HxH เกิดใหม่เป็นพี่สาวบุญธรรมของกอร์น

ตอนที่ 2 : ไปสอบฮันเตอร์กันเลย!!!! (รีไรท์แล้ว)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,846
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 369 ครั้ง
    25 มี.ค. 63

คาน่อนในวัย 15 ปีได้ออกมาหางานทำข้างนอก เธอสมัครงานที่คาเฟ่แห่งหนึ่งร้านนี่เป็นร้านที่ค่อนข้างใหญ่และคนเยอะพอสมควรจึงรับเธอเข้ามาง่ายๆ เธอรับงานต้อนรับ จดเมณู และเสริฟเพราะด้วยหน้าตาทำให้ได้เงินมากกว่าปกติ เธอค่อนข้างโอเคกับเงินจึงทำมาได้ 3 เดือนแล้ว และวันนี้ดูเหมือนจะมีบ้างอย่างผิดปกติ


"นี่! ฉันได้ข่าวว่าแกทำขนมอันนี้ใช่ใหม่" ลูกค้าท่านหนึ่งที่มาพร้อมกับบอดี้การ์ดของเธออีก 10 กว่าคน เธอมีผมสีครีมยาวถึงบั้นท้าย ดวงตาสีดำ ตัวค่อนข้างอวบ มือเธอชี้ไปที่กล่องขนมสีชมพูพาสเทล ในกล่องมีขนมโดนัทสีสวยรูปแมวแต่มีราขึ้นเล็กน้อยเธอยกแขนมากอดอกและเชิดหน้าขึ้น


"พวกแกต้องรับผิดชอบ!" หญิงสาวเดินมาหาคาน่อนที่ยืนถือถาดที่มีพุดดิ้งนมสดสีสวยอยู่และปัดมันจนถาดขนมกระเด็นตกพื้น


ใบหน้าที่มักเฉื่อยชาขมวดคิ้วและมองหน้าคนทำอย่างสงสัย


"มีใครเคยสอนเรื่องมารยาทไหมคะ" คาน่อนเดินไปหยิบถาดมาปัดด้วยหน้าตาเรียบเฉย


"แก!" หญิงสาวคนเดิมชี้หน้าเธออย่างอดกลั้น


"...แก...อะไรคะ นึกคำพูดไม่ออกหรอ" ใบหน้านิ่งสนิทเอียงคอให้หญิงสาวผมสีครีมตรงหน้าที่หน้าดำหน้าแดงเพราะความโกรธ เธอหันไปสบัดมือให้บอดี้การ์ดข้างหลัง


"จัดการนังปากดีนั้น" เธอสั้งพร้อมยิ้มหยันมาให้คาน่อน ผู้จัดการร้านเดินมาจับไหล่เธอแผ่วเบา


"คาลไม่เป็นไรค่ะ จะลาออกหลังจากจัดการเสร็จนะคะ" คาน่อนถอดหายใจและยกถาดขึ้นปาไปใส่หัวผู้หญิงตัวตนเหตุอย่างแรงด้วยเน็นสายเสริมพลัง


แผละ!


"เอาล่ะค่ะคุณบอดี้การ์ด ยิงตัวเองซะสิคะ" คาน่อนก่อนฉีกยิ้มมุมปากและใช้วาจาสิทธิ์กับพวกบอดี้การ์ด


คาน่อนเดินมาหยิบพุดดิ้งนมสดถ้วยใหม่ออกมาสามถ้วยใส่ถาดใบใหม่ไม่สนใจเสียงปืนจากบอดี้การ์ดสักนิดและเดินไปเสริฟลูกค้าที่นั้งรออยู่


"ขออภัยที่ช้านะคะ" เธอเสริฟพร้อมกับก้มหัวให้เล็กน้อย


"ไม่เป็นไรครับ" ชายหนุ่มผมสีดำสนิทเช่นเดียวกับดวงตาเงยหน้ามาและยิ้มบางๆให้ หิงสาวเอียงมองและกระตุกยิ้มมุมปากอีกครั้ง


"สงสัยคุณคงต้องหางานใหม่แล้ว" ชายหนุ่มตักพุดดิ้งเข้าปากและหันมาหาเธอที่ยืนมองเข้าอยู่ ดวงตาต่างสีสบกันเล็กน้อยก่อนที่ฝ่ายชายจะหันไปตักพุดดิ้งอีกคำ


"คงงั้นค่ะ" ใบหน้าหล่อเหลาหันมายิ้มให้อีกครั้งพร้อมประโยคที่หญิงสาวรออยู่มานานตั้งแต่ทำงานที่ร้านนี้


"สนใจเข้าแมงมุมไหมครับ"




ร่างบางเงยหน้ามองสำรวจแหล่งกบดานของแมงมุมด้วยใบหน้าเฉยชา ดวงตาสีเลือดหันมามองใบหน้าหล่อเหลาทีมองเธอก่อนแล้ว ริมฝีปากเม้มเข้าหากันเหมือนชั่งใจ


"นี่...คิดยังไงหรอคะ" คุโรโร่ก้าวขามาหาเธอพร้อมผายมือให้เธอเข้าไป


"เชิญ" ใบหน้าหล่อกระตุกยิ้มและเดินนำเธอ คาน่อนผ่อนลมหายใจอย่างตื่นเต้น


ขาเรียวก้าวตามร่างสูงไปใบหน้าที่มักนิ่งเฉยแสยะยิ้มออกมา


ก็เป็นไปตามแผนล่ะนะ




ปัจจุบัน ผ่านมา 7 ปี


ตอนนี้คาน่อนอายุ 20 ปี เธอมองน้ามิโตะทีกำลังทำสีหน้าลำบากใจยามมองกอร์นที่ตั้งหน้าตั้งตาตกปลาเพื่อที่จะไปสอบฮันเตอร์ให้ได้ ใบหน้าเรียวหันไปมองนกมองไม้เมื่อไม่ได้มีอะไรน่าสนใจ


"คาน่อนจ๊ะ เป็นอะไรรึป่าวทำไมหนูดูเหม่อๆ" น้ามิโตะสะกิดไหล่คาน่อนที่นั่งเหม่ออยู่อย่างเป็นห่วง


คาน่อนกระพริบตาเรียกสติและหันมายิ้มให้แผ่วเบา


"ไม่มีอะไรหรอกค่ะ เเค่คิดอะไรนิดหน่อย" เธอตอบน้ามิโตะเสียงนุ่มพร้อมกับแย้มยิ้มมุมปากให้เบาๆ ดวงตาสีเลือดเหล่มองข้างๆอย่างมีพิรุธเล็กน้อย


ใครจะบอกว่าคิดถึงผู้ชายกัน


น้ามิโตะถอนหายใจและเดินมานั่งข้างๆเธอแผ่วเบา ใบหน้าอ่อนโยนดูหม่นหมองกังวลใจ


"เป็นอะไรไปคะ" คาน่อนเอื้อมมือไปกุมมือน้ามิโตะและมองหน้าที่ดูเศร้ามองและหวาดกลัวของเธอ


"กอร์นนะกอร์น ทำไมถึงดื้อด้านนัก" น้ามิโตะพูดเเล้วถอนหายใจและเม้มริมฝีปากอย่างหนักใจ


"....." คาน่อนกระชับมือน้ามิโตะเพื่อให้กำลังใจ

"เรื่องสอบฮันเตอร์ ถ้าน้ามิโตะกังวลหนูจะไปกับกอร์นเองค่ะ" คาน่อนกระตุกยิ้มเมื่อนึกถึงผู้เข้าสอบฮันเตอร์ครั้งนี้


"จะดีหรอจ๊ะ คาน่อนเองก็ไม่ได้ว่างตลอด แค่หาเงินมาให้ใช้ตอนนี้น้าก็เกรงใจแย่แล้ว" น้าสาวทำสีหน้าลำบากใจออกมาอย่างชัดเจน คาน่อนไม่ตอบเพียงยิ้มบางให้เท่านั้น


"อีกอย่างหนูก็เพิ่งกลับมาพักได้แค่ 2 วันเองนะ"


"ไม่เป็นไรหรอกค่ะ"  คาน่อนยิ้มกริ่มและลุกขึ้นไปหยิบโทรศัพท์เพื่อโทรหาใครบางคน


'โอ้! ไม่นึกว่าหนูคาน่อนจะโทรมาหาเองนะ' 


เสียงปลายสายเอ่ยออกมาอย่างแปลกใจ ทำให้ใบหน้าเรียวเรียบตึงขึ้นมาเล็กน้อย


"การสอบฮันเตอร์รอบนี้ ขอเป็นผู้สังเกตการณ์ในสถานะผู้เข้าสอบได้ไหมคะ" เธอกรอกเสียงหาปลายสายด้วยความเบื่อหน่ายเมื่อได้ยินเสียงหัวเราะของปลายสาย


'ก็นะ ถ้าหนูคาน่อนว่าอย่างนั้น'


"ค่ะ" นิ้วเรียวกดตัดสายทันทีที่พูดจบ ดวงตาสีเลือดเรืองแสงขึ้นตามอารมณ์ของเจ้าของ


"หึ ในที่สุดก็จะได้เจอกันซะที" ร่างบางใช้มือบังรอยยิ้มแสยะของตนและหัวเราะโรคจิตออกมา


อย่างว่า นิสัยเสียๆของเธอมันไม่ได้เปลี่ยนกันง่ายๆ


"ฮิโซกะ อิรูมิ" 


เปลี่ยนไม่ได้หรอก เอาหัวคุโรโร่เป็นประกัน







_______________________


มาแล้วจ้าาาา


ครั้งนี้น้องจะดูดาร์กๆหน่อยนะคะ ขอบคุณค่าา


เราจะใส่ซ้ำอีกทีเพราะกลัวไม่แจ้งเตือนนะค่ะเลือนผ่านไปได้เลยย


คาน่อนในวัย 15 ปีได้ออกมาหางานทำข้างนอก เธอสมัครงานที่คาเฟ่แห่งหนึ่งร้านนี่เป็นร้านที่ค่อนข้างใหญ่และคนเยอะพอสมควรจึงรับเธอเข้ามาง่ายๆ เธอรับงานต้อนรับ จดเมณู และเสริฟเพราะด้วยหน้าตาทำให้ได้เงินมากกว่าปกติ เธอค่อนข้างโอเคกับเงินจึงทำมาได้ 3 เดือนแล้ว และวันนี้ดูเหมือนจะมีบ้างอย่างผิดปกติ


"นี่! ฉันได้ข่าวว่าแกทำขนมอันนี้ใช่ใหม่" ลูกค้าท่านหนึ่งที่มาพร้อมกับบอดี้การ์ดของเธออีก 10 กว่าคน เธอมีผมสีครีมยาวถึงบั้นท้าย ดวงตาสีดำ ตัวค่อนข้างอวบ มือเธอชี้ไปที่กล่องขนมสีชมพูพาสเทล ในกล่องมีขนมโดนัทสีสวยรูปแมวแต่มีราขึ้นเล็กน้อยเธอยกแขนมากอดอกและเชิดหน้าขึ้น


"พวกแกต้องรับผิดชอบ!" หญิงสาวเดินมาหาคาน่อนที่ยืนถือถาดที่มีพุดดิ้งนมสดสีสวยอยู่และปัดมันจนถาดขนมกระเด็นตกพื้น


ใบหน้าที่มักเฉื่อยชาขมวดคิ้วและมองหน้าคนทำอย่างสงสัย


"ไม่มีใครเคยสอนเรื่องมารยาทไหมคะ" คาน่อนเดินไปหยิบถาดมาปัดด้วยหน้าตาเรียบเฉย


"แก!" หญิงสาวคนเดิมชี้หน้าเธออย่างอดกลั้น


"...แก...อะไรคะ นึกคำพูดไม่ออกหรอ" ใบหน้านิ่งสนิทเอียงคอให้หญิงสาวผมสีครีมตรงหน้าที่หน้าดำหน้าแดงเพราะความโกรธ เธอหันไปสบัดมือให้บอดี้การ์ดข้างหลัง


"จัดการนังปากดีนั้น" เธอสั้งพร้อมยิ้มหยันมาให้คาน่อน ผู้จัดการร้านเดินมาจับไหล่เธอแผ่วเบา


"คาลไม่เป็นไรค่ะ จะลาออกหลังจากจัดการเสร็จนะคะ" คาน่อนถอดหายใจและยกถาดขึ้นปาไปใส่หัวผู้หญิงตัวตนเหตุอย่างแรงด้วยเน็นสายเสริมพลัง


แผละ!


"เอาล่ะค่ะคุณบอดี้การ์ด ยิงตัวเองซะสิคะ" คาน่อนก่อนฉีกยิ้มมุมปากและใช้วาจาสิทธิ์กับพวกบอดี้การ์ด


คาน่อนเดินมาหยิบพุดดิ้งนมสดถ้วยใหม่ออกมาสามถ้วยใส่ถาดใบใหม่ไม่สนใจเสียงปืนจากบอดี้การ์ดสักนิดและเดินไปเสริฟลูกค้าที่นั้งรออยู่


"ขออภัยที่ช้านะคะ" เธอเสริฟพร้อมกับก้มหัวให้เล็กน้อย


"ไม่เป็นไรครับ" ชายหนุ่มผมสีดำสนิทเช่นเดียวกับดวงตาเงยหน้ามาและยิ้มบางๆให้ หิงสาวเอียงมองและกระตุกยิ้มมุมปากอีกครั้ง


"สงสัยคุณคงต้องหางานใหม่แล้ว" ชายหนุ่มตักพุดดิ้งเข้าปากและหันมาหาเธอที่ยืนมองเข้าอยู่ ดวงตาต่างสีสบกันเล็กน้อยก่อนที่ฝ่ายชายจะหันไปตักพุดดิ้งอีกคำ


"คงงั้นค่ะ" ใบหน้าหล่อเหลาหันมายิ้มให้อีกครั้งพร้อมประโยคที่หญิงสาวรออยู่มานานตั้งแต่ทำงานที่ร้านนี้


"สนใจเข้าแมงมุมไหมครับ"


ร่างบางเงยหน้ามองสำรวจแหล่งกบดานของแมงมุมด้วยใบหน้าเฉยชา ดวงตาสีเลือดหันมามองใบหน้าหล่อเหลาทีมองเธอก่อนแล้ว ริมฝีปากเม้มเข้าหากันเหมือนชั่งใจ


"นี่...คิดยังไงหรอคะ" คุโรโร่ก้าวขามาหาเธอพร้อมผายมือให้เธอเข้าไป


"เชิญ" ใบหน้าหล่อกระตุกยิ้มและเดินนำเธอ คาน่อนผ่อนลมหายใจอย่างตื่นเต้น


ขาเรียวก้าวตามร่างสูงไปใบหน้าที่มักนิ่งเฉยแสยะยิ้มออกมา


ก็เป็นไปตามแผนล่ะนะ


ปัจจุบัน ผ่านมา 7 ปี


ตอนนี้คาน่อนอายุ 20 ปี เธอมองน้ามิโตะทีกำลังทำสีหน้าลำบากใจยามมองกอร์นที่ตั้งหน้าตั้งตาตกปลาเพื่อที่จะไปสอบฮันเตอร์ให้ได้ ใบหน้าเรียวหันไปมองนกมองไม้เมื่อไม่ได้มีอะไรน่าสนใจ


"คาน่อนจ๊ะ เป็นอะไรรึป่าวทำไมหนูดูเหม่อๆ" น้ามิโตะสะกิดไหล่คาน่อนที่นั่งเหม่ออยู่อย่างเป็นห่วง


คาน่อนกระพริบตาเรียกสติและหันมายิ้มให้แผ่วเบา


"ไม่มีอะไรหรอกค่ะ เเค่คิดอะไรนิดหน่อย" เธอตอบน้ามิโตะเสียงนุ่มพร้อมกับแย้มยิ้มมุมปากให้เบาๆ ดวงตาสีเลือดเหล่มองข้างๆอย่างมีพิรุธเล็กน้อย


ใครจะบอกว่าคิดถึงผู้ชายกัน


น้ามิโตะถอนหายใจและเดินมานั่งข้างๆเธอแผ่วเบา ใบหน้าอ่อนโยนดูหม่นหมองกังวลใจ


"เป็นอะไรไปคะ" คาน่อนเอื้อมมือไปกุมมือน้ามิโตะและมองหน้าที่ดูเศร้ามองและหวาดกลัวของเธอ


"กอร์นนะกอร์น ทำไมถึงดื้อด้านนัก" น้ามิโตะพูดเเล้วถอนหายใจและเม้มริมฝีปากอย่างหนักใจ


"....." คาน่อนกระชับมือน้ามิโตะเพื่อให้กำลังใจ


"เรื่องสอบฮันเตอร์ ถ้าน้ามิโตะกังวลหนูจะไปกับกอร์นเองค่ะ" คาน่อนกระตุกยิ้มเมื่อนึกถึงผู้เข้าสอบฮันเตอร์ครั้งนี้


"จะดีหรอจ๊ะ คาน่อนเองก็ไม่ได้ว่างตลอด แค่หาเงินมาให้ใช้ตอนนี้น้าก็เกรงใจแย่แล้ว" น้าสาวทำสีหน้าลำบากใจออกมาอย่างชัดเจน คาน่อนไม่ตอบเพียงยิ้มบางให้เท่านั้น


"อีกอย่างหนูก็เพิ่งกลับมาพักได้แค่ 2 วันเองนะ"


"ไม่เป็นไรหรอกค่ะ" คาน่อนยิ้มกริ่มและลุกขึ้นไปหยิบโทรศัพท์เพื่อโทรหาใครบางคน


'โอ้! ไม่นึกว่าหนูคาน่อนจะโทรมาหาเองนะ'


เสียงปลายสายเอ่ยออกมาอย่างแปลกใจ ทำให้ใบหน้าเรียวเรียบตึงขึ้นมาเล็กน้อย


"การสอบฮันเตอร์รอบนี้ ขอเป็นผู้สังเกตการณ์ในสถานะผู้เข้าสอบได้ไหมคะ" เธอกรอกเสียงหาปลายสายด้วยความเบื่อหน่ายเมื่อได้ยินเสียงหัวเราะของปลายสาย


'ก็นะ ถ้าหนูคาน่อนว่าอย่างนั้น'


"ค่ะ" นิ้วเรียวกดตัดสายทันทีที่พูดจบ ดวงตาสีเลือดเรืองแสงขึ้นตามอารมณ์ของเจ้าของ


"หึ ในที่สุดก็จะได้เจอกันซะที" ร่างบางใช้มือบังรอยยิ้มแสยะของตนและหัวเราะโรคจิตออกมา


อย่างว่า นิสัยเสียๆของเธอมันไม่ได้เปลี่ยนกันง่ายๆ


"ฮิโซกะ อิรูมิ"


เปลี่ยนไม่ได้หรอก เอาหัวคุโรโร่เป็นประกัน






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 369 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

498 ความคิดเห็น

  1. #467 Zero100548 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 มีนาคม 2563 / 09:27
    รอต่อปายยยยยย
    #467
    0
  2. #466 Cuj27eja (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 มีนาคม 2563 / 00:38
    ฮิโซกะ อิลูมิหนีไปลูกกกกกก
    ปล.ขอน้องกอนกังคิลัว คุระปิก้าในฮาเร็มน้องหน่อย
    ปล.2 ได้ขาาวพระเจ้าตายยังค่ะ?5555 ^=^
    #466
    0
  3. #464 pitchypai (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 มีนาคม 2563 / 22:16

    สรุปนางเอกใช้น้องเป็นข้ออ้างเพื่อจะไปหาผู้ค่ะ-----เเค่กๆ!!! สู้ๆนะคะรออ่านอยู่ค่ะ

    #464
    0
  4. #463 LukiMemory (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 มีนาคม 2563 / 21:36
    ต่อๆๆๆคะ
    #463
    0
  5. #438 White_hawk (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2562 / 18:24
    เจอชื่อนางเอกคือบั่บตกใจมากกก!คิดว่าเจมินี่ คาน่อน จากเรื่องเซนต์เซย่า!!
    #438
    0
  6. #423 bophobia (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 กันยายน 2562 / 21:47
    น่าสนๆ
    #423
    0
  7. #390 Hamashiro Mikijang (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 เมษายน 2561 / 01:10
    ฮิโซกะ โว้ยย!!
    #390
    0
  8. #379 pofaiwipada (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 เมษายน 2561 / 18:41
    กรี้ดดด ฮิซูกะชั้นนน555 อยากให้คิรัวมีคู่ด้วยยยย
    #379
    0
  9. วันที่ 14 เมษายน 2561 / 19:35

    อ๊ะ! น่ารักเนอะ

    #176
    0
  10. #173 li-zhu (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 เมษายน 2561 / 21:41
    สนุกดีค่ะ แต่เนื้อเรื่องสั้นง่าา
    #173
    0
  11. #104 ท้องนภาสีเทา (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 เมษายน 2561 / 20:20
    เหมอ -> เหม่อ
    ประโยค เสียงคุญมิโตะ -> เสียงคุณมิโตะ
    ปล.ถ้าถูกอยู่แล้วของอภัยด้วย---
    ผมสายตาเสีย(?)
    #104
    0
  12. #8 Timpanteen (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 มีนาคม 2561 / 17:41
    จะไปดูแลกอร์นหรือจะไปจีบผู้ชายกันแน่55555555
    #8
    0
  13. #7 อาซาริ มิกะ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 มีนาคม 2561 / 17:41
    อย่างสวยแต่สั้นอา~ไรท์ขอยาวๆหน่อยเถอะค่ะโรคยินประทะโรคจิตสินะ
    ปล. รอตอนต่อไปนะค่ะ
    #7
    0
  14. #6 marsmahik (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 มีนาคม 2561 / 15:53
    จ๊ะ ที่หนูทำอยู่เขาเรียกว่าตามหาฝันนะ(จีบผู้ชาย)
    #6
    0