[นิยายแปล/BL] ทุกๆ คนคิดว่าผมชอบเขาครับ (end)

ตอนที่ 39 : Chapter 39 | ผมไม่ชอบเขา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,359
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,123 ครั้ง
    19 ก.ย. 62

 

 

 

Chapter 39

 

 

 

.

 

 

 

เอ ทำไมซางจิ้นยังไม่กลับมาอีกล่ะ ดึกแล้วนะ?”

 

เยี่ยโจวเงยหน้ามองหลิวอวี้เทียนที่นอนอยู่ที่เตียงชั้นบน “วันนี้เขากลับบ้านน่ะ

 

บ้านของซางจิ้นอยู่แถวนี้ แต่ความถี่ในการกลับบ้านของเขาพอๆ กับพวกนักศึกษาที่บ้านอยู่คนละซีกโลก

 

นี่เป็นครั้งแรกที่ซางจิ้นกลับบ้านตอนช่วงวันหยุดเล็ก

 

กลับบ้าน?” นอนอยู่อยู่บนเตียงและเคาะนิ้วเล่นที่หน้าจอ หลิวอวี้เทียนถามขึ้นด้วยความอยากรู้อยากเห็น “เขาไม่ได้กลับตอนวันหยุดเชงเม้งสามวันป่ะ ทำไมวันนี้เขากลับล่ะ?”

 

เหวินเหรินซวี่พูดต่อ “อ่า พรุ่งนี้ก็แข่งกีฬาแล้ว เขาไม่แข่งอ่อ?”

 

ถึงจะรู้ว่าซางจิ้นอยู่ที่ไหน เยี่ยโจวก็ไม่ค่อยแน่ใจเรื่องจุดประสงค์ในการกลับบ้านของหมอนั่นอยู่ดี “ฉันก็ไม่รู้ว่าทำไมเหมือนกัน เขาบอกพรุ่งนี้เช้าจะกลับมา” จะยังไงซางจิ้นก็เป็นผู้ใหญ่แล้ว เขาไม่ต้องรายงานให้รูมเมตฟังหรอกว่าจะไปทำอะไรข้างนอก

 

อีกทางด้านหนึ่ง ซางจิ้นกำลังนั่งอยู่ในห้องนั่งเล่น ซางโยวโยวเกาะติดอยู่ด้านข้าง ยื่นส้อมเล็กๆ ของเธอไปที่จานใส่ผลไม้บนโต๊ะกาแฟและจิ้มเอาสตรอว์เบอร์รี่ คิดจะป้อนซางจิ้นทั้งที่แขนสั่น “พี่ชาย กินๆ

 

ซางจิ้นอ้าปากกินก่อนจะยิ้มให้ซางโยวโยว ซางโยวโยวคว้าแขนซางจิ้นมากอดหมับและก้มหัวลงเขินๆ

 

ให้โยวโยวไปมหาลัยกับลูกพรุ่งนี้?” ซางชิงผิงพึมพำกับตัวเอง “โยวโยวยังเด็กมากเลยนะ มันจะไม่สะดวกหรือเปล่า?”

 

ซางโยวโยวกลัวว่าผู้เป็นพ่อจะไม่อนุญาต เธอร้องขึ้นมา “หนูอยากไปกับพี่ชาย!”

 

ซางจิ้นป้อนสตรอว์เบอร์รี่ให้ซางโยวโยวเป็นรางวัล แต่สตรอว์เบอร์รี่ลูกใหญ่ไป ปากของซางโยวโยวก็เล็กนิดเดียว เพราะเธอถูกซางจิ้นป้อนเลยพยายามกินให้หมดในครั้งเดียว ผลก็คือน้ำจากสตรอว์เบอร์รี่ไหลเปรอะเปื้อนไปหมด

 

ขอโทษนะ” ซางจิ้นหยิบผ้าเช็ดปากมาช่วยซับรอยเปื้อน ตอนที่เขาป้อนสตรอว์เบอร์รี่อีกลูกให้กับซางโยวโยว เขาก็ถือเหนือปากเธอนิดหน่อยให้กัดเป็นคำๆ ได้

 

ซางจิ้นเป็นคนหนักแน่น เขาดูแลโยวโยวได้อยู่แล้วค่ะ”  ฉินเฟยพยายามโน้มน้าว “ปล่อยให้เด็กๆ ไปกันเถอะค่ะ” ซางจิ้นทำตัวดีกับซางโยวโยวเป็นเรื่องที่ดีจนนึกว่าฝันไป ตอนฉินเฟยเข้ามาในครอบครัว ซางจิ้นก็ไม่ใช่เด็กๆ แล้ว เขามีความคิดเป็นของตัวเอง ใจเธอรู้ดีว่าไปคะยั้นคะยออีกฝ่ายไม่ได้ หลังจากพยายามเอาใจเขามานานแสนนาน ในที่สุดอีกฝ่ายก็ตอบรับ ในตอนนี้เธอรู้สึกสบายใจเวลาอยู่ที่บ้านมากกว่าเดิม

 

ซางชิงผิงพยักหน้ารับ “โอเค พาน้องกลับมาส่งบ้านดีๆ ก็แล้วกัน

 

เช้าวันถัดมา ซางโยวโยวเปลี่ยนนิสัยการนอนของตัวเอง พอตื่นขึ้นมาปุ๊บ เธอก็เบิกตากว้าง ยอมให้ฉินเฟยแต่งตัวให้แต่โดยดี

 

ตอนแปดโมง ซางจิ้นหาวหวอดๆ ก่อนจะออกไปกับซางโยวโยว เขาจับซางโยวโยวให้นั่งบนคาร์ซีทแล้วก็นั่งลงที่ตำแหน่งคนขับ

 

พวกเขามาถึงมหาลัยตอนเก้าโมง

 

เมื่อพูดถึงซางจิ้น เขาเป็นคนดังของม. การอุ้มซางโยวโยวที่แต่งตัวเหมือนองค์หญิงน้อยเรียกความสนใจจากหลายๆ คน

 

แม้ว่าฝูงคนรอบๆ จะอยากรู้มากว่าเด็กที่ซางจิ้นอุ้มเป็นใคร แต่ก็ไม่มีใครกล้าเข้าไปถาม

 

จนกระทั่งเขามาหาเยี่ยโจวที่สนามกีฬา

 

ไอ้หยา องค์หญิงน้อยคนสวยคนนี้คือใครกันเอ่ย?” ทันทีที่เยี่ยโจวเห็นเด็กหญิงในอ้อมแขนของซางจิ้น เขาก็รู้ในทันทีว่าอีกฝ่ายเป็นใคร เขารีบวิ่งมา แต่เดิมเขาก็เป็นมิตรมากอยู่แล้ว ไม่ต้องพูดถึงเวลาที่เขาพยายามจะแสดงให้เห็นถึงความใจดีเลย

 

ซางโยวโยวที่ตอนแรกซบคอซางจิ้นหลังจากได้ยินเสียงก็เงยหน้ามองคนที่วิ่งมา แค่เหลือบมองเธอก็นิ่งงัน

 

หลังจากรอเป็นเวลานาน เขาก็ยังไม่รับคำตอบจากองค์หญิงน้อยตระกูลซางเสียที อีกฝั่งมองเขาอย่างว่างเปล่า ไม่คิดจะเปิดปาก เยี่ยโจวไม่สามารถรักษารอยยิ้มบนใบหน้าไว้ได้ เขามองซางจิ้นเหมือนขอความช่วยเหลือ

 

ซางจิ้นเรียก “โยวโยว?”                                                                              

 

ซางโยวโยวเหมือนไม่ได้ยิน เธอยังจ้องมองเยี่ยโจวอย่างโง่เขลา

 

เยี่ยโจวขยับไปด้านข้างซางจิ้นอย่างสงบเสงี่ยม เขาเอนไปถามใกล้ๆ หูของซางจิ้น “น้องสาวนายนอนไม่พอเหรอ?” จริงๆ เขาอยากจะถามว่า ‘ทำไมน้องสาวนายดูเด๋อๆ จัง’ คือครั้งก่อนเธอดูฉลาดมากเลยนะ

 

ซางจิ้นประหลาดใจเหมือนกัน เขากระซิบ “ไม่นะ ตอนอยู่บนรถเธอยังคึกๆ อยู่เลย” พูดจบซางจิ้นก็เขย่าแขนเบาๆ ซางโยวโยวกลับมามีสติทันที เธอมองเยี่ยโจวอีกครั้งก่อนจะหันกลับไปซบไหล่ของซางจิ้น ไม่ยอมหันหน้ามาไม่ว่าจะเกลี้ยกล่อมสักเท่าไหร่

 

เยี่ยโจวเจ็บปวดสุดๆ เขารู้สึกว่าตัวเองดูเป็นมิตรมากนะ ไม่คิดเลยว่าจะชนกำแพงที่ชื่อว่าน้องสาวของซางจิ้น

 

ซางจิ้นพูดอย่างเก้ๆ กังๆ “เธออาจจะนอนไม่พอก็ได้

 

เยี่ยโจวกล่าวอย่างเคืองๆ “งั้นก็ให้เธอนอนก่อน

 

เดินๆ ไปสักพัก พวกเขาก็พบกับโจวเหวินเต้าและสวีหยางจวิ้น

 

ทั้งสองมองเด็กหญิงที่ซางจิ้นอุ้มอยู่แล้วก็นิ่งไป

 

จากการที่อาศัยอยู่ด้วยกันเป็นปีๆ เยี่ยโจวเห็นสีหน้าของอีกสองคนก็รู้แล้วว่าพวกเขากำลังจินตนาการถึงละครครอบครัวแสนดราม่าเร้าใจ เขารีบแนะนำก่อนที่สองคนนั้นจะเริ่มพล่ามอะไรไร้สาระ “นี่น้องสาวของซางจิ้น

 

โจวเหวินเต้าถอนหายใจเฮือกใหญ่ “น้องสาวนี่เอง

 

สวัสดี สาวน้อย” สวีหยางจวิ้นเดินมาด้านหลังซางจิ้น อยากพูดคุยกับซางโยวโยว

 

เยี่ยโจวกล่าว “เธอนอนอยู่ อย่าไปกวนสิ

 

อย่างไรก็ตาม เยี่ยโจวเพิ่งพูดจบ ซางโยวโยวก็เงยหน้าเล็กๆ ขึ้นมาตอบสนองสวีหยางจวิ้น “ดีค่าพี่ชาย

 

เยี่ยโจวไม่อยากจะเชื่อว่าเขาพ่ายแพ้ต่อสวีหยางจวิ้น

 

หวา เธอเหมือนนางฟ้าตัวน้อยเลย สมแล้วที่เป็นน้องสาวของซางจิ้น

 

ไม่ต้องหันไปมองก็สามารถรู้สึกถึง ‘พลังงานด้านลบ’ ที่เยี่ยโจวปล่อยออกมาจากทุกส่วนของร่างกาย ซางจิ้นเองก็ไม่เข้าใจ เพราะเยี่ยโจวบอกว่าชอบเด็กเขาเลยพาซางโยวโยวมา เขาไม่รู้ว่าทำไมซางโยวโยวที่เป็นเด็กดีกับทุกคนถึงดูต่อต้านเยี่ยโจวขนาดนั้น?

 

เห็นซางโยวโยวไม่ใช่แค่สนใจสวีหยางจวิ้นแต่ยังทักโจวเหวินเต้าอย่างสุภาพ เขาผู้โดน เมินเฉยได้แต่พูดออกมาด้วยสีหน้าไม่ได้รับความรัก “พวกนายเล่นด้วยกันให้มีความสุขเถอะนะ ปล่อยให้ฉันเทวดาปีกหักที่โดนองค์หญิงน้อยทอดทิ้งคนนี้เลียแผลตัวเองดีกว่า

 

สวีหยางจวิ้นและโจวเหวินเต้าในที่สุดก็ได้พบกับเรื่องที่ตัวเองเหนือกว่าเยี่ยโจว พวกเขาพยายามปลอบเยี่ยโจวแบบไม่เป็นธรรมชาติ “โจว คือไม่ต้องทำอะไรเลย มันคือเสน่ห์ส่วนบุคคล!”

 

ใช่แล้ว ในโลกของเด็กๆ ไหนคือความงามกับความน่าเกลียดล่ะถ้านายน่ามอง พวกเขาก็จะคุยด้วย ถ้านายไม่น่ามอง พวกเขาก็จะไม่ยอมตอบสนอง” สวีหยางจวิ้นส่งเสียงจุ๊ๆ สองครั้งก่อนจะตั้งใจบอกว่า “เด็กเล็กๆ เอาแต่ใจมาก!”

 

ในขณะที่ทั้งสองเย้ยหยันเยี่ยโจว ซางจิ้นก็อุ้มซางโยวโยวไปที่ข้างหนึ่งและปล่อยซางโยวโยวลงกับพื้น เขาย่อตัวลงกระซิบ “หนูคิดยังไงกับพี่ชายคนแรก?”

                                                                                              

ซางโยวโยวกำมุมหนึ่งของเสื้อผ้าแน่น เธอหน้าแดงมองเยี่ยโยวเขินๆ “พี่ชายคนนั้นดูดีมากเลย

 

เห็นสีหน้าของซางโยวโยว หัวใจของซางจิ้นก็สงบขึ้น เขาถามต่อ “งั้นหนูชอบเขาไหม?”

 

ชอบค่ะ…” ซางโยวโยวกอดคอซางจิ้น กระซิบเข้าไปในหูของเขา “หนูอยากคุยกับพี่เขา แต่หนูเขิน” โดยเฉพาะตอนที่เธอจ้องมองพี่เขาค้างทันทีที่เจอกัน

 

ซางจิ้นเห็นดอกไม้ป่าสีเหลืองสดในกอหญ้าเลยกระซิบบางอย่างกับซางโยวโยว ซางโยวโยวได้ฟังก็ก้าวเตาะแตะไปที่ดอกไม้ป่าดอกเล็กนั้น เธอค่อยๆ เก็บมันขึ้นมาอย่างระมัดระวัง ภายใต้สายตาให้กำลังใจของซางจิ้น เด็กหญิงค่อยๆ เดินไปหาเยี่ยโจว ซ่อนมือของเธอไว้ด้านหลัง

 

พอเห็นซางโยวโยวเดินมาหา สวีหยางจวิ้นกับโจวเหวินเต้าก็ถามอย่างกระตือรือร้น “สาวน้อยมาหาพวกพี่ชายมีอะไรหรือเปล่า?”

 

ภายใต้สายตาคาดหวังของคนสองคน ซางโยวโยวเดินไปหาเยี่ยโจว ซ่อนมือไว้ข้างหลังก่อนจะยื่นมือที่กำดอกไม้ออกมาด้านหน้า “ให้พี่ชายเยี่ย

 

เยี่ยโจวไม่คาดคิด “ให้พี่?”

 

ซางโยวโยวพยักหน้า

 

ขอบคุณครับ” เยี่ยโจวคุกเข่ารับดอกไม้ดอกเล็ก เขาดมกลิ่นด้วยปลายจมูก จากนั้นก็หยิบดอกไม้ไปสอดไว้ที่หลังหูของซางโยวโยว กล่าวว่า “ดอกไม้เหมาะกับองค์หญิงน้อยมากเลย สวยจริงๆ

 

ซางโยวโยวหยีตายิ้มหวานให้กับเยี่ยโจว หลังจากนั้นเธอก็แกะกิ๊บติดผมรูปเชอร์รี่ที่เพิ่งซื้อมา เธอเพิ่งงอแงจะใส่ให้ได้ในตอนเช้า แต่ตอนนี้พยายามติดมันให้เยี่ยโจวแทน เพียงแต่เธอยังเด็กมาก การควบคุมมือยังไม่แข็งแรง กิ๊บแทบจะห้อยต่องแต่งอยู่กับผมของเยี่ยโจว

 

เยี่ยโจวไม่คิดอะไรที่ต้องติดกิ๊บเด็กๆ ยังมีหน้าเอียงคอไปถามซางจิ้น “น่ารักป่ะ?”

 

ซางจิ้นพูดอย่างรังเกียจ “น่าเกลียดจะตาย

 

ซางโยวโยวรีบปลอบเยี่ยโจว “ไม่น่าเกลียดนะ ไม่น่าเกลียดเลย สวยมากๆ!”

 

ความชอบของเด็กๆ เถรตรงอยู่แล้ว หลังจากที่เขินๆ ในตอนแรก ซางโยวโยวก็ไม่ได้วางตัวอะไรอีก เธอยอมให้เยี่ยโจวจับมือ ยังไม่พอ จากที่เรียกเยี่ยโจวว่า “พี่ชายเยี่ย” ก็เปลี่ยนเป็น “พี่ชายโจวโจว

 

งานแข่งของทั้งสองเริ่มในตอนบ่าย หลังจากทานมื้อเที่ยงเสร็จ ซางจิ้นก็ติดต่อกับคุณป้าผู้ดูแลหอพักว่าจะพาซางโยวโยวมาที่หอ

 

ซางโยวโยวนั่งดูดนมกล่องช้าๆ ดื่มไปอึกหนึ่งก็เอียงหลอดไปให้ซางจิ้น “พี่ชาย ดื่มๆ

 

ซางจิ้นดูดไปนิดหน่อยซางโยวโยวก็ยื่นหลอดไปทางฝั่งเยี่ยโจว “พี่ชายโจวโจว ดื่มมม

 

แบ่งหลอดกันใช้มันคงดูใกล้ชิดเกินไป ซางจิ้นกับซางโยวโยวเป็นพี่ชายน้องสาวเลยไม่มีอะไร แต่เขาเป็นคนนอก ไม่ว่าจะคิดยังไงมันก็ไม่เหมาะสม เยี่ยโจวปฏิเสธเนียนๆ “พี่ดื่มไม่ไหวแล้วครับ กินตอนเที่ยงมาอิ่มมากเลย ถ้าดื่มเข้าไปอีกพี่ว่าท้องพี่จะระเบิดแล้ว

 

ซางโยวโยวร้อง “โอ้” อย่างผิดหวังก่อนจะหัวเราะคิกคัก “ท้องของพี่ชายโจวโจวจะระเบิดแล้ว

 

ซางจิ้นพาซางโยวโยวมาที่หอพัก ผู้คนรอบๆ พากันมองด้วยความสนใจแต่ก็เกรงว่าจะทำให้อีกฝั่งตกใจเลยมองห่างๆ ด้วยสองตา

 

ในครั้งนี้ประโยชน์ของรูมเมตได้เผยให้เห็น หลิวอวี้เทียนแกล้งซางโยวโยวด้วยอมยิ้ม ซางโยวโยวรับมาแต่ไม่ได้กิน เธอยื่นมันให้กับซางจิ้นแทน

 

ซางโยวโยวหาว ซางจิ้นเก็บอมยิ้มพร้อมกับบอก “นอนพักก่อน ตื่นมาแล้วค่อยกิน

 

โอเคค่า” ซางโยวโยวขยี้ตา ซางจิ้นอุ้มเธอไปที่เตียง ไม่ถึงสองนาทีเธอก็เริ่มหายใจเข้าออกสม่ำเสมอ

 

เยี่ยโจวออกมาจากห้องน้ำและเห็นว่าซางโยวโยวกำลังนอนอยู่บนเตียงของซางจิ้น “ไม่คิดว่าน้องสาวนายจะเป็นมิตรกับคนอื่นเลย ต่างกับใครบางคนเลยเนอะ

 

ซางจิ้นหยอกเย้า “ลืมแล้วเหรอตอนแรกโยวโยวไม่ได้สนใจนายเลย

 

ตอนเรากินข้าวเที่ยง เธอบอกว่าฉันหล่อมากกกกเลยเขิน เธอถึงได้มีอาการแบบนั้น” เยี่ยโจวเหล่มองอีกฝ่ายด้วยหางตาก่อนจะพูดอย่างภูมิใจ “แล้วฉันก็ถามเธอว่าพี่ชายหนูกับพี่ใครหล่อกว่าทายสิเธอพูดว่าไง?”

 

ซางจิ้นตอบไม่ตรงประเด็น “โยวโยวต้องพัฒนาสายตาจริงๆ

 

เยี่ยโจวถูกขัดให้ต่อประโยคไม่ได้ เขาร้องเหอะแล้วพูดว่า “เด็กๆ บอกว่าหนึ่งคือหนึ่ง สองคือสองก็แล้วกันอ่ะ

 

นอนจนถึงบ่ายโมงครึ่ง ซางจิ้นก็เรียกซางโยวโยวให้ตื่น เด็กหญิงยังอยากนอนแผ่บนเตียง ส่งเสียงครางอืออาไม่ยอมตื่น

 

เยี่ยโจวแกะพลาสติกห่ออมยิ้มออก แล้วยื่นไปตรงหน้าซางโยวโยว ถามว่า “ตัวเล็ก นี่อะไร?”

 

ซางโยวโยวลืมตาตื่น เธออ้าปากอยากจะงับมัน แต่เยี่ยโจวขยับหนีอย่างรวดเร็ว ซางโยวโยวเริ่มงอแง “พี่ชายโจวโจวหนูอยากกินอ่ะ

 

ลุกเร็วเดี๋ยวพี่ให้กิน

 

ซางโยวโยวปีนลงมา หลังจากงีบแล้ว ผมแกละของเธอก็กลายเป็นกลุ่มก้อนเส้นผมชี้ขึ้นฟ้า เยี่ยโจวเห็นก็ได้แต่หัวเราะ แต่สักพักเขาก็หัวเราะไม่ออก “พี่ชายโจวโจวมาหวีผมให้หนูหน่อย

 

หืม?” เยี่ยโจวไม่เคยทำอะไรแบบนี้ มัดแกละก็ดูง่ายๆ แต่จะลองก็ไม่ได้ง่ายขนาดนั้น เยี่ยโจวรู้ตัวเองดีเลยบอกว่า “ให้พี่ชายหนูทำผมให้ดีกว่า

 

ซางโยวโยวจับนิ้วของเยี่ยโจวแกว่งไปมา “พี่ชายโจวโจวกับพี่ชายมาผูกด้วยกันน้า…”

 

เหวินเหรินซวี่เหล่มองด้วยความพอใจ “เป็นที่รักของเด็กๆ ก็ไม่ดีเท่าไหร่หรอก

 

ไม่ยากขนาดนั้นมั้ง” ซางจิ้นให้ซางโยวโยวนั่งบนเก้าอี้ เขาย่อตัวลงแกะเปียข้างซ้ายอย่างระมัดระวัง “นายหวีทางขวาละกัน

 

ณ เวลานี้ทั้งสองเหมือกลับมาสู่ช่วงพ่นสีให้สามล้อน้อย

 

หลังจากเสร็จสิ้น เหวินเหรินซวี่ก็ถอนหายใจ เหม่อมองผมแกละสองข้างของซางโยวโยว “ไม่แปลกใจเลยทำไมซางเยี่ยโดนพวกนายสองคนรังแกจนออกมาเป็นสภาพนั้น

 

เยี่ยโจว: “……”

 

ซางจิ้นไม่สะทกสะท้าน “ฉันว่ามันก็ดูดีนะ

 

 

 

.

 

 

 

แงงงงงง ชอบโยวโยวว ยัยหนู //-//

ซางจิ้นพาน้องมาเอาใจโจวโจวชัวร์ มีใจแล้วมองออก ตอนยัยหนูเมินโจวโจวคือใจเสียแล้วชัวร์ พามาจะทำคะแนนนะ น้องช่วยรักพี่เยี่ยโจวโหน่ยยย 5555555555555555555555555555555555555555555555555

 

เรากะจะแปลให้เสร็จตั้งแต่เมื่อคืนค่ะ ตีหนึ่งของวันนี้น่าจะเสร็จงี้ ทีนี้ฝนตก ไฟตก พอเปิดคอมมาอีกรอบมันก็เซฟให้ล่าสุดคือหายไปหน้านิดๆ เลย เราก็เออพิมพ์ใหม่ก็ได้ไม่เป็นไร จนเราพิมพ์ไปได้นิดหน่อย ไฟมันก็ตกอีกรอบจ้า 5555555555555555555555 ละทีนี้ไฟมาไฟตกรัวๆ อยู่สามสี่รอบ สุดท้ายไฟดับ จบ ยอมแพ้ เด้ะพรุ่งนี้ค่อยตื่นมาแปลต่อละกัน แง 555555555555555555555555

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.123K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,417 ความคิดเห็น

  1. #5300 Apoptosis (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2563 / 13:01
    ฉันว่ามันก็ดูดีตลอดแหละค่ะ 55555555
    #5,300
    0
  2. #5196 Fueled me (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 25 กันยายน 2563 / 15:43
    แรงมาก555555555555555555
    #5,196
    0
  3. #5157 knunkim (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 20 กันยายน 2563 / 17:27
    5555น้องเกือบทำแผนเอาใจพี่ร่มแล้วนาาา
    #5,157
    0
  4. #5044 pawpanida (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2563 / 00:52
    รึว่าสองคนนี้จะไม่ได้มาทางศิลปะ5555
    #5,044
    0
  5. #4991 miyuukiMF (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2563 / 08:01

    วงวารโยวโยว ไม่เป็นไร หน้าตาสิสำคัญ ทรงผมมันยังไงก็ไม่

    #4,991
    0
  6. #4891 อะหมีบอยด์มูฟเม้น (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 25 เมษายน 2563 / 01:49
    องค์หญิงน้อยยยยย อยากหอมแก้ม
    #4,891
    0
  7. #4704 ปลาทูทอดกรอบ3วิ (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2563 / 19:42
    นี่มันสะพานรักองค์หญิงน้อยคือสะพานรักให้พี่ๆสินะ
    #4,704
    0
  8. #4497 sweetiebrownie (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 6 มกราคม 2563 / 22:24
    ยัยหนูองค์หญิงตัวน้อยยย
    #4,497
    0
  9. #4494 somwonhyuk (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 6 มกราคม 2563 / 19:36

    ตลก5555

    #4,494
    0
  10. #3311 MB.임지수GOT7 (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 9 กันยายน 2562 / 02:24
    เหมือนช่วยกันเลี้ยงลูก ฮือ เขินว้อย
    #3,311
    0
  11. #3250 ::Rabbit Hole:: (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 6 กันยายน 2562 / 07:30
    นว้องน่ารักก
    #3,250
    0
  12. #3018 Sunshine (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2562 / 12:36
    น้องหนูจะกลายเป็นน้องใบหม่อน2แล้วววววว
    #3,018
    0
  13. #2620 Maylyunho (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2562 / 12:49
    โยวโยว หนูเป็นคิวปิดเหรอลูก
    #2,620
    0
  14. #2497 Taetaemnae (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2562 / 08:22
    น้องเด็กหนีไป
    #2,497
    0
  15. #2429 Ruruka Buta (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2562 / 20:03

    สงสารรรรรรรรรรเจ้าหญิงน้อย โดนพี่ชายสองคนทำผมเป็นทรงอะไรไปหล่ะเนี่ย

    #2,429
    0
  16. #2259 -เกม- (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2562 / 17:37
    ยัยน้องงงงง น้อนน้อนน้อนน กอดดด
    #2,259
    0
  17. #2112 palm4588 (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2562 / 20:57
    โอ้ยยยยยยย ขำ 5555555555
    #2,112
    0
  18. #2035 ShamanWcat (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2562 / 17:39
    เจ้าพวกสกิลศิลปะติดลบ55555
    #2,035
    0
  19. วันที่ 25 พฤษภาคม 2562 / 20:31
    สงสารน้องโยวเลยอะ ให้คนที่ทำอะไรๆออกมาก็ไม่สวยมามัดผมให้
    #1,903
    0
  20. #1506 เพียงหวังให้พานพบ (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 28 เมษายน 2562 / 19:29
    น้องโยวๆ เป็นลูกครอบครัวพ่อซางจิ้น หรือแม่ซางจิ้นคะ
    #1,506
    0
  21. #1504 neooooo (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 28 เมษายน 2562 / 08:20
    น้องโยวโยวน่าร้ากกกกกกกก ;-;
    #1,504
    0
  22. #1490 nidta2003 (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 27 เมษายน 2562 / 23:04
    โยวโยวน่าร้ากกกกกกกก เอ็นดูจังเลยลูก
    #1,490
    0
  23. #1487 Choikim Hanna (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 27 เมษายน 2562 / 21:51
    น้องน่ารัก❤
    #1,487
    0
  24. #1485 sunnight (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 26 เมษายน 2562 / 22:40
    น่าร้ากกกก ครอบครัวสุขสันต์อ่ะตอนนี้
    #1,485
    0
  25. #1484 Mint🍃 (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 26 เมษายน 2562 / 14:34
    แปลแล้วจู่ๆไฟดับ เป็นเราเราท้อแร้วนะ ไรท์เก่งมากจริงๆ
    #1,484
    0