[นิยายแปล/BL] ทุกๆ คนคิดว่าผมชอบเขาครับ (end)

ตอนที่ 36 : Chapter 36 | ผมชอบเขา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,128
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,252 ครั้ง
    19 ก.ย. 62

 

 

 

Chapter 36

 

 

 

.

 

 

 

เรื่องบางอย่างถ้าจำไม่ได้ก็จะไม่มีปัญหาอะไร แต่ถ้าจำได้เมื่อไหร่ มันจะรู้สึกผิดมากที่ไม่ได้ลงมือทำลงไป

 

พนักงานสาวยิ้มสุภาพ “ดีค่ะ ทั้งหมด 106 นะคะ จะจ่ายด้วยการ์ดหรือเงินสดคะ?”

 

แปปนะครับ” เยี่ยโจวชี้ไปที่เค้กที่ผู้หญิงเมื่อครู่เพิ่งสั่งไป “ยังมีเค้กแบบนี้เหลืออีกไหมครับ?”

 

ต้องขอโทษด้วยนะคะ เค้กแต่ละแบบทางเราทำไว้โชว์แค่อันเดียว คุณผู้หญิงเมื่อตะกี้ซื้ออันที่เราไว้โชว์ไปแล้ว เราไม่ได้สต็อกไว้ค่ะ ลองดูเค้กแบบอื่นแทนไหมคะ?”

 

เค้กที่เหลืออีกสามอันคือทีรามิสุ มูสชาเขียว และเค้กลายการ์ตูนสำหรับเด็กๆ นอกจากสตรอว์เบอร์รี่สองลูกบนเค้กลายการ์ตูนแล้ว เค้กอีกสองอันก็ไม่มีสตรอว์เบอร์รี่อีก

 

คุณช่วยผมทำเค้กสตรอว์เบอร์รี่เหมือนอันตะกี้ได้ไหมครับ?”

 

พนักงานสาวตอบกลับอย่างลำบากใจ “เค้กของเราต้องสั่งจองล่วงหน้าค่ะ

 

ผมจ่ายเงินเพิ่มก็ได้” เยี่ยโจวกุมมือเข้าหากันและร้องขอ “คุณลองไปถามให้ผมได้ไหมครับ?”

 

ไม่สามารถต่อต้านการจู่โจมของหนุ่มรูปงามได้ พนักงานสาวเขินหน้าแดง บอกให้เพื่อนร่วมงานไปถามผู้จัดการให้

 

ผู้จัดการตอบตกลง แต่เขาต้องรอจนถึงสิบเอ็ดโมงครึ่งก่อนที่จะเริ่มทำได้

 

เยี่ยโจวก้มมองเวลา “ได้ครับ ถ้าเสร็จแล้วก็ติดต่อผมมาได้เลย ผมอยู่แถวๆ นี้แหละ” เยี่ยโจวจ่ายเงิน เก็บใบเสร็จใส่กระเป๋าเงินและรวบขนมหวานที่เขาเลือกจากร้านเข้าด้วยกัน

 

เค้กมีไว้กินเท่านั้น เยี่ยโจวไม่ได้นับว่ามันเป็นของขวัญวันเกิด

 

หลังจากนั้น เยี่ยโจวก็เดินเอ้อระเหยไปยังห้างสรรพสินค้าใกล้ๆ ครุ่นคิดว่าควรซื้อของขวัญอะไรให้ซางจิ้นดี ซางจิ้นดูเหมือนคนที่ไม่ขาดอะไรสักอย่าง ให้ของใช้ของเล่น หมอนั่นน่าจะโยนทิ้งให้ฝุ่นเกาะ น่าเสียดายที่เขาไม่ได้เล่นเกม ไม่งั้นเขาน่าจะซื้อไอเทมในเกมส่งให้อีกฝ่ายไปเลย มันจะดีขนาดไหนนะ เป็นของที่หมอนั่นได้ใช้บ่อยๆ ด้วย

 

เขาเดินมาเรื่อยๆ จนถึงตรอกซอยหนึ่งแบบไม่ทันรู้ตัว เยี่ยโจวเห็นหญิงชรากำลังเข็นรถเล็กๆ ที่มีต้นไม้พืชพรรณในกระถางพลาสติกสีดำจำนวนมาก

 

ฤดูใบไม้ผลิได้มาเยือน หลายๆ คนเริ่มปลูกผักที่ระเบียง

 

เยี่ยโจวมองดูผ่านๆ เขาจำได้แค่ต้นกล้าของพริกไทย

 

บางทีเยี่ยโจวอาจจะจ้องของบนรถเข็นนานมาก หญิงชราเอ่ยปากถามขึ้นก่อน “สนใจต้นกล้าอันไหนไหมจ๊ะ?”

 

เยี่ยโจวย่อตัวลง เขาคุ้นเคยกับพืชดี จะจากหนังสือ วิดีโอ หรือจากประสบการณ์ส่วนตัว เขาเห็นมันได้ทุกที่ แต่ไอ้การดูแลต้นกล้าเล็กๆ ให้เติบโต แตกใบ ผลิดอก ให้ผล เขาไม่เคยลองทำมาก่อน

 

พืชไม่เหมือนสัตว์ที่จะร้องเวลามีความสุขหรือครวญครางเวลาไม่สบาย มันเป็นสิ่งที่ต้องใช้ความพยายามยิ่งกว่าพวกสัตว์ เวลาสัตว์ป่วย เราอาจจะส่งพวกมันไปที่โรงพยาบาลสัตว์ได้ แต่เวลาพืชมีปัญหาอะไร  คนปลูกต้องเป็นคนเช็คโรคและห่วงใยการเติบโตของมันเอง

 

มองๆ ต้นกล้าพวกนั้น เยี่ยโจวตัดสินใจเลือกของขวัญให้ซางจิ้นได้แล้ว

 

และซางจิ้นที่ไม่รู้เรื่องอะไรพวกนี้ก็ตื่นขึ้นในยามเช้า เห็นว่ามีสายที่ไม่ได้รับสามสายจากเหลียงจิ่งเหวิน

 

ขนาดเช้าวันเสาร์ยังโทรมาตั้งแต่เจ็ดโมงเช้าทุกๆ ชั่วโมง ว่างเหลือเกินนะ

 

ยังไม่ทันได้ลุกออกจากเตียง โทรศัพท์ของซางจิ้นก็ดังขึ้น เป็นสายเรียกเข้าจากเหลียงจิ่งเหวิน.

 

ซางจิ้นจิ๊ปาก กดปุ่มรับสาย

 

ลูกชาย สุขสันต์วันเกิดจ้า วันนี้แม่จะไปหาที่มหาลัยนะ จะได้ฉลองวันเกิดด้วยกัน

 

ไม่ต้องหรอกครับ

 

ไม่ต้องได้ไงจ๊ะวันเกิดลูกชายของแม่เป็นเรื่องใหญ่อยู่แล้ว” เหลียงจิ่งเหวินถามอีกครั้ง “พ่อของลูกเป็นไงบ้างล่ะเขาโทรมาหรือยังช่างเถอะ ไม่ต้องพูดหรอก เขาลืมอยู่แล้ว สิ่งเดียวที่เขาสนใจก็มีแค่แม่ภรรยาสาวของเขา เขาจะมาแบ่งความสนใจให้ลูกทำไม แม่เลี้ยงก็แม่เลี้ยง ลูกต้องจำให้ขึ้นใจนะว่ามีแค่ความสัมพันธ์ของแม่กับลูกที่ใกล้ชิดสนิทสนมที่สุดแล้ว แม่มีลูกชายแค่คนเดียว พ่อของลูกน่ะไม่จำเป็นหรอก

 

ก็แค่วันเกิดเองครับ เขาจะถามไม่ถามแล้วมันทำไม?”

 

แปลว่าเขาไม่ใส่ใจลูกไง ตอนวันเกิดปีที่สามของยัยเด็กนั่น พ่อของลูกเขาก็วางแผนจัดงานวันเกิดที่บ้านพักริมทะเลให้เป็นพิเศษ ตอนนั้น

 

ฟังเหลียงจิ่งเหวินพูดเรื่องเดิมๆ ซ้ำซาก ซางจิ้นก็ขัดเธอในทันที “ขอบคุณสำหรับความหวังดีนะครับ ผมโตแล้ว คิดเองได้แล้วว่าจะฉลองวันเกิดยังไง แค่นี่แหละ สวัสดีครับ

 

ตัดสายปุ๊บ ซางจิ้นก็เลื่อนผ่านรายชื่อผู้ติดต่อ พอเห็นชื่อของเยี่ยโจว จู่ๆ เขาก็รู้สึกว่าไม่อยากฉลองวันเกิดคนเดียว

 

รอจนเที่ยง ซางจิ้นก็ส่งข้อความไปให้เยี่ยโจวด้วยความลังเล

 

มือหนึ่งถือเค้ก มือหนึ่งถือต้นอ่อนที่ซื้อมาเมื่อเช้ามาเป็นของขวัญ เยี่ยโจวกลับมาที่มหาลัย

 

ระหว่างทางกับหอ เขาก็รู้สึกเขินๆ ขึ้นมานิดหน่อย เค้กกับของขวัญนี่เตรียมมาเซอร์ไพรส์ซางจิ้น ในตอนนี้ซางจิ้นน่าจะอยู่ที่หอแน่ๆ ถือของกลับไปแบบนี้ก็รู้หมดพอดี อีกอย่าง ถ้าซางจิ้นเห็นว่าเขาซื้อของขวัญมาให้ หมอนั่นต้องชวนเขาไปทานมื้อเที่ยงแน่ๆ แต่เขาอยากไปเจอถังตงตงตอนเที่ยงไง ปฏิเสธคำชวนเจ้าของวันเกิดในวันเกิดเขาเองมันก็น่าสงสารเกินไป

 

หลังจากที่คิดๆ ดูแล้ว เยี่ยโจวก็ไปที่หอพัก แต่เขาไม่ได้ขึ้นไปด้านบน เขาเอาทุกอย่างไปยัดไว้ที่ช่องว่างด้านหลังรถสามล้อ

 

ถ้าซางจิ้นอยากใช้สามล้อน้อย เขาก็จะขับมันไปทันที ไม่หันมาดูด้านหลังหรอก

 

อากาศในวันนี้ดีมาก ไม่มีน่ามีใครมาขอยืมรถไป

 

เป็นสถานที่ซ่อนของที่สะดวกซะจริง

 

เยี่ยโจวได้แต่ถอนหายใจ สามล้อมีประโยชน์มากจริงๆ ใช้เงินซื้อไปมากมายก็คุ้มค่าแล้ว

 

ใครจะรู้ ต่อให้ความคิดของเยี่ยโจวสวยหรูขนาดไหน ความจริงก็บังคับให้เขาต้องตัดสินใจอยู่ดี

 

ตอนเที่ยงครึ่ง เยี่ยโจวกำลังนั่งอยู่ในโรงอาหาร ซูอิ๋นกับถังตงตงอยู่ที่โรงอาหารชั้นสาม ทั้งสองตกลงกันล่วงหน้าแล้วพอซูอิ๋นทักแชทมาให้เยี่ยโจวเตรียมขนมให้พร้อม ทำท่ามาเจอกันโดยบังเอิญ

 

โดยที่ไม่คาดคิด แค่เวลาสั้นๆ สองนาที เขาได้รับข้อความจากซางจิ้นกับซูอิ๋นไล่ๆ กัน

 

ซางจิ้น: กินข้าวยัง?

 

ซูอิ๋นมาได้แล้ว

 

เยี่ยโจวตกอยู่ในสถานการณ์ลำบากอีกครั้ง

 

ซางจิ้น ทำไมนายทำตัวผิดปกติแบบนี้ฮะ?

 

เขาวางแผนไว้แล้วว่าหลังจากที่เจอถังตงตงในตอนเที่ยง เขาจะรวมเจ้าพวกที่หอในตอนบ่าย พอเย็นปุ๊บ เขาก็จะไปเอาเค้ก มนุษย์จำนวนมากก็จะโผล่ไปที่โรงอาหารอย่างยิ่งใหญ่ ช่วยกันฉลองวันเกิดของซางจิ้น พอกลับจากมื้อเย็นแล้ว เขาค่อยให้ของขวัญที่เตรียมให้อีกฝ่าย

 

แต่ตอนนี้

 

ถ้าตอนเช้าเขานึกไม่ออกว่าวันนี้เป็นวันเกิดซางจิ้น ทุกอย่างก็จะโอเค แบบนั้นเขาจะปฏิเสธซางจิ้นได้แบบไม่รู้สึกผิดอะไร

 

ความคิดยุ่งเหยิงตีกัน เวลาผ่านไปได้หลายนาที

 

ซูอิ๋นส่งข้อความมาอีกครั้งถ้านายไม่มาตอนนี้ มื้อเที่ยงจะจบแล้วย่ะ!

 

เยี่ยโจวชั่งใจอยู่สองวิ เหลือบมองของหวานในมือตัวเองก่อนจะตอบซูอิ๋นฉันมีเรื่องที่ต้องทำน่ะ แวะเอาโดนัทที่ซื้อมาไปให้เสร็จก็จะไปละ

 

พอกดส่งแล้ว เขาก็รีบตอบซางจิ้น

 

เยี่ยโจวอยู่โรงอาหารสองอ่ะ นายล่ะ?

 

รอบนี้ที่ส่งไป ซางจิ้นไม่ได้ตอบกลับ

 

ที่โรงอาหารในวันเสาร์คนไม่ค่อยเยอะเท่าไหร่ ตอนที่เยี่ยโจวเดินมาที่ชั้นสาม เขาก็เห็นซูอิ๋นกับถังตงตงนั่งอยู่ด้วยกันที่โต๊ะแถวตรงกลาง

 

เขาเช็คเสื้อผ้าหน้าผม เดินอ้อมไปด้านข้างเพื่อซื้อชานมมาแก้วหนึ่ง ก่อนจะทำทีเป็นเดินผ่านโต๊ะของซูอิ๋น รอให้อีกฝั่งเรียกเขา

 

หนึ่งวิ สองวิ สามวิ

 

นั่นเยี่ยโจวไม่ใช่เหรอ?” ซูอิ๋นทำสีหน้าประหลาดใจด้วยทักษะการแสดงงุ่มง่ามของเธอ “ไม่เจอกันนานเลยนะ มากินข้าวที่ชั้นสามเหมือนกันเหรอ?”

 

ซูอิ๋น?” เยี่ยโจวต้องนั่งลงตามมารยาท เลือกนั่งฝั่งตรงข้ามพวกเขาสองคน สายตาของเขามองไปที่ใบหน้าของถังตงตง ถังตงตงก็ยังคงเหมือนเดิมในความทรงจำใบหน้ากลม ดวงตาโต เหมือนลูกหมาน่ารักๆ แค่เห็นก็อยากลูบหัวเขา แล้วนี่?”

 

เพื่อนฉันเอง ถังตงตง” ซูอิ๋นใช้โอกาสนี้แนะนำพวกเขาให้ได้รู้จักกัน “ตงตง นี่เพื่อนฉันนะ ชื่อเยี่ยโจว

 

ถังตงตงพยักหน้าให้เยี่ยโจวแบบไม่ยินดียินร้าย

 

เยี่ยโจวงุนงง ทำไมนิสัยของเขาต่างไปจากในความทรงจำขนาดนี้

 

ย้อนกลับไปตอนที่เขาเจอถังตงตงครั้งแรก ถังตงตงกำลังตั้งใจให้อาหารแมวจรจัดด้วยรอยยิ้มอ่อนโยนบนใบหน้าที่กระแทกใจเยี่ยโจวอย่างจัง ซึ่งนั่นก็ทำให้เขาเชื่อมั่นสุดหัวใจว่านี่คือรักแรกพบแน่นอน หลังจากที่รู้ว่าถังตงตงกับซูอิ๋นรู้จักกัน เขาก็คิดที่จะขอข้อมูลถังตงตงจากซูอิ๋น ด้วยเหตุผลนี้เขาจึงไม่ลังเลเลยที่จะแอบถ่ายรูปซางจิ้นเป็นการแลกเปลี่ยน

 

ไม่รอให้เยี่ยโจวได้ทำความเข้าใจสถานการณ์ ซูอิ๋นก็มองไปที่บันไดทางขึ้นชั้นสามและส่งเสียงร้องด้วยความประหลาดใจ เยี่ยโจวมองตามสายตาของเธอไปและรู้สึกหัวตื้อไปหมด

 

ที่บันไดทางขึ้นชั้นสาม ซางจิ้นอุ้มเด็กหญิงตัวน้อยเอาไว้ ด้านหลังเขาคือหญิงสาวหน้าตาสะสวย ถึงเธอจะสวยมากแต่แค่มองก็รู้ว่าเธอแก่กว่าซางจิ้น

 

เทียบกับการรู้ว่าทำไมถังตงตงถึงแตกต่างจากความทรงจำ เยี่ยโจวอยากรู้ว่าผู้หญิงข้างๆ ซางจิ้นเป็นใครมากกว่า

 

ซางจิ้นไม่เคยพูดเรื่องครอบครัวของเขา เยี่ยโจวเลยเดาว่าซางจิ้นก็มีความสัมพันธ์ที่ไม่ดีกับที่บ้าน เพราะเห็นอกเห็นใจสหายผู้มีชะตาเหมือนกัน เยี่ยโจวจึงคิดจะฉลองวันเกิดกับซางจิ้น… แต่อีกฝ่ายคงไม่ต้องการมันแล้ว

 

เด็กหญิงกอดคอซางจิ้นมองไปรอบๆ ใบหน้าของซางจิ้นไม่มีความรำคาญเลยแม้แต่น้อย

 

ซูอิ๋นกระตุกแขนเสื้อของเยี่ยโจวเบาๆ “นั่นใคร?”

 

ฉันจะรู้ได้ไง

 

ถังตงตงมองไปทางจุดที่ซางจิ้นยืนอยู่ พอเห็นซางจิ้นที่ก่อนหน้าถูกเด็กหญิงบังไว้แบบชัดๆ เขาก็รำพึงผู้ชายม. เธอหล่อจริงๆ หน้าตาดีขึ้นเรื่อยๆ เลย

 

ได้ยินดังนั้น เยี่ยโจวก็จิตตกเข้าไปใหญ่

 

ซางจิ้นอุ้มซางโยวโยวเดินเข้ามาที่โรงอาหารสอง การมาของฉินเฟยกับซางโยวโยวเป็นเรื่องที่ไม่คาดฝัน อย่างไรก็ตาม เพราะตอนตรุษจีนซางจิ้นทำตัวเป็นมิตรกับซางโยวโยว ซางโยวโยวเลยมาเกาะแกะคลอเคลียซางจิ้นอยู่ไม่ห่าง พอถึงวันเกิดของซางจิ้น เธอก็ขอให้ฉินเฟยพาเธอมาส่งจะได้เอาเค้กมาให้ผู้เป็นพี่ชาย

 

จากตรงบันได ซางจิ้นมองเห็นเยี่ยโจวในทันที

 

เยี่ยโจวเอาเรื่องส่วนตัวของเขามาเล่าให้ฟังหลายเรื่อง ซางจิ้นเลยไม่ถือสาที่เยี่ยโจวจะเข้ามารับรู้ชีวิตของเขาบ้าง เกือบจะอุ้มซางโยวโยวไปหาเยี่ยโจว จากนั้นเขาก็สังเกตเห็นคนอีกคนที่นั่งอยู่ตรงข้ามกับเยี่ยโจว เขาชะงักฝีเท้า ผงกหัวให้นิดหน่อยแล้วเดินจากไปโดยไม่ทักทาย เยี่ยโจวอ้าปาก แต่สุดท้ายเขาก็ไม่ได้พูดอะไร

 

หลังจากที่ซูอิ๋นกับถังตงตงทานอาหารเสร็จแล้ว เยี่ยโจวก็ไม่ได้พูดอะไร เขายื่นขนมหวานที่ซื้อมาให้กับซูอิ๋นและกลับหอไปด้วยร่างไร้วิญญาณ

 

เพราะในตอนเช้าตื่นมาไวเกินไป เยี่ยโจวเลยนั่งอ่านหนังสือได้ราวๆ หนึ่งชั่วโมงก่อนจะนอนลงบนเตียง หลับตาเพื่อพักผ่อน สุดท้ายเขาก็เผลอหลับไป

 

เมื่อตื่นขึ้นมา ท้องฟ้าด้านนอกหน้าต่างก็มืดแล้ว ซางจิ้นนั่งอยู่ที่โต๊ะกำลังอ่านหนังสือ

 

เยี่ยโจวทำเป็นถามขึ้นมาเฉยๆ “เมื่อตอนเที่ยง… ใครเหรอ?”

 

ซางจิ้นพลิกหน้าหนังสือ “น้ากับน้องสาว

 

น้า…” เยี่ยโจวรู้สึกว่าความหงุดหงิดที่อดกลั้นไว้ค่อยๆ หายไปอย่างช้าๆ เขาชื่นชม “ยังดูสาวอยู่เลย สวยจัง

 

ซางจิ้นวางหนังสือลงและมองเขาด้วยสายตาซับซ้อน “นายชอบผู้ชายไม่ใช่เหรอไม่คิดว่าจะสนใจผู้หญิงเลยนะ

 

ไม่ได้อยู่ที่ชอบไม่ชอบ เวลาเห็นคนสวยๆ ใครจะไม่อยากมองให้นานขึ้นอีกล่ะ

 

มองคนจากภายนอก

 

เยี่ยโจวไม่ใส่ใจ อารมณ์ที่ขมุกขมัวของเขาแจ่มใสขึ้นแล้ว เขามองเวลาที่โต๊ะก่อนจะกล่าวว่า “ฉันลงไปเอาของแปป ฝากตั้งโต๊ะเล็กที

 

เหอ…” ซางจิ้นส่งเสียงไม่พอใจ “รีบอะไรขนาดนั้น” แต่ถึงจะพูดอย่างนั้น ซางจิ้นก็ช่วยตั้งโต๊ะเล็กขึ้นมากลางห้องอยู่ดี

 

สิบนาทีต่อมา เยี่ยโจวก็วิ่งขึ้นมาทั้งที่ยังส่งเสียงหอบแฮก มือข้างหนึ่งแอบไว้ข้างหลัง ส่วนอีกมือถือถุงสีเขียว เยี่ยโจววางถุงไว้ข้างตัว ปิดประตูและเดินไปหาซางจิ้น เขายื่นกล่องที่ข้างในมีเค้กให้อีกฝ่าย “สุขสันต์วันเกิด!”

 

ซางจิ้นตกตะลึง “ทำไมนาย…”

 

ซางจิ้นยังพูดไม่ทันจบประโยค เยี่ยโจวก็แทรกอย่างภูมิใจ “ฉันเป็นใครฮะคิดว่ามีอะไรบนโลกที่ฉันไม่รู้อ่อ?” เขาวางกล่องเค้กไว้บนโต๊ะ แกะริบบิ้น เปิดฝากล่องออก เผยให้เห็นเค้กสตรอว์เบอร์รี่ขนาดหกชุ่น

 

ชุ่น = “นิ้วของจีน ประมาณ 3.3 ซม. ]

 

ฉันจำได้ว่าตอนเที่ยงนายยังไม่ได้อธิษฐาน” ตอนเที่ยงเขาเห็นจากหางตาว่าเค้กที่น้าซางจิ้นเอามาให้ถูกตัดแบ่งทันทีที่ถูกเปิด เยี่ยโจวปักเทียนเล่มบางตรงกลาง เขาหยิบไฟแช็กจากโต๊ะของหลิวอี้เทียนและ ‘กริ๊ก’ เปลวไฟถูกจุดขึ้นมา เยี่ยโจวจุดเทียน และเดินไปที่ประตูเพื่อปิดไฟ

 

พริบตาเดียว ทั้งห้องก็ตกอยู่ในความมืดมิด มีแต่เค้กที่แสงเทียนส่องนวล

 

เยี่ยโจวนั่งยองๆ อยู่อีกด้าน เขาใช้แขนเท้าโต๊ะตัวเล็กเอาไว้ สายตาจ้องมองซางจิ้นอย่างคาดหวัง “อธิษฐานสิ

 

แสงเทียนไหววูบริบหรี่ในดวงตาของเยี่ยโจว แต่เหมือนมันกลับแผดจ้าในหัวใจของซางจิ้น

 

ซางจิ้นจ้องมองเยี่ยโจวอยู่นานมาก ทันใดนั้นเองเขาก็ฉีกยิ้มออกมา

 

ไม่ใช่รอยยิ้มเย้ยหยันแต่เป็นรอยยิ้มจริงๆ จากหัวใจ

 

รอยยิ้มนั่นทำให้เยี่ยโจวนิ่งไปในทันที พวกเขากำลังอยู่ในหอพักแต่เยี่ยโจวรู้สึกเหมือนได้ยินเสียงภูเขาน้ำแข็งกำลังละลาย

 

ขอบใจนะ ฉัน… มีความสุขจริงๆ” ซางจิ้นหลับตาลงและเริ่มอธิษฐาน

 

หัวใจของเยี่ยโจวเต้น ตึกตัก ตึกตัก ‘ แรงกว่าปกติ ใช้โอกาสตอนที่ซางจิ้นยังไม่ลืมตาขึ้นมาฟุบหน้าลงไปกับแขนและหัวเราะคิกคักเบาๆ ไม่หยุด ดีนะที่เขาจำวันเกิดซางจิ้นได้

 

ดีจริงๆ

 

 

 

.

 

 

 

ดีจริงๆ!!!

ฮั่นแน่ แอบเสียวว่าจะดราม่าใช่มั้ยล่า!

นึกภาพตอนเยี่ยโจวนั่งยอง เอาแขนเท้าโต๊ะ สบตาปิ๊งๆ เราเขินแง้

11-20 เราไปเที่ยวตปทค่า u-u น่าจะไม่ได้อัพ แต่ถ้าอยู่นู่นแล้วมีเวลาว่างแปลได้เดี๋ยวเราแปลมาลงให้นะ!

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.252K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,417 ความคิดเห็น

  1. #5397 PiyaaRr (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 3 เมษายน 2564 / 12:37
    ใส่ใจกันสุดๆ
    #5,397
    0
  2. #5352 Ineedtoreed (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2563 / 16:28
    ตุยเยเบ้มารูโกะ
    #5,352
    0
  3. #5298 Apoptosis (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2563 / 12:27
    น่ารักอ่ะน่ารักมากกกกกกกก
    #5,298
    0
  4. #5260 Pieey3748 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2563 / 23:16
    กรีสสสสส อบอุ่นหัวใจ น่ารักมากกกก ;—;💖
    #5,260
    0
  5. #5193 Fueled me (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 25 กันยายน 2563 / 15:27
    ยิ่งรู้จักยิ่งรักเธอ ฮือน่ารักมากๆๆๆฟๆ
    #5,193
    0
  6. #5152 knunkim (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 18 กันยายน 2563 / 12:12
    -ต้าวน่ารักกกก
    #5,152
    0
  7. #5094 kanyaest (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2563 / 10:07
    น่ารักกกกก ตอนแรกนึกว่าซางจิ้นจะงอนซะแน้วตอนเห็นน้องอยู่กับผู้หญิง
    #5,094
    0
  8. #4888 อะหมีบอยด์มูฟเม้น (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 25 เมษายน 2563 / 01:33
    น้องใส่ใจจัง อบอุ่นมาก น่ารักสุดๆ
    #4,888
    0
  9. #4716 cozynotserious (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2563 / 13:30
    ดีจริงๆ!
    #4,716
    0
  10. #4663 227onfire (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 28 มกราคม 2563 / 13:47
    แน่ะ!!!!!
    #4,663
    0
  11. #4612 bowlchan (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 15 มกราคม 2563 / 13:43

    นี่ไง รักแรกหรือจะสู้แฟ...แค่กๆ คนปัจจุบัน >__<

    #4,612
    0
  12. #3963 mssss (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2562 / 20:54
    ดี ดีจริงๆ เเงงงงงงงงงง อบอุ่น
    #3,963
    0
  13. #3404 Paperheart96 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 23 กันยายน 2562 / 09:55
    เมื่อใจเราไม่เป็นของเราอีกต่อไปอ่าเน้อออ
    #3,404
    0
  14. #3389 Mihr (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 19 กันยายน 2562 / 02:24
    ได้กัน ได้กานน
    #3,389
    0
  15. #3308 MB.임지수GOT7 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 9 กันยายน 2562 / 02:10
    ขนาดนี้แล้วอ้ะ รู้ตัวกันสักทีเถอะว่าหวั่นไหวกับอีกฝ่ายไปแล้ววววววว
    #3,308
    0
  16. #3247 ::Rabbit Hole:: (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 6 กันยายน 2562 / 07:20
    ใส่ใจกันจริงแหละ ;-;
    #3,247
    0
  17. #3110 Crema' (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2562 / 21:47
    บ้าจีงงงงงงง รักกัลลลลล ดูออกกกกกกก
    #3,110
    0
  18. #2617 Maylyunho (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2562 / 12:31
    ดีจริงๆเลยค่า
    #2,617
    0
  19. #2575 Eheh072 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2562 / 11:41
    ในที่สุดดด
    #2,575
    0
  20. #2561 papark (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2562 / 05:21
    มีใจให้กันแล้ว ดูออกกก
    #2,561
    0
  21. #2494 Taetaemnae (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2562 / 00:22
    คือมันใจเต้นจังหวะเดียวกันแล้วไหม
    #2,494
    0
  22. #2427 Ruruka Buta (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2562 / 17:55
    หูยๆๆๆ พวกนายควรรู้ตัวได้แล้วนะ แคร์กันขนาดนี้
    #2,427
    0
  23. #2348 M.U.P (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2562 / 19:37
    โอ้ยฮั่นแน่ แอบใส่ใจไม่รู้ตัว ทางนี้เขินมาก
    #2,348
    0
  24. #2216 Mellowiish (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2562 / 14:21
    อห น้อนนนน เสี่ยวโจวน่ารักมากกกกๆๆ โฮฮ จะไม่หลงได้ไงงง ////m////
    #2,216
    0
  25. #2166 luvtaetaev (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2562 / 22:54
    กา้กหรหาก่ด่ดาวกวหวหสกรำ โดกิๆ ฟอลอินเลิฟ!!!! เขินนนนนน ;///-///;
    #2,166
    0