[นิยายแปล/BL] ทุกๆ คนคิดว่าผมชอบเขาครับ (end)

ตอนที่ 51 : Chapter 51 | ผมไม่ชอบเขา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,796
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,010 ครั้ง
    19 ก.ย. 62

 

 

 

Chapter 51

 

 

 

.

 

 

 

เยี่ยโจวพบว่าช่วงนี้ซางจิ้นเริ่มแปลกๆ ไป เขานั่งมองต้นสตรอว์เบอร์รี่นานขึ้นในทุกๆ วัน

 

ทั้งสองกระถางมีดอกไม้เยอะมาก ซางจิ้นเอาสตรอว์เบอร์รี่ออกมาจากกรงแบบไม่เหน็ดเหนื่อย คอยแหวกใบไม้ดูดอกไม้แต่ละดอกเสมอๆ

 

เยี่ยโจวถามอย่างสงสัย “นายดูอะไรอ่ะ?”

 

ซางจิ้นตอบกลับหน้าตาย “ชมดอกไม้

 

ชมเสร็จยังล่ะไม่ไปห้องสมุดเหรอ?” เยี่ยโจวดูเวลา บ่ายวันศุกร์ไม่มีเรียน เมื่อทั้งสองกินมื้อเที่ยงเสร็จก็จะไปห้องสมุดด้วยกัน เขาไม่คิดว่าซางจิ้นจะโดนต้นสตรอว์เบอร์รี่ฉุดรั้งเอาไว้แบบนี้ เขาเริ่มเสียใจที่มอบต้นอ่อนสตรอว์เบอร์รี่ให้อีกฝ่ายอีกครั้ง

 

โอเค” ซางจิ้นดูจนมั่นใจแล้วว่าสตรอว์เบอร์รี่แข็งแรงดีไร้แมลงก็เดินไปล้างมือ เขาหยิบหนังสือเรียน มุ่งหน้าไปที่ห้องสมุดกับเยี่ยโจว

 

เดินผ่านทางแยกซางจิ้นก็เห็นร้านค้าเล็กๆ อยู่ไม่ไกล เขากล่าว “รอตรงนี้นะ ฉันไปซื้อลูกอมแปป

 

กินเยอะเดี๋ยวก็ฟันผุหรอก!”

 

ซางจิ้นทำเป็นไม่ได้ยินและเดินไปที่ร้านนั้น

 

ตากแดดเดือนมิถุนาอยู่สักพักเยี่ยโจวก็หาร่มไม้เข้าไปหลบด้านใต้ เขาหยิบเอามือถือออกมาไถดูเพื่อนๆ เล่น

 

เยี่ยโจว ฉันหานายมาสองวันแล้ว!”

 

เยี่ยโจวเงยหน้าขึ้น ซูอิ๋นถือร่มเดินตรงมาใต้เงาไม้ เธอเก็บร่มไปแล้วพูดว่า “ไปนั่งคุยกันตรงนู้นไป

 

เอ่อ” เยี่ยโจวยังไม่ทันอ้าปากพูดอะไรก็โดนกึ่งผลักกึ่งลากไปตรงม้านั่งหินข้างๆ สวนป่าไผ่

 

จำที่ฉันบอกครั้งก่อนได้ไหม?”

 

เยี่ยโจวหยิบมือถือออกมาก่อนจะรีบร้อนส่งข้อความบอกกันซางจิ้นพร้อมๆ กับตอบซูอิ๋น “ว่า?”

 

สวนสนุกขนาดใหญ่ตรงเขตใต้จะเปิดวันที่ 20 มิถุนานี้ ฉันสัญญาว่าจะไปกับถังตงตง นายจะไปเปล่า?” ซูอิ๋นพูดอย่างมีชีวิตชีวา เธอหยิบเอาโทรศัพท์ออกมาเพื่อเปิดเว็บไซต์ให้ดู “ฉันเคยส่งไปให้แล้วนี่ไม่ได้ดูเหรอ?”

 

หลายวันก่อน ซูอิ๋นเหมือนจะส่งเว็บมาให้ดูจริงๆ ตอนนั้นเขาคิดว่าซูอิ๋นส่งงานมาให้ ไม่แม้แต่จะกดเปิดลิงค์ด้วยซ้ำ

 

ตกลงนายจะไปไหม?”

 

เยี่ยโจวไม่ได้ตอบกลับในทันที

 

ซูอิ๋นเลิกคิ้ว “นายไม่ได้ไปชอบคนอื่นแล้วใช่ไหมเนี่ย?”

 

เยี่ยโจวรีบตอบ “เธอ… เธอพูดอะไรเนี่ยจะเป็นงั้นได้ไง!”

 

ถ้าฉันถามนายเมื่อปีก่อนว่าจะไปเจอถังตงตงไหม นายจะพยักหน้าทันทีแบบไม่ลังเลเลย ทำไมตอนนี้นายเงียบไปงั้นอ่ะ?”

 

เยี่ยโจวกระแอมแล้วหลบตา “ฉันกำลังคิดอยู่ว่า 20 มิถุนาเป็นช่วงสอบ ฉันอยากอยู่อ่านหนังสือน่ะ

 

ซูอิ๋นยังสงสัย “จริงเหรอ?”

 

จริงสิ จริงอยู่แล้ว” เยี่ยโจวลุกขึ้นแล้วเดินไปตรงทางแยก

 

ซูอิ๋นดึงเขาไว้แล้วถามว่า “ฉันมีรูปใหม่ของถังตงตงอ่ะ ยังอยากแลกรูปซางจิ้นกับฉันไหม?”

 

เยี่ยโจวหยุดฝีเท้า เขาบอกไม่ได้ว่าความรู้สึกในใจตอนนี้มันคืออะไรเขาอยากบอกว่าไม่แลกแต่มันจะแปลว่าเขาเปลี่ยนใจแล้วหรือเปล่าเขานั่งลงอีกครั้งและหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา

 

นายอยู่กับซางจิ้นแล้วนี่ ต้องมีรูปหน้าเขาแบบ HD แล้วป่ะ?” ซูอิ๋นเปิดบลูทูธในมือถือแล้วเลื่อนหาในอัลบั้ม “ฉันไม่อยากได้รูปแอบถ่ายเบลอๆ แบบครั้งก่อนแล้ว

 

มีรูปของซางจิ้นในมือถือของเยี่ยโจวแหละ เป็นรูปที่เขาถ่ายสองพี่น้องตอนที่ซางโยวโยวมาคราวก่อน

 

ซูอิ๋นยื่นโทรศัพท์มาให้ตรงหน้า “นายอยากได้รูปถังตงตงอันไหนล่ะ?”

 

เยี่ยโจวเก็บมือถือใส่กระเป๋า เขาไม่อยากส่งรูปของซางจิ้นกับซางโยวโยวให้คนอื่นเลย เขาทำเป็นหงุดหงิดแล้วบอกไปว่า “ฉันจะไปมีรูปของซางจิ้นได้ยังไงคนอื่นอาจจะไม่รู้แต่เธอไม่เข้าใจเนี่ยนะก็ไม่ใช่ว่าเธอไม่รู้นี่ว่าฉันเกลียดซางจิ้นขนาดไหน ซางจิ้นคือศัตรูของฉัน ถ้าไม่มีเรื่องอะไรฉันจะไปถ่ายรูปศัตรูทำไม!” ทันทีที่พูดจบประโยคเยี่ยโจวก็กลัวว่าอีกฝั่งจะไม่เชื่อและแย่งมือถือของเขาไปดู เขาหยิบกระเป๋าขึ้นมาแล้วเดินหนีแบบไม่หันหลังกลับไปมอง

 

เอ๋… อะไรเล่า!” ซูอิ๋นจิ๊ปาก “ไม่มีก็ไม่มีสิ จะเดินหนีทำไมหา?”

 

เยี่ยโจวเดินไปใต้ต้นไม้ตรงทางแยกแต่ก็ไม่เห็นซางจิ้น ซางจิ้นไม่ได้เดินไปหาเขาแถวสวนป่าไผ่เช่นกัน เขาไม่ได้ซื้อของอยู่ใช่ไหมเขากดโทรออก โทรศัพท์ดังสองครั้งก่อนที่ซางจิ้นจะรับสาย

 

ซางจิ้นนายอยู่ไหนอ่ะ?”

 

ทางเข้าห้องสมุด

 

ทำไมไม่รอฉันล่ะฉันบอกแล้วนี่ว่าอยู่แถวสวนป่าไผ่!”                                              

 

เดินไปดูแล้วแต่หาไม่เจอ

 

งั้นเดี๋ยวฉันไปหานายเลย” เยี่ยโจววางสายแล้วเม้มปาก ที่ๆ ซูอิ๋นกับเขาอยู่ตะกี้อยู่ด้านหน้าสวนป่าไผ่เลย หาง่ายจะตาย ซางจิ้นต้องสายตาไม่ดีขนาดไหนถึงมองไม่เห็นน่ะ?

 

อย่างไรก็ตาม เมื่อครู่ที่ฟังเสียงของซางจิ้น ทำไมเขาได้ยินเสียงใบไม้นะวันนี้ลมก็ไม่ได้แรง มีแค่การบูรต้นสูงอยู่ด้านหน้าทางเข้าห้องสมุด เขาหูฝาดงั้นเหรอเยี่ยโจวส่ายหัวแล้วรีบเดินไปทางห้องสมุด

 

เยี่ยโจวจากไปได้ไม่นาน ซางจิ้นก็เดินออกมาจากสวนป่าไผ่ที่พวกเขาเพิ่งคุยกัน

 

ตอนที่ซื้อลูกอมมาเขาก็เห็นข้อความจากเยี่ยโจว ในตอนนั้นเขาไม่ได้คิดอะไรมากและเดินตรงมาที่สวนป่าไผ่ สุดท้ายเขาก็ได้ยินเสียงอันคุ้นเคยก่อนที่จะไปถึง

 

คำพูดสั้นๆ ไม่ต้องมีคำอธิบาย เมื่อเอาไปเชื่อมโยงกับท่าทางแปลกๆ หลายอย่างของเยี่ยโจวเมื่อปีก่อน ซางจิ้นก็สามารถทำความเข้าใจกับเหตุการณ์ส่วนใหญ่ได้

 

ไม่แปลกใจเลยที่เยี่ยโจว คนที่ไม่เคยข้องแวะกับเขามาก่อนในปีแรกจะมาแอบถ่ายรูปของเขา

 

ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมพอความแตก เขาจะอธิบายเรื่องตรงนี้ซ้ำไปซ้ำมาด้วยความโมโห

 

เรื่องที่ตลกที่สุดคือการที่เขามองว่าคำอธิบายของเยี่ยโจวเป็นการสร้างเรื่องมาแก้ตัว กลับกลายเป็นว่าเขาคือคนที่เริ่มมอบความรู้สึกให้ฝ่ายนั้นก่อน

 

ถ้าทุกอย่างเริ่มขึ้นจากความเข้าใจผิด งั้นความสัมพันธ์ต่อๆ มาล่ะ ความรู้สึกที่เยี่ยโจวมีอันไหนเป็นของจริง อันไหนเป็นเรื่องโกหก?

 

ซางจิ้นแค่นยิ้ม ศัตรู?

 

เมื่อเมล็ดพันธ์แห่งความสงสัยเติบโตขึ้นมาแล้ว ซางจิ้นก็ไม่ได้มองว่าเป็นเรื่องง่ายๆ อีก

 

บ่ายวันนั้นซางจิ้นไม่ได้ไปที่ห้องสมุดแต่กลับไปที่หอพักเลย

 

กระถางใส่ต้นสตรอว์เบอร์รี่ทั้งสองตั้งเด่นอยู่ที่เดิม ตอนแรกเขาตั้งหน้าตั้งตารอให้มันออกดอกออกผลมาก พอถึงวันเกิดของเยี่ยโจวจะได้ยกสตรอว์เบอร์รี่ทั้งกระถางให้กับอีกฝ่าย

 

เพราะเยี่ยโจวเคยบอกว่าของขวัญไม่ใช่เรื่องของราคาแต่เป็นความตั้งใจที่ใส่ลงไป

 

สำหรับผู้ชายอย่างซางจิ้น เป็นเรื่องยากกว่ามากที่เขาจะลงทุนด้วยความใส่ใจไม่ใช่ด้วยเงิน

 

แต่ทั้งหมดนี่ก็เป็นเพราะคำพูดของเยี่ยโจวที่ทำให้ซางจิ้นมุ่งมั่นกับบางอย่างเป็นครั้งแรก

 

ทำไมไม่บอกล่ะว่าจะกลับมา?”

 

ซางจิ้นหันหน้าไป ใจอยากจะออกปากถามแต่เมื่อเผชิญหน้ากับรอยยิ้มของเยี่ยโจว เขาก็ได้แต่ทำหน้านิ่งแล้วบอกว่า “มึนหัวนิดหน่อยเลยกลับมาน่ะ

 

เยี่ยโจวพูดด้วยความกังวล “มึนหัวนายโอเคไหม?”

 

ซางจิ้นจ้องดวงตาของเยี่ยโจวตรงๆ ความเป็นห่วงในนั้นไม่ใช่ของปลอม เขาพูดเสียงเบา “ฉันอาจจะนอนไม่พอ

 

งั้นคืนนี้นายก็ควรเข้านอนไวๆ หน่อย” เยี่ยโจววางกระเป๋าลง หยิบหนังสือที่ยืมออกมาเรียงบนชั้น “กินอะไรหรือยังถ้านายไม่โอเคให้ฉันไปซื้อมาให้ไหม?”

 

เยี่ยโจว

 

หืม?”                                           

 

ไม่มีอะไร ไม่ต้องหรอก เดี๋ยวอีกแปปฉันลงไปซื้อเอง” ซางจิ้นเดินออกไปแล้วเหลือบมองในห้องด้วยหางตา เยี่ยโจวเดินผ่านโต๊ะของเขาแล้วก็หยิบแก้วที่ตกขึ้นมาวางดีๆ การกระทำใส่ใจเล็กๆ น้อยๆ แบบนี้มันหลอกไม่ได้หรอกต่อให้อยากทำน่ะ

 

ซางจิ้นมองต้นสตรอเบอร์รี่บนแสตนด์วางดอกไม้แล้วก็ถือกรงลงไปด้านล่าง

 

หลังจากมื้อเย็น ซางจิ้นก็หยิบเอากระถางต้นสตรอว์เบอร์รี่ไปแถวสวนป่าไผ่ที่ไปมาในตอนเที่ยง แสงจันทร์กระทบกับโต๊ะหิน ซางจิ้นหยิบเอากระถางที่เต็มไปด้วยดอกไม้เล็กๆ มากมายออกมาวางลงใจกลางโต๊ะแล้วส่งข้อความไปให้เยี่ยโจว

 

ตอนที่เยี่ยโจวได้รับข้อความจากซางจิ้น เขากำลังคิดอยู่เลยว่าทำไมซางจิ้นกินข้าวเย็นนานจัง กินตั้งแต่พระอาทิตย์ยังไม่ตกยันฟ้ามืด ตอนนี้หมอนั่นส่งข้อความมาบอกให้ออกไป ทำเอาคนอื่นสับสนจริงๆ

 

สำหรับคำขอของคนอื่น เยี่ยโจวไม่เคยถามว่าทำไม ครั้งนี้ก็เช่นกัน ซางจิ้นบอกให้เขาออกไป ไม่ต้องถามอะไรเพิ่มเขาก็รีบออกไปที่สวนป่าไผ่ด้วยจักรยานด้วยกลัวว่าอีกฝ่ายจะมีเรื่องอะไรเร่งด่วน

 

ที่สวนป่าไผ่ เยี่ยโจวเห็นซางจิ้นนั่งอยู่ตรงม้านั่งหินที่เขานั่งอยู่เมื่อตอนเที่ยง แสงจันทร์อ่อนๆ ตกกระทบตัวของซางจิ้น ให้ความรู้สึกโศกเศร้าอย่างอธิบายไม่ถูก

 

เยี่ยโจวจอดจักรยานพิงไว้ด้านหนึ่ง ใบไม้ส่งเสียงกรอบแกรบเมื่อเขาก้าวเหยียบลงไป

 

มาแล้วเหรอ

 

เยี่ยโจวนั่งลงข้างๆ เขา “เป็นอะไรหรือเปล่ามีเรื่องที่พูดในหอไม่ได้เหรอ?”

 

ซางจิ้นเด็ดดอกสตรอว์เบอร์รี่สองดอกออกมาและยื่นให้กับเยี่ยโจว

 

เหย นายทำอะไรน่ะ!” เยี่ยโจวไม่ได้รับมา ใช้ชีวิตอยู่กับซางจิ้นทั้งวันทั้งคืนแบบนี้ เยี่ยโจวรู้ดีว่าซางจิ้นรักดอกไม้พวกนี้ขนาดไหน แต่ ณ ตอนนั้นหมอนั่นไม่ได้ลังเลที่จะเด็ดดอกไม้สองดอกออกมาเลย

 

ถึงจะไม่ใช่ดอกไม้ป่าก็เถอะ

 

เยี่ยโจว: “???”

 

ซางจิ้นมองกระถางต้นสตรอว์เบอร์รี่ “ตอนที่นายยกมันให้ฉัน เจ้าตัวเล็กนี่มีใบอยู่แค่สามสี่ใบ มันบอบบางมากแต่ก็แข็งแกร่ง ลมฝนทำให้มันล้มไม่ได้ นกกับแมลงทำลายมันไม่ได้

 

เยี่ยโจวยิ้ม “เพราะนายดูแลดีไง ถ้านายไม่สนใจตอนที่มันตกลงไป นายจะเห็นดอกไม้สวยๆ ในวันนี้ได้ยังไง?”

 

งั้นมั้ง บางครั้งผลที่แตกต่างก็เกิดขึ้นได้จากหนึ่งความคิด” ซางจิ้นยัดดอกไม้สองดอกนั้นเข้าไปในมือของเยี่ยโจว “วันนี้ก็เหมือนกัน พวกเราจะเป็นยังไงต่อไปก็อยู่ที่นายแล้ว

 

นาย… นายกำลังพูดเรื่องอะไร …”

 

ซางจิ้นสูดหายใจเข้าไปลึกๆ ก่อนหน้านี้เขาเตรียมตัวเตรียมใจมาพร้อมแล้ว แต่พอได้ยินเรื่องในวันนี้ ไม่ว่าเขาจะเก็บซ่อนอารมณ์ได้เก่งแค่ไหน เขาก็ทำเป็นไม่มีอะไรเกิดขึ้นไม่ไหวเมื่อเผชิญหน้ากับเยี่ยโจว

 

กระทั่งคำพูดที่เขาโพล่งออกไปในตอนนี้ยังหลุดออกไปโดยสัญชาตญาณ เห็นได้ชัดว่าเขาสามารถทำให้มันดูดีกว่านี้ได้

 

พวกเราเริ่มต้นด้วยความเข้าใจผิดแต่ฉันจริงจัง” ซางจิ้นสบตากับเยี่ยโจว “เยี่ยโจว ฉันชอบนายจริงๆ เหมือนกับสตรอว์เบอร์รี่นี่ ไม่ว่าจะมีลมฝน นกหรือหนอนอะไรขนาดไหนระหว่างพวกเรา ฉันก็จะไม่ยอมแพ้…”

 

ดวงตาของเยี่ยโจวเบิกกว้าง เขาลุกขึ้นยืนทันที ริมฝีปากของเขาสั่นแบบไม่รู้ตัว หัวโล่งไปหมด เขาไม่เคยคิดเลยว่าซางจิ้นจะมาสารภาพรักกับตัวเอง

 

แล้วถ้าวันหนึ่งซางจิ้นเดินมาสารภาพรักกับนาย?

 

คำพูดของซ่างหมิงดังขึ้นมาในหัว

 

ไม่… ไม่มีทาง” เยี่ยโจวหลุดพูดออกมาเบาๆ “ฉันบอกนายไปแล้วนี่ว่าฉันไม่ได้ชอบนายนายจะมา…”

 

ซางจิ้นก้มหัวลง ความมืดมิดแทบจะกลืนกินแววตา เขาถาม “ถังตงตงหรือเปล่านายชอบถังตงตงมาตลอดใช่ไหม?”

 

เยี่ยโจวประหลาดใจ “นายรู้ได้ยังไง?”

 

เป็นเรื่องจริงสินะ” ซางจิ้นหัวเราะเย้ยหยันโดยที่ไม่ได้ให้คำอธิบายแต่กล่าวต่อไปว่า “เยี่ยโจว นายพูดเสมอว่านายเอาชนะฉันไม่ได้ ผิดแล้ว ครั้งนี้ฉันยอมแพ้

 

 

 

.

 

 

 

จุกๆ กันไป

คนที่รู้สึกก่อนเจ็บกว่าตลอดเลย T_T

(ชื่อตอนก็ผมไม่ชอบเขาพอดี เจ่บ)

 

เรามีตัวเลือกให้ค่ะ

อยากอ่านวันละตอนหรืออยากให้เราแปลรัวๆ ยาวๆ จนจบดราม่าละมาลงทีเดียวคะ จริงๆ ก็ไม่กี่ตอนหรอก อ่านๆ ลุ้นๆ มันก็ได้ฟิลอีกแบบนะ 55555555555555555555

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.01K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,416 ความคิดเห็น

  1. #5405 Panggggggggggg (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 14 เมษายน 2564 / 13:49
    พึ่งสังเกตชื่อตอน โฮ ชั้นพลาดไปเยอะเลยนะเนี่ย
    #5,405
    0
  2. #5399 PiyaaRr (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 3 เมษายน 2564 / 16:33
    โอ้ว เศร้าใจแทน
    #5,399
    0
  3. #5337 buanaknam (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2563 / 19:11
    แง ใจเจ็บเลยจริงๆ
    #5,337
    0
  4. #5305 Apoptosis (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2563 / 17:22
    เยี่ยโจววววหนูวววว อยากจับมาเค้นๆเขย่าคออออ
    #5,305
    0
  5. #5243 knunkim (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 29 กันยายน 2563 / 10:19
    ม่ายยยยยย ทำไมต้องไม่ซื่อตรงกับความรู้สึกของตัวเองด้วย
    #5,243
    0
  6. #5208 Fueled me (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 25 กันยายน 2563 / 23:07
    เนี่ยเยี่ยโจวอย่าหลอกตัวเองนะ
    #5,208
    0
  7. #5102 kanyaest (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2563 / 21:55

    แงงงงไม่เอาาาาเยี่ยโจวอย่าทำอย่างนี้
    #5,102
    0
  8. #4903 อะหมีบอยด์มูฟเม้น (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 25 เมษายน 2563 / 11:00
    โอย ปวดร้าวววว
    #4,903
    0
  9. #4682 MiwW27.07✪ (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2563 / 00:35
    ฮ่อกกกก ; - ; ซางจิ้นน
    #4,682
    0
  10. #4668 227onfire (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 28 มกราคม 2563 / 16:54
    เฮียซาง ;_;
    #4,668
    0
  11. #4503 Taetaemnae (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 7 มกราคม 2563 / 01:42
    ฺฮึบน้ะ อรึก
    #4,503
    0
  12. #3991 lills (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2562 / 10:19
    อมก ซางจิ้นนนนนแสนเท่
    #3,991
    0
  13. #3970 mssss (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2562 / 13:26
    อย่าพี่งท้อน้า น้องเเค่ซึน เเงงงงง
    #3,970
    0
  14. #3707 Lucky-Puppy (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2562 / 09:25
    ฉงฉานนนนนนนน แอแง
    #3,707
    0
  15. #3647 M.U.P (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2562 / 18:53
    โอ้ย แงงงงสงสารซางจิ้น เยี่ยโจวแค่ไม่รู้ใจตัวเอง
    #3,647
    0
  16. #3402 Aonan Woraporn (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 21 กันยายน 2562 / 14:33
    งืออออออออ เยี่ยโจวยอมรับความรู้สึกสักที ;-;
    #3,402
    0
  17. #3323 MB.임지수GOT7 (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 9 กันยายน 2562 / 07:29
    สงสารป้อเจ้าาาาาาาาาา ฮือ
    #3,323
    0
  18. #3263 ::Rabbit Hole:: (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 6 กันยายน 2562 / 08:46
    พระเจ้า ;-;
    #3,263
    0
  19. #3188 fristlove (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2562 / 19:04
    ซางจิ้น ตอนนี้อย่างเท่อะ โจวโจวคนปากแข็ง รีบๆยอมรับว่านายก็ชอบเค้าสิ
    #3,188
    0
  20. #3176 Maylyunho (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2562 / 13:44
    โธ่ ซางจิ้น เย่โจวก็แค่คนซึนที่ปากแข็ง อดทนอีกนิดนะ
    #3,176
    0
  21. #3117 Crema' (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2562 / 22:59
    เอ้าาาา แเอ้าาาาาาาาาาาาา
    #3,117
    0
  22. วันที่ 18 สิงหาคม 2562 / 10:06
    เราเข้าใจทั้งโจวโจวกับซางจิ่น /เป็นเรื่องเเรกที่อยากตีก้นน้องแรงๆสัก 3 ที ดีที่พี่ซางแกสารภาพก่อนนะ รีบรู้ใจตัวเองได้แล้ว
    #3,075
    0
  23. #2994 เชิญนั่งค่ะขอบคุณค่ะ (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2562 / 15:17
    ซางจิ้นนนนนนน แงงงงงงงง
    #2,994
    0
  24. #2958 sci-ch (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2562 / 12:34
    ไม่นะ ได้โปรด รู้ใจตัวเองสักทีเยี่ยโจว ขอร้องเถอะนะ
    #2,958
    0
  25. #2776 -เกม- (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2562 / 20:43
    ทีละตอนมาเรื่อยๆเลยค่ะ มาลุ้นไปเ้วยกัน หง่าก เจ้าบือเง้ย!
    #2,776
    0