[ปรมาจารย์ลัทธิมาร][mo dao zu shi] ท่านแม่! เลิกยุให้ข้าแต่งงานเสียที!!

ตอนที่ 1 : ท่านแม่ออกอาการ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 934
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 113 ครั้ง
    17 ม.ค. 63

หญิงสาวผมดำขลับยาวสลวยเหมือนดูแลมาอย่างดี ขนตาเป็นแพรงอนสวย ดวงตาเรียวสีดำน่าหลงไหล ใบหน้าเรียวเล็กดูดี ริมฝีปากรูปกระจับจิ้มลิ้มสีสด ทั้งหมดที่บรรยายมาคือ อวี๋จิวเลี่ยน ลูกสาวที่เกิดจากอนุของประมุขจินหรือจินกวงซ่านที่ฉัน..ไม่สิ..ข้าเข้าร่างมาแบบงงๆ 



ตอนนี้ข้ากำลังเตรียมตัวขนของขึ้นรถม้าเพื่อเข้ารับการศึกษาที่กูซูกับจินจื่อเซวียนหรือพี่ชายผู้มีพ่อคนเดียวกันกับเจ้าของร่าง ข้าได้สิทธิไปเรียนเพราะเป็นลูกสาวคนโปรดพอสมควร 



เตรียมของไม่นานก็เดินออกมาจากเรือนส่วนตัวที่ท่านพ่อมอบให้เมื่อตอนปักปิ่น เรือนนี้มีชื่อว่า ซื่อเมี่ยว(ความสุขแสนประเสริฐ) เป็นเรือนที่ข้าและสาวใช้เพียงสามคนอยู่ เนื่องจากเจ้าของร่างเก่ารักความสงบอย่างมาก



ข้าเดินออกมาและปิดประตูเรือนไม่นานเสียงแม่ของจิวเลี่ยนก็ดังมาแต่ไกล



"อาเลี่ยนลูก!..ดียิ่งนักที่พ่อเจ้าอนุญาตให้ไปศึกษาที่กูซู" 



ข้ายิ้มบางๆให้นาง เหงื่อเริ่มตกเพราะเสียวสันหลังเหมือนจะมีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้น 



"อาเลี่ยน เจ้าอย่าลืมคำที่แม่พร่ำสอนเจ้าเมื่อวันก่อนเชียวนะ" นางพูดด้วยสีหน้าขึงขัง



"เจ้าค่ะ....ข้าจะทำตามที่ท่านแม่บอกเป็นอย่างดี" ข้าพูดพร้อมทำสีหน้าจริงจัง



ว่าแต่เรื่องที่พร่ำสอนคืออะไร....



"ดี...เจ้าอย่าได้ลืม1000ข้อ มารยาหญิงแบบเนียนๆที่ข้าสอนเจ้าเป็นอันขาด" 



เอ้ะ?...



"ท่านแม่..ลูกอาจได้ยินผิดไป โปรดพูดอีกครั้ง" คิ้วข้าเริ่มกระตุกยิ้กๆ เมื่อได้ยินประโยคเดิมซ้ำ



"1000ข้อ มารยาหญิงแบบเนียนๆ" 



โอเคร...แจ่มแจ้งเจ้าค่ะ











หลักจากลาท่านแม่เสร็จข้าก็เดินนำสาวใช้ที่ยกของตามหลังข้ามาอย่างไม่เร่งรีบ 



"ผิงผิง...เจ้ายกของไปว่างที่รถม้าก่อน ข้าจะไปลาท่านพ่อสักครู่" 



"เจ้าค่ะคุณหนู" ผิงผิงขานรับและยกของเดินออกไป



ข้าเคาะประตูเรือนท่านพ่อเบาๆและเอ่ยขออนุญาตเข้าไป



"เข้ามาสิอาเลี่ยน" 



ข้าเข้าไปด้วยรอยยิ้มประดับหน้าบางๆอย่างมีมารยาทพร้อมโค้งคำนับอย่างอ่อนช้อย 



"คาราวะท่านพ่อเจ้าค่ะ...จิวเลี่ยนเพียงมาขอลาท่านพ่อไปศึกษาที่กูซู"  ข้าเงยหน้าขึ้นหลังพูดจบ และยิ้มบางๆประดับหน้าไว้ตลอด



"อยู่ที่นั้นก็อย่าทำให้เสียชื่อสกุล ตั้งใจศึกษา เข้าใจหรือไม่อาเลี่ยน" ข้ายิ้มรับคำบางๆ



"เจ้าค่ะ...จิวเลี่ยนจะไม่ทำให้ท่านพ่อผิดหวัง...จิวเลี่ยนลาเจ้าค่ะ" ข้าโค้งคำนับอีกครั้งและเดินออกจากห้องทันทีเมื่อจินกวงซ่านพยักหน้าอนุญาต








เมื่อมาถึงรถม้าข้าก็เดินขึ้นไปนั้งทันที จินจื่อเซวียนที่นั้งอยู่แล้วปรายตามองข้าและหันกลับไป



"ออกรถได้" 



เมื่อข้านั้งเสร็จเขาก็สั่งคนออกรถทันที



บรรยากาศในรถเต็มไปด้วยความเงียบ เนื่องจากเจ้าของร่างเก่าเป็นคนเงียบๆ อ่อนช้อย กิริยามารยาทงาม ข้าจึงไม่อยากทำอะไรที่มันผิดสังเกตุมาก  แม้จะอยากพูดเพียงใดก็ตาม



ส่วนด้านจินจื่อเซวียน เนื่องจากเป็นลูกภรรยาเอกจึงหยิ่งทะนงตัว ทำให้ไม่เอ่ยทักอะไรออกมาแม้แต่นิดเดียว



 โอเค เงียบก็เงียบ



"......" ปรายตามอง



"....." ยิ้มบางๆให้



"....." หันหน้าไปทางอื่น



"...." คิ้วกระตุก



"...." หันกลับมานิดๆทำท่าจะพูดอะไร



"...." เอียงคอและยิ้มให้



"...." หันกลับไปทันที



ไอ้เด็กนี่...



"เจ้า...."



"เจ้าคะ?" ข้าเอียงคอเล็กน้อยเมื่อในที่สุดคนตรงหน้าก็เอ่ยปากเสียที



"..หึ.."



"มีอะไรหรือเจ้าคะ?" คิ้วกระตุกยิ้กๆ



"ป่าว.." 



แล้วเรียกหาอาเตี่ยแกรึไง...







หลังจากนั้นก็เงียบกันจนถึงอวิ๋นเซินปู้จื้อฉู่ ข้าลงจากรถม้าและมองไปที่ทางเข้าที่มีคนเฝ้าอยู่อย่างเป็นระเบียบ



"คาราวะเจ้าค่ะ...ข้าอวี๋จิวเลี่ยน และคุณชายจินจื่อเซวียนแห่งหลานหลิง ได้รับเทียบเชิญมาเข้ารับการศึกษาที่สกุลหลาน นี่คือเทียบเชิญเจ้าค่ะ"  ข้าส่งเทียบเชิญให้คนเฝ้าประตูพร้อมมองคนข้างๆที่เชิดหน้าอย่างหยิ่งทะนงแล้วถอนหายใจ



"เชิญแม่นางอวี๋และคุณชายจิน" คนเฝ้าประตูพูดพร้อมผายมือเชิญเข้าไปในอวิ๋นเซินปู้จื้อฉู่  ข้ายิ้มบางๆให้คนเฝ้าประตูและเดินเข้าไปโดยมีจินจื่อเซวียนเดินตามหลังมา



ข้าเดินมาจนถึงที่พักที่ทางสกุลหลานจัดไว้ให้ ข้าจึงเอาของที่เอามาไปจัดให้เป็นระเบียบ



พอจัดของเสร็จข้าก็ออกมาเดินชมบรรยากาศที่เงียบสงบของอวิ๋นเซินปู้จื้อฉู่ 



ข้านั่งลงข้างลำธารใสจนเห็นพื้นข้างล่างและหลับตาพริ้มสูดอากาศบริสุทธิ์และยิ้มออกมาอย่างพอใจ 



ข้าถอดรองเท้าและย่อนเท้าลงไปในน้ำใสเย็นและส่ายขาไปมาอย่างชอบใจ พรางฮำเพลงในลำคอย่างอารมณ์ดี



เก็ก!!



"ใครน่ะเจ้าคะ!" ข้าลุกขึ้นใส่รองเท้าและปัดฝุ่นที่เปลื้อนจากการนั้งเมื่อครู่และหันไปมองที่ต้นเสียง



"เอ่อ...ข้าเมิ่งเหยาขอรับ" ข้าถอนหายใจแผ่วเบาเมื่อเห็นว่าเป็นใครพร้อมยิ้มให้คนตรงหน้า



"คาราวะท่านพี่เมิ่งเหยา..ข้าอวี๋จิวเลี่ยน น้องสาวร่วมบิดาของท่าน" ข้าคาราวะอย่างน้อบน้อมและยิ้มกว้างให้เขาที่ยิ้มตอบมาอย่างคนอัธยาศัยดีแต่แววตาสั่นไหวเบาๆ



"เป็นอันใดหรือเจ้าคะ?" ข้าถามเมื่อเขาใช้ชายแขนเสื้อเช็ดน้ำตาที่หางตาเบาๆ



"ใครรังแกท่านหรือเจ้าคะ.." ข้าเดินเข้าไปใกล้พร้อมกับจับมือที่กำลังเช็ดน้ำตาอย่างตั้งใจ



"ขยี้ตาแรงไปแล้วเจ้าค่ะ ประเดี่ยวตาแดงกันพอดี" ข้าจับมือเขาออกจากหน้าเขาเบาๆและยิ้มให้



"เป็นอย่างไรล่ะเจ้าคะ...ตาท่านแดงจริงๆด้วย" ข้าใช้แขนเสื้อซับตาตาให้เขาอย่างเบามือ



"เอาล่ะ...ที่นี้บอกข้าได้หรือยังเจ้าคะ ว่าใครรังแกท่าน"



"ข้าแค่ดีใจที่คุณหนูอวี๋นับข้าเป็นพี่ชายเท่านั้น" เขาพูดพร้อมยิ้มให้ข้า



"คุณหนูอะไรกันเจ้าค่ะ เรียกข้าน้องเลี่ยนดีกว่า" 



"อะ...อืม น้องเลี่ยน" 



ข้ายิ้มจนตายี่เมื่อได้รับคำตอบที่พอใจ







เอ้ะ?......ข้าเผลอใช้ 1000ข้อ มารยาหญิงแบบเนียนๆไปรึป่าวนะ














































ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 113 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

41 ความคิดเห็น

  1. #31 Rinka3645 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 30 มีนาคม 2563 / 16:15

    กฎอะไรมันจะเยอะปานนั้นเจ้าคะ!?!

    #31
    0
  2. #18 oporlove7754 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2563 / 21:18
    อยากให้คู่กับอาเหยามากอ่ะ
    #18
    0
  3. #6 Aum (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 มกราคม 2563 / 01:38

    เอ~~ประเมินจากหน้าแรกและบทนำ มีฮาเร็มแน่น่อนค่าาาสา>\\\\\< เอๆๆ จะว่าไปพี่จือเป็นไรคะ? สนใจอาเลี่ยนของพวกเรากรอ~~~~ แหมๆๆ อาเลี่ยนก็มีการโปรยยิ้ม เอียงคอน่ารักตะมุตะมิเชียว~~~ #ฮาเร็มๆๆๆๆๆ

    #6
    0
  4. #5 Lunafreaya (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 มกราคม 2563 / 21:46
    น่าสนใจมากๆเลยค่ะ><
    #5
    0
  5. #4 Pleng48 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 มกราคม 2563 / 12:27

    สนุกมากเลยค่ะ รอน้า
    #4
    0
  6. #3 miagolio (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 มกราคม 2563 / 12:15
    สู้ๆนะคะจะรอน้าาา
    #3
    0