[นิยายแปล/BL] ทุกๆ คนคิดว่าผมชอบเขาครับ (end)

ตอนที่ 31 : Chapter 31 | ผมไม่ชอบเขา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,278
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,200 ครั้ง
    19 ก.ย. 62

 

 

 

Chapter 31

 

 

 

.

 

 

 

ฮ้าว…” โจวเหวินเต้าหาว เขาทำจมูกฟุดฟิดและดึงเสื้อกันหนาวให้คลุมตัวแน่นขึ้นกว่าเดิม “ทำไมตอนเช้าถึงหนาวขนาดนี้นะ?”

 

หลิวอวี้เทียนตอบกลับ “ฉันแค่อยากกลับไปหอพักอุ่นๆ ของฉัน ไม่ได้นอนทั้งคืน เหนื่อยจะตายอยู่แล้ว

 

เหวินเหรินซวี่ลังเลใจ ในมือถือถ้วยชานมไว้ “ยังไม่เจ็ดโมงเช้าเลย… คือถ้าเรากลับไป… มันจะไม่สมควรหรือเปล่า?”

 

หลิวอวี้เทียนไม่เข้าใจ “ไม่สมควรยังไง?”

 

เหวินเหรินซวี่มองเขาด้วยสายตาดูถูก “คืนก่อนพวกเราไม่อยู่ เยี่ยโจวกับซางจิ้นอยู่ด้วยกันสองต่อสอง พวกเขาเป็นหนุ่มโสด นายเข้าใจป่ะ?”

 

เหล่านักศึกษาที่เดินอยู่ใกล้ๆ หูผึ่ง ภายในพริบตาเดียวแม้แต่พวกที่ดูง่วงๆ อยู่ก็ตื่นเต็มตา พวกเขาเริ่มแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกัน

 

พนันด้วยเผ็ดตังถุงหนึ่งเลย พวกเขาทำภารกิจสำเร็จแน่!”

 

ไม่คิดว่างั้นแฮะ หอเล็กจะตาย พื้นที่ไม่พอ ไม่น่ามั้ง

 

ที่แคบๆ บนรถยังทำกันได้เป็น 300 รอบไหม หอพักขนาดตั้งเท่าไหร่อีกอย่างนะ มันมีเตียงฉันลงฝั่งเผ็ดตัง!”

 

ฉันว่านะถึงภารกิจจะไม่สำเร็จ แต่มันก็คงเกือบจะสำเร็จแล้วล่ะ พวกนายต้องรู้ก่อนว่าพวกเขาสองคนไปช่วยเหวินเต้าขายแอปเปิ้ล นิสัยแบบซางจิ้นอ่ะ ถ้าเยี่ยโจวไม่ใช่คนพูด เขาจะยอมมาเหรอ?”

 

ใช่ไหมสองคนนั้นพัฒนาไวมาก ซื้อรถด้วยกัน ช่วยจัดแสงตอนถ่ายวิดีโอ

 

หลิวอวี้เทียนสมาชิกห้อง 405 เสริมทันที “ไม่ใช่แค่นั้นนะ โจวช่วยซางจิ้นจัดโต๊ะกับตู้หนังสือในหอบ่อยมาก แสนดีจริงๆ!”

 

เหวินเหรินซวี่ยกมือขึ้น “เขาบอกให้ฉันซื้อลูกอมสตรอเบอร์รี่ของโปรดซางจิ้นมาฝากด้วย!”

 

ขอคืนคำ ความสัมพันธ์ระดับนี้ภารกิจต้องเสร็จแน่ๆ!”

 

หลังจากทานอาหารเช้าในโรงอาหารเรียบร้อยแล้ว กลุ่มก้อนมนุษย์จำนวนมากก็กลับหอพักไปอย่างยิ่งใหญ่ หลิวอวี้เทียนกับเหวินเหรินซวี่เดินไปที่หน้าประตูห้อง 405 กุญแจที่อยู่ในมือพวกเขาสั่นเล็กน้อย

 

สรุปว่าเราจะเปิดประตูเข้าไปไหม?”

 

อีก 6-7 คนข้างๆ ไม่ได้กลับเข้าไปในห้องของตัวเองแต่เดินตามพวกเขามา พอเห็นว่าทั้งคู่ไม่ขยับ พวกนั้นก็ผลักเขาสองคนออกและพิงแนบไปกับประตูห้อง พยายามฟังทุกการเคลื่อนไหวภายใน

 

เหวินเหรินซวี่กระซิบ “ออกไปๆๆ พวกนายทำอะไรเนี่ย?”

 

จุ๊ๆๆ!” โจวเหวินเต้าว่า “ถ้าพวกเขายังไม่เสร็จล่ะ?”

 

สวีหยางจวิ้นที่โดนดันออกไปวงนอกรีบถามขึ้นมาทันที “ยังไงเป็นไงขยับออกไปหน่อยดิ ให้ฉันฟังหน่อย หูพวกนายฟังไม่รู้หรอก

 

เหวินเหรินซวี่กระแอมเบาๆ ก่อนจะชูกุญแจในมือขึ้นมา

 

คนที่นอนอยู่หน้าประตูรีบเขยิบหลีกทางให้

 

เสียงของกุญแจที่ค่อยๆ ถูกกดเข้าไปในรูดังขึ้นมาเบาๆ ในโถงทางเดิน หมุนแค่คลิกเดียว ประตูก็เปิดออก

 

ณ เวลานั้นไม่มีใครคิดที่จะผลักประตูเข้าไป แต่เหวินเหรินซวี่กลับเอื้อมมือไปผลักออกให้เป็นช่องว่างเล็กๆ

 

กลิ่นแอลกอฮอล์ตีหน้าเข้าอย่างจัง

 

เหวินเหรินซวี่ปิดประตูทันทีและล็อกห้องกลับด้วยกุญแจ ตอนที่คนอื่นๆ ยังคงงงๆ เขาก็ส่งสัญญาณให้ทุกคนแยกย้ายในทันที

 

เมื่อมาถึงห้อง 404 พวกเขาก็กลับมาคุยกันอีกครั้ง

 

เหวินเหรินซวี่ยกยิ้มท่ามกลางสายตาคาดหวังของทุกคน “ฉันได้กลิ่นแอลกอฮอล์

 

หลังจากดื่มมา…” โจวเหวินเต้าจิ๊ปาก “พูดไม่ได้จริงๆ

 

สวีหยางจวิ้นกับจานสิงเผลอทำท่าที่ชอบทำที่สเตเดียมด้วยกันออกมาไฮไฟฟ์!

 

แผนการสำเร็จ พวกเราพักได้แล้ว!”

 

เทียบกับความครึกครื้นในห้อง 404 บรรยากาศในห้อง 405 มืดมนมาตั้งแต่เมื่อคืนแบบไม่เคยเป็นหนักขนาดนี้มาก่อน

 

เยี่ยโจวพลิกตัว เมื่อคืนเขาไม่ได้ดื่มหนักจริงๆ นะ แต่หัวกลับปวดตุบๆ อย่างน่าเกลียดตอนที่ตื่นมาเมื่อเช้า เขาหยีตาแล้วลุกไปแต่งตัว ตอนกระโดดลงมาจากเตียง เขาไม่ได้สนใจว่าตัวเองเดินอยู่ตรงไหนเลยสะดุดโต๊ะเข้า ถ้าเขาจับบันไดไว้ไม่ทัน ใบหน้าหล่อเหลาของเขาคงจะจูบดินไปแล้ว

 

เยี่ยโจวเดาะลิ้น คนไม่ได้ล้มแต่โต๊ะคว่ำ พื้นเละเทะไปหมด เขาหยิบไม้ถูพื้นกับไม้กวาดจัดการเก็บกวาดขยะที่พื้น จากนั้นก็ยืนล้างหน้าแปรงฟันอยู่ตรงอ่างล่างหน้า

 

ในเวลาเดียวกัน ซางจิ้นที่มักจะตื่นสายช่วงฤดูหนาวก็ตื่นขึ้นมาอย่างผิดวิสัยตอนที่เยี่ยโจวกำลังจัดการกับขยะพอดี เมื่อเห็นว่าเยี่ยโจวใช้อ่างล่างหน้าอยู่ เขาก็เดินตรงเข้าไปใช้ห้องน้ำทันที

 

ทั้งสองไม่ได้สื่อสารอะไรกัน แต่มีความเข้าใจในตัวอีกฝ่ายเวลาจะทำอะไรๆ เป็นอย่างดี

 

เยี่ยโจวใช้อ่างล้างหน้า ส่วนซางจิ้นก็เข้าไปใช้ห้องน้ำ พอซางจิ้นออกมา ทั้งสองก็สลับตำแหน่ง พวกเขาทำทุกอย่างด้วยความรวดเร็ว ไม่ปล่อยเวลาสักวินาทีให้เสียเปล่า เสร็จพร้อมออกไปในเวลาไล่เลี่ยกัน

 

ทั้งสองออกมาจากหอพัก ไม่แม้แต่จะชายตามองรถสามล้อ พวกเขาเดินขึ้นรถจักรยานของตัวเองและมุ่งหน้าไปทางโรงอาหารพร้อมๆ กันโดยที่ไม่ได้พูดกันแม้แต่คำเดียว หลังจากที่ซื้ออาหารมาแล้ว คนหนึ่งก็นั่งที่โต๊ะทางฝั่งซ้าย อีกคนก็เดินมานั่งเก้าอี้ด้านขวา

 

เมื่อทานอาหารเสร็จ พวกเขาก็ปั่นจักรยานไปที่ห้องสมุดด้วยกัน ในครั้งนี้คนหนึ่งขึ้นไปสิงอยู่ที่ชั้นห้า ส่วนอีกคนไปนั่งอยู่ที่ชั้นสาม

 

เยี่ยโจววางหนังสือที่เขาเอามาลงบนโต๊ะ เป็นเพราะคริสต์มาส ในห้องสมุดเลยไม่ค่อยมีคนเท่าไหร่

 

ไม่ใช่ว่าเขาไม่เห็นว่าซางจิ้นทำตัวแปลกไปหรอกนะ มันก็แค่เขาไม่อยากสนใจแล้วก็ไม่อยากพูดถึงด้วย

 

เยี่ยโจวรู้สึกเจ็บปวดกับเรื่องเมื่อวานมากกว่าโกรธ มันทั้งเจ็บปวดและไม่สบายใจปนๆ กันไป

 

ความโมโหทำให้เขาพูดกับซางจิ้นแบบนั้น จริงๆ แล้วเยี่ยโจวรู้ดี เขาจะไม่อิจฉาซางจิ้นได้ยังไง ไม่ใช่อิจฉาธรรมดา อิจฉาจนจะเป็นบ้าอยู่แล้วแต่ส่วนใหญ่เขาก็หงุดหงิดท่าทางไม่ใส่ใจของหมอนั่นนั่นแหละ หงุดหงิดที่รู้ว่าเขามีสมองที่ดี ทำไมถึงไม่ใช้ความพยายามทั้งหมดล่ะให้เขาเห็นความต่างชัดๆ ดีกว่ามาแซงด้วยคะแนนหนึ่งหรือสองทุกๆ ครั้งแบบนี้

 

เยี่ยโจวจับหัวของตัวเองเบาๆ พยายามดึงสติให้กลับไปสนใจหนังสือเรียน

 

ที่ชั้นสามของห้องสมุด สีหน้าไร้อารมณ์ของซางจิ้นไม่สามารถแสดงสิ่งที่เขารู้สึกอยู่ในตอนนี้ออกมาได้ เขาเปิดหนังสือ ดวงตาจ้องที่ตัวอักษรในหนังสือแต่มือเผลอกำหน้ากระดาษจนยับโดยที่ไม่รู้ตัว

 

เยี่ยโจวไม่ได้รู้อะไรเลยแล้วยังมาติมุมมองของเขา

 

หน้ากระดาษเรียบกริบค่อยๆ ถูกขยำยู่ยี่จนกลายเป็นกระดาษทิชชู่โดยฝีมือของซางจิ้น ดีที่มันเป็นหนังสือของเขาเอง ไม่งั้นคงโดนข้อหาทำลายทรัพย์สินแล้ว

 

เพื่อนร่วมชั้นที่ตอนแรกจงใจมานั่งข้างๆ พอเห็นการกระทำของเขาแล้วก็ขยับไปนั่งตรงจุดที่ห่างจากเขาที่สุดแบบเงียบๆ

 

ผลของการต่อต้านเงียบๆ นี้ ทั้งสองพากันเปลี่ยนความโกรธให้กลายเป็นแรงผลักดัน หันมาอ่านหนังสือเป็นบ้าเป็นหลังแทน

 

ที่หอพักชาย กลุ่มคนจำนวนหนึ่งนั่งอยู่ในห้อง 405 รอคอยการกลับมาของสองตัวเอกด้วยความกังวล

 

ห้องมันสะอ๊าดสะอาด สรุปว่าพวกเขาทำมันไหมนะ…”

 

ดวงตาของสวีหยางจวิ้นแฝงความเหนื่อยหน่าย เขาโพสท่าบางอย่างกับเสาเตียง “นายไม่เข้าใจอ่ะดิ ยิ่งสะอาดก็ยิ่งมีอะไรแอบแฝง เข้าใจคำว่า ‘ยิ่งซ่อนก็ยิ่งน่าสงสัย’ ไหม?”

 

ทุกๆ คนเชื่อที่เขาโน้มน้าวโดยสมบูรณ์ พวกเขารวมเงินกัน 20 หยวนไปซื้อพลุกระดาษมาสี่อัน

 

ในตอนบ่าย เยี่ยโจวเพิ่งเปิดประตูห้องเข้ามา ก่อนที่จะได้ทำอะไร เสียง ปัง ก็ดังขึ้นมา กระดาษสีแดงพุ่งใส่เต็มๆ หน้า

 

ครั้งเดียวยังไม่พอ มีครั้งที่สองต่ออีก

 

เยี่ยโจวดึงกระดาษออกมาจากหัวด้วยความลำบากเหลือแสน ไม่รู้ว่ากระดาษฉลองบ้าบอนี่โผล่มาจากไหน

 

ไอ้พวกบ้านี่กลัวว่าเขาจะมีความสุขเกินไปเหรอ?

 

ประตูด้านหลังถูกเปิดออกมาและชนหลังเขาเข้าเต็มๆ เยี่ยโจวหันกลับไปมองอย่างรำคาญ แต่แล้วก็ต้องสบตากับซางจิ้น

 

ปังพลุกระดาษอันสุดท้ายปลิวพลิ้วไปรอบๆ พวกเขาสองคน

                                                                                                                                                      

เมื่อกระดาษชิ้นเล็กๆ พวกนั้นร่วงลงสู่พื้น ในที่สุดพวกเขาก็ได้เห็นเยี่ยโจวกับซางจิ้นที่รอมาเนิ่นนานเสียที

 

เอ่อ… เกิดอะไรขึ้นกับบรรยากาศของสองคนนี้กัน??

 

 

 

.

 

 

 

คือเป็นโมเมนต์ที่ awkward ที่สุดแล้วอ่ะแง

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.2K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,416 ความคิดเห็น

  1. #5296 Apoptosis (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2563 / 09:43
    เพื่อนคะมันผิดจังหวะ 5555555
    #5,296
    0
  2. #5188 Fueled me (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 25 กันยายน 2563 / 14:32
    ยิ่งกว่าคนไม่รู้จักอีกตอนนี้
    #5,188
    0
  3. #5149 knunkim (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 18 กันยายน 2563 / 11:16
    อืมมมมมมมม....
    #5,149
    0
  4. #5093 kanyaest (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2563 / 22:26
    เพื่อนดูหน้าสองคนก่อนนน555555
    #5,093
    0
  5. #5043 pawpanida (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2563 / 23:32
    จังหวะเพื่อนนี้โบ๊ะบะตลอดด 555
    #5,043
    0
  6. #4883 อะหมีบอยด์มูฟเม้น (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 25 เมษายน 2563 / 00:46
    เพื่อนเอ๊ย หลบก่อนเลย มาผิดเวลาแล้ว
    #4,883
    0
  7. #4699 ปลาทูทอดกรอบ3วิ (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2563 / 18:26
    สรุปอิพวกเพื่อนนี่คือกะจังหวะเคยถูกบ้างไหมนี่มาคนละฟิลล์กับพระ-นายตลอด
    #4,699
    0
  8. #3303 MB.임지수GOT7 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 9 กันยายน 2562 / 01:31
    เห้อ อย่าทะเลาะกันนานเลย
    #3,303
    0
  9. #2487 Taetaemnae (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2562 / 14:06
    บางทีเราก็ไม่รู้หรอกนะว่าคนอื่นลำบากกว่าเรายังไง
    #2,487
    0
  10. #2419 Ruruka Buta (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2562 / 15:37
    เจอออร่าทมิฬคูณสองกันไปเลยจ้าาาา
    #2,419
    0
  11. #2104 palm4588 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2562 / 18:11
    เง้อ....
    #2,104
    0
  12. #2088 9494 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2562 / 11:24
    เหมือนแบบ โกรธนะแต่ยังทำอะไรด้วยกันอยู่ โกรธนะแต่ยังปั่นจักรยานด้วยกัน ยังไปกินข้าวพร้อมกัน โกรธนะๆๆๆ 555555555555
    #2,088
    0
  13. #2027 ShamanWcat (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2562 / 15:08
    โอย มันหนาววว พวกนายคุยกันดีๆนะ
    #2,027
    0
  14. วันที่ 25 พฤษภาคม 2562 / 19:44
    โอ๊ยย แต่ละคนไม่รู้เรื่องราวอะไรเลย สงสารรร
    #1,902
    0
  15. #1662 ::Rabbit Hole:: (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2562 / 07:48
    ฮื่ออออ ;&;
    #1,662
    0
  16. #1496 neooooo (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 27 เมษายน 2562 / 23:53
    แง มาปรับความเข้าใจกันเร้ววว กลับมาหยอกกันเหมือนเดิมได้แร้ว
    #1,496
    0
  17. #1301 KhimSF7 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 11 เมษายน 2562 / 12:46
    โง้ยยยย บรรยากาศติดลบห้าสิบองศาแล้ว คุยกันดีๆ แง เพื่อนๆนี่ก็จริงๆเล้ยยยย ยินดีด้วยนะคะ ผู้แปลเก่งมากๆเลย
    #1,301
    0
  18. #1082 sofar_fa (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 4 เมษายน 2562 / 13:47
    แงงงงงง ไม่ชินกับบรรยากาศแบบนี้เลย
    #1,082
    0
  19. #975 sunnight (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 31 มีนาคม 2562 / 23:40
    ยินดีด้วยนะค่าาาา >_ #975
    0
  20. #924 TamanegiJa (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 30 มีนาคม 2562 / 22:18
    ยินดีด้วยนะคะ เก่งจัง ฮือออ
    #924
    0
  21. #899 ชะเอิงเอ๊ย (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 30 มีนาคม 2562 / 17:53
    จะกลับมาดีกันมั้ยเนี่ย
    #899
    0
  22. #898 palllll (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 30 มีนาคม 2562 / 13:29
    ยินดีด้วยค่ะ
    #898
    0
  23. #872 sarpee (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 13:18

    ซู่วๆๆ
    #872
    0
  24. #871 HiJacker743 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 10:45
    สู้ๆน้า ขอบคุณค่ะ
    #871
    0
  25. #870 Call'me A Giggle (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 10:43
    สู้ตายค่า
    #870
    0