[นิยายแปล/BL] ทุกๆ คนคิดว่าผมชอบเขาครับ (end)

ตอนที่ 49 : Chapter 49 | ผมไม่ชอบเขา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,646
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 986 ครั้ง
    19 ก.ย. 62

วันนี้อัพสองเรื่องอ่ะ ตกใจอ่ะดิๆๆๆๆๆๆ /ผิดมาก

 

 

 

Chapter 49

 

 

 

.

 

 

 

ซ่างหมิงจากไปได้ไม่ถึงสองวัน สตรอว์เบอร์รี่ที่ซางจิ้นเฝ้าดูแลมาเนิ่นนานในที่สุดก็เริ่มแตกใบอ่อน

 

มันเป็นเช้าที่สดใส ซางจิ้นลืมตาขึ้นมาและโดดลงจากเตียง เดินไปที่หน้าต่างพร้อมกับบีบยาสีฟันไปด้วย เขาขยับใบไม้ใบใหญ่ด้านบนเผยให้เห็นดอกตูมเล็กๆ จำนวนหนึ่งที่ซ่อนอยู่ใต้เงา ความสุขวูบผ่านหัวใจของซางจิ้น เขาวางแปรงสีฟันไว้ด้านข้างแล้วไล่มองใต้ใบทีละใบ น่าเสียดายที่ต้นสตรอว์เบอร์รี่มีแต่ดอกตูมพวกนั้น

 

ซางจิ้นรีบเดินไปที่อ่างล้างมือและจัดการตัวเองอย่างรวดเร็ว เขาหยิบมือถือมาถ่ายรูปดอกตูมแรกที่ต้นสตรอว์เบอร์รี่ต้นนี้ผลิดอกออกมา

 

ทำไรน่ะ?” เยี่ยโจวปรากฎตัวขึ้นมาจากด้านหลัง ต้นสตรอว์เบอร์รี่ในกระถางของเขามีใบใหญ่มากจนแทบปกคลุมกระถางสิบเซนไปเสียหมด “คือแบบ สองวันนี้ฉันเหมือนจะลืมสักอย่างไป น่าจะลืมเปลี่ยนกระถางมันนี่แหละ

 

ฉันมีกระถางเหลือนะ วางไว้ใต้โต๊ะน่ะ ข้างในมีดินอยู่แล้ว” วันที่ซางจิ้นย้ายกระถางต้นสตรอว์เบอร์รี่ เขาอยากเปลี่ยนให้เยี่ยโจวไปด้วยเลยแต่ก็คิดว่าตอนที่เยี่ยโจวให้สตรอว์เบอร์รี่เขามาหมอนั่นบอกว่านี่คือการแข่งขัน ไปยุ่งคงไม่ดีเท่าไหร่ อย่างไรก็ตามตอนที่ซื้อกระถางเขาก็ซื้ออีกอันมาเผื่อให้เยี่ยโจว ด้วยกลัวว่าเยี่ยโจวจะรู้สึกเป็นภาระ ซางจิ้นกล่าวต่อ “ซื้อหนึ่งแถมหนึ่ง ใช้ให้คุ้มค่าก็แล้วกัน

 

เยี่ยโจวหัวเราะ ไม่คิดจะเปิดเผยอีกฝ่าย “งั้นนั่นก็หนึ่งในความรับผิดชอบของฉันเลย

 

สตรอว์เบอร์รี่ฉันมีดอกตูมแล้ว

 

หา?” เยี่ยโจวกึ่งนั่งกึ่งยืนอยู่ด้านหน้าหน้าต่างและมองต้นสตรอว์เบอร์รี่ของซางจิ้น มีดอกดูมเล็กๆ มากมายใต้ใบไม้อยู่จริง หลังจากที่ดูแล้วเยี่ยโจวก็รีบพลิกดูกระถางของเขาบ้าง แต่ภายใต้ใบไม้ใหญ่ไม่มีสัญญาณของดอกตูมเลยสักนิด เยี่ยโจวเริ่มพิจารณาตัวเอง ความใส่ใจที่เขามีให้ต้นสตรอว์เบอร์รี่มีน้อยไปจริงๆ แม้ว่าต้นสตรอว์เบอร์รี่จะเติบโตอย่างเข้มแข็งแต่ใบไม้โตแล้วมันยังไงล่ะเขาปลูกต้นสตรอว์เบอร์รี่แต่ไม่คิดจะซื้อกระถางต้นไม้ดีๆ การออกดอกเลยช้ากว่าไปก้าว ผลเลยทำให้เขาตามหลังซางจิ้น สุดท้ายแล้วเขาก็เป็นฝ่ายเลินเล่อ บอกว่าจะแข่งแต่สุดท้ายก็มีแค่ซางจิ้นที่ใส่ใจ

 

แม้ว่าเยี่ยโจวจะรู้สึกล้มเหลวแต่เขาก็ไม่อยากเสียเวลาเปล่า เขาหยิบกระถางที่เหลืออยู่ของซางจิ้นออกมา แผ่หนังสือพิมพ์ลงบนพื้นก่อนจะค่อยๆ ย้ายต้นสตรอว์เบอร์รี่ออกมา ตัดแต่งใบไม้แห้งออก ต้นสตรอว์เบอร์รี่ดูดีขึ้นเยอะ

 

ซางจิ้นคำนวณเวลา หลังจากที่เบ่งบานผลก็คงตามมาในไม่ช้า

 

ปลูกสตรอว์เบอร์รี่ในหอแถมยังเป็นชั้นสี่ แน่นอนว่ามีผึ้งกับผีเสื้อน้อยมาก จะปลูกผลไม้ให้งอกงามยังต้องพึ่งการผสมเกสรเทียม ซางจิ้นเจอวิธีในหนังสือเลยออกไปซื้อพู่กันขนสัตว์มาเป็นพิเศษ ขนนุ่มๆ จะไม่ทำร้ายดอกไม้บอบบางเวลาผสมเกสร

 

ครั้งหนึ่งโจวเหวินเต้าเดินผ่านแล้วก็ต้องตะลึงกับอุปกรณ์จำนวนมากที่ซางจิ้นซื้อมาใช้กับต้นสตรอว์เบอร์รี่ ลับหลังอีกฝ่ายเขาก็แอบบอกกับเยี่ยโจว “ซางจิ้นดูแลของที่นายให้ดีจริงๆ เงินที่เขาใช้ไปกับอุปกรณ์พวกนั้นไม่รู้เลยว่าซื้อสตรอว์เบอร์รี่ได้อีกตั้งเท่าไหร่

 

มันแสดงให้เห็นถึงระดับความตั้งใจของซางจิ้นทางอ้อม เยี่ยโจวสบายใจและแฮปปี้มาก เขาพูดเหยียดหยาม “บอกแล้วไงว่าสิ่งที่สำคัญที่สุดคือความตั้งใจอ่ะ คนชืดๆ อย่างนายจะไปเข้าใจอะไร?”

 

ซางจิ้นไม่รู้ถึงการสนทนาครั้งนี้ เขาพลิกดูปฏิทิน อีกหนึ่งเดือนก็คงมีผลสตรอว์เบอร์รี่ให้ชมแล้ว

 

และหลังจากนั้นหนึ่งเดือน… ก็เหมือนกับที่เยี่ยโจวจำวันเกิดของซางจิ้นที่รถไฟได้ ซางจิ้นเองก็จำวันเกิดของเยี่ยโจวได้เช่นกัน ในตอนนั้นเขาไม่ได้ตั้งใจจำหรอก ก็แค่เลขที่ผ่านเข้าหัวมาแต่กลับหลงเหลือในหัวรางๆ และในช่วงเวลาสำคัญ จู่ๆ เขาก็นึกขึ้นได้

 

ซางจิ้นวางแผนไว้ดีแล้วแต่แผนการก็ต้องเปลี่ยนแปลง

 

กลางเดือนพฤษภาคม ท้องของฉินเฟยมีขนาดใหญ่ในระดับที่ว่าพร้อมจะคลอดตลอดเวลา

 

เรื่องนี้ก็ไม่ได้เกี่ยวข้องกับซางจิ้นเท่าไหร่หรอก ทันทีที่ฉินเฟยขยับไปมาลำบาก ทางครอบครัวไม่เพียงแต่จะจ้างพี่เลี้ยง กระทั่งแม่ของฉินเฟยก็ยังเดินทางมาดูแลฉินเฟย ฉินเฟยจะมีลูกเขาก็ยังกินดื่มเหมือนปกติ อย่างมากก็แค่ต้องไปเยี่ยมทารกแรกเกิดหลังจากที่คลอด เรื่องอื่นๆ ไม่มีอะไรให้ต้องกังวล

 

ซางโยวโยวที่มีแต่คนตามใจแต่เธอก็เชื่อฟังเสมอมาไม่รู้ว่าเพราะอะไรจู่ๆ ก็ ดื้อดึงฉินเฟยยุ่งมากจนไม่มีเวลาดูแลด้วยตัวเธอเอง เสาร์ที่จะถึงเธอก็ต้องไปตรวจร่างกายอีกครั้ง ด้วยความเซนซิทีฟของซางโยวโยวเร็วๆ นี้ เธอไม่กล้าปล่อยให้พี่เลี้ยงดูแล ไม่ช้าก็ขอร้องให้ซางจิ้นกลับมาดูแลซางโยวโยวให้

 

ในขณะที่ทั้งห้องกำลังหลับในเช้าตรู่ ซางจิ้นลืมตาขึ้นมาและลุกขึ้นจากเตียงเสียงเบา หลังจากที่ล้างหน้าล้างตาเขาก็เดินไปที่หน้าต่าง สีขาวปรากฏขึ้นมาท่ามกลางใบไม้สีเขียวมรกต

 

เขาจับใบไม้แหวกออก ดอกไม้สีขาวบานเงียบๆ อยู่ใต้แสงอาทิตย์

 

เขาใช้พลังงานมากมายไปกับสตรอว์เบอร์รี่ต้นนี้ ดูแลมาเป็นเวลานาน พอได้มาเห็นช่วงเวลาที่ดอกไม้บานเขาก็รู้สึกว่าที่ผ่านมาคุ้มค่ามาก

 

นี่อาจจะเป็นความรู้สึกพอใจที่เยี่ยโจวบอกไว้ก็ได้นะ

 

ตื่นไวจังล่ะ” เสียงของเยี่ยโจวแหบแห้งเพราะเพิ่งตื่นนอน เขาหยีตามองไปทางซางจิ้นที่ยืนอยู่ด้านหน้าหน้าต่าง แสงแดดอาบร่างของซางจิ้นอ่อนๆ ซางจิ้นหันหน้ามาแล้วหัวเราะ “บานแล้วล่ะ

 

ณ วินาทีนั้น หัวใจของเยี่ยโจวเต้นเป็นจังหวะ ตึกตัก ไม่ใช่แค่ดอกสตรอว์เบอร์รี่ของซางจิ้นที่บาน บรรยากาศรอบๆ ก็มีดอกไม้เบ่งบานเช่นกัน เขากระแอมเบาๆ ค่อยสงบใจที่เต้นแปลกๆ ลง เขาทำเป็นใจเย็นแล้วก้าวลงมาจากเตียง เดินไปด้านข้างซางจิ้นเพื่อมองดอกไม้สีขาวดอกเล็กๆ เขาแตะกลีบดอกไม้แล้วถอนหายใจ ไม่กล้าสบตากับซางจิ้น “ดูดีจริงๆ

 

ไม่รู้เหมือนกันว่าประโยคนี้ชมดอกไม้ว่าดูดีหรือชมคนว่าดูดีกันแน่

 

ซางจิ้นเก็บของและรีบกลับบ้าน

 

ฉินเฟยกับแม่ของเธอกำลังเปลี่ยนรองเท้าที่ประตูหน้า ซางโยวโยวนั่งอยู่บนโซฟากับตุ๊กตาทรงกลม อารมณ์ของเธอดูไม่ดีเท่าไหร่

 

ฉินเฟยพยายามยิ้ม “ฝากโยวโยวด้วยนะซางจิ้น

 

ซางจิ้นพยักหน้า “วางใจได้เลยครับ

 

หลังจากที่ฉินเฟยออกไปซางจิ้นก็เปลี่ยนรองเท้าและนั่งลงข้างๆ ซางโยวโยว ซางโยวโยวร้อง “พี่ชาย” แต่ก็ยังดูไม่มีความสุข ถ้าเป็นก่อนหน้านี้ซางโยวโยวคงถือโอกาสมากอดก่าย ในครั้งนี้ซางจิ้นอยากเป็นฝ่ายเข้าหาแต่เขาก็ไม่รู้จะเริ่มต้นอย่างไรดี

 

ถ้าเยี่ยโจวอยู่ก็ดี หมอนั่นน่าจะพูดหยอกด้วยรอยยิ้มใจดี “อะไรทำให้องค์หญิงไม่พอใจเอ่ยบอกพี่ชายได้ไหมครับ?”

 

แต่เขาไม่ใช่เยี่ยโจว เขาเอ่ยคำพูดพวกนั้นออกไปไม่ได้

 

โยวโยว

 

ซางโยวโยวจิ้มปากของตุ๊กตา ทำเป็นตั้งอกตั้งใจเล่นอย่างจริงจัง เมินซางจิ้นไปซะงั้น

 

ถึงจะดูไร้เหตุผลแต่ความผิดแปลกนี้ก็แค่เพื่อเรียกร้องความสนใจ

 

ซางจิ้นส่งเสียงในลำคอเบาๆ เห็นได้ชัดว่านี่เป็นเพราะความละเลยของผู้ปกครอง ฝ่ายครอบครัวคิดจะเพิ่มสมาชิกใหม่มาแต่ไม่ได้เตรียมพร้อมให้ซางโยวโยวด้านจิตใจ  เดือนก่อนตอนที่มันยังเล็ก ซางโยวโยวยังไม่รู้สึกอะไร พอท้องของฉินเฟยใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ ความสนใจที่มีให้ซางโยวโยวก็น้อยลงๆ ก่อนหน้านี้ฉินเฟยจะสอนซางโยวโยวที่บ้านให้เธอรู้จักอดทนและเชื่อฟังพี่ชาย ในตอนนี้เธอน่าจะโดนปลูกฝังใหม่ว่าให้อดทนและดูแลน้องชายหรือน้องสาวของเธอ จะอย่างไรเธอก็แค่เด็กน้อยเลยวัยสามขวบไปนิดหน่อย ความไม่สบายใจและความคับข้องใจที่ฝังอยู่ในที่สุดก็ระเบิดเมื่อฉินเฟยใกล้จะคลอด

 

ซางโยวโยวตัวสั่นอยู่ครู่หนึ่ง คิดว่าเสียงที่ซางจิ้นส่งออกมาเมื่อครู่เป็นเพราะเธอ ดวงตากลมคลอไปด้วยน้ำตา เธอใช้มือปิดปากไม่ส่งเสียง ค่อยๆ ขยับไปใกล้ซางจิ้นมากขึ้นอย่างช้าๆ

 

พอเห็นปฏิกิริยานี้เขาก็เกรงว่าช่วงเวลาที่ผ่านมาฉินเฟยกับคนอื่นคงตำหนิซางโยวโยวไว้เยอะพอดู

 

ซางจิ้นอุ้มซางโยวโยวขึ้นมาบนตัก รู้สึกได้ถึงหยดน้ำตาของเธอที่ไหลมาบนข้อมือของเขา “ไม่ร้องนะโยวโยว

 

หลังจากประโยคนั้นซางโยวโยวก็ร้องโฮหนักขึ้น เธอสะอึกสะอื้นเบาๆ ใช้แขนเสื้อคอยซับน้ำตาที่ไหลออกมาเรื่อยๆ เธอกำชายเสื้อของซางจิ้นแน่นด้วยกลัวว่าถ้าเธอปล่อยมือ ซางจิ้นจะหนีเธอไป

 

ซางจิ้นแตะหัวเล็กๆ ของซางโยวโยวแล้วพูดเสียงนุ่มนวล “อย่าร้องไห้ พี่ชายยังอยู่ด้วยนะหืม?”

 

สุดท้ายซางโยวโยวก็ทนไม่ได้ เธอโอบรอบคอเขาและร้องไห้โฮ “พ่อไม่กลับมาบ้าน แม่ก็ไม่สนใจหนู ยายบอกหนูว่าพี่ชายก็ไม่อยู่ที่นี่…” เพราะเธอยังเด็กเลยพูดอะไรเจาะจงไม่ได้ เธอพูดวนไปวนมาอยู่ไม่กี่คำ

 

รอจนซางโยวโยวร้องไห้เพียงพอ ซางจิ้นก็ลูบหลังเธอเบาๆ แล้วปลอบ “พี่ชายอยู่นี่แล้วไง

 

ซางจิ้นปลอบคนไม่เป็นจริงๆ ยังดีที่ซางโยวโยวไม่ต้องการการปลอบใจอะไรมาก ไม่นานเธอก็หลับไป เขาอุ้มซางโยวโยวขึ้นไปชั้นบนก่อนจะนั่งลงข้างๆ เตียง ตาก็มองไปที่หน้าจอแล็ปท็อป

 

ตอนเที่ยง ซางโยวโยวตื่นขึ้นมา จังหวะที่เธอลืมตาก็เห็นซางจิ้นอยู่ข้างๆ เธอใช้นิ้วจิ้มหลังของซางจิ้น เขาหันมาจับนิ้วเธอแล้วโยกไปมา ซางโยวโยวฉีกยิ้มจนตาหยี

 

ซางจิ้นอยู่ที่บ้านต่ออีกสองวันก่อนจะกลับไปที่ม. ด้วยรถในคืนวันอาทิตย์

 

องค์หญิงน้อยโอเคไหม?” เยี่ยโจวเข้าใจสถานการณ์ในครอบครัวของซางจิ้น เด็กดีแบบนั้น ในใจเธอต้องเศร้าขนาดไหนถึงใช้วิธีนี้ในการระบายอารมณ์แค่คิดเขาก็เจ็บปวดแล้ว

 

ซางจิ้นบอกแค่ว่า “ร้องไห้แต่ก็ดีขึ้นไว

 

บอกยัยหนูโยวโยวด้วยว่าฉันไปเรียนวิธีถักผมออนไลน์มาแล้ว ครั้งหน้าฉันจะถักผมให้เธอเอง

 

ซางจิ้นล้อเลียน “ดูวิดีโอแล้วนายฝึกยังไง?”

 

ไม่เกี่ยวกับนายน่า…” จริงๆ ตอนที่เขาไปแสดงให้กับชมรมละคร เขาเห็นหญิงสาวคนหนึ่งขยับนิ้วมืออย่างคล่องแคล่ว ไม่นานก็สร้างทรงผมสวยงามออกมาได้ จึงตามหาสาวน้อยคนนั้นให้สอนทริคก่อนจะฝึกปรือฝีมือกับหัวของคนในชมรม เพราะอย่างนั้นเขาถึงถูกสมาชิกในชมรมละครล้อเลียนมาเสียเยอะ

 

หลังจากใช้เวลาสองวันกับซางโยวโยว ถึงเขาจะไม่ได้ทำงานอะไรหนักๆ แต่ก็ใช้พลังงานไปเยอะ ซางจิ้นกลับไปถึงหอก็อาบน้ำแล้วนอนหลับไปบนเตียง

 

เมื่อเขาตื่นเช้าในวันถัดมา ซางจิ้นก็นึกขึ้นได้ว่าเขาไม่ได้เช็คต้นสตรอว์เบอร์รี่มาสองวันแล้ว ไม่รู้ว่าดอกไม้ดอกอื่นจะบานหรือยัง

 

ซางจิ้นลุกออกจากเตียงและเดินไปที่หน้าต่าง ที่รอเขาอยู่ไม่ใช่ดอกไม้บานแต่เป็นสภาพน่าสงสารของดอกไม้และใบไม้ที่หล่นเกลื่อนเละเทะในกระถาง

 

ใบไม้ด้านบนสุดแหว่งหายไป ส่วนที่ขาดออกมาร่วงอยู่บนดิน ดอกไม้สีขาวแน่นิ่งอยู่ข้างๆ ใบไม้ขาด ต้นของเยี่ยโจวก็ไม่รอดเช่นกัน

 

ซางจิ้นเผลอกำหมัดแน่น ตอนแรกกว่าสตรอว์เบอร์รี่จะมีดอกก็นานพอแล้ว ตอนนี้ยังจะโดนทำร้ายอีก เขาสูดหายใจเข้าลึกๆ พยายามสงบสติอารมณ์ลง

 

 

 

.

 

 

 

แท็กนิยายยังไงดี

#ปัญหาครอบครัว #พี่น้อง #มิตรภาพ #ปลูกสตรอว์เบอร์รี่ #เมื่อไหร่จะคบกัน แค่ก---

 

วงวารโยวโยวอุแง ;__; เด้ะรอเจอเยี่ยโจวเลย เยี่ยโจวทูเดอะเรสคิวววว!

คนไม่ได้ทำร้ายนะ นกกกทำร้ายยย!

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 986 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,417 ความคิดเห็น

  1. #5206 Fueled me (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 25 กันยายน 2563 / 22:41
    ครอบครัวซางจิ้นคือไม่โอเคจริงๆ ระดับความใส่ใจที่มีให้ลูกนี่เปลี่ยนไปตามสถานการณ์รึไง
    #5,206
    0
  2. #4901 อะหมีบอยด์มูฟเม้น (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 25 เมษายน 2563 / 02:50
    สงสารโยวโยวเจ้าตัวน้อย ครอบครัวต้องเตรียมพร้อมให้น้องมากกว่านี้นะ
    #4,901
    0
  3. #3400 Aonan Woraporn (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 21 กันยายน 2562 / 08:30
    ปลูกสตอว์เบอร์รี่หรือต้นรักอ่ะค่ะ แค่กๆๆๆ
    #3,400
    0
  4. #3321 MB.임지수GOT7 (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 9 กันยายน 2562 / 07:17
    สงสารซางจิ้น ทำอะไรฮีก็ได้ยกเว้นต้นสตอเบอร์รี่
    #3,321
    0
  5. #3261 ::Rabbit Hole:: (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 6 กันยายน 2562 / 08:37
    โยวโยว ;-; อ้าว ทำไมเป็นงั้น
    #3,261
    0
  6. #2630 Maylyunho (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2562 / 14:01
    อ้าวทำไมสตรอเบอรี่เป็นงั้นอ่ะ
    #2,630
    0
  7. #2509 Vsundae (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2562 / 16:36

    เห้ย ใครทำอ่ะ

    #2,509
    0
  8. #2508 นังนี่มันคนหยาบคายยย (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2562 / 14:18

    ม่ายยยยย ทำไมหนอนหรือใคร?ช่างทำร้ายจิตใจคนรักสตอเบอร์รี่! ไม่ยอมนะเว้ยยยนน
    #2,508
    0
  9. #2507 Taetaemnae (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2562 / 09:24
    หนอนรึใครทำ ตามๆๆ
    #2,507
    0
  10. #2493 MYild22 (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2562 / 21:05
    ใครทำร้ายต้นสตรอเบอร์รี่เนี่ย ใจร้ายมาก ซางจิ้นโกรธจัดเลย โอ๋เอ๋เจ้าหญิงน้อยด้วยนะคะ;-;
    #2,493
    0
  11. #2492 เชิญนั่งค่ะขอบคุณค่ะ (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2562 / 18:32

    เป็นพี่ชายที่ใจดี อยากได้อย่างงี้บ้าง สงสารนางด้วย กลับมาต้นสตรอเบอร์รี่ก็สภาพย่ำแย่
    #2,492
    0
  12. #2466 palllll (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2562 / 11:10
    ใครทำ โกรธมาก
    #2,466
    0
  13. #2465 rubyboda deo (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2562 / 08:03
    เกิดอะไรขึ้นกับต้นสตรอว์เบอร์นี่เนี่ย;-;
    #2,465
    0
  14. #2460 ~Sers~ (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2562 / 20:50
    ฮืออออออ
    #2,460
    0
  15. #2459 damner (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2562 / 20:00
    สตอเบอร์รี่ที่ทะนุถนอม แงงงง แย่มาก อย่าให้รู้นะว่าเพราะอะไร!!!! โกรธ
    #2,459
    0
  16. #2458 Aewaew swifty (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2562 / 18:31
    ใครทำร้ายต้นสตอเบอร์รี่อะ ซางจิ้นโกรธแล้ววววว;-;
    #2,458
    0
  17. #2452 Kowareru (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2562 / 23:16
    อุตส่าห์ทนุถนอมอย่างดี จะเข้าใจผิดกันหรือเปล่าเนี่ย ;-;
    #2,452
    0
  18. #2444 Ruruka Buta (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2562 / 13:05
    ซางจิ้งควบคุมอารมณ์เก่งมาก แต่สงสารอะ ดูแลต้นสตอเบอรี่มาอย่างดี ฮือออออ จะต้องเสียใจขนาดไหนกัน
    #2,444
    0
  19. #2440 Dayy_ (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2562 / 12:29
    ใครทำน้อง!!
    #2,440
    0
  20. #2436 จ้าวแมวน้อย (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2562 / 00:59
    ต้นสตอเบอร์รี่ของน้อง! แล้วเมื่อไหน่พี่ซางจิ้นชั้นจะได้สราภาพรักห้ะ!! หึยยย
    #2,436
    1
  21. #2425 -เกม- (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2562 / 17:38
    ฟฟฟ RIP สตรอเบอรี่
    #2,425
    0
  22. #2421 D-Dindin (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2562 / 15:59
    ใครทำต้นสตอเบอรี่!!!
    #2,421
    0
  23. #2420 comet2522 (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2562 / 15:39
    น้องโยวๆน่าสงสารอ่า แต่มีพี่ชายที่ดีอยู่ไม่เป็นไรน้าาาา กอดปลอบ ปล.ใครทำต้นไม้พี่จิ้นเดือดแล้วววว
    #2,420
    0
  24. #2416 kyungsoosan (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2562 / 14:10

    เข้าใจโยวโยวน้า มีปัญหากันหลายครอบครัวเลย ต้องคงกลัวว่าจะไม่มีใครรักแล้ว สนใจน้องที่กำลังจะเกิดกันหมด จริงๆแม่ต้องใส่ใจโยวโยวเป็นสองเท่าเลย ตอนน้องคนเล็กเกิดยิ่งต้องใส่ใจโยวๆ ต้องแสดงออกให้โยวๆรู้ว่าแม่รักมากกว่านะ จะได้ไม่เกิดเหตุการพี่เกลียดน้อง เป็นแผลในใจอีก

    #2,416
    0
  25. #2408 dang24 (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2562 / 10:48

    เหมือนที่บ้านเราเลยนคุณจอกนะปลูกกระเพรา โหระพา พริก ยอดตำลึง มาจิกกินหมด

    #2,408
    0