[นิยายแปล/BL] ทุกๆ คนคิดว่าผมชอบเขาครับ (end)

ตอนที่ 12 : Chapter 12 | ผมชอบเขา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,188
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,593 ครั้ง
    19 พ.ย. 62

 

 

 

Chapter 12

 

 

 

.

 

 

 

เหวินเต้า รอแปปนึง…”

 

รอบ้าอะไรอีกความเป็นความตายเลยนะ!”

 

ฉันรู้แต่ช่วยพยุงฉันก็พอ ไม่ต้อง…”

 

เท้านายสำคัญกว่า!! ทำไมต้องทำตัวกล้าหาญอยู่อีกล่ะขี่หลังฉันเถอะน่า!”

 

แต่…” มันเป็นการช่วยแบบไหนกัน!!

 

เยี่ยโจวใช้แขนโอบรอบคอของโจวเหวินเต้า ส่วนโจวเหวินเต้าก็จับข้อมือของเยี่ยโจวไว้ เพราะส่วนสูงของเขา ขาของเยี่ยโจวยังลากพื้นอยู่เลย

 

เยี่ยโจวกรอกตามองบน แม้ว่าหมอนั่นจะไม่ได้เตี้ยที่สุดในคลาส ส่วนสูงของโจวเหวินเต้ากับเขาก็ห่างกันมากอยู่ดี เวลานี้แทนที่จะบอกว่าเขาขี่หลังโจวเหวินเต้า ใช้คำว่าโดนลากจะดีกว่า ไม่ต้องเห็นภาพจริงๆ ก็นึกภาพเจ้าหนูตัวน้อยพยายามลากศพหมาตายไปบนถนนออก

 

เข่าข้างซ้ายปวดมาก ข้อเท้าข้างขวาก็ด้านชาไปแล้ว

 

เขาหวังว่าจะไปถึงห้องพยาบาลแบบยังมีสติอยู่

 

บางทีคำขอของเขาอาจจะได้ผล เขามาถึงห้องพยาบาลในที่สุดแม้ว่าใกล้จะสลบแล้วก็ตาม

 

นั่งลงไปที่ข้างเตียง เยี่ยโจวถอดรองเท้าผ้าใบออก ข้อเท้าของเขาที่ยังดีๆ อยู่เมื่อเช้าบวมแดงขั้นสุด

 

โจวเหวินเต้าเดาะลิ้นสองครั้ง ทรุดตัวลงมองข้อเท้าที่บวมจนเหมือนเนินเขาย่อมๆ “รองเท้าที่นายถอดไปใส่กลับยากแน่ๆ เลย

 

ถ้าฉันรู้ล่วงหน้า ฉันก็หยิบสลิปเปอร์จากหอมาด้วยแล้ว

 

คุณหมอหยิบยาแบบทาภายนอกและยาแบบรับประทานมาให้ ก่อนจะอธิบายว่าต้องใช้ยาอย่างไร เขานวดเท้าให้เบาๆ และบอกว่า “ไม่ต้องกังวล ไม่ร้ายแรงเท่าไหร่หรอก ช่วงหลายวันนี้ก็อย่าลงแรงไปที่เท้าข้างขวามากแล้วกัน

 

ไม่ต้องห่วงครับคุณหมอ ผมจะ

 

โจวเหวินเต้าพูดไม่ทันเสร็จ ประตูของห้องพยาบาลก็ถูกผลักออก

 

โจว นายโอเคไหม!!”

 

โจว ฉันได้ยินว่านายบาดเจ็บ!”

 

เยี่ยโจวเงยหน้าขึ้นมาและเห็นสวีหยางจวิ้นกับจานสิงพุ่งตัวเข้ามาในชุดเล่นกีฬาตัวบาง ในช่วงเริ่มต้นฤดูใบไม้ร่วงที่อากาศเย็นแบบนี้ ใบหน้าของพวกเขาชื้นเหงื่อ เสื้อโค้ทที่พาดไว้บนแขนร่วงหล่นลงสู่พื้นอย่างรวดเร็ว

 

ไม่มีอะไร แค่แพลงนิดหน่อย” เยี่ยโจวขยับเท้าข้างขวาที่บาดเจ็บ เขาประเมินอาการบาดเจ็บของตัวเองต่ำไป แค่ขยับนิดเดียวความเจ็บปวดก็เหมือนถูกส่งไปทั้งร่าง “โอ๊ย!”

 

จานสิงพูดอย่างรู้สึกผิด “โจว ขอ

 

เยี่ยโจวพูดขัด “ขอโทษนะจานสิง ฉันทำกระติกน้ำร้อนนายพัง เดี๋ยวจะซื้อคืนให้

 

ซื้อคืนอะไรถ้านายไม่ช่วยเอากลับมาให้ ฉันก็จะเป็นคนที่ต้องมานอนตรงนี้แล้ว มันเป็นความผิดของฉันเอง

 

ไม่มันเป็นความผิดของฉัน!” สวีหยางจวิ้นยืนเผชิญหน้ากับจานสิงและประกาศกร้าว “ถ้าฉันไม่อยากให้นายมาอยู่เชียร์ จานสิงก็จะไม่ขอให้นายช่วยเอากระติกน้ำร้อนเขากลับ นายจะไม่ต้องเจอเรื่องแบบนี้

 

มันก็ความผิดของฉันอยู่ดี ถ้ากระติกน้ำร้อนไม่ระเบิด นายก็คงไม่…”

 

สวีหยางจวิ้นพยักหน้าและกล่าว “ใช่ ความผิดนายนั่นแหละ

 

ฉัน” จานสิงจ้องสวีหยางจวิ้น “งั้นตะกี้นายจะบอกว่าเป็นความผิดของตัวเองทำไม??”

 

เอาเถอะ ไม่ต้องโทษตัวเองหรอก” เยี่ยโจวใส่ยาที่คุณหมอให้มาไว้ในกระเป๋าและลุกจากเตียงด้วยขาข้างเดียว “ช่วยพาฉันกลับไปก่อน

 

โจวเหวินเต้าหันหลังเล็กๆ ของเขามาให้และกล่าวว่า “โจว ขึ้นมาสิ

 

เยี่ยโจวมองเพื่อนตัวเล็กของเขาและตอบกลับ “ขอบคุณนะ แต่ขี่หลังนายน่าจะลำบากไป พยุงฉันก็พอแล้ว

 

จานสิงรีบพูด “ขี่หลังฉันเลยช่วงนี้นายน่าจะไปไหนมาไหนไม่สะดวก เรียกใช้ฉันได้เลย!”

 

ผู้เล่นบาสเก็ตบอลอาจจะไม่ได้มีอะไรแต่อย่างน้อยส่วนสูงของพวกเขาก็ผ่านเกณฑ์ เยี่ยโจวชั่งใจอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะโดดขึ้นไปขี่หลังจานสิง ห้องพยาบาลอยู่ไกลจากหอพักมาก อีกอย่างถ้าเขาไม่ยอมรับความช่วยเหลือจากจานสิง หมอนี่น่าจะรู้สึกผิดมากๆ แน่เลย

 

อุณหภูมิลดต่ำลงในช่วงค่ำ พอออกมาจากห้องพยาบาล เยี่ยโจวก็รู้สึกเหมือนความเย็นบาดผิวเริ่มตั้งแต่เท้าไปยังทั้งร่างกาย

 

เยี่ยโจวเหลือบมองเท้าขวาเปล่าๆ ของเขาและปลอบใจตัวเองถึงจะเย็นไปหน่อย แต่ก็ไม่ใช่ว่าไม่มีข้อดี อย่างน้อยความเย็นแบบนี้ก็ช่วยลดความเจ็บปวดที่เหมือนถูกไฟลนนี่

 

โจว?”

 

เยี่ยโจวเงยหน้าขึ้นจากไหล่ของจานสิงและเห็นเฉินเส้ายืนอยู่ไม่ไกล “ทำไมนายมาอยู่ที่นี่ล่ะ?”

 

เฉินเส้าโชว์สลิปเปอร์ให้ดูและกล่าวว่า ไม่ใช่ว่านายบอกว่าเท้าแพลงเหรอฉันคิดว่านายไม่ควรใส่รองเท้าผ้าใบ ตอนที่นายโทรมา นายไม่ได้บอกว่าเท้าแพลง ฉันเลยหยิบสลิปเปอร์มาเผื่อ เจ็บมากหรือเปล่า?

 

ไม่ร้ายแรงหรอก แค่บวมนิดหน่อย” พอสวมสลิปเปอร์แล้ว เยี่ยโจวก็รู้สึกดีขึ้นมาหน่อย

 

ถึงแม้ว่าบางครั้งรูมเมตของเขาจะทำตัวประหลาดๆ แต่พอถึงช่วงเวลาสำคัญ พวกเขาก็ไว้ใจได้เสมอ

 

ช้าก่อนขอเปลี่ยนคำพูด!!!

 

ใครบอกนะว่าไอ้คนพวกนี้มันน่าเชื่อถือ??

 

เยี่ยโจวลืมตาขึ้นในยามเช้าตรู่และพบว่าไม่มีใครอยู่ในห้องเลย!!

 

ไม่ใช่ว่าพวกเขารู้หรอกเหรอว่าเขาเพิ่ง “บาดเจ็บอย่างรุนแรง” มาเมื่อวานนี้และช่วยเหลือตัวเองไม่ได้??

 

เยี่ยโจวนั่งอยู่บนเตียง ระยะห่างของเตียงชั้นบนกับพื้นน้อยกว่า 1.7 เมตร ปกติเขากระโดดลงไปได้เลย แต่ตอนนี้มันดูเป็นความสูงที่เยอะโคตรๆ

 

เหลือบมองข้อเท้าข้างขวาของตัวเอง มันยังมีรอยบวมอยู่เลย

 

พวกนั้นหายไปไหนกัน…” เยี่ยโจวพบปัญหาแล้ว

 

เขามีตัวเลือกสามตัว

 

อย่ากลัวตายแล้วโดดลงไปเลย ปล่อยให้เท้าข้างซ้ายรับแรงกระแทกไป ผลที่ดีที่สุดคือเขาจะลงสู่พื้นอยากปลอดภัย ถ้าโชคร้ายหน่อย เขาก็อาจจะเปลี่ยนจากคนขากะเผลกไปเป็นคนเป็นอัมพาตแทน 

ค่อยๆ กระโดดลงบันไดทีละขั้นด้วยเท้าข้างซ้ายที่ไม่บาดเจ็บ อย่างไรก็ตาม ถ้าเขาพลาดขึ้นมา เขาก็จะเพิ่มอาการบาดเจ็บเข้าไปอีก

โทรหาไอ้พวกรูมเมตให้กลับมา แต่เขาต้องไปจริงๆรอไม่ไหวแล้ว!

 

เยี่ยโจวมองลงไปที่พื้น สูดหายใจเข้าลึกๆ และให้กำลังใจตัวเอง “มันไม่ได้สูงขนาดนั้น ปีนลงไปเหมือนปกติ ใช้เท้าซ้ายรับแรงเอา

 

เยี่ยโจวนั่งอยู่ที่ขอบเตียง มือข้างหนึ่งจับเตียง อีกข้างก็จับที่กั้นเตียงไว้มั่น ก่อนจะค่อยๆ เคลื่อนตัวลงมาอย่างช้าๆ “เยี่ยม… เยี่ยม… แบบนี้แหละ เราใกล้จะถึงพื้นแล้ว

 

แม้ว่าวิธีนี้จะต้องใช้กำลังแขนมากหน่อย เท้าข้างซ้ายของเขาก็สามารถลงสู่พื้นได้อย่างราบรื่น

 

เยี่ยโจวดีใจมาก มือทั้งสองข้างคลายลง ไม่ทันได้ยินดีหรืออะไร เข่าข้างซ้ายของเขาก็อ่อนยวบ เยี่ยโจวมองเข่าข้างซ้ายของเขาค่อยๆ ลงกระแทกพื้นอีกครั้ง

 

โอ๊ย!!!”

 

เขามัวแต่กังวลเรื่องอาการบาดเจ็บที่เท้าขวาจนลืมเรื่องเข่าซ้ายไป คิดไม่ถึงว่าเข่าข้างซ้ายที่ถูกเมินมาโดยตลอดจะมาอยากแสดงตัวตนในตอนนี้

 

เยี่ยโจวนั่งลงที่พื้นและดึงขากางเกงนอนขึ้นมา เข่าที่ตอนแรกเป็นสีฟ้าๆ เริ่มเปลี่ยนเป็นสีม่วงแล้ว

 

ก๊อกๆๆ

 

เยี่ยโจวมองประตูที่ไม่ได้ล็อกและพูดออกมาว่า “เข้ามาสิ

 

ฉันได้ยินเสียงดัง นาย ทำไมถึงมานั่งอยู่ที่พื้นล่ะ?”

 

เยี่ยโจวเสมองไปทางอื่นและพูดกับตัวเองเสียงเบา ฉันไม่อยากให้นายโผล่มาตอนนี้จริงๆ เลยนะ ซางจิ้น

 

 

 

*

 

 

 

น้องไม่ได้โดนแกล้ง น้องแค่ซวยแง

เตียงหอพักที่จีนเป็นเตียงสองชั้น ชั้นบนเป็นเตียง ชั้นล่างเป็นโต๊ะตู้หนังสือ ของใครของมันเลย ก้ะเลย... ;v;


ลงติดกันได้สามวันแล้ว!!!

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.593K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,417 ความคิดเห็น

  1. #5389 LUKKADE31 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 เมษายน 2564 / 11:25
    ทำบุญมั้ยโจว
    #5,389
    0
  2. #5169 Fueled me (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 กันยายน 2563 / 09:56
    เอาเลย พวกแกต้องเป็นแฟนกันแล้วนะ
    #5,169
    0
  3. #5081 kanyaest (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2563 / 21:29
    ใช้คำว่าระเบิดเลยเหรอ นี่กระติกน้ำร้อนหรืออาวุธสงครามขนาดย่อม5555555
    #5,081
    1
    • #5081-1 Peerada1648(จากตอนที่ 12)
      12 ธันวาคม 2563 / 20:11
      จงเราเขาว่ากระติกน้ำร้อนสื่อรัก555555
      #5081-1
  4. #4973 miyuukiMF (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2563 / 17:54

    ถ้าเป็นเราจะกลิ้งลงมา เอ๊ะ หรือว่าจะพิการกว่าเดิม...

    #4,973
    0
  5. #4864 อะหมีบอยด์มูฟเม้น (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 24 เมษายน 2563 / 23:01
    สงสารน้องงงงง เป่าเพี้ยงนะลูก
    #4,864
    0
  6. #4845 alittletigerp (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 เมษายน 2563 / 20:44
    ทำไมกระติกน้ำถึงระเบิดนะงง ตอนขึ้นไปบนเตียงเพื่อนพาขึ้นไงเนี่ย ถ้าอยากเข้าห้องน้ำกลางดึกก็ต้องปลุกเพื่อนเอาหรอ555555
    #4,845
    0
  7. #3926 perfume (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2562 / 07:41
    หมั่นเพื่อนมากกกก ล้อเลียนอะไรแบบนี้ ทำให้โจวอึดอัด ละพาเพื่อนที่ขาเจ็บนอนเตียงบน โถ เออเนอะ
    #3,926
    4
    • #3926-1 Fionie(จากตอนที่ 12)
      19 พฤศจิกายน 2562 / 09:31
      เตียงหอพักที่จีนเป็นเตียงสองชั้นค่ะะ ชั้นบนเป็นเตียง ชั้นล่างเป็นโต๊ะตู้หนังสือ ของใครของมันเลย อันนี้เพื่อนๆ ไม่ได้ตั้งใจนะะ ลืมพิมพ์ไว้ตรงทอล์กเลย ;v;
      #3926-1
    • #3926-4 ปลาทูทอดกรอบ3วิ(จากตอนที่ 12)
      13 กุมภาพันธ์ 2563 / 15:54
      จริงๆเพื่อนควรปูผ้าให้นอนข้างล่างนะ...
      #3926-4
  8. #3381 Mihr (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 19 กันยายน 2562 / 00:40
    แล้วทำไมไม่สลับเตียงกันก๊อนนนนน
    #3,381
    1
    • #3381-1 daffodil(จากตอนที่ 12)
      13 ตุลาคม 2562 / 13:35
      เตียงคนจีนเป็นเตียงสองชั้นจ้า แบ่งเป็นเซ็ทเลยของใครของมันเลย ชั้นล่างเป็นโต๊ะหนังสือกับตู้เสื้อผ้า ชั้นบนเป็นเตียงจ้า
      #3381-1
  9. #3284 MB.임지수GOT7 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 8 กันยายน 2562 / 21:39
    น้องช้ำไปหมดแล้วอะ เพื่อนก็หายไปไหนกันหม้ดดดดด
    #3,284
    0
  10. #2850 No10051 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2562 / 13:28
    อีเว้นนน เหมือนจะดี เพื่อนแย่มากอ่ะเอาจริงแล้วนะ
    #2,850
    0
  11. #2595 Maylyunho (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2562 / 23:19
    น้องงง ใครให้นอนเตียงบน อิะวกรูมเมทนี่เดี๋ยวตีเรียงตัวเลย
    #2,595
    0
  12. #2566 Eheh072 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2562 / 09:34
    น้องช้ำไปหมดด ฮรือ
    #2,566
    0
  13. #2463 Taetaemnae (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2562 / 23:28
    หลบหน่อยพระเอกมา
    #2,463
    0
  14. #2370 Ruruka Buta (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2562 / 16:53
    พระเอกมักมาในเวลาที่ต้องการรรร~~~ 5555
    #2,370
    0
  15. #2213 Mellowiish (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2562 / 15:56
    ฮือ สงสารน้องงง ช้ำไปหมดแน้ว5555
    #2,213
    0
  16. #2082 palm4588 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2562 / 10:10
    พระเอกมาช่วยแล้วววว
    #2,082
    0
  17. #1975 ShamanWcat (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2562 / 18:51
    ทำไมซวยขนาด
    #1,975
    0
  18. #1633 navinavy (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2562 / 11:24
    โหหหน้องงง
    #1,633
    0
  19. #1467 neooooo (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 เมษายน 2562 / 22:40
    น้องงงง ซวยอีกรอบ มันจะซวยอะไรได้ขนาดนี้555555
    #1,467
    0
  20. #1281 KhimSF7 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 เมษายน 2562 / 01:46
    แผนเพื่อนป่ะเนี่ย!!! หายไปไหนกันหมด
    #1,281
    0
  21. #1041 dewwiizodiac (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 3 เมษายน 2562 / 20:03
    ซวยจริงๆเลยน้อง
    #1,041
    0
  22. #1003 sofar_fa (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 เมษายน 2562 / 23:38
    ว่างๆน้องควรไปทำบุญ 555555
    #1,003
    0
  23. #943 xkun1411 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 31 มีนาคม 2562 / 07:03
    อยากไปดูเเลน้องงงงToT
    #943
    0
  24. #897 vongola_tal (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 30 มีนาคม 2562 / 12:31
    ดวงสมพงศ์กันสุดๆ ตลก
    #897
    0
  25. #747 lills (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 26 มีนาคม 2562 / 11:00
    น้องงงงงเจ่บเลย
    #747
    0