[ตีพิมพ์แล้ว] WICKED LOVE, WICKED HEARTS [Robbie X Greta]

ตอนที่ 4 : CH.3 - I believe in you

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1924
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 20 ครั้ง
    18 พ.ย. 60


3

I believe in you

ฉันเชื่อในตัวเธอ

 

 

วันนี้ทั้งวันฉันเรียนไม่ค่อยรู้เรื่องนัก เหตุผลหลักมันก็คือเพราะวันนี้เป็นวันออดิชันของชมรม ฉันสติแตกตั้งแต่เช้าเพราะเริ่มกังวลว่าจะไปทำขายหน้าบนเวที แล้วผู้คนก็จะหาว่าฉันไม่เจียมตัวที่อยากได้บทนางเอก ทีแรกฉันก็ไม่ได้เป็นบ้าขนาดนี้หรอกแต่พอมันมาถึงจริงๆ เท่านั้นแหละ ฉันก็มือชา ปากสั่น ตัวเย็นเฉียบ

 

พระเจ้า เกรท หยุดสั่นขาทีได้ไหม

 

ก็คนเครียดนี่ ฉันครางฮือ เธอแค่จำบทโหดๆ ของชปีเกลมาเท่านั้นเอง แต่ฉันเลือกฉากที่ต้องร้องห่มร้องไห้มาเลยนะ (อามาเลียก็ร้องไห้แทบทุกตอนในเรื่องอยู่แล้ว)

 

ปีที่แล้วเธอไม่เห็นเป็นหนักขนาดนี้เลย

 

ก็ปีที่แล้วฉันเลือกบทตัวประกอบ ฉันเบะปาก

 

แต่อย่างน้อยเธอก็ได้มานะ ทิมยื่นมือตบหลังให้กำลังใจ ทำไมพวกเขาดูไม่เครียดเท่าฉันเลยนะ ฉันกลัวจะลืมบทแทบตาย

 

เธอทำได้น่า…” โจเอลบีบมือของฉันเบาๆ ฉันไม่ได้ดึงออกเพราะแทบไม่ได้ใส่ใจมันเท่าเรื่องที่กำลังจะเกิดขึ้นเลย ทันใดนั้นร็อบบี้ก็เดินเข้ามาในห้องแต่เขาเดินเข้ามาพร้อมกับโซฟี ดูเหมาะสมกันจนฉันห่อเหี่ยว

 

นั่นคาร์ลกับอามาเลีย ฉันรู้เลย

 

โซฟีดูมั่นใจเต็มร้อย เธอไม่ได้มีท่าทีเหมือนกำลังมีท้องไส้ที่ปั่นป่วนหรือจะร้องไห้อย่างฉันเลยแม้แต่น้อย เธอทักทายเพื่อนและนั่งลงในที่นั่งเดิมของเธอข้างซานดราและลาร่า แล้วทุกคนก็ดี๊ด๊ากันมากกับการที่ทั้งสองคนปรากฎกายขึ้นพร้อมกัน

 

ฉันคอตกพวกเขาต้องคุยกันอยู่แน่ๆ ตั้งแต่คราวก่อนแล้ว

 

บทนี้มันควรเป็นของโซฟี ร็อบบี้ไม่ควรบอกว่าฉันเหมาะสมเลย

 

เฮ้…” แล้วร็อบบี้ก็ทักฉันอยู่ดี เขากำลังทิ้งกระเป๋าลงบนที่ว่างข้างโซฟี แต่ก็ไม่ได้นั่งลงในทันทีและปีนข้ามมาแถวหนึ่งเพื่อคุยกับฉันซะก่อน เพื่อนฉันมองตาค้างตายล่ะ เธอโอเคนะ

 

ไม่เลย ฉันร้อง แบมือให้เขาดู ตื่นเต้นจนมือเย็นไปหมดแล้ว

 

ฮ่าๆ ใจเย็นๆ…” ร็อบบี้บอก ลดมือฉันลงด้วยมือของเขาเอง หากแต่เขาก็ไม่ได้ปล่อยออก ทันใดนั้นหัวใจฉันก็เร่งอัตราขึ้น แต่ครั้งนี้ไม่ใช่ด้วยความตื่นเต้นจากการออดิชันแย่ล่ะสิ ฝ่ามือของร็อบบี้อุ่นมาก มันให้ความรู้สึกที่ดีจัง เธอทำได้น่า ฉันบอกแล้วไง

 

ฉันอาจจะห่วยกว่านายด้วยซ้ำตอนนี้

 

แต่ร็อบบี้ก็ยังหัวเราะ ถ้าอย่างนั้นฉันจะหัวเราะเยาะเธอดังๆ เลย

 

เดี๋ยวเหอะ ฉันดึงมือกลับมา ขมวดคิ้วแน่น แต่รอยยิ้มของร่างสูงไม่เลือนหายไปเลย เขากำลังทำให้ฉันใจอ่อนฉันก้มหน้าลง บอกเบาๆ โซฟีต้องได้แหงเลย…”

 

แต่ฉันเชียร์เธอนะ

 

“…” บ้าจริง อย่าพูดอย่างนั้นสิ

 

และเรายังมีไอ้ที่พนันไว้อยู่ด้วยล่ะ อย่าลืม

 

ฉันก็เลยเขินเลยทีนี้ เราจะไม่ได้ไปไหนกันหรอกถ้าฉันตื่นเต้นขนาดนี้ และนายแข็งทื่อเหมือนต้นไม้แบบคราวก่อนน่ะ

 

เจ็บนะ แต่คนจอมกวนก็ยังหัวเราะ ฉันกัดริมฝีปากทำไมเขาต้องมาสนใจกันขนาดนี้ด้วยนะ เพื่อนก็มองหมดแล้ว ฉันทำอะไรไม่ถูกยิ่งกว่าตอนอยู่กับโจเอลเมื่อวานซะอีก ฉันให้แม่ติวให้อย่างดีเลยครั้งนี้

 

แน่ล่ะสิ แม่เขาเป็นนางเอกเก่านี่

 

เอาน่า เธอทำได้ แค่เธอต้องเชื่อมันเหมือนที่ฉันเชื่อเท่านั้น

 

แค่พูดมันง่ายจัง ฉันบู้ปาก

 

คิดถึงที่ตกลงกันไว้แล้วกัน ว่าพลางขยิบตาให้แล้วผละออกไปนั่งที่เดิม ร็อบบี้ไม่รู้ตัวเลยว่าเขาทำให้หัวใจฉันเต้นแรงแค่ไหน ฉันซบใบหน้าลงกับฝ่ามือตัวเองเพราะรู้ดีว่าเพื่อนกำลังจะแผดเสียงใส่

 

เกรทา! เมื่อกี้มันอะไรกัน!”

 

ฉันกัดริมฝีปาก พยายามจะซ่อนใบหน้าที่อาจจะแดงของตัวเอง ไม่มีอะไรสักหน่อย

 

ไม่มีมากเลย เขาจับมือเธอนะ จับมือ!” ชาร์ลอตต์กำลังจะกลายร่างแล้ว เธอพยายามแหกปากแบบที่เสียงเบาที่สุด ทิมเองก็มีดวงตาที่แทบถลนออกมาจากเบ้า

 

เขาก็แค่ให้กำลังใจ…”

 

แต่ฉันบอกได้เลยว่าเพื่อนไม่เชื่อฉัน ทั้งชาร์ลอตต์และทิมกำลังพยายามอย่างยิ่งที่จะเก็บเสียงของพวกเขา แม้ฉันจะเห็นว่าสิ่งที่ทั้งสองอยากจะถามมันพองอยู่ในพวกเขาจนแทบจะระเบิดออกมาเหมือนลูกโป่ง แต่ก็ไม่มีใครพูดอะไรได้หรอกเมื่ออาจารย์เบาเออร์ยืนขึ้นเพื่อประกาศเริ่มการออดิชัน

 

หัวใจฉันหล่นไปอยู่ที่ตาตุ่มอีกก็วินาทีนี้แหละ

 

เราเริ่มจากการออดิชันบทคาร์ลกันก่อน มีอาจารย์จากภาคของฉันอีกสองคนมาช่วยตัดสิน (หรือกดดันก็ไม่รู้) และพวกเราก็ให้เกียรติประธานชมรมเป็นผู้เริ่ม แล้วหนึ่งในสิ่งที่ฉันนับถือโจเอลนอกจากความเป็นผู้นำของเขา ก็คือความเป็นมืออาชีพและความสุขุมนี่แหละ

 

โจเอลแสดงบทคาร์ลได้ดีมาก ฉันคิดว่าคนอื่นที่เล็งบทนี้ไว้ต้องมีห่อเหี่ยวกันบ้างล่ะ

 

ยกเว้นร็อบบี้นะ

 

หวัดดีฮะ

 

แค่เขาวิ่งขึ้นเวทีไป ทั้งโรงละครที่เรานั่งอยู่นี้ก็สดใสกันแล้ว ฉันแทบจะเห็นรอยยิ้มกว้างของกรรมการทั้งสามท่านโดยที่พวกเขาไม่ต้องหันหลังกลับมาเลยด้วยซ้ำ ร็อบบี้เป็นเหมือนลูกบอลกลมๆ ที่เต็มไปด้วยแสงสว่าง เขาสนุกและเฮฮา แถมยังกล้าแสดงออก

 

และแม้การแสดงของเขาจะไม่ดีเท่าโจเอล แต่ก็ดีขึ้นกว่าเดิมมาก ที่เห็นได้ชัดคือความตั้งใจของเขามากกว่า และเสียงปรบมือหลังจากนั้นนะกระหึ่มเลยทีเดียว

 

ฉันนั่งบีบมือตัวเองอยู่นานมาก อีกไม่นานก็ใกล้ถึงคิวของฉันแล้ว ทั้งเพื่อนๆ ของโซฟีและผู้หญิงหลายคนต่างก็ออดิชันบทนางเอกหรือเพื่อนนางเอกที่เพิ่มเข้ามากันหมด (แน่ล่ะ พวกเขาอยากจะแต่งชุดสวยในวันจริง มากกว่ามาแต่งหน้าเป็นโจรป่า) เหลือเพียงโซฟีกับฉันเป็นสองคนสุดท้าย และเธอก็ย้ายมานั่งกับฉันแทนในตอนนี้

 

เธอดูตื่นเต้นจังเลย เธอยิ้ม

 

เธอไม่ตื่นเต้นเหรอ ฉันจะร้องไห้อยู่แล้ว

 

ตื่นเต้นสิ โซฟีหัวเราะ ฉันเกือบจะตกหลุมรักเธอแน่ะ แต่น้อยกว่าปีที่แล้วนะ พอมันมีแต่พวกเรากันเองฉันก็ไม่ค่อยตื่นเต้นเท่าไหร่หรอก

 

ฮือ อะไรจะต่างกับฉันขนาดนี้นะ โซฟีต้องได้แน่ๆ ฉันเชื่ออย่างนั้น

 

บ้า เกรทาอาจจะได้ก็ได้นะ เธอย่นคิ้ว เรารู้ไม่ได้หรอก

 

“…” ก็จริง

 

นี่ ร่างบางสะกิดแขนฉัน คิดว่าร็อบบี้เขาสนใจเธอนะ

 

ฉันอ้าปาก กำลังจะเถียง แต่ก็ตกใจและพูดไม่ออก มะไม่จริงหรอก เขาก็แค่อัธยาศัยดีน่ะ

 

ไม่ใช่มั้ง ฮ่ะๆ เธอน่าจะลองจีบเขาดู

 

โอเค ฉันคงอ้าปากค้างแบบที่แมลงวันบินเข้าปากได้แล้ว นี่โซฟีเอาอะไรติดสินกันนะ ฉันคิดว่ามันอาจจะมีอะไรระหว่างเขากับเธอซะอีกอะไรกัน

 

เอ่อไม่ดีกว่า เราดูไม่เหมาะกันเลย แล้วฉันก็จีบใครไม่เป็น

 

นั่นเธอคิดไปเองอีกแล้ว โซฟียิ้ม ร็อบบี้น่ารักนะ ไม่คิดอย่างนั้นเหรอ

 

ฉันตอบไม่ได้ เพราะฉันคิดอย่างนั้นจริงๆแต่ผู้หญิงเกือบจะทุกคนในที่นี้ก็คิดอย่างนั้นหมดแหละ ฉันสงสัยด้วยซ้ำว่าอาจารย์ของเราเองก็จะคิดว่าร็อบบี้น่าเอ็นดูเหมือนกัน

 

เก็บไปคิดดูนะจ๊ะ ฮิๆ

 

ฉันไม่เข้าใจเลยว่าจู่ๆ โซฟีมายุยงกันทำไม แค่เพราะเธอเห็นร็อบบี้มาคุยกับฉันงั้นเหรอ โอ้ฉันไม่รู้เลย แต่มันยังไม่สำคัญเท่าการออดิชันในตอนนั้นหรอก ฉันสะดุ้งตอนที่อาจารย์เบาเออร์เรียกชื่อ

 

สู้เขาเกรท!” เพื่อนส่งเสียงเชียร์มาให้อยู่ตรงนั้น แต่ฉันก็เดินเหมือนคนที่ขาไม่มีแรงขึ้นไปบนเวที พอยืนอยู่ข้างบนแล้วกวาดสายตามองลงมาข้างล่างฉันก็ยิ่งจิตตก เกือบจะวิ่งลงจากเวทีอยู่แล้วถ้าไม่ได้เหลือบไปเห็นร็อบบี้ที่ชูกำปั้นขึ้นเหมือนจะบอกให้ฉันสู้ซะก่อน

 

เอาล่ะ สงบสติอารมณ์ หายใจเขาลึกๆ ก่อนเกรทา

 

สวัสดีค่ะ เกรทา ซิกเลอร์นะคะ ฉันแนะนำตัวเองคร่าวๆ ข่มอารมณ์และน้ำเสียงให้คงที่ อาจารย์ทั้งสามคนเป็นอาจารย์ที่ฉันรู้จักทั้งนั้น แต่ตอนนี้พวกเขาก็วางมาดกันซะฉันอดหวั่นใจไม่ได้ บางทีพวกเขาอาจจะเบื่อที่ต้องดูอะไรซ้ำๆ แล้ว ฉันหวังว่าจะไม่ถูกโยนลงจากเวทีก่อนจะเล่นที่เตรียมมาไว้จบหรอกนะ

 

พร้อมแล้วก็เริ่มได้เลยจ้ะ

 

เธอจะถอยหลังไม่ได้นะ เกรทา นี่คือสิ่งที่เธอต้องการ พยายามหน่อย!

 

ฉันหลับตาลงวินาทีหนึ่ง จินตนาการว่าตัวเองกำลังซ้อมอยู่กับกระจกในห้องและเริ่มสวมบทบาทของหญิงสาวผู้เศร้าโศกจากความรัก มันเป็นฉากที่อามาเลียได้กลับมาพบคาร์ลอีกครั้งและเพิ่งรู้ความจริงว่าเขาได้กลายเป็นจอมโจรไปเสียแล้ว

 

โอ้คาร์ล พ่อยอดรักของข้า ได้โปรดอย่าทำเช่นนี้เลย ข้ารักท่านเสมอมา ไม่ว่าท่านจะดี หรือจะเลว ข้าก็ไม่อาจตัดใจจากท่านได้ ฉันบีบน้ำตาให้เข้ากับบทและค่อยๆ ทรุดตัวลงกับพื้นอย่างคนสิ้นหวัง การแสดงเป็นศิลปะ และฉันก็พยายามจะตัดความจริงที่ว่าบทสนทนานี้คงจะน่าขำแค่ไหนสำหรับคนนอกออกไป

 

แค่ทำให้ดีที่สุดเท่านั้น เกรทา แค่ทำให้ดีที่สุด

 

ถ้าหากเราไม่สามารถเริ่มต้นใหม่กันได้แล้วก็จงฆ่าข้าเสียเถอะ ฉันลุกขึ้นอีกครั้ง ใส่อารมณ์ยิ่งกว่าเดิม ฆ่าข้าสิ! ถ้าท่านไม่ทำ เจ้าก็ทำ หรือเจ้าก็ได้! ข้าไม่สามารถมีชีวิตอยู่โดยไม่มีท่านได้จริงๆ ฮึก…”

 

ฉันร้องไห้อยู่เพียงไม่กี่วินาที สวมวิญญาณอามาเลียผู้น่าสงสาร ไม่รู้เลยว่าตัวเองทำได้ดีแค่ไหนและที่ทั้งโรงละครเงียบกริบเป็นเพราะฉันห่วยจนเขาพูดไม่ออก หรือกำลังอึ้งอยู่กันแน่ แต่ไม่นานหลังจากนั้นน้ำเสียงของอาจารย์เบาเออร์ก็ดังขึ้น

 

ดีมากจ้ะเกรทา ขอบคุณมาก

 

ฉันเกือบจะล้มด้วยความโล่งอกอีกทีนี้ รีบเช็ดหน้าตา แล้วนั่นก็เป็นตอนที่ความเขินอายพุ่งเข้าใส่ แต่แล้วเสียงปรบมือก็ดังขึ้นเกรียวกราว มันเริ่มจากกลุ่มเพื่อนของฉันในทีแรก พวกเขาลุกขึ้นเป่าปากกันอย่างกับฉันเพิ่งชนะการประกวดเดอะวอยส์ ร็อบบี้เองก็ลุกขึ้นปรบมือเช่นกันทีนี้ ฉันก็เอ๋อไปเลย

 

อ่าไม่ได้คาดคิดเลยแฮะ มันเป็นไปได้จริงๆ เหรอเนี่ย

 

ฉันเดินลงจากเวทีอย่างอายๆ จุ๊ปากให้เพื่อนจอมขายหน้าของตัวเองเบาเสียงลง แต่พวกเขาก็โห่แซวกันจนตอนฉันเดินกลับมาถึงที่นั่นแหละ โอ๊ย พวกบ้าเอ๊ย

 

เก่งมากเลยเกรท! ฉันงี้เกือบจะร้องไห้ตาม

 

เธอก็เวอร์ไปแล้ว ฉันรับทิชชู่มาจากชาร์ลอตต์ มันก็แค่ไม่กี่วินาทีเท่านั้น

 

แต่ก็เป็นการออดิชั่นอามาเลียที่ดีที่สุดตั้งแต่เราเริ่มกันนะ โจเอลยิ้ม

 

เรายังไม่เห็นการแสดงของโซฟีเลย ฉันบอกอย่างไม่หวังอะไร

 

เอาเถอะน่า ยังไงก็ทำเต็มที่แล้วนะ ไม่ได้บทนางเอกก็ต้องได้เพื่อนนางเอกแหละ!” ทิมยีหัวฉัน

 

คนรับใช้น่ะเหรอ ฉันทำแก้มป่อง

 

ฮ่าๆ ก็ยังได้แต่งชุดสวยอยู่ในปราสาทนะ

 

อืม แต่ฉันก็ไม่เกี่ยงหรอก บทไหนก็ได้ทั้งนั้น ฉันยิ้มยิงฟัน ที่มาออดิชันบทนี้ก็เพราะพวกเขานั่นแหละที่ยุ

 

เอาเป็นว่ารอดูผลเย็นนี้แล้วกัน

 

อื้ม ใช่ เพราะว่าเราจะเจอกันในชมรมได้เพียงไม่กี่ครั้งต่อปี ถ้าตัดช่วงสอบและวันหยุดออกไป ดังนั้นการเร่งอะไรที่สามารถเร่งได้ก็เป็นเรื่องสำคัญ อาจารย์เบาเออร์อยากให้เราคัดเลือกตัวละครให้เร็วที่สุดเพื่อที่จะได้จัดแจงเรื่องชุดหรือพร็อบต่อไป เราต้องสวมชุดและมีพร็อบที่จะใช้จริงๆ ในการแสดงตั้งแต่เนิ่นๆ เพื่อให้นักแสดงทุกคนทำความคุ้นเคยกับทุกอย่าง จากนั้นมันก็จะง่ายต่อการเก็บรายละเอียดพวกแสงสีเสียงทั้งหลายทั้งแหล่

 

ถ้าคุณคิดว่าการท่องจำบทนั้นยากที่สุดในการแสดงละคร คุณก็คิดผิด

 

แล้วการแสดงของโซฟีก็ไม่แย่เลย มันดีมากเลยล่ะที่จริงแล้ว แต่ฉันล่ะนับถือเธอมากกว่าจะคิดว่าเธอเป็นคู่แข่ง เพราะเอาจริงนะฉันว่าฉันเทียบโซฟีไม่ได้อยู่แล้ว ออกจะยินดีถ้าเธอได้บทนางเอกไป เพราะมันต้องดีกับทุกคนแน่

 

เราได้รับอนุญาตให้แยกย้ายกันหลังจากการออดิชันจบลง หลังจากนี้อาจารย์ทั้งสามท่านจะประชุมกันเลย และจะโพสผลการออดิชันในกรุ๊ปเฟสบุคของเราใช่ ฉันเพิ่งบอกว่ากรุ๊ปเฟสบุคจริงๆ ถึงจะเล่นละครย้อนยุค แต่ความจริงเราไฮเทคกันใช่ย่อย

 

ฉันกับเพื่อนกำลังจะกลับอยู่แล้วตอนที่ฉันเห็นร็อบบี้ลุกขึ้นพร้อมโซฟีพวกเขาคุยกันสนิทสนมจังนะ โซฟีดูเหมือนกำลังเล่าเรื่องตื่นเต้นตอนที่เธอออดิชันอยู่

 

แล้วร็อบบี้ก็ลูบแผ่นหลังเธอเบาๆ

 

มันเหมือนเขากำลังปลอบประโลมเธอยังไงอย่างนั้น ฉันเซ็งขึ้นมาอีก โซฟีบอกให้ฉันจีบร็อบบี้ได้ยังไงตอนที่เขาดูจะสนใจเธอขนาดนี้

 

ร็อบบี้ไม่ได้สนใจฉันเลย เขาก็แค่อัธยาศัยดีจริงๆ นั่นแหละ

 

 








เราสี่คนกลับมาที่หอพักของฉัน หาอะไรกินกันแล้วก็เอาแต่นั่งรีเฟรชคอมพิวเตอร์เพื่อหวังว่าอาจารย์เบาเออร์จะโพสผลการออดิชันสักที เพราะเราไม่เป็นอันทำอะไรกันแล้วตอนนี้

 

ฉันไม่ได้แน่ๆ พระเจ้า ยิ่งมาตอนนี้ฉันก็ยิ่งมั่นใจว่าฉันต้องไม่ได้

 

โอ๊ย โพสซะทีได้ไหมนะ ฉันตื่นเต้นจะตายอยู่แล้ว ทิมขยี้เรือนผมที่เขาพิถีพิถันเซ็ทอย่างดีทุกเช้า ตอนนี้มันดูไม่ได้เลย ไม่เหมือนทิมคนที่เนี้ยบทุกวันเลยสักนิด แต่ตอนนี้สภาพเราทุกคนก็เละเทะเหมือนกันหมด

 

ฉันเกือบจะทำปลายผมจุ่มในแก้วชาที่กอดอยู่ในอ้อมแขนหลายรอบแล้ว ชาร์ลอตต์นั่งกัดเล็บตัวเองด้วยความเครียดเป็นพักๆ ในขณะที่โจเอลเขย่าขาไม่ได้หยุด

 

กรี๊ด! มาแล้ว!”

 

ในที่สุดวินาทีที่เรารอคอยก็มาถึง ชาร์ลอตต์กรี๊ดลั่นก่อนใครเพื่อน ทิมรีบเปิดไฟล์เอ็กเซลดูผลโดยไม่มีรีรออ่านข้อความที่อาจารย์พิมพ์มายาวเหยียดเลยแม้แต่น้อย ฉันยกมือขึ้นปิดปาก คิดว่าตัวเองตาลายมากจนมองชื่อตัวเองไม่เห็น เราต่างคนต่างก็จ้องแต่จะเห็นชื่อตัวเอง และคนอื่นที่เห็นไปแล้วและสมหวังก็กระโดดโลดเต้นกันใหญ่

 

ฉันดูจากข้างล่างไล่ขึ้นข้างบนเพราะคิดว่าตัวเองต้องไปลงเอยที่บทกองโจรสักคน

 

แต่มันไม่มี แล้วฉันก็หาชื่อตัวเองที่ด้านบนไม่เจอ

 

ใจฉันเสียไปแล้วตอนที่ชาร์ลอตต์กรี๊ดขึ้นอีก

 

เกรท! เธอได้เป็นอามาเลีย!!”

 

อะไรนะ!” ฉันไม่เชื่อหูตัวเอง ตาฉันต้องลายจริงๆ แน่!

 

แต่ชื่อมันก็อยู่ตรงนั้นชื่อของฉันจริงๆ!

 

 

Karl Moor                                     -         Robbie Stein

Franz Moor                                -         Joel Kaiser

Maximilian Moor                       -         Philip Weis

Amalia von Edelreich              -         Greta Ziegler

Rosaline (Amalias Freundin)   -         Sofie Braun

Moritz Spiegelberg                    -         Tim Schröder

Schweizer                                     -         Charlott Weber

Grimm                                        -         Lara Hermes

Roller                                          -         Sandra Brecht

Razmann                                       -         …

Kosinsky                                      -         …

Hermann                                    -         …

Daniel                                         -         …

 

 

ฉันได้แต่อึ้งจนพูดอะไรไม่ออก นี่ฉันได้บทนางเอกโอ้พระเจ้า ฉันได้บทนางเอกจริงๆ

 

ที่นอกเหนือกว่านั้น บทพระเอกยังเป็นของร็อบบี้ และโซฟีกลายไปเป็นเพื่อน (สาวใช้คนสนิท) ของอามาเลียไปซะเฉยๆ โจเอลที่ฉันคาดว่าจะได้บทพระเอกกลับไปได้บทตัวร้ายอย่างฟรานซ์ซะอย่างนั้น ในขณะที่ชาร์ลอตต์กับทิมกลายเป็นคู่หูจอมโจรไปแล้ว

 

ตายแล้ว เรื่องจริงเหรอเนี่ย

 

เราหมดเวลาหลายสิบนาทีเลยกว่าจะเลิกตื่นเต้นกันได้ ทีนี้พอพึงพอใจกันก็ได้แต่หัวเราะไม่หยุดล่ะ แต่เอ้อก็ไม่ใช่ทุกคนจะพึงพอใจหรอกนะ ฉันสังเกตเห็นว่าโจเอลดูเซ็งหน่อยๆ

 

นี่ ผิดหวังเหรอ ฉันถามอย่างระวัง

 

ไม่เชิงหรอก แค่คิดว่ามันไม่เหมาะยังไงไม่รู้แฮะ ไม่ได้หมายความว่าฉันควรจะได้บทคาร์ลมากที่สุดหรอกนะ แต่ทำไมอาจารย์เบาเออร์ถึงให้ร็อบบี้ที่เห็นได้ชัดว่ายังต้องสอนอะไรอีกเยอะเล่นบทพระเอกนะ ฉันไม่เข้าใจเลย

 

เอ่อมันก็จริงนั่นแหละนะ

 

ไม่รู้สิ บางทีอาจารย์อาจเห็นอะไรในตัวเขาและคิดว่าพอสอนได้ล่ะมั้ง

 

ฉันหวังว่าหมอนั่นจะไม่มาลาออกกลางคันหรอกนะ โจเอลถอนหายใจ เขาดูไม่ใส่ใจเท่าที่ควรเลย

 

ไม่นะ ฉันพูดขึ้น ร็อบบี้ก็พอใช้ได้นะ ฉันคิดว่าเขาชอบเรียนรู้ดี และอันที่จริงก็ไม่ได้คิดว่าเขาไม่เอาไหนหรอก เคยได้ยินมาว่าร็อบบี้น่ะหัวดีมาก ซึ่งก็น่าเชื่ออยู่ จากที่พื้นฐานครอบครัวเขาออกจะดูดีขนาดนั้น

 

เธอนี่สนิทกับเขาจริงๆ ด้วยแฮะ…”

 

ฉันเกาแก้มตัวเอง เคยคุยด้วยไม่กี่ครั้งเอง คิดว่าเขาก็คงสนิทกับทุกคนไปทั่วแหละ

 

คิดว่าโจเอลอาจไม่ค่อยเชื่อสนิทใจนักหรอก แต่อย่างน้อยเขาก็ไม่ได้ถามอะไรต่อซึ่งถ้าเขาถาม ฉันก็คงไม่มีคำตอบให้เหมือนกัน

 

ในที่สุดเธอก็ได้บทนางเอกแล้ว ดีจังเลยนะ ชาร์ลอตต์กอดฉันตัวกลม ฮ่ะๆ ก็มีแต่เพื่อนแท้เท่านั้นแหละนะที่จะยินดีมากๆ ที่ฉันได้อะไรที่ดีกว่าเธอ ฉันรักชาร์ลอตต์เป็นบ้าเลย

 

ขอบคุณจ้ะ เธอก็ได้บทจอมโจรสมใจแล้วนะ

 

ช่าย ต่อไปนี้ถ้าเธอหือนะ จะจับขืนใจซะเลย

 

ทุเรศชะมัด ทิมด่าแทนฉันให้ก่อนแล้ว เราหัวเราะลั่น ก่อนจะเริ่มปาลูกอมใส่กัน โอ๊ยสงครามลูกอมอีกแล้ว ฉันรีบหลบ แล้วจู่ๆ มือถือก็สั่น ฉันจึงได้โอกาสรีบคว้ามันแล้ววิ่งหนีมาคุยที่ห้อง

 

แต่โอ้ร็อบบี้โทรมาทางเฟสบุคล่ะ

 

ฉันพอจะเดาได้แล้วล่ะว่าเขาจะพูดเรื่องอะไร

 

สวัสดีคาร์ล ฉันหัวเราะเบาๆ

 

[สวัสดีครับอามาเลีย]

 

นั่นไง ฮ่าๆ เราหัวเราะกันใหญ่ เขาโทรมาเรื่องนี้จริงๆ ด้วย มีอะไรเหรอ

 

[ก็เห็นผลออดิชันแล้ว เลยสงสัยนิดหน่อยน่ะว่าตอนนี้ใครต้องเลี้ยงมื้อเย็นใครกันแน่]

 

โอ๊ะ จริงด้วยสิ เขาบอกว่าถ้าฉันได้บทอามาเลียเขาจะเลี้ยง และถ้าเขาได้บทคาร์ลฉันจะต้องเลี้ยงเขา แต่เราดันได้ทั้งคู่ล่ะ ก็คงไม่ต้องเลี้ยงกันแล้วมั้ง

 

[เฮ้ จะเบี้ยวไม่มาเจอกันเลยงั้นสิ]

 

อ่าเขาอยากให้เราไปดินเนอร์กันจริงๆ น่ะเหรอ ใบหน้าฉันร้อนผ่าว จู่ๆ ก็มามีสถานการณ์อย่างนี้โดยไม่ได้ตั้งใจเลย ฉันไม่คิดจริงๆ ว่าตัวเองคู่ควรกับร็อบบี้หรือว่าเขาอยากจะเดตกับฉัน แต่ ไม่ใช่อย่างนั้น…”

 

[ถ้างั้นทำไมเธอไม่เลี้ยงมื้อสายฉัน และฉันเลี้ยงมื้อเย็นเธอล่ะ]

 

ฉันเม้มริมฝีปากแน่น พยายามที่จะกลั้นรอยยิ้ม ใบหน้าฉันมันคงแดงมากแน่ๆ ถ้าฉันไปส่องกระจกตอนนี้ ฉันต้องเจอนายทั้งวันเลยเหรอ…”

 

[พูดเหมือนเสียใจเลยแฮะ]

 

เปล่านะ ก็แค่…” ฉันรีบพูดมากไปหน่อย ตัวเองยังตกใจเลย หมายถึงว่าก็ไม่ได้เสียใจสักหน่อย

 

[สรุปว่าดีใจงั้นสิ]

 

นั่นก็ไม่ได้พูดเหมือนกัน ครั้งนี้ฉันตอบรับได้ทัน และร็อบบี้ก็ระเบิดหัวเราะ กวนจังนะเขานี่แต่เขาก็ทำให้ฉันหยุดรอยยิ้มโง่ๆ นี่ไม่ได้เลย

 

[วันเสาร์นะเกรท ฉันจะไปรับ]

 

ฉันฟุบหน้าลงกับเตียงตัวเอง ประโยคนั้นฟังดูอย่างกับเราจะไปเดตกันจริงๆ อ๊ามันไม่ใช่เดตหรอกนะ ไม่มีทาง ก็แค่การรักษาสัญญาที่ให้ไว้กับเพื่อนเท่านั้น

 

ใช่ไหมนะทำไงดี

 

นายไม่รู้สักหน่อยว่าฉันอาศัยอยู่ที่ไหน

 

ร่างสูงคงกลอกตาไปมาอยู่ปลายสายแล้วล่ะ [ก็ส่งที่อยู่มาสิ เธอนี่]

 

อ๊ะ แต่ฉันจะเป็นนางเอกละครเวทีแล้ว นายต้องระวังมากเลยนะ ถ้าที่อยู่ฉันหลุดไปล่ะแย่แน่เลย ฉันแกล้งทำเสียงจริงจัง ร็อบบี้หัวเราะอีกแล้ว

 

[เอาล่ะอามาเลีย ฉันไม่ได้คิดไว้แฮะว่าเธอจะกวนเหมือนกัน แต่สัญญาว่าจะไม่เอาไปปล่อยที่ไหนแล้วกัน]

 

ฉันหัวเราะคิกคัก ก็ได้ คาร์ล วันเสาร์นะ

 

[ฮ่ะๆ โอเค ถ้าอย่างนั้นฝันดีนะ ฉันจะเจอเธอวันเสาร์]

 

ฉันเป็นบ้าไปแล้วจริงๆ ตอนนี้ฉันเขินมากจนแทบจะดิ้นอยู่บนเตียง ฉันไม่อยากตกหลุมรักร็อบบี้นะ แต่แต่นี่มันอะไรกัน อื้ม ฝันดีค่ะ

 

ฉันฝังใบหน้าตัวเองกับหมอนหลังจากวางสาย อยากจะกรี๊ดยิ่งกว่าตอนที่รู้ว่าตัวเองได้รับบทอามาเลียซะอีก ร็อบบี้กำลังทำอะไรอยู่ เขามาอยากใช้เวลากับฉันทำไมทั้งวันนะ พระเจ้าฉันหัวปั่นไปหมดแล้ว หัวใจก็เต้นแรงจนแทบจะหลุดออกมาข้างนอก

 

ไม่ไหวเลย เกรท ไม่ไหวจริงๆ

 

ฉันปรับอารมณ์และสีหน้าของตัวเองให้กลับเป็นปกติ พยายามไม่ดีใจจนออกนอกหน้ามากเกินไปตอนที่กลับออกมาข้างนอก เสียงยังคงเจี๊ยวจ๊าวอยู่เลย

 

นี่ฉันควรบอกเพื่อนไหมนะ ทำไงดี

 

ฉลอง! อย่างนี้มันต้องฉลอง! วันเสาร์ไปโยนโบว์ลิงกันเถอะ!” ทิมเสนอขึ้นอย่างดีใจสุดขีด

 

เอาสิๆๆ แล้วตอนเย็นก็ไปดื่มต่อ

 

อูย แย่ล่ะสิ

 

อ่าไปวันศุกร์เลยไม่ได้เหรอ ฉันยกมือขึ้นเกาแก้ม ก็อยากจะไปกับพวกเขาด้วย และไม่อยากพลาดนัดกับร็อบบี้นี่นาหมายถึงว่า มันอาจจะเกิดขึ้นแค่ครั้งเดียวก็ได้ คือวันเสาร์ฉันมีนัดแล้ว

 

ที่ไหนกับใคร มันไม่แปลกเลยที่ชาร์ลอตต์จะขมวดคิ้วถามอย่างนั้น ฉันมีเพื่อนสนิทในคณะบ้างก็จริงแต่ส่วนใหญ่เพื่อนที่ฉันไปไหนมาไหนด้วยก็มีแต่พวกเธอทั้งนั้น

 

ฉันส่ายหัว พยายามจะไม่ยิ้ม กับเพื่อน

 

เดี๋ยวนี้นอกใจฉันไปหาคนอื่นเหรอฮะ ชาร์ลอตต์กอดแน่น ทำเป็นงอนใหญ่

 

โธ่มันไม่ใช่ว่าฉันไม่อยากไปกับพวกเธอนะ แต่อันนั้นเป็นนัดที่ตกลงกันเอาไว้ก่อนนี่ น่านะ ไปพรุ่งนี้กันเลยเถอะ

 

ชิ ก็ได้ พวกนายว่างกันหมดรึเปล่าล่ะ ชาร์ลอตต์ถามทั้งสองหนุ่ม พวกเขายักไหล่ โอเค วันศุกร์ก็วันศุกร์

 

เย้ ฉันปรบมือ แต่ทีนี้ก็ต้องมาหวังกันล่ะว่าพวกเขาจะไม่พาไปฉลองดึกดื่นหรือฉันจะไม่เมาและตื่นสายในเช้าวันที่นัดกับร็อบบี้น่ะ

 

ให้ตายเถอะ ฉันตื่นเต้นชะมัดเลย

 

ทั้งกับละคร และก็กับหนึ่งวันเต็มๆ ที่จะได้ใช้กับเขา

 

เธอไม่ได้บอกฉันนะว่าจะไปไหน กับใครในวันเสาร์นี้ ชาร์ลอตต์พูดขึ้นลอยๆ ขณะเก็บโต๊ะที่เราทำรกกันหลังสองหนุ่มกลับไป ฉันนึกว่าเธอจะไม่สงสัยแล้วซะอีกแต่บางทีชาร์ลอตต์ก็แค่รู้จักฉันดีเกินไป เธอไม่เค้นตอนที่พวกผู้ชายอยู่เป็นเพราะเธอต้องดูอะไรออก

 

ก็ได้ฉันนั่งลงบนโต๊ะ หยิบอมยิ้มมากิน

 

โอเค เธอได้ยินร็อบบี้แล้ววันนี้ว่าฉันมีเรื่องที่ตกลงกับเขาไว้อยู่ ฉันยอมสารภาพ เลียอมยิ้มด้วยท่าทางใสซื่อ ในขณะที่ชาร์ลอตต์วางทุกอย่าง เธออ้าปากค้าง “…อันที่จริงคราวก่อนเขามาขอให้ฉันเล่าเรื่องย่อละครแบบละเอียดให้

 

“…”

 

เขาเดินไปส่งในเมือง ฉันกัดอมยิ้ม แต่ชาร์ลอตต์ก็ยังมองตาค้างอยู่ เลี้ยงไอติมและสัญญาว่าจะพาไปกินมื้อเย็นถ้าฉันได้บทอามาเลีย และถ้าเขาได้บทคาร์ล ฉันจะต้องเป็นคนเลี้ยง

 

โอ้พระเจ้า เกรทา ซิกเลอร์!!”

 

ฉันยิ้มแหยๆ รู้อยู่แล้วว่าชาร์ลอตต์จะต้องโวยวายแบบนั้น เธอถามฉันเองนะ…”

 

ทีนี้ชาร์ลอตต์ก็ไม่หยุดกรี๊ดไปอีกห้านาที เธอบังคับให้ฉันเล่าทุกดีเทลตอนที่ร็อบบี้เดินไปส่งในเมืองทั้งๆ ที่มันก็ไม่ได้มีอะไรเลย และยังถามซ้ำๆ ว่าเราคุยอะไรกันบ้าง ชาร์ลอตต์ตื่นเต้นยิ่งกว่าฉันซะอีกโจเอลที่อยู่ชั้นบนคงจะรู้เรื่องหมดแล้วเพราะเธอแผดเสียงอย่างนี้

 

ฉันบอกแล้วว่าเขาจีบเธอ!”

 

พระเจ้า มันไม่ใช่อย่างนั้น ผู้หญิงกับผู้ชายจะเป็นเพื่อนกันไม่ได้หรือไง ฉันไม่อยากคิดไปอย่างนั้นหรอก แล้วอีกอย่างเขาก็ออกจะสนิทสนมกับโซฟี เธอไม่เห็นที่พวกเขาเข้ามาด้วยกันวันนี้เหรอ

 

แต่คนที่เขาจะไปกินมื้อสายและอยู่ด้วยไปจนมื้อเย็นไม่ใช่โซฟีนี่!”

 

นี่ฉันไม่อยากคิดเข้าข้างตัวเอง อย่าพูดอย่างนั้นสิ ฉันถอนหายใจ แล้วเธอก็รู้ นั่นร็อบบี้ ชไตน์นะ ไม่มีเหตุผลให้เขามาสนใจผู้หญิงอย่างฉันเลย

 

และเธอก็ประเมินค่าตัวเองต่ำอีกแล้วไง

 

“…”

 

โอเค ร็อบบี้อาจจะไม่ได้พูดตรงๆ แต่ผู้ชายที่ไหนกันจะชวนผู้หญิงไปใช้เวลาด้วยกันทั้งวันถ้าเขาไม่ได้คิดอะไรเลยน่ะ ต่อให้เขาเป็นร็อบบี้ ชไตน์แล้วไง เกรทาของฉันออกจะนิสัยดี น่ารักขนาดนี้ ใครก็อดใจไม่ไหวหรอก

 

ไม่จริงหรอก ฉันทำแก้มป่อง

 

น่ะ บอกว่าอย่าคิดอย่างนั้นไง

 

“…”

 

เอาล่ะ ฉันคิดว่าโจเอลก็เหมาะสมกับเธอนะ แต่บอกตามตรงว่าถ้าร็อบบี้ก็น่ารักใช่ย่อยเหมือนกัน เพื่อนรักมีรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ เปิดโอกาสให้ทั้งสองคนแล้วกัน แล้วมาดูกันว่าเธอจะไปกับใครได้ไกลแค่ไหน

 

ก็บอกว่ามันไม่ใช่เดตไงเล่า…”

 

ยังไม่ใช่เฉยๆ หรอกจ้ะ ฮิๆ เธอหยิกแก้มฉันไปมา ทำไมเธอถึงดูปลื้มอกปลื้มใจนักนะ เพื่อนฉันเสน่ห์แรงจัง!”

 

โอ๊ย ฉันจะคิดเข้าข้างตัวเองกว่าเดิมก็เพราะยัยนี่แหละ ฮือ

 

 

Next :

เธอติดแหง็กอยู่กับฉันทั้งวันแล้วล่ะ เสียใจด้วย

ถ้านายแกล้งฉัน วันนี้จะสั่งมื้อเย็นแพงๆ เลยนะ

ร็อบบี้หลุดหัวเราะอีก เธอบอกว่าตัวเองไม่น่าสนใจได้ยังไงนะ เหลือเชื่อจริงๆ

“…”

ขึ้นรถได้แล้วครับเกรท เขายิ้ม

ก็ถ้าจะพูดจาไพเราะขนาดนั้นละก็นะ ฉันจะปฏิเสธยังไงไหว

 

  

Gabrielle Alpin – Start of time

 

 

FernniZ’s 2nd Talk : 18.11.17

          รีดเดอร์ยังไม่ค่อยมาอ่านเรื่องนี้กันเหรออออ คอมเมนท์น้อยจุงแต่รอตอนหน้าก่อน จะมีแต่เกรทากับร็อบบี้ทั้งตอนให้ฟินสุดๆ จนถอนตัวไม่ขึ้นกันเลยยยยยย ดูจาก Next ซะก่อนนนน หุหุ :) เฟิร์นเริ่มงานไปได้สามวัน ชอบงานมากนะ แต่เหนื่อยสุดสุดดดด เหนื่อยเดินทางเพราะบ้านเฟิร์นอยู่ค่อนข้างไกลจากตัวเมืองมาก กำลังหาทางออกมาอยู่แนวรถไฟฟ้าอยู่ เพราะกลับบ้านที่อาบน้ำอาบท่าอะไรก็สลบแล้ว ช่วงนี้อาจอัพนิยายดึกบ้างอะไรบ้างเนอะ

            อย่าลืมคอมเมนท์กันน้า



 

FernniZ’s 1st Talk : 15.11.17

          วันนี้เฟิร์นไปทำงานวันแรกมาค่ะ แล้วก็ชอบมากกกก (ตอนนี้ทำงานเป็น Life Style Writer ให้นิตยสารภาษาอังกฤษชื่อ Prestige นะ) ไปวันแรกก็โดนส่งตัวไปงานเปิดตัวคอลเลกชั่นใหม่ของ Tod’s ที่พารากอนแล้ว ตารางงานเข้ามาเพียบ พรุ่งนี้ต้องไปงานฉลองครบรอบ 70 ปีเซ็นทัรลที่เอ็มบาสซี อาทิตย์หน้าไปเวิร์คชอปสปา + สเปเชียลทรีทเมนต์ + เฮลตี้มีลที่โรงแรมเพนินซูลา อีกสองวันถัดมามีร่วมงานกับแบรนด์เครื่องสำอางอีก เฮ้ยยยย อยู่ดีๆ ชีวิตก็เปลี่ยนอ่ะงงมาก ฮ่าๆ ชอบมากเลยค่ะ เฟิร์นชอบงานแบบนี้ ที่ไม่เหมือนกันเลยสักวัน ไม่เบื่อดี ได้รู้อะไรใหม่ๆ ได้คอนเนกชั่นเยอะมาก แล้วงานหลักๆ ของเฟิร์นก็คือไปเก็บข้อมูล ภาพมาลงอินสตาแกรม หรือเขียนคอลัมน์ในหนังสือนั่นเอง ประทับใจมากเลยตอนนี้เลยมาเล่าสู่กันฟังค่ะ ฮี่ๆ

            แต่เฟิร์นก็ยังไม่ทิ้งงานเขียนทางนี้แน่นอนเนอะ ล่าสุดเรื่องใหม่เริ่มมาได้สามวันแต่งไปเกือบ ¼ ของเรื่องแล้วจะบ้าไปแล้ว แต่หยุดไม่ได้จริงๆ แงๆเอาเป็นว่ายังไงก็อย่าลืมคอมเมนท์กันเนอะ!

          

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 20 ครั้ง

559 ความคิดเห็น

  1. #509 TripleNLN (@TripleNLN) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 มีนาคม 2561 / 09:55
    เฮนโหลลล นี่มันอะไรกันน ความรู้สึกที่คิดว่ามันจะวุ่นวายยยย 5555555
    #509
    0
  2. #404 bsunn (@bsunn) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2561 / 15:03
    แต่คาใจร็อบบี้กับโซฟีมากกก
    #404
    0
  3. #403 bsunn (@bsunn) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2561 / 15:02
    เขินนนนนร็อบบี้อ่ะะะ ดีมากกกก
    บรรยายดีมากเลยย จากที่อ่านพล็อตละคร
    ตัวละครดูเหมาะกับบทที่ได้รับเลยย ลุ้นๆ
    #403
    0
  4. #99 namfonnnz (@namfonnnz) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2560 / 19:40
    -2- เขินอ่ะ เขินร็อบบี้ ตอนหน้าต้องเขินกว่าแน่ๆ 5555555555555
    #99
    0
  5. #98 namfonnnz (@namfonnnz) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2560 / 19:31
    -1- talk ไม่มีง่ะเจ้(ในแอป นี้ไปอ่านในซาฟารีมา ลงทุนมะ 555555)
    อหหกห โซฟียังมาบอกขนาดนี้ จีบร้อบบี้เลยเถอะเกรท 55555555555555555 อิจฉาเจ้จังงง แง ได้ทำงานที่ชอบ หนูยังไม่รู้อนาคตของตัวเองเลย เศร้าา
    #98
    0
  6. #93 neung111 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2560 / 08:19
    เขินแทน ชอบบบบบ รีบๆจีบเข้าเร้ววว เดี๋ยวเป็นนางเอกแล้วคู่แข่งจะเยอะนะ
    #93
    0
  7. #92 Baiteay Taiyaithiang (@baiteaynaka) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2560 / 06:12
    น่ารักไปแล้ว ชอบกลุ่มเพื่อนนางเอกจัง
    #92
    0
  8. #91 SkYPeLoVeR (@skype-lover) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2560 / 19:43
    โอ๊ยยยยๆๆๆๆๆ น่ารักมากกกกกกกก ร็อบบี้น่ารักมากกกกก ไม่ไหวแล้ววว เรื่องนี้ทั้งทะเล้น ละมุน น่ารักซนๆไปหมด ฮือออ รีบอัพนะคะะะ
    #91
    0
  9. #90 pimmy (@pimmypoko) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2560 / 19:29
    ตายๆ น่ารักไปอีก
    #90
    0
  10. #89 honey2207 (@honey2207) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2560 / 13:42
    เดตกับหนุ่มฮอต กี๊ดดดดด เกรทาถ้าเธอไม่เอาชั้นเอา!!!!
    #89
    0
  11. #88 mrnamphon (@mrnamphon) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2560 / 12:03
    อยากให้ถึงวันเสาร์เร็วๆๆ อิๆๆๆ
    #88
    0
  12. #87 Papenny (@penni) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2560 / 00:20
    มันจะไม่มีอะไรจริงๆใช่มั้ยกับโซฟี อยากรู้แล้วว่าร็อบบี้มึอะไรที่เรายังไม่รู้มั้ยย
    #87
    0
  13. #86 Papenny (@penni) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2560 / 00:16
    งั้นจะคิดว่าเป็นเดตรอเลยละกันนะ กรี๊ดมากกกกกกก
    #86
    0
  14. #85 pyperaqua (@nptwater) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2560 / 00:01
    โอ้ยชาร์ลอตต์น่ารักมาก เป็นเพื่อนที่ดีมากก เห็นสปอยตอนต่อไปแล้วอยากอ่าน ชอบที่ร็อบบี้พูดว่าเธอบอกว่าตัวเองไม่น่าสนใจได้ไงนะ แบบอื้อหือ แอคแทครุนแรงสุดๆ
    #85
    0
  15. #84 ABITOFSOM (@JS_jslove) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2560 / 22:51
    สปอยตอนหน้านี่แทบกรี๊ดดดด
    #84
    0
  16. #83 pakjeejan (@janfan) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2560 / 22:10
    เอาละตอนต่อไปเตรียมตัวตายจร้า ตอนนี้อ่านไปยิ้มไปตอนที่โทรคุยกันอะเขินนน อยากได้ร็อบบี้เป็นของตัวเอง!
    #83
    0
  17. #82 daydreamdrayyyy (@nongnunummun) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2560 / 21:37
    ชอบอิมเมจพระนางและตัวละครมากเว่อร์ คือน่ารักมากก ฮือออออออออ
    #82
    0
  18. #81 Petite pyper (@ma-po-rang) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2560 / 20:50
    หาซื้อร็อบบี้ได้ที่ไหนบ้างค่ะไรท์ รีดอยากได้คนเลี้ยงมื้อเย็นบ้าง 55555
    #81
    0
  19. #80 jip-ppy (@jip-p) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2560 / 20:05
    ก็แค่บทพระนางเองอะ โซฟีอะๆๆๆ มาเยอะๆเลยยย อยากรู้มากว่ายังไง ร้อนใจอะ ละร็อบบี้ซุกใครไว้อีกมั้ยยย กลับไปอ่านอินโทรละคิดมากสุดๆ555555 ระแวงงง แงงง แต่น่าร้ากกกก สู้ๆค่สาาา
    #80
    0
  20. #79 jip-ppy (@jip-p) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2560 / 09:55
    ยังไงกันเนี่ยยยย แต่ที่อ่านตรงอินโทรนี่โซฟีก็น่าจะร้ายมากเลยนะ ยังไงกันร็อบบี้ นายจะเป็นคนแบบนี้ไม่ได้นะะะะ รอค่าาาา ๆ
    #79
    0
  21. #77 pakjeejan (@janfan) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2560 / 22:47
    ฟามเป็นคนสดใสเข้ากับคนง่ายของร็อบบี้มันเหมือนเป็นการหว่านเสน่ห์แบบไม่รู้ตัวอะ แบบนี้แหละทำคนเจ็บมาเยอะเลย555555 แต่ตอนนี้ทั้งสองคนอาจจะยังไม่ได้รู้สึกกับอีกคนมาก? ก็พึ่งจะเริ่มเรื่องหนิเนอะ เพราะงั้นเราจะยังไม่โกรธร็อบบี้ แต่ถ้าในอนาคตที่รักกันแล้วยังทำแบบนี้อีก เรารับๆม่ได้แน่ๆเลยเด้อ //โซฟีต้องการอัลไล เธอเป็นคนดีรึเปล่า!!
    #77
    0
  22. #76 pyperaqua (@nptwater) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2560 / 22:28
    ชอบจังง ขอให้เกรทาได้น้า เหมือนดูหนังที่มีฉากเป็นโรงละครใหญ่ๆเลย ร็อบบี้ต้องป็อปสุดๆแน่ๆเยย
    #76
    0
  23. #75 __tytotai (@thorthai) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2560 / 21:29
    ร็อบบี้นี้ยังไงนะ เกรทาเค้าผิดหวังรู้ไหมมห่ะ!!
    #75
    0
  24. #74 pimmy (@pimmypoko) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2560 / 21:02
    โธ่ เกรทกำลังเข้าใจผิดซะละ
    #74
    0
  25. #73 Koimanat (@manatsawan88) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2560 / 17:47
    ชอบร็อบบี้ แต่ก็ชอบมาร์คัสเหมือนกัน 555 ข้ามเรื่องๆ ไรท์แต่งดีมากกกก ชอบนิยายรักของฝรั่ง เหมือนได้ดูซีรีย์ที่มีพระหล่อมโนเองได้ 555
    #73
    0