[black butler] ทะลุมิติมาจีบนายสัปเหร่อ!!?

ตอนที่ 1 : ยังไงนะ?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 876
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 94 ครั้ง
    16 ก.ย. 62

'มารินงั้นหรอ?~'


เสียงอะไรอ่ะ แถมดังอยู่ในหัวซะด้วย


'โอเค ตัดล่ะน้าาา~'


เอ๊ะ?.....งืมม มึนหัวจัง~


ตุบ


"รินลูกกก!!?"









"เอ่อ..." 


"(จ้อง)"


"คือว่านะ..."


"(จ้อง)"


โอเค! ขออธิบายสถานะการณ์ปัจจุบัน ฉัน!มาริน นั่งดูอนิเมะอยู่ดีๆก็ได้ยินเสียงผู้ชายในหัว จากนั้นภาพก็ตัด 


จนมานั่งจ้องผู้ชายเสียงเดียวกับในหัวที่อ้ำอึ้งมานานแล้ว ถถถ.จะพูดอะไรก็รีบๆพูดสิคะ~ จะรีบไปดูblack butler ภาคเดอะมูฟรี่ เรือคัมปาเนียต่อ~


ก็แหม~จะได้ไปดูหน้ามายเมนฉันที่ปิดหน้าปิดตามานาน~  ถึงจะดูมาหลายรอบแล้วก็เถอะ


"ฮะแฮ่ม! เจ้าคงจะไปดูไม่ได้แล้ว เพราะร่างของเจ้าโดนไฟใหม้จนเป็นผงไปแล้ว"


อืมมม....


"อ๋อ! คุณเป็นพระเจ้าและคุณก็ตัดเส้นชีวิตผิดคน ส่งกลับร่างไม่ได้เพราะโดนเผาไปแล้ว บรึ้ย~ โอเค! ฉันเข้าใจแล้วค่ะ" เพราะฉันอ่านนิยายมาเยอะ~ นี่มันเรื่องปกติ? ใช่ป่ะ


"อะ....อืม อย่างที่เจ้าว่า.." 


เอ๊ะ?......


"ฉันพูดเล่นนะเมื้อกี้......ไม่นะ!!! แล้วโซเซของฉันจะอยู่ยังไง!?" ฉันลงไปชักดิ้นชักงอที่พื้นและกลิ้งไปกลิ้งมาเพื่อระบายความอัดอันในใจ


"เงินทอง อำนาจ พลัง เจ้าต้องการอะไรข้าจะประทานให้หมด" คนที่พลากชีวิตน้อยๆของฉันยืดอกอย่างภาคภูมิใจ


"......" กินจุดไปซ่าาาาา~


"......"


"......"


"โอเค ฉันไม่เอาพลังอำนาจอะไรทั้งนั้น แต่จะขอสามีแทน" ฉันที่ทนความเงียบไม่ไหวพูดขึ้นมา


"อืม ได้" พระเจ้าพยักหน้างึกงักและดีดนิ้วจากนั้นสติฉันก็ดับวูบอีกครั้ง







ก้อกๆ!


"อะธีนา! ตื่นนนน~" 


งึมม~ใครอ่ะ ไม่เอา! น้องรินจะนอน


"อะธีนา~~" ตะโกน


โอเค ยอมจ๊ะ


"ว่ายังไงคะ~" ฉันพูดและลุกขึ้นจากเตียงสีขาวขลิบทองสวย


เอ๊ะ เสียงเราเพราะขนาดนี้เลยหรอ?  ขาเรียวสวยขนาดนี้เลย? ขาวจัง แถมผมสีฟ้ายาวสวยนุ้มสุดๆด้วย


เดี่ยวนะ!!


อะ อ๋อ~  เกิดใหม่นี่เองลืมไป~


"อะธีนา~" 


"โอเคค่ะ~!" พูดเสร็จก็เรียบเรียงความทรงจำที่กระเจิดกระเจิง และเดินไปเปิดประตูให้คนที่เรียกฉัน


"งึ! ช้ามาก~รู้ไหมวันนี้เจ้าต้องไปเป็นกรรมการให้พวกสภายมทูติถกเถียงปัญหานะ~" 


ขอแนะนำคนที่พูดกับฉันอยู่เธอชื่อมาเรียน่าเป็นอัครทูติสวรรค์และก็เป็นเพื่อนของร่างนี้


"โถ่มาเรีย~ข้าไม่ลืมหรอก" ฉันพูดและเดินตามมาเรียที่เดินนำหน้าฉันอย่างกระฟัดกระเฟียด


"เจ้าเนี่ยน้าา~ไม่น่าเกิดมาเป็นเทพีแห่งปัญญาผู้ยิ่งใหญ่เลย~ต้องไปเป็นคนกลางฟังพวกคนแก่ถกเถียงและแก่ปัญหา บรึ้ย~แค่คิดข้าก็สยอง" มาเรียพูดและทำท่าทางประกอบคำพูด


ฉันหัวเราะเบาๆและโบกมือลากับมาเรียที่มีธุระอะไรสักอย่างและสยายปีกทีฟ้าสวยของฉันบินไปที่สภายมทูติทันที






"ไม่มีทาง!"


"ได้อย่างไร แผนการของข้านั้นสมบูรณ์แบบ!"


"เจ้-   โอ้ะ...ท่านอะธีนาเชิญนั่ง" 


โอเค เข้าใจคำพูดมาเรียทันทีเลย


"พวกท่านมีปัญหาอะไรกันหรือ" หลังจากนั่ง ฉันก็ถามทันทีอย่างไม่อ้อมค้อม


"เรื่องสบายๆครับ สำหรับท่านอะธีนาเทพีแห่งปัญญาแล้วคงเป็นเรื่องเล็ก" ชายแก่ตรงหน้ายิ้มประจบฉัน ฉันตอบอืมในลำคอและฟังการอธิบายของชายแก่อีกคน


โอ้~ทะเลอะกันเพราะเถียงว่าใครมีอำนาจมากกว่ากันนี่เอง พูดอ้อมโลกอยู่ตั้งนาน


"ท่านคิดว่ายังไงครับ" ชายแก่หันมาถามฉัน


"ท่านลองให้ยมทูติทุกตนมาเลือกสิ ว่าอยากได้แผนของใคร หลายหัวย่อมดีกว่าหัวเดียวอยู่แล้ว" ข้าพูดและลุกขึ้นเพราะชายแก่ทั้งสองทำท่าทางพอใจแล้ว


ฉันบินกลับมาที่ห้องและเก็บเสื้อผ้าเตรียมตัวออกเดินทางไปโลกมนุษย์ทันที


รอก่อนนะ!  สามี~










ตอนนี่ฉันมาตั้งตัวอยู่กับหญิงชราคนนึงที่คาดว่าอีกไม่นานคงจะดับสูญตามธรรมชาติของมนุษย์


ฉันดูและเธอ ช่วยเธอทำขนมไปขายในตลาดเล็กๆที่หมู่บ้านแห่งหนึ่ง ที่นี่สงบดี ฉันก็ได้รับการต้อนรับจากชาวบ้านดี


ทุกคนเอ็นดูฉันมาก! ก็แน่ล่ะ! สวยขนาดนี้~


"ธีนา~วันนี้ยายจะพาเจ้าไปเยี่ยมน้าของเจ้าในเมืองนะ ช่วยยายทำขนมไปให้น้าเจ้าหน่อยเร็ว~" คุณยายกวักมือเรียกให้ฉันไปหาพร้อมยิ้มกว้าง


คงจะรักคุณน้าคนนั้นมากสินะ


หลังจากทำขนมเสร็จเราสองหลานยายก็เดินทางมาในเมืองและช่วยกันหาบ้านของน้าแอนเดรีย


ถามว่ามาอยู่โลกมนุษย์แล้วปกปิดออร่าความเป็นเทพไหม?    ไม่อ่ะอยากเด่น ฮิฮิ


"นั้นไงธีนา บ้านของน้าเจ้า" คุณยายชี้ไปที่บ้านหลังนึงที่ไม่เล็กไม่ใหญ่แต่อยู่ได้4คนแบบไม่แออัด


ฉันยิ้มให้คุณยายและช่วยพยุงเธอไปที่หน้าบ้านหลังนั้น


ก้อกๆ


คุณยายเคาะประตูบ้านคุณน้าแอนเดรียจากนั้นไม่นานหญิงสาวผมสีน้ำตาลหน้าตาจัดว่าดีก็เปิดประตูออกมาและโผกอดคุณยายอย่างคิดถึง


เมื่อกอดเสร็จก็เงยหน้ามามองฉันอย่างมึนงง ฉันมองเธอและเริ่มสร้างความทรงจำที่มีฉันเข้าไปด้วยจากนั้นเธอก็เดินมากอดฉันอีกคนและพึมพัมว่าหลานรักเบาๆ


จากนั้นเราก็เข้ามาในบ้านของคุณน้าแอนเดรียที่จัดข้าวของอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย ในบ้านสะอาดน่าอยู่


"วันนี้ต้องฉลองสักหน่อย...อืม..วันนี้น้าจะไปหาคุณหมอเพื่อคุยเรื่องผ่าตัดเอามดลูกออกด้วยสิ งั้นเดี่ยวจะซื้อของมาทำอาหารเยอะๆนะ!" น้าแอนเดรียพูดอย่างร่าเริงและขึ้นไปอาบน้ำแต่งตัวเพื่อไปหาคุณหมอเพื่อปรึกษาเรื่องตัดมดลูกของเธอออกเพราะเธอไม่อยากมีลูก


แปลกใจนิดๆแหะ  เหมือนลืมอะไรสำคัญๆไปเลย


ฉันยังไม่ทันคิดอะไรคุณยายก็บอกให้เอาเสื้อผ้าไปไว้ในห้องที่น้าแอนเดรียเตรียมไว้ให้ ฉันยิ้มให้คุณยายและเดินไปเก็บเสื้อผ้าและของต่างๆในห้องอย่างว่าง่าย


โดยลืมเรื่องคดีแจ็คเดอะริปเปอร์ไปซะสนิด












จบไปหนึ่งตอน 

1คอมเม้น = 1 กำลังใจ


ขอบคุณที่ติดตามค่ะ^^














ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 94 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

32 ความคิดเห็น

  1. #18 RabbitVCh (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2562 / 09:33
    ระ..ไรท์ โช-เซค่ะไม่ใช่ โซ-เซ โธ่~~นึกว่าเขียนผิด
    #18
    0
  2. #15 {WriterAwi} (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 กันยายน 2562 / 21:59

    ฮึ่ยมันดีอะแกร~
    #15
    0
  3. #1 Kim-Gr (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 กันยายน 2562 / 17:26
    แง้วววว ชอบบบ
    #1
    0