คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

PERFECT MATE' [✿] คุณครับ...อย่าร้ายนักเดี๋ยวผมก็รักซะหรอก!

ตอนที่ 3 : PERFECT MATE' [✿] Chapter two


     อัพเดท 30 ธ.ค. 53
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/รักหวานแหวว
Tags: ฮอต, ร้อนแรง, ร้าย, แรง, เลว, โกหก, mate
ผู้แต่ง : FernniZ ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ FernniZ
My.iD: https://my.dek-d.com/fernniz
< Review/Vote > Rating : 100% [ 13 mem(s) ]
This month views : 5 Overall : 65,808
1,006 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 343 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
PERFECT MATE' [✿] คุณครับ...อย่าร้ายนักเดี๋ยวผมก็รักซะหรอก! ตอนที่ 3 : PERFECT MATE' [✿] Chapter two , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 6047 , โพส : 78 , Rating : 98% / 13 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด



          



 

2

One regret from yesterday seems to grow with time

ความผิดครั้งหนึ่งของเมื่อวานดูจะใหญ่หลวงขึ้นด้วยกาลเวลา

 

“เฮ้! จะยืนตะลึงกันอีกนานมั้ยแอนน์ -_-!”

 

ฉันสะดุ้งเฮือกเมื่อจู่ๆ พี่โลแกนที่เพิ่งเดินผ่านไปก็หันมาตะโกนใส่เสียงดัง สายตาที่ถูกตรึงเอาไว้กับดวงตาคู่สวยของแดเนียลพลันต้องเปลี่ยนไปมองเขาที่เพิ่งเดินเข้ามาใหม่แทน พี่โลแกนเขกหัวฉันเบาๆ แล้วหันไปมองแดเนียล

 

“ทำหน้าตกใจอะไรวะ ก็บอกแล้วไงว่าฉันมีรุ่นน้องมาพักด้วย ยัยนี่ชื่อแอนนาเบลล์ รู้จักกันไว้สิ” เขาแนะนำฉันให้กับแดเนียล บางที…พี่โลแกนอาจจะไม่ได้สังเกตสีหน้าของพวกเราเลย นัยน์ตาของแดเนียลยังคงจับจ้องอยู่ที่ใบหน้าฉัน ริมฝีปากสีธรรมชาตินั้นก็ดูเหมือนกำลังจะเอ่ยอะไรบางอย่าง ฉันเลยรีบชิงตัดหน้าซะก่อน

 

“สวัสดีค่ะ แอนนาเบลล์ เรียกสั้นๆ ว่าแอน์ก็ได้ ^^”

 

ใช่…ฉันต้องไม่รู้จักเขา…เราต้องไม่รู้จักกัน

 

เมื่อได้ฟังคำแนะนำตัวที่ราวกับจงใจจะขีดเส้นความเหินห่างระหว่างเราเอาไว้ นัยน์ตาของร่างสูงก็เปลี่ยนไปราวกับไม่เข้าใจ เขาทำท่าจะพูดอะไรอีก แต่เมื่อฉันเลิกคิ้วขึ้นสูงแดเนียลก็ชะงักลงไป…เสียงหัวเราะในลำคอดังมาให้ได้ยินเบาๆ ก่อนที่เขาจะยอมรับสถานะที่ฉันยัดเยียดให้แต่โดยดี

 

“ยินดีที่ได้รู้จักครับ ผมแดเนียล เรียกว่าแดนก็ได้…”

 

“หมอนี่รุ่นเดียวกับเธอเหมือนเมแกนนั่นแหละ เธออาจจะรู้จักก็ได้มั้ง มันเคยเรียนมหา’ลัยเดียวกับเราเมื่อสองปีก่อน แต่ย้ายไปต่อเมกาตอนจบปีสอง” พี่โลแกนยักไหล่อย่างไม่คิดอะไร นั่นน่ะ…ทำไมฉันจะไม่รู้ล่ะ ฉันรู้ดีเลยล่ะ…”รู้จักกันแล้วก็กินข้าวกันเหอะ“

 

ผู้ชายนิสัยไม่ดีตรงเข้ามากระตุกข้อมือฉันต่อหน้าแดเนียล แน่นอนว่านั่นเรียกสายตาสงสัยจากทั้งแดเนียลและสายตาคาดโทษจากเมแกนได้ในทันที บ้าชะมัด…ถ้าคุณยังไม่เคยรู้ว่าพี่โลแกนเป็นผู้ชายที่ชอบเล่นถึงเนื้อถึงตัวกับฉันล่ะก็ คุณควรรู้ได้แล้วแหละ!

 

“นี่! อย่ามาจับได้มั้ยฮะ” ฉันเริ่มสะบัดตัวหนี

 

“ทำไม ก็แค่จับมือเฉยๆ อุ้มก็อุ้มมาแล้ว จะด่าอะไรวะ -_- กลัวไอ้แดนมันจะเข้าใจผิดหรือไง“

 

“ฮะ! พี่คิดอะไรของพี่น่ะ

 

“ไม่รู้เหรอ เห็นจ้องกันขนาดนั้น ถ้าเป็นปลากัดก็ท้องไปแล้วมั้งแอนนาเบลล์” พี่โลแกนตอบได้น่าตบปากอย่างสุดกำลัง แต่ก่อนที่ฉันจะทันได้ทำอย่างที่คิดจริงๆ ร่างสูงก็ดึงฉันไปที่เก้าอี้และบังคับให้นั่งลงก่อนพูดสวนมาซะก่อน “บอกไว้ก่อน ระหว่างที่เป็นเบ๊ฉันห้ามคบกับใคร ห้ามเล่นเกม CHECKMATE ห้ามหว่านเสน่ห์ เข้าใจ๊?”

 

“หมายความว่ายังไง…พี่มีสิทธิ์อะไรมาห้ามฉัน”

 

ฉันทำเสียงไม่พอใจพลางเงยหน้าถามอย่างหาเรื่อง ทั้งๆ ที่หนึ่งในข้อห้ามของเขาซัดหน้าฉันเข้าเต็มๆ…เกม CHECKMATE…

 

“สิทธิ์ของความเป็นเจ้านายไง ฉันจะทำยังไงถ้ามีเบ๊ที่เอาแต่จะละเลยหน้าที่ไปสวีตกับแฟน -_-“

 

“นี่! ถ้าฉันจะมีแฟนฉันก็ไม่ทำให้พี่เดือดร้อนแน่ ไม่ต้องห่วงหรอกนะ

 

“แล้วขอเตือนอีกอย่างนะ…” พี่โลแกนไม่ฟังฉันเลย หนำซ้ำยังกล้ายื่นฝ่ามือใหญ่ๆ ของเขามาวางบนหัวฉันแล้วก้มหน้ามากระซิบกวนประสาทอีก “ฉันรู้จักนิสัยเธอดี เธอเองก็รักสนุกไม่ได้ต่างจากฉันเท่าไหร่นักหรอก แต่อย่ายุ่งกับแดเนียลเพราะมันมีคู่หมั้นแล้ว โอเค๊?”

 

“…”

 

ฮะ…แดเนียล เขามีคู่หมั้นแล้วเหรอ…ตั้งแต่เมื่อไหร่…?

 

“เฮ้ย ฟังมั้ยเนี่ย”

 

“รู้…รู้แล้วน่า” บ้าจริง…ทำไมฉันตอบไม่เต็มปากเต็มคำอย่างนี้นะ ฉันปัดมือพี่โลแกนออกจากหัวด้วยความรำคาญ แต่ผู้ชายกวนประสาทก็ยังไม่ยอมเลิกแกล้งกัน เขายังยื่นมือมาเชยคางฉันไปมาอีกแถมยิ้มพอใจซะน่าหมั่นไส้ชะมัด!

 

“น่ารักจริงๆ เวลาแอนนาเบลล์เชื่อฟังเนี่ย ฮ่าๆๆ”

 

“โอ๊ย…พี่โลแกน! เลิกมาแกล้งกันซะทีได้มั้ยฮะ

 

ฉันแหวแล้วยกมือขึ้นชกหน้าท้องของเขาเป็นเชิงบอกว่าให้ออกไปห่างๆ แต่ดูเหมือนคนถูกชกจะไม่สะเทือนเลยสักนิด ก็ใช่สิ…ฉันชกไปโดนแต่กล้ามเนื้อแข็งๆ ของเขานี่ T^T แถมพอเห็นฉันทำอะไรไม่ได้ หมอนี่ยังโน้มตัวลงมาทำหน้าทะเล้นแลบลิ้นใส่ใกล้ๆ อีก ฮึ่ย…ฉันทนไม่ไหวก็เลยหยิกแก้มเขาแรงๆ จนเขาต้องร้องโอ๊ยๆ

 

“โอ๊ย! เจ็บนะเว้ย! เล่นด้วยแล้วลามปามว่ะ อยากมีเรื่องเหรอแอนนาเบลล์

 

“เออ จะทำไม ไม่กลัว ฉันแลบลิ้นใส่เขาบ้าง

 

เคร้ง!

 

…ก่อนที่ทุกอย่างจะหยุดชะงักลงเมื่อเมแกนกระแทกจานข้าวลงบนโต๊ะแรงๆ แล้วมันก็ได้ผล…ทั้งฉันทั้งพี่โลแกนหยุดเล่นสงครามประสาทกันในทันที ฉันเห็นสายตาของอีกสองคนที่เหลือแล้วก็ตระหนักได้ว่าตัวเองทำอะไรอยู่ ให้ตายเถอะ…ถ้าคืนนี้ฉันโดนฆ่าหมกห้องก็ไม่ต้องสงสัยเลยว่าใครเป็นฆาตกร!

 

“เอ่อ…เดี๋ยวฉันไปช่วยยกแก้วน้ำดีกว่านะ”

 

ฉันว่าแล้วก็รีบลุกออกจากโต๊ะเข้าไปในครัว ส่วนพี่โลแกนก็ยังคงยืนเกาหัวแก้เก้ออยู่ที่เดิม เฮ้อ…ไอ้ฉันกับเขาเล่นกับแบบนี้น่ะมันเป็นเรื่องปกติซะจนชินไปแล้ว เราไม่ได้คิดอะไรกันหรอก…แต่คนอื่นที่มองจะคิดยังไงก็ไม่รู้สินะ

 

…ว่าแต่ฉันจะแคร์ทำไมนะว่าแดเนียลจะมองยังไง

 

 

 

 

 

 

11.41 P.M.

 

แกะกระโดดข้ามรั้วตัวที่หนึ่งร้อยเก้าสิบเก้า…แกะกระโดดข้ามรั้วตัวที่สองร้อย…แกะกระโดดข้ามรั้วตัวที่สองร้อยเอ็ด…แกะกระโดดข้ามรั้วตัวที่สองร้อยสอง…แกะกระโดดข้ามรั้วตัวที่…โอ๊ย! เลิกบ้าซะทีเถอะแอนนาเบลล์!

 

ฉันกระเด้งตัวขึ้นจากเตียงด้วยความหงุดหงิดงุ่นง่านอย่างบอกไม่ถูก สองมือขยี้หัวตัวเองและแทบจะทึ้งผมยาวดัดเป็นลอนนี่ได้อยู่แล้ว โธ่เอ๊ย…ทำไมมันนอนไม่หลับนะ T-T ทั้งๆ ที่ฉันควรจะเหนื่อยกับการเดินทาง (เครื่องบิน) การถูกใช้งาน (สามข้อ) และนอนหลับไปได้แล้วนี่นา…หรือว่ามันแปลกที่นะ

 

…หรือเพราะนัยน์ตาสีน้ำตาลคู่นั้นตามเข้าไปอยู่ในหัวไม่หยุดไม่หย่อน!

 

“ห้าทุ่มสี่สิบเอ็ด ฉันเหลือบมองนาฬิกาดิจิตอลที่หัวเตียงแล้วก็ถอนหายใจ ก่อนจะตัดสินใจลุกขึ้นไปเปิดไฟ ฉันเดินมานั่งที่หน้าโต๊ะเครื่องแป้งอย่างไม่รู้ว่าจะทำอะไรดี ดึกดื่นปานนี้พี่โลแกนกับยัยโรคจิตลูกพี่ลูกน้องเขาและแดเนียลคงจะหลับไปแล้ว

 

คิดแล้วฉันก็ลองแง้มประตูห้องดู…มองลอดจากช่องประตูห้องฝั่งซ้ายซึ่งเป็นห้องของพี่โลแกนแล้วก็เห็นว่าปิดไฟมืดสนิท ห้องฝั่งขวาของเมแกนก็เหมือนกัน…คงจะหลับกันหมดแล้วสินะ

 

อืม…คงจะ…หลับกันหมดแล้วเหรอ

 

แล้วทำไม…ฉันไม่ออกไปสนุกกับแสงสีเสียงเมืองเชียงใหม่อย่างที่พูดกับไอรีนไว้หน่อยล่ะ…?

 

คิดได้ดังนั้นฉันก็รีบเสด็จเข้าห้องด้วยความเร็วแสงในทันที กดล็อคประตูและเดินไปหยิบเสื้อแขนกุดแบรนด์ดังสีดำลายเสือดาวสุดเซ็กซี่ที่เพิ่งไปถอยมาสดๆ ร้อนๆ กับไอรีนเพื่อการนี้โดยเฉพาะ กับกระโปรงเดนิมสั้นในตู้มาสวมตามด้วยเข็มขัดสีดำเส้นใหญ่ ก่อนจะหยิบเครื่องสำอางขึ้นมาแต่งแต้มอย่างชำนาญ…เพียงแค่ไม่กี่นาทีลุคใสๆ ของหญิงสาวคนเมื่อครู่ก็เปลี่ยนไปเป็นสาวเปรี้ยวจี๊ดชนิดหาตัวจับได้ยากคนหนึ่งเลยทีเดียว…

 

เรียบร้อย…ฉันยิ้มให้กับตัวเองในกระจกแล้วคว้ากระเป๋าถือลายเดียวกับเสื้อมาคล้องแขน อ้อ…ที่ลืมไม่ได้เลยก็ต้องรองเท้าลายเสื้อดาวราคามหาแพงเข้ากับชุดนะ ฉันเช็คความพร้อมที่หน้ากระจกเป็นครั้งสุดท้ายก่อนจะปลดล็อคประตูแล้วค่อยๆ ย่องลงบันไดไปข้างล่าง

 

ว่าแต่ฉันจะไปยังไงดีนะ…ตอนลงจากเครื่องมาที่นี่พี่คาเรนก็เป็นคนเช่ารถขับมาส่งซะด้วย -_- แต่บ้านพี่โลแกนก็มีรถนี่นา ลองหากุญแจรถดูดีกว่า…ยืมไปใช้สักสองสามชั่วโมงคงไม่เป็นไรหรอกเนอะ!

 

อยู่ไหนละเนี่ย…อยู่ไหนนะ!

 

“ใครน่ะ?” เฮือกกกก…เสียงใครก็ไม่รู้อ่ะ! T^T พี่โลแกนเหรอ! ตายละ…ถ้าฉันโดนจับได้ว่าหนีเที่ยวต้องโดนด่าไปสามชาติแน่ ขนาดแค่จ้องตากับแดเนียลนิดหน่อยยังไม่ได้เลย! “แอนนาเบลล์เหรอ?”

 

“กะ…!” ฉันเกือบจะหลุดกรี๊ดออกมาแล้วในตอนที่มีใครบางคนมาวางมือลงบนบ่า แต่โชคดีที่ยกมือขึ้นปิดปากตัวเองไว้ได้ทัน ฉันรีบหันหลังกลับทันทีก่อนจะพบเข้ากับ…บุคคลไม่พึงประสงค์อย่างแรง! “แดเนียล

 

“เธอ…” เขากวาดตามองไปทั่วร่างฉันตั้งแต่หัวจรดเท้าก่อนจะเงยหน้าขึ้นมาสบตาอีกครั้ง “…จะหนีเที่ยวตั้งแต่วันแรกเลยเหรอเนี่ย?”

 

“อะ…เอ่อ…” …จะแก้ตัวมันก็ไม่ขึ้นแล้วอ่ะ ทำไงดี T_T จะบอกว่าละเมอแต่งหน้าแต่งตัวเรอะ…บ้า!

 

“ไม่เปลี่ยนไปเลยนะเธอเนี่ย ให้ตายสิ…” ร่างสูงหลุดหัวเราะ ก่อนที่จะต้องชะงักไปนิดๆ ราวกับเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าตัวเองพูดอะไรไม่ควรออกมาแล้ว เขากระแอมไอนิดหน่อย ส่วนฉันแสร้งทำเป็นเอาผมทัดหูมองไปทางอื่นเรื่อยเปื่อย “ว่าแต่เมื่อกี้หาอะไรอยู่น่ะ?”

 

“ก็…”

 

“กุญแจรถ…?”

 

“ประมาณนั้น -_-;”

 

“แล้วก็ไม่บอกแต่แรก” แดเนียลยักคิ้วข้างเดียวอย่างที่เคยชอบทำบ่อยๆ…วินาทีนี้ฉันอดคิดไม่ได้ว่าเขาเองก็ไม่ได้เปลี่ยนไปเลย…รู้ตัวอีกทีฉันก็เผลอจ้องหน้าเขาไปซะแล้ว และคงจะไม่รู้สึกตัวถ้าหากไม่ได้สังเกตการแต่งตัวที่เหมือนกำลังจะออกไปข้างนอกเหมือนกันของเขา เอ๊ะ… “ฉันก็นอนไม่หลับ ว่าจะออกไปหาอะไรดื่มสักหน่อย”

 

“…”

 

“ไปด้วยกันมั้ยล่ะ?” คำถามที่ถูกยิงมาพร้อมกับกุญแจรถที่ชูมาให้เห็นตรงหน้าทำเอาคนถูกถามอย่างฉันต้องกลืนน้ำลายลงคออย่างยากเย็นเลยทีเดียว นอนไม่หลับ…สงสัยจะเป็นเพราะผู้ชายตรงหน้าฉันนี้จริงๆ ด้วย

 

“แต่…”

 

“ถ้าจะไม่ไปด้วยกันก็ตามใจนะ แต่เธอคงเสียเวลาหากุญแจรถของพี่โลแกนจนเช้านั่นแหละ เพราะรายนั้นเขาไม่เอากุญแจรถห่างจากตัวหรอก แต่ถึงเอากุญแจรถมาได้ เธอก็คงเสียเวลากับการขับรถหาผับดีๆ สักที่อีกหลายชั่วโมงเหมือนกัน และฉันก็รู้ว่า…เธอน่ะคงไม่อยากล้างเมกอัพตั้งแต่ตอนนี้แล้วกลับไปเปลี่ยนชุดนอนหรอกใช่มั้ยล่ะ?”

 

“…”

 

…ถูกทุกอย่างเลยที่แดเนียลพูด…แล้วฉันควรจะทำยังไงล่ะ อยากจะรู้จริงๆ!

 

“Come on, Annabell, don’t waste our time. You know who knows you the most on earth…” (เถอะน่าแอนนาเบลล์ เธอกำลังทำเราเสียเวลานะ รู้นี่นาว่าใครกันที่รู้จักเธอมากที่สุดบนโลกใบนี้…)






12.51 A.M.

 

ผับ…ไม่สิ จะเรียกว่าผับก็คงไม่ถูกมั้ง…ต้องบอกว่าเป็นร้านอาหารกึ่งผับเล็กๆ ซะมากกว่า ฉันว่าเป็นร้านที่ค่อนข้างจะโอเคและดูหรูมีระดับมากที่สุดในเชียงใหม่แล้วล่ะนะ แดเนียลพูดถูกจริงๆ นั่นแหละ…ถ้าฉันออกมาเองคนเดียวคงวนหาร้านดีๆ เป็นชั่วโมง -_-

 

“เธอตั้งใจจะทำอะไรเหรอ หลังหมดเดือนนี้น่ะ” แดเนียลโคลงแก้วแอลกอฮอลล์สีอำพันในมือพลางมองมันขณะถามฉัน อืม…ฉันเล่าให้เขาฟังแล้วล่ะว่าฉันมาอยู่ที่นี่ในฐานะอะไร

 

“เปิดสตูดิโอเสื้อผ้ากับไอรีนไง” ฉันยิ้มนิดๆ มันเป็นความภาคภูมิใจอย่างหนึ่งของฉันกับเพื่อนรักคนนี้เลยนะ…เราตกลงกันไว้ตั้งแต่ปีหนึ่งแล้วล่ะ ใช้เวลาเก็บเงินมาเรื่อยๆ จนเรียนจบ…ถึงแม้ยัยไอรีนจะชอบหาเงินด้วยการไปแข่งรถก็เถอะนะ -_-;

 

“เจ๋งว่ะ…”

 

“แล้วนายล่ะ?”

 

“ฉันก็คง…รับช่วงต่อบริษัทพ่อล่ะมั้ง” แดเนียลตอบอย่างไม่ค่อยแน่ใจนัก ส่วนฉันพยักหน้าหงึกหงักรับฟังอย่างเข้าใจ ก็เขาน่ะ…ฝันอยากเป็นจิตรกรนี่นา แต่ด้วยเหตุผลหลายๆ อย่างที่ทำให้เขาไม่สามารถทำตามความฝันตัวเองได้

 

“นี่…ได้ข่าวว่านายหมั้นแล้วเหรอ” อยู่ๆ ฉันก็เอ่ยถามออกไปซะเฉยๆ นัยน์ตาสีฟ้าอมเทาจับจ้องไปที่แก้วทรงสูงบรรจุน้ำแอลกอฮอลล์สีฟ้าอย่างเหม่อลอย ไม่รู้สินะ…มันรู้สึกโหวงๆ บอกไม่ถูกน่ะ

 

“อืม…เมื่อต้นปีน่ะ”

 

“แล้วจะแต่งเมื่อไหร่?”

 

“น่าจะ…ปลายปีนี้แหละ”

 

“…”

 

“ถามทำไม เธออยากไปหรือไง?” แดเนียลวางแก้วว็อดก้าของตัวเองลงแล้วหันมาสบตากับฉันพร้อมรอยยิ้มบางๆ ที่ประดับอยู่สองมุมปาก เป็นคำถามเชิงล้อเล่นก็จริงอยู่หรอก…แต่เราก็ต่างรู้ว่ามันก็แค่การ ‘กลบเกลื่อนบางอย่าง’

 

“อย่าดีกว่า เดี๋ยวสวยเกินหน้าเกินตาเจ้าสาวนายขึ้นมาคงไม่ดี” ฉันตอบกลั้วหัวเราะก่อนจะกระดกบลูมาการิต้ารวดเดียวลงคอจนหมด แล้วเบือนหน้าหนีไปอีกทาง

 

แย่ชะมัด…พอแอลกอฮอลล์เข้าปาก ทุกอย่างก็ดูจะไร้การควบคุมไปหมด

 

“เธอเนี่ยน้า แดเนียลหัวเราะ ก่อนที่ฝ่ามือหนาจะโคลงหัวฉันไปมาและบังคับให้ฉันหันไปสบตาด้วย “ว่าแต่ทำหน้าแบบนี้หมายความว่าไง”

 

“หน้าแบบไหน =_=”

 

“ทำหน้าเป็นแมวหงอยไม่สมเป็นเธอแบบนี้ไง…”

 

“ฉันเปล่า…”

 

“เธอปากแข็ง โกหกเก่ง กลบเกลื่อนเป็นเลิศ ฉันรู้ดี…”

 

“…”

 

“นานแค่ไหนแล้วนะที่เราไม่ได้คุยกันแบบนี้น่ะแอนนาเบลล์…สองปีหรือเปล่า?” ร่างสูงถอนหายใจเฮือกใหญ่ระบายความเหนื่อยที่บางทีอาจจะอัดอั้นอยู่ในใจมากว่าสองปีแล้วก็เป็นได้ ฉันเบือนหน้าหนีเขาอีกครั้ง รู้…ว่าการสนทนานี้ในตอนที่สติเรากำลังจะเลือนรางลงทั้งคู่มันจะนำเอาความรู้สึกเก่าๆ กลับคืนมา

 

“คงงั้นมั้ง…” ฉันทำเป็นไม่ใส่ใจเท่าไหร่ แต่ก็อดถามไม่ได้อยู่ดี “คู่หมั้นนายสวยหรือเปล่า คนไทยหรือเมกา?”

 

“ก็สวยอยู่…คนไทย เรียนด้วยกันที่อเมริกา”

 

“เหรอ…ดีจังเนอะ ดีใจด้วยนะแดน” ฉันฝืนยิ้มยินดีกับเขาไปทั้งๆ ที่ในใจกลับรู้สึกเคว้งคว้างแปลกๆ บ้าจริง…ฉันกำลังคิดอะไรเลวๆ อีกแล้วเหรอเนี่ย เราจบกันไปตั้งสองปีแล้วนะแอนนาเบลล์ มารู้สึกผิดอะไรตอนนี้

 

เธอเอง…ที่เป็นคนทำร้ายเขาก่อนไม่ใช่หรือไง ดีแค่ไหนแล้วที่เขายังยอมคุยด้วยน่ะ!

 

“ขอบคุณครับ แล้วเธอล่ะ…ไม่มีหวานใจหรือไง?”

 

“หึ…” ฉันเบะปากแล้วส่ายหัว “ขอเต็มที่กับเรื่องเที่ยวแล้วก็ทำงานก่อนดีกว่า นายก็รู้ว่าฉันมันไม่ค่อยจริงจังกับอะไร เบื่อง่ายจะตายไป”

 

“นั่นสินะ…”

 

นี่มันอึดอัดเป็นบ้าเลยนะฉันว่า…ทั้งๆ ที่เราก็นั่งติดกันแท้ๆ แต่มันเหมือนมีบางอย่างคั่นกลางอยู่ระหว่างเราจริงๆ นะ ฉันรู้สึกว่าบทสนทนาของเรามันไม่ค่อยลื่นไหลเหมือนเมื่อก่อน แถมยังเอาแต่จะวกวนเข้าเรื่องเก่าๆ สมัยที่ยังคบกันอยู่นั่นแหละ

 

เฮ้อ…

 

 

I’m not the type to get my heart broken

I’m not the type to get upset and cry

‘Coz I never leave my heart open

Never hurts me to say goodbye*…

 

 

“นี่…” ไม่รู้แดเนียลนึกครึ้มอะไรขึ้นมา อยู่ก็หันมากระทุ้งแขนฉันในตอนที่เพลงทำนองเมโลดี้คุ้นหูของศิลปินดังอย่างริฮานน่าที่ฉันเคยชอบอยู่พักใหญ่ดังขึ้น ฉันเลิกคิ้วสูงเป็นเชิงถาม และเขาก็ตอบอย่างไม่รอช้า “เต้นรำกันมั้ย?”

 

“ห๊ะ…เพลงนี้น่ะนะ?”

 

“กลัวอะไร เธอมันเจ้าแม่นักเต้นอยู่แล้วไม่ใช่หรือไง มาเถอะ แดเนียลไม่ปล่อยให้ฉันได้งงนาน ร่างสูงวางแก้วเครื่องดื่มสีอำพันลงบนเคาน์เตอร์บาร์พร้อมกับฉุดแขนฉันออกไปยังฟลอร์เล็กๆ ของร้านในทันที ฉันทำอะไรไม่ถูกไปชั่วขณะเมื่อถูกเขาสอดท่อนแขนมาโอบเอวไว้ ในขณะเดียวกันก็ดึงมือฉันไปวางบนบ่าตัวเองให้เสร็จสรรพ “พร้อมนะ?”

 

“เอ่อ…”

 

ฉันคิดว่าแดนคงไม่ถามเอาคำตอบหรอก เพราะตอนนี้เขาเริ่มขยับเท้าแล้ว และนั่นก็ทำให้ฉันต้องขยับตามไปด้วยน่ะสิ ฉันหลุดหัวเราะเมื่อคิดๆ ดูท่าทางของเรามันออกจะบ้าบอคอแตกไปหน่อยนะ อะไรของเขากันนะ…

 

…เป็นแบบนี้เสมอเลย

 

“นายนี่มันบ้าจริงๆ…” ฉันแหวกลั้วหัวเราะ แดเนียลไม่ตอบอะไรนอกจากยักคิ้วกวนๆ แล้วชูแขนขึ้นเพื่อให้ฉันได้หมุนตัว ฉันจำไม่ได้จริงๆ ว่าในนาทีนี้ตัวเองหัวเราะไปทั้งหมดกี่ครั้ง…รู้แต่ว่าฉันรู้สึกสนุกทุกครั้งที่ได้อยู่ใกล้ชิดผู้ชายคนนี้

 

ฉันยิ้มออกและมีความสุข…ในแบบที่ไม่เข้าใจว่าเพราะอะไร

 

…ทั้งๆ ที่รู้ว่าความรู้สึกนี้ไม่ใช่เรื่องดีเลย แต่ขอฉันเห็นแก่ตัวสักคืนเถอะนะ

 

 

This time was different, felt like I was just a victim

And it cut me like a knife, when you walked out of my life

Now I’m in this condition and I’ve got all the symptoms

Of a girl with a broken heart, but no matter what you’ll never see me cry…

 

 

“ฉันไม่เข้าใจเลยแอนน์…” แดเนียลเอ่ยขึ้นอีกครั้งขณะกระชับอ้อมแขนให้แน่นกว่าเดิม ฉันต้องรู้สึกประหม่าเล็กน้อยเพราะดูจากสายตาเขาแล้วดูเหมือนสิ่งที่แดเนียลกำลังจะพูดนี่มันคงไม่ค่อยดีเท่าไหร่…บ้าจริง ตกลงว่าเขาเมาใช่มั้ยถึงได้ชวนฉันออกมาเต้นรำในเพลงแบบนี้กันน่ะ

 

“อะไรเหรอ”

 

“ทำไมต่อหน้าคนอื่นเราต้องทำเป็นไม่รู้จักกันด้วย ฉันว่าบางที…เราควรจะมาคุยกันตรงๆ นะ เธอว่ามั้ย?”

 

“…!”

 

ฉันพูดไม่ออกเมื่อถูกเขาหมุนร่างให้หันหลังเข้าหาตัวเอง ก่อนจะรั้งเอวฉันไว้ให้แนบชิดกับหน้าท้องแข็งแกร่งแล้วก้มหน้าลงมากระซิบอยู่ชิดกับหูฉันชนิดที่เรียกว่าใครเห็นก็คงต้องกลั้นหายใจแทนกันเป็นแถบๆ…หัวใจฉันค่อยๆ สูบฉีดเลือดแรงขึ้นเรื่อยๆ

 

ถ้าอย่างพี่โลแกนเรียกว่าอันตราย…ฉันก็บอกได้เลยว่าผู้ชายคนนี้ก็อันตรายไม่น้อยไปกว่ากัน!

 

“คุย…จะคุยอะไรล่ะ?”

 

ยังมีอะไรต้องคุยอีกงั้นเหรอ…ฉันนึกว่าเราจะเล่นบทเพื่อนกันไปได้ต่อซะอีก

 

…แอลกอฮอลล์ เสียงเพลง…หรือบรรยากาศที่พาไป?

 

“ทำไมเราถึงต้องทำเป็นไม่รู้จักกัน” แดเนียลถามย้ำอีกครั้ง “ทั้งๆ ที่คนเจ็บคือฉันต่างหาก เธอทำกับฉันขนาดนั้น…ฉันจะทำเป็นไม่รู้จักเธอ เกลียดเธอไปเลยก็ได้ แต่ฉันก็ไม่ทำ…กลับเป็นเธอซะเองที่ทำมัน”

 

“อยู่ๆ มารื้อฟื้นอะไรเนี่ยแดน คุยกันแบบเดิมก็ดีอยู่แล้ว นายจะแต่งงานอยู่ปลายปีนี้แล้วนะ”

 

“ก็เพราะว่าฉันจะแต่งงานปลายปีนี้ไง มันถึงต้องรื้อฟื้น…” ร่างสูงกล่าวด้วยน้ำเสียงที่ทำให้ฉันถึงกับหายใจติดขัดอย่างที่ไม่ควรจะเป็น เขาหมุนตัวฉันเข้าหาตัวเองอีกครั้ง ฉันมองเขาอย่างไม่เข้าใจ…นี่แดเนียลกำลังพูดอะไรอยู่… “เพราะว่ากำลังจะแต่งงาน…ฉันเลยจะต้องแน่ใจว่าตัวเองไม่ได้เลือกเจ้าสาวผิดคนไป…”

 

“ดะ…แดน

 

“ถ้าขืนแต่งกับคนนี้ไป…แล้วหัวฉันคิดถึงเธอจะทำยังไง”

 

“…!”

 

“แค่หมั้นกันไม่ได้แปลว่าฉันหมดสิทธิ์เลือกหรือไตร่ตรองอะไรไม่ใช่เหรอแอนนาเบลล์…” นัยน์ตาสีน้ำตาลจับจ้องที่นัยน์ตาของฉันไม่ยอมห่าง แดเนียลโน้มตัวลงมาใกล้ฉันช้าๆ…นั่นทำให้ฉันต้องเอนตัวไปด้านหลังเรื่อยๆ…ฝ่ามือข้างหนึ่งของเขายังคงดันแผ่นหลังของฉันไว้อยู่ หัวฉันหมุนราวกับลูกแก้วที่ถูกดีดจนเคว้ง…นึกไม่ถึงว่าภายในเวลาแค่ไม่กี่ชั่วโมงเขาจะมาทวงเอาสิทธิ์เก่าๆ กับฉันเร็วขนาดนี้

 

“แต่ว่านั่นมัน…”

 

“เธอ…อยากทำหน้าเหมือนยังรักฉันอยู่ทำไมนะแอนนาเบลล์…” ราวกับสติเส้นสุดท้ายจะขาดผึงโดยไม่ต้องออกแรงอะไรให้มากมาย เมื่อนัยน์ตาสีน้ำตาลคู่สวยสั่นไหวอย่างรุนแรงจนน่าหวั่นใจ…สมองฉันว่างเปล่า หูฉันอื้ออึ้ง…สิ่งเดียวที่ตอนนี้ประสาทสัมผัสของฉันยังรับรู้อยู่ก็คือใบหน้าหล่อเหลาที่ขโมยเอาหัวใจฉันไปอย่างไม่น่าให้อภัยตั้งแต่เมื่อสองปีก่อนที่ค่อยๆ เคลื่อนเข้ามาใกล้ช้าๆ…

 

ไม่อยากจะเชื่อ…ไม่อยากจะเชื่อว่าฉันยังคงต้องการเขาอยู่

 

…และในวินาทีที่ทุกอย่างเกือบจะเลยเถิด สติครองตัวอันน้อยนิดที่เหลืออยู่ก็ฉุดเอาความรู้สึกผิดชอบชั่วดีที่ฉันเกือบจะโยนทิ้งไปเมื่อวินาทีก่อนขึ้นมา ฉันรีบหันหน้าหนีทันทีที่ตระหนักได้ว่าตัวเองเกือบจะทำอะไรลงไป ก่อนจะหลับตาปี๋โพล่งออกมาเสียงดัง

 

“กละ…กลับบ้านกันเถอะ

 

“…”

 

เสียงของฉันดูเหมือนจะทำให้ร่างสูงดึงสติของตัวเองกลับคืนมาได้เช่นกัน เขาหยุดชะงักไปก่อนจะยอมปล่อยตัวฉันให้เป็นอิสระแต่โดยดีเมื่อถูกฉันท้วง และเมื่อกลับมายืนตัวตรงได้…เราทั้งสองคนต่างก็ต้องเสมองไปคนล่ะทางโดยไม่ได้นัดหมาย แดเนียลยกมือข้างซ้ายขึ้นลูบจมูกตัวเองแก้เก้อ ส่วนฉันพอได้เห็นแหวนของเขาก็ไม่รู้จะทำหน้ายังไงเลยน่ะสิ

 

ไม่นะ…เมื่อกี้เธอเกือบจะเล่นชู้กับคนที่มีแหวนที่นิ้วนางข้างซ้ายเลยเหรอแอนนาเบลล์!

 

“ขอโทษที…ฉันคงเมานิดหน่อยน่ะ” ในที่สุดแดเนียลก็เป็นคนเอ่ยปากทำลายบรรยากาศแปลกๆ นั่นก่อน ฉันแสร้งทำเป็นมองไปทางอื่นอย่างไม่ใส่ใจอะไรตามนิสัยฟอร์มจัดของตัวเอง แต่ที่จริงใจน่ะ…มันกรีดร้องจนตัวแทบระเบิด! “ฉันว่าเรากลับบ้านกันอย่างที่เธอพูดก็คงจะดี”

 

“อือ…”

 

แล้วก็ไม่ต้องมาคุยกันอีก…คงจะเป็นวิธีที่ดีที่สุดเลยล่ะ

 

 

 

 

 

1.45 A.M.

 

“เฮ้อ ฉันเหวี่ยงกระเป๋าไปที่โซฟาในห้องรับแขกก่อนจะทิ้งตัวลงนั่งอย่างหมดสภาพ…หมดจริงๆ นะ ให้ตายเถอะ ตั้งใจจะออกไปเที่ยวให้ได้สีสันชีวิตแท้ๆ แต่กลับเป็นแบบนี้ไปซะได้…ขากลับมาฉันกับแดเนียลไม่ได้คุยอะไรกันเลยตลอดทาง พอถึงบ้านฉันก็เดินดุ่มๆ เข้ามาก่อน ส่วนเขาก็เพิ่งเดินผ่านหน้าฉันขึ้นข้างบนไปนั่นไง!

 

“สภาพดูไม่ได้เชียวนะ…ออกไปทำอะไรกับแดนมาล่ะ”

 

เฮ้…ยัยนี่?

 

ฉันลุกขึ้นนั่งดีๆ เมื่อจู่ๆ เสียงของยัยโรคจิตเมแกนก็ดังเข้ามากวนอยู่ในโสตประสาท พอมองตามเสียงก็พบว่าคุณเธออยู่ในชุดนอนยาวสีขาวสะอาดกำลังยืนกอดอกอยู่ที่บันไดขั้นแรก

 

วันแรกที่เชียงใหม่…หาอะไรสงบสุขไม่ได้เล๊ย!

 

“ก็แค่นั่งดื่มกันตามประสาเพื่อนเก่า ไม่ต้องยุ่งสักเรื่องคงไม่ตายหรอกเมแกน” ฉันคว้ากระเป๋ามาคล้องแขนอีกครั้งแล้วลุกขึ้นเตรียมจะเดินชนไหล่เมแกนขึ้นห้องด้วยความหัวเสียหน่อยๆ…ขี้เกียจปิดบังแล้วว่าไม่รู้จักแดน เดี๋ยวยัยนี่ก็หาว่าฉันไปตกเหยื่อหมอนั่นอีก -_-

 

“เพื่อนเก่า? เหอะ…จะเพื่อนเก่ายังไงเขาก็มีคู่หมั้นแล้ว มันสมควรหรือไงออกไปไหนมาไหนด้วยกันดึกๆ ดื่นๆ”

 

“นี่ เธอนอนไม่หลับหรือว่ามีงานอดิเรกคือการยุ่งเรื่องชาวบ้านฮะเมแกน ดึกดื่นป่านนี้ถึงได้มาเดินร่อนไปร่อนมาอยู่ได้ มีใครจุดธูปเรียกหรือไง?”

 

“นี่เธอ…!” เมแกนทำท่าคล้ายกับอยากเข้ามาจิกผมยาวๆ ของฉันเข้าไปตบสักที แต่เมื่อฉันหันไปตวัดดวงตาที่กรีดอายไลเนอร์จนคมมองเธอนิ่งๆ เพื่อบอกให้รู้ว่าเธอจะโดนเอาคืนเป็นสองเท่าแน่ถ้าขืนแตะต้องฉัน ยัยนี่ก็ชะงักไป ร่างบางเปลี่ยนเป็นทำเสียงจิ๊จ๊ะวางมาดกอดอกเหมือนเดิมอีกครั้งเมื่อเห็นว่าทำอะไรไม่ได้แล้ว “หึ! ฉันก็ไม่ได้อยากจะยุ่งนักหรอกนะ แต่บังเอิญว่าเธอดันเป็นรุ่นน้องที่เข้ามาอยู่ในฐานะ ‘คนรับใช้’ ของพี่โลแกน แล้วฉันก็เกิดตาดีเห็นคนรับใช้ของพี่ชายสุดที่รักแอบหนีเที่ยวกับเพื่อนตัวเอง เห็นทีมันก็คงอยู่เฉยไม่ได้เหมือนกัน”

 

…หรือที่เธอไม่ทำอะไรอาจจะเป็นเพราะถือไพ่เหนือกว่า

 

“หมายความว่าไง เธอรู้ได้ไงว่าฉันเข้ามาอยู่ในฐานะอะไร” ฉันลดกระเป๋าถือที่เมื่อกี้เอาพาดบ่าลง…นี่ถ้ายัยนี่เห็นฉันแอบออกไปกับแดเนียล ก็ไม่แน่ว่าพี่โลแกนก็อาจจะ…

 

“เรื่องนั้นไม่สำคัญเท่ากับวีรกรรมของเธอในคืนนี้หรอกแอนนาเบลล์ ออกไปเที่ยวกับคนที่พี่ฉันกำชับไว้เมื่อตอนเย็นอยู่หยกๆ แหกกฎตั้งแต่วันแรกแบบนี้…” เมแกนเว้นและยิ้มในแบบที่ฉันอยากตบหน้าเธอสักฉาด “…ไม่รู้เหมือนกันนะว่าถ้าพี่โลแกนรู้จะเป็นยังไง J”

 

“นี่เธอบอกเขาเหรอ

 

โอ๊ย…ยัยนี่มัน…!

 

“อ๋อแน่นอน อ๊ะ! นั่นเธอจะไปไหนน่ะแอนนาเบลล์ ขึ้นห้องนอนเหรอ…เอ ว่าแต่จะได้นอนห้องเดิมหรือเปล่าก็ไม่รู้สินะ เผลอๆ เธออาจจะได้นอนห้องคนรับใช้ข้างล่างนี่แล้วล่ะ คิกๆๆ” ยัยโรคจิตบ่นอะไรไล่หลังฉันมาบ้างฉันไม่สนใจหรอก สิ่งเดียวที่ฉันทำตอนนี้คือการวิ่งขึ้นไปที่ห้องอย่างรวดเร็ว แล้วฉันก็อยากจะบ้าตายเมื่อประตูห้องนอนมัน…

 

แกร๊กๆ!

 

…ล็อค! มันล็อคอยู่จริงๆ ค่ะ!

 

“ไง…กลับมาแล้วเหรอยัยตัวดี”

 

เฮือก…เป็นอีกครั้งที่ฉันสะดุ้งเฮือก เมื่อร่างสูงของบุคคลที่อยู่ข้างห้องเดินออกมายืนพิงกรอบประตูในท่าทางเท่ๆ รอยยิ้มมุมปากของเขาทำให้ฉันอยากตาย อะไรกัน! แค่หนีเที่ยวแค่นี้ต้องล็อคห้องไม่ให้ฉันเข้าไปนอนด้วยเหรอเนี่ย!

 

“นี่พี่ล็อคห้องฉันทำไมน่ะฮะ

 

“ช่วยไม่ได้…” ร่างสูงยักไหล่ “บอกแล้วไงว่าห้ามมีแฟน ห้ามเล่นเกม CHECKMATE ห้ามหว่านเสน่ห์…ห้ามยุ่งกับไอ้แดเนียล…”

 

“ฉันไม่ได้อะไรกับเขาเลยนะ ก็แค่นอนไม่หลับเหมือนกัน เขาก็แค่ชวนออกไปดื่มด้วยกันเท่านั้น

 

“ไม่รู้สิ -_- คืนแรกเธอยังพยศขนาดนี้ ไม่รู้คืนต่อๆ ไปจะขนาดไหน กันไว้ก่อนดีกว่าแก้ทีหลัง”

 

“กันบ้าบออะไร แล้วพี่ล็อคห้องฉันแบบนี้กะจะให้ฉันนอนที่ไหน ฉันไม่นอนห้องคนรับใช้ข้างล่างหรอกนะจะบอกให้

 

“ฉันก็ไม่ได้บอกว่าจะให้เธอลงไปนอนข้างล่างสักคำ…”

 

“…!”

 

“แค่จะให้เข้าไปนอนในห้องฉันเฉยๆ…แล้วต่อไปให้มันรู้ไปสิว่าเธอจะย่องหนีฉันพ้น แอนนาเบลล์

 

ยัยเมแกน…เธอเข้าใจอะไรผิดไปหรือเปล่าเนี่ย!?



* เพลง Cry ศิลปิน Rihanna






















FERNNIZ TALK

ย้ำอีกที…รู้สึกสนุกจริงๆ เวลาที่ได้แต่งนิยายเรื่องนี้ ไม่รู้สินะ..แปลกดีแฮะ ฮ่าๆ ทีแรกนั่งตันอยู่กับตอนนี้ตั้งนานแน่ะ พล็อตน่ะมีอยู่ในหัว แต่ไม่รู้จะถ่ายทอดออกมายังไงให้มันน่าสนใจ ผลสุดท้ายก็เลยออกมาอย่างนี้แหละ…ยาวพรืดเลยค่ะตอนนี้ ยาวเป็นพิเศษมากเลย แต่เดี๋ยวตอนหน้าก็เป็นปกติแล้วนั่นแหละ

ช่วงนี้เด็กดีเงียบเหงานะ เดาว่าหลายๆ คนคงออกต่างจังหวัดกัน ยังไงก็เดินทางปลอดภัยนะคะ…แล้วรีบกลับมาอ่านนิยายเฟิร์นนิสต่อ ฮ่าๆ แอบจิตตกเล็กน้อยกับ SEXY MATE’ พอช่วงนี้ไม่มีคนเล่นเน็ตเลยชักเริ่มกังวลไปว่านักอ่านจะหายเพราะเรื่องเครียดเกินไปหรือเปล่า -_-; ฮ่ะๆ พระเอกมันเลวเกินใช่มั้ยคะ…แต่ขอบอกเอาไว้อีกครั้ง ณ ตรงนี้เลยค่ะ “มีปมหลายอย่างเกี่ยวกับเขาที่คุณยังไม่รู้ และเฟิร์นเชื่อว่าอีกเดี๋ยวความน่ารักของเขาจะละลายหัวใจคุณจนลืมความเกลียดความเลวที่เขามีไปเลยล่ะค่ะ”

พีเอสซึ ; สุขสันต์ปีใหม่ล่วงหน้านะคะ มีความสุขสมปรารถนากันถ้วนหน้า เดินทางปลอดภัยกันทุกคนค่ะ ^^

 







Rihanna - Cry




nu eng




Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
PERFECT MATE' [✿] คุณครับ...อย่าร้ายนักเดี๋ยวผมก็รักซะหรอก! ตอนที่ 3 : PERFECT MATE' [✿] Chapter two , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 6047 , โพส : 78 , Rating : 98% / 13 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1 | 2 | 3 | 4
# 78 : ความคิดเห็นที่ 981
แอบสงสารนางเอก แงๆ ToT
ไม่ชอบเมแกนอ่ะ
PS.   ฟาเรลล่า มนตราแห่งอาณาจักร http://writer.dek-d.com/fate14498/writer/view.php?id=693168
Name : fate heria ^o^ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ fate heria ^o^ [ IP : 202.122.130.31 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 ตุลาคม 2555 / 14:26
# 77 : ความคิดเห็นที่ 968
รุ่นน้ิองตัวแสบ - -
Name : JG.smile < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ JG.smile [ IP : 223.206.206.192 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 ธันวาคม 2554 / 18:18
# 76 : ความคิดเห็นที่ 903
 เมแกนเป็นไรมากป่ะ ยุ่งเรื่องนุ่นนี่นั่น 
แดลเนียลล่ะ ยังรักแฟนเก่าอยู่หรืออยากเอาคืน 
แล้วโลแกนเนี่ย จะห้ามไรนักหนาคะ เป็นแค่ "รุ่นพี่"
แอนน์อีก ผู้หญิงคนนี้ร้ายจริงหรอ น่ารักออกนางเอก ><
PS.  พูดน้อย ต่อยหนักฮะ
Name : 23Secret < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ 23Secret [ IP : 31.44.229.7 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 กรกฎาคม 2554 / 21:43
# 75 : ความคิดเห็นที่ 621

เป็นไงล่ะเมแกน
จากที่นอนคนละห้องอยู่ดีๆ เธอก็ไปช่วย(?)ให้เขาได้นอนด้วยกันซะละ
5555
Name : yingice < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ yingice [ IP : 118.172.93.209 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 พฤษภาคม 2554 / 15:01
# 74 : ความคิดเห็นที่ 575
นี่ ! เอานังเมแกนไปเก็บด่วน ก่อนที่ฉันจะตบแก นังปลวก
แหม่ ๆ น้ำเน่า แอบรักพี่ชาย
แหลจริง ๆ !




PS.  _________ ผมชื่อเซน ________
Name : `ฮยอกคีย์ : D. < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ `ฮยอกคีย์ : D. [ IP : 124.122.31.35 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 พฤษภาคม 2554 / 18:58
# 73 : ความคิดเห็นที่ 568
เนี่ยว! เอาเพื่อนแกไปเก็บที ขอร้อง เดี๋ยวเผลอถีบ
หมั่นไส้ -*- แล้วใครคือคู่หมั้นของแดเนียลกันเอ่ย
อยากรู้ๆ มันต้องมีเบื้องถั่วงอกแน่ๆ ฮ่าฮ่า!

แต่โลแกน พี่โคตรหล่อ พี่นี่... เปิดเผยเลเรอะนี่ =____=;
อย่าบอกนะจะรวบหัวรวบหางตั้งแต่3ตอนแรก
ถ้าเป็นงั้นดีใจตาย ฮ่าฮ่า แต่กับเมแกนนี่ไม่ไหวจริงๆ
อิแมลงปีกแข็ง อิด้วงมะพร้าว! -3- =b ไปไกลๆซะนังตัวประกอบ
(น่านนน น มันเก่งอีกแล้วค่ะ T T)


PS.  justcloseyour 'eyes'
Name : Panda'pararorii < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Panda'pararorii [ IP : 182.53.97.222 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 พฤษภาคม 2554 / 00:50
# 72 : ความคิดเห็นที่ 558
อยากจะกรี้ดดดดดดดังๆ แต่กว่าโดนด่าอ่ะ

แบบว่า " นอนห้องเดียวกัน...







PS.  "To LOVE is to GIVE." ~*
Name : แฮปปี้5 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ แฮปปี้5 [ IP : 49.48.123.94 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 30 เมษายน 2554 / 01:29
# 71 : ความคิดเห็นที่ 466
แอบเชียร์แดน-แอน ๕๕๕๕ ๕
PS.  ~มีความสุขจริงจริ๊ง~
Name : สตรอว์เบอร์รี่ซันเดย์ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ สตรอว์เบอร์รี่ซันเดย์ [ IP : 223.204.247.132 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 19 เมษายน 2554 / 13:34
# 70 : ความคิดเห็นที่ 414
 เมแกน 555555555 .
ถึงร้ายก็สู้แอนนาเบลล์ของฉันไม่ได้หรอกย้ะ
> < 5555555
Name : marfia.b < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ marfia.b [ IP : 180.180.93.79 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 เมษายน 2554 / 19:32
# 69 : ความคิดเห็นที่ 376
5555+

น่าสงสารแอนดีไหมเนีย

PS.  
Name : salapao*_* < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ salapao*_* [ IP : 88.113.125.254 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 เมษายน 2554 / 22:23
# 68 : ความคิดเห็นที่ 358

อ๊ายๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

นอนห้องเดียวกันหรอ

Name : mink-heechul < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ mink-heechul [ IP : 124.122.108.135 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 เมษายน 2554 / 16:36
# 67 : ความคิดเห็นที่ 347
สนุกค่ะ ดูไม่ดราม่าเกิน
พักบ้างอะไรบ้าง เรื่องดราม่า ฮ่า ๆ
แต่หมั่นไส้ยัยเมแกนชะมัดเลยว่ะ - - !

เรื่องระหว่างแดนกับแอนน์ท่าจะมีอะไรอยู่ในกอไผ่แน่ ๆ
แล้วไหนจะคู่หมั้นของเขาอีกล่ะ ...?
PS.  imagine important than knowledge
Name : Oilliie < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Oilliie [ IP : 180.180.75.98 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 มีนาคม 2554 / 23:41
# 66 : ความคิดเห็นที่ 343
สะใจยัยเมแกน 5555555555
Name : Som-O' < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Som-O' [ IP : 101.108.54.123 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 27 มีนาคม 2554 / 21:07
# 65 : ความคิดเห็นที่ 332
เมแกนหน่อ
Name : V.Devil < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ V.Devil [ IP : 180.183.186.126 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 มีนาคม 2554 / 19:07
# 64 : ความคิดเห็นที่ 307
ดีมากเมแกนอกแตกตายแน่55+
PS.  เรานีี่แหละ GIFT!!
Name : Gift monta < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Gift monta [ IP : 118.172.179.49 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 กุมภาพันธ์ 2554 / 07:43
# 63 : ความคิดเห็นที่ 289
ดูมีหลายปมเลยล่ะเนี่ย
Name : บูเก้ [ IP : 202.28.27.6 ]

วันที่: 1 กุมภาพันธ์ 2554 / 23:38
# 62 : ความคิดเห็นที่ 260
แอบเชียร์แดเนียลนะเฟิร์น 55 แต่ก็รักโลแกน xoxo

PS.  i'M SHINee world >< I ❤ SHINee
Name : mushroom.TAEM < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ mushroom.TAEM [ IP : 223.205.150.217 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 มกราคม 2554 / 23:51
# 61 : ความคิดเห็นที่ 224
โลแกนโหดค่ะ

Name : fabregas10 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ fabregas10 [ IP : 61.19.66.207 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 มกราคม 2554 / 15:50
# 60 : ความคิดเห็นที่ 219
สนุกมากๆค่ะ
PS.  สวัสดีค่ะ แวะไปที่http://group.dek-d.com/satanbutler/blog/ ได้นะค่ะ เป็นกรุ๊ป [FC]Lovely Jang Geun Suk ค่ะ
Name : หนุกหนาน < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ หนุกหนาน [ IP : 58.11.80.236 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 มกราคม 2554 / 10:25
# 59 : ความคิดเห็นที่ 215
ไม่ชอบเมแกนอะ มาอัพต่อเร็วๆนะ
Name : คนที่รออ่าน < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ คนที่รออ่าน [ IP : 124.120.40.112 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 มกราคม 2554 / 01:04
# 58 : ความคิดเห็นที่ 212
หมั่นไส้ ยัยเมแกนจัง

น่ารักอ่ะ คู่เนี้ย
Name : ไอ้นัทสะมะมูล < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ไอ้นัทสะมะมูล [ IP : 124.120.60.134 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 มกราคม 2554 / 01:04
# 57 : ความคิดเห็นที่ 210
ชอบเรื่องนี้ สนุกดี อัพๆ
Name : อยากอ่าน [ IP : 118.174.82.245 ]

วันที่: 6 มกราคม 2554 / 23:12
# 56 : ความคิดเห็นที่ 209
แอบซะใจอ่ะ
เสียใจด้วยนะยัยเมแกน
PS.  Love looks not with the eyes, but with the mind [♥] ความรักนั้น เห็นไม่ได้ด้วยตา แต่ด้วยใจ
Name : หญิง[♥]พลอย < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ หญิง[♥]พลอย [ IP : 183.89.175.170 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 มกราคม 2554 / 17:22
# 55 : ความคิดเห็นที่ 208

เมแกนหล่อนมิกรี้ดแตกเหรอนี่


PS.  มาเม้มท์ให้แล้วนะ สู้ ๆ
Name : ตะบองเพชรจิ๋ว < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ตะบองเพชรจิ๋ว [ IP : 125.25.188.196 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 มกราคม 2554 / 22:06
# 54 : ความคิดเห็นที่ 205
 เสียใจด้วยน่ะ...เมแกน
แอนนาเบลล์ไม่ได้นอนห้องคนใช้

ฮิฮิ

PS.  รักนะ^^
Name : ยัยป๋องแป้งบ้า < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ยัยป๋องแป้งบ้า [ IP : 125.25.127.157 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 มกราคม 2554 / 20:15
หน้าที่ 1 | 2 | 3 | 4
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android