ตอนที่ 2 : CH.1 - We all start as strangers

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2301
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    7 พ.ย. 60





1

We all start as strangers

เราต่างก็เริ่มจากการเป็นคนแปลกหน้ากันทั้งนั้น

 

 

เขาจงใจจีบเธอ มันเห็นชัดๆ!”

 

ฉันยกสองมือขึ้นปิดหู รีบเดินหนีทั้งๆ ที่ก็รู้ว่ามันไม่ความจำเป็น เราเป็นรูมเมตกัน แล้วตอนนี้ก็กำลังเดินไปเอาจักรยานของเราพร้อมกับโจเอลและทิมเพื่อกลับหอพักอันแสนสุขที่ดูแล้วไม่น่าจะเป็นสุขอีกตั้งแต่ที่ชาร์ลอตต์สาบานว่าร็อบบี้ ชไตน์อยากจะจีบฉัน

 

ร็อบบี้ ชไตน์เนี่ยนะ ขอร้อง คนที่กำลังโดนรุมจากคนทั้งชมรมตอนที่เราออกมาน่ะเหรอ ไม่มีทาง เขาอาจจะแค่เฟรนด์ลีและอยากผูกมิตรกับคนในชมรมเท่านั้น เขาไม่ได้สนใจฉันสักหน่อยตอนที่เราออกมา

 

นั่นก็เพราะคนอื่นต่างก็วิ่งเข้าใส่เขายังไงล่ะ!”

 

พระเจ้า เธอดูฉันให้ดีๆ สิ คนอย่างร็อบบี้จะมาสนใจผู้หญิงบ้านๆ อย่างฉันทำไม

 

นั่นเธอก็ประเมินค่าตัวเองต่ำไปหน่อยนะ โจเอลกระแอมไอ เขาเดินล้วงกระเป๋าตามหลังเราอยู่ ฉันทำหน้างอ หมายถึงว่าเธอไม่ใช่ผู้หญิงบ้านๆ สักหน่อย

 

แต่ฉันไม่ได้วิเศษขนาดที่หนุ่มฮอตอย่างนั้นจะวิ่งเข้าหาแน่ๆ ข้อนั้นฉันมั่นใจ อีกอย่าง ต่อให้เขาอยากจีบจริง ซึ่งก็คงไม่มีทาง ฉันเว้น “…ฉันก็ไม่เอาด้วยหรอก เดตกับคนดังที่มีแต่ผู้หญิงเข้าหาฉันคงรับมือไม่ไหว

 

แล้วนั่นก็เป็นความจริงอีกเช่นกัน

 

ชาร์ลอตต์ทำท่าคิดตาม แต่คงเจ๋งไปเลยนะถ้าได้เดตกันจริง ฉันคงนั่งเขินทุกครั้งที่เขาอ้าปากพูดอะไร คนอะไรหล่ออย่างนี้

 

อู้ว ฉันเห็นด้วยนะ ทิมออกตัว

 

เดี๋ยวเหอะ พอแล้วน่า เขาก็แค่ถามชื่อฉันเท่านั้น…”

 

ฉันก็เห็นด้วยว่าเกรทาไม่เหมาะกับผู้ชายคนนั้นหรอก โจเอลว่า อ้าวมันฟังแล้วเหมือนถูกด่าชอบกลนะเนี่ย อย่าเข้าใจผิดนะ แค่หมายถึงว่าคนที่เสน่ห์แรงมากๆ มักเจ้าชู้น่ะ แค่ไม่อยากให้เธอต้องเหนื่อยใจเท่านั้น

 

เหอะ จะบอกว่าเกรทาเหมาะกับใครแถวนี้ก็พูดมาเลยดีกว่า ทิมเหล่ตามามองโจเอล

 

เอ่อได้โปรด อย่ายัดเยียดผู้ชายที่ดูสูงเกินเอื้อมสองคนให้ฉันในวันเดียวเลยนะ

 

ฉันไม่ได้หมายความอย่างนั้นสักหน่อย โจเอลยกมือขึ้นเกาหัวตัวเอง เดินห่างออกไปนิดหน่อย ตายล่ะเขาต้องอึดอัดใจแน่ๆ ฉันมองค้อนทิม เล่นบ้าอะไรเนี่ย

 

แล้วดูยัยชาร์ลอตต์ยิ้มเข้าเถอะ เธอต้องเสียสติไปแล้วแน่

 

ฉันทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ จ้ำอ้าวไปที่ลานจอดจักรยาน ให้ฉันอยู่อย่างสงบสุขในโลกใบเล็กๆ ของฉันเถอะ ฉันไม่ต้องการอะไรมาทำให้มันวุ่นวายทั้งนั้น

 

เรากลับมาที่หอพักของเรา หมายถึงฉัน ชาร์ลอตต์และโจเอลที่อยู่ชั้นบน แต่ก็ไม่ได้แยกย้ายไปทำอะไรนอกจากเปลี่ยนไปใส่ชุดที่สบายกว่านี้และเตรียมน้ำอัดลมกับขนมเพื่อทำงานต่อ อาจารย์เบาเออร์ให้งานที่เราควรจะทำให้เสร็จเพื่อมานำเสนอร่วมกันในชมรมวันพฤหัสนี้ นั่นก็คือการวิเคราะห์ตัวละคร รวมไปถึงการย่อบทละคร

 

วิเคราะห์ตัวละครน่ะเราควรทำกันทุกคน เพื่อมาเบรนสตรอมกันว่าตัวละครนี้ควรมีคาแร็กเตอร์ยังไงบ้าง ส่วนการย่อบทละครนั่นทุกคนโยนมันมาให้ฉันทำ

 

ทำไมเธอต้องไปรับหน้าที่นั่นด้วยนะ ไม่เข้าใจเลย ชาร์ลอตต์มองหนังสือ Die Räuber ที่มีสภาพเหมือนผ่านสมรภูมิรบเล่มที่อาจารย์เบาเออร์ให้ยืมมา งานหนักขนาดนี้ ทุกคนกลับโยนมาให้เธอคนเดียว

 

ก็สนุกดีออก ฉันว่าพลางหาสมุดฉีกมาจด ชาร์ลอตต์มีสีหน้าเหมือนอยากจะเป็นลม อีกอย่าง มันก็ไม่ใช่ว่าฉันต้องย่ออะไรละเอียดก่อนวันพฤหัสสักหน่อย แค่ต้องดูภาพรวมและเลือกว่าเราควรจะตัดทอนส่วนไหนมาแสดงบ้างเท่านั้น

 

แต่นี่มันงานช้าง ทุกคนแกล้งเธอเห็นๆ

 

ฉันไม่ได้ขอให้เธอช่วยนะ ฉันยิ้ม แต่ชาร์ลอตต์ก็ยังคงยืนอยู่ตรงนี้

 

ก็ใช่ แต่จะให้ฉันนั่งมองเธอทำคนเดียวได้ยังไง เธอถอนหายใจฟึดฟัด โจเอลเองก็ยังทนไม่ได้เลยเห็นไหม

 

อืม เพราะเดี๋ยวเขาเก็บของแล้วก็จะลงมาเหมือนกัน เขาก็เป็นคนดีอย่างนี้แหละ

 

เขาชอบเธอ ดูไม่ออกหรือไง

 

เขาก็แค่หวังดีเท่านั้น ฉันกลอกตาไปมา เธอจะหาว่าผู้ชายทุกคนที่คุยกับฉันต้องการจีบฉันไม่ได้นะ เพราะถ้ามันเป็นอย่างงั้นจริงก็ดีหรอก ฉันคงไม่โสดมาจนป่านนี้

 

ไม่ ไม่ใช่ผู้ชายทุกคน แต่ฉันคิดว่าโจเอลคิดอะไรกับเธอจริงๆ

 

อะไรก็ช่าง

 

ไม่เชื่อก็ตามใจ แต่ถ้าเขาขอเธอเดตขึ้นมา เธอต้องล้างห้องน้ำคนเดียวไปเดือนนึง จำไว้

 

ฉันไม่พนันกับเธอหรอกนะ ฉันร้อง

 

กลัวจะแพ้ล่ะสิ

 

ฉันจิ๊ปาก ผลักเพื่อนที่ยิ้มมีเลศนัยเบาๆ เธอมันเจ้าเล่ห์นักนะ ก็ได้ คอยดูเลย โจเอลไม่มาสนใจฉันหรอก

 

เธอก็เป็นซะอย่างนี้แหละนะ เอาแต่คิดว่าตัวเองเป็นสาวบ้านๆ ไม่มีความมั่นใจ ไม่คิดว่าตัวเองดีพอสำหรับใครสักคน เพื่อนรักกอดอก เฮ้อ นี่เธอจะไม่ให้ฉันได้ทำงานสินะ ถามจริง ชาตินี้เธอจะมีสามีกับเขาไหม

 

บางทีฉันอาจจะจับทิมมาทำเป็นสามีก็ได้ ใครจะรู้

 

อี๋ หมอนั่นไม่มีวันเอาเธอหรอก เกย์ที่เคยมีอะไรกับผู้ชายรับไม่ได้ที่จะมามีอะไรกับผู้หญิงหรอกรู้ไหม

 

เอ่อก็อาจใช่ แต่ฉันก็แค่พูดเล่นเท่านั้น

 

อ่า ทำไมเรามาเรื่องนี้กันได้นะ

 

ก็ตอนนี้มันยังไม่เจอใครนี่ เดี๋ยวสักวันฉันก็มีเองแหละน่า

 

ไม่ใช่ว่าไม่เจอใคร แต่เธอไม่เปิดโอกาสให้ใครต่างหากล่ะ

 

พระเจ้า ตั้งแต่เมื่อไหร่กันนะที่เธอเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านความรัก พอฉันบอกแบบนั้นชาร์ลอตต์ก็โกรธใหญ่

 

ชิ ใช่สิ เรามันโสดกันทั้งคู่ ไม่สิ ทั้งกลุ่มเลย เอางี้ไหม ฉันจะหาแฟนภายในปีนี้ แล้วเธอก็ต้องหาด้วยเหมือนกัน

 

อีกทีนะ ฉันไม่พนันอะไรกับเธอหรอก

 

แต่…” ชาร์ลอตต์กำลังจะอ้าปากเถียงต่อ แต่ทันใดนั้นก็มีคนเคาะประตูห้อง เธอพ่นลมหายใจยาวแล้วลุกออกไปโจเอลนั่นเอง ฉันหวังว่าเราจะไม่ได้เถียงอะไรกันดังเกินไปจนเขาได้ยินหรอกนะ

 

ไง ทำอะไรกันอยู่

 

พยายามจะทำงานน่ะ แต่ก็ทำไม่ได้สักที ฉันฟ้องตอนที่โจเอลนั่งลงข้างฉัน เขาขมวดคิ้ว ชาร์ลอตต์นั่นแหละ มาชวนคุยอะไรก็ไม่รู้อยู่ได้

 

เรื่องจริงจังมากต่างหากล่ะ โจเอลบอกเกรทไปสิว่ามันสำคัญแค่ไหน

 

เอ่อ อะไรสำคัญเหรอ เขามีหน้าตาเหลอหลา

 

การมีแฟนสักคนในชีวิตมหาวิทยาลัยไง นี่เราเกือบจะผ่านครึ่งทางอยู่แล้ว แต่ยังไม่มีวี่แววเลยว่าใครสักคนในกลุ่มเราจะสละโสด

 

ฉันคำรามในลำคอ ชาร์ลอตต์นี่บ้าจริงๆ มันไม่ใช่เรื่องคอขาดบาดตายสักหน่อย อีกอย่าง โจเอลก็เคยมีแฟนแล้ว แค่เลิกไปสักพักแล้วเท่านั้น

 

ก็ใช่…” เขาเกาหัวอีกแล้ว แต่อันที่จริงชาร์ลอตต์ก็พูดดีนะ ถ้าไม่มีแฟนสักคนตอนเรียนมหาลัยคงเหมือนใช้ชีวิตไม่คุ้ม

 

นั่นไง!”

 

เยี่ยม ฉันแพ้จนได้เฮ้อ ฉันถอนหายใจ นั่งเท้าคางมองทั้งสองคน โอเค ก็อาจจะจริง แต่จะให้ทำยังไงล่ะ ฉันเข้าหาใครไม่เป็น แล้วก็ไม่มีใครเข้าหานี่

 

ฉันบอกซื่อๆ ทั้งๆ ที่คิดว่าเราไม่ควรมาคุยเรื่องนี้กันอยู่เลย แต่พวกเขาก็อาจจะพูดถูกแฟนคนเดียวที่ฉันเคยมีคือตอนเรียนมัธยมปลาย แล้วเขาก็ออกจะเนิร์ดกว่าฉัน มันไม่ได้เหมือนว่าเรากำลังเดตกันอยู่ด้วยซ้ำ เขาจูบฉันนับครั้งได้ตลอดเวลาที่คบกันสิบเดือน แล้วก็ไม่มีวี่แววว่าจะทำอะไรมากกว่านั้น

 

แถมจูบพวกนั้นก็ไม่ได้วิเศษวิโสอะไรเลย

 

ชีวิตของฉันมันช่างน่าเบื่อ ทำไมฉันไม่มีความรักอย่างในนิยายนะ

 

แต่แน่ล่ะ ก็นั่นมันนิยาย

 

ก็เริ่มจากเป็นเพื่อนก่อนสิ โจเอลเสนอ ฉันเงยหน้ามองเขาแล้วจู่ๆ ก็รู้สึกเขินมันเป็นเพราะเขาดูไม่กล้าสบตากับฉัน และที่ชาร์ลอตต์ฟันธงก่อนหน้านี้ว่าเขาชอบฉันด้วยหรือไงเนี่ย

 

โอ้ตาย ไม่จริงน่ะ

 

ไม่รู้สิ…” ฉันหลบตา รีบพลิกหน้ากระดาษไปมา ทำงานกันดีกว่า

 

อื้ม เอาสิ

 

ชาร์ลอตต์นั่งลงอีกข้างของฉัน ไม่ต้องหันไปฉันก็รู้ว่าเธอต้องทำตาวิ้งๆ เป็นประกายเพื่อบอกฉันทางสายตาว่า ฉันบอกเธอแล้วใช่ไหม อยู่แน่ๆ

 

ไม่รู้ไม่ชี้ ฉันไม่รู้ไม่เห็นอะไรทั้งนั้น

 

 

 

 

 

 

 

เราทำงานกันไปประมาณสองชั่วโมงก็ตัดสินใจได้ว่าจะพักและหาอะไรกิน อย่างที่เขาบอกกันว่ากองทัพต้องเดินด้วยท้อง และมันก็ไม่มีอะไรดีไปกว่าการสั่งพิซซ่ามานั่งกินด้วยกันหลังจากวันอันแสนยาวนานและดูเดอะวอยซ์เยอรมนีไปด้วย

 

ฉันอยากให้เขาชนะจัง!” ชาร์ลอตต์พึมพำอย่างเคลิ้มๆ เพราะคนที่เธอเชียร์น่ะค่อนข้างหน้าตาดี

 

เธอน่าจะไปประกวดบ้างนะ

 

อ๊ะ เธอว่าฉันจะเข้ารอบแรกไหม

 

ฟังจากที่เธอชอบร้องเพลงตอนอาบน้ำ ก็มีสิทธิ์

 

เงียบเลย!” ชาร์ลอตต์ผลักไหล่ฉัน โจเอลระเบิดหัวเราะ ฮ่ะๆ บางทีมันก็ให้ความรู้สึกเหมือนเราทั้งสามคนเป็นรูมเมตกัน คือโจเอลก็มีรูมเมตแหละ แต่เพราะเราเรียนคณะเดียวกันและอยู่ชมรมเดียวกัน ก็เลยมาใช้เวลาด้วยกันค่อนข้างเยอะ ชิ โฆษณาซะและ เดี๋ยวมานะ ไปเข้าห้องน้ำก่อน

 

บาย ฉันโบกมือลา เธอก็เลยแลบลิ้นใส่ แกล้งชาร์ลอตต์นี่สนุกจริงๆ นะ

 

ฉันยกแก้วโค้กขึ้นดื่ม แล้วก็บังเอิญหันไปสบตากับโจเอลพอดีอ้า จู่ๆ หัวใจฉันก็เต้นแรงอีกแล้ว ชาร์ลอตต์ไม่ควรพูดแบบนั้นเลย เพราะตอนนี้ฉันไม่รู้จะสลัดความคิดนั้นออกจากหัวยังไงตอนที่ต้องอยู่กับโจเอลสองคนคือเขาก็ไม่ได้ถึงกับหล่อมาก แต่ก็หน้าตาไม่แย่ ออกจะเป็นที่ต้องการของคนในชมรม

 

โจเอลจะออดิชันบทไหนเหรอ ฉันคิดอะไรไม่ออกก็เลยวกเข้าเรื่องชมรม หลังจากนี้เราจะต้องมีการคัดเลือกบทกันอีก

 

ไม่รู้สิ ฉันยังไม่ได้คิดเรื่องนั้นเลย เกรทาล่ะ

 

อืมฉันก็ยังไม่แน่ใจเหมือนกัน ฉันใช้ความคิด บทผู้หญิงก็มีอยู่ไม่กี่บทด้วยสิ และถ้าต้องเล่นเป็นผู้ชาย ฉันควรจะเล่นเป็นสมาชิกกองโจรคนไหนดีนะ

 

ทำไมไม่ลองออดิชันบทนางเอกดูล่ะ

 

อามาเลียนะเหรอ ฉันทำตาโต โห ไม่เหมาะกับฉันแน่ๆ อ่ะ อีกอย่าง ฉันก็ขี้อาย ไม่สามารถรับบทนางเอกที่ต้องแสดงอารมณ์เยอะและเป็นจุดสนใจขนาดนั้นได้หรอก

 

แต่ฉันว่ามันออกจะเหมาะกับเธอดีนะ คาแร็กเตอร์ตัวละครน่ะ

 

ฉันบู้ปาก นั่นเขาพูดจริงเหรอ

 

ไม่รู้สิ คนที่สวยแล้วก็แสดงดีอย่างโซฟีน่าจะได้บทนั้นมากกว่า ฉันแสร้งทำเป็นพลิกหน้ากระดาษที่เราจดเอาไว้ไปเรื่อยเปื่อย รู้สึกไม่มีความมั่นใจเลย

 

ไม่ลองไม่รู้นะ

 

“…” ฉันเงยหน้าสบตากับโจเอลอีกครั้ง คำพูดนั้นมันอ่อนโยนจังนะ ฉันเม้มริมฝีปากแน่นเพราะไม่รู้จะตอบโจเอลยังไง แต่เขาก็ไม่ได้ดูต้องการคำตอบหรอก โจเอลเขยิบมาใกล้

 

ไหนเอาที่สรุปไว้มาดูซิ

 

ร่างสูงเปลี่ยนเรื่อง ฉันขยับตัวให้เขามาดูได้ถนัด ไม่ได้ตระหนักเลยว่าเราอยู่ใกล้กันมากแค่ไหนจนฝ่ามือของเขาแตะถูกฝ่ามือของฉันที่จับกระดาษใบหนึ่งเอาไว้อยู่ ฉันชะงัก รีบดึงมือออก แล้วก็รู้ว่าโจเอลเองก็ต้องสังเกต เขากระแอมไอเบาๆ

 

อ่าเล่นมือถือดีกว่า

 

ฉันคว้ามันมาแก้เก้อ บรรยากาศมันชักจะแปลกๆ บอกไม่ถูกแล้วสิ เพราะชาร์ลอตต์คนเดียวเลย แล้วนี่เมื่อไหร่เธอจะออกมาจากห้องน้ำกันนะ ฉันคิดขณะเข้าเฟสบุคของตัวเอง และ

 

มีคำขอเป็นเพื่อนมาจากผู้ชายคนหนึ่ง

 

คนที่ฉันไม่ได้คิดเอาไว้เลยว่าจะแอดมา

 

ผู้ชายคนนั้นคือร็อบบี้ ชไตน์

 

พระเจ้าเขาจำชื่อจริงของฉันได้และหาเฟสของฉันเหรอ นี่เขาได้แอดคนอื่นด้วยไหมนะ แล้วมันทำไมกันล่ะ แล้วอ้า ตายแล้ว หัวใจฉันเต้นแรงมาก ฉันไม่รู้จะทำยังไงดี

 

อ๊ะ โฆษณาจบพอดี ชาร์ลอตต์เดินกลับเข้ามาพร้อมคำนั้น ฉันรีบวางมือถือตัวเองลงราวกับตัวเองกำลังทำผิด มันทำให้เธอมีสีหน้าแปลกๆ แต่ไม่นะฉันไม่ได้ทำอะไรผิดสักหน่อย ทำอะไรกันอยู่เหรอ

 

เปล่าๆ ไม่มีอะไร ฉันโบกไม้โบกมือ

 

แค่กำลังอ่านที่สรุปไว้น่ะ โจเอลว่า ชาร์ลอตต์ดูไม่ติดใจอะไร เธอนั่งลงที่เดิม กินพิซซ่าที่เหลืออยู่ของเธอ โจเอลเองก็ปกติดีทุกอย่าง

 

มีแค่ฉันฉันคนเดียวนี่แหละที่คิดถึงเรื่องอื่นตลอดเวลา

 

ฉันคิดเรื่องคำขอเป็นเพื่อนของร็อบบี้ คิดถึงใบหน้าและรอยยิ้มของเขา

 

เกรทา รักแรกพบมันมีแต่ในนิยายจริงๆ นะ และชีวิตเธอก็ไม่ใช่นิยาย

 

 

 








หลายครั้งฉันก็รู้สึกเหมือนว่าชมรมการละครเป็นชีวิตจริงของฉันมากกว่าการเรียนภาษาวรรณคดี แน่นอนว่าการทำทั้งสองอย่างควบคู่กันเป็นงานที่หนัก ฉันมีงานจากการเรียนมากพออยู่แล้ว และไหนจะต้องเอาเวลามาทุ่มเทกับชมรมแต่ฉันก็รักมันมากและไม่รู้สึกเบื่อเลย

 

และฉันก็ออกจะชอบการอยู่ในชมรมนี้ ดีกว่ากลับไปนอนเบื่อที่หอพักเป็นไหนๆ

 

เพราะงั้นเมื่อวันอังคารหรือพฤหัสมาถึง ฉันก็อารมณ์ดีกว่าทุกวันอย่างวันนี้เป็นต้น

 

โอ้ พ่อหนุ่มฮอตมาก่อนเวลาแฮะวันนี้ ชาร์ลอตต์หันมายิ้มแป้นเมื่อเห็นร็อบบี้นั่งอยู่ข้างใน

 

อ้าฉันยังไม่ได้รับคำขอเป็นเพื่อนของเขาเลย

 

แล้วก็โดนห้อมล้อมอย่างเคย ทิมผิวปาก

 

ใช่ ฉันคิดว่าผู้ชายทั้งชมรมจะเริ่มเขม่นร็อบบี้แล้วล่ะ เขาไม่ต้องกระดิกนิ้วเลยเพื่อให้ผู้หญิงมากองแทบเท้า เห็นแค่นี้ฉันก็รู้แล้วว่าเราไม่เหมาะกันขนาดไหน

 

เกรทา โซฟีหันมาทักด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม เธอช่างน่ารักอะไรอย่างนี้

 

ถ้ามันมีผู้หญิงสักคนที่ร็อบบี้จะชอบในชมรมนี้ มันคงจะเป็นเธอ

 

อันที่จริงไม่มีใครรู้สักหน่อยว่าเขาโสดหรือเปล่า

 

สวัสดีจ้ะ ฉันทัก ชาร์ลอตต์กับทิมก็โบกมือให้เธอตอนที่เราเดินผ่านไปนั่งแถวที่เป็นที่ประจำของเรา ฉันพยายามอย่างยิ่งที่จะไม่มองร็อบบี้มากเกินจำเป็นเพราะไม่อยากรู้สึกอะไรเพี้ยนๆ อีก แค่ยิ้มให้ตอนที่เขาหันมาแล้วเดินเหมือนรีบมากเท่านั้น

 

แต่ยอมรับว่าลึกๆ ในใจฉันก็แอบหวังว่าเขาจะมานั่งที่เดิม

 

แต่เปล่า ตอนที่อาจารย์เบาเออร์เดินเข้ามา ร็อบบี้ก็นั่งลงข้างโซฟี

 

เฮ้อ ก็แน่ล่ะนะ

 

สวัสดีจ้ะทุกคน หวังว่าจะทำการบ้านมากันนะ

 

นั่นเป็นคำทักทายที่นักเรียนไม่เคยหวังจากอาจารย์เลยนะบอกตามตรง

 

“Shit.” ฉันได้ยินร็อบบี้ที่นั่งถัดไปสองแถวสบถ เรามีการบ้านด้วยเหรอ

 

ทั้งห้องหัวเราะ ฉันไม่รู้ว่าเขาทำให้ชมรมเรากลายเป็นอะไรไปแล้ว ปกติถ้ามีคนทักคำนั้นก็คงจะดีแต่โดนส่ายหัวใส่เหมือนไม่ได้เรื่อง แต่พอมันเป็นร็อบบี้พวกเขากลับมองเป็นเรื่องน่าเอ็นดู

 

เขาดูไม่ค่อยตั้งใจมาอยู่ในชมรมเท่าไหร่เลยแฮะ

 

พนันได้ว่าเขาจะต้องทำให้ชมรมเรามีสีสันแน่ ชาร์ลอตต์หัวเราะคิกคัก

 

คุณชไตน์ อาจารย์เบาเออร์ส่ายหัว แต่เธอก็ซ่อนรอยยิ้มไว้ไม่มิดฉันไม่อยากจะเชื่อเลย คุณคงจะไม่ได้อ่านอะไรมาเลยล่ะสิ

 

อ้าอ่านเรื่องย่อผ่านๆ ในอินเทอร์เน็ตนี่นับไหมฮะ

 

ทุกคนหัวเราะครืนเยี่ยมเลย ฉันว่าเขาแสบพอตัวเลยล่ะ

 

เราควรจะวิเคราะห์ตัวละครกันในวันนี้นะ อาจารย์ว่า แต่ร็อบบี้ก็ดูยังไม่สะดุ้งสะเทือนเท่าไหร่ กรุณาตามเพื่อนให้ทันด้วย

 

ขอโทษครับ เขาบอกอย่างนั้นแต่ปากยังแจกรอยยิ้มหวานกับลักยิ้มนั่นอยู่เลย

 

นี่เขาเข้าชมรมมาหว่านเสน่ห์หรือยังไงนะ

 

อาจารย์เบาเออร์กระแอมไอ ฉันเพิ่งสังเกตว่าเธอใส่คอนแทคเลนส์วันนี้ ปกติเธอจะสวมแว่น และกระโปรงก็สั้นกว่าเดิมนิดหน่อย ฉันภาวนาว่าเธอมีเดตหลังจากนี้และไม่ได้ใส่มาเพื่อร็อบบี้โอ้ตาย คนทั้งชมรมอาจจะเป็นบ้าไปแล้วจริงๆ

 

เอาล่ะ เราจะเริ่มจากตัวละครแรกกันก่อน คาร์ล มัวร์ ลูกชายคนโตของแม็กซิมิเลียน เคานท์แห่งมัวร์

 

นั่นเป็นชื่อของพระเอก หนุ่มรูปงามและเป็นที่รักของทุกคน ผู้มอบหัวใจให้กับอามาเลียเพียงคนเดียว อาจารย์เบาเออร์เริ่มระดมความคิดของทุกคนว่าคิดว่าคาแร็กเตอร์ของตัวละครพระเอกคนนี้ควรจะเป็นคนเช่นไร เรายกมือตอบกันเรื่อยๆ

 

มีเพียงคนเดียวที่ดูจะไม่ได้สนใจสิ่งต่างๆ ที่ดำเนินอยู่เลย

 

ร็อบบี้ไงล่ะ เขานั่งเล่นมือถือสลับกับคุยกับโซฟีมาสักพักแล้ว

 

คือหล่อก็น่าประทับใจอยู่หรอกนะ แต่เขาดูไม่เอาไหนเลยแฮะ สงสัยจังว่าเขามาเข้าชมรมเราทำไมกันแน่

 

นี่ สรุปว่าเธอจะออดิชันเป็นใคร ชาร์ลอตต์กระทุ้งแขนฉัน

 

ยังไม่รู้เลยเธอล่ะ

 

อยากเป็นชปีเกลนะ เธอวางมาดจอมโจรตัวร้ายผู้น่ายำเกรง ชปีเกลคือหนึ่งในชื่อของโจรในแก๊งค์ของคาร์ล โอ้ใช่ ฉันควรจะเมนชั่นว่าพระเอกของเราเป็นโจร หมายถึง เขาก็เคยเป็นชายสูงศักดิ์หรอก แต่มีเหตุเข้าใจผิดทำให้เขาออกจากบ้านไป

 

ไม่ใช่ว่านั่นตัวร้ายเหรอ ทิมถาม ที่ไม่ถูกกับคาร์ลน่ะ

 

ก็ใช่น่ะสิ เธอหัวเราะมาดจอมโจรอีก เพราะงั้นถ้าร็อบบี้เป็นคาร์ลนะ ฉันก็จะยิงเขาตรงอกข้างซ้ายซะเลย

 

ฉันฟุบหน้าลงกับโต๊ะ ทิมถึงกับทิ้งตัวลงพิงเบาะแรงๆ โจเอลส่ายหัว

 

แล้วสรุปว่านี่เธอจะออดิชั่นเป็นใครล่ะ

 

ฉันคิดว่าจะเสนอให้เพิ่มบทเพื่อนหรือคนรับใช้ของอามาเลียนะ ฉันยิ้ม เพราะบทผู้หญิงในเรื่องนี้แทบไม่มีเลย แล้วฉันก็อาจจะออดิชั่นบทนั้น

 

ทำไมไม่เอาบทนางเอกซะเลยล่ะ

 

ฉันก็บอกเกรทาอย่างนั้นเหมือนกัน โจเอลเสริม

 

ก็บอกแล้วไงว่าไม่มีทางได้หรอก…” ฉันบอกเสียงค่อย ดูคนอื่นๆ ในชมรมสิ พวกเขาสวยและเก่งกว่าฉันอีก คนคงไม่มาดูละครของเรากันถ้าฉันเป็นนางเอก

 

เนี่ยนะ เมื่อไหร่เธอจะมีความเชื่อมั่นในตัวเองสักที ฉันบอกว่าเธอทำได้ก็ต้องทำได้สิ ชาร์ลอตต์กอดอกแน่น กลายร่างเป็นแม่ของฉันแล้ว ฉันรู้นะว่าความฝันของเธอคืออะไร แล้วทำไมเธอถึงชอบปล่อยโอกาสไปตอนที่มันอยู่ตรงหน้าด้วยนะ

 

นั่นน่ะสิ ฉันเห็นด้วยนะว่าเธอน่าจะลองดู

 

ฉันตัวลีบลงเหลือสองนิ้ว เพื่อนๆ ไม่ให้โอกาสฉันพูดอะไรเลย

 

เฮ้อแต่พวกเขาก็พูดไม่ผิดหรอก

 

โอเคๆ ฉันจะลองเก็บไปคิดดู พอใจรึยัง ไม่ต้องจ้องกันขนาดนั้นก็ได้ ฮือ ขอเวลาให้ฉันทำใจก่อนสิ อาทิตย์หน้าเราถึงจะออดิชันกันนะ ถ้าจะคว้าบทนางเอก ฉันจะต้องเลือกซีนที่แสดงอารมณ์เยอะๆ มาเล่น โธ่แค่คิดฉันก็เป็นกังวลแล้ว จะให้แสดงอย่างนั้นทั้งเรื่องได้ยังไง

 

พอฉันตอบอย่างนั้นพวกเขาก็ดูพึงพอใจขึ้นและหันไปสนใจกับอาจารย์ต่อ ฉันลอบถอนหายใจ ลืมไปหมดเลยว่าเราถึงไหนกันแล้ว

 

เอาล่ะ ถ้าอย่างนั้นเรามาลองอ่านบทของสักตัวละครดีไหม เอาของคาร์ลแล้วกัน อาจารย์เบาเออร์พูดขึ้น เธอสอดส่องสายตามองไปรอบห้องราวกับกำลังหาหนูทดลอง แต่พอได้ยินว่าเป็นชื่อพระเอกผู้คนก็แทบจะพรีเซนต์ร็อบบี้ที่ยังคงเอ่อ สนุกสนานกับมือถือของเขาอยู่ ร็อบบี้ ทำไมคุณไม่ลองแสดงให้เราดูหน่อยล่ะว่าลูกชายนางเอกเก่าสามารถตีบทแตกได้ขนาดไหน

 

นั่นไง

 

โอ้ ร็อบบี้ร้อง รีบเก็บไอโฟนลงกระเป๋า ฉันรู้สึกว่าเรากำลังจะสนุกกันก็งานนี้เขาไม่มีแม้แต่บทเป็นของตัวเองด้วยซ้ำ ร่างสูงหันไปยืมของโซฟี ฉันเห็นว่าเขากำลังตกที่นั่งลำบากแล้วล่ะ ผมเพิ่งมาใหม่ ไม่ดีมั้งครับ อยากดูการแสดงของคนมีประสบการณ์ก่อนน่ะ

 

มาใหม่ก็ดีแล้วไงจ๊ะ เราจะได้ช่วยกันสังเกตและเธอจะได้ปรับปรุงต่อไป

 

ร็อบบี้ยกมือขึ้นลูบท้ายทอย ดูประหม่าอย่างเห็นได้ชัด แต่เพื่อนก็ปรบมือให้เขาก่อนแล้ว ให้ตายเถอะ ผมเขินนะ อย่าเลย

 

ไม่มีคำว่าเขินอายในชมรมนี้จ้ะ มาข้างหน้านี่เร็ว

 

เวร ฉันได้ยินเขาพึมพำก่อนยกมือขึ้นลูบใบหน้าตัวเอง ยอมรับว่ารู้สึกสนใจนิดหน่อยตอนที่ร็อบบี้คว้าหนังสือของโซฟีและเดินไปที่หน้าห้อง บางทีอาจารย์เบาเออร์อาจจะเห็นว่าเขาไม่มีความสนใจให้ละครเรื่องนี้เลยแม้แต่น้อยและกำลังแกล้งเขาก็เป็นได้

 

จะยังไง มันก็ทำให้เพื่อนทุกคนจ้องมองเขาเป็นตาเดียวอีกแล้ว

 

เอาล่ะ ลองอ่านบทนี้ก็แล้วกัน เฉพาะของคาร์ลนะ อาจารย์พลิกหนังสือให้ร็อบบี้ เขากลืนน้ำลายอึกใหญ่ เราต่างก็กำลังลุ้นกันว่าอาจารย์เลือกบทไหนให้เขา

 

อะแฮ่ม ร็อบบี้ดูไม่มั่นใจนัก แต่เขาก็อ่านเสียงดังฟังชัด เธอให้อภัยข้า โอ้ เธอรักข้า เช่นนั้นแล้วข้าก็บริสุทธิ์ดังอากาศจากสวรรค์ด้วยการที่เธอรักข้า…”

 

ร็อบบี้จ๊ะ อาจารย์เบาเออร์เบรกสุดหล่อเอาไว้ก่อน ฉันรีบยกมือขึ้นปิดปาก ในขณะที่เพื่อนทั้งห้องอ้าปากค้างใครจะไปนึกเล่าว่า อ่าน ของร็อบบี้จะหมายความถึง อ่าน เหมือนอ่านหนังสือเรียน แล้วในฉากเร้าอารมณ์อย่างนั้นน่ะนะที่เขาอ่านราวกับกำลังสวดมนต์

 

โอ้แม่เจ้า

 

เอ่อ ฮะ?”

 

สวมบทบาทคาร์ลด้วยจ้ะ ใส่อารมณ์ให้เขากับในเรื่องหน่อย

 

ทีนี้ร็อบบี้ก็มีสีหน้าเหมือนอยากตายซะให้ได้ ฉันว่าเขาไม่ได้ตั้งใจมาเข้าชมรมนี้ล่ะ จริงๆ นะ

 

แต่พอเข้ามาแล้วก็จะทำยังไงได้ นอกจากก้มหน้าก้มตาอ่านใหม่

 

ครั้งนี้ร็อบบี้ใส่อารมณ์ด้วย

 

เธอให้อภัยข้า โอ้ เธอรักข้า เช่นนั้นแล้วข้าก็บริสุทธิ์ดังอากาศจากสวรรค์…”

 

แต่แข็งทื่อสุดๆ

 

ขนาดที่ว่าทื่อตรงกว่าท่อนไม้ แล้วพวกเรารวมไปถึงอาจารย์ก็ยังทนฟังไม่ได้ เธอยกมือขึ้นข้างหนึ่งอย่างจะบอกให้เขาหยุด ในขณะที่พวกผู้หญิงพยายามอย่างสุดกำลังที่จะส่งแรงใจไปให้เขาแต่ในวินาทีนี้ดูเหมือนจะลุ้นไม่ขึ้น

 

ลูกชายนางเอกเก่า แสดงละครไม่ได้เรื่องเอาเสียเลย

 

ตายจริง

 

หมอนั่นจะไหวแน่เรอะ โจเอลพึมพำสิ่งที่ฉันกำลังคิดอยู่เหมือนกัน

 

ร็อบบี้ อาจารย์เบาเออร์เรียกอีกครั้ง ร่างสูงดูจะเซ็งซะแล้วล่ะ ปล่อยอารมณ์ออกมาเลย อย่าไปยั้งไว้ แสดงสีหน้าท่าทางให้เต็มที่เลยสิ

 

ร็อบบี้ขมวดคิ้ว เขาถอนหายใจเฮือกใหญ่ เห็นได้ชัดว่าไม่ได้เข้าใจกระบวนการแสดงเลยแม้แต่น้อย บางทีเขาอาจจะคิดว่าแค่ท่องบทและเล่นๆ ไปล่ะมั้ง

 

ร็อบบี้ลองใหม่ด้วยประโยคถัดมา ข้าขอบพระคุณท่านทั้งน้ำตา พระเจ้าผู้เมตตาทั้งหลาย เขาล้มตัวลงคุกเข่าบนพื้นและ…”

 

ในวงเล็บคือท่าทางที่คุณต้องแสดง ไม่ต้องอ่านออกมาจ้ะ อาจารย์เบาเออร์แทบจะกุมหน้าผาก ร็อบบี้พยักหน้ารับรู้ มันตลกมากที่เขากำลังดูเอ๋อสุดๆ ต่อหน้าคนนับสิบชีวิตแต่ดูจะไม่แคร์มันเลยและลองพยายามต่อซะเฉยๆ

 

ความสงบสุขในจิตใจข้าได้คืนกลับมาแล้ว ความทุกข์ของข้าจบลงแล้ว ไม่ต้องทรมานอีกต่อไป! โอ้ให้ตายเถอะพระเจ้า ฉันคิดว่าร็อบบี้อ่านตามบทจนกระทั่งเขาเอ่ยประโยคถัดมา ใครบ้าที่ไหนกันพูดอะไรแบบนี้

 

เท่านั้นแหละ ฉันก็ทนไม่ไหวอีกต่อไป ฉันหลุดหัวเราะออกมาทันที

 

มันเป็นฉันคนเดียว ค่อนข้างเสียมารยาท แต่พระเจ้าฉันทนไม่ไหวจริงๆ ผู้ชายคนนี้นี่สุดยอด ฉันหัวเราะเป็นบ้าเป็นหลังแม้จะพยายามปิดริมฝีปากตัวเองแล้ว ร็อบบี้ร้อง เฮ้ ดังๆ พลางส่งสายตาไม่พอใจมาให้ แต่ฉันก็ไม่สามารถหยุดมันได้ ไม่ว่าชาร์ลอตต์จะพยายามดึงแขนฉันยังไงก็ตาม

 

ฉันหัวเราะเพราะร็อบบี้ไม่เอาไหนได้ตลกเกินไป แล้วใครจะรู้ล่ะว่าเขาจะเป็นอย่างนี้

 

ทีนี้ไม่กี่วินาทีถัดมาทั้งห้องก็พากันหัวเราะใหญ่

 

โอเค ร็อบบี้มีใบหน้างอที่น่ารักมากจริงๆ ฉันบอกได้ว่าเขาไม่ได้โกรธจริงจัง แต่ก็คงจะเสียเซลฟ์พอสมควรล่ะ แต่มันก็เหมือนว่าเขาไม่ได้แคร์เลยนะ เพราะร่างสูงยังยิ้มอยู่เลยตอนที่เดินกลับมานั่ง

 

ฉันจะบ้าตายผู้ชายคนนี้นี่จริงๆ เลย

 

สุดท้ายแล้วเราก็ไปไม่ถึงไหนกัน อาจารย์เบาเออร์เรียนรู้แล้วล่ะว่าร็อบบี้คงจะต้องฝึกฝนอย่างหนักมากถ้าเขาจะต้องรับบทพระเอกจริงๆ เพราะเขาไม่เข้าใจกฎการแสดงอะไรเลย แล้วยังเป็นตัวของตัวเองอย่างสุดกู่ ทั้งน่าเหนื่อยใจและน่าเอ็นดูเป็นบ้า

 

สรุปว่าเราก็แค่ขำกับวีรกรรมของร็อบบี้ พูดถึงการนัดครั้งต่อไปและแยกย้ายกันเท่านั้น ฉันมีนัดกับชาร์ลอตต์ ทิมและโจเอลหลังจากนี้ เราจะไปเดินเล่นในเมืองกัน แต่ก่อนหน้านั้นน่ะ

 

พวกเธอไปก่อนเลย ฉันคงต้องใช้เวลาอีกสักพัก ฉันบอกทั้งสามคน เพราะมีธุระที่ต้องคุยกับอาจารย์เรื่องบทที่เราอยากจะเลือกมาแสดงอยู่อีก มันคงจะนานเพราะตอนนี้อาจารย์เพิ่งจะเรียกร็อบบี้ไปคุย ฉันไม่รู้เลยว่าจะเสร็จเมื่อไหร่

 

ถ้าอย่างนั้นจะไปรอที่ร้านหนังสือแล้วกัน ชาร์ลอตต์บอก เธอบ่นมาสักพักแล้วว่าอยากซื้อนิยายอ่านสักหน่อย

 

อืม เดี๋ยวโทรหา

 

ฉันอยู่เป็นเพื่อนก็ได้นะ โจเอลเสนอ แต่ฉันคิดไปถึงเมื่อวานและมองสายตากรุ้มกริ่มของชาร์ลอตต์และทิมตอนนี้ เอ่อ

 

ไม่เป็นไรหรอก นายไปกับสองคนนี้ก่อนเลย เดี๋ยวฉันตามไป ฉันยืนกราน ไม่อยากให้มีใครมานั่งรอตอนคุยกับอาจารย์เท่าไหร่ มันประหม่าอีกอย่าง ฉันก็จะเริ่มคิดจริงๆ ว่าเขาคิดอะไรกับฉันถ้าเขาทำอย่างนั้น

 

ฉันรอจนเพื่อนยอมออกไปกันจนได้ถึงค่อยนั่งลงอีกครั้งเพื่อรอคุยกับอาจารย์ เพื่อนหลายคนกลับกันแล้ว แต่บางคนก็ยังป้วนเปี้ยนอยู่ที่นี่ เดาว่าพวกเขาอาจจะอยากออกไปพร้อมกับร็อบบี้ก็ได้ฉันมองร่างสูงตรงนั้น อาจารย์ดูเคร่งเครียดจังนะ และร็อบบี้ก็ดูจะหงอยลงนิดหน่อย

 

โอ๊ะโอ สุดหล่อโดนดุรึเปล่านะ

 

แต่ฉันก็ไม่รู้อยู่ดี ฉันรออยู่ไม่ถึงห้านาทีร็อบบี้ก็เดินออกมา เขาดูหมดแรงและทิ้งตัวลงนั่งอีกรอบ ฉันไม่ได้สนใจนักเพราะอยากจะรีบไปคุยกับอาจารย์

 

แล้วพอคุยเสร็จเพื่อนก็หายไปเกือบหมดแล้ว แต่ร็อบบี้ก็ยังอยู่ตรงนั้น

 

อันที่จริง เขาเดินตามมาตอนที่ฉันเดินออกมาด้วยซ้ำ

 

เฮ้

 

โอ้เอ่อ ฉันหวังว่าร็อบบี้จะตระหนักว่ามีสาวๆ ที่แสร้งทำเป็นกลับช้าเดินเนียนตามเขาอยู่ข้างหลังนะ เฮ้…”

 

ฉันโดนบ่นยกใหญ่เลยล่ะเมื่อกี้ เขาบู้ปาก มันฟังดูมีแววอ้อนนิดหน่อย

 

อ้าร็อบบี้จะอ้อนฉันทำไมกัน ก็ก็นายไม่ตั้งใจนี่

 

ก็ถูก ยอมรับว่าผิดเอง

 

“…” แล้วมันเกี่ยวอะไรกับการที่เขามาเดินตามฉันอยู่ตอนนี้นะ

 

เธอเป็นคนย่อเนื้อเรื่องใช่ไหม เล่าให้ฟังหน่อยได้ไหมว่าเรื่องนี้มันเป็นยังไงกันแน่

 

อะไรนะ ฉันหยุดเดินทันที นี่เขาล้อเล่นรึเปล่าเนี่ย

 

อันที่จริงฉันเข้าชมรมมาเพราะแพ้พนันเพื่อน ร็อบบี้ยักไหล่ ฉันว่าแล้ว แต่อาจารย์ก็บอกว่าถ้าเลือกเข้ามาแล้วก็ควรทำให้เต็มที่ ฉันเองก็ไม่ค่อยอยากเป็นคนไม่เอาไหนสักเท่าไหร่อ่ะนะ แม้มันอาจจะทำให้เพื่อนล้อฉันไปอีกชาติก็เหอะ

 

“…”

 

ช่วยทีได้ไหม เกรท

 

การเรียกชื่อฉันสั้นๆ อย่างนั้นกับใบหน้าออดอ้อนนั่นมาจากไหนฉันก็ไม่รู้เลย แต่ที่ไม่รู้ยิ่งกว่าคือฉันจะปฏิเสธยังไงเวลาที่เขามาทำแบบนั้นอยู่ตรงหน้ากันล่ะ

 

แต่แต่ตอนนี้เลยเหรอ ฉันมีนัดกับเพื่อน

 

ฉันจะไปส่ง

 

“…”

 

ก็แค่เล่าเรื่องคร่าวๆ เท่านั้น ฉันสัญญาว่าจะเลี้ยงไอติม

 

ฉันอ้าปากค้าง ไม่อยากจะเชื่อว่าร็อบบี้จะเอาไอศกรีมมาล่อ หรือจะมาอ้อนวอนให้ฉันเล่าเรื่องย่อให้เขาฟัง แต่ช่วยไม่ได้เลยที่ฉันจะรู้สึกประทับใจเล็กๆเขาก็ไม่ได้ไม่เอาไหนนี่ แค่ไม่พยายามเพราะไม่ได้ตั้งใจจะเข้าชมรมเท่านั้น พอโดนตำหนิมาก็ดูจะยอมรับและตั้งใจปรับปรุงดีนะ

 

ก็ได้ ฉันอมยิ้ม หันหลังเดินต่อแล้วก็หันมาแกล้งเขาอีก ขอโทษนะที่หัวเราะเยาะนาย

 

ร็อบบี้โกรธหัวฟัดหัวเหวี่ยง เออ เธอไม่น่ารักเลย

 

ฉันก็ยิ้มอยู่ดีแหละ เพราะว่าเขาน่ารักนี่

 

แล้วทำไมไม่รับแอดเฟสบุคสักทีนะเธอเนี่ย

 

อ้อ ไม่รับแอดคนแปลกหน้าอ่ะ

 

เดี๋ยวเหอะ

 

ฉันหัวเราะคิกคัก ไม่รู้เลยว่าร็อบบี้มาเดินตามอยู่อย่างนี้และเรามีบทสนทนานี้ได้ยังไง แต่ก็นะ รู้แล้ว จะรับก็ได้หลังจากที่ได้กินไอติมก่อนนะ

 

ร็อบบี้ขมวดคิ้ว แต่ริมฝีปากของเขาก็อมยิ้มเล็กๆ มันดูเหมือนเขาไม่รู้ว่าจะทำยังไงกับฉันดี และก็อาจจะแปลกใจนิดหน่อยเพราะอันที่จริงฉันก็กำลังแปลกใจอยู่เหมือนกัน

 

ก็ได้เกรทาก็ได้

 

อืม ฉันพยายามจะไม่คิดนะว่าการที่ร็อบบี้ตามมามันหมายความถึงอย่างอื่นนอกจากที่เขาต้องการความช่วยเหลือของฉัน ผู้ชายคนนี้น่ารักไปหน่อย ฉันไม่รู้จะทำยังไงให้ไม่หวั่นไหวกับเขา

 

มันแย่ แล้วก็ดีเป็นบ้าเลย

 

 

 

 

Marie Digby – Miss Invisible

 


FernniZ’s 2nd Talk : 07.11.17

          โอเคคค ความแสบสันและความน่ารักมันจะเริ่มตั้งแต่ตอนนี้! อิอิ

            เห็นแววความขี้แกล้งของสองคนนี้หรือยังคะ :) หลายคนพูดถูกนะที่ว่าเกรทาเหมือนพริมโรสเวอร์ชั่นแข็งแกร่ง ฮ่าๆ แต่จะบอกว่าความจริงแล้วพวกเขาก็แค่คล้ายกันเท่านั้นค่ะ เดี๋ยวอ่านไปเรื่อยๆ จะรู้ว่าไม่เหมือนหรอก เกรทาเขาแค่ใสนิดๆ เท่านั้น แต่แสบใช่ย่อยเลยล่ะอิอิ

            ว่าแต่ว่าอ่านกันอยู่ใช่ไหมมมม คอมเมนท์น้อยจุง หรือเพราะมันยังไม่มีอะไรให้มาก ฮ่าๆ แต่หวังว่าเห็นความแสบสันและน่ารักของร็อบบี้ในตอนนี้แล้วจะพอกรี๊ดกร๊าดกันขึ้นมาบ้างเนอะ (ตอนนี้มาร์คัสมาแรงสุดๆ) เพราะขอบอกไว้ก่อนว่าร็อบบี้น่ารักละลายใจมากกก

            เจอกันนะ!

 



FernniZ’s 1st Talk : 04.11.17

          มาทำความรู้จักกับเกรทากันก่อนเนอะ อิอิ ครึ่งหลังร็อบบี้ตัวกวนจะกลับมาทำเรื่องราวแสบๆ เรียกคะแนนจาก #ทีมร็อบบี้ กันอีกแน่นอน จะบอกว่านี่ขนาดโผล่มาแค่บทนำแป๊บเดียวนี่ยังทำรีดเดอร์เปลี่ยนใจจากมาร์คัสเป็นแถบๆเราเตือนคุณแล้ววววว (หัวเราะ) ช่วงนี้เป็นช่วงเดินสายไปงานรับปริญญาเพื่อนของเฟิร์นเลย ส่วนงานเฟิร์นเองมีวันที่ 2 ธ.ค.นี้ (วันเดียวกับศิลปากรอีกกกก) จะว่าไปปีๆ นึงผ่านไปเร็วเหลือเกิน แป๊บเดียวจะผ่านอีกปีแล้วววว มีอะไรที่อยากทำอย่าลืมรีบทำกันน้า :)

          เมนท์ด้วยนะจ๊ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

559 ความคิดเห็น

  1. #507 TripleNLN (@TripleNLN) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 มีนาคม 2561 / 09:12
    เออ เหมือนพริมจริง 55555
    #507
    0
  2. #401 bsunn (@bsunn) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2561 / 14:51
    พระเอกน่ารักกกกกกกก 5555555
    #401
    0
  3. #95 namfonnnz (@namfonnnz) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2560 / 16:35
    -2- มีความมาทวงว่าทำไมไม่รีบแอด โอ้ยยยยยยยยยยยย เขินแทนนางเอกเลยค่ะ 5555555555 ชอบความแสบของทั้งคู่เลย
    #95
    0
  4. #94 namfonnnz (@namfonnnz) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2560 / 16:22
    -1- นี้เป็นนางเอกคงจะกรี๊ดลั่นอ่ะ รอบบี้แอดเฟรนมาขนาดนี้ 55555555555
    #94
    0
  5. #70 Supatra Puengkerd (@supatra_p) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2560 / 20:39
    น่ารักๆๆๆ
    #70
    0
  6. #43 honey2207 (@honey2207) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2560 / 16:18
    งือป๊อปปี้เลิฟละมุนดุจน้ำยาปรับผ้านุ่มม
    #43
    0
  7. #42 Rinne-A (@rinneneve) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2560 / 00:05
    สัมมี อร๊าาาาา ทำไมน่ารัก แงงงงง ขอยกให้เป็นสัมมีสาธารณะดีเด่นมุ้งมิ้งประจำปี 2017 ค่ะ T///T
    #42
    0
  8. #41 pakjeejan (@janfan) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2560 / 23:55
    แพ้ บอกคำเดียวเลยว่าแพ้ผช.แบบร็อบบี้ ชุ้นไปไหนไม่รอดแน่ๆ ร็อบบี้ทั้งดูขี้อ้อนแล้วก็เจ้าเล่ห์นิดๆแบบนี้ แงงงชอบบอยากเก็บเค้าไว้ทั้งสองคน ทั้งมาร์คัสแล้วก็ร็อบบี้เลย
    #41
    0
  9. #40 pimmy (@pimmypoko) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2560 / 23:00
    เขิลอะะ
    #40
    0
  10. #39 pyperaqua (@nptwater) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2560 / 22:21
    วันนี้เป็นวันที่แย่มากๆ พออ่านนิยายพี่เฟิร์นแล้วรู้สึกดีขึ้นเยอะเลย ขอบคุณนะคะ ร็อบบี้น่ารักมาก อยากอ่านตอน2คนนี้จีบกันเร็วๆจัง5555555 รอน้า
    #39
    0
  11. #38 mai-kung (@mai-kung) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2560 / 21:03
    ร๊อบบี้ น่ารักสุด ๆ ไปเลยยยยย
    #38
    0
  12. #37 sepxtember (@diamond-blaze) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2560 / 20:42
    ทำไมคำว่า ?เออ เธอไม่น่ารักเลย? จากร็อบบี้มันถึงดูน่ารักขนาดนี้อะ 55555555555 เราว่าร็อบบี้กับมาร์คัสน่ารักคู่ แต่คนละแบบ ร็อบบี้จะเด็กๆหน่อย แบบแสบซน แต่มาร์คัสน่ารักแบบโตๆ อ่านแล้วเขิน แซ่บด้วย (ดูจากตอนล่าสุด5555555) แต่ชอบทั้งคู่เล้ยยยยยย
    #37
    0
  13. #36 PolyZ (@kuromiz1611) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2560 / 20:35
    เขิลเลย
    #36
    0
  14. #35 jip-ppy (@jip-p) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2560 / 20:07
    โอ้ยยยย มาร์กี้ก็มาร์กี้เหอะ ร็อบบี้ควรได้รับหัวใจของเรา แงงงงง น่ารักกกกกกกก น่ารักเกินไปแล้ววววว ชอบคาแร็คเตอร์นางเอกด้วย รอนะคะรออ สู้ๆค่า
    #35
    0
  15. #34 sweetishhhh (@swsweety) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2560 / 20:02
    โอ้ยชอบมากกก มันจะดีอะไรเบอร์นี้ ชอบบบบบบบ
    #34
    0
  16. #32 pakjeejan (@janfan) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2560 / 08:51
    ถ้าเราเป็นเกรทาเราจะรีบรับแอดร็อบบี้5555555
    #32
    0
  17. #31 Baiteay Taiyaithiang (@baiteaynaka) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2560 / 15:58
    ทำไมรู้สึกเหมือนพริมโรส55555
    #31
    0
  18. #30 sepxtember (@diamond-blaze) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2560 / 01:04
    รอร็อบบี้ๆๆ 55555555 เห็นมีคนบอกเกรทคล้ายพริมโรสอีกเวอร์ชั่นนึง นี่ก็เห็นด้วยนะ น่ารักกกก
    #30
    0
  19. #29 jip-ppy (@jip-p) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2560 / 23:52
    คาแร็คเตอร์นางเอกน่ารักดีอะ มีคอมเม้นต์บอกว่าเหมือนพริมเวอร์ชั่นที่แข็งแกร่งกว่านี่เราโคตรเห็นด้วยเลยยย555555 รอพาร์ทหลังค่ะ อยากเจอร็อบบี้อี้อี้ สู้ๆนะคะ
    #29
    0
  20. #28 pyperaqua (@nptwater) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2560 / 23:34
    เกรทาเหมือนพริมโรสเวอร์ชั่นstrongerเลย5555555 อ่านเรื่องนี้แล้วคิดถึงพี่น้องออสบอร์นจัง อิมเมจนุ้งเอลอีก ชอบมากเยยพี่เฟิร์น
    #28
    0
  21. #27 sweetishhhh (@swsweety) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2560 / 22:37
    อ่านท็อคของพี่เฟิร์นแล้วประโยคสุดท้ายบอกเลยยังไม่รู้เลยค่ะว่าอยากทำไรแต่อยากมีความสุขและการอ่านนิยายของพี่เฟิร์นก็คือความสุขไปด้วย?? ชอบเรื่องนี้นะชอบเมจนางเอกด้วย>_< ขอฟินๆสักยกด้วยนะ
    #27
    0
  22. #26 Neung111 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2560 / 22:28
    ถ้าเป็นเรานะจะรีบรับทันที 5555 รีบรับเดี๋ยวเขาจะเปลี่ยนใจ มีแนวโน้มว่าเรื่องนี้จะถูกแกล้งบ่อยๆยังไงก็ไม่รู้
    #26
    0