Magic World ป่วนมิติเวท (Yaoi)

ตอนที่ 18 : 16 ปีศาจตัวที่ 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,438
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 100 ครั้ง
    11 เม.ย. 59

ปีศาจตัวที่ 1

 

มันรู้จักเลือกถ้ำหลังน้ำตกนี้ถือว่าใช้ได้เลยล่ะ เพราะใช้อัญมณีช่วยปิดบังพลังปีศาจไปได้มาก ที่สำคัญเป็นถ้ำที่ค่อนข้างแคบ และเต็มไปด้วยกับดักมากมาย ไม่พอยังใช้เวทมายาเข้ามาช่วย ยิ่งทำให้ความร้ายกาจของกับดักเพิ่มขึ้นเป็น 2 เท่า

โคลมองอัลเลนที่เดินนำหน้าไปเรื่อยๆ ถือเป็นการทดสอบความทรงจำจากจิต ในเมื่อสามารถรับรู้ได้แล้วว่าคืออะไร ก็ต้องสามารถระบุเป้าหมายให้ได้ด้วย เป็นการทดสอบเล็กๆน้อยๆเท่านั้นเอง

แต่ก็ถือว่าทำได้ดีเกินคาด ไม่ว่าจะการเดินไปหาเป้าหมาย ไม่ใช่เดินสุ่มๆมั่วๆเข้าไป แต่สามารถระบุเส้นทางได้อย่างแม่นยำ แล้วยังจัดการกับดักได้อย่างมีประสิทธิภาพ ที่จริงเขาสามารถหลบหลีกกับดักไปเลยก็ได้ แต่ว่าเขากลับปกป้องผมเอาไว้ โดยไม่ให้โดยแม้แต่ละอองยาพิษ เป็นคนที่น่าประทับใจจริงๆ

 

เส้นทางในถ้ำมืดมิดการใช้ไฟส่องเพื่อให้ความสว่างถือเป็นเรื่องสำคัญ แต่อัลเลนไม่ใช้ เขาเลือกใช้เนตรมนตราที่ฝึกฝนมาอย่างหนัก ใช้เวทที่ทำให้ดวงตามีสิทธิภาพสามารถมองเห็นได้ในตอนกลางคืน ดังนั้นความมืดในถ้ำจึงไม่เป็นปัญหาเลยแม้แต่น้อย

กรร

เสียงคำรามเบาๆดังขึ้นมาทำให้อัลเลนรีบปกปิดกลิ่นกายและพรางกายให้มิด ส่วนโคลเหรอเป็นคนสอนที่เก่งอยู่แล้วพอเห็นอันตรายก็รีบหลบเป็นอันดับแรก

เสียงฝีเท้าที่เดินไม่มีให้ได้ยินแม้แต่น้อย สมาธิของอัลเลนมั่นคงถึงที่สุด ยิ่งเข้าไปใกล้ก็ได้กลิ่นสาบคาวเลือด คาดว่าเป็นของคนที่หลงเข้ามาแล้วถูกปีศาจกินไปแล้ว ตามข่าวที่ได้ยินมา

ฟู่ กรร กรอบ

อ่า น่าสะอิดสะเอียนที่สุด มันกำลังกินเนื้อมนุษย์เป็นๆ ทำราวกับว่าที่มันกินอยู่นั้นเป็นอาหารรสเลิศ

อัลเลนหันไปมองหน้าโคล ส่วนโคลก็พะยักหน้ากลับ เป็นอันรู้กันว่าเขาจะโจมตีแล้ว ส่วนโคลก็ไปหามุมเหมาะ จะหลบหรือจะยืนดูก็แล้วแต่

อัลเลนพยายามย่องเข้าไปอย่างช้าๆโดยไม่ให้เป้าหมายรู้ตัว แต่ถ้ำที่แคบพื้นที่ก็จำกัด และที่สำคัญมันยืนอยู่ตรงสุดถ้ำพอดี ยากแก่การลอบเข้าไปสังหารด้านหลัง อาจจะต้องบุกตรงๆ แอบพึ่งลูกเล่นเล็กน้อยเอาไว้เป็นตัวถ่วง

ความคิดที่จะใช้ระเบิดตูมเดียวก็เป็นอันต้องพับเก็บไป ถ้าเกิดถ้ำสะเทือนอาจจะถล่มลงมาได้และเป็นการทำลายน้ำตกไปด้วย

ต้องทำลายพื้นที่ให้น้อยที่สุด

ปีศาจรูปร่างคล้ายกิ้งก่าตัวใหญ่กำลังกินอาหารของมันอย่างมูมมาม เพราะมันมั่นใจกับดักและเวทมายาของมันอย่างยิ่ง

ฉึก ฉึก ฉึก

มีดเล่มบางและเคลือบด้วยเวทธาตุแสงเข้มข้นปักลงบนตัวมันตามจุดสำคัญอย่างแรงจนมิดด้าม ที่สำคัญมีดไม่ได้มีตัวด้ามจับด้วย เพราะมันเอาไว้ใช้สังหารโดยเฉพาะ ความบางและความคมของมันถือได้ว่าไม่เป็นรองมีดเล่มใด อาจจะถูกลับจนคมเป็นพิเศษด้วยซ้ำ

เล่มแรกปักตรงกลางหัว เล่มที่สองปักตรงลำคอ และเล่มสุดท้ายปักกลางหลัง แล้วมันก็ล้มลงแน่นิ่งไป

อัลเลนเดินเข้าไปตรวจสอบก็พบว่าตายแล้ว ตายง่ายไปไหม?

“ก็นายเล่นอัดธาตุแสงไปเสียขนาดนั้น ไม่ตายก็ให้มันรู้ไปสิ” โคลเดินออกมาจากมุมมืดที่ค่อนข้างบังตา “หนักมือไปหน่อยนะ หึหึ”

“ผมพึ่งเคยสู้กับปีศาจครับ”

“ครั้งหน้ากะให้พอดีด้วยล่ะ ประหยัดพลังเวทได้มาก”

“ครับ”

“จัดการให้เรียบร้อยด้วยล่ะ”

“ครับ”

อัลเลนใช้ธาตุมืดย่อยสลายทุกสิ่งในนี้รวมทั้งศพและโครงกระดูกต่างๆให้หายไปเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น หากใช้ไฟมันจะเกิดควัน หายใจไม่ออก และผิดสังเกตได้

ต่อจากนั้นก็วางอาคมธาตุแสงเอาไว้ภายในน้ำ อย่างน้อยถ้าจะมีปีศาจมาอาศัยมันก็ต้องทำลายอาคมให้ได้ก่อน หากอาคมถูกทำลายถ้ำก็จะถล่มลงมาทันที ยากแก่การซ่อนตัวของมัน

“เรียบร้อยแล้วครับ”

โคลพะยักหน้ารับอย่างพอใจ แล้วกระโดดลงน้ำออกไปจากที่แห่งนี้ เขาก็ตามไปติดๆ

 

“ฮ่า” โผล่พ้นน้ำมาแล้วก็เดินไปที่ใต้ต้นไม้เดิม อัลเลนถือผ้าขนหนูมาซับผมให้แล้วเป่าผมให้แห้งพร้อมกับสางผมไปด้วย

พอทำผมเสร็จเขาก็ยื่นชุดใหม่ให้เปลี่ยน มันมีห้องให้เปลี่ยนเสื้อผ้าอยู่ไม่ต้องห่วงว่าใครจะมาส่องได้ เสร็จแล้วก็เดินไปหาอัลเลนที่ยืนรออยู่ในสภาพใหม่เรียบร้อยแล้ว

“ไปหาที่พักใกล้ๆนี้”

“ครับ”

ครั้งนี้ใช้การเดินแต่เร่งความเร็วเล็กน้อย ต้องไปถึงโรงแรมก่อนพระอาทิตย์จะตกดิน แต่ก็ต้องไม่พลาดระหว่างทางมีอะไรน่าสนใจก็เก็บมา

วันนี้เป็นการสู้กับปีศาจครั้งแรกของอัลเลนถือว่าทำได้ไม่เลวเลย แต่ออกจะมุ่งมั่นเกินไปน่ะ ฮ่าๆ เล่นเสียบจุดตายมิดด้ามยังไม่อัดธาตุแสงเข้มข้นเข้าไปอีก เขากลัวมันไม่คายรึไง หึหึ

ออกจากน้ำตกเจ็ดสีมาก็เข้าไปที่หมู่บ้านเล็กๆใกล้ที่สุด แต่มีนักท่องเที่ยวมาพักที่นี่กันมากมาย เพราะระยะทางใกล้กับสถานที่ท่องเที่ยวหลายแห่ง เป็นหมู่บ้านที่อยู่รอบนอกจนแทบตัดขาดจากเมืองใหญ่ด้วยซ้ำ

แต่เศรษฐกิจของที่นี่รุ่งเรืองเจริญมากกว่ากลายหมู่บ้านรอบเมืองด้วยซ้ำ อาคารบ้านเมืองก็เป็นตึกที่ทันสมัยไม่ล้าหลัง อาจจะเพราะมีการปรับปรุงให้เป็นสถานที่รองรับนักท่องเที่ยวก็เป็นได้

“ลองชิมอาหารที่นี่ดูดีไหม”

“ครับ”

นานๆทีก็กินอาหารนอกบ้านบ้างเช่นกัน สำหรับอัลเลนแล้วถือเป็นการเปิดหูเปิดตากับเมนูใหม่ๆ เผื่อครั้งหน้าเขาจะได้ทำให้โคลกินได้

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 100 ครั้ง

722 ความคิดเห็น

  1. #702 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2560 / 08:44
    ขอบคุณค่ะ^^
    #702
    0
  2. วันที่ 14 เมษายน 2559 / 09:39
    มาฮันนี่มูนเหรอคะ 55
    #407
    0
  3. #255 สามศูนย์หนึ่ง (@pla14) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 6 เมษายน 2559 / 15:56
    ขอบคุณค่ะ
    #255
    0
  4. #87 pang-raksina (@pang-raksina) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 24 มีนาคม 2559 / 21:21
    สนุกมากค่ะ มาต่อไวๆนะ สู้ๆขอบคุณค่ะ^^
    #87
    0
  5. #86 ชิคาตะ (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 24 มีนาคม 2559 / 15:58
    สนุกค่ะ ต่อนะคะ
    #86
    0
  6. #84 AN_DSBP (@an_dsbp) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 24 มีนาคม 2559 / 12:43
    ต่อเร็วๆน้าาาาา
    #84
    0
  7. #83 Poom Raweewan (@poompooi) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 24 มีนาคม 2559 / 12:24
    มีห่วงกินด้วย555
    #83
    0
  8. #82 ฝนธารา (@mini1234) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 24 มีนาคม 2559 / 12:09
    สนุกดีจ้า

    อัพต่อเร็วๆนะ
    #82
    0
  9. #81 Wada Mizaki (@karno) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 24 มีนาคม 2559 / 11:17
    แหม~อัลเลนนี้คิดแต่เรื่องของโคลตลอดเลยนะะะ เช็ดเป่าสางผมให้แค่นี้ไม่พอหรอกอาบน้ำให้ด้วยเลยยย อิอิ#โดนโคลตบ
    #81
    0