[ปรมาจารย์ลัทธิมาร][mo dao zu shi] ท่านแม่! เลิกยุให้ข้าแต่งงานเสียที!!

ตอนที่ 4 : สามีก็จะยอมให้เจ้ากินเต้าหู้แล้วกัน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 828
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 93 ครั้ง
    13 ก.พ. 63

ข้าถูกปลุกขึ้นมาในยามอิ๋น(3.00-4.59)จากนั้นก็ถูกสาวใช้ลากไปขัดผิวและพรมกลิ่นดอกไม้จนหอมฟุ้งจนทั่วตัวก็ถูกจับไปแต่งตัวด้วยชุดสีทองของสกุลจินและแต้มชาดบนหน้าผาก แต่งหน้าและทำผมจนถึงยามเฉิน(7.00-8.59) ก็เข้าพิธีหมั้นทั้งที


ข้านั้งหน้าตายในขณะที่ท่านพ่อหน้าบานและสาธยายคุณงามความดีของข้าที่ไม่รู้ไปทำมาตอนไหนให้เหล่าประมุขอิจฉาเล่น งานหมั้นจัดขึ้นอย่างเรียบหรูด้วยความที่เป็นสกุลหลานที่ชอบความเรียบง่ายแต่ด้วยความที่เป็นสกุลจินต้องหรูหราระยิบระยับแพงๆจึงจัดงานในธีมหรูแต่เรียบง่ายมาแบบงงๆ


ซีเฉินที่นั้งข้างๆยิ้มรับคำชมจากสกุลต่างๆที่มาร่วมงานหมั้นว่าได้ว่าที่ฟูเหรินสวยและมีความสามารถ ส่วนข้าแทบลมจับเมื่อได้รับสายตาอันร้อนแรงของเหล่าสตรีที่หมายปองซีเฉินมาก่อน นั่งอกสั่นขวัญแขวนไม่นานท่านพี่ตัวดีก็เดินตรงดิ่งมาหาข้า


ข้านั้งกรอกตาเมื่อจินจื่อเซวียนเริ่มแขวะซีเฉินอย่างนั้นอย่างนี้ เหลือบตาไปเห็นคนที่คุ้นเคยยืนอยู่ที่มุมงานข้าจึงปลีกตัวจากตัวยุ่งทั้งสองมาหาพี่เหยา


"ท่านมาทำอะไรตรงนี้เจ้าคะ ทำไมไม่เข้าไปนั้งในงาน"ข้าถามพร้อมกับเอียงคออย่างงงๆเมื่อเห็นพี่เหยาทำหน้าเจื่อน


แต่พี่เหยาไม่ทันได้ตอบเสียงผู้หญิงและผู้ชายบางกลุ่มก็ทำให้ข้าเข้าใจ


"ใครให้เอาลูกนางโลมที่ต่ำต้อยมาอยู่ในงานกัน"


"เจ้าอาจไม่รู้แต่เขาก็เป็นลูกของประมุขจินเช่นกัน"


"ลูกนอกสมรสน่ะหรอ"


"ก็ใช่นะสิ..คิก"


เสียงหัวเราะคิกคักอย่างสนุกทำให้ข้าที่โมโหง่ายพอควรเริ่มเดือดเมื่อพี่เหยาเริ่มมีน้ำตา


"นั้นสินะเจ้าคะ....ลูกนางโลม" ข้าเดินเข้าไปในวงสนทนาของสตรีกลุ่มที่กำลังนินทราอย่างยิ้มแย้ม


"ใช่นะสิเ-"


เพลี้ย!!


ฉันตบด้วยแรงที่มีจนมือชา จากนั้นก็กระชากหัวขึ้นมาและตบเบาๆที่แก้มอีกด้าน


"เป็นนางโลม เป็นลูกนางโลม มันไปหนักหัวเจ้าหรือทำให้บ้านเจ้าถล่มงั้นหรือ ถ้าไม่ ก็หุบปากที่พ้นวาจาสุนัขไม่รับประทานเช่นนั้นไปสะ" ข้าปล่อยหัวสตรีนางนั้นอย่างไม่ใยดีและเดินไปกอดพี่เหยาพร้อมเริ่มสะอึกสะอื้นน้ำตาไหลพรากเหมือนสั่งได้


"เกิดอะไรขึ้นอาเลี่ยน" ท่านพ่อเดินขมวดคิ้วและดึงข้าจากพี่เหยาไปกอดปลอบ


"นางตบเพื่อนข้าอย่างไร้เหตุผลเจ้าค่ะท่านประมุขจิน" เพื่อนคนที่โดนข้าตบร้องโวยวายอย่างไรก็มารยาท


"จริงหรืออาเลี่ยน" ท่านพ่อก้มหน้ามาถามข้าที่ร้องให้และซบอกอยู่ด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล


"จริงเจ้าค่ะ ข้าตบนาง" ข้าพูดก้มหน้าเล็กน้อยเพื่อซ่อนรอยยิ้มซุกซน


"แต่เพราะข้าไม่อยากให้พวกนางต่อว่าอาเตี่ยแบบเสียๆหายๆอีก" ข้าเบนหน้าหนีอย่างสำนึกผิด


"พวกเข้าพูดว่าข้าอยากได้ท่านหลานซีเฉินจนตัวสั่นจนต้องใช้มารยาหลอกล่อเพียงแต่ต่อว่าข้า ข้าไม่ถือ แต่ยังบอกอีกว่าท่านพ่อก็อยากเกี่ยวดองกับสกุลหลานจนต้องใช่ลูกสาวตัวเองเป็นเครื่องมือ" ข้าพูดเสียงสั่นและทำสีหน้าสะเทือนใจ


"ซ้ำยังต่อว่าท่านพ่ออีกว่าสำส่อนหากเป็นสตรีก็เอาหมด ข้า...ข้าทนไม่ได้จริงๆเจ้าค่ะ"


"เจ้า! เพื่อนข้ามิได้พูดเช่นนั้นเสียหน่อย!" เสียงสตรีนางนั้นเอ่ยขึ้นอย่างกระแทกกระทั้นและชี้หน้าข้าอย่างเหลืออด


ข้าหลบหน้าซุกอกท่านพ่ออีกครั้งเพื่อซ่อนรอยยิ้ม


"สามหาวนัก! เจ้าคิดว่าเจ้าเป็นใครถึงได้มาว่าน้องสาวข้า!" จินจื่อเซวียนชี้หน้านางพวกนั้นอย่างเหลืออดท่านพ่อโบกมือให้คนรับใช้จับสตรีสองคนนั้นไปโบย


"โบยพวกนาง100ไม้สะ...หากตาย..นั้นเป็นสิ่งที่สมควรแล้ว" ท่านพ่อพยุงข้าออกมาจากตรงนั้น ส่วนข้าแอบขยิบตาให้พี่เหยาที่กระพริบตาปริบๆแต่มีแววดีใจเล็กน้อยที่มีคนปกป้อง จินจื่อเซวียนหยิบผ้าเช็ดหน้าปักลายดอกเบญจมาศมาเช็ดหน้าข้าที่เต็มไปด้วยน้ำตาแผ่วเบา


ข้าหัวเราะในใจและคิดอย่างขำขันเมื่อเจอพ่อและพี่ชายจอมสปอย










หลังจากเรื่องจบข้าก็มาพักผ่อนในห้องที่อยู่ในเรือนของซีเฉินเนื่องจากท่านพ่อกลัวข้าถูกรังแก ด้วยความง่วงและเพลียจึงหลับไปอย่างง่ายดาย


เช้าวันต่อมาจ้าที่เปลี่ยนเป็นสกุลจินเมื่อวานจึงใส่ชุดและแต้มชาดดังคนสกุลจินจากนั้นก็เดินมาเรียนตามปรกติ


พอเลิกเรียนข้าก็เดินออกมาและเจอกับซีเฉินที่ถือชุดถังหูลู่มายื่นให้ข้า


"ข้าได้ยินมาจากคุณชายจินว่าจิวจิวชอบของหวาน ข้าที่ออกไปทำธุระมาจึงซื้อถังหูลู่มาฝาก" ข้ากระพริบตาและเอียงคออย่างแปลกใจแต่ก็รับถังหูลู่มา


"แปลกใจจังที่ท่านไม่กลัวข้า"


"เรียกข้าว่าพี่ซีเฉินก็ได้จิวจิว" เขาพูดและยิ้มนุ่มนวล


"เช่นนั้นพี่ซีเฉินต่อไปข้าจะจับท่านจูบทุกวัน ดีไม่ดีข้าอาจจะทำไม่ดีไม่ร้ายท่าน" ข้าพูดและขยับตัวเข้าไปใกล้เขามากขึ้น


"เช่นนั้น"


ฟอด


"สามีก็จะยอมให้เจ้ากินเต้าหู้แล้วกัน" พูดจบเขาก็เดินจากไปปล่อยให้ข้ายืนตัวแข็งอยู่คนเดียว





















ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 93 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

41 ความคิดเห็น

  1. #33 Duan_1211 (@Dnrd) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 เมษายน 2563 / 09:10
    โอ้ ร้ายกาจยิ่งนัก
    #33
    0
  2. วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2563 / 21:58
    น้องร้ายกาจมากก
    #21
    0
  3. #20 oporlove7754 (@oporlove7754) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2563 / 21:28
    วหวหไบไบสพกสสกาก

    จิวจิวคือที่สุด ปกป้องอาเหยาดีๆน้าาา
    #20
    0
  4. #19 Lynn_dh (@LylyThirakul) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2563 / 21:20
    มันต่องยังงี้ 5555 เล่นกับใครไม่เล่น payback อย่างงาม 555
    #19
    0
  5. #17 mizenjizaza (@mizenjizaza) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2563 / 21:17
    ท่านมันร้ายกาจ!!!!!!'!!!
    #17
    0