้มในมือถือของเขาเลย มันมีความน่ารักแบบสัตว์น้อยตัวเล็ก แต่มันก็แค่น่ารักเท่านั้น

 

ถังตงตงเหมือนจะกลัวแค่บ้านผีสิง เขาไม่ได้กังวลเรื่องเครื่องเล่นหวาดเสียวอื่นๆ เล่นไปครั้งเดียวก็รู้สึกว่ามันยังสนุกไม่พอ

 

ถังตงตงพูดอย่างตื่นเต้น “ไปเล่นกันอีกเถอะเยี่ยโจว

 

ซูอิ๋นเกือบอ้วกหลังจากที่เล่นโรลเลอร์โคสเตอร์เสร็จ เธอเอนหลังพิงกับม้านั่งเพื่อรอให้หัวใจที่เต้นระรัวกลับมาเป็นปกติ “พวกนายไปเลย ฉันไม่ไหวแล้ว!”

 

เยี่ยโจวไม่สบายใจถ้าจะปล่อยซูอิ๋นไว้คนเดียว “รอให้เธอพักก่อนค่อยไปเล่นกันอีกนะ

 

ซูอิ๋นผลักเขาสุดแรง “ฉันโอเค พวกนายไปกันเลย

 

เยี่ยโจวกล่าว “เธอจะทำเป็นแข็งแกร่งทำไมหืมพวกเราไม่ได้รีบอะไรนี่

 

ถังตงตงสนับสนุน “ใช่ นั่งอยู่เฉยๆ น่า ฉันเดินไปดูหน่อย เดี๋ยวจะซื้ออะไรมาให้ดื่มนะ

 

หลังจากที่ถังตงตงเดินหายไป ซูอิ๋นก็ตบบ่าของเยี่ยโจวเบาๆ “ไม่เลว ความประทับใจของเขาที่มีให้กับนายอยู่ในเกณฑ์ดีเลยล่ะ

 

เยี่ยโจวหยอกเย้า “ไม่มีอะไรที่ฉันทำไม่ได้ เสน่ห์ของฉันไม่มีใครต้านทานได้หรอกนะ

 

นี่เป็นวันแรกที่สวนสนุกเปิด เยี่ยโจวกับพวกเขาใช้เวลาส่วนใหญ่ไปกับการเข้าแถว เวลาปิดทำการอยู่ที่ห้าโมงครึ่ง ตอนสี่โมงซูอิ๋นมองไปที่ชิงช้าสวรรค์ ในฐานะหัวหน้าทีม เธอเสนอ “ไปขึ้นชิงช้าสวรรค์ดีกว่า เราจะได้พักกันหน่อย

 

ดีๆ” ถังตงตงทุบขาของตัวเอง “วันนี้เหนื่อยมามากพอแล้ว

 

เยี่ยโจวมองตามสายตาของพวกเขาแล้วก็ได้เห็นชิงช้าสวรรค์ขนาดยักษ์ค่อยๆ หมุนขึ้นไปในอากาศ “ฉันไม่ขึ้นนะ

 

ซูอิ๋นประหลาดใจ “ทำไมล่ะ นี่มันชิงช้าสวรรค์นะ!” ชิงช้าสวรรค์เป็นตัวเด่นในการสร้างความโรแมนติก!

 

น่า ไม่จำเป็นหรอก” เยี่ยโจวจับโทรศัพท์ในกระเป๋ากางเกง “เดี๋ยวครั้งหน้าฉันค่อยมาใหม่

 

ถังตงตงหัวเราะ “เยี่ยโจว นายมีคนที่ชอบแล้วใช่ไหม?”

 

เยี่ยโจวยิ้ม ไม่ได้ปฏิเสธอะไร

 

เข้าใจแล้ว เข้าใจแล้ว!” ถังตงตงดึงซูอิ๋นที่ยังอยากพูดต่อไว้แล้วบอกว่า “แต่วันนี้มันโอกาสดีเลยนะ ทำไมไม่พาเธอมาด้วยล่ะ?”

 

ยังจีบไม่ติดเลยน่ะสิ

 

ถังตงตงตบบ่าของเยี่ยโจวเบาๆ “สู้เขาสหาย!”

 

ขอบคุณนะ แน่นอนอยู่แล้ว” ณ เวลานั้น เยี่ยโจวตัดสินใจได้ในที่สุด

 

 

 

.

 

 

 

ตัดสินใจได้แล้วคุณ!

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.034K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,417 ความคิดเห็น

  1. #5411 mjharuharu (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 25 เมษายน 2564 / 14:34
    รอเวลานี้มาเนิ่นนานแล้ว!
    #5,411
    0
  2. #5364 Mota27 (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 26 มกราคม 2564 / 01:08
    เย้ๆๆๆๆๆๆๆ
    #5,364
    0
  3. #5308 Apoptosis (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2563 / 17:59
    ตัดสินใจได้สักทีรีบไปง้อชางจิ้นเลยยยยย
    #5,308
    0
  4. #5262 Pieey3748 (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2563 / 23:41
    เย้!!!!
    #5,262
    0
  5. #5244 knunkim (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 29 กันยายน 2563 / 10:29
    เชื่อปะ.. ถังตงตงแอบชอบซูอิ๋นชัวร์
    #5,244
    0
  6. #5211 Fueled me (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 25 กันยายน 2563 / 23:25
    จุดพลุเลยดีมั้ยคะ;—;
    #5,211
    0
  7. #5130 AwkorMZ (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 13 กันยายน 2563 / 13:32
    อดคิดไม่ได้ว่าถังตงตงชอบซูอิ๋น
    #5,130
    0
  8. #5104 kanyaest (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2563 / 22:11
    ในที่สุดดดด
    #5,104
    0
  9. #5036 phat224468 (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2563 / 13:56
    ถังตงตงน่ารักมากเลย ไม่ได้น่าเอาเป็นแฟนแต่แบบเป็นเพื่อนที่ดี น่ารักก
    #5,036
    0
  10. #4998 miyuukiMF (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2563 / 12:50

    เย้!! ในที่สุด

    #4,998
    0
  11. #4952 Koma8 (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 01:11
    เหมือนชีวิตชั้นคอมพลีทเลยสหาย
    #4,952
    0
  12. #4906 อะหมีบอยด์มูฟเม้น (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 25 เมษายน 2563 / 11:19
    ถังตงตงก็น่ารักน้า เป็นเพื่อนกันเถอะ
    #4,906
    0
  13. #4507 Taetaemnae (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 7 มกราคม 2563 / 02:05
    พออ่านตอนนี้แล้ว สงสารน้อโจวแทน
    #4,507
    0
  14. #3981 MYDREAM9599 (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2562 / 11:43
    กลายเป็นเพื่อนกันเฉย5555
    #3,981
    0
  15. #3326 MB.임지수GOT7 (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 9 กันยายน 2562 / 07:45
    ฮือออออ ในที่สุดน้องก็รู้ใจตัวเองงงงงง//ปล.ตอนนี้น้องหล่อมาก อยู่กับตงตงแล้วโซหลัวไรขนาดนี้ แอบเขิน
    #3,326
    0
  16. #3266 ::Rabbit Hole:: (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 6 กันยายน 2562 / 08:59
    เย่โจวเวลาอยู่กับคนอื่น ดูหล่อมากอ่ะเพราะการกระทำกับคำพูดแหละ ตอนอยู่กับซางจิ้งเหมือนสูสีกันเลยดูไม่ปล่อยเสน่ห์ด้านนี้มากละมั้ง?
    #3,266
    0
  17. #3182 Maylyunho (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2562 / 17:44
    กลายเป็นสหายกันแล้วรักแรก เอ็นดูเย่โจว รู้ใจตัวเองแล้วนะ
    #3,182
    0
  18. วันที่ 18 สิงหาคม 2562 / 10:23
    โอ๊ย ฉันเกลียดความรู้ทันทั้งของพี่ซางกับโจวโจว /นี่มันคู่รักขั้นเทพในตำนานชัดๆ
    #3,077
    0
  19. #2995 เชิญนั่งค่ะขอบคุณค่ะ (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2562 / 15:42
    จุดพลุรอ TvT ปลื้มปริ่ม หลังจากที่เข็นกันมานาน
    #2,995
    0
  20. #2931 -เกม- (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2562 / 00:45
    ยีหัวน้อง ในที่สุด!
    #2,931
    0
  21. #2916 soul_in_my_life (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2562 / 22:56
    เย่โจวตอนนี้ดูหล่อมากกก ฮือออ
    #2,916
    0
  22. #2870 palllll (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2562 / 19:49
    ดีใจจจจจจจจ
    #2,870
    0
  23. #2827 Optimus31 (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2562 / 23:18
    น้องโจววว รู้ตัวสักทีนะลูกกก
    #2,827
    0
  24. #2811 NeNe (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2562 / 22:11
    รู้สึกตอนนี้เย่โจวหล่อและเท่จังเลย อยากซบ- 555555//ซางจิ้นมองด้วยหางตา
    #2,811
    0
  25. #2796 +:XiaoYue:+ (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2562 / 21:36
    โอ้ย พ่อคุณรู้ตัวเองซะทีนะหนูโจว
    #2,796
    0