คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

PERFECT MATE' [✿] คุณครับ...อย่าร้ายนักเดี๋ยวผมก็รักซะหรอก!

ตอนที่ 5 : PERFECT MATE' [✿] Chapter four


     อัพเดท 16 เม.ย. 54
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/รักหวานแหวว
Tags: ฮอต, ร้อนแรง, ร้าย, แรง, เลว, โกหก, mate
ผู้แต่ง : FernniZ ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ FernniZ
My.iD: https://my.dek-d.com/fernniz
< Review/Vote > Rating : 100% [ 13 mem(s) ]
This month views : 8 Overall : 65,811
1,006 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 343 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
PERFECT MATE' [✿] คุณครับ...อย่าร้ายนักเดี๋ยวผมก็รักซะหรอก! ตอนที่ 5 : PERFECT MATE' [✿] Chapter four , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 5596 , โพส : 113 , Rating : 94% / 24 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


            



 

4

You are the one who knocks me down

And I am the one who fools around

 

ฉันเป็นแฟนกับพี่โลแกน…โอ๊ย ฉันอยากจะอาเจียนทุกครั้งที่นึกถึงคำนี้ -_- ยังจำได้ดีถึงเสียงกรีดร้องของไอรีนเพื่อนสาวในตอนที่ฉันเล่าให้เธอฟังว่าเกิดอะไรขึ้นเมื่อเช้า ไม่อยากจะเชื่อว่าอีตานั่นจะอยากแก้แค้นฉันด้วยวิธีนี้ เฮอะ…แต่ฉันไม่สนหรอกนะ อยากทำอะไรก็ทำไปเถอะ

 

…อยากคิดว่าฉันเป็นแฟนก็คิดไป แต่ที่แน่ๆ เขาไม่ใช่ ‘แฟน’ ของฉันแน่ๆ

 

แฟนบ้าอะไรจะมาใช้ ‘แฟน’ นั่งใช้กรรไกรดายหญ้าอยู่หน้าบ้านแล้วตัวเองไขว้ห้างคอยนั่งคุมอยู่บนระเบียงกันล่ะ -_-* เครื่องตัดหญ้าก็มี แต่เขาไม่ให้ฉันใช้ค่ะท่าน!

 

“ไม่อะไรจะทำแล้วหรือไง มานั่งคอยกำกับกันอยู่ได้…เป็นสถาปนิกหรือผู้กำกับกันแน่น่ะฮะ” ฉันเงยหน้าท้าแดดขึ้นไปถามหาเรื่องใส่พี่โลแกน ดำก็ดำเหอะ…ไม่มีอารมณ์จะสนแล้วโว้ย!

 

“อะไร…นี่ฉันกำลังนั่งแสดงความเป็นห่วงเป็นใยกับ ‘แฟน’ ตัวเองอยู่นะ J”

 

“ไม่ต้องการ ไปตายไหนก็ไปเลยไป -_-*”

 

“^^”

 

โดนด่าก็ยิ้ม…เออดี คนเรา

 

ฉันรู้สึกว่ามันจะเป็นทั้งการเสียเวลาและเสียพลังงานอย่างมากในการต่อล้อต่อเถียงกับพี่โลแกน ดังนั้นฉันตระหนักได้แล้วว่าต่อไปนี้จะเลิกต่อปากต่อคำกับเขาอีก…เพื่อสุขภาพที่ดีของตัวเอง ฉันไม่อยากเหี่ยวก่อนวัยด้วยการทะเลาะกับหมอนั่น -_-

 

“ไอ้พี่บ้านั่นเขาคิดอะไรของเขาอยู่กันแน่วะ…” เสียงพึมพำแค่พอให้ฉันได้ยินคนเดียวนั่นดังมาจากแดเนียลซึ่งกำลังล้างรถอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลจากฉันเอง ฉันเบ้ปาก เหอะ

 

“เขาก็แค่อยากสนุกเท่านั้นแหละ เบื่อเมื่อไหร่ก็เขี่ยฉันทิ้ง หรือไม่ถ้าหมดสัญญาร้อยข้อเมื่อไหร่ก็เลิกกันไปเอง”

 

“แล้วเธอไม่รู้สึกเสียหน้ามั่งหรือไง แม่สาวฮอตอย่างเธอจะได้ชื่อว่าถูกเขาเขี่ยทิ้งน่ะนะ…ต่อให้ไม่ได้ตั้งใจคบก็เหอะ -_-“

 

“ฉันไม่เอาตัวเองเข้าไปเสียเวลากับเรื่องพรรคนั้นอีกแล้วล่ะแดน ฉันเรียนจบแล้ว…ไม่มีใครรู้นอกจากคนในกลุ่มฉันว่าเราคบกัน ต่อให้ได้ชื่อว่าโดนเขี่ยทิ้งฉันก็ไม่สนใจหรอก”

 

…ตอนนี้ฉันโตแล้ว ไม่ใช่เด็กอายุยี่สิบเหมือนตอนที่คบกับเขาแล้วจะเป็นบ้ายอมไม่ได้ถ้าต้องถูกเขี่ยทิ้งจนต้องหาเรื่องทิ้งชาวบ้านเขาก่อนน่ะ -_- ประจักษ์แล้วจากประสบการณ์ของคนรอบตัว (อย่างเรื่องของไอรีนและเดฟเป็นต้น) ว่าการทำให้ตัวเองดูเจ๋งมันไม่ใช่เรื่องที่ทำไปแล้วจะยกระดับตัวเองให้ดูดีขึ้นมาได้เลย

 

ถึงสันดานเสียๆ แบบนั้นของคนกลุ่มฉันจะยังไม่หายไป…แต่เราก็เริ่มคิดได้กันบ้างแล้วล่ะ -_-;

 

“ฮ่ะๆ…ตลกดี ไม่น่าเชื่อแฮะ…กาลเวลาเปลี่ยนเธอไปเยอะเหมือนกันนี่”

 

…ก็ถ้ากาลเวลาช่วยเปลี่ยนใจให้ฉันได้บ้างก็คงดี

 

ฉันไม่อยากจะยอมรับเลยว่าฉันยังอยาก…

 

“เฮ้ๆ สองคนนั้นน่ะ จะอี๋อ๋อกันอีกนานมั้ย ไม่อยากกินข้าวเย็นหรือไงแอนน์

 

ความฝันลมๆ แล้งๆ เมื่อกี้ของฉันหายขวับไปกับตาทุกทีที่พี่โลแกนบ้านั่นตะโกนลงมา…ฉันหงุดหงิดเขาอยู่หรอกนะ แต่ก็รู้สึกขอบคุณชะมัดที่ช่วยดึงตัวฉันกลับมาได้ทุกที

 

…แล้วนั่นแหละที่ความคิดหนึ่งแล่นผ่านเข้ามาในหัวฉัน

 

ในเมื่อพี่โลแกนคบกับฉันเพราะอยากแก้แค้นและเพื่อความสนุก…ก็ดี ฉันก็จะคบกับเขาเพื่อหวังผลประโยชน์ทางอ้อมเหมือนกัน…ยังไงซะเราก็ทำร้ายกันไม่ได้ตราบใดที่ไม่ได้รักกันจริงๆ อยู่แล้วนี่

 

…ถ้าอย่างนั้นฉันขอยืมมือเขาเข้ามาช่วยปิดบังความรู้สึกที่มีต่อแดเนียลหน่อยแล้วกัน

 

“ขอโทษค่า ขอโทษ! แหม…อย่าบ่นนักเลยค่ะคุณแฟน

 

ฉันไม่ได้ประชดพี่โลแกนหรอกนะ…ตลกจัง ฉันกำลังประชดแดเนียล…เพื่อ?

 

“ดีมาก พูดจาน่ารักขึ้นเยอะ เดี๋ยวคืนนี้ให้รางวัล ^^”

 

อุแหวะ…ฉันแอบแหวะในใจเมื่อพี่โลแกนหัวเราะสะใจและกลับเข้าห้องไป สงสัยจะผิวบอบบางจนทนแดดไม่ไหวแล้วล่ะสิ…เฮอะ ไปซะได้ก็ดี

 

“แดน ฉันเอาน้ำมาให้ เผื่อว่านายจะหิว”

 

“อ้อ แต๊งกิ้วฮะ”

 

นั่น…ตระกูลนี้ -_- พี่ชายไป น้องสาวก็มา…ฉันใช้หางตามองยัยเมแกน ไม่รู้จะมาไม้ไหนกันแน่ถึงได้ยกถาดบรรจุเหยือกน้ำกับแก้วน้ำนั่นออกมาเสิร์ฟให้แดเนียลถึงที่ และฉันคงจะไม่ผวามากไปกว่านี้เลย…ถ้าหากยัยนั่นไม่ได้ยิ้มซะหวานหยาดย้อยไปพลางยกถาดนั่นเดินมาหาฉันไปพลางด้วย =_=^ เฮ้ยๆๆ

 

“นี่ๆ ไม่ต้องเข้ามาใกล้ฉันเลยนะ ฉันไม่หิว” ฉันรีบพูดด้วยความระแวง

 

“แหม…พูดอะไรอย่างนั้นจ๊ะแอนนาเบลล์ ฉันอุตส่าห์ยกน้ำมาเสิร์ฟเธอด้วยความเป็นห่วง…อุ้ย

 

ซ่า!

 

แล้วสิ่งที่ฉันคาดการณ์ไว้มันก็เกิดขึ้นจนได้…ยัยเมแกนแสร้งทำเป็นสะดุดขาตัวเองจนเสียหลักทำน้ำเย็นเจี๊ยบๆ ของเธอรวมถึงน้ำแข็งนั่นหกรดใส่หัวฉันไม่เป็นท่าทั้งเหยือกนั่นแหละ!

 

“ตายแล้ว! ขอโทษนะแอนน์ เธอไม่เจ็บตรงไหนใช่หรือเปล่า! O_O”

 

หน้าด้านดีนะ…ปากกับมือแสดงอาการเป็นห่วงฉัน แต่นัยน์ตากับริมฝีปากลอบยิ้มสะใจชอบกล ฉันไม่เข้าใจเลย…ผู้หญิงบนโลกนี้เป็นบ้าอะไรกันไปหมด มีบ้าอะไรก็มาเล่นงานฝ่ายหญิงด้วยกันไว้ก่อน ไอ้พวกผู้ชายจอมกระล่อนของพวกเธอไม่เคยจะเป็นฝ่ายผิดหรอก!

 

“ไม่ต้องมายุ่ง ฉันรู้นะว่าเธอตั้งใจ ฉันปัดมือเมแกนด้วยความโกรธ เป็นจังหวะเดียวกับที่แดเนียลวิ่งเข้ามาช่วยดึงฉันขึ้นจากพื้นหญ้า และพี่โลแกนโผล่ออกมาจากประตูบ้านชั้นล่างพอดี

 

“เฮ้ย! เกิดอะไรขึ้นน่ะ?”

 

พี่โลแกนดูจะมึนงงสุดขีด…เพียงแค่เขาหายจากระเบียงเพื่อเดินลงบันไดมาข้างล่างในเวลาไม่กี่วินาที สภาพของฉันก็กลายเป็นเปียกโชกจนดูไม่ได้ไปเสียแล้ว

 

“ก็ถามน้องสาวพี่สิฉันตวาด แดเนียลคงเห็นท่าไม่ดีเลยรีบกระซิบบอกให้ฉันใจเย็นแล้วเอื้อมมือไปหยิบผ้าขนหนูของพี่โลแกนที่ตากอยู่บนราวใกล้ๆ กันมาเช็ดหน้าเช็ดตาฉันให้

 

“มีอะไรกันเมแกน?”

 

“ฉันก็แค่…สะดุดขาตัวเองเลยเผลอทำน้ำหกใส่แอนนาเบลล์เท่านั้นเอง”

 

“ไม่ต้องเลย! เธอจงใจชัดๆ ฉันตรงเข้าไปผลักไหล่ยัยเมแกน แล้วก็เป็นแดเนียลอีกที่เข้ามาดึงแขนฉันเอาไว้

 

“ไม่เอาน่าแอนน์” เขากระซิบ

 

“นายก็เห็นนี่แดน

 

“…”

 

“เดี๋ยวๆ -_-; อะไรของพวกเธอเนี่ยฮะ…แอนน์ เธอกำลังจะบอกฉันว่าเมแกนจงใจทำน้ำหกใส่เธอหรือไง?”

 

“ก็ใช่น่ะสิ

 

“ฉันเปล่านะ! ทำไมฉันต้องทำอย่างนั้นด้วยล่ะ ทำไมเธอพูดแบบนี้ล่ะแอนนาเบลล์ T^T”

 

อ๋อ…บีบน้ำตาเหรอ!

 

“หยุดเฟคได้แล้ว! ก็เธอนั่นแหละพยายามหาเรื่องฉันตั้งแต่เมื่อวานแล้วไม่ใช่เหรอฮะ ฉันพยายามจะเข้าไปจิกหัวเมแกนให้หายแค้นสักที แต่แดเนียลก็ยังคงรั้งแขนฉันเอาไว้ไม่เลิก โอ๊ย! “แดน! ปล่อยฉันสิ

 

“นี่ๆ ไปกันใหญ่แล้ว เธอช่วยสงบสติอารมณ์หน่อยเหอะแอนน์ เมแกนเขาจะทำอย่างนั้นไปทำไม ไร้สาระน่า…มันเป็นแค่อุบัติเหตุ

 

“พี่เป็นญาติกับยัยนี่ พี่ก็เข้าข้างเมแกนสิ

 

“แอนนาเบลล์ หยุดทำตัวไม่มีเหตุผลได้แล้ว” พี่โลแกนสั่งเสียงแข็ง เขาจ้องหน้าฉันอย่างไม่พอใจ แต่นั่นก็ไม่ทำให้ฉันถึงกับจุกไปได้เท่าประโยชน์ต่อไปจากปากเขาหรอก “…อย่าเอานิสัยที่เธอใช้ระรานผู้หญิงคนอื่นในเวลาที่เธอไม่ชอบหน้าเขามาใช้กับเมแกน ฉันไม่ชอบ”

 

“นะ…นี่พี่หาว่าฉันโกหกเพราะแค่ไม่ชอบหน้าน้องสาวพี่เหรอ

 

“ถ้ามันไม่ใช่ฉันก็ขอโทษ แต่เลิกทำตัวไม่มีเหตุผลซะทีเถอะ…มันก็แค่อุบัติเหตุ จะเอาอะไรกันมากมาย”

 

พี่โลแกนส่ายหัว ฉันรู้ว่ามันเป็นเพราะฉันเองที่ทำตัวไม่ดีให้เขาเห็นก่อนเขาถึงได้คิดไปเองแบบนั้น แต่พูดแบบนี้มันไม่แรงไปหน่อยเหรอ อย่างกับเขาดีกว่าฉันมากนัก…แล้วเขามองเห็นรอยยิ้มเยาะของเมแกนเหมือนที่ฉันกับแดเนียลเห็นตอนนี้มั้ยล่ะ!

 

“ก็ได้! ฉันขอโทษ จริงอยู่ที่ว่าฉันไม่ชอบน้องสาวพี่ แต่ว่าถ้าฉันไม่ชอบหน้าแล้วฉันหมั่นไส้อยากจะทำอะไรล่ะก็นะ…” ฉันสะบัดแขนให้หลุดจากการเกาะกุมของแดเนียล ก่อนก้มลงเก็บเหยือกน้ำบนพื้นที่ยังคงเหลือน้ำอยู่นิดหน่อย…แต่ก็มากพอที่จะ…สาดใส่หน้าเมแกนและให้มันกระเด็นไปโดนพี่โลแกนให้หายแค้นได้พอตัวอยู่เหมือนกัน! “…ฉันจะทำตรงๆ แบบนี้มากกว่า ไม่มีทางเฟคทำเป็นยกน้ำมาให้แล้วเทมันหกรดหัวกันหรอกรู้เอาไว้ด้วยนะ

 

“…!”

 

ทุเรศที่สุด…ฉันไม่รู้ว่าทุกคนทำหน้ายังไงตอนที่ฉันกระแทกเสียงออกไป เพราะพูดจบฉันก็จ้ำอ้าวออกมาเลย เสียงพี่โลแกนดังตามมาไม่หยุด เขาคงจะอยากต่อว่าฉันสินะ…ฉันทำเป็นไม่สนใจแล้ววิ่งหนีขึ้นห้องล็อคประตูไม่ให้เขาเข้ามาได้…เออ ห้องเขานั่นแหละ

 

“เฮ้ เปิดประตูมาคุยกันให้รู้เรื่องก่อนเลยนะแอนน์! ได้ยินมั้ยแอนนาเบลล์!?”

 

…อยากจะทุบก็ทุบไป แต่ฝันไปเถอะว่าฉันจะเปิดประตูให้

 

ไม่นาน…เสียงเคาะประตูก็เงียบลงไป ก่อนที่ฉันจะได้ยินเสียงสบถของเขาดังอยู่หน้าห้อง สงสัยพี่โลแกนจะหมดความอดทนแล้วนั่นแหละ…เขาจะเอากุญแจมาไขก็ย่อมได้ ห้องของเขาเองนี่…แต่ฉันคิดว่าเขาคงจะอยากไปดูอาการแม้จอมเฟคนั่นมากกว่าล่ะมั้ง

 

“บ้าชะมัด…” ฉันทิ้งตัวลงนอนคว่ำบนเตียง…แม้ว่าฉันจะเกลียดพี่โลแกนมากก็ตามที แต่ก็ปฎิเสธได้ไม่เต็มปากเต็มคำว่าไม่เสียใจเลยที่พี่เขาต่อว่าฉันแบบนั้น…เจ็บใจนัก!

 

ตุ้บ!

 

เฮ้ย…เสียงอะไรน่ะ?

 

ฉันลุกขึ้นนั่งโดยอัตโนมัติเมื่อหูได้ยินเสียงแปลกปลอมเหมือนอะไรหล่นตุ้บลงที่ระเบียงห้อง เงาของใครบางคนหลังผ้าม่านสีครีมทำให้ฉันต้องลุกขึ้นไปเปิดผ้าม่านดูด้วยความเอะใจ แล้วก็…พรึ่บ -_-

 

…แดเนียลกำลังจะเคาะประตูระเบียงเลย

 

“ทำบ้าอะไรของนายเนี่ย ฉันเปิดประตูระเบียงถามเสียงเบาก่อนแทรกตัวออกไปข้างนอกปิดประตูลงอย่างเงียบเชียบ…ก็ถ้าเกิดพี่โลแกนยืนอยู่หน้าห้องได้ยินเสียงหรือเปิดประตูพรวดพราดเข้ามางานนี้ฉันก็ซวยอีกแหละ

 

“แหะๆ -_-; ก็แค่อยากมาดูอาการเธอเฉยๆ”

 

“ก็เลยปีนระเบียงมาแบบนี้เนี่ยนะ?”

 

“…ก็เห็นพี่โลแกนมันเคาะห้องแล้วเธอไม่ยอมเปิดประตูนี่นา” แดเนียลยกมือขึ้นเกาหัวอย่างจนปัญญา…หรืออาจจะแก้เขินก็ไม่รู้ ที่รู้ๆ…คือภาพนี้ทำให้ฉันอดอมยิ้มไม่ได้จริงๆ

 

…แต่ฉันก็ต้องหุบยิ้มทันทีที่เห็นแหวนบนนิ้วนางของเขาเหมือนกัน

 

“ฉัน…ไม่เป็นอะไรหรอกน่า นายก็น่าจะรู้ ฉันไม่ใช่คนแคร์เรื่องแบบนี้อยู่แล้ว” ฉันไม่รู้จะจัดการกับความรู้สึกตัวเองตอนนี้ยังไงดีเลยทิ้งตัวนั่งขัดสมาธิกับพื้นระเบียงซะเฉยๆ แต่ก็นะ…ท่าทางแบบนี้มันก็เหมือนกับว่าฉันนั่งเพื่อชวนให้แดเนียลนั่งคุยกันนั่นแหละ -_-; เพราะเขาเองก็รีบนั่งลงบ้างเลย

 

“แล้วนี่ทำไมถึงไม่เช็ดหัวไม่เปลี่ยนเสื้อผ้าให้เรียบร้อยเนี่ย เดี๋ยวก็ไม่สบายหรอก”

 

ว่าแล้วแดเนียลก็ลุกหายไปหยิบผ้าขนหนูในห้องของพี่โลแกนกลับมาโยนใส่หัวฉันอีกครั้ง ฉันดึงมันออกจากหัวจะอ้าปากด่าอยู่แล้ว…ทว่าก็ต้องหุบปากลงกระทันหัน…เมื่อร่างสูงนั่งยองๆ ลงมาใช้ผ้าขนหนูนั่นเช็ดผมให้ฉันอย่างเบามือ

 

เอ่อ…

 

“เธอน่ะ นอกจากเรื่องความสวยความงามแล้ว…เรื่องอื่นไม่ค่อยจะดูแลตัวเองสักเท่าไหร่ อย่าทำให้ฉันเหนื่อยใจนักสิแอนนาเบลล์” แดเนียลถอนหายใจรดหัวฉัน…ฉันไม่เข้าใจที่เขาพูดเลย เขาจะมาคอยเหนื่อยใจเรื่องฉันทำไม…เขาควรจะเอาเวลาไปดูแลคู่หมั้นตัวเองมากกว่า “…สองปีที่ผ่านมานี่ สงสัยจะทำแสบไว้เยอะล่ะสิ พี่โลแกนเขาถึงได้ไม่เชื่อเธอแบบนั้น”

 

“นายอย่ามาพูดได้มั้ยล่ะ เรื่องหมอนั่นน่ะ ฮึ่ย…เจ็บใจชะมัด คอยดูนะ…ฉันจะต้องแก้แค้นให้ได้เลย! L” ฉันพ่นลมหายใจแรง ทว่าแดเนียลกลับหัวเราะท่าทางของฉันซะได้ “นี่! ไม่ตลกนะ ขำทำไม”

 

“ก็ไม่เห็นเธอโกรธอะไรจริงจังขนาดนี้มาตั้งนานแล้วนี่นา”

 

“…” …เลิกทำให้ฉันหวั่นไหวนะ เขารู้มั้ยว่าตัวเองทำอะไรอยู่

 

“ฉันคิดถึงเธอนะแอนนาเบลล์…”

 

“เลิกพูดแบบนี้นะแดน นายมี…”

 

“เธอต่างหากที่ควรจะเลิกปฏิเสธ…เธอก็รู้ว่ามันเปล่าประโยชน์”

 

ฉันหลบตาแดเนียล…ใช่ ฉันรู้มันเปล่าประโยชน์ที่จะปฏิเสธ แต่เขาก็น่าจะรู้ว่ามันเปล่าประโยชน์เหมือนกันที่จะมารื้อฟื้น เราจบกันไปแล้วสองปี…เขาไปรักกับคนอื่นที่ฉันค่อนข้างจะแน่ใจว่าเธอต้องดีกว่าฉันแน่ๆ แดเนียลเคยบอกว่าเขาชอบผู้หญิงที่ทำอาหารเก่ง…ฉันแน่ใจว่าอย่างน้อยเธอคงชนะฉันเรื่องทำอาหารแล้วล่ะ…เธอทำให้เขารักขนาดตกลงปลงใจจะแต่งงานกันได้

 

…ฉันไม่บังอาจไปแย่งเขามาจากเธอหรอก ฉันไม่ได้เลวขนาดนั้น

 

“นายจะแต่งงานแล้วนะแดน” ฉันถอนหายใจ…ทำใจเอาไว้ตั้งแต่เมื่อคืนแล้วแหละเรื่องแดเนียลน่ะ ฉันดึงมือทั้งสองข้างของเขามาจับ ลูบที่แหวนเขาเบาๆ ก่อนจะบอกอย่างหนักแน่น “…กับอีแค่การกลับมาเจอแฟนเก่านิสัยไม่ดีอย่างฉันแค่นี้ อย่าให้มันไปทำให้นายหวั่นไหวสิ นายรักผู้หญิงคนนั้นถึงขนาดขอเธอแต่งงานได้เลยนะ…ฉันเชื่อว่าเธอต้องนิสัยดีมากๆ แน่ ^-^”

 

อย่าให้ฉันต้องลำบากใจที่จะอยู่ใกล้นายเลย…ยังไงฉันก็ยังอยากคุยกับนายเหมือนเดิมอยู่ดี

 

“แล้วถ้าฉันบอกว่า…ฉันไม่ใช่คนขอแต่งงาน แต่ฉันโดนบังคับล่ะ?”

 

“…!”

 

“หรือถ้าฉันบอกว่า…” คราวนี้แดเนียลเป็นฝ่ายดึงมือฉันไปกุมบ้าง คำพูดและสายตาเขาหนักแน่นจนน่าตกใจ “…การที่ฉันกลับมาเจอเธออีกครั้งทำให้ฉันเริ่มที่จะมีแรงฮึดสู้เพื่ออิสระของตัวเองจากที่บ้านบ้างล่ะ?”

 

“นะ…นี่นายจะพูดอะไรเนี่ย?”

 

“แอนนาเบลล์…ฉันแค่จะขอโอกาสเธอได้มั้ย ในเวลาหนึ่งเดือนที่เธออยู่ที่นี่…ช่วยทำให้ฉันรู้หน่อยว่าความเป็นไปได้ระหว่างเรามันยังเหลืออยู่บ้างหรือเปล่า…ทำให้ฉันรู้หน่อยว่าฉันควรจะเลือกรับผิดชอบหน้าที่ที่พ่อยัดเยียดมาให้…หรือว่าควรจะเลือกทำตามหัวใจตัวเองดี?”

 

 

 

















9.23 P.M.

 

ตอนนี้สามทุ่มกว่าแล้ว…บอกตรงๆ ฉันไม่รู้ว่าตัวเองคิดอะไรอยู่กันแน่ ถึงได้แอบย่องลงบันไดอย่างเงียบเชียบมาว่ายน้ำอยู่คนเดียวในสระว่ายน้ำส่วนตัวของบ้านพี่โลแกนแบบนี้ (รวยใช่มั้ยล่ะหมอนี่น่ะ) ฉันหลบหน้าคนในบ้านมาตั้งแต่กลางวันแล้ว

 

…ข้าวสักเม็ดก็ยังไม่ตกถึงท้องฉันตั้งแต่ตอนนั้นแหละ -_-

 

เฮ้อ…เหนื่อยใจจริงๆ ฉันถอนหายใจก่อนดำน้ำลงไปหวังจะให้กระแสน้ำเย็นๆ ช่วยชะล้างอารมณ์ร้อนๆ ออกไปจากร่างกาย ฉันไม่รู้เลยว่าตัวเองจะใช้ชีวิตอยู่ที่นี่ได้ยังไงอีกตั้งเดือนนึง…ไหนจะเรื่องแดเนียลอีกล่ะ ฉันยังไม่ได้ตอบอะไรเขาทั้งนั้น หรือเรียกว่าไปไม่เป็นเลยจะดีกว่า -_-; ยังดีนะที่แดเนียลเข้าใจเลยไม่ได้เซ้าซี้เอาคำตอบอะไรกับฉันอีก

 

“เมื่อกลางวันเธอทำฉันไว้เจ็บแสบมากนะ…แอนนาเบลล์”

 

ฉันตกใจแทบสะดุ้งเมื่อโผล่ขึ้นมาจากสระว่ายน้ำมาเจอหน้ายัยเมแกนยืนอยู่ริมขอบสระพอดี บ้าเอ๊ย…คนกำลังคิดอะไรเงียบๆ ถ้าฉันหัวใจวายขึ้นมาจะทำยังไงเนี่ย!

 

“อยากแก้แค้นนักก็ลงมากดฉันให้จมน้ำตายไปเลยสิเมแกน” …ถ้าเธอคิดว่าทำได้อ่ะนะ ฉันก็แค่ระดับนักว่ายน้ำของไฮสคูลตอนอยู่แคนาดาเท่านั้นเอง -_-

 

“ทำไมฉันต้องทำอย่างนั้นด้วย…ในเมื่อฉันยังอยากให้เธอมีชีวิตอยู่ไว้สร้างสีสันและความสะใจให้ฉันไปอีกตลอดหนึ่งเดือน”

 

…ยัยนี่มันโรคจิต เชื่อฉันสิ -_-*

 

“แหม ฉันล่ะอยากให้พี่โลแกนสุดสวาทของเธอมาได้ยินประโยคเมื่อกี้จัง แต่เสียใจด้วยนะ…ต่อให้เธออยากเก็บฉันไว้สร้างสีสันกับเธอ แต่ฉันคงจะสร้างสีสันให้ได้กับพี่โลแกนคนเดียวเท่านั้นแหละ โดยเฉพาะ…ในยามค่ำคืน” ฉันยิ้มเยาะมองเมแกนด้วยแววตาผู้ชนะ…เดี๋ยวฉันก็จะต้องนอนห้องเดียวกับพี่ชายเธอจริงๆ นี่ ปั่นหัวยัยนี่หน่อยเป็นไง

 

“หน้าไม่อาย! อย่างเธอน่ะพี่โลแกนเขาไม่สนหรอกย่ะ

 

“มันก็ไม่แน่น้า…ถ้าเขาไม่สนจริงอย่างที่เธอว่า แล้วทำไมเขาต้องสั่งให้ฉันไปนอนห้องเดียวกับเขาด้วยล่ะ ทั้งๆ ที่ห้องแม่บ้านข้างล่างก็ว่างนี่จริงมั้ย?”

 

“นี่แอนนาเบลล์ เมแกนแผดเสียงลั่น แต่ฉันทำเป็นหูทวนลมด้วยการนอนลอยตัวอยู่บนผืนน้ำอย่างสบายอารมณ์ ยัยนั่นเลยต้องนั่งยองๆ ลงมาใกล้แล้วพูดเสียงเบาลงเหมือนไม่อยากให้ใครได้ยิน “บอกไว้ก่อนเลยนะ…พี่โลแกนน่ะของฉัน! เขาเป็นของฉันมาแต่ไหนแต่ไรแล้ว

 

โอ้…ยัยนี่หน้าด้านกว่าฉันเยอะแฮะ =_=

 

“คือ…ฉันก็ยังไม่เข้าใจคำพูดเธออยู่ดีนะ” ฉันหยุดกวนประสาทเมแกนชั่วคราว เปลี่ยนเป็นยืนกอดอกยกมือขึ้นเกาหัว “เท่าที่ฉันรู้จักพี่โลแกนมาเป็นปีๆ เนี่ย ฉันเห็นเขาเป็นของคนนู้นคนนี้มากมาย…ไม่เห็นจะเคยพูดถึงเธอเลยสักคำเดียว เอ๊ะ…แล้วนี่ตกลงว่าเธอหลงรักพี่ชายตัวเองจริงๆ เหรอเนี่ย?”

 

“เขาไม่ใช่พี่ชายแท้ๆ ของฉัน

 

“อ้อ…เขาเป็นลูกพี่ลูกน้องของเธอ (‘ ‘)” ฉันพยักหน้าหงึกหงัก

 

“ไม่ใช่! ฉันเป็นแค่ลูกบุญธรรมของลุงพี่โลแกนเท่านั้น เพราะฉะนั้นเราไม่มีความเกี่ยวข้องทางสายเลือดกัน ฉันจะชอบเขามันก็ไม่ใช่เรื่องผิด เธอเข้าใจมั้ย

 

เอ๊ะ…เอ่อ =_=; ตกลงมันยังไงกันล่ะเนี่ย?

 

“คือสรุปว่าเธอรักเขาจริงๆ?”

 

“หรือเธอคิดว่าไงล่ะ” เมแกนแสยะยิ้ม

 

“คืองี้…ฉันคิดว่าเธอต้องทำใจอ่ะนะ ในฐานะที่ฉันค่อนข้างแน่ใจว่าฉันใกล้ชิดกับเขามากกว่าเธอที่อยู่ห่างกันหลายร้อยกิโลเมตรตลอดหนึ่งปีที่ผ่านมา…พี่โลแกนของเธอน่ะเปลี่ยนผู้หญิงไม่ซ้ำหน้า และเขาก็ไม่ชอบควงเด็กไร้เดียงสาซะด้วย”

 

“หึ แล้วยังไงล่ะ…ฉันไม่ได้ต้องการจะครอบครองเขาสักหน่อย แค่กำจัดผู้หญิงที่เข้าหาเขาเพราะหวังจะจับเขาได้ฉันก็พอใจแล้ว”

 

“นี่ฉันไม่ได้คิดจะจับพี่ชายเธอเลยนะ -_-^”

 

“ฉันไม่เชื่อหรอก! กี่คนๆ ก็พูดแบบนี้ ผลสุดท้ายก็ไม่มีใครจริงใจกับพี่โลแกนสักคน อย่าหวังเลยว่าฉันจะยอมให้เธอได้เขาไป เมแกนพูดจบก็สะบัดหน้าหนีฉันไป ทีแรกฉันก็ยืนเกาหัวงงๆ ไม่ได้สนใจอะไรเพราะคิดว่ายัยนั่นจะเข้าบ้าน แต่เปล่าเลย…

 

…เฮ้ย! ยัยเมแกนบ้านั่นคว้าเสื้อคลุมของฉันติดมือไปด้วยอ่ะ!

 

“เมแกน! เธอจะเอาเสื้อคลุมของฉันไปไหนน่ะฮะ

 

“หึ! อยากใส่บิกินี่นักก็เชิญเธอแช่น้ำอวดหุ่นให้สบายใจไปเหอะ เสื้อคลุมนี่น่ะ…ฉันขอก็แล้วกัน

 

ไม่ทันแล้ว…ฉันรีบว่ายน้ำกลับขึ้นฝั่งหวังจะวิ่งตามไปแย่งชุดคลุมอาบน้ำกลับคืนมา ทว่าเมแกนก็วิ่งหนีกลับเข้าบ้านไปได้ก่อน ฉันต้องหยุดเบรกเอี๊ยดอยู่หน้าประตูบ้านด้วยจิตใต้สำนึกที่ว่าตัวเองจะเข้าไปในบ้านที่มีผู้ชายอยู่ถึงสองคนด้วยชุดบิกินี่สีแดงเลือดสาดอย่างนี้ไม่ได้!

 

“เมแกน! เอาชุดคลุมของฉันคืนมานะ ยัยเมแกน! Damn it!!”

 

“เอะอะเสียงดังอะไรกันอีกน่ะ?”

 

ยะ…แย่แล้ว! พี่โลแกนตะโกนถามมาจากไหนไม่รู้ ฉันมองตัวเองหัวจรดเท้า โอ้ไม่…ฉันจะไม่มีวันยอมให้หมอนั่นได้เห็นเรือนร่างของฉันอีก! คิดได้ดังนั้นฉันก็รีบกระโดดลงสระว่ายน้ำอีกครั้ง แงๆๆ ทำไงดี!?

 

“อะไรน่ะแอนนาเบลล์…จะสุขสันต์หรรษามากไปมั้ย ว่ายน้ำเล่นตอนสามทุ่มครึ่งเนี่ยนะ -_-?”

 

“ระ…เรื่องของฉัน ฉันถอยลงไปยืนในระดับที่น้ำมิดไปถึงลำคอ =_= “แดเนียลอยู่ไหน พี่ช่วยเรียกเขาให้ฉันหน่อยได้มั้ย” …ที่ฉันถามถึงแดนไม่ใช่อะไรหรอกนะ แต่เขาคงเป็นคนเดียวที่จะช่วยฉันได้ในเวลาแบบนี้ T^T ฉันไม่ลดตัวลงไปขอความช่วยเหลือหมอนี่หรอก!

 

“แล้วเธอจะอยากเจอมันไปทำไม โอ้โห…บิกินี่ซะด้วย เพิ่งเห็นนะเนี่ย -_-“

 

“ก็บอกว่าเรื่องของฉันไงเล่า! อย่ามองฉันด้วยสายตาแบบนั้นนะคนบ้า

 

“ฉันไม่เรียกให้…จะทำไม J”

 

ประจำ…ฉันไม่เข้าใจเลยว่าพี่โลแกนต้องการอะไรจากฉันนักหนา ถึงต้องคอยหาเรื่องกันอยู่ตลอดเวลา!

 

“งั้นฉันเรียกเองก็ได้! แดเนียล! ช่วยด้วยพี่โลแกนจะทำอะไรฉันก็ไม่รู้

 

“เฮ้ยยยย! หุบปากนะยัยบ้า! ฉันไปทำอะไรเธอเมื่อไหร่วะ!?”

 

อุ๊บ…แค่อยากให้ฉันหยุดแหกปากทำไมต้องสาดน้ำใส่หน้ากันด้วยเล่า!

 

“ไม่รู้แหละ! ก็พี่ไม่เรียกให้ฉันเองนี่! แดนช่วยฉันด้วย!!”

 

“-_-“

 

ฮึ่ย…ทำไมยังอยู่เฉยอยู่ได้นะ!

 

“แดเนียล! ไอ้พี่โลแกนมันจะ…เฮ้ย!!”

 

“อยากให้ฉันทำอะไรเธอนักใช่มั้ย! จัดให้เลยแอนนาเบลล์!!”

 

ตูม~!

 

กรี๊ด! อยู่ดีๆ พี่โลแกนก็ถอดเสื้อเหวี่ยงทิ้งลงไปที่ข้างขอบสระก่อนจะกระโดดตูมลงมาหาฉันในสระว่ายน้ำซะอย่างนั้น แถมยังทำท่าจะเข้ามาทำมิดีมิร้ายฉันจริงๆ เชื่อเถอะว่าฉันรีบว่ายน้ำหนีเขาสุดชีวิต!

 

“จะไปไหนเล่าแอนนาเบลล์ เมื่อกี้ฉันกำลังทำอะไรเธออยู่เหรอ?”

 

“นะ…นี่! อย่าเข้ามาใกล้ฉันนะ ออกไป

 

“อุ๊บ! เจ็บนะเว้ยยัยนี่

 

ง่ะ…ฉันเผลอถีบอกพี่โลแกนในน้ำซะได้ T-T; ฉันยกมือขึ้นปิดปากด้วยความตกใจนิดหน่อยเมื่อเห็นเขาทำเหมือนจุกไป แต่…แต่ไม่รู้แหละ เขาแกล้งฉันก่อนนี่ รีบหนีดีกว่า!

 

“เฮ้ย! จะไปไหนฮะ ถีบฉันแล้วคิดว่าฉันจะปล่อยให้หนีได้ง่ายๆ เหรอ

 

“ว้าย ไอ้ผู้ชายป่าเถื่อน! ไอ้…ไอ้บ้า! พี่โลแกนไม่ปราณีฉันเลย พอฉันปีนขึ้นบันไดเตรียมตัวจะออกวิ่งหนีเขาได้ ร่างสูงก็กระโจนมาล็อคตัวฉันไว้จากข้างหลัง แล้วผลมันเป็นยังไงน่ะเหรอ มันก็ทำให้เรา…

 

ซ่า~!

 

…ตกน้ำไปด้วยกันอีกรอบทั้งคู่น่ะสิ!

 

คราวนี้ฉันรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังจะขาดใจตายมากๆ เพราะพี่โลแกนดึงแขนฉันเอาไว้ไม่ปล่อยให้ได้ว่ายน้ำขึ้นไปสูดอากาศหายใจ จนฉันต้องใช้วิธีกัดข้อมือเขานั่นแหละ!

 

“แค่กๆ…” โอย…เกือบตายแล้วมั้ยล่ะ TOT

 

“แอนนาเบลล์! กล้าดียังไงมากัดฉันฮะ!!”

 

เฮือก…ยังไม่เลิกอีกเหรอเนี่ย!

 

“แดเนียลช่วยฉันด้วย

 

“ไม่ต้องเลยแอนนาเบลล์…ใครก็ช่วยเธอไม่ได้ทั้งนั้น จะบอกให้รู้เอาไว้นะว่าตอนนี้แดนมันออกไปข้างนอก และเมแกนก็เพิ่งขึ้นไปอาบน้ำเมื่อกี้ ไม่มีทางที่จะมีคนมาช่วยเธอได้เด็ดขาด”

 

“ดะ…เดี๋ยวๆ แล้วนี่พี่จะทำอะไรเนี่ย

 

“แก้แค้นที่เธอสาดน้ำใส่เมื่อกลางวันล่ะมั้ง

 

“มะ…ไม่มีทางซะล่ะ

 

ฉันสะบัดมือจากพี่โลแกนแล้วผลักเขาสุดแรงเกิด ก่อนจะอาศัยจังหวะที่เขาไม่ทันตั้งตัวนั้นรีบว่ายน้ำปีนบันไดหนีเขาอีกครั้ง แต่ไม่รู้ว่าด้วยคราวซวยหรือทำบุญมาหน่อยแต่อย่างใดก็ไม่ทราบที่ทำให้ฉันดันโง่…

 

หวืดดด~

 

แอ่ก! …ลื่นพื้นที่เปียกน้ำล้มก้นจ้ำเบ้าอยู่ที่หน้าประตูบ้าน โอ๊ย…TTOTT

 

“แอนน์! อุ๊บ…ฮ่าๆๆ

 

…ตกลงจะเป็นห่วงหรือจะขำให้ท้องแข็งกันแน่ หมอนี่!!

 

“ไอ้พี่บ้า! คนเจ็บนะยะ มาขำได้ยังไงฮะ ฉันเป็นแฟนพี่นะ ฮือ…ขอทวงสิทธิ์สักสามนาที คนเป็นแฟนกันเขาไม่ทำแบบนี้เคยฟังเพลงมั้ยยะ TT_TT

 

“จ้าๆ! แต่ก็สมน้ำหน้าแล้วนี่ อยากวิ่งเองช่วยไม่ได้” …ก็ยังหัวเราะไม่เลิกอยู่ดี แต่ก็ยังดีที่เขาคงจะดูออกว่าฉันทั้งอายทั้งเจ็บใจแต่ก็ลุกไม่ขึ้น พี่โลแกนเลยขึ้นจากสระแล้วมานั่งเก็กหล่ออยู่ตรงหน้าฉัน ดูแววตาแล้วเหมือนจะบอกว่า ‘ขอร้องฉันสิ’ ยังไงอย่างนั้น -_- “ให้ช่วยมั้ย ^^?”

 

“…!” ฉันอยากจะด่าแต่ว่าเจ็บจนด่าไม่ออก ได้แต่กัดริมฝีปากด้วยความที่ทั้งเจ็บใจทั้งเจ็บตัว T^T เออ ไม่ช่วยก็ไม่ต้องช่วย! ฉันสะบัดหน้าม้าใส่เขาแล้วค่อยๆ พยุงตัวเองลุกขึ้นจากพื้น…ทันใดนั้นความเจ็บแปล๊บที่ข้อเท้าก็เข้าเล่นงานฉันจนล้มลงไปอีกครั้งทันที

 

“เอ้าๆๆ เดี๋ยวคราวนี้ก็หัวแตกตายจริงๆ หรอก -_-“

 

“…” ฉันทำหน้างอ…ไม่โต้แย้งอะไรพี่โลแกนอีกแล้ว หนึ่งเพราะว่าเขาเป็นรับฉันไว้ไม่ให้ตูดจ้ำเบ้าอีก T_T และสอง…ฉันรู้สึกว่าข้อเท้าฉันจะแพลงด้วย เพราะว่าตอนนี้ฉันโคตรเจ็บข้อเท้าจนเถียงไม่ไหวแล้ว TOT

 

“ทำหน้าเจ็บ ข้อเท้าแพลงล่ะสิ”

 

“ไม่ต้องมายุ่งเลย” ฉันทำเป็นเล่นตัวไปอย่างงั้นแหละ ฮือ…พี่โลแกนส่ายหัวแล้วค่อยๆ วางฉันลงกับพื้นอย่างเบามือจนน่าเหลือเชื่อ หนำซ้ำยังดึงข้อเท้าของฉันไปดูให้อีก ฉันซี๊ดปากเบาๆ ด้วยความเจ็บปวด “เบาๆ หน่อยสิ T^T”

 

“เธอเดินไม่ได้ไปอีกอย่างน้อยก็ห้าวันแน่ๆ -_- พรุ่งนี้มันจะบวมฉึ่งเหมือนลูกมะนาว เชื่อฉันสิ”

 

โอ๊ะโอ…งั้นก็หมายความว่าฉันจะไม่ต้องทำงานให้เขาไปอีกอย่างน้อยก็ห้าวันน่ะสิ โอ๊เย *O*

 

“ถ้างั้นพี่คงไม่ใช้ฉันให้ทำงานอะไรให้อีกใช่มะ” ฉันลอบยิ้มอย่างมีความหวัง

 

“ยิ้มเชียวนะ” พี่โลแกนผลักหัวฉัน ก่อนจะเอื้อมมือไปหยิบเสื้อยืดของเขามาโยนใส่หน้าฉันด้วย “ใส่ซะ แล้วก็เลิกทำอะไรไม่ระมัดระวังตัวอย่างนี้ซะที ผู้ชายอยู่ตั้งสองคนนะแอนน์”

 

“ฉันไม่ได้ตั้งใจจะใส่โชว์ใครสักหน่อย -^- กะว่าจะมาว่ายน้ำสักพักแล้วแอบขึ้นห้องเท่านั้น อีกอย่างชุดว่ายน้ำฉันมันก็มีแต่แบบนี้นี่”

 

“ไม่มีดีแล้วยังอยากจะอวด -_-*”

 

“เอ๊ะ

 

“ขอโทษนะเรื่องเมื่อกลางวัน…”

 

เฮ้ย…พี่โลแกนไปกินอะไรผิดขนานมาหรือเปล่าเนี่ย! O_O

 

“เอ่อ…ทำไม?”

 

“ฉันไม่ได้ตั้งใจจะว่าเธอ เห็นเธอโกรธขนาดนั้นฉันก็เลยคิดว่าตัวเองน่าจะพูดแรงไปมั้ง -_-; พอมาคิดๆ ดูแล้วเมแกนก็ไม่ใช่คนเจ้าน้ำตา แถมยังดูไม่ค่อยชอบเธอตั้งแต่เมื่อวานแล้วด้วย”

 

“อ๋อ นี่พี่ประจักษ์แล้วเหรอ -_-^”

 

“อีกอย่าง…เมื่อกี้ฉันก็เห็นเมแกนถือชุดคลุมอาบน้ำขึ้นไปข้างบน แล้วเธอก็ตะโกนเรียกยัยนั่นอะไรก็ไม่รู้…พอออกมาแล้วเจอเธออยู่คนเดียวโดยไม่มีผ้าขนหนูสักผืนฉันถึงได้เข้าใจว่ายัยนั่นคงแกล้งหยิบเสื้อคลุมเธอไปล่ะสิ”

 

“ฉลาดแล้วนี่” ฉันยิ้มอย่างพึงพอใจ พี่โลแกนยกมือขึ้นเกาหัวแก้เก้อเหมือนอายๆ ด้วยแหละ…ยอมรับว่าเมื่อกลางวันฉันโกรธเขามาก แต่พอได้ยินอย่างนี้แล้วค่อยสบายใจขึ้นเยอะ

 

“เออน่า ยังไงก็ขอโทษด้วยล่ะกัน -_-* ว่าแต่จะให้ช่วยหรือเปล่าตกลง”

 

“พี่ก็รู้ว่าฉันเดินเองไม่ได้

 

“แลกกับอยู่ที่นี่ต่ออีกเดือน”

 

“ฮะ!?” แค่ให้เขาช่วยพยุงกลับเข้าบ้านฉันต้องอยู่ที่ต่ออีกเดือนเลยเรอะ!? “พี่ไม่ทำงานทำการหรือไงถึงได้มีเวลากักตัวฉันไว้เล่นสนุกตั้งสองสามเดือนเนี่ยฮะ

 

“แบบว่าฉันจะรับงานอยู่ที่นี่ชั่วคราวอยู่แล้ว -_-“

 

“ไม่เอาด้วยหรอก

 

“โอเคบาย งั้นก็เข้าบ้านดีๆ ละกันนะ”

 

พูดจบเขาก็ลุกไปเลย ทิ้งให้ฉันนั่งจุ่มปุ๊กอยู่คนเดียวที่หน้าบ้านเหมือนเดิม! ไอ้…โธ่! ฉันตะโกนด่าไล่หลังแต่พี่โลแกนก็ไม่มีทีท่าว่าจะหันกลับมา แล้วพอหันมองไปรอบตัว…บรรยากาศวังเวงยามค่ำคืนก็เริ่มหลอกหลอนฉันด้วยเสียงหมาหอน ตามมาด้วยเสียงดังแกรบๆ เหมือนมีอะไรอยู่หลังพุ่มไม้ และ…

 

พรึ่บ!

 

…ไฟบริเวณสระว่ายน้ำก็ถูกดับลงทุกดวงพร้อมๆ กัน!

 

“ไอ้พี่โลแก๊นนน

 

“สองเดือน

 

“รู้แล้วๆ!!” ฮือๆๆ…ถ้าไม่ติดว่าลองเดินเองแล้วมันเจ็บปวดรวดร้าวไปถึงกระดูกนะ!!

 

 

 

 

 




Britney Spears - Everytime






FERNNIZ TALK

เหนื่อยใจกับเรื่องนี้จัง…แต่เรื่องนี้แล้วรู้สึกว่าภาษาไม่เป็นไปตามที่ใจคิดเลย ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไม =_=; ก็พยายามจะทำให้มันออกมาดีที่สุดแล้วแต่มันได้แค่นั้น ฮ่าๆ พล็อตเรื่องนี้สะเปะสะปะมาก ไปตามใจฉันเรื่อยๆ จริงๆ…หลายคนอาจจะไม่ชอบ ช่างมันเถอะ (ไรเตอร์ก็แอบไม่ชอบ) ฮ่าๆ จิตใจไปกับเซ็ท TOXIN หมดจริงๆ นะเนี่ย ลำเอียงว่ะเฟิร์น…เฮ้อ! ยังไงก็หวังว่าทุกคนจะสนุกกับเรื่องนี้ไม่มากก็น้อยละกันค่ะ

พีเอสซึ ; อย่าลืมแวะเวียนไปเยี่ยม ALTAIR TOXIN นะคะ J




nu

eng




Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
PERFECT MATE' [✿] คุณครับ...อย่าร้ายนักเดี๋ยวผมก็รักซะหรอก! ตอนที่ 5 : PERFECT MATE' [✿] Chapter four , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 5596 , โพส : 113 , Rating : 94% / 24 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1 | 2 | 3 | 4 | 5
# 113 : ความคิดเห็นที่ 983
น่ารัก~~
นางเอกน่าสงสารอีกและ
PS.   ฟาเรลล่า มนตราแห่งอาณาจักร http://writer.dek-d.com/fate14498/writer/view.php?id=693168
Name : fate heria ^o^ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ fate heria ^o^ [ IP : 202.122.130.31 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 ตุลาคม 2555 / 14:49
# 112 : ความคิดเห็นที่ 970
สองเดือน ><
Name : JG.smile < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ JG.smile [ IP : 223.206.206.192 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 ธันวาคม 2554 / 19:10
# 111 : ความคิดเห็นที่ 910
เอายัยเมแกนไปเก็บบบบบบบ !
PS.  พูดน้อย ต่อยหนักฮะ
Name : 23Secret < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ 23Secret [ IP : 31.44.229.7 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 27 กรกฎาคม 2554 / 20:30
# 110 : ความคิดเห็นที่ 674
สองเดือน ? สนุกเลยทีนี้  55555555
PS.  รักมินโฮ หลงคีย์กุญ นอนกอดเห็ด ชอบกินเป็ด ขยี้เต้าหู้♥ [เด็กฉายแสง★] คลั่งแทจุน&ฮารา ;}
Name : Bunny Boy☺ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Bunny Boy☺ [ IP : 125.26.88.134 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 พฤษภาคม 2554 / 00:03
# 109 : ความคิดเห็นที่ 625
อ๊ายยยๆ ๆๆ ชอบฮีาา
Name : MSN [ IP : 49.48.44.227 ]

วันที่: 6 พฤษภาคม 2554 / 20:13
# 108 : ความคิดเห็นที่ 622

โลแกนน่ารัก ><
ยัยเมแกนนิสัยเสีย!
Name : yingice < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ yingice [ IP : 118.172.93.209 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 พฤษภาคม 2554 / 15:34
# 107 : ความคิดเห็นที่ 577
โลแกน นายน่ารักอ่า
นั่งอ่านไปยิ้มไป
แม่เข้ามาเห็น คงหาว่าบ้า
เอ๊ะ ! หรือชิน 55 55


PS.  _________ ผมชื่อเซน ________
Name : `ฮยอกคีย์ : D. < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ `ฮยอกคีย์ : D. [ IP : 124.122.31.35 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 พฤษภาคม 2554 / 19:33
# 106 : ความคิดเห็นที่ 570
ขอโทษนะคะ... อยากฆ่านังเมแกนจัง แบบไม่ไหวแล้ว...
นังหมูตัวเมีย นังขยะเปียกนังไร้ค่า นังโรคเอดส์ นังตัณหากลับ นังตูดเบี้ยว!
แกลองวิ่งไปแต๊ดๆถามพี่โลแกนดูสิ!

ว่าเขาจะเอาแกมั้ย?

เขาไม่เอาแกหรอกนังม้ามแตก นังเซ็กส์เสื่่อมใครก็ได้
เอามันไปปล่อยป่าที! ตัวเองนั่นแหละที่จ้องจะจับพี่ตัวเอง!

โลแกนจงหลงแอนนาเบลล์หัวปักหัวปำ จงเกลียดนังเมแกน
จงรู้ธาตุแท้ของมัน จงเชิ้บๆกับแอนนาเบลล์ และจงถีบนังเมแกน
ให้มันตกบ่อขี้ไป เพี้ยงงงง ง ! -___-+


PS.  justcloseyour 'eyes'
Name : Panda'pararorii < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Panda'pararorii [ IP : 182.53.97.222 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 พฤษภาคม 2554 / 01:08
# 105 : ความคิดเห็นที่ 562
ตอนนี้โลแกนน่ารักอ่ะ เริ่มชอบแอนน์แล้วละสิ อิ้ววว
PS.  "To LOVE is to GIVE." ~*
Name : แฮปปี้5 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ แฮปปี้5 [ IP : 223.205.235.153 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 30 เมษายน 2554 / 17:04
# 104 : ความคิดเห็นที่ 519
โลแกน... แอบชอบแอนนาเบลล์ขึ้นมาแล้วสิ ??
PS.  imagine important than knowledge
Name : Oilliie < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Oilliie [ IP : 118.173.11.107 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 เมษายน 2554 / 21:32
# 103 : ความคิดเห็นที่ 509
เราชอบเรื่องนี้นะ เราว่าก็สนุกดี^^
Name : ^^ฟู่ฝ้าย^^ < My.iD > [ IP : 125.24.242.43 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 เมษายน 2554 / 20:51
# 102 : ความคิดเห็นที่ 504
ตอนนนี้พี่โลแกนน่ารัก><
PS.  "ตอนนี้ก็ โซนยอชิแด , พรุ่งนี้ก็ โซนยอชิแด , โซนยอชิแด ตลอดไป" เพราะเราเป็น S♡NE
Name : kukkarul < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ kukkarul [ IP : 125.24.13.159 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 เมษายน 2554 / 16:59
# 101 : ความคิดเห็นที่ 488

แดเนียลไม่อยู่ได้โอกาสเลยนะโลแกน


PS.  I wanna love what you love I want to see what you see
Name : NUT_MINJUN < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ NUT_MINJUN [ IP : 118.172.255.14 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 19 เมษายน 2554 / 20:03
# 100 : ความคิดเห็นที่ 483

อัพต่อนร้า น่ารักจังคู่นี้

Name : เด็กหญิงน้ำแข็งใส < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ เด็กหญิงน้ำแข็งใส [ IP : 113.53.88.237 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 19 เมษายน 2554 / 18:42
# 99 : ความคิดเห็นที่ 468
เรื่องที่เจ้แต่งสนุกทุกเรื่องแหละค่ะ ;D
PS.  ~มีความสุขจริงจริ๊ง~
Name : สตรอว์เบอร์รี่ซันเดย์ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ สตรอว์เบอร์รี่ซันเดย์ [ IP : 223.204.117.140 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 19 เมษายน 2554 / 13:59
# 98 : ความคิดเห็นที่ 464
ชอบเรื่องนี้ สนุก
ชอบพี่โลแกนกับแอนรีบๆมาอัพเร็วๆนะคะไรเตอร์
Name : $#*_*Som-o*_*#$ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ $#*_*Som-o*_*#$ [ IP : 125.26.209.155 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 19 เมษายน 2554 / 00:59
# 97 : ความคิดเห็นที่ 462
กลายเป็นว่าต้องอยู่สองเดือนแล้ว
Name : LoveOwodog < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ LoveOwodog [ IP : 124.122.79.201 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 เมษายน 2554 / 16:33
# 96 : ความคิดเห็นที่ 461
อย่าทิ้งโลแกนเค้าน๊าาาาาาT^T
Name : ป๊อกป๊อกแป๊ก < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ป๊อกป๊อกแป๊ก [ IP : 125.26.154.193 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 เมษายน 2554 / 11:06
# 95 : ความคิดเห็นที่ 460
ร้ายทั้งคู่นั่นละ 555555555
Name : ++K@Z++ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ++K@Z++ [ IP : 121.72.211.91 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 เมษายน 2554 / 23:44
# 94 : ความคิดเห็นที่ 459
อย่าทิ้งเรื่องนี้น้าาา T^T ชอบมากๆๆๆ

อ่านมานานและ ได้เวลาเม้นสักที!! 5555

สู้ๆต่อไปนะค่ะ รอพี่เฟิร์นอัพพ~ >
PS.  :: P ΐ m’ m ΐ Σ z _ P² ii T _ K p³ N g =] ::
Name : Pΐmmiez < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Pΐmmiez [ IP : 124.121.13.35 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 เมษายน 2554 / 23:21
# 93 : ความคิดเห็นที่ 458
ดีนะโลแกนไม่โง่
Name : ~~... แมวน้อย...~~ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ~~... แมวน้อย...~~ [ IP : 223.205.25.152 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 เมษายน 2554 / 19:40
# 92 : ความคิดเห็นที่ 457
โลแกนหลงแอนนาเบลล์แล้วละซิ
Name : kik-dek-d < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ kik-dek-d [ IP : 49.48.59.241 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 เมษายน 2554 / 18:54
# 91 : ความคิดเห็นที่ 456
สนุกคะๆๆๆๆๆๆๆๆ
Name : โซวอนตลอดไป [ IP : 110.171.54.121 ]

วันที่: 17 เมษายน 2554 / 17:35
# 90 : ความคิดเห็นที่ 454

ทะเลาะกันแล้วน่ารักมาก

Name : koniiz < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ koniiz [ IP : 125.24.91.255 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 เมษายน 2554 / 15:47
# 89 : ความคิดเห็นที่ 453
พี่เฟิร์นค้ะชอบเรื่องนี้มากๆอ่ะน่ารักที่สุด5555555
Name : PAIRPAIR KYOYA < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ PAIRPAIR KYOYA [ IP : 124.121.58.188 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 เมษายน 2554 / 14:49
หน้าที่ 1 | 2 | 3 | 4 | 5
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android