คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

[ตีพิมพ์แล้ว] To Infinity & Beyond ˋ [Valencia X Paris]

ตอนที่ 7 : CH.6 - Telling I love you isn't important, it's you who's important


     อัพเดท 11 ก.ค. 59
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/รักหวานแหวว
Tags: fernniz, england, europe, drama, hot, valencia, paris, winchester, love, hurts, novel, bad, romance, cute, worrall
ผู้แต่ง : FernniZ ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ FernniZ
My.iD: https://my.dek-d.com/fernniz
< Review/Vote > Rating : 100% [ 5 mem(s) ]
This month views : 34 Overall : 40,339
784 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 633 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
[ตีพิมพ์แล้ว] To Infinity & Beyond ˋ [Valencia X Paris] ตอนที่ 7 : CH.6 - Telling I love you isn't important, it's you who's important , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 2292 , โพส : 24 , Rating : 100% / 6 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


หมายเหตุ :

กรุณาอ่านให้เข้าใจ นิยายเรื่องนี้เป็นนิยายที่เฟิร์นแต่งจบไปแล้ว เนื้อหาทั้งหมดเป็นเพียงการนำเนื้อเรื่องเดิมมาขัดเกลาสำนวนให้สละสลวยขึ้น แต่พล็อตทั้งหมดคงเดิม และเฟิร์นจะลงเนื้อเรื่องจนจบและจะให้เวลาอ่านหลังจากนั้นอีกประมาณ 1 เดือนแล้วจะลบบางส่วนออกจากเว็บค่ะ แจ้งให้ทราบโดยทั่วกันนะคะ

 

 

แจ้งข่าว :

นิยายเรื่องนี้จะทำการจัดพิมพ์ เป็นการพิมพ์แบบนิยายทำมือ (เหมือนนักเขียนที่พิมพ์ฟิคขาย) คือไม่ผ่านสนพ.ใดๆ เป็นการจัดพิมพ์เองทุกอย่าง ดังนั้นต้นทุนจะค่อนข้างสูง โดยเฉพาะนิยายที่มีความหนามาก จะพิมพ์ตามจำนวนคนสั่งเท่านั้น ใครที่สนใจสามารถอ่านรายละเอียดและจองได้ในลิงค์นี้เลยค่ะ

https://docs.google.com/forms/d/1t5AtoHmN916zLn9oebimmjMcfJK_zFquewuO9PZ2UkQ/viewform













ATTENTION : With Me & Your Cigarette (เอซ & เชอรีล) เปิดจองตั้งแต่วันนี้ – 30 มิถุนายนนี้นะคะ ใครสนใจคลิกไปอ่านรายละเอียดกันได้เลยที่ : คิดให้ดีนะคะ ไม่สั่งตอนนี้อาจจะไม่มีการจัดพิมพ์รอบที่ 2 อีกแล้วนะ!




6


Telling ‘I love you’ isn’t important, it’s ‘you’ who’s the most important
คำบอกรักไม่ใช่สิ่งสำคัญ คุณ ต่างหากที่สำคัญกว่าใคร

 

งานครูมันน่าเบื่อในบางครั้ง ยิ่งโดยเฉพาะเมื่อมีหนึ่งในนักเรียนกลุ่มน้อยไม่ชอบหน้าคุณฉันกำลังพูดถึงจีน่า ดูเหมือนว่าเธอใส่ไฟอะไรบางอย่างฉันกับเหล่าเพื่อนร่วมชั้นของเธอ แต่นั่นไม่ใช่ปัญหาของฉันอย่างเคย เธอจะพูดอะไร จะไม่เรียนยังไง ฉันก็ยังได้เงินและชีวิตของเธออยู่ที่ปลายปากกาฉัน ฉันอาจจะเขียนเกรดเป็นวงกลมตัวเดียวง่ายๆ ถ้าเธอจ้องจะหาเรื่องกันมากเกินไปเลขศูนย์ยังไงล่ะ

 

แต่บางทีเป็นครูก็มีอะไรให้คุณแปลกใจเสมอนะ

 

เสน่ห์แรงไปหรือเปล่าจ๊ะ ปารีส ญานาเอ่ยแซว มีกุหลาบ ช็อกโลแลตกับขนมต่างๆ นานาบนโต๊ะของฉันอีกแล้วมันก็ไม่ใช่วาเลนไทน์สักหน่อย มีจดหมายรักด้วยเหรอเนี่ย ล้าสมัยไปหน่อยแต่ก็เป็นการพยายามที่ดีสำหรับเด็กแก่แดดน่ะ เธอหัวเราะลั่น

 

แหม อย่าไปว่าพวกเขาเลย ฉันกับเด็กพวกนั้นห่างกันแค่ปีสองปีเอง

 

จ้ะ แม่สาวพราวเสน่ห์ เพิ่งจะมาไม่ทันไรขึ้นแท่นฮอตไปเสียแล้ว งานนี้ใครที่เล็งเธอไว้คงต้องมีคู่แข่งเยอะแน่ๆ พยายามหน่อยนะจ๊ะ ญานาลากสายตาไปทางจอร์จอย่างจงใจ ฉันเดาว่าเธอแค่อยากแกล้งกันเอาฮาตามคำร่ำรือที่ว่าจอร์จชอบเดตแต่กับสาวอังกฤษจึงไม่ได้สนใจอะไรมากมายตอนที่ตอบไปเช่นนี้

 

ไม่เอาน่า ฉันไม่ยุ่งกับนักเรียนหรอก มันไม่เคยผ่านมาในความคิดเลย

 

แต่ถึงอย่างไรมันก็ไม่ได้หมายความว่าคนอื่นนอกเหนือจากนั้นจะมีสิทธิ์หรอกนะ

 

คนอื่นนอกเหนือจากวาเลนเซียตอนนี้น่ะอาจลำบากหน่อย

 

แต่จริงๆ นะปารีส เธอยังไม่แฟนจริงเหรอ ระดับเธอน่ะน่าจะมีหนุ่มจีบเยอะเลยใช่เปล่า มาเรียทำตาโตถาม เสียงกริ่งบอกหมดเวลาเบรกดังขึ้นพอดี ฉันหอบหนังสือภาษาอังกฤษของเด็กเกรดสิบสองและแฟ้มเอกสารไว้ในอ้อมแขนแล้วตอบ ด้วยรอยยิ้มที่ไม่บ่งบอกว่าจริงจังหรือไม่

 

ฉันมีสามีแล้วจ้ะ ฉันว่าพลางขยิบตาให้เพื่อน ได้ยินเสียงอุทานอย่างตกใจของทั้งสามคนดังขึ้นหลังจากนั้น แต่ฉันก็เดินออกมาก่อนที่พวกเขาจะได้ถามอะไรไม่รู้นะ บางทีพวกเขาอาจคิดว่าฉันล้อเล่นก็ได้

 

แต่ใครจะคิดอะไรก็ช่างสิ จริงมั้ย

 

 

 

 

 

 

ช่วงพักกลางวันเป็นช่วงเวลาที่มักทำให้ฉันคิดถึงโรงเรียนหน่อยๆ ฉันหวังว่าตัวเองจะมีชีวิตมัธยมปลายแบบเด็กพวกนี้ ที่จริงนะถ้าตอนนั้นไม่มีวาเลนเซีย ฉันอาจเครียดจนกินยาตายไปแล้วถ้ามันแย่มากน่ะนะ ฉันไม่รู้ว่าตัวเองจะทำอะไรได้บ้างเวลาที่ถูกกดดันมากๆ

 

เธอพูดจริงเหรอ เรื่องที่ว่ามีสามีแล้วนั่นน่ะ ฉันนึกแล้วว่าพวกมาเรียจะต้องติดใจกับมันจนต้องเก็บมาถามด้วย เธอหย่อนก้นงอนๆ ลงนั่งก่อนวางถาดอาหารพร้อมประโยคนี้ ญานาทำแบบเดียวกัน และแม้จอร์จกับคริสโตเฟอร์ที่เดินมาพร้อมกันจะไม่ดูมีทีท่าสนใจมันนัก แต่ฉันแน่ใจว่าพวกเขากำลังตั้งใจฟัง

 

ฉันหัวเราะเชื่อเลย คิดว่าไงล่ะ

 

ไม่จริงใช่มั้ย เธอยังไม่สิบเก้าเลยนะ แล้วแบบว่าเธอเพิ่งจะมาไทยนี่ ถ้าเธอมีสามีจริงเขาก็คงไม่ใช่คนไทยหรอกใช่ป่ะ มาเรียตั้งข้อสันนิษฐาน แล้วเธอก็คงไม่รีบแต่งงานกับคนอังกฤษถ้ารู้ตัวว่าจะต้องห่างกันตั้งปีหนึ่ง หมายถึง ถ้าเป็นฉันคงไม่ทำ

 

วาเลนเซียเคยบอกว่าชาวไทยบางคนมีนิสัยอยากรู้อยากเห็นเรื่องของคนอื่นมากเกินพอดี ฉันหวังว่าพวกเธอจะไม่ได้ติดนิสัยนั้นมาด้วยนะ ไม่ใช่ว่าพอฉันเล่าแล้วจะเอาไปเล่าต่อเป็นทอดๆ ล่ะ ฉันยังไม่อยากเป็นขี้ปากเพื่อนร่วมงานตั้งแต่ทำงานยังไม่เต็มเดือนดีเท่าไหร่

 

ฉันก็ไม่คิดว่าเธอมีนะ ไม่มีแหวนด้วยนี่นา ญานาบอก

 

แหม ฉันอาจถอดมันก็ได้ แต่ก็ไม่รู้สินะ ไม่พูดดีกว่า ปล่อยให้พวกเขาเดากันไปนั่นแหละ

 

อ้าว เธอขมวดคิ้ว ฉันหัวเราะเบาๆ อีกครั้ง

 

แต่ฉันไม่มีแฟนน่ะเป็นเรื่องจริงนะ ยืนยัน ฉันว่าก็จริงมั้ยล่ะ

 

เฮ้อ ก็อย่างนี้แหละสาวสวย ความลับเยอะเสมอ เสียงคริสโตเฟอร์ดังมาแซว โธ่ ฉันคงจะรู้สึกฮากว่านี้มากถ้าเขาเปลี่ยนชื่อไปเป็นอย่างอื่น ฉันได้แต่หัวเราะฝืดๆ

 

อาหารกลางวันสำหรับครูที่ทางโรงเรียนจัดให้ทุกวันไม่ได้เลิศหรูมาก แต่มันก็อร่อยและประทังชีวิตแบบง่ายๆ ของฉันได้ ฉันคิดว่าตัวเองมีความสุขมากกว่าตอนยังเป็นคุณหนูเสียอีก เราก็นั่งคุยกันตามประสา จนกระทั่งเสียงออดหมดเวลาดังขึ้นคงไม่ได้มีแต่นักเรียนที่ห่อเหี่ยวใจในตอนนี้ เพราะว่าครูอย่างพวกฉันเองก็ไม่ได้อยากสอนเท่าไหร่ เพื่อนสาวทั้งสองคนบ่นอิดออด ฉันนั่งยิ้มแย้มเพราะมีคาบว่าง

 

ไม่มีสอนเหรอครับ ปารีส จอร์จหันมาถาม ฉันส่ายหัวดุ๊กดิ๊ก ดีจังเลยน้า ที่จริงคาบนี้ผมก็ว่าง แต่ต้องไปเข้าสอนศิลปะแทนทิม เขาถอนหายใจเบาๆ ขณะพูดถึงครูสอนศิลปะที่ลาหยุดไปต่อวีซ่าในวันนี้

 

หืม คุณสอนศิลปะได้ด้วยเหรอคะ

 

ก็แค่ไปสั่งงานตามที่ทิมทิ้งไว้ให้เท่านั้นแหละครับ เขาหัวเราะ แค่งานระบายสีธรรมดาๆ น่ะ

 

ให้ตายฉันห่างหายจากการวาดรูประบายสีมานานแค่ไหนแล้วกันนะ

 

งั้นขอฉันไปช่วยด้วยได้มั้ยคะ ฉันถามดื้อๆ กำลังคิดอยากวาดรูปอีกสักครั้ง ฉันเครียดกับเรื่องที่บ้านมากจนลืมมันไปได้ยังไงกันนะ โหย ฉันตื่นเต้นและคิดถึงมันเอาเรื่อง แต่จอร์จดูประหลาดใจนะ ทำไมล่ะ มันไม่มีข้อห้ามไม่ใช่เหรอ

 

ก็นะ…” เขายักไหล่ยิ้มๆ และฉันรีบลุกเดินตามเขาไป

 

แต่ก็นะไม่เข้าใจว่าทำไมต้องห้องหกด้วย ฉันเบื่อหน้าจีน่าชะมัด

 

วันนี้ครูทิมไม่อยู่ ผมกับปารีสจะมาดูแลทุกคนแทนเขานะครับ จอร์จอธิบายภาระงานที่ทุกคนควรจะทำในคาบ ซึ่งก็คือการระบายสีน้ำต่อจากคาบที่แล้วที่ทิมเคยสั่งไว้ ฉันเห็นจีน่ามีสีหน้าไม่พอใจเท่าไหร่ เธอกระซิบกระซาบอะไรกับเพื่อนในกลุ่มและมองมาทางฉัน คงจะหาว่าฉันโผล่หน้ามาทำไมอีกตามเคย โอเคนะ มีใครมีคำถามมั้ยครับ?

 

หนูค่ะ จีน่ายกมือขึ้นและถามก่อนจอร์จอนุญาต ทำไมต้องให้ครูมาคุมห้องเราถึงสองคนด้วยล่ะคะ นั่นไงล่ะชัดเจนด้วยนะว่าส่วนเกินคือฉันไม่ใช่จอร์จ เธอเล่นมองหน้ากันขนาดนั้น

 

เฮ้อ เธอแรงเหลือเกินนะสงสัยจังว่าเฟคอินโนเซ้นต์แค่ต่อหน้า ผู้ชายที่หมายปอง หรือเปล่า

 

ทำไมถามอย่างนั้นล่ะครับ ไม่เอาน่า ครูปารีสเขาก็แค่อยากจะมาช่วยเท่านั้นเอง เอาล่ะๆ ทำงานกันได้แล้วครับ ครูทิมบอกว่าทุกคนต้องมีงานส่งท้ายคาบนี้นะ  

 

นั่นเป็นความคิดที่ดีในการกำราบนักเรียน ไม่มีใครสนใจจีน่าอีกก็เพราะเดทไลน์ของงานที่จะหมดลงในอีกห้าสิบนาทีข้างหน้านี้ ทุกคนส่งเสียงอย่างเซ็งสุดขีดแล้วทยอยกันลุกขึ้นไปกรอกน้ำมาผสมสี จีหน้าจ้องหน้าฉันอย่างไม่ลดละ เธอคงมีลูกสมุนด้วยเพราะเป็นคนเดียวที่ไม่ได้ขยับร่างไปไหนเลยแล้วมีทุกอย่างมาประเคนให้ตรงหน้าภายในห้านาที แต่ฉันไม่สนใจหล่อนหรอก

 

ฉันเดินไปรอบห้องมองรูปวาดของวิวนอกหน้าต่างของห้องที่ถูกสเก็ตช์แตกต่างกันไปตามมุมที่แต่ละคนนั่ง ทุกคนเริ่มลงมือระบายสีไปบ้างแล้วแต่ยังไม่เสร็จดีนัก มันคงเป็นชิ้นงานที่ถูกสั่งไว้ในคาบก่อน แต่มันแย่ตรงที่พอต้องมาทำต่อให้คาบนี้ของอีกอาทิตย์ถัดมาหลังจากเริ่มระบายไปแล้ว ปัญหาที่เกิดขึ้นก็คือหลายคนผสมสีออกมาแล้วไม่ได้สีเดิมที่เคยระบายเอาไว้ ฉันเข้าใจความรู้สึกนั้น มันน่าหงุดหงิดไม่ใช่น้อย

 

แย่ชะมัด เด็กคนหนึ่งบ่นหน้ายุ่ง เธอประสบปัญหาเดียวกับที่ฉันเพิ่งพูดไปไงล่ะ

 

ให้ครูช่วยมั้ยจ๊ะ ฉันอาสาอย่างใจดี ฉันเคยมีเวลาว่างมากพอจะใช้ผสมสีทั้งวันในวันเสาร์ที่พ่อกับแม่เอาแต่ออกงานและฉันแกล้งไม่สบายเพื่อที่จะได้อยู่บ้าน (และให้วาเลนเซียแอบเข้ามาหา)

 

อ๊ะ อะโอเคค่ะ ไม่รู้นะว่าเพราะนิสัยเด็กไทยที่ตอบเป็นภาษาอังกฤษไม่ถูกก็เลยตอบแค่เยส โน โอเคไว้ก่อนหรือเปล่าที่ทำให้เธอรีบตอบอย่างนี้ทั้งๆ ที่ดูเกรงใจมากๆ ตอนที่ฉันโน้มตัวลงหยิบพู่กันและสีน้ำตาลที่เธอต้องการมาบีบลงในจานสี เธอดูประหม่าที่จะคุยกับฝรั่งนะ ฉันหัวเราะเบาๆ

 

เราชอบวาดรูปหรือเปล่าจ๊ะ ฉันถามขณะผสมสีไปด้วย

 

เอ่อค่ะ เธอยิ้ม

 

เธอแอบวาดรูปตอนเรียนเสมอเลยค่ะ เพื่อนสาวอีกคนที่นั่งข้างกันซึ่งดูจะกล้าแสดงออกมากกว่าหันมาฟ้องกับฉันเป็นภาษาอังกฤษที่มีแกรมม่าแบบผิดๆ แต่บอกได้เลยว่าฉันชอบเด็กที่กล้าพูดโดยไม่กลัวแบบนี้มาก ฉันหัวเราะ

 

แต่ฉันไม่เคยแอบวาดในคาบครูเลยนะคะ เด็กคนเดิมรีบพูดราวกับกลัวถูกเข้าใจผิด อืมเอาเข้าจริงก็พูดอังกฤษได้นี่นา เป๊ะแกรมม่ากว่าเพื่อนเธอเสียอีก

 

จ้าๆ จะทำก็ได้ครูไม่ได้ว่าอะไรหรอก สมัยเรียนครูก็ทำเหมือนกัน พอฉันพูดแบบนั้นทั้งสองคนก็หัวเราะ เป็นอีกข้อที่ยืนยันว่าพวกเขาฟังภาษาอังกฤษออก เพียงแต่ไม่ค่อยได้ฝึกพูดจึงพูดไม่ค่อยได้กันเท่านั้น เฮ้อ ฉันจะแก้นิสัยอย่างนี้ของพวกเขาให้ได้เลย คอยดูสิ อ่ะ เสร็จแล้วจ้ะ ลองระบายดูนะว่าคล้ายสีเดิมหรือเปล่า

 

โห เกือบเป๊ะเลยอ่ะ ครูทำได้ไงคะ เธอทำตาโตร้อง เก่งจัง ฉันผสมตั้งนานแน่ะ

 

ก็มั่วๆ ไปอย่างนั้นนั่นแหละจ้ะ ฉันยิ้มหวาน แค่อยากช่วยไม่ได้มีเจตนาจะโชว์ออฟอะไรเลย แต่เพราะทั้งสองคนเสียงดังไปหน่อย เพื่อนๆ ของพวกเขาที่ได้ยินก็เลยพากันทยอยเข้ามาขอความช่วยเหลือฉันทั้งเรื่องผสมสี ระบายสีกันอย่างกับฉันเป็นครูสอนวิชานี้ไปซะเอง

 

เอ่อนี่ฉันแค่ช่วยเด็กคนหนึ่งผสมสีเองนะ

 

แต่ว่ามันก็สนุกนั่นแหละนะ

 

โอ้โห ครูปารีสระบายสีสวยจังฮะ ภาพของผมดูดีกว่าเดิมตั้งเยอะเพราะครูแท้ๆ อย่างนี้ต้องได้คะแนนดีแหงๆ ขอบคุณครับ เด็กหนุ่มอีกคนกล่าวด้วยคำพูดไทยคำอังกฤษคำที่พอรู้เรื่องบ้างไม่รู้บ้าง แต่ดูท่าทางเขาดีใจยกใหญ่ เอ้อฉันก็แค่ช่วยลงสีเงาเพิ่มให้เขานิดหน่อยเท่านั้น

 

ทั้งสวย ใจดีแล้วยังเก่งหลายด้านอีก อย่างนี้ผมรักตายเลยฮะ!”

 

ช่ายๆ เคยได้ยินข่าวลือว่าครูนิสัยไม่ดี ไม่เห็นจริงเลย

 

ตายแล้วมีเรื่องอะไรอย่างนั้นด้วยเหรอ ไม่ต้องสงสัยเลยว่ามันมาจากใคร

 

ก็มีกลุ่มเดียวเท่านั้นแหละที่นั่งหน้าบึ้งแอบเล่นไอโฟนไม่สนใจทำงานทำการอยู่หลังห้อง จีน่ากับลูกสมุนของเธอไง จอร์จเตือนหลายครั้งแล้วนะ แต่ทุกห้องก็จะมีเด็กกลุ่มหนึ่งเสมอที่เกินเยียวยาจนพวกเราต้องปล่อยเลยตามเลย เอาเถอะ จะยังไงก็ช่าง

 

นั่นครูวาดรูปเหรอคะ วาดอะไรคะ เด็กสาวที่น่ารักคนหนึ่งซึ่งส่งงานแล้วเดินมาถาม

 

อ๋อ แค่ร่างเล่นๆ เฉยๆ น่ะค่ะ ฉันอายหน่อยๆ ที่จะบอกว่าฉันแอบวาดรูปวาเลนเซียอยู่ยังไงก็ไม่รู้ นั่นเป็นหนึ่งอย่างที่ฉันชอบทำมากตอนที่เราคบกัน แต่ตอนนี้มันเบื่อๆ ฉันไม่ได้สเก็ตช์ภาพเขาจริงจัง แต่แค่วาดเป็นภาพการ์ตูนเท่านั้นเอง

 

แค่รูปผู้ชายอยู่กับผู้หญิงคนหนึ่งบนลอนดอนอาย

 

ฉันคิดไว้ว่ารูปแรกที่กลับมาวาดจะเป็นรูปนั้นนะ แต่เวลากับสถานที่มันไม่เอื้ออำนวยเท่าไหร่ เลยได้แต่ขีดๆ เขียนๆ เป็นเส้นให้สกปรกกระดาษเล่นและยิ้มกับตัวเองอยู่คนเดียวตอนที่ตอบคำถามนั้น

 

ไม่เคยรู้เลยแฮะว่าคุณเก่งศิลปะ จอร์จขมวดคิ้วยืนมองภาพของฉัน มันเขินๆ นะ

 

ก็แค่วาดตามจินตนาการนั่นแหละค่ะ ฉันบอกตอนที่เหลือเวลาเพียงห้านาทีก่อนจะหมดคาบ และเด็กๆ กำลังนำอุปกรณ์ไปล้างพอดี แล้วผู้หญิงคนหนึ่งก็มายืนดูรูปอยู่เหนือหัวฉันด้วยอีกคน

 

วาดรูปสวยจังนะคะคุณครู ไม่ว่าจะเพราะมีลางสังหรณ์แปลกๆ หรือจะเอะใจก็ตาม ที่ทำให้ฉันลุกขึ้นยืนพอดีตอนที่เพื่อนคนหนึ่งของจีน่าเบียดกันเข้ามาและทำให้น้ำในแก้วที่เธอใช้ผสมสีหกลงใส่เสื้อฉันอย่างพอดิบพอดี ตายแล้ว! ขอโทษค่ะ!”

 

ไม่อย่างนั้นนะ มันคงจะหกรดหัวฉันแล้วแน่ๆ

 

“…” ทั้งห้องเงียบกริบและตกอยู่ในอาการตกใจ ฉันยืนนิ่งงัน ก้มลงมองเสื้อเชิ้ตสีขาวที่เละเหมือนสีชาเขียวบูด ทุเรศทุรังน่ารังเกียจสุดๆ และเริ่มแนบเนื้อเห็นชุดชั้นในบริเวณหน้าอก ก่อนเงยหน้าขึ้นมองจีน่าที่ตีหน้าสำนึกผิดอย่างสุดซึ้ง ขอโทษขอโพยและพยายามอย่างยิ่งที่จะเข้ามาเช็ดเนื้อเช็ดตัวให้แต่ก็ซุ่มซ่ามหยิบกระดาษทิชชู่ชุ่มสีแดงในจานสีของเพื่อนมาโดยไม่ทันดูซะอย่างนั้น มิหนำซ้ำแรงขัดแรงๆ อย่างจงใจที่กระดุมเสื้อมันก็ดูเหมือนอยากกระชากกระดุมตรงหน้าอกฉันให้หลุดซะมากกว่า

 

เยี่ยมมากตอนนี้ฉันเลยได้เสื้อสีชาเขียวบูดราดน้ำสตรอเบอร์รี่

 

ไม่นะ! หนูขอโทษจริงๆ ค่ะอาจารย์ หนูไม่ทันดูจริงๆ

 

มันก็คงจะเป็นอย่างนั้นหรอก ฉันพึมพำ ถ้าไม่ได้อยู่ในฐานะครูฉันจะตบเธอให้คว่ำ ไปตายแล้วเกิดใหม่เป็นดักแด้เถอะถ้าจะให้ฉันเชื่อว่าผู้หญิงอย่างเธอซุ่มซ่ามได้ขนาดนี้ แต่ในฐานะนี้ฉันพูดอะไรได้ ช่างมันเถอะ

 

ฉันกัดฟันพูดด้วยใบหน้าที่พยายามจะไม่แสดงอารมณ์โกรธแล้วรับกระดาษทิชชู่จากเด็กคนหนึ่งมาซับ แต่ดูเหมือนฉันจะต้องการการซักเสื้อมากกว่า และอาจจะต้องเย็บกระดุมเสื้อใหม่ด้วย ยัยเด็กเวรนี่ดึงมันเกือบหลุดแล้วจริงๆ ตอนที่เช็ดเสื้อให้ฉัน

 

บ้าเอ๊ย

 

ฟุบ!

 

ก่อนที่จะได้เดินออกไปห้องน้ำในสภาพที่เหมือนกับครูสาวนางเอก AV ที่เพิ่งไปยั่วใครมา จอร์จก็ถอดเสื้อนอกออกมาคลุมร่างฉันให้ก่อนแล้ว ฉันมองเขาอย่างขอบคุณและกล่าวเบาๆ “…ขอบคุณค่ะ

 

แย่หน่อยนะ ไปล้างเนื้อล้างตัวก่อนเถอะครับ แล้วเดี๋ยวไปขอเสื้อที่ห้องพยาบาลเปลี่ยนก็ได้

 

อย่างน้อยจีน่าก็ทำให้ฉันรู้ว่าใครบ้างที่ดีและจริงใจ

 

 


 









 

เธอกลายเป็นนักเรียนไปแล้วเหรอ วาเลนเซียเท้าเอวมองฉันที่อยู่ในชุดเสื้อพละกับกระโปรงทำงานหัวจรดเท้า ฉันอ้าแขนแล้วหมุนตัวให้เขาดู อยากทำให้มันตลกแบบคนมองโลกในแง่ดี

 

ไม่สวยเหรอ

 

ไปทำอะไรมาเขาถามเสียงเรียบ

 

โอเค มันไม่ตลกแฮะ

 

แบบว่ามีนักเรียนคนหนึ่งในคาบศิลปะที่ฉันไปแทนทำน้ำที่ผสมสีหกใส่อ่ะ ฉันเอาเสื้อไปซักแล้วแต่มันยังไม่แห้ง…” ฉันอธิบายเสียงอ่อย พยายามข่มอารมณ์ความแค้นหน่อยๆ ภายในใจ

 

ไม่ใช่เลย แดดแรงอย่างนี้ผ่านมาสามสี่ชั่วโมงมันควรจะแห้งแล้ว แต่ตอนที่ฉันย้อนกลับไปดูก็พบว่าเสื้อตัวเองกลับถูกละเลงสีใหม่อีกรอบ ด้วยคำที่ไม่น่าเอาออกอากาศเท่าไหร่ ฉันเลยต้องเสียเวลาไปซักใหม่ แล้วมันก็ยังไม่แห้งอยู่ดี เพราะตอนที่แวะไปดูเมื่อกี้มันกลับเปียกโชกอย่างไม่ต้องสงสัยเลยว่าถูกเอาไปจุ่มน้ำหรือไม่ก็สาดน้ำใส่ซ้ำ ฉันโกรธแสนโกรธ แต่เพราะวาเลนเซียจะมารับเลยต้องมานั่งรอเขาทั้งสภาพแบบนี้แล้วปล่อยให้มันถูกพัดลมเป่าอยู่ในห้องพยาบาลไปก่อน (ย้ายที่ตากแล้ว ทีแรกฉันตากมันไว้บนดาดฟ้า เห็นแดดเปรี้ยงๆ จะได้แห้งเร็ว)

 

เชื่อเลย เขาส่ายหัว สภาพดูไม่จืดเลยเธอเนี่ย

 

ไม่สวยแล้วจริงๆ เหรอ ฉันตีหน้าเศร้าและเบะปากเหมือนจะร้องไห้

 

ไม่ต้องใส่อะไรเลยจะสวยกว่านะ

 

โอยฉันกรอกตาไปมา มุกเสื่อมอย่างนี้ทุกที

 

ฮู่ว ปลายฝนใส่คอกระเช้าก็ยังสวยน่า

 

อะไรคือคอกระเช้า ฉันทำตาโต กระพริบตาปริบๆ วาเลนเซียหัวเราะ

 

ไว้วันหลังจะซื้อมาให้สักตัว

 

จริงเหรอ ก็ดีสิ พอฉันพูดแบบนั้นเขาก็ยังขำอยู่ อะไรของวาเลนเซียกันนะ ฉันมุ่ยหน้า อะไรของนายก็ไม่รู้ รอที่รถก่อนนะ เดี๋ยวฉันไปดูว่าเสื้อแห้งยังแล้วจะรีบเปลี่ยนชุดและรีบกลับมา

 

ฉันไปด้วย

 

เฮ้ย จะดีเหรอ รู้สึกว่าเขาจะห้ามคนนอกที่ไม่ใช่ศิษย์เก่าและคนในครอบครัวของนักเรียนเข้านะ แค่วาเลนเซียขับรถเนียนๆ เข้ามาจอดรอรับฉันน่ะมันไม่เป็นไร แต่จะให้เขาไปเดินเฉิดฉายข้างในมันอาจจะ

 

โธ่ พูดเหมือนเธอไม่ชอบเรื่องหลบๆ ซ่อนๆ แบบนี้ไปได้ปารีส พ่อคนดียักคิ้ว เอ้อ อย่าเถียงฉันน่าว่ามันไม่น่าสนุก…”

 

“…” โอเค ฉันตอบไม่ถูกแล้วล่ะ ฉันอ้าปากค้างหน่อยๆ พึมพำ ตามใจ…”

 

ฮ่ะๆ ถ้ามันจะทำให้เธอโดนพวกป้าๆ ผู้ช่วยทั้งหลายของโรงเรียนบ่นน่ะนะ ก็บอกไปสิว่าฉันเป็นเพื่อนที่อยากจะมาสมัครงานและแวะเข้ามาดูสถานที่เพราะผ่านมาแถวนี้พอดี วาเลนเซียเดินมากอดคอฉันแล้วกระซิบเขาก็คงเชื่อจากท่าทางของเราหรอกว่าวาเลนเซียเป็น เพื่อน ฉัน

 

จริงๆ เลย อย่าทำให้ฉันเดือดร้อนนะ

 

ฉันพยายามที่จะจริงจัง แต่คนเอาแต่ใจก็ยิ้มแป้นแล้นน่าเอานิ้วจิ้มตาเสียจริง เขาทำตัวดีด้วยการยอมปล่อยคอฉันแล้วเดินตามอย่างว่าง่าย เราเดินกลับเข้าไปในตึก ตลอดทางเดินยังมีนักเรียนที่กลับบ้านเย็นหลงเหลืออยู่ประปราย และพวกเขาก็มองตามเราเป็นตาเดียวด้วยความสงสัย หรือไม่ก็วาเลนเซียหล่อจนน่าหมั่นไส้เกินไป ฉันคิด

 

ฉันเลื่อนประตูห้องพยาบาลเปิดออก นางพยาบาลที่นักเรียนชอบบอกว่าให้แต่ยาพาราเซตามอลกับแซมบัคไม่ว่าเด็กจะป่วยเป็นอะไรหรือฟกช้ำเพราะอะไรมาไม่อยู่ในห้องแล้ว และนักเรียนที่ป่วย หรือป่วยการเมืองก็กลับบ้านไปหมดแล้ว มันจึงกลายเป็นห้องเปลี่ยนชุดจำเป็นของฉัน

 

ก็แบบว่าคุณก็รู้นะว่าฉันไม่มีปัญหากับการเปลี่ยนเสื้อผ้าต่อหน้าวาเลนเซีย มันก็เหมือนการใส่บิกินี่นั่นแหละเพราะฉันสวมชั้นในอยู่ หรือต่อให้ฉันถอดทั้งหมดมันก็คงไม่มีอะไรเสียหายอีกแล้วอย่างที่รู้กันดีอยู่

 

แต่วาเลนเซียก็ไม่มองตอนที่ฉันถอดเสื้อนะช่าง (พยายาม) มีความอดทนสูงดีจริงๆ

 

เสื้อนี่เปลี่ยนแล้วก็ไม่ได้ดูดีขึ้นเลย สีตกรึไง แล้วนั่นอะไรยั่วฉันอีกแล้วเหรอ เขานั่งลงบนปลายเตียงมองเสื้อที่มีรอยสีจางๆ เต็มตัวแล้วชี้ตรงหน้าอกฉันที่กระดุมถูกตัดขาดไปเม็ดหนึ่ง และอีกเม็ดก็ด้ายขาดหลุดลุ่ยกำลังจะขาดตามกันไปมันบอกชัดเจนว่าฉันไม่ได้โดนแค่เด็กนักเรียนทำน้ำผสมสีหกใส่ เอาดีๆ ปารีสไปทำอะไรมา

 

บางทีฉันว่าใส่เสื้อพละกลับบ้านแล้วซักมาคืนเขาพรุ่งนี้น่าจะดีกว่า ฉันเปลี่ยนเรื่อง

 

ไม่ได้ยินที่ถามเหรอ

 

ก็น่าจะรู้ว่ามุกนี้มันใช้ไม่ได้ผลกับวาเลนเซีย

 

ฉันพ่นลมหายใจ เรื่องงี่เง่าน่ะ ช่างมันเถอะ

 

ถ้าไม่บอกฉันจะดึงไอ้สี่เม็ดที่เหลือออกให้หมดแล้วเธอรู้นะว่าจะเกิดอะไรขึ้นในห้องนี้ ปารีส เขาขู่เสียงเรียบและนั่นทำให้ฉันต้องเม้มริมฝีปากแน่น ฉันรู้ดีว่าวาเลนเซียตอนโกรธเป็นอะไรที่เล่นด้วยไม่ได้และถ้าไปต่อกรยังยั่วโมโหเขาหรือไม่ยอมพูดอะไรอีกมันจะเป็นยังไง ใครทำอะไรเธอกันแน่ บอกมา

 

ไม่ต้องทำเสียงเข้มหรอกน่า บอกก็ได้ๆ ฉันพ่นลมหายใจ หวังว่าเขาคงจะไม่ได้คิดว่าฉันถูกกลุ่มนักเรียนชายลามกหรือครูหนุ่มสักคนลวนลามหรอกนะ “…จีน่าน่ะ

 

“Shit! จำเป็นต้องรังแกเธอขนาดนี้ด้วยเหรอวะ ให้ตายเถอะ

 

ผู้หญิงของนายก็แรงอย่างนี้ทุกที ฉันทำหน้างอ โดนจนเป็นเรื่องประจำไปแล้ว ดีหน่อยที่ตอนอยู่อังกฤษพวกเธอไม่กล้าทำอะไรมากเพราะเกรงกลัวอำนาจจากนามสกุลฉัน อย่างมากก็แค่จิกกัดพูดเสียดสี ส่งข้อความหรือโทรมาด่าไปวันๆ แต่ตอนนี้ที่เราอยู่ไทยและกับอาชีพนี้มันแย่ตรงที่ฉันตอบโต้ไม่ได้เลย

 

แล้วทำไมต้องปิดบังด้วย มีอะไรทำไมไม่บอก

 

เพื่ออะไรล่ะ มันไม่ช่วยให้อะไรดีขึ้นมาหรอก แล้วฉันก็ทำอะไรไม่ได้ด้วยเหมือนกัน

 

อย่างน้อยฉันก็บอกไอ้ภีมมันได้ วาเลนเซียเถียงขณะรื้อตามลิ้นชักและเก๊ะในห้องเพื่อค้นหาอะไรสักอย่าง แล้วเขาก็กลับมานั่งบนเตียงและดึงมือฉันไปใกล้หลังจากที่เจอ มันคือเข็มกลัด ฉันยั่งมุ่ยหน้าอยู่ตอนที่วาเลนเซียใช้มันกลัดที่เสื้อให้แทนกระดุมที่หลุดหายไป เข้าใจมั้ยที่พูดเนี่ย มีอะไรก็บอกสิปารีส

 

ก็ถึงนายบอกภีมไปมันก็คงไม่ได้ช่วยเท่าไหร่อยู่ดี ฉันไม่คิดว่าจีน่าจะสนใจ เธอกล้าเฟกขนาดนั้นต่อหน้าพวกนายนะ

 

แล้วอุบปากเงียบมันช่วยอะไรมั้ยปารีส ไม่รู้หรือไงว่าที่ให้เล่านี่ไม่เกี่ยวว่าฉันหรือใครจะช่วยอะไรเธอได้ แต่เรื่องแย่ๆ น่ะมันควรจะระบาย การรับฟังเป็นหน้าที่ของสามีไม่ใช่หรือไง

 

แค่เพราะมันเป็นหน้าที่เหรอ…”

 

กึกคำถามนั้นทำให้ร่างสูงหยุดชะงัก ฉันอ่านสีหน้าเรียบเฉยนั้นไม่ออกเท่าไหร่ แต่ก็เดาออกทันทีว่าถูกโกรธเมื่อวาเลนเซียลุกขึ้นและจูบลงมาแบบหนักๆ โดยไม่มีการพูดพร่ำทำเพลง แล้วมันก็ดำเนินไปอยู่นานหลายนาทีจนฉันเริ่มกลัวว่าอาจจะมีใครสักคนมองผ่านผ้าม่านสีครีมที่ปลิวสไวตรงหน้าต่างหรือเปิดประตูบานเลื่อนเข้ามาเห็นเราหลบอยู่ในมุมนี้ แย่ชะมัดเลย วาเลนเซียเนี่ยแล้วยังมีหน้ามากระซิบเสียงไม่สบอารมณ์อีก เออแค่เพราะมันเป็นหน้าที่ ชัดมั้ยล่ะ

 

ฉันเม้มริมฝีปากแน่น รู้ดีว่าคำตอบก็คือสิ่งที่ตรงข้ามกับที่วาเลนเซียพูด

 

ชัดเลยจริงๆ นั่นแหละ

 

ก็โธ่ ฉันพึมพำ จะเถียงก็เถียงไม่ออก “…ไม่เห็นนายจะพูดเรื่องนี้แบบจริงจังสักที

 

มีอะไรที่เป็นอยู่ทุกวันนี้ไม่ชัดเจนอีกหรือไง

 

มีสิ! ฉันเถียงอยู่ในใจแต่เพราะวาเลนเซียโกรธอยู่เลยไม่แน่ใจว่าจะพูดมันออกไปดีมั้ย เพราะฉันยังไม่อยากได้คำตอบมันในตอนที่เขาอารมณ์ไม่ดีสักเท่าไหร่

 

ก็ความรู้สึกของเขาไง ไม่เห็นพูดสักที

 

ขอโทษก็ได้ กลับเถอะ ฉันหิวแล้วอ่ะ ฉันยอมแพ้ก่อนก็ได้ อ้อนให้วาเลนเซียอารมณ์ดีก่อนแล้วกัน เรื่องนั้นถามเมื่อไหร่ก็ได้ ยังไงเราก็ยังอยู่ด้วยกันแต่ที่จริงนะ เขาจะพูดหรือไม่พูดมันไม่สำคัญหรอก เราจดทะเบียนสมรสกันแล้ว

 

และอีกอย่างสิ่งที่สำคัญไม่ใช่คำบอกรักแต่มันคือวาเลนเซียต่างหาก

 

ยิ้มหน่อยน่านะ…” ฉันอ้อนเสียงหวาน ดึงแก้มวาเลนเซียไปมาเบาๆ และกอดแขนเขาไว้ตอนที่เราออกมาจากห้องพยาบาล

 

เออๆ อยากกินอะไรล่ะ

 

ฮี่ๆบอกแล้วว่าวาเลนเซียไม่เคยชนะลูกอ้อนฉันหรอก

 

ทำมาม่าให้กินอีกได้มั้ย ที่นายทำวันนั้นอร่อยมากเลย

 

จะกินอะไรบ่อยๆ มันอร่อยแต่ไม่มีประโยชน์ ผงชูรสก็โคตรเยอะ อยากหัวล้านรึไง

 

นายนี่พิถีพิถันเรื่องกินกว่าผู้หญิงอย่างฉันอีกนะ ฉันเบ้ปาก

 

เออสิ ถ้าเธอตายก่อนจะให้ฉันอยู่ไง

 

โธ่ ฉันจะตายก็เพราะคำพูดขวานผ่าซากตรงๆ ของวาเลนเซียนี่แหละ

 

ไม่รู้นะมันไม่หวาน ไม่ซึ้ง เป็นคำพูดห้วนๆ แต่ให้ตายฉันรักวิธีการพูดแบบนั้นมาก

 

นายก็พูดอย่างกับว่าชีวิตนี้จะไม่ขอมีผู้หญิงที่ไหนอีกแล้ว นายอายุแค่สิบเก้าเอง ฉันเชิดจมูกขึ้น นั่นหมายความว่าฉันไม่เชื่อวาเลนเซียหรอก

 

ก็เพราะว่าอายุแค่นี้นี่แหละ เลยคิดได้แค่นี้

 

เฮ้อ จะมีสักครั้งมั้ยน้าที่ฉันเถียงวาเลนเซียแล้วชนะ แต่มันจริงอย่างเขาว่าฉันกับวาเลนเซียคบกันครั้งแรกตอนอายุสิบเจ็ด มันเป็นช่วงวัยที่ไม่มีอะไรอยู่ในหัวเรานอกจากความสนุก ไม่ต้องการอะไรนอกจากความรักแม้ฉันจะกลายเป็นคนที่เปลี่ยนไปหลังจากนั้นเพราะเครียดกับเรื่องอนาคต แต่ดูเหมือนว่าพอเรากลับมาจริงจัง หมายถึงแบบที่มีแค่เราสองคนจริงๆ และไม่คบลับหลังคนอื่นมันก็ดูเหมือนเราจะย้อนเวลากลับไปที่เดิมอีกครั้ง เราอยู่ด้วยกันแบบที่ไม่สนใจด้วยซ้ำว่าอนาคตจะเป็นยังไง

 

ฉันลืมไปแล้วว่าช่วงเวลานั้นมันวิเศษแค่ไหนฉัน เคยลืมไปแล้ว

 

วาเลนเซียเนี่ยน้า…” ถ้าพูดได้ขนาดนี้ทำไมไม่พูดสักทีความรู้สึกของเขาน่ะ

 

อ้าว ปารีส…”

 

อ้าวจอร์จยังไม่กลับบ้านอีกแฮะ เราเจอกันตรงหัวมุมตึกตอนที่เลี้ยวและเขาเปิดประตูห้องพักครูออกมาพอดี จอร์จขมวดคิ้วมองวาเลนเซีย เช่นเดียวกับวาเลนเซียที่เลิกคิ้วมองเขา ฉันปล่อยแขนของร่างสูงเอ่อ จะแนะนำกันว่าไงดีเนี่ย

 

นี่จอร์จ เพื่อนร่วมงานฉันน่ะ ฉันบอกวาเลนเซีย แต่ปัญหาก็คือฉันไม่รู้จะบอกจอร์จว่าวาเลนเซียเป็นอะไรกับฉัน แล้วก็นี่วาเลนเซียค่ะ เขาเป็น…” ฉันอึกอักเล็กน้อย วาเลนเซียเลยแทรกต่อเอง

 

พี่ชายของปารีสครับ ว่าพลางจับมือกับจอร์จพี่ชายเหรอ

 

ประจำเลยนะแบบนี้แหละมั้งฉันถึงอยากได้ยินวาเลนเซียบอกรักบ้าง ก็มันไม่มีเหตุผลให้ต้องปิดบังจอร์จนี่นา อย่างเพื่อนร่วมวงเขาน่ะฉันเข้าใจอยู่หรอกนะ แต่ก็อีกนั่นแหละฉันจะน้อยใจยังไง ในเมื่อเราไม่ใช่แฟนกันจริงๆ

 

วาเลนเซียเองก็คงตอบไม่ถูกเหมือนกับฉันขนาดฉันยังไม่กล้ายอมรับตรงๆ เลย

 

ยินดีที่ได้รู้จักครับ แล้วนี่กำลังจะกลับบ้านเหรอครับ เขาหันมาถาม

 

ใช่ค่ะ ขอบคุณอีกทีนะคะเรื่องเมื่อตอนบ่ายฉันหมายถึงเรื่องเสื้อของเขาที่ถูกทำให้เปื้อนหน่อยๆ ไปด้วยตอนที่ฉันเอามันคลุมร่างไว้ ฉันบอกว่าจะเอาไปซักให้ แต่จอร์จก็ยืนกรานว่าไม่เป็นไร

 

ไม่เอาน่า มันก็แค่เรื่องเล็กน้อยเท่านั้นเอง ผมยินดีครับ

 

ที่จริงคุณน่าจะเอามาให้ฉันซัก มันโอเคจริงๆ นะ

 

น่าๆ ช่างมันเถอะครับ

 

ถ้างั้นไว้วันหลังฉันจะเลี้ยงกาแฟคุณเป็นการตอบแทน อ๊ะ ห้ามปฏิเสธน้ำใจฉันนะคะ ไม่งั้นฉันโกรธจริงๆ ด้วย ฉันรีบพูดดัก จริงๆ นะฉันไม่ชอบที่จะรู้สึกติดค้าง แต่ดูเหมือนจะฉันจะชวนผิดเวลาไปหน่อยดูสายตาวาเลนเซียสิจ้องเขม็งเชียะ เอ่อเป็นอันว่าตกลงตามนี้นะคะ พวกเราคงต้องขอตัวก่อน ถ้าเย็นมากรถจะยิ่งติดน่ะค่ะ

 

โอเคๆ ถ้างั้นก็ได้ครับ จอร์จยิ้มกว้างอย่างจำยอม เจอกันพรุ่งนี้นะครับ

 

ค่ะ ฉันพยักหน้ารับ วาเลนเซียค้อมศีรษะเล็กน้อยเมื่อจอร์จค้อมให้เป็นเชิงบอกลาก่อน แต่ฉันรู้ว่าเขาไม่สบอารมณ์อีกแล้วตอนที่กลับไปที่รถและวาเลนเซียทักประโยคแรกมาแบบนี้

 

หมอนั่นช่วยอะไรเธอ ทำไมต้องเลี้ยงกาแฟขอบคุณไม่ทราบ

 

ก็เขาเอาเสื้อมาให้ฉันสวมทับตอนไปเปลี่ยนชุดเพราะกระดุมเสื้อฉันมันหลุดแบบนี้ไง มันก็เลยเปื้อนสีไปด้วย แต่จอร์จไม่ยอมให้ฉันเอามาซักให้นี่นา

 

แล้วไง ก็เรื่องของเขาสิ ต้องการแบบนั้นเองนี่

 

นี่หึงเหรอ ฉันหัวเราะคิกคัก วาเลนเซียเหล่ตามามอง ดูเขาไม่ค่อยอยากเสียฟอร์มยอมรับมันก่อนนัก ก็อย่างนี้แหละถ้าฉันถามเขาก็ไม่ค่อยบอกหรอก ต้องให้พูดเองหรืออารมณ์ดีอยู่เท่านั้น อย่าหึงเลยนะ ฉันไม่ได้ชอบจอร์จหรอก ไม่คิดจะชอบด้วย

 

ไม่ได้พูดสักคำ หลงตัวเองน่าปลายฝน

 

จ้าๆ เหรอ แต่อืมไม่แน่นะ อีกหน่อยฉันอาจจะชอบจอร์จก็ได้ ใครจะรู้

 

ไม่แน่นะ วันนี้เธออาจะโดนฉันขย้ำก็ได้ แล้วรู้มั้ยใครที่จะรู้…” วาเลนเซียเอ่ยด้วยรอยยิ้มหวานหวานแบบที่มองยังไงก็ไม่รู้สึกปล่อยภัยสักนิด “…ฉันไง

 

 

 

Next :

ปารีส นี่คุณไม่รู้จริงๆ เหรอว่าคุณสวยมากแค่ไหนและมีเพื่อนร่วมงานกี่คนพยายามจะขอนัดเดตกับคุณน่ะ

โอ้ ตายมันเป็นอะไรที่โจ่งแจ้งมาก และฉันก็ตั้งรับไม่ทันเสียด้วย

ฉันเป็นใบ้ไปหลายวินาทีเมื่อจอร์จเท้าคางกับโต๊ะและสบตากันโต้งๆ ขนาดนี้

 

  




Birdy – 1901

 

 

FernniZ’s 2nd Talk : 28.05.13

รู้มั้ยอะไรที่คุณต้องเจอในตอนหน้ามันอาจไม่ใช่แค่จอร์จหรอกนะ วาเลนทิน่าไง

นางจะมีบทแล้ว แต่จะมายังไงนี่เป็นตอนหน้ารู้ ฮี่ๆ เดี๋ยวรู้นะเดี๋ยวรู้ จริงๆ วางพล็อตเรื่องนี้ไว้ค่อนข้างเยอะมากแล้วแต่ไม่ได้แต่งต่อสักที ยุ่งกับมหาลัยและการจัดส่งนิยาย ตอนนี้มหาลัยเหลือแค่งานเดียวแล้วก่อนเปิดเทอม คือวันศุกร์นี้ ส่วนนิยายก็จัดส่งไปแล้วเรียบร้อย ตารางเรียนเฟิร์นสบายมากเลยตอนนี้เพราะได้รับการยกเว้นไม่ต้องลงอังกฤษ 2 ตัว ตารางแบบวันอังคารกับพฤหัสมีเรียนแค่ 09.30-11.00 น้อยมาก! ไปหนักพุธกับศุกร์มากกว่า เรียนยัน 16.30 แน่ะ ไม่ดีเลยจะกลับบ้านก็ลำบาก รถติด แต่ยังไงก็ตามตอนนี้เฟิร์นยังไม่มีเรียนตอน 8 โมงเช้าเลย ฮี่ๆ เวลาแต่งนิยายคงมีเยอะนะ ถ้าวางแผนดีๆ กิกิ :)


 

FernniZ’s 1st Talk : 25.05.13

Next มันกลับมาอีกแล้วเย้

จีน่าออกตัวแรงอีกแล้ว ฮ่าๆ ปารีสทำอะไรไม่ได้เลยตอนนี้เพราะอยู่ในหน้าที่นะค้า ครึ่งหลังวาเลนเซียถึงจะออกล่ะ และอีกไม่นานวาเลนทิน่าก็จะเริ่มมีบท เรื่องมันจะเข้มข้นขึ้นในตอนนี้แหละ ส่วนช่วงนี้ยังไม่มีอะไรมาก ก็เรื่อยๆ ไปก่อนเนอะ! อาทิตย์หน้าเฟิร์นจะย้ายเข้าหอแล้วววว เย้! ตอนนี้วุ่นวายนิดนึงกับเรื่องจัดส่งนิยาย + ธุระที่มหาลัย + เตรียมตัวย้ายของ ไม่ได้ปั่นนิยายต่อเลย ฮู่วววต้องรีบแล้วล่ะ เดี๋ยวจะไม่มีให้อัพซะก่อน U_U เจอกันตอนหน้านะ!

 






Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
[ตีพิมพ์แล้ว] To Infinity & Beyond ˋ [Valencia X Paris] ตอนที่ 7 : CH.6 - Telling I love you isn't important, it's you who's important , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 2292 , โพส : 24 , Rating : 100% / 6 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 24 : ความคิดเห็นที่ 659
จีน่าไม่น่ารักเลยนะเทอวว
น่าหมั่นไส้ที่สุดนังเด็กบ้า แกแดดที่สุดดดด โอ๊ยยอิน 555
Name : แก็บซองงงงง < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ แก็บซองงงงง [ IP : 182.53.63.41 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 19 ธันวาคม 2558 / 21:42
# 23 : ความคิดเห็นที่ 307
รอรอ -/-
Name : เสียงดนตรีของบ่ายสอง < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ เสียงดนตรีของบ่ายสอง [ IP : 49.48.236.247 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 มิถุนายน 2556 / 19:08
# 22 : ความคิดเห็นที่ 305
จีน่าาา ร้ายแบบเด็กๆจริงๆนะ ฮ่าาา
ทำความเดือดร้อนให้ปารีส แต่หารู้ไม่ว่ายิ่งทำให้คนสองคนหวานกันมากกว่าเดิม ฮิ้ววว
ส่วนจอร์จอย่าคิดอะไรกับปารีสเลยยย อกหักเปล่าๆค่ะพ่อคุณ T^T
อยากให้ปารีสกับวาเลนเซียน่ารักแบบนี้ไปตลอดดด ไม่อยากให้ทะเลาะกันเลย
PS.  ชีวิตจริงคนที่ดีที่สุดอาจไม่ใช่ "นางเอก" เสมอไป! เพราะถ้า "พระเอก" ไม่สนใจก็เป็นได้ แค่ "ตัวประกอบ"!! ;))
Name : Pat'TQ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Pat'TQ [ IP : 27.145.139.40 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 มิถุนายน 2556 / 11:25
# 21 : ความคิดเห็นที่ 282
ปารีสน่ารักจัง :D
PS.  I want to study in Australia
Name : Timmiee.♣ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Timmiee.♣ [ IP : 27.130.160.173 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 30 พฤษภาคม 2556 / 19:19
# 20 : ความคิดเห็นที่ 281
รอตอนหน้า ค้างงงงงง -3-
PS.  Do not play with the feelings of others :|
Name : What The Hell✖ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ What The Hell✖ [ IP : 171.6.214.23 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 29 พฤษภาคม 2556 / 17:50
# 19 : ความคิดเห็นที่ 280
ตอนหน้าาาาาาาาาาาาาาาา
น่าสนุกๆๆๆ *o*

เอาแล้วจอร์จๆๆ
PS.  !@#$%^&*
Name : เต็มสลึง < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ เต็มสลึง [ IP : 49.48.128.148 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 29 พฤษภาคม 2556 / 12:28
# 18 : ความคิดเห็นที่ 278
โธ่วาเลนเซีย! ก็บอกไปเลยสิว่าเป็นสามีน่ะสามี !!! :3
PS.  หนูชอบอ่านนิยายง่ะ :9
Name : rcn'ms < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ rcn'ms [ IP : 14.207.1.197 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 พฤษภาคม 2556 / 23:55
# 17 : ความคิดเห็นที่ 277

PS.  ?Haul heart รักครั้งนี้จะเป็นยังไงนะ? ฝากด้วยนะคะนิยายเรื่องแรก Viper ? Maiden ? Junior ? Honey
Name : ahora < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ahora [ IP : 115.252.221.183 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 พฤษภาคม 2556 / 23:11
# 16 : ความคิดเห็นที่ 275
ค้างอย่างแรง
PS.  can't believe it
Name : นางสาวเพียงขวัญ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ นางสาวเพียงขวัญ [ IP : 1.1.245.56 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 พฤษภาคม 2556 / 22:08
# 15 : ความคิดเห็นที่ 274
Fighting นะคะพี่เฟิร์น ;)))
รีบอัพนะคะ:)))
PS.   ฟาเรลล่า มนตราแห่งอาณาจักร http://writer.dek-d.com/fate14498/writer/view.php?id=693168
Name : fate heria ^o^ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ fate heria ^o^ [ IP : 171.7.41.252 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 พฤษภาคม 2556 / 20:21
# 14 : ความคิดเห็นที่ 273
อัพ อัพ อัพ ค้างมากกก
Name : Snoopy [ IP : 115.67.100.222 ]

วันที่: 27 พฤษภาคม 2556 / 17:18
# 13 : ความคิดเห็นที่ 269
เอิ้กๆ อ่านไปเขินไป
อัพเรื่องนี้บ่อยๆนะคะ 
Name : tarn na < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ tarn na [ IP : 58.9.145.15 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 พฤษภาคม 2556 / 21:57
# 12 : ความคิดเห็นที่ 268
จีน่า.. ออกตัวแรงไปป่ะ !!
PS.  ~ แค่คิดถึงก็ได้ ~
Name : noowiwie < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ noowiwie [ IP : 202.28.182.5 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 พฤษภาคม 2556 / 13:12
# 11 : ความคิดเห็นที่ 267
เกลียดจีน่าจัง -_-
PS.  I want to study in Australia
Name : Timmiee.♣ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Timmiee.♣ [ IP : 171.4.37.21 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 พฤษภาคม 2556 / 11:57
# 10 : ความคิดเห็นที่ 266
ตีหน้าเศร้าเก่งจริงๆเลยจีน่า - -
PS.  Do not play with the feelings of others :|
Name : What The Hell✖ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ What The Hell✖ [ IP : 171.4.65.244 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 พฤษภาคม 2556 / 11:07
# 9 : ความคิดเห็นที่ 265
โหจีน่า -O-; นางแรงมาก


PS.  เจ็บแต่ทน เหนื่อยแต่ยิ้ม ท้อแต่ทำ!
Name : Ni_นิว < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Ni_นิว [ IP : 171.97.18.84 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 พฤษภาคม 2556 / 10:48
# 8 : ความคิดเห็นที่ 264
   อ๊ายยย น่าตบจีน่ามากกกก 
แต่ช่างเหอะ ฟินกับประโยคนี้ดีกว่า
>< "โดนฉันขย้ำ" 555 

Name : Add'z Nali'Kan < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Add'z Nali'Kan [ IP : 171.101.176.205 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 พฤษภาคม 2556 / 09:58
# 7 : ความคิดเห็นที่ 263
อัพ อัพ. กำลังมันเลยยย
PS.  My Heart is Touched
Name : praew < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ praew [ IP : 1.1.250.230 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 พฤษภาคม 2556 / 09:45
# 6 : ความคิดเห็นที่ 262
ไม่แน่นะ วันนี้เธออาจจะโดนฉันขย้ำก็ได้ แล้วรู้มั้ยใครที่จะรู่...ฉันไง :)
ฟินนนนนนนนนนน (ตัวแตก เพล้ง!) กรีดร้องงงงงงง >0
Name : sf checkmate [ IP : 58.8.231.28 ]

วันที่: 26 พฤษภาคม 2556 / 08:08
# 5 : ความคิดเห็นที่ 261
รีบอัพนะคะ
ปารีสเก่งจัง ><
PS.   ฟาเรลล่า มนตราแห่งอาณาจักร http://writer.dek-d.com/fate14498/writer/view.php?id=693168
Name : fate heria ^o^ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ fate heria ^o^ [ IP : 171.7.41.252 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 พฤษภาคม 2556 / 07:12
# 4 : ความคิดเห็นที่ 260
รอๆๆจ้าาาา
PS.  When you comeback? <3 #EXOPLANET
Name : N_EX12 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ N_EX12 [ IP : 110.169.232.41 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 พฤษภาคม 2556 / 01:09
# 3 : ความคิดเห็นที่ 259
Next ฟินมากก รออยุ่นะค่าาาาาา
Name : นักอ่าน [ IP : 115.67.200.114 ]

วันที่: 25 พฤษภาคม 2556 / 23:44
# 2 : ความคิดเห็นที่ 258
แค่อ่านnextไปไม่กี่บรรทัดก็ฟินแล้วววว
Name : Eyp [ IP : 110.49.224.191 ]

วันที่: 25 พฤษภาคม 2556 / 22:51
# 1 : ความคิดเห็นที่ 257
วาเลนเซียขาาาาา เลิฟยูววววว55555
เกลียดจีน่า นี่พูดเลย ยัยเด็กแก่แดด
ปารีสเธอนางฟ้าชัดๆ เก่งหลายอย่าง ความสามารถริบด้านจริงเชียว ชอบเธอ

ดิทคำผิดนะคะนะ 5555

แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 25 พฤษภาคม 2556 / 22:50

PS.  -You're gonna catch a cold From the ice inside your soul-
Name : @_เต่าบก_@ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ @_เต่าบก_@ [ IP : 124.122.134.206 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 พฤษภาคม 2556 / 22:48
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android