[นิยายแปล/BL] ทุกๆ คนคิดว่าผมชอบเขาครับ (end)

ตอนที่ 47 : Chapter 47 | ผมไม่ชอบเขา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,999
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,252 ครั้ง
    19 ก.ย. 62

 

 

 

Chapter 47

 

 

 

.

 

 

 

ทั้งสามรอหม้อไฟอย่างอึดอัด

 

พนักงานเสิร์ฟวางอาหารลงทีละจานตรงที่ว่างบนโต๊ะซึ่งอยู่ระหว่างซางจิ้นกับซ่างหมิงและตรงข้ามกับเยี่ยโจวพอดี

 

น้ำซุปของหม้อไฟยวนยางฝั่งหนึ่งเป็นสีแดงสด รสชาติเผ็ดร้อนมาก อีกฝั่งมีสีอ่อนส่งกลิ่นหอม 80ของสิ่งที่สามหนุ่มสั่งคือเนื้อทั้งหมด

 

ซางจิ้นหยิบเนื้อแกะมาหนึ่งจานแล้วเทใส่ฝั่งหม่าล่า

 

เอ้อ นายน่าจะแบ่งใส่สองด้านนะ” เยี่ยโจวทนไม่ได้ เขาแย่งเนื้ออีกจานมาแบ่งใส่อีกฝั่ง

 

นายจะช่วยจัดการอะไรมากมายล่ะเยี่ยโจวโตขนาดนี้ยังคิดไม่ได้อีกหรือไงว่าจะกินอะไร?” ซ่างหมิงร้องเหอะ เพื่อไม่ให้น้อยหน้าซางจิ้นเขาเลยคว้าจานเนื้อใกล้มือมาเทใส่หม้อด้วย

 

ช้าหน่อยพวกนาย” เนื้อหั่นบางแบบนี้ลวกครั้งสองครั้งก็กินได้แล้ว ใส่เข้าไปทีเดียวเสียเปล่าเหลือเกินเนื้อมันจะสุกไปโว้ยเมื่อเห็นว่าอีกสองคนไม่คิดจะหยุดเยี่ยโจวก็ทุบโต๊ะแล้วพูดเสียงเกรี้ยวกราด “นี่เข้าใจวิธีกินหม้อไฟกันไหมฮะ!”

 

คนทั้งสองหยุดมือในที่สุด

 

เยี่ยโจวว่าอย่างหงุดหงิด “ฉันจัดการที่เหลือเอง พวกนายรับผิดชอบเรื่องกินไปก็พอ

 

ซางจิ้นจับตะเกียบขึ้นมาและขยับมือไปทางฝั่งน้ำใสด้วยความเคยชิน ตะเกียบยังไม่ทันได้สัมผัสกับน้ำซุปซางจิ้นก็ย้ายมือไปอีกด้านแล้วคีบเยื่อไผ่สีเหลืองซีดที่เคลือบไปด้วยน้ำมันพริกขึ้นมา เขาไม่ได้ฉุนอะไรจนต้องคีบเนื้อเคลือบพริกขึ้นมานะมันก็แค่เขาอยากลองชิมสิ่งที่เยี่ยโจวชอบบ้าง

 

เยี่ยโจวไม่เคยเห็นซางจิ้นกินของเผ็ดเลยจริงๆ เยี่ยโจวกับโจวเหวินเต้ามากินอาหารที่ร้านนี้เป็นประจำ รสเผ็ดของที่นี่ก็คือเผ็ดมากๆ ถ้าปกติซางจิ้นไม่กินเผ็ด มาลองกินที่นี่เป็นครั้งแรกไม่ใช่ไอเดียที่ดีแน่นอน เยี่ยโจวตักซุปใสใส่ถ้วยและวางมันด้านข้างซางจิ้น “จิบซุปหน่อยก็ดีนะ

 

เพราะหิวมาตั้งแต่เช้าแถมได้กินขนมปังไปแค่ก้อนเดียว ท้องของซ่างหมิงตอนนี้เลยร้องดังโครกคราก หลังจากที่เนื้อสุกแล้วเขาก็อดทนรอคีบทีละน้อยไม่ไหว เขากำลังจะยัดเนื้อเข้าปากโดยที่ปลายจมูกมีเหงื่อออกพราว แต่เมื่อเห็นท่าทางสนิทสนมและระดับความใส่ใจของเยี่ยโจวการเคลื่อนไหวก็ชะงัก ดวงตาของเขาจ้องค้างที่อีกสองคนอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นเขาก็ตั้งหน้าตั้งตากินต่อ

 

ซางจิ้นจ้องซุปใสก่อนจะคีบเนื้อใส่ปาก

 

รสเผ็ดชาแพร่ไปทั้งปากในทันที สำหรับพวกกินเผ็ดไม่เก่งเป็นเรื่องยากที่ลิ้นจะคุ้นชิน แต่ซางจิ้นเป็นใครถึงมันยากที่จะชินแต่เขาก็ยังกินต่อไปเรื่อยๆ ด้วยใบหน้าไม่เปลี่ยนสี

 

เยี่ยโจวประหลาดใจมาก “นายกินเผ็ดได้เหรอ?”

 

ซางจิ้นอดทนต่อความเผ็ดร้อนภายในปาก เขาพยักหน้า “ได้อยู่

 

ไม่เลว” ซ่างหมิงกระตุกยิ้ม ใช้ตะเกียบกลางคีบเลือดเป็ดให้กับซางจิ้น “เยี่ยโจวชอบกินนี่ ลองดู” ถ้าเขาเดาไม่ผิดซางจิ้นน่าจะไม่ชอบกินเครื่องในสัตว์ มันมีคนที่ต่อต้านการกินอะไรพวกนี้อยู่ ซ่างหมิงตั้งใจบอกไปตอนคีบว่าเยี่ยโจวชอบกิน อยากจะเห็นปฏิกิริยาของอีกฝ่ายเหลือเกิน

 

ก็นะ ซางจิ้นจ้องเลือดเป็ดในถ้วยอย่างชั่งใจ

 

ถ้านายไม่ชอบก็ไม่ต้องกินนะ” เยี่ยโจวหันไปมองทางซ่างหมิง “ไม่ใช่ว่าเขาไม่มีมือไหม ปล่อยให้เขาคีบเองก็ได้ป่ะ?”

 

ซ่างหมิงหลบตา เอ่ยอย่างประนีประนอม “ขอโทษที เจตนาฉันดีนะ ฉันเห็นของอร่อยเลยอยากแบ่งไง ฉันลืมไปเลยว่าอีกฝั่งอาจจะกินไม่ได้ ถ้านายไม่ชอบก็ไม่ต้องกินหรอก

 

ซางจิ้นคีบเลือดเป็ดเข้าไปในปาก “รสชาติไม่เลว

 

ซางจิ้นยอมรับสิ่งที่เขาชอบ เยี่ยโจวพลันรู้สึกมีความสุขอย่างบอกไม่ถูก ดวงตาของเขาเป็นประกายระยับ เขาพูดอย่างคาดหวัง “จริงๆ แล้วพวกหอยก็อร่อยนะ ลองดูไหม?”

 

พูดขนาดนั้นแล้ว ฉันจะปฏิเสธได้ยังไง?” หลังจากที่พูดประโยคนี้ ซางจิ้นก็รู้สึกเหมือนเขาจะไม่เคยปฏิเสธเยี่ยโจวมาก่อน กระทั่งตอนที่เยี่ยโจวแอบถ่ายรูปเขาตอนนั้นก็ด้วย

 

หลังมื้อเที่ยงเยี่ยโจวอยากพาซ่างหมิงเดินเที่ยวรอบๆ เมือง A ซางจิ้นขอแยกตัวออกไป

 

หลังจากที่กินพริกเข้าไปซะขนาดนั้น ซางจิ้นรู้สึกเลยว่าปากชาจนถึงขั้นดื่มน้ำไปก็ไม่ช่วย

 

ซางจิ้นเดินกลับหอรอให้ความชาที่ลิ้นหายไปอย่างช้าๆ เขากำลังจะเข้าไปในตึกตอนที่นึกบางอย่างขึ้นได้ เขาเดินไปที่โรงจอดรถและขับรถออกไปที่ตลาดดอกไม้และนกใกล้ๆ

 

ตั้งแต่ที่กระถางแตกไปคราวก่อนเขายังไม่มีเวลาไปซื้อใหม่ หลังจากที่คิดว่าต้นสตรอเบอร์รี่จะโตสูงใหญ่กว่าเดิมซางจิ้นก็ตั้งใจจะจัดการให้เสร็จภายในคราวเดียว เขาซื้อกระถางขนาด 20 ซม. และปุ๋ยบำรุงคุณภาพดีเพื่อปลูกสตรอเบอร์รี่ พอกลับไปที่หอเขาก็ย้ายต้นสตรอเบอร์รี่ออกไปที่กระถางใหม่

 

ใบไม้ใบที่ใหญ่ที่สุดเริ่มดูเหี่ยวแห้ง ใบไม้เล็กๆ เริ่มผลิออกมาจากลำต้น ซางจิ้นแตะที่ใบไม้และพูดเบาๆ “โตไวๆ นะ

 

ช่วงวันแรงงานยังมีหลายๆ คนไปที่จุดท่องเที่ยวในตอนบ่าย เยี่ยโจวกับซ่างหมิงนั่งรถเมล์กว่าสิบนาที ในรถอัดแน่นเต็มไปด้วยผู้คน

 

ซ่างหมิงปาดเหงื่อ บ่นเสียงต่ำ “ว่ามาซิ ทำไมทุกๆ คนไม่นอนอยู่บ้านช่วงวันหยุด พร้อมใจกันออกมาตามหาความสดใสเพื่อ?”

 

ความสดใสที่นายออกมาตามหาก็ความสดใสที่คนอื่นตามหานั่นแหละ” เมื่อทั้งสองขึ้นไปบนรถพวกเขาก็ได้ที่นั่ง อย่างไรก็ตามมีพ่อแม่ผู้ปกครองพาเด็กๆ มาด้วยหลายคน พวกเขานั่งลงไม่ทันไรก็ต้องลุกขึ้นยืนมาเบียดเสียดอยู่ตรงกลางรถโดยที่ต้องใช้มือจับราวไว้ พวกเขาตัวโยกไปซ้ายไปขวา “ทนละกัน อีกยี่สิบนาทีก็ถึงแล้ว

 

ซ่างหมิงก้าวไปหาเยี่ยโจวอย่างยากลำบาก เขากระซิบบอกไหล่แทบกระทบกัน “เยี่ยโจว คือ…” คำพูดหยุดค้างเอาไว้ ในรถเมล์มีคนเยอะมาก ต่อให้พูดเบาๆ คนรอบๆ ก็คงได้ยิน “ช่างมันเถอะ

 

ฮะ?” เยี่ยโจวไม่พอใจ “มีอะไรก็พูดมาเลย มาเกริ่นให้อยากรู้แล้วหยุดทำไม?”

 

เดี๋ยวลงแล้วจะบอก

 

พวกเขาอดทนอดกลั้นกว่าจะถึงป้าย เยี่ยโจวดึงอีกฝ่ายให้ตามฝูงคนลงมาจากรถเมล์ เยี่ยโจวสูดหายใจ “ต่อได้ยัง?”

 

ไม่ใช่เมื่อวานฉันถามแล้วเหรอว่านายมีคนที่ชอบยัง?”

 

เยี่ยโจวแตะจมูกตัวเองเบาๆ “ทำไมถึงวนมาพูดเรื่องนี้อีกรอบเนี่ยฉันบอกไปแล้วไงว่ายังไม่เป็นรูปเป็นร่างเลย

 

ยังไม่เป็นรูปเป็นร่างเลย??

 

ไม่ใช่เลยสักนิด!

 

ในตอนเช้าซ่างหมิงยังไม่เข้าใจว่าทำไมซางจิ้นถึงตั้งแง่กับเขา แต่หลังจากที่แอบมองตอนกินข้าวก็เหมือนจะรู้เรื่องหน่อยๆ เพราะความเข้าใจตรงนี้แหละที่ทำให้เขาเมินเฉยความหยาบกระด้างของซางจิ้น จะอย่างไรใครก็ตามที่เห็นคนที่ชอบกอดหรือนอนกับคนอื่นทั้งคืน พวกเขาคงไม่แฮปปี้เท่าไหร่หรอก

 

แค่ช่วงเช้าสั้นๆ คนนอกอย่างซ่างหมิงก็รับรู้แล้วว่าเยี่ยโจวพิถีพิถันกับรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ของซางจิ้น ซางจิ้นเองก็ไม่ใช่ว่าไร้ความรู้สึกอะไรกับเยี่ยโจว

 

ถ้าคนที่เยี่ยโจวชอบคือซางจิ้นแล้วมาเปิดตัวคนอื่นๆ ก็คงตื่นเต้นยินดีอย่างแน่นอน พูดมาได้ไงว่ายังไม่เป็นรูปเป็นร่างน่ะฮะ?

 

เขาตั้งใจมาที่นี่กะจะแก้เบื่อเฉยๆ ท้ายที่สุดเขาก็ต้องช่วยเพื่อนรักสินะ ซ่างหมิงรู้สึกว่าหน้าที่รับผิดชอบนี้ยิ่งใหญ่มาก เหนื่อยใจเหลือเกิน เขาเรียบเรียงความคิดและกล่าวว่า “จริงๆ แล้วระหว่างผู้ชายสองคน ใครเริ่มก่อนก็เหมือนๆ กันนะ หลายๆ เรื่องก็แค่ต้องพูดไป นายน่าจะบอกเขาไปเลยว่ารู้สึกยังไง แค่นายพูดไปอีกฝั่งก็เข้าใจแล้ว

 

เยี่ยโจวถอนหายใจและกล่าวว่า “ประเด็นคือฉันไม่รู้ว่าฝั่งนั้นโอเคกับผู้ชายไหม ถ้าคิดจะคบกับผู้ชายจะยังไงก็มีสายตาแปลกๆ จากคนอื่นมองมาแน่นอน

 

ซ่างหมิงกะพริบตา จะมองยังไงซางจิ้นก็ไม่ใช่คนที่สนใจเรื่องซุบซิบ ไม่เห็นจะต้องกังวลอะไรเลย “สังคมตอนนี้เปิดกว้างแล้ว ต่อให้คบกับผู้ชายก็ไม่ลำบากเท่าไหร่มั้ง

 

ยังไงฉันก็กังวลอยู่ดี” เยี่ยโจวถอนหายใจ “แต่ตอนนี้สิ่งที่สำคัญที่สุดคือต้องสนิทกับอีกฝั่ง

 

ซ่างหมิงประหลาดใจ “อยู่ใต้ชายคาเดียวกันยังไม่สนิทพอเรอะ?”

 

เยี่ยโจวไม่เข้าใจ “ชายคาเดียวกันอะไรของนายพวกเรายังไม่เคยใช้เวลาด้วยกันสองต่อสองเลยนะ

 

ซ่างหมิงงุนงง “ไม่เคยใช้เวลาสองต่อสอง?”

 

ใช่ เจอกันล่าสุดก็สองเดือนก่อน

 

นาย…” สมองของซ่างหมิงสับสนมาก “นายไม่ได้ชอบซางจิ้นเหรอ?”

 

ซางจิ้น??” เยี่ยโจวกลัวจนหน้าเปลี่ยนสี “ฉันจะชอบซางจิ้นได้ไง?? ล้อกันเล่นเรอะสวรรค์ ต่อให้ทั้งคลาสจะเข้าใจฉันผิดก็เถอะ นายคิดแบบนั้นได้ไงเนี่ย?”

 

เยี่ยโจวไม่ได้ดูเหมือนกำลังโกหก ซ่างหมิงว่าอย่างสงสัย “งั้นนายชอบใคร?”

 

เยี่ยโจวรีบดึงรูปของถังตงตงออกมาและกล่าวว่า “นี่ไง เขาชื่อถังตงตง เรียนอยู่ม. อื่น

 

หลังจากที่เจอกับซางจิ้นแล้วมาเห็นรูปของถังตงตง คือระดับมันต่างกันมากเลยนะ ฝั่งซางจิ้นขนาดมองจากมุมของผู้ชายด้วยกันเองยังคิดว่าอีกฝ่ายหล่อกลบพวกเขาได้ทุกคน เยี่ยโจวไปแลถังตงตงได้ยังไงคิดดังนั้นซ่างหมิงก็ถามออกไปตามตรง “ทำไมถึงชอบเขาล่ะ?”

 

ความรักมันไม่มีเหตุผลอยู่แล้วไหม แต่ก็นะ…” เยี่ยโจวครุ่นคิด “ฉันชอบเขาตั้งแต่แรกเห็น ไม่คิดว่ามันน่าทึ่งเหรอฉันไม่คิดเลยว่าจะมีเรื่องรักแรกพบเกิดขึ้นกับตัวเอง

 

ก็แปลว่านายไม่ได้รู้จักอะไรเขาเลยใช่ไหม?”

 

ฉันจะรู้จักเขาหลังจากที่ได้คุยนิดหน่อย ค่อยๆ เรียนรู้ค่อยๆ ศึกษากันไปก็โอเคดีนะ” เยี่ยโจวไม่ค่อยใส่ใจ ปากพูดเรื่องที่น่าตกใจออกมา “ที่บอกว่าฉันชอบซางจิ้นมันจะเกินไปหน่อยนะ ฉันชอบโจวเหวินเต้าได้แต่ชอบซางจิ้นไม่ได้แน่นอนอ่ะ ซางจิ้นคือใครก็ศัตรูที่กดหัวฉันไว้ตลอดกาลเลยไง!”

 

ศัตรู?” ซ่างหมิงกลั้วหัวเราะ “ฉันมองไม่ออกจริงๆ ว่าเขาคือศัตรูของนาย” จากการที่เขาสังเกตมาทั้งวัน ซางจิ้นเป็นคนที่เอื่อยๆ กับชีวิตมาก เป็นไปไม่ได้เลยที่เขาจะจัดโต๊ะของตัวเอง พอไปโยงเรื่องวิธีจัดเก็บโต๊ะก็เดาได้เลยว่าคนทำคือเยี่ยโจว ในห้องนั้นโต๊ะของอีกสองคนก็เละเทะมากเช่นกันแต่เยี่ยโจวเลือกที่จะช่วยจัดแค่โต๊ะของซางจิ้น มันศัตรูประเภทไหนกันน่ะ?

 

เยี่ยโจวกระแอมเสียงแห้ง “ศัตรูที่ตอนนี้เป็นมิตรแล้ว เรื่องของเขากับฉันมันมหากาพย์มาก ปีก่อนตอนที่เปิดเรียน…”

 

เยี่ยโจวเล่าเรื่องราวเกือบปีให้กับซ่างหมิง ยิ่งซ่างหมิงฟังเขาก็ยิ่งอยากกลอกตา

 

สองหนุ่มหาพื้นที่ว่างๆ นั่ง ซ่างหมิงยังไม่ยอมแพ้ เขาถามว่า “ฉันยังไม่เข้าใจนายชอบอะไรถังตงตงนะ?”

 

บอกไปแล้วป่ะว่ารักแรกพบก็ความรักอ่ะ จะเอาจุดเริ่มต้นสะเทือนโลกแบบไหนล่ะ

 

ดูเหมือนเยี่ยโจวจะไม่ได้มองอีกมุมเลย จะบอกว่าเขาตัดซางจิ้นออกไปจากตัวเลือกเลยก็ได้ แต่ซางจิ้นเองก็ไม่ใช่คนที่ยอมนั่งรอเฉยๆ จนตายแน่ๆ ซ่างหมิงถามต่อ “แล้วถ้าวันหนึ่งซางจิ้นเดินมาสารภาพรักกับนาย?”

 

จะเป็นไปได้ไง!” เยี่ยโจวรีบพูด “บอกแล้วไงว่าหลังจากที่มีเรื่องเข้าใจผิด ฉันบอกซางจิ้นว่าฉันไม่ได้ชอบเขาจริงๆ แถมบอกเขาหลายรอบแล้วด้วยนะ จะเป็นงั้นได้ไงอีกอย่างซางจิ้นเป็นศัตรูของฉัน ฉันโดนเขากดดันตลอดแบบนี้จะไปยอมก้มหัวให้เขาได้ไง?”

 

จะบอกว่าซ่างหมิงเข้าใจก็ได้นะ เยี่ยโจววางตำแหน่งซางจิ้นไว้คนละฝั่งตั้งแต่เริ่มต้น ต่อให้ความรู้สึกที่เขามีต่อซางจิ้นเปลี่ยนไป แต่ลึกๆ ในจิตใต้สำนึกตำแหน่งของซางจิ้นยังไม่เปลี่ยน ก็เหมือนกับถังตงตงนั่นแหละ ตอนแรกเขาวางอีกฝ่ายไว้ในตำแหน่งรักแรกพบ ต่อให้เขาไม่ค่อยรู้เรื่องเกี่ยวกับถังตงตงรวมถึงความรู้สึกที่ยังไม่ได้ลึกซึ้ง เขาก็มั่นใจไปแล้วว่าถังตงตงคือคนที่เขาชอบ

 

ซ่างหมิงคลึงขมับ ตราบใดที่เยี่ยโจวยังไม่ตระหนักเรื่องตรงนี้ ต่อให้หมอนั่นใช้ชีวิตอยู่กับซางจิ้นนานกว่านี้ ความสัมพันธ์ขยับลึกซึ้งกว่าเดิม ให้ตายก็ไม่มีอะไรพัฒนา คิดๆ ไปซางจิ้นก็โคตรน่าสงสารเลย

 

นานพอสมควรที่ซ่างหมิงไม่ตอบอะไร เยี่ยโจวถองศอกใส่อีกฝั่งแล้วถามว่า “คิดอะไรอยู่น่ะ?’

 

ซ่างหมิงถอนหายใจ “แค่คิดว่า… ก็ถ้าคนเรามันเซ่อได้ขนาดนี้ สมควรแล้วแหละที่หนทางมันจะยาวไกลน่ะ

 

 

 

.

 

 

 

.__.;;

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.252K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,417 ความคิดเห็น

  1. #5409 Par_dao (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 24 เมษายน 2564 / 18:27
    หมิงหมิง ช่วยหน่อยนะ ฮือออ
    #5,409
    0
  2. #5404 For_Flame (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 7 เมษายน 2564 / 22:23
    คุณเพื่อนบอกว่าฉันก็พยายามเต็มที่แล้ว555555
    #5,404
    0
  3. #5242 knunkim (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 29 กันยายน 2563 / 09:48
    ซ่างหมิงนายคือตัวแทนของฉัน
    #5,242
    0
  4. #5204 Fueled me (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 25 กันยายน 2563 / 22:08
    ซ่างหมิงมองเกมออก แบบว่าเยี่ยโจวกำลังหลอกตัวเองอยู่นะตอนนี้
    #5,204
    0
  5. #5099 kanyaest (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2563 / 13:21
    ซ่างหมิงไม่อ่อนโยนเลย555555555 น้องแค่ยังไม่รู้ใจตัวเองเฉยๆๆๆๆๆๆ
    #5,099
    0
  6. #5075 Writerkikkok (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2563 / 20:45
    อย่าว่าน้อนนนน5555+
    #5,075
    0
  7. #5047 pawpanida (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2563 / 11:29
    ซ่างหมิงเป็นตัวประกอบที่โผล่มา มีสาระสุดแล้ว ยกให้เป็นหัวเรือเลยเพ่5555
    #5,047
    0
  8. #4995 miyuukiMF (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2563 / 09:43

    ซ่างหมิง นายเป็นชิปเปอร์ที่มีเหตุผลที่สุดในเรื่องแล้ว!!

    #4,995
    0
  9. #4950 Koma8 (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 00:07
    ซ่างหมิงช่วยที
    #4,950
    0
  10. #4899 อะหมีบอยด์มูฟเม้น (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 25 เมษายน 2563 / 02:37
    รู้สึกเหมือนซ่างหมิงเลยว่าเรื่องมันจะยากแน่ๆ น้องยึดมั่นถือมั่นกับตำแหน่งที่วางไว้มากเกินไป แต่ไม่ได้มองที่ความรู้สึกตัวเองอะ ทั้งที่จริงๆ น้องไม่ได้รู้จักมักจี่อะไรกับถังตงตงเลย แต่กลับเชื่อมั่นว่ามันเป็นความรักเพราะแค่ชอบในครั้งแรกเจอ จริงๆ มันฉาบฉวยมาก
    #4,899
    0
  11. #4821 napassorn_ (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 15 เมษายน 2563 / 13:06
    ช่วยน้องให้รู้ตัวเองหน่อยนะ ซ่างหมิง
    #4,821
    0
  12. #4812 นู๋รักฮยอกเเจกี้ (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 12 เมษายน 2563 / 17:56
    เฮ้อออออ ถอนหายใจแรงๆ อิน้องเอ่ยยยย
    #4,812
    0
  13. #4763 lavender1802 (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2563 / 17:10
    ซ่างหมิงเพื่อนร๊ากกกกก เลิฟยู ช่วยด้วยจ้าาาา 😂😂😂
    #4,763
    0
  14. #4711 ปลาทูทอดกรอบ3วิ (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2563 / 21:02
    อีกราวๆห้าตอนเท่านั้นน้องก็จะชอบเขาอย่างเดียวแล้วฮึบไว้
    #4,711
    0
  15. #4499 somwonhyuk (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 6 มกราคม 2563 / 23:13

    ฉันชอบเพื่อน อย่างปั่น555

    #4,499
    0
  16. #3757 holicsyndrome (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2562 / 01:25
    หนทางยาวไกลจริงๆค่ะ 47ตอนแล้วยังไม่รู้ตัวเลย5555555555
    #3,757
    0
  17. #3584 Arvakr_Elf (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2562 / 02:02
    ตามนั้นเลยคุณเพื่อน 55555
    #3,584
    0
  18. #3571 MaggieT (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 30 กันยายน 2562 / 23:24
    เห็นม่ะใครๆก็มองออกทั้งนั้นแหละ! 555555555
    #3,571
    0
  19. #3399 Aonan Woraporn (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 20 กันยายน 2562 / 20:46
    อย่าว่าน้องโจว น้องแค่ปักใจไปอย่างนั้นเองงงงง
    #3,399
    0
  20. #3392 Mihr (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 19 กันยายน 2562 / 03:08
    555555555555 ซ่างหมิงช่วยด้วยสิ 555555555
    #3,392
    0
  21. #3319 MB.임지수GOT7 (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 9 กันยายน 2562 / 03:08
    ซ่างหมิงช่วยคู่นี้ที ตูเครียสกับน้องเย่ อย่าซื่อลู้กกกก
    #3,319
    0
  22. #3259 ::Rabbit Hole:: (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 6 กันยายน 2562 / 08:21
    สายตาดีมาก แค่แปปเดียวก็มองออก
    #3,259
    0
  23. #3097 D'em (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2562 / 21:19
    สายตาแหลมคม!
    #3,097
    0
  24. วันที่ 18 สิงหาคม 2562 / 09:46
    คนรอบตัวโจวโจวมีแต่ดีๆทั้งนั้น เหลืออย่างเดียวคือจับมัดวางบนพาน
    #3,072
    0
  25. #2628 Maylyunho (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2562 / 13:46
    555 ซ่างหมิงไม่ชวยสักหน่อย สงสารซางจิ้น
    #2,628
    0