[นิยายแปล/BL] ทุกๆ คนคิดว่าผมชอบเขาครับ (end)

ตอนที่ 14 : Chapter 14 | ผมชอบเขา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,377
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,477 ครั้ง
    19 ก.ย. 62

 

 

 

Chapter 14

 

 

 

.

 

 

 

เยี่ยโจวผู้ใช้ชีวิตอย่างยากลำบากเพราะอาการบาดเจ็บที่เท้า ในที่สุดก็ได้โอกาสใช้ชีวิตในหอพักแบบ ให้เสื้อผ้ากับมือ ป้อนอาหารเข้าปาก

 

ให้เสื้อผ้ากับมือ ป้อนอาหารเข้าปาก (衣来伸手) : ใช้อธิบายคนขี้เกียจที่ยินดีกับการให้คนอื่นทำงานแทน ]

 

ผู้ร้ายคนสำคัญอย่างจานสิงมอบหมายหน้าที่รับผิดชอบอันใหญ่หลวงให้กับโจวเหวินเต้ากับเฉินเส้าเพราะเขายังต้องไปซ้อมบาส แม้ว่าเขาอยากจะฝากหน้าที่นี้ให้กับซางจิ้น เขาก็ไม่กล้าพอ อีกอย่างซางจิ้นคงไม่ฟังเขาด้วย

 

จานสิงรู้สึกผิดมากที่แทบไม่ได้ช่วยอะไรเยี่ยโจวเลย

 

ถ้านายรู้สึกผิดก็ทำบางอย่างง่ายๆ ซี่” สวีหยางจวิ้นโอบไหล่ของเขาและเดินตามเขาไปที่สนามกีฬา

 

จานสิงรู้สึกอึดอัด “ฉันว่างั้นเหมือนกัน แต่ฉันก็ยังต้องไปซ้อมบาสถูกไหม?”

 

ไม่ มีบางอย่างที่นายทำได้อีก

 

อะไรเหรอ?”

 

สวีหยางจวิ้นยิ้มอย่างลึกลับ โน้มตัวเข้าไปใกล้ๆ หูของจานสิงและพูดอะไรบางอย่าง

 

จานสิงจ้องมองอย่างว่างเปล่าก่อนจะพยักหน้าอย่างเห็นด้วย “ไม่ใช่ปัญหา ไม่ใช่ปัญหาเลย ให้ฉันจัดการเอง

 

ฮัดเช้ยเยี่ยโจวถูจมูกเบาๆ และหันหน้าไปอีกทาง หนังสือที่ยืมมาจากห้องสมุดถูกอ่านไปหมดแล้ว เขาอยากเปลี่ยนหนังสือแต่มันก็ยุ่งยากไป

 

พูดถึงเรื่องหนังสือ เยี่ยโจวชอบอ่านหนังสือแบบจับต้องได้ การจับหน้ากระดาษทำให้เขารู้สึกว่าตัวเองกำลังอ่านอย่างแท้จริง

 

เฉินเส้ารู้ถึงอารมณ์ของเยี่ยโจว เขายืนอยู่หน้าเตียงของเยี่ยโจวและถามว่า “โจว อยากได้หนังสือเหรอ?”

 

อ่านครบหมดแล้ว ไม่ต้องหรอก” เยี่ยโจวหยิบหนังสือบางส่วนบนเตียงมาเรียงเป็นตั้ง “เดี๋ยวเล่นมือถือนั่นแหละ

 

โจวเหวินเต้าได้ยินประโยคนี้ เขารีบลุกขึ้นยืนและถามว่า “อ่านครบแล้วเหรอจะไปยืมเพิ่มอีกไหม?”

 

เยี่ยโจวขยับเท้าขวาให้ดู “คิดว่าฉันจะบินไปห้องสมุดหรือไง?”

 

โจวเหวินเต้าเสนอตัว “ฉันจะอุ้มนายไปเอง!”

 

ไม่ต้องหรอก อ่านหนังสือมาสองวัน เหนื่อยน่ะ อยากพักแล้วเนี่ย” แน่นอนว่าสาเหตุส่วนหนึ่งมาจากการที่เยี่ยโจวไม่อยากขี่หลังโจวเหวินเต้าเป็นครั้งที่สอง

 

อ้อ โอเค” โจวเหวินเต้านั่งลง ติ๊งติ๊ง เสียงข้อความดังแจ้งขึ้นมา จู่ๆ โจวเหวินเต้าก็เอามือตบโต๊ะ ลุกขึ้นยืนและตะโกนเสียงดัง “ไปขี่หลังเฉินเส้าเลย!”

 

หืม?” อยู่ๆ ก็ถูกพูดถึง เฉินเส้ายังมึนๆ แต่เขาก็ไม่ได้ปฏิเสธเรื่องพวกนี้ “มาสิ

 

ไม่ต้องๆ ลำบากนายเปล่าๆ พอเท้าฉันหายดี เดี๋ยวฉันไปเอง

 

ไม่ได้นายต้องไป” โจวเหวินเต้าขยิบตาให้เฉินเส้า “เฉินเส้า นายต้องทำงานหนักหน่อยนะ

 

เฉินเส้าขมวดคิ้ว พยายามอย่างสุดความสามารถที่จะหาข้อมูลจากสีหน้าของโจวเหวินเต้า แน่นอนว่ามันล้มเหลว อย่างไรก็ตาม เขาไม่ได้ปฏิเสธ “โจว มาเถอะ ยังไงมันก็มีลิฟต์ที่ห้องสมุด อยู่ใกล้หอเราด้วย ใช้เวลาไม่นานหรอก

 

โจวเหวินเต้าสนับสนุน “ช่าย ช่าย ไปเลยไป!”

 

ทั้งสองไม่รอคำตอบจากเยี่ยโจว จับตัวเยี่ยโจวจากเตียงมาบนหลังเฉินเส้าทันที

 

เยี่ยโจวถูกพาออกจากหอพักอย่างงงๆ เช่นนี้

 

โจวเหวินเต้ามองตามแผ่นหลังของทั้งคู่ หยิบโทรศัพท์ของเขาขึ้นมาแล้วกดโทรออก “ทางสะดวกแล้ว!”

 

ลำบากนายแล้ว เฉินเส้า” เยี่ยโจวรู้สึกผิดต่อเฉินเส้านิดหน่อย เรื่องเล็กน้อยของเขามีคนมาเดือดร้อนด้วยหลายคนเหลือเกิน

 

ทำไมต้องสุภาพขนาดนั้นล่ะหืมพวกเราอยู่ด้วยกันมาเกินปีแล้วนะ ถ้านายทำแบบนี้ ฉันจะกล้าให้นายเอาขนมกลับมาฝากได้ไง?”

 

ยังไงฉันก็รู้สึกว่าตัวเองกวนเวลานายเยอะจริงๆ

 

ฉันฝากนายให้ซื้ออาหารซื้อน้ำมาให้บ่อยมากเลยนะ จะจบเทอมก็ขอยืมสมุดจดนายด้วย ไม่คิดว่านั่นก็กวนเวลานายเหรอ?”

 

ฉันแค่ขยับมือนิดเดียวเอง…”

 

ใช่เหรอ นายจะไม่ให้โอกาสฉันตอบแทนนายบ้างเลยหรือไง?”

 

ห้องสมุดไม่ได้ไกลจากหอพักจริงๆ เฉินเส้าที่ให้ใครบางคนขี่หลังมาถึงภายใน 15 นาที

 

ใช้โอกาสตอนที่เยี่ยโจวเลือกหนังสือ เฉินเส้าหยิบมือถือของเขาออกมาและส่งข้อความไปให้โจวเหวินเต้า

 

เฉินเส้า: นายกำลังจะทำอะไรน่ะ?

 

โจวเหวินเต้าช่วยฉันถ่วงเวลาหน่อยยิ่งนานยิ่งดี!

 

เฉินเส้ากระซิบบอกเยี่ยโจวที่ยืนข้างหน้าเขาด้วยขาข้างเดียวเหมือนไก่ตัวผู้ “เลือกได้หรือยัง?”

 

เยี่ยโจวยังคงเปรียบเทียบหนังสือทั้งสองเล่มอยู่ หลังจากที่ได้ยินดังนั้น เขาก็เลือกคว้าหนึ่งนั้นมาทันที “ได้แล้ว ไปกันเถอะ

 

หยิบเล่มเดียวจะเรียกว่าเลือกได้ไงฉันหมายถึง ฉันมีหนังสือที่อยากอ่านอยู่เหมือนกัน นายนั่งอ่านเล่มที่นายเลือกรอไปก่อน เดี๋ยวฉันไปเลือกหนังสือแปปแล้วเราค่อยไปกัน

 

เยี่ยโจวไม่ได้สงสัยอะไร เขาถือหนังสือที่ก่อนหน้านี้ลังเลอยู่นานไปที่โต๊ะโดยความช่วยเหลือจากเฉินเส้า

 

เฉินเส้าวิ่งไปหลบที่มุมๆ หนึ่งที่ห่างไกลจากเยี่ยโจว ก่อนจะเริ่มเล่นเกมในโทรศัพท์

 

เกือบหนึ่งชั่วโมงต่อมา สวีหยางจวิ้นส่งข้อความมาบอกให้พวกเขากลับไปได้

 

เฉินเส้าซ่อนความสงสัยไว้ในใจและแบกเยี่ยโจวกลับไปที่ตึกหอพัก

 

ประตูห้อง 403 ถูกปิดอยู่ เยี่ยโจวลงมาจากหลังของเฉินเส้า ยืนตรงข้ามกับกำแพงและเคาะประตู

 

เขาไม่ได้คิดว่าจะไม่มีความเคลื่อนไหวในห้อง 403 แต่มันกลับมีหัวโผล่ออกมาจากประตูห้อง 405

 

โจว” โจวเหวินเต้ากวักมือเรียกอย่างยินดี “มาเร็ว

 

ทำไมไปอยู่ในห้องชาวบ้านเขา?” แถมมันยังเป็นห้องของซางจิ้นด้วย

 

สวีหยางจวิ้นโผล่มาจากด้านหลังของโจวเหวินเต้า หัวเราะ ฮี่ฮี่ สองครั้ง เขากับโจวเหวินเต้ามองหน้ากัน แขนแกร่งลากเยี่ยโจวเข้าไปในห้อง 405

 

พอเข้ามาในห้อง 405 จานสิงก็รีบลากเก้าอี้มาให้เยี่ยโจวนั่ง

 

จนตอนนี้เยี่ยโจวถึงเห็นสถานการณ์ปัจจุบันชัดๆ

 

ห้อง 405 นอกจากซางจิ้นแล้ว เจ้าของคนอื่นอย่างหลิวอวี้เทียน เหวินเหรินซวี่ กับจานสิงอยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตา รูมเมทของเขาเองก็ยืนล้อมเขาอยู่อีกด้านหนึ่ง

 

โจวเหวินเต้าชี้ไปที่เตียงทางด้านขวา “คุ้นๆ ไหม?”

 

นี่ผ้าห่มฉันไม่ใช่เหรอ??” เยี่ยโจวเพิ่งรู้ตัว พอถูกโจวเหวินเต้าชี้ให้ดู เขาก็พบว่าไม่ใช่แค่เตียงเท่านั้น ของบนชั้นหนังสือก็เหมือนเคยเห็นมาก่อน คุ้นมากจริงๆ

 

จานสิงกระแอมเบาๆ “เหมือนที่เขาว่าไว้ว่า ‘ตำหนักใกล้น้ำจะได้ชมจันทร์ก่อน’ โจว พวกเราพี่น้องช่วยเหลือได้แค่นี้ที่เหลือนายต้องพึ่งตัวเองแล้วนะ!”

 

ตำหนักใกล้น้ำจะได้ชมจันทร์ก่อน (近水楼台先得月) : รับประโยชน์จากการที่สนิทกับผู้มีอิทธิพล ]

 

เยี่ยโจวงุนงง “พวกนายพูดถึงเรื่องอะไร?”

 

เหวินเหรินซวี่ชี้ไปที่หอพัก “ตำหนักใกล้น้ำ

 

หลิวอวี้เทียนชี้ไปที่เตียงของซางจิ้นต่อ “จะได้ชมจันทร์ก่อน

 

สมองของเยี่ยโจวว่างเปล่าไปชั่วครู่ ไม่อยากยอมรับความจริง เขากระชากเสื้อของจานสิงก่อนจะพูดอย่างเกรี้ยวกราด “นายจะ ‘กัดมือที่เคยป้อนอาหาร’ นายเหรอ?”

 

กัดมือที่เคยป้อนอาหาร (恩將仇報) : อกตัญญูกับคนที่เคยให้ความช่วยเหลือ ]

 

จานสิงคิดว่าเยี่ยโจวกำลังเขินและพูดออกมาอย่างพอใจในตัวเอง “โจว สำนวนไม่ได้ใช้แบบนั้นซะหน่อย ทุกอย่างโอเคดี ฉันเต็มใจจริงๆ ไม่ต้องขอบคุณหรอก!”

 

เยี่ยโจวสูดหายใจเข้าลึกๆ ในเมื่อ ‘ไม้ซุงได้กลายเป็นเรือแล้ว’ ไอ้พวกนี้ก็ย้ายของมาแล้ว พวกเขาคงไม่คิดจะย้ายกลับ ไม้แข็งไม่ได้ผลก็ต้องลองไม้อ่อน เยี่ยโจวกระแอมทำเป็นมีเหตุผล “ซางจิ้นรู้หรือยังที่พวกนายทำแบบนี้?”

 

ไม้ซุงได้กลายเป็นเรือแล้ว (在木已成舟) : อะไรที่เกิดขึ้นแล้วย้อนกลับไปแก้ไขไม่ได้แล้ว ]

 

หลายคนหลบสายตา ทุกคนเข้าใจตรงกัน

 

เยี่ยโจวถอนหายใจ “ฉันรู้ว่าพวกนายหวังดี…” เยี่ยโจวตั้งใจว่าโน้มน้าวพวกเขาด้วยอารมณ์เต็มเปี่ยมและทำให้พวกเขาเข้าใจเหตุผล “แต่ซางจิ้นก็เป็นสมาชิกคนหนึ่งของห้อง 405 เหมือนกัน พวกนายจะเพิกเฉยความเห็นของเขาแล้วตัดสินใจกันเองไม่ได้ ถ้าซางจิ้นกลับมาแล้วเขาไม่เห็นด้วยก็ย้ายของกลับซะเถอะ

 

หลายคนคอตก พูดเสียงอ่อย “พวกเรารู้แล้ว…”

 

ตอนนี้ก็แค่ต้องรอซางจิ้นกลับมาคัดค้าน แล้วทุกอย่างก็จะกลับเป็นปกติ

 

กลับเป็น

 

ปกติ

 

เยี่ยโจวจะย้ายมา?” ซางจิ้นมองเตียงของเยี่ยโจวที่ก่อนหน้านี้เป็นของจานสิง สีหน้าของเขาไม่ได้เปลี่ยนไปด้วยซ้ำเมื่อเขาพูดอย่างเอื่อยเฉื่อยว่า “เรื่องของนายนี่ ถามฉันทำไม?”

 

ความหวังสุดท้ายของเยี่ยโจวแตกสลาย

 

 

 

*

 

 

 

แปลไปแปลมาเราก็ชอบเฉินเส้า เอ้อ 555555555555555555555 น่ารักจังพ่อหนุ้มมมม

ยังนะ ยัง ยังไม่เท วันที่ 5!!!

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.477K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,417 ความคิดเห็น

  1. #5414 Noiryue (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2564 / 11:47

    ของฉันเเค่โดนเข้าใจผิดชั่ววูบ เพื่อนสองสามคนมาเเซว ฉันด่าเรียงตัวมาเเล้วนะ

    #5,414
    0
  2. #5391 LUKKADE31 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 2 เมษายน 2564 / 14:48
    ทุกคนไม่เคารพสิทธิส่วนบุคคลของน้องเลย ตั้งแต่ตอนนู้นแล้วที่แย่งโทรศัพท์ไปดูโดยที่น้องไม่ยินยอมอ่ะ ยุ่งจนเกินพอดี ไม่น่ารักเลยนะคะ!!!
    #5,391
    0
  3. #5343 Ayaka Zaji (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2563 / 03:20
    เพื่อนคือ-โดยที่มโนกันไปเองสุดมาก คืออึดอัดแทนนายเอกไปเลย
    #5,343
    0
  4. #5275 Rera-Rey (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2563 / 10:22
    อ่า เพิ่งเจอเรื่องนี้แล้วพออ่านมาถึงจุดนี้ส่วนตัวคิดว่าเพื่อนแต่ละคนควรมีความเกรงใจกันสักนิด เรื่องเข้าใจผิดจนลือไปต่างๆนานายังพอรับได้แต่ถึงขึ้นแอบย้ายข้าวของที่นอนหมอนมุ้งมาเองโดยไม่บอกกล่าวนี่คิดว่ามันออกจะเกินไปหน่อย(หรือคนแต่งอยากจะชี้ว่าสนิทกันมากจนไม่ถือเรื่องพวกนี้ก็ไม่รู้) แต่เราคิดว่าพอมารวมกับที่โดนครอบครัวกดดัน+บังคับมาตลอดพอมาเจอกับสังคมเพื่อนที่เอาความคิดตนเป็นใหญ่มากๆแบบนี้สักวันนายเอกคงต้ององค์ลงกันบ้างอ่ะ555
    #5,275
    4
    • #5275-3 ay_ben(จากตอนที่ 14)
      13 ธันวาคม 2563 / 06:29
      เห็นด้วยอีกแหละค่ะ
      #5275-3
    • #5275-4 Po-inKd(จากตอนที่ 14)
      19 มกราคม 2564 / 20:03
      จีงค่ะ:-;
      #5275-4
  5. #5264 PanOtaku (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2563 / 18:09
    ยิ่งอ่านยิ่งอึดอัดวุ้ย
    #5,264
    0
  6. #5171 Fueled me (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 25 กันยายน 2563 / 11:15
    ขอร้อง5555555555555 พวกแกนี่มันน่าตี!!!!
    #5,171
    0
  7. #5134 yiี้ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 18 กันยายน 2563 / 07:37
    เฉินเส้าไอเริ้ปยู แต่งงานกัน ไม่ไหว ชอบมากผู้ชายแบบนี้ ใจเจ่บจุกจริง
    #5,134
    0
  8. #5048 P_Chan and Me_Kung (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2563 / 15:32
    เป็นนี่ นี่จะเดินไปตบเรียงตัว5555 อิพวกนี้แบบ เหยยยย
    #5,048
    0
  9. #4975 miyuukiMF (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2563 / 18:09

    ถ้าน้องชอบจริงๆละมีเพื่อนทำหยั่งงี้ให้ก็คงฟิน แต่นี่ไม่ใช่ไง วงวารร

    #4,975
    0
  10. #4866 อะหมีบอยด์มูฟเม้น (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 24 เมษายน 2563 / 23:11
    เฉินเส้าน่ารักนะ เงียบๆ ไร้ตัวตน แต่ก็ห่วงเพื่อนตลอด
    #4,866
    0
  11. #4847 alittletigerp (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 20 เมษายน 2563 / 21:01
    น้องไม่ค่อยปฏิเสธจริงจังเลยอะ555555
    #4,847
    0
  12. #4827 Lemonade.Candy (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 เมษายน 2563 / 03:50
    เปลี่ยนชื่อเรื่องเป็น เด็กหอ ดีไหมคะ 55555555
    เกลียดวิธีเอาอุปมาอุปมัยมาใช้มากเลยอ่ะ5555 ตำหนักใกล้น้ำจะได้ชมจันทร์ก่อน wtffffff
    #4,827
    0
  13. #4768 Ahe215 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 มีนาคม 2563 / 14:29

    ขอบคุณมากค่ะ สนุกมาก ชอบสมาชิกห้อง 403 กับ 405 มาก น่ารักทุกคนเลย

    #4,768
    0
  14. #4757 lavender1802 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2563 / 13:22
    กอดเฉินเส้าไปหลายทีแล้วนะ 55555
    #4,757
    0
  15. #4691 ปลาทูทอดกรอบ3วิ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2563 / 16:04
    ถ้าเราเป็นน้องทุกคนที่นั่นจะสูญพันธ์อย่างทรมาณเลย
    #4,691
    1
    • #4691-1 Night Blue Demon(จากตอนที่ 14)
      22 มีนาคม 2563 / 16:10
      จับมัดรวมกันแล้วตบหัวเรียงตัวเลย5555
      #4691-1
  16. #4619 ` Memories ★ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 19 มกราคม 2563 / 13:45
    ถ้าเจอเพื่อนทำแบบนี้จริงๆคงได้วางมวย จะแล้วไหม จะพอแล้วไหม อารมณ์โจวก็ไม่ได้ยินดีซักเท่าไหร่ แหะๆ
    #4,619
    0
  17. #4591 Hrz (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 มกราคม 2563 / 17:52

    ที่สุดของวงการชิปเปอร์แล้วว555

    #4,591
    0
  18. #3382 Mihr (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 19 กันยายน 2562 / 00:46
    แก๊งรูมเมทนี่ก็ขี้ชงเกิ๊นน
    #3,382
    0
  19. #3286 MB.임지수GOT7 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 กันยายน 2562 / 21:51
    เป็นชีวิตจริงคือตะโกนใส่หน้าเพื่อนแล้วพูดแบบเคลียร์ๆจริงจังแล้วอะว่าเลิกชงสักที คือแบบนะ เห้อ บางทีก็เล่นเกิ๊น น้องเจ็บอยู่แท้ๆ สงสารน้องอะ
    #3,286
    0
  20. #3173 กลอส (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2562 / 00:49
    มีเพื่อนแบบนี้คือบางครั้งอยากตัดเพื่อนอ่ะ 555555 /ครสมจากใจ
    #3,173
    0
  21. #2851 No10051 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2562 / 13:34
    สงสารน้องนะ ถ้าๆม่ใช่แนวนิยายเยาๆนี่อยากเดินไปตบเรียงตัวเลย คนอยากหนีแทบตาย มันกดดันนะเฮ้ย
    #2,851
    1
    • #2851-1 Fionie(จากตอนที่ 14)
      9 สิงหาคม 2562 / 13:35
      ถูก!!!!!
      #2851-1
  22. #2597 Maylyunho (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2562 / 23:29
    เรือนี้ฝีพายหนักแน่นเกินไปแล้ววว
    #2,597
    0
  23. #2567 Eheh072 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2562 / 09:51
    เพื่อนชงแก้วแตก555
    #2,567
    0
  24. #2542 บุตรแห่งลม (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2562 / 04:31
    นี้ไม่เรียกชงเข้มนี้เรียกเพียวบวกจับมัดมือกลอกปากด้วย
    #2,542
    0
  25. #2469 Taetaemnae (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2562 / 09:35
    555 เรียกได้ว่าใสพานถวาย
    #2,469
    0