คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

PERFECT MATE' [✿] คุณครับ...อย่าร้ายนักเดี๋ยวผมก็รักซะหรอก!

ตอนที่ 2 : PERFECT MATE' [✿] Chapter one


     อัพเดท 12 พ.ย. 53
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/รักหวานแหวว
Tags: ฮอต, ร้อนแรง, ร้าย, แรง, เลว, โกหก, mate
ผู้แต่ง : FernniZ ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ FernniZ
My.iD: https://my.dek-d.com/fernniz
< Review/Vote > Rating : 100% [ 13 mem(s) ]
This month views : 8 Overall : 65,811
1,006 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 343 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
PERFECT MATE' [✿] คุณครับ...อย่าร้ายนักเดี๋ยวผมก็รักซะหรอก! ตอนที่ 2 : PERFECT MATE' [✿] Chapter one , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 6674 , โพส : 65 , Rating : 95% / 15 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด



              



1

Housemates : cousin + an ex = Complicated

เฮ้าส์เมต : ลูกพี่ลูกน้อง + แฟนเก่า = วุ่นวายอย่างไม่ต้องสงสัย

 

Annabell’s diary # Day 1

 

ตบหน้าฉันสักสิบทีแล้วบอกทีว่าฉันไม่ได้ฝันไป…

 

สิ่งที่ตั้งตระหง่านอยู่ตรงหน้าฉันคือบ้านสีขาวขนาดใหญ่หลังโตมหึมาจนน่าหวั่นใจในราคาเสียจริงๆ นี่น่ะเหรอบ้านหลังที่ฉันจะต้องมาใช้ชีวิตอยู่นับตั้งแต่วินาทีนี้จนถึงอีกหนึ่งเดือนข้างหน้า โอ้โหเถอะ…นี่ไอ้พี่โลแกนมันกะใช้ฉันเยี่ยงทาสเลยจริงๆ หรือไง

 

ลาก่อนก็แล้วกันนะ -_-

 

“เฮ้! จะไปไหนแอนน์ มาช่วยกันยกกระเป๋าเดี๋ยวนี้เลย

 

“ไปอยู่กับไอรีนน่ะสิ! บ้านลุงพี่หลังมโหฬารขนาดนี้ฉันไม่โง่อยู่ให้โดนพี่ใช้ทำความสะอาดหรอกนะ มือสวยๆ นิ่มๆ ของฉันสากกันหมดพอดี -_-^” ฉันก้าวฉับๆ ไปคว้ากระเป๋าตัวเองตั้งท่าเดินออกจากบ้านทันที โอ๊ย…แต่ถ้าหมอนี่ย่อมปล่อยฉันไปเฉยๆ ก็ตลกแล้ว!

 

“หยุดเลยยัยตัวแสบ เหอะ…จะไปอยู่กับไอรีน จะได้โดนไอ้คาเรนโยนออกมาน่ะสิ…ไม่ต้องห่วงหรอก มือเธอมันไม่สากแน่เพราะเดี๋ยวฉันจะซื้อครีมมาให้บำรุงอย่างดี อนุญาตให้ทาเช้าสายบ่ายเย็นกลางวันก่อนนอนหรือจะกินมันเข้าไปทั้งขวดเลยก็ไม่มีใครว่า -_-* อย่ามาอ้างขอร้อง…ยกกระเป๋าเข้าบ้านไป

 

“ไม่แฟร์เลยอ่ะ!!”

 

ฉันกรีดร้องคร่ำครวญสุดชีวิต แต่พี่โลแกนใส่ใจซะที่ไหน หนำซ้ำยังหยาบคายด้วยการดันหลังฉันให้ตรงเข้าบ้านอย่างไร้มารยาทที่สุด -_-^ เถื่อน ถ่อย ทราม เลว! โอ๊ย…เป็นกันทั้งแก๊ง! ด่าไปก็เหมือนจะเข้าตัวเองกับเพื่อนชอบกล T-T

 

เมื่อฉุดกระชากลากถูฉันเข้าไปในบ้านได้พี่โลแกนก็จัดการปิดประตูโดยไม่ลืมที่จะหันมาจ้องหน้าฉันเป็นเชิงว่าอย่าคิดจะเปิดหนีเชียว เขาวางสัมภาระของตัวเองไว้ที่พื้นตรงหน้าบันไดแล้วเดินไปทิ้งตัวนั่งที่โซฟาก่อนจะหันมาสั่งฉันด้วยประโยคที่ทำให้ฉันต้องอ้าปากค้างว่า…

 

“ยืนมองอะไร ยกของฉันขึ้นไปไว้ข้างบนดิ”

 

“หมดเนี่ยนะ!?”

 

“ใช่ -_- ขนรอบเดียวไม่หมดก็ลงมาขนอีกรอบ ทำไม มีปัญหาอะไร“

 

“ตลกเหรอพี่! ฉันเป็นผู้หญิงนะ แล้วห้องพี่มันอยู่ตรงไหนอะไรยังไงฉันจะไปตรัสรู้กับผีสางเทวดาหิมาลัยที่ไหน ก็รู้อ่ะนะว่าฉันแพ้พนันต้องมาเป็นเบ๊ แต่ลากฉันจากกรุงเทพฯ มานี่ใจคอจะไม่พูดพร่ำทำเพลงหรือคิดจะพาชมบ้านสักคำ แล้วยังมีหน้า…!”

 

“เธอจบจากเอกออกแบบแฟชั่นหรือภาษาศาสตร์ฮะแอนนาเบลล์ เรียนมาจากไหนวะหลักสูตรด่าคนยาวแบบไม่ให้พักหายใจนั่นน่ะ -_-^”

 

“อย่ามากวน

 

“ถ้างั้นก็จากตรงที่เธอยืนอยู่ก่อนอื่นก็ก้าวมาข้างหน้าประมาณสิบก้าวนะ สองมือหยิบกระเป๋า ก้าวเท้าขึ้นบันไดสิบแปดขั้นไปชั้นสอง เดินอีกสามสิบก้าวไปห้องริมในสุดฝั่งซ้าย วางกระเป๋าลงที่หน้าห้อง เปิดประตูเข้าไป เอากระเป๋าวางปลายเตียง เดินออกมาอีกประมาณสิบก้าว กลับมาลงบันไดที่เดิม หลังจากนั้นก็หยิบกระเป๋าใบที่เหลือขึ้นไปแล้วย้อนกลับไปทำข้อแรกใหม่ -_-”

 

กรี๊ดดดดด…เขากวนฉันค่ะ! ไอ้พี่บ้านี่มันกวนฉัน!!

 

“ไอ้…!”

 

“แล้วลงมาทำอะไรให้กินด้วยนะคุณเบ๊ ขอบคุณ”

 

            ฉึก! คำว่า ‘เบ๊’ ที่ออกจากปากพี่โลแกนปักกลางอกฉันดังฉึก มันดึงเอาความรู้สึกที่สุดจะหยิ่งในศักดิ์ศรีพุ่งปรี๊ดขึ้นมาสูงในทันใด และความจริงที่ว่า ‘ฉัน’ นี่แหละที่เป็นคนโง่ไปท้าเขาก่อนแถมยังแพ้พนันแล้วหนีอย่างหน้าด้านๆ หลายต่อหลายครั้งจนไปไหนไม่รอดแล้วก็ทำให้ฉันตระหนักได้ว่าเถียงไปก็เท่านั้นแหละจริงๆ! L

 

ฮึ่ม…ฝากไว้ก่อนเถอะ!

 

ฉันเดินลงส้นเท้าปึงปังไปคว้ากระเป๋าของพี่โลแกนอย่างอารมณ์เสีย ก่อนจะ…แอ่ก! หนักชิบ! ฮือ…มันถ่วงแขนฉันแทบหลุดลงไปกองกับพื้น ไอ้พี่บ้านั่นระเบิดหัวเราะออกมาอย่างน่าเขวี้ยงหลุยส์วิคตองลูกรักใส่หน้าเป็นที่สุด!

 

“หุบปากเลยนะ! เก็บเสียงหัวเราะของพี่ด้วย! เป็นผู้ชายบ้าอะไรเนี่ยแพ็คกระเป๋าเดินทางที่สัมภาระเยอะขนาดนี้น่ะฮะ!?” …หนักนะโว้ย TOT

 

“เอ้อ! จริงด้วย ขอโทษทีลืมๆ…พอดีลืมไปว่าเอาดัมเบลล์แพ็คมาด้วยน่ะ (‘ ‘) แหม…ฉันนี่ความจำสั้นจัง งั้นไม่เป็นไรหรอกแอนนาเบลล์ เดี๋ยวใบนั้นขนเองวางไว้งั้นแหละ

 

…หลอกแกล้งกันชัดๆ!!

 

ไอ้…ไอ้…ไอ้ โอ๊ย! บ้าชะมัด! เถียงไปด่าไปก็เท่านั้นท่องเอาไว้สิแอนนาเบลล์! ในที่สุดฉันก็ต้องคว้ากระเป๋าเดินทางอีกใบขึ้นบันไดไปแทน นี่แน่ะๆ…กระทืบให้บันไดพังไปเลย! และหลังจากกระทืบบันไดปึงปังจนขึ้นมาถึงขั้นบนสุดได้แล้วฉันก็ตรงดิ่งไปที่ห้องริมในสุดฝั่งซ้ายตามที่เขาบอกในทีแรก แต่เมื่อยื่นมือไปบิดลูกบิดประตู

 

ปรากฏว่ามันล็อคอยู่…และน่าจะเป็นแผนแกล้งฉันของไอ้บ้าข้างล่างนั่นอย่างไม่ต้องสงสัย -_-^

 

“ไอ้พี่โลแก๊นนนน

 

“อ๊ะ ซอรี่ๆ กุญแจสินะ…ลืมไปเลยล่ะ”

 

เกลียดหมอนี่…เกลียดมาก! กรี๊ดดด! ฉันกระชากกุญแจจากมือพี่โลแกนก่อนรีบคว้าหมอนอิงจากโซฟามาฟาดหัวเขาแรงๆ สองสามทีในตอนที่เขายังไม่ทันได้ตั้งตัว พอสะใจแล้วก็รีบโกยอ้าวขึ้นข้างบนด้วยความเร็วติดจรวด ฮ่าๆๆ! สะใจ!

 

แต่เอาล่ะ…แล้วตอนนี้ฉันก็กลับมายืนที่หน้าห้องนรกนั่นอีกครั้ง -_- ฉันไขกุญแจเข้าไปก่อนจับสัมภาระของพี่โลแกนโยนๆ เข้าไปจนครบทุกชิ้นจนกระจายอยู่ทั่วห้องอย่างสวยงามก่อนจะปัดมือตัวเองสองสามที เห๊อะ! ก็แค่เนี้ยจะมาหวังแกล้งแอนนาเบลล์ เหอะ…ไม่สะเทือนหรอกย่ะ!

 

ฉันทำท่าจะหันหลังกลับเพื่อเดินออกจากห้อง ทว่าสองนัยน์ตาดันเหลือบไปเห็นกรอบรูปสีขาวเรียบๆ ภายในมีรูปของชายหญิงคู่หนึ่งโอบกันอย่างสนิทสนม…และแน่นอนผู้ชายคนที่ว่าในรูปก็คือพี่โลแกน ฉันเอียงคอขมวดคิ้วด้วยความแปลกใจก่อนจะเดินไปหยิบมันขึ้นมาดู

 

ผู้หญิงคนนี้น่ารักดีจังเลยนะ…แฟนเหรอ?

 

นั่นเป็นคำถามแรกที่ผุดขึ้นมาในหัวฉัน แต่คิดอีกทีก็แปลกแฮะ ฉันว่าฉันรู้จักพี่โลแกนมาเป็นปี รู้ไปถึงไหนต่อไหนว่าสันดานด้านผู้หญิงของเขามันเป็นยังไง -_- ทำไมไม่ยักกะเคยเห็นผู้หญิงคนนี้เลย…แต่ก็นะ เอาใส่กรอบวางหัวเตียงขนาดนี้คงเป็นคนสำคัญพอตัวเลยแหละมั้ง

 

แล้วฉันจะสนใจไปเพื่ออะไรล่ะ…คิดแล้วฉันก็ยักไหล่ก่อนจะวางกรอบรูปลงตามเดิม ขาเรียวยาวเดินออกจากห้องลงไปข้างล่างอย่างไม่คิดอะไร และเมื่อปลายเท้าฉันแตะพื้น…

 

ตุ้บ!

 

…หมอนเต็มๆ หน้าเลยค่ะท่าน -_- กรอดดดด!

 

“นี่! จะหาเรื่องกันหรือไงฮะ

 

“เปล่านี่ พอดีมันหลุดมือ K”

 

เดี๋ยวก่อนนะ…ให้ฉันหายเหนื่อยก่อนนะ -_-^ ฉันชี้หน้าพี่โลแกนเป็นเชิงคาดโทษไว้ก่อนล่วงหน้าก่อนจะเดินไปที่โซฟาอีกตัวบ้าง กะจะนั่งพักให้หายเหนื่อยจากการเดินทางสักครู่ แต่ยังไม่ทันจะได้หย่อนก้นลงนั่งเล๊ย…

 

“ใครให้เธอนั่งแอนน์ ฉันบอกว่าหิวไง ไปทำอะไรมาให้กินสักที”

 

“อะไร นี่พี่จะใช้ฉันทั้งวันเลยหรือไง พี่เหนื่อยฉันเองก็เหนื่อยเป็นนะ ขอพักบ้างสิ

 

“พักก็ได้ แต่จากที่ว่าจะให้เธอนอนห้องข้างบนก็อาจจะเปลี่ยนเป็นห้องแม่บ้านข้างล่างนี่แทนโทษฐานที่ละเลยหน้าที่ โอเค๊?”

 

“จะบ้าเหรอ ฉันไม่ใช่แม่บ้านนะ

 

“อ๋อเหรอ คุณเบ๊ -_-“

 

“ไอ้…!”

 

“ไปทำอะไรมาให้ฉันกินเดี๋ยวนี้…หรือคืนนี้จะนอนห้องเล็กๆ มีแต่พัดลม ตู้เสื้อผ้าไม่พอเก็บไอ้คอลเล็กชั่นเสื้อผ้าเครื่องประดับของเธอดีล่ะ?”

 

“…!” เจ็บใจ…แต่พูดออกไปไม่ได้ T_T

 

“คำสั่งที่เท่าไหร่แล้วนะแอนนาเบลล์ อ้อ…สามสินะ J”

 

ฮึ่ย…ร้ายกาจ! ชั่ว! เลว! ทราม! สุดท้ายแล้วก็ไม่พ้นลงเอยที่ฉันต้องกระทืบเท้าปึงปังเดินไปที่ครัวอย่างช่วยไม่ได้ ฉันเปิดตู้เย็นด้วยความฉุนเฉียว หยิบผักออกมาหั่นแหลกด้วยความเคียดแค้น กระแทกมีดลงกับเขียงประหนึ่งมันเป็นหน้าพี่โลแกนก็ไม่ปาน ในขณะที่ไอ้พี่บ้านั่นเดินเข้ามาหยิบน้ำขวดนึงออกไป หลังจากนั้นฉันก็ได้ยินเสียงเดินขึ้นบันไดไปข้างบนดังตามมา

 

สั่งให้ฉันทำนู่นทำนี่…ส่วนตัวเองสบายดุจเจ้าชาย ฉันโง่หรือบ้าที่วันนั้นท้าพนันกับหมอนั่น!

 

ฉันโยนๆ เนื้อหมู ไข่ไก่ ผักและใส่เครื่องปรุงรสไปคลุกเคล้ารวมกันในกระทะ คอยดูเถอะ…ฉันจะทำข้าวผัดที่กินไม่ได้ให้หมอนั่นลองชิม! ใช่…ฉันทำได้ดีที่สุดเท่านี้แหละ -_-^ เพราะในตู้เย็นมันไม่มีเศษซากวิญญาณอะไรมากพอที่จะทำอะไรได้ดีกว่านี้อีกแล้ว สงสัยว่าคนที่มาเช่าบ้านอีกสองคนนั่นคงจะซื้อทิ้งไว้นั่นแหละ

 

งั้นฉันก็หยิบมาใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตนี่หว่า =_=; เอ่อ…ช่างมันเถอะ จะว่าไปยังไม่เห็นสองคนที่ว่านั่นเลยแฮะ ไม่อยู่ล่ะมั้ง…

 

และในขณะที่ฉันกำลังคิดอะไรเพลินๆ…จู่ๆ เสียงเรียกหาใครบางคนที่ดังขึ้นก็ทำให้ฉันเกือบสะดุ้ง

 

“พี่โลแกนมาแล้วเหรอ~! อ้าว…”

 

เวร… -_-; ฉันก็กำลังจะ ‘เอ๋อ’ เหมือนกัน

 

“เอ่อ…” ฉันกำลังจะพยายามอธิบายเมื่อผู้หญิงคนที่เพิ่งเข้ามาใหม่ถึงกับแปลกใจไปเมื่อเห็นฉันยืนอยู่ในครัวแทนที่จะเป็นคนที่เธอเรียกหา แต่สิ่งที่ทำให้ฉันไม่พูดมันออกไปในทันทีไม่ใช่เพราะความที่นึกคำตอบไม่ออก ทว่า…เป็นเพราะว่าผู้หญิงคนนี้ก็คือคนที่อยู่ในรูปบนห้องของพี่โลแกนต่างหาก!

 

“เธอเป็นใครน่ะ…?” นัยน์ตาสีน้ำตาลเข้มมองฉันด้วยความงุนงง

 

“อ้อ คือว่าฉัน…”

 

“นั่นไง…กะแล้วว่าต้องอยู่ในนี้ เสียงเธอนี่ดังไปถึงข้างบนเลยนะรู้ตัวมั้ยเนี่ย”

 

ฉันเปล่าตอบนะ…โลแกนต่างหาก เขาโผล่มาจากไหนก็ไม่รู้ และตอนนี้ก็กำลังทำเท่ยืนพิงกรอบประตูห้องกอดอกมองหน้าผู้หญิงคนนี้อยู่ และเมื่อเธอหันไปเห็นหน้าเขาเท่านั้นแหละ…ร่างบางก็ถึงกับกระโดดเข้ากอดร่างสูงเต็มแรง

 

“พี่โลแกน! คิดถึงจังเลย

 

ให้ตายเถอะ…อย่าบอกนะว่าสองคนนี้เป็นแฟนกันจริงๆ นี่ฉันว่าฉันก็ยืนหัวโด่อยู่นะเนี่ย?

 

“เฮ้ ไม่ได้เจอกันตั้งนานอ้วนขึ้นป่ะเนี่ย กอดทีรู้เลย ^^“

 

แล้วดูสิ…หมอนั่นก็ไม่เห็นหัวฉันเหมือนกัน -_- เออดี! ขนาดฉันกระแทกตะหลิวกับกระทะเป็นเชิงเตือนแล้วสองคนนั้นก็ยังไม่ยอมผละออกจากกันเสียที นี่ไม่ได้อยากจะขัดจังหวะหรอกนะ ฉันไม่แคร์หรอกว่าผู้ชายคนนั้นจะไปกอดใครต่อหน้าคนกี่ร้อยหรือพวกเขาจะเป็นอะไรกัน แต่ประเด็นคือ…นี่มันครัว และฉันก็ยืนอยู่ตรงนี้ -_-^

 

“ปากเหรอเนี่ย! ทักที่รักอย่างนี้ได้ไงฮะ ไม่ได้เจอกันตั้งนานนะ T^T”

 

ที่รัก…อุแหวะ สงสัยต้องเติมเกลือดับความเลี่ยนใส่ข้าวผัดหน่อยล่ะมั้งฉัน

 

“ล้อเล่นน่าๆ เมแกนที่รักของพี่หุ่นดีเลิศที่สุดอยู่แล้วครับ! อ้อจริงสิ…นั่นแอนนาเบลล์ เป็นบะ…เอ๊ย รุ่นน้องพี่ อายุเท่าเธอนั่นแหละ รู้จักกันไว้สิ”

 

แหม…นึกว่าจะลืมไปแล้วว่ายังมีฉันยืนอยู่อีกคน

 

“อ้าว รุ่นน้องพี่…แล้วเขามาอยู่บ้านเราทำไมล่ะ?”

 

จบกัน -_- ฉันกำลังจะหันไปยิ้มทักทายด้วยความดีใจหน่อยๆ ที่คิดว่าอย่างน้อยก็คงจะมีเพื่อนผู้หญิงคุยแก้เหงาเวลาเบื่อๆ ในบ้านหลังเดียวกัน แต่กลับได้รับประโยคนี้กับเห็นสายตาไม่เป็นมิตรของเธอซะนี่…อย่างกับมีกระดาษแปะบนผมหน้าม้าโค้งของเธอว่า ‘ฉันไม่ไว้ใจ’ เลยยังไงยังงั้น

 

ว่าแต่บ้านเรา…งั้นเหรอ?

 

“ก็ไม่มีอะไร พอดีแอนน์เขามาเที่ยวฉลองเรียนจบกับเพื่อนแต่ที่พักมันไม่พอ พี่เห็นบ้านเราอยู่ใกล้ๆ ก็เลยชวนเขามาพักด้วยน่ะ”

 

อ้าว…ไม่ใช่ว่าใครบางคนตามไปลากฉันมาเหรอ? L

 

“อ๋อเหรอ…อืม งั้นหวัดดีแล้วกัน”

 

“ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ” เมื่อได้รับรอยยิ้มมาฉันก็ไม่ใจร้ายที่จะยิ้มตอบไปอย่างใจดี ถึงแม้จะรู้ว่ามันเป็นรอยยิ้มที่เคลือบแฝงไปด้วยรังสีบางอย่างก็เถอะ -_- ฉันล่ะอยากให้คุณได้เห็นภาพเหมือนที่ฉันเห็นอยู่ตอนนี้จัง ยัยเมแกนขยับใกล้โลแกนแถมยังกอดแขนเขาแน่นกว่าเดิมเสียอีก

 

“เออ แต่เธอมาก็ดีแล้ว เดี๋ยวพาแอนเขาเดินชมบ้านด้วยแล้วกัน เห็นบ่นอยากจะดูจั๊ง -_-*“

 

“ฉันไม่ได้…” ยังไม่ทันจะพูดจบ…แม่เมแกนก็สวนขึ้นมาก่อนแล้ว

 

“แล้วทำไมต้องเมแกนด้วยล่ะ แอนนาเบลล์อยากดูก็ให้เค้าเดินชมเองสิ”

 

…จะบอกว่าฉันทำความลำบากอะไรให้เธอสินะเนี่ย?

 

“ไม่เป็นไรหรอกค่ะ เดี๋ยวฉันเดินชมเองก็ได้…นี่พี่โลแกน ข้าวผัดพี่เสร็จแล้วนะ มาเอาไปได้แล้ว” ฉันทำทีเป็นเก็บนู่นเก็บนี่ไปเรื่อยเปื่อย ดูเหมือนพี่โลแกนคงจะรู้ดีว่าท่าทางของฉันแบบนี้แปลว่าฉันเองก็ไม่ได้ชอบหน้าแฟนเขาเท่าไหร่นัก เพราะเขารีบพูดเลยล่ะว่า…

 

“อ้อ อืม…เมแกน พี่มีของฝากมาให้ เอาวางไว้ในห้องเธอให้แล้วลองไปเปิดดูสิ”

 

“จริงเหรอ! อุ๊ย…ที่รักน่ารักที่สุดเลย! >_< งั้นเดี๋ยวเมแกนไปเปิดก่อนนะ

 

ไม่อยากจะเชื่อเลย…ขนาดฉันยังยืนอยู่ตรงนี้ ยัยเมแกนก็ไม่มีจะเกรงอกเกรงใจหรือยางอายกันบ้างเลย เธอเขย่งเท้าหอมแก้มพี่โลแกนอยู่ตรงหน้าฉันเนี่ยแหละแล้วถึงได้วิ่งออกไป และนั่นแหละ…พี่โลแกนจึงได้โอกาสลอบถอนหายใจยาวๆ แต่ใบหน้านั้นก็ไม่พ้นเคลือบรอยยิ้มไว้อยู่ดี

 

“โทษทีนะ น้องสาวฉันค่อนข้างเข้ากับคนยากนิดหน่อยน่ะ” เขาเกาหัวตัวเอง

 

“อ้าว น้องสาว ไม่ใช่…?” …แล้วไอ้ที่เรียกที่ร้งที่รักนั่นล่ะ?

 

“จะบ้าเหรอ -_- เมแกนไม่ใช่แฟนที่ไหนทั้งนั้นแหละ ไอ้ที่เรียกที่รักๆ นั่นก็แค่ล้อเล่นกันจนติดปากเฉยๆ ความจริงยัยนั่นเป็นลูกพี่ลูกน้องฉันต่างหาก”

 

“…”

 

อ้าวเหรอ…ฉันเข้าใจผิดสินะ -_-; ถึงว่า…มันทะแม่งๆ

 

“แล้วข้าวผัดเธอเนี่ยมันกินได้มั้ยวะ หน้าตาไม่ค่อยน่าไว้ใจเท่าไหร่นะ” หมอนี่ทำเบ้ปากเปลี่ยนเรื่องขณะยกจานข้าวขึ้นมาดม หยาบมาก -_-^

 

“นี่ กินไม่ได้ก็ไม่ต้องกิน พอดีฉันมีฝีมือทำได้มากที่สุดเท่านี้ ตู้เย็นบ้านพี่ไม่มีซากวิญญาณของสดอะไรเลย เรื่องมากก็ไปหา…”

 

“พอๆ รู้แล้วโว้ยๆ ฉันแค่ล้อเล่นเฉยๆ -_-* เป็นเบ๊ไม่มีสิทธิมาบ่นมาก หุบปากไปเลยไป”

 

โอ้โห…ปากไอ้พี่บ้านี่มันน่า…!

 

“เออนี่” อยู่ๆ พี่โลแกนที่คว้าจานข้าวออกไปแล้วก็หันหลังกลับมากะทันหัน ฉันรีบลดมือที่ถือขวดน้ำตาลเตรียมจะปาหัวเขาอยู่แล้วทำเป็นเกาหัวแทบไม่ทัน ฮ่ะๆ -_-; “ยังมีเฮ้าส์เมตอีกคนที่เธอยังไม่ได้เจอ ถ้าเผื่ออยู่ดีๆ มีผู้ชายโผล่เข้ามาเดินในบ้านก็อย่าทะเล่อทะล่าเอาไม้ไปฟาดหัวเขาซะล่ะ -_-“

 

“ฮะ อีกคนเป็นผู้ชายเหรอ?”

 

แล้ว…โลแกนให้ลูกพี่ลูกน้องของเขาที่เป็นผู้หญิงอาศัยร่วมบ้านกับผู้ชายเนี่ยนะ?

 

“อือ ลูกชายของเพื่อนลุงฉันอีกที ชื่อแดเนียล ไงๆ ก็บอกให้รู้ไว้ก่อนแล้วกัน ไปละ อ้อ…อย่าลืมจัดการครัวกับกระทะให้เรียบร้อยนะเบ๊ที่รัก J”

 

ฉันอยากจะอ้าปากด่าเขาที่กำลังยิ้มทะเล้นอยู่นั่นจริงๆ…ถ้าไม่ติดว่าชื่อ ‘แดเนียล’ ที่ออกจากปากเขานั่นจะเข้าไปสะกิดแผลอะไรบางอย่างในใจให้สั่นไหวน้อยๆ ได้อย่างน่าแปลกใจ…ชื่อของเฮ้าส์เมตอีกคนของฉัน…เป็นชื่อเดียวกับ ‘เขาคนนั้น’ อย่างไม่มีผิดเพี้ยน

 

บ้าไปแล้วแอนนาเบลล์…อาจจะเป็นแค่คนชื่อเหมือนกันก็ได้นี่นา

 

 

 

 

 

 

7.12 P.M

 

สามข้อ…วันนี้พี่โลแกนใช้สิทธิ์จากเก้าสิบเก้าข้อไปทั้งหมดสามข้อเท่านั้น -_- เขาบอกว่าจะในเมื่อเขามีเวลาอีกตั้งสามสิบวันถึงจะครบกำหนดที่ตกลงกันไว้ ดังนั้นเขาจะใช้แค่วันล่ะสามถึงสี่ครั้งเท่านั้น เพื่อที่จะได้ใช้ฉันให้เต็มที่ตลอดหนึ่งเดือนโดยไม่หลุดโควตาเก้าสิบเก้าข้อไปซะก่อน

 

แน่นอน…ฉันเองก็ต้องจดทุกคำสั่งของหมอนั่นใส่ไดอารี่กันเหนียวไว้ก่อนเหมือนกัน -_-^

 

Wake up in the morning feeling like P Diddy wear my glasses…

 

ไอรีนโทรมา…โอ้อยากจะร้องไห้ คิดถึงเธอจัง T^T

 

“ฮัลโหลไอรีนนน

 

[เป็นอะไรของแกยะ -_-;]

 

“คิดถึงแกมากเลย U_U เป็นไงบ้าง ทำอะไรอยู่ไหนวะ”

 

[เพิ่งแยกกันได้ไม่ถึงสิบชั่วโมงเองนะยัยบ้า โดนใช้มากจนสมองเบลอไปแล้วหรือไงฮะ]

 

“ก็ดูดิ ตอนนี้ฉันควรจะออกไปลั่นล้ากับสีสันเมืองเชียงใหม่กับแกนี่หว่า แต่ฉันต้องมาติดแหง็กอยู่กับ…ฮึ่ย! คิดแล้วมันหงุดหงิด”

 

[สมน้ำหน้า ใครใช้ให้หาเรื่องดีนัก เอาเรื่องฉันไปพนันมั่วซั่ว เชอะ ฉันยังไม่ได้บอกเลยว่าโกรธนะเว้ย L]

 

“แหม เรื่องมันผ่านๆ ไปแล้ว ยังไงตอนนี้แกก็แฮปปี้เอนดิ้งสมใจแล้วนี่ยะ แต่ฉันสิ! ดูฉันสิ

 

[อะไร แกอยากจะแฮปปี้เอนดิ้งกับพี่โลแกนเขาหรือไง =_=]

 

“No f**king way! ฉันไม่ได้หมายความอย่างนั้นย่ะยัยบ้า

 

[ฮ่าๆ เอาน่า…ทนๆ ไป เดือนเดียวเอง ช่วยไม่ได้อ่ะนะ แกทำตัวเองอ่ะเพื่อนรัก]

 

“ใช่สิ ผลสุดท้ายฉันก็ต้องมารับบทเบ๊อยู่นี่ไง ส่วนแกกับว่าที่สวามีคงฉลองการกลับมาเจอกันหลังจากห่างกันไปปีกว่าสบายใจเฉิบสินะ -_-^”

 

[มันก็ต้องมีบ้าง ฮี่ๆๆ]

 

“ระวังป่องก่อนแต่งนะยะ พี่คาเรนไม่ใช่ย่อยๆ ซะด้วยสิ”

 

[ยัยบ้า! ไม่ถึงขั้นนั้นหรอกน่า! T^T//]

 

“เออๆ แล้วนี่…ตกลงแกโทรมามีไรนะ?”

 

[ก็ไม่มีไรหรอก แค่จะโทรมาถามเฉยๆ ว่าเป็นไงมั่ง เผื่อแกจะโดนใช้แรงงานจนเป็นลมตายไปแล้ว]

 

“ขอบใจ -_-!”

 

ก็อกๆๆ

 

“อ๊ะ เดี๋ยวแปปนะไอ” ฉันบอกเมื่อได้ยินเสียงคนเคาะประตู ก่อนจะลุกออกจากเตียงพลางจัดเสื้อผ้ากับผมเผ้าตัวเองให้เรียบร้อยแล้วเดินไปเปิดประตู…เมแกนนี่เอง “มีอะไรเหรอ?”

 

“กุญแจบ้านอีกพวง พี่โลแกนให้ฉันเอามาให้เธอ”

 

“อ้อ…ขอบคุณค่ะ” ฉันรับมาพร้อมกับกล่าวขอบคุณ

 

“แล้วก็เมื่อกี้แดเนียลซื้อข้าวเย็นมา พี่โลแกนให้ฉันมาเรียกเธอลงไปกินด้วยกัน จะไปมั้ย?”

 

…เธอติดคำว่า ‘พี่โลแกนให้ฉัน…’ หรือเปล่านะสงสัยจัง -_-;

 

อืม…แต่กินข้าวเย็นพร้อมหน้ากันครั้งแรก ตามมารยาทแล้วถึงจะไม่หิวฉันก็ไม่ควรพลาดสินะ

 

“ไปสิ แปปนึงนะ” ฉันบอกเมแกนก่อนจะเดินกลับเข้ามาหยิบเสื้อแขนยาวในห้องสวมแล้วเอามือถือแนบหูอีกครั้ง “ฮัลโหล แค่นี้ก่อนนะไอ เดี๋ยวฉันไปกินข้าวก่อน”

 

[อ่อ อืมๆ บาย]

 

หลังวางมือถือแล้วฉันก็ดึงประตูห้องปิดมา ทีแรกนึกว่าเมแกนจะลงไปก่อนแล้วซะอีก…แต่เธอยังยืนรอฉันอยู่เลยแฮะ ว่าแต่…ทำไมยัยนี่ต้องยืนกอดอกทำหน้าเหมือนจะหาเรื่องกันตลอดเวลาเลยนะ -_-

 

“มีอะไรติดหน้าเหรอ” ฉันถามไปอย่างกวนๆ ด้วยความที่เริ่มรู้สึกหมั่นไส้นิดๆ

 

“ฉันถามจริงๆ เลยนะแอนนาเบลล์…”

 

โอเค…มีอะไรจริงๆ ด้วยสินะ -_-

 

“ว่า?”

 

“เธอเป็นอะไรกับพี่โลแกน” …ไม่มีอ้อมค้อมเลยแฮะ

 

“เขาก็บอกเธอไปแล้วเมื่อตอนกลางวันนี่ ฉันก็เป็นรุ่นน้องเขาเฉยๆ”

 

“แน่ใจเหรอ…”

 

“อ่าฮะ ทำไมล่ะ…ถ้าสมมติว่าฉันเป็นอะไรที่มากกว่านั้นแล้วเธอจะว่าอะไรเหรอ -_-“

 

“นี่ ฉันก็แค่อยากแน่ใจว่าเธอไม่ได้คิดอะไรกับพี่ฉันจริงๆ เพราะฉันเห็นหลายคนแล้ว มาขออาศัยบ้านอย่างเธอเนี่ยแหละ…ผลสุดท้ายแล้วก็ไม่พ้นอยากจะจับพี่โลแกน”

 

“ขอโทษนะ แต่เธอวางใจเถอะ ฉันกับพี่โลแกนเป็นแค่รุ่นพี่กับรุ่นน้องที่รู้จักกันมานาน แล้วที่สำคัญฉันก็ไม่คิดอะไรกับเขาด้วย ออกจะทะเลาะกันบ่อยด้วยซ้ำไป”

 

เมแกนพูดแบบนี้ฉันโกรธแล้วนะ ให้ตายเถอะ…ฉันไม่รู้หรอกนะว่าเธออาจจะเคยเจอผู้หญิงอย่างที่ว่านั่นมากี่คนกัน แต่เอาฉันไปเหมารวมด้วยอย่างนี้นิสัยไม่ดีเลยนะ

 

“ถ้างั้นก็ดี เราก็คงอยู่ร่วมกันได้ -_-“ เมแกนยักไหล่ ท่าทางไม่ได้เป็นมิตรขึ้นเลย “เพราะว่านะ…ผู้หญิงพวกนั้นแรกๆ ก็พูดอย่างเดียวกับที่เธอพูดนี่เหมือนกัน”

 

“ขอโทษอีกทีก็แล้วกันนะ…นี่เธอแอบหลงรักพี่ชายตัวเองหรือว่าแค่หวงเขามากเกินไปน่ะเมแกน” ฉันถามกลั้วหัวเราะ ตลกสิ้นดี…นี่มันอะไรกันเนี่ย

 

“แล้วถ้าฉันจะรักเขา…มันผิดตรงไหนหรือไง”

 

เมแกนตอบมานิ่งๆ โดยไม่มีท่าทางลังเลเลยแม้แต่น้อย ก่อนที่ร่างบางจะเดินออกไปในทันที…ทิ้งให้ฉันยืนราวกับเป็นหุ่นที่ถูกปิดสวิตซ์ด้วยคำพูดแปลกๆ ของเธอนั่นเลย ตลกเถอะ…นั่นมันประโยคแกล้งพูดเพราะหวงพี่ชาย…หรือว่าเธอรักโลแกนจริงๆ กันแน่?

 

หลังจากสะบัดหัวไล่ความคิดบ้าๆ ไปได้แล้วฉันก็เดินตามเมแกนลงไปข้างล่าง แต่ในหัวก็ไม่พ้นแอบสงสัยนิดๆ อยู่ดี…ฉันเดินคิดเพลินๆ ลงบันไดมาคนเดียว ก่อนที่จะต้องชะงักงันไปอีกครั้ง…เมื่อพบกับใบหน้าของร่างสูงเฮ้าส์เมตอีกคนที่กำลังยกถาดอาหารผ่านหน้าบันไดพอดิบพอดี

 

ไม่นะ…ฉันคิดว่านี่มันบ้าไปแล้ว…

 

“แอนน์…”

 

เจ้าของริมฝีปากสีแดงสดเอ่ยชื่อฉันหลุดออกจากลำคอแผ่วเบา…นัยน์ตาน้ำตาลอ่อนคู่สวยฉายแววสั่นไหวอย่างรุนแรงเฉกเช่นนัยน์ตาสีฟ้าอมเทาของฉันในตอนนี้จนน่ากลัว อะไรบางอย่างที่ถูกปิดล็อคเอาไว้นานกว่าสองปีในห้องที่ลึกที่สุดของหัวใจค่อยๆ ถูกปลดล็อคช้าๆ ด้วยความอบอุ่นจากร่างกายที่อยู่ห่างกันเพียงแค่เอื้อมมือเดียว…

 

เขาคือแดเนียล…แดเนียลคนเดียวกับที่เป็นแฟนเก่าฉันจริงๆ ด้วย…

 

…บ้าไปแล้วจริงๆ

 






















 

FERNNIZ TALK

ใช่…เฟิร์นนิสมันบ้าไปแล้วจริงๆ ค่ะ แต่งนิยายอะไรพร้อมกันสามเรื่องเนี่ย -_-; แต่เอาเถอะ…เรื่องนี้คงอัพนานๆ ที หลักๆ จะพุ่งไปที่ SEXY MATE’ ค่ะ SOULMATE’ คือที่รองลงมา (เดี๋ยวอัพครึ่งหลังที่เหลือให้นะคะ ดองมานานมากแล้ว ทุ่มไป SEXY MATE’ อย่างเดียวเลย U_U ขอโทดดดด!) เอาล่ะ…เปิดเรื่องมาก็มีปมซะขนาดนี้เลย คงไม่ต้องเดาแล้วว่าต่อไปจะเป็นเช่นไร…เนื้อเรื่องนิยายคงไม่มีอะไรมากค่ะ คิดว่าเดาง่ายนะ ลองอ่านๆ ดูแล้วกันค่ะ (หัวเราะ) เปิดมาอย่างกับ SEXY MATE’ เลย ฮ่าๆ

แล้วเจอกันอีกครั้งเมื่อชาติต้องการ เฟิร์นนิสรักนักอ่านค่ะ <3

พีเอสซึ ; แนะนำให้แอด Fav. ไว้นะคะ มีอะไรจะได้แจ้งสะดวก




nu eng


Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
PERFECT MATE' [✿] คุณครับ...อย่าร้ายนักเดี๋ยวผมก็รักซะหรอก! ตอนที่ 2 : PERFECT MATE' [✿] Chapter one , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 6674 , โพส : 65 , Rating : 95% / 15 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1 | 2 | 3
# 65 : ความคิดเห็นที่ 980
ดราม่าส่อเค้าาาา
ชอบ ><
PS.   ฟาเรลล่า มนตราแห่งอาณาจักร http://writer.dek-d.com/fate14498/writer/view.php?id=693168
Name : fate heria ^o^ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ fate heria ^o^ [ IP : 202.122.130.31 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 ตุลาคม 2555 / 14:12
# 64 : ความคิดเห็นที่ 901
 อ้าวๆ จะเป็นไงต่อล่ะคราวนี้ 
PS.  พูดน้อย ต่อยหนักฮะ
Name : 23Secret < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ 23Secret [ IP : 31.44.229.7 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 กรกฎาคม 2554 / 17:24
# 63 : ความคิดเห็นที่ 839
โดนจัดหนักแล้วไงแอนนาเบลล์ -[]-'
Name : CM.BEAST < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ CM.BEAST [ IP : 125.26.189.93 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 กรกฎาคม 2554 / 11:34
# 62 : ความคิดเห็นที่ 620

 เมแกน?
Name : yingice < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ yingice [ IP : 118.172.93.209 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 พฤษภาคม 2554 / 14:46
# 61 : ความคิดเห็นที่ 572
เมแกน เธอ !

PS.  _________ ผมชื่อเซน ________
Name : `ฮยอกคีย์ : D. < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ `ฮยอกคีย์ : D. [ IP : 124.121.201.224 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 พฤษภาคม 2554 / 03:23
# 60 : ความคิดเห็นที่ 567
อ่านไปอ่านมา... กรี๊ดดด ด จำเลยรัก นางทาส
บ้านทรายทอง คู่กรรม หรือสวรรค์เบี่ยง (อื้อหือแต่ละชื่อ -*-)
ถ้าโลแกนซอรี่มาแอนก็อเกนกลับไปเลยจ้ะ ง่ายดี ฮ่าฮ่า

แต่ทุกคนส่วนมากจะมีชื่อเรียกสั้นๆนะ
โลแกนเอาไงดี... โล? เอ่อ อย่า มันดูเหมือนด่าว่าโลว์
เอามาผสมกันแบบฟอร์เต้ กับ ฟีนิกซ์มั้ย? ก็จะเป็น...
แกล ไม่ก็ โลก ....

อย่าเลยดีกว่า... เรียกว่าพี่โคตรหล่ออ่ะ เหมาะ!

PS.  justcloseyour 'eyes'
Name : Panda'pararorii < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Panda'pararorii [ IP : 182.53.97.222 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 พฤษภาคม 2554 / 00:43
# 59 : ความคิดเห็นที่ 557

อ่ารักเก่ามันฝั่งใจ แต่ยังไงก้อลืมไม่ลง (ซะงั้น)


PS.  "To LOVE is to GIVE." ~*
Name : แฮปปี้5 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ แฮปปี้5 [ IP : 49.48.123.94 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 30 เมษายน 2554 / 00:54
# 58 : ความคิดเห็นที่ 413
 หู้วววววววววววว ~
Name : marfia.b < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ marfia.b [ IP : 180.180.93.79 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 เมษายน 2554 / 19:13
# 57 : ความคิดเห็นที่ 374
เมแกนนี่หวงพี่ชายจังเลยอ่ะ

PS.  
Name : salapao*_* < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ salapao*_* [ IP : 88.113.125.254 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 เมษายน 2554 / 21:51
# 56 : ความคิดเห็นที่ 352
สู้ ๆ!
Name : Vellolet [ IP : 223.205.68.194 ]

วันที่: 30 มีนาคม 2554 / 23:05
# 55 : ความคิดเห็นที่ 345
ยัยเมแกนน่าเหมือนพวกพั้งค์ร็อคหลอน ๆ เลยอ่ะ +,,+
แถมท่าทางจะหวงพี่ชายซะไม่มี !
โลแกนก็กวนส้นเท้ามากมายก่ายกอง
และ...แดเนียล หน้าคล้าย ๆ ชินเลย (?)

นั่นสิ เปิดเรื่องมาก็มีปมขมวดกันจนยุ่งละ
น่าติดตาม ๆ <333.
PS.  imagine important than knowledge
Name : Oilliie < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Oilliie [ IP : 180.180.75.98 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 มีนาคม 2554 / 22:05
# 54 : ความคิดเห็นที่ 342
เรื่องนี้มีปม ~
Name : Som-O' < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Som-O' [ IP : 101.108.54.123 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 27 มีนาคม 2554 / 20:54
# 53 : ความคิดเห็นที่ 340

เป็นเรา ก็ห่วงเหมือนกัน ฮี่ๆๆ


PS.  "คำว่าเพื่อนสำหรับพวกฉัน…ความหมายมันยาวมากนะ" ชอบประโยคนี้โคตรๆเลยฮะ
Name : ♥_TaeHyunA_☆ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ♥_TaeHyunA_☆ [ IP : 58.10.64.67 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 มีนาคม 2554 / 21:52
# 52 : ความคิดเห็นที่ 335
โอววววว =O=
PS.  ~มีความสุขจริงจริ๊ง~
Name : สตรอว์เบอร์รี่ซันเดย์ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ สตรอว์เบอร์รี่ซันเดย์ [ IP : 223.207.138.93 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 มีนาคม 2554 / 02:41
# 51 : ความคิดเห็นที่ 331
อารายกันเนียยยยยยยยยยยยยยยยย
Name : V.Devil < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ V.Devil [ IP : 180.183.186.126 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 มีนาคม 2554 / 18:35
# 50 : ความคิดเห็นที่ 330
อารายกันเนียยยยยยยยยยยยยยยยย
Name : V.Devil < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ V.Devil [ IP : 180.183.186.126 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 มีนาคม 2554 / 18:35
# 49 : ความคิดเห็นที่ 306
อืม บ้าไปแล้ว กลายเป็นรัก4เศร้าไปแล้ว
PS.  เรานีี่แหละ GIFT!!
Name : Gift monta < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Gift monta [ IP : 125.25.193.206 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 กุมภาพันธ์ 2554 / 21:58
# 48 : ความคิดเห็นที่ 222

เมแกน แรงงงงง

Name : fabregas10 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ fabregas10 [ IP : 61.19.66.207 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 มกราคม 2554 / 15:30
# 47 : ความคิดเห็นที่ 207
ปวดหัวแทนเลยงานเข้าอีก
PS.  มาเม้มท์ให้แล้วนะ สู้ ๆ
Name : ตะบองเพชรจิ๋ว < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ตะบองเพชรจิ๋ว [ IP : 125.25.188.196 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 มกราคม 2554 / 21:57
# 46 : ความคิดเห็นที่ 187
อะไรกัน

PS.  จะดีแค่ไหนหากคนไทย...รักกัน
Name : NANG_MAN < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ NANG_MAN [ IP : 118.172.131.4 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 31 ธันวาคม 2553 / 11:13
# 45 : ความคิดเห็นที่ 173

ซวยได้อีกนะแอนน์

Name : Nightmare55 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Nightmare55 [ IP : 222.123.221.249 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 ธันวาคม 2553 / 19:22
# 44 : ความคิดเห็นที่ 146

งานเข้า.....................................................

Name : PrAew >> ReNaillE < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ PrAew >> ReNaillE [ IP : 113.53.53.40 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 ธันวาคม 2553 / 18:57
# 43 : ความคิดเห็นที่ 138
สนุกๆ...

PS.  ขอบคุณไรเตอร์ทุกๆคนที่แต่งนิยายดีๆมาให้อ่านนร้าค่ะ
Name : >>TeMpEsT<< < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ >>TeMpEsT<< [ IP : 182.53.87.211 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 19 ธันวาคม 2553 / 18:28
# 42 : ความคิดเห็นที่ 136
ต้องรออีกนานามั๊ย เธอถึงจะอัพ อยากอ่านอะ t^t
Name : kanako [ IP : 110.49.27.177 ]

วันที่: 13 ธันวาคม 2553 / 18:22
# 41 : ความคิดเห็นที่ 134
เมื่อไหร่จะอัพอีกค้ะเจ้
อยากอ่าน T T

PS.  rukkrukkrukk
Name : ★ ' ininns ,,™ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ★  '   ininns  ,,™ [ IP : 115.87.145.88 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 พฤศจิกายน 2553 / 17:01
หน้าที่ 1 | 2 | 3
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android