ตอนที่ 1 : CHARACTERS & INTRO

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3959
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 16 ครั้ง
    1 พ.ย. 60


CHARACTERS




- ร็อบบี้ ชไตน์ -

 

มันไม่เคยเป็นความตั้งใจของผมที่จะมาเข้าชมรมนี้

หรือตกหลุมรักเธอเลยสักนิด

การอยู่กับเธอให้ความรู้สึกที่ดีเกินไปจนทำให้ผมกลัว

ยังไม่นับว่าเธออาจจะมีคนที่ชอบอยู่แล้วด้วยนะ

ผมคิดว่ามันน่าจะดีที่สุดแล้วถ้าผมถอยออกมา

แต่ให้ตายเถอะ ทุกครั้งที่เราอยู่ด้วยกัน ผมลืมไปหมดว่ามันเคยมีคนอื่นอยู่ด้วย

 

 

 

 

 

 


- เกรทา ซิกเลอร์ -

 

รักแรกพบมีแต่ในนิยายเท่านั้น

ฉันบอกตัวเองอย่างนั้นครั้งแรกที่เจอเขา

การที่เราจะมาคบกันมันเป็นไปไม่ได้เลย

เขามีสาวสวยเคียงข้างอยู่แล้ว ฉันเทียบอะไรกับเธอไม่ได้เลย

และฉันก็ไม่รู้ว่าทำไม

แต่ดูเหมือนฉันจะไม่สามารถหยุดความรู้สึกที่มีต่อเขานี้ได้เลย

 

 

 

 

 

 


- โจเอล ไคเซอร์ -

 

พักหลังมานี้ผมเอาแต่คิดถึงเรื่องเราอยู่เรื่อย

เธอกับผม เราสามารถเป็นอะไรที่มากกว่านี้ได้

และผมคิดว่าเธอเองก็รู้ว่าผมรู้สึกอย่างไร

ปัญหาก็คือ เธอดูไม่มั่นใจเรื่องเราเอาซะเลย

ผมคิดว่ามันเป็นเพราะเราเป็นเพื่อนกันมานาน

แต่ปรากฏว่ามันมีเหตุผลอื่น

 

 

 

 

 

 

- โซฟี บราวน์ -

 

ฉันรู้แน่ชัดว่าเขาน่ะเกินเอื้อมสำหรับเธอ

และไม่มีอะไรให้ฉันต้องห่วง

เพราะงั้นฉันจึงไม่มีปัญหากับการที่เขาเป็นเพื่อนกับเธอ

แต่แล้วพวกเขาก็เริ่มจะสนิทกันมากไปหน่อย

ยัยนั่นยังไม่รู้ดีว่าฉันสามารถทำอะไรได้บ้าง

เพราะงั้นอย่ามาแตะต้องผู้ชายของฉันเชียว

 

 

 

 

 

 


- ทิม โชรเดอร์ -

 

ละครปีนี้ต้องสนุกแหงๆ

และอาจจะตึงเครียดไปพร้อมๆ กัน

การมีเขาอยู่ในชมรมมันทำให้เสียสมาธิชะมัด

เดาว่าผมเสียสมาธิมากไปหน่อยจนไม่ได้สังเกตเลยว่าเธอแอบเดตกับเขาอยู่

ให้ตาย, นี่มันต้องวุ่นวายชัวร์

ไม่รู้เลยแฮะว่าจะเลือกฝั่งไหนดี

 

 

 

 

 

 


- ชาร์ลอตต์ เวเบอร์ -

 

ฉันต้องการสิ่งที่ดีที่สุดให้เพื่อนที่ดีที่สุดเสมอ

เขาจะต้องดูแลเธอได้ดีแน่ ฉันรู้

แต่ไม่รู้ทำไมเธอถึงดูไม่ค่อยปลื้มเขาเท่าที่ควรนะ

แล้วฉันก็ค้นพบว่ามันมีผู้ชายอีกคน หมายถึง, ฉันก็ไม่โทษเธอหรอกที่ตกหลุมรักเขา

แต่บางอย่างดูจะไม่ถูกต้องอย่างบอกไม่ถูก

อันที่จริง มันไม่ถูกต้องเอาการเลยล่ะ

 

 

 

 

 

WICKED LOVE, WICKED HEARTS

 

 

 

 

I am just a sophomore year student

Who’s into arts and enjoy playing a supporting role in a play

Although my dream’s bigger than that,

I know I can never reach it

I just know…

 

One day, out of the blue, he happened

With a face like his and a smile that lightens up the whole room,

Everyone falls for him

And I am no exception

I thought there’s no way he’d ever notice me

But turned out there was

I would say “Please, do not tease me.”

With a smile, he replied “I can’t help myself if you look so adorable like that”

And that’s when everything that was impossible before

…became possible

 

 

 

ฉันเป็นแค่นักเรียนปีสองคนหนึ่ง

ที่ชื่นชอบศิลปะและสนุกที่จะแสดงเป็นตัวประกอบในละครเวทีมหาลัย

แม้ความฝันของฉันจะใหญ่กว่านั้นก็ตาม

แต่ฉันรู้ว่าฉันไม่มีวันเอื้อมถึงมันหรอก

ฉันก็แค่รู้

 

แล้ววันหนึ่งเขาก็โผล่มา

ด้วยใบหน้าอย่างเขา กับรอยยิ้มที่สร้างความสดใสให้คนทั้งห้อง

มันไม่ยากเลยที่ทุกคนจะตกหลุมรักเขา

และฉันเองก็ไม่ใช่ข้อยกเว้น

ฉันคิดว่ามันไม่มีทางเป็นไปได้หรอกที่เขาจะสังเกตเห็นฉัน

แต่ปรากฎว่ามันมี

ฉันมักจะบอกเขาว่า ได้โปรด อย่าแกล้งฉันนะ

เขาหัวเราะขณะตอบ ถ้าเธอน่ารักอย่างนั้น มันก็ช่วยไม่ได้นี่

 

และนั่นคือตอนที่ทุกอย่างที่เคยเป็นไม่ได้มาก่อน

เป็นไปได้

 

 

 

 

INTRO

Once upon a time

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว

 

Aachen, North Rhine-Westphalia, Germany

 

ฉันนั่งอยู่ในที่ของตัวเอง ฟังคนทั้งชมรมออกความคิดเห็น หรือจะเรียกว่า เถียง กันมาสักพักหนึ่งได้แล้ว มันเป็นอาทิตย์ที่สองของการเปิดเทอม ครั้งที่สามที่เรามาพบปะกันที่ชมรมขนาดกลางที่เริ่มได้รับการนิยมน้อยลงทุกทีอย่างชมรมการละครแห่งนี้ แต่เราก็ยังทำสิ่งที่ไม่ได้ช่วยรักษาสายสัมพันธ์อันน้อยนิดของคนในชมรมที่มีแต่หน้าเดิมๆด้วยการเถียงกันเอาเป็นเอาตายว่าเราจะแสดงละครเรื่องอะไรในปีนี้

 

เฟราเบาเออร์ อาจารย์ที่ปรึกษาต้องการให้เราแสดง ‘Die Räuber’ (The Robbers) วรรณกรรมเก่ากึ้กจากปี 1782 ของ Freidrich Schiller ซึ่งเป็นเรื่องเกี่ยวกับกองโจรกองหนึ่ง แต่แน่นอนว่ามันไม่ได้เป็นที่ยอมรับของทุกคน

 

เกือบเจ็ดสิบเปอร์เซ็นต์ของคนในชมรมเป็นผู้หญิงนะคะ ซานดรา สมาชิกคนหนึ่งที่อยู่กับเรามาตั้งแต่ปีที่แล้วพูดขึ้นเอ้อ หมายถึงว่า มันก็มีแต่คนหน้าเดิมๆ ทั้งนั้นแหละนะ และฉันก็เห็นด้วยกับเธอ “Die Räuber มีแต่ตัวละครผู้ชาย

 

เพราะงั้นเราจึงมีทีมเมกอัพและคอสตูมยังไงล่ะจ๊ะ อาจารย์เบาเออร์พูดเหมือนว่านั่นเราไม่ได้จัดการกันเองทั้งหมด และมีคนนอกที่ทำหน้าที่นั้นโดยเฉพาะ “Die Räuber เป็นบทละครอมตะ อาจารย์แน่ใจว่าถ้าเราเอาเนื้อเรื่องมาปรับให้เข้ากับสังคมปัจจุบันและใส่ลูกเล่นสักหน่อยมันจะน่าสนใจทีเดียว

 

น่าเบื่อ ทิม โชร์เดอร์ เพื่อนสนิทชายที่ชอบผู้ชายของฉันตะโกนขึ้น แล้วคนอื่นก็เริ่มส่งเสียงโห่ตาม

 

ถ้าจะแสดง Die Räuber เราแสดง Frühlings Erwachen ยังดีซะกว่า ฟิลลิปป์ หนึ่งในสมาชิกผู้ชายที่เหลืออยู่น้อยคนของเรากล่าวถึงวรรณกรรมของ Frank Wedekind ที่วิพากย์วิจารณ์การกดขี่การแสดงออกทางเพศของวัยรุ่นในศตวรรษที่สิบเก้า มันค่อนข้างอีโรติกและหดหู่เชียวล่ะ

 

เราเพิ่งแสดงเรื่องนั้นไปเมื่อสองปีก่อน ไม่ควรแสดงอะไรที่ซ้ำกันในเวลาสี่ปีนะ

 

ทุกคนถอนหายใจฟึดฟัด เหมือนจะรู้กันอยู่แล้วว่าการออกความเห็นของเราจะไม่เป็นผล อาจารย์เบาเออร์มักมีละครที่เธออยากจะทำอยู่ในใจ การโหวตของเราเป็นเพียงโอกาสที่เธอจะได้ชี้แจงว่าเรื่องที่เธอเลือกดีกว่าเรื่องที่เราอยากแสดงยังไงเท่านั้น

 

อันที่จริงฉันก็ไม่ได้ซีเรียสอะไรเท่าไหร่ แค่ให้ฉันได้มีบทพูดสักสองสามประโยคก็ดีใจแล้ว

 

ถ้าเปรียบชมรมเป็นห้องเรียน ฉันก็เป็นเพียงเด็กเนิร์ดที่เห็นด้วยกับทุกสิ่งที่เพื่อนคนที่กล้าแสดงออกกว่าเสนอ

 

จะจบไหมนะวันนี้ ชาร์ลอตต์ เวเบอร์ เพื่อนสนิทอีกคนของฉันยกข้อมือขึ้นมาดูเวลา ฉันมักล้อว่าชื่อเธอเหมือนหลุดมาจากหนังชาร์ลอตต์ เว็บ แต่เธอก็เป็นทั้งรูมเมต เพื่อนที่ดีที่สุด รวมไปถึงเพื่อนร่วมคณะของฉัน

 

ฉันว่า Die Räuber เก่าไปนะคะ เราไม่ควรเอาวรรณกรรมสมัยใหม่มาแสดงบ้างเหรอ โซฟี บราวน์ สาวสวยจากคณะวิทยาศาสตร์ที่ฉันแอบชื่นชมอยู่เงียบๆ พูดขึ้นบ้าง ฉันมักคิดเสมอว่าเธอทั้งน่ารักและเก่ง เรียนวิทย์แล้วยังมาร่วมชมรมนี้ได้อีก

 

เอาล่ะๆ ผมว่าคุยกันอย่างนี้เราคงไม่ไปถึงไหนแน่ ทำไมเราไม่มาออกความเห็นดูล่ะว่ามีข้อดีและข้อเสียอะไรบ้างที่เราจะได้จากการแสดง Die Räuber” นั่นเป็นเสียงของโจเอล ไคเซอร์ เพื่อนร่วมหอพักเดียวกันและรุ่นพี่จากคณะภาษาวรรณคดีของฉัน เขามีความเป็นผู้นำและมีเหตุมีผลที่สุดในชมรม นอกจากนั้นยังเป็นประธานชมรมและช่วยเขียนบทในบางครั้ง

 

แล้วฉันก็แอบปลื้มโจเอลเหมือนกัน ในฐานะที่เขาเก่งนะ

 

แต่แน่ล่ะ โจเอลพูดถูก แม้จะมีเสียงอิดออดจากเพื่อนๆ อยู่บ้าง แต่ทุกคนก็เคารพโจเอลพอๆ กับอาจารย์เบาเออร์ มันมีเหตุผลที่ผู้ชายคนนี้ได้เป็นประธานชมรม เราเชื่อฟังเขา และต่างก็เปิดกระเป๋าอย่างเซ็งๆ เพื่อนำกระดาษขึ้นมาแจกแจงเหตุผลของเรา

 

ยังไงวันนี้ก็ต้องได้ข้อสรุปนะจ๊ะ อาจารย์เบาเออร์ประกาศ

 

เราคงได้ออกจากชมรมกันตอนเที่ยงคืนล่ะอย่างนี้ ฉันกระซิบกระซาบกับชาร์ลอตต์

 

ก็ใช่น่ะสิ เกรท แล้วเราก็จะกลับไปไม่ทันดูเดอะวอยซ์

 

ฉันหลุดหัวเราะ เกรทา ซิกเลอร์เป็นชื่อของฉัน เด็กสาวธรรมดาวัยยี่สิบปีและฉันหมายถึง ธรรมดา แบบไม่มีพิษมีภัย และไม่มีอะไรเลย นอกจากมีรูมเมตจอมแสบที่ติดรายการเกมโชว์อย่างกับอะไรดี บางทีฉันก็นึกว่าเธออยากไปแข่งเองซะแล้ว

 

ตอนที่เสียงจ้อกแจ้จอแจของเราดังหึ่งเหมือนเสียงผึ้งจากการที่เราพยายามจะหาอะไรมาเขียนประตูชมรมก็ถูกเปิดออก แล้วทั้งห้องก็เงียบกริบพลางหันไปมองเป็นตาเดียว

 

โอ้

 

มีผู้ชายคนหนึ่งยืนอยู่ตรงนั้น เขามีเป้พาดบ่า สวมจัมเปอร์สีเลือดหมูกับยีนส์สีดำ หูฟังไอโฟนยังเสียบอยู่ในหูของเขา มือหนาดึงมันลงในวินาทีถัดมา เขายังเคี้ยวหมากฝรั่งอยู่ด้วยซ้ำก่อนที่จะยิ้มยิงฟันให้เราทั้งห้อง

 

สวัสดีฮะ ขอโทษที่มาสาย

 

แต่ทั้งห้องยังเงียบกริบอยู่เพราะจริงๆ นะ การมาสายสี่สิบห้านาทีหลังชมรมเริ่มไม่ใช่สิ่งที่ทำให้ผู้หญิงทั้งห้องมีดวงตาลุกวาวหรืออ้าปากค้างกันอย่างนี้หรอก ถ้าหากไม่นับว่าผู้ชายคนนี้คือหนุ่มวิศวะคนดังของมหาวิทยาลัยจากใบหน้าหล่อเหลานั่นของเขา เราทุกคนที่อยู่ในชมรมก็ยังรู้ดีว่าเขาเป็นลูกชายของนางเอกดังระดับประเทศของเราสมัยก่อน

 

นี่มันร็อบบี้ร็อบบี้ ชไตน์

 

โอ้มายก้อด อย่าบอกนะว่าเขาเข้ามาใหม่!” ชาร์ลอตต์บีบแขนฉันในทันที เธอมีดวงตาเบิกกว้าง ท่าทางเหมือนอยากจะกรี๊ด และนั่นก็เป็นสิ่งเดียวกับที่ผู้หญิงทั้งห้องนี้อยากจะทำเมื่อเห็นร่างสูงเจ้าของเรือนผมสีชา ลักยิ้มบุ๋มน่ารักและใบหน้าคมคายที่ออกจะให้ลุคแบดบอยเล็กๆ กับเขา

 

สวัสดีจ้ะ ไม่มีใครกล้าออกเสียงสักคน ยกเว้นอาจารย์เบาเออร์ที่ฉันคิดว่าก็ออกจะยินดีจนออกนอกหน้าที่มีคนหล่อระดับนี้เข้ามาทักทายในชมรม เบาเออร์จ้ะ มีธุระอะไรหรือเปล่า

 

อ้อฮะ เขาเว้น ยัดหูฟังของตัวเองใส่ในกระเป๋าเสื้อ ร็อบบี้ ชไตน์ครับ คือผมอยากจะขอเข้าชมรมด้วย ไม่ทราบว่าจะยังเข้าได้อยู่ไหมฮะ

 

สิ้นคำนั้น ฉันก็สาบานว่าได้ยินเสียงกรี๊ดอันแสนอดกลั้นของผู้หญิงทุกคนในห้องและขนาดร็อบบี้เองก็ได้ยินมัน เขากัดริมฝีปาก ยกมือขึ้นเกาหัว ท่าทางเขินอันแสนเซ็กซี่นั่นดีแต่จะทำให้เราอ่อนระทวยเพราะเขาไปกันใหญ่

 

ฉันไม่สนเลยว่าพวกผู้ชายขมวดคิ้วแล้วมีสีหน้าไม่พอใจยังไงบ้าง และฉันก็ไม่ได้แสดงออกว่าดีใจจนเนื้อเต้นแต่ยอมรับว่ามันเป็นไปไม่ได้ที่จะไม่มองผู้ชายคนนี้ในยามที่เขามีท่าทางแบบนั้น

 

อาให้ตาย เขาหล่อและฮอตมากจริงๆ

 

ร็อบบี้ดูทำอะไรไม่ถูกนัก เดาว่าอาจารย์เบาเออร์เองก็คงหลงเสน่ห์เขาที่ใช้เวลาตกใจนานขนาดนั้น นัยน์ตาคู่นั้นเลยสอดส่องไปรอบห้องแทน บางทีเขาอาจอยากหาคนรู้จักที่อยู่ในชมรม แม้ฉันจะไม่รู้เลยว่าหนุ่มวิศวะที่ดังระดับเขามาทำอะไรในชมรมที่ดูไม่ใช่แนวของเขาเลยก็ตามแต่นัยน์ตาคู่นั้นก็ลากมาประสานกับฉันในวินาทีหนึ่ง

 

รอยยิ้มของเขากว้างขึ้นในช่วงเวลาสั้นๆ ก่อนที่เขาจะก้มหน้าลงมองพื้นเพียงเท่านั้นหัวใจฉันก็เต้นแรงจนแทบจะระเบิด ลักยิ้มนั่นมันกำลังทำให้ฉันเป็นบ้า

 

ร็อบบี้ยิ้มให้ฉัน บอกทีว่านั่นฉันไม่ได้คิดไปเอง

 

โอ้ตาย ฉันต้องคิดไปเองแน่ๆ

 

นั่นเขายิ้มให้เธอเหรอ ชาร์ลอตต์กระตุกแขนเสื้อฉันจนแทบหลุด ฉันยกมือขึ้นปิดใบหน้าตัวเอง

 

บ้า เขาก็แค่มองผ่านๆ เท่านั้น ร็อบบี้จะมายิ้มให้ฉันทำไม

 

ไม่นะ ฉันว่าเขายิ้มให้เธอ ทิมเสริม โอ้ไม่ ไม่จริง

 

บางทีเขาอาจจะยิ้มให้โซฟี…” ฉันยังคงไม่อยากเชื่ออยู่ เธอนั่งอยู่ข้างหน้าฉันสองแถวนี่ แล้วเธอก็ออกจะสวยสง่า ถ้าร็อบบี้จะมองคนสวยมันก็คงไม่แปลก

 

อะไรก็ช่าง แต่ฉันแสดงอะไรก็ได้แล้วตอนนี้ถ้าร็อบบี้เป็นพระเอก ชาร์ลอตต์ดี๊ด๊าใหญ่ และมันก็ไม่ใช่เธอคนเดียวหรอกที่มีความคิดทำนองนั้น ฉันว่าสาวๆ ที่มองเขาตาเยิ้มนี่ก็ลืมไปแล้วว่าเมื่อกี้เรากำลังเถียงอะไรกันใหญ่โต

 

ฉันยังเป็นนางเอกทันไหมวะ ทิมหัวเราะ นี่เขาจะมาสอยร็อบบี้เป็นของตัวเองไม่ได้นะ

 

ไม่ได้ย่ะ ผู้หญิงแสดงเป็นผู้ชายได้ แต่สูงชะรูดอย่างนายยังไงก็มาแสดงเป็นอามาเลียไม่เนียน ชาร์ลอตต์หมายถึงนางเอกของเรื่อง แล้วอีกอย่าง ร็อบบี้ก็ไม่ใช่เกย์โว้ย

 

แล้วไง ฉันจะแอบชอบเขาอย่างที่พวกเธอแอบไม่ได้รึไง

 

มันไม่เข้ากันเลยจริงๆ นะเวลาที่ทิมพูดแบบนั้น ฉันหมายถึงว่า เขาเป็นเกย์ก็จริง แต่เป็นเกย์ที่มีความเป็นแมนสูงน่ะ ฮ่ะๆ ผู้หญิงไม่รู้ก็อาจตกหลุมรักความสมาร์ทของทิมได้ตั้งแต่แรกเห็น เอาอย่างนี้ดีกว่า

 

ฉันว่ามันออกจะแปลกนะที่อยู่ๆ เขาจะอยากมาเข้าชมรมของเรา อย่างน้อยก็มีคนหนึ่งแหละที่ไม่ตื่นเต้นกับเรื่องนี้ โจเอล ประธานของเรายังไงล่ะ ไม่ใช่ว่าปีที่แล้วเขาอยู่ชมรมฟุตบอลเหรอ เห็นโปรโมตกันใหญ่โต แล้วเรียนวิศวะด้วยนี่นะ เราต่างก็รู้ว่าละครเวทีดูไม่ใช่อะไรที่ร็อบบี้ ชไตน์จะสนใจเลย

 

อ๊ะ แต่แม่เขาเป็นดาราเก่านะ บางทีเขาอาจจะแค่อยากลองดู

 

อืมก็อาจจะเป็นไปได้ ฉันเห็นด้วยกับชาร์ลอตต์ แต่โจเอลก็ยังดูฉงน แต่มันก็ดีออกที่มีคนดังอย่างนั้นมาสนใจชมรมเรา เพราะมันหมายความว่าคนอาจจะมาดูการแสดงปีนี้เยอะขึ้น แล้วปีหน้าก็มีคนเข้าชมรมเยอะขึ้นอีกก็ได้นะ ฉันว่า

 

อืม ก็จริง

 

แล้วเห็นได้ชัดว่าอาจารย์เบาเออร์เองก็ต้องคิดแบบเดียวกับฉัน เธอแทบจะอ้าแขนรับร็อบบี้เข้าสู่อ้อมกอด (ชมรม) ด้วยสีหน้ายิ้มแย้มโดยที่ไม่มีติเลยสักนิดว่าทำไมเขาถึงมาสายและอาทิตย์ที่แล้วที่เป็นการพบปะกันสองครั้งแรกเขาหายไปไหน (เราเข้าชมรมกันทุกวันอังคารและพฤหัส)

 

ยินดีต้อนรับจ้ะ เชิญนั่งเลย เรากำลังตกลงเรื่องที่จะแสดงกันอยู่พอดี

 

ขอบคุณครับ ร็อบบี้กล่าว กวาดสายตามองหาที่นั่งว่าง ผู้หญิงที่นั่งริมทุกคนแทบจะลุกขึ้นเพื่อต้อนรับเขา ฉันคิดว่าเขาจะเดินไปนั่งกับกลุ่มผู้ชาย แต่ร่างสูงก็ดูลังเล ท้ายที่สุดแล้วเขาก็มานั่งแถวข้างหลังฉัน

 

ข้างหลังฉัน แบบที่แถวติดกัน และนั่งข้างหลังฉันจริงๆ

 

ฉันตัวแข็งทื่อ ชาร์ลอตต์หันมามองตาแทบถลน แล้วฉันก็คิดจริงๆ ว่าดวงตาของเธอจะร่วงลงมาตอนที่ร็อบบี้สะกิดฉัน

 

เฮ้

 

คะคะ?” ฉันหันไปและพยายามจะไม่สติแตกไปซะก่อน โอ้ ดวงตาสีเขียวมรกตงดงามอะไรอย่างนี้ ฉันรู้สึกราวกับต้องมนตร์นี่มันต้องไม่ใช่เรื่องที่เกิดขึ้นจริงแน่

 

เราจะแสดงเรื่องอะไรกันเหรอ

 

ฉันติดอยู่ในภวังค์หลายวินาทีกว่าจะขยับริมฝีปากได้ คิดว่าผู้หญิงทั้งห้องอาจจะอยากกินหัวฉันแล้ว อ่าคิดว่า Die Räuber นะ

 

ไม่รู้จัก แต่พนันได้ว่าน่าเบื่อ แล้วเขาก็หัวเราะ ฉันกัดริมฝีปากแน่นทำไมมันน่ามองอย่างนี้

 

ก็อาจจะใช่ แต่มันก็สนุกนะสำหรับคนที่ชอบนายมาเข้าชมรมทำไมล่ะ

 

แต่ร็อบบี้ไม่ตอบ เขายิ้ม เธอชอบงั้นสิ

 

“…”

 

ฉันไม่รู้ว่าเขาหมายถึงชอบการแสดงละคร

 

หรือว่าชอบเขา

 

บ้าจริงๆ

 

ร็อบบี้โน้มตัวมาใกล้เพื่อวางท่อนแขนทั้งสองข้างของเขากับพนักพิงเก้าอี้ของฉัน เราใกล้กันมากกว่าเดิม แล้วลมหายใจของฉันก็ติดขัดอย่างช่วยไม่ได้เลย เธอชื่ออะไรเหรอ

 

ฉันกลืนน้ำลายลงคอ เขาก็แค่ถามชื่อแค่ถามชื่อที่เขาจะถามใครก็ได้

 

เกรท…” ฉันเว้น ฉันชื่อเกรทา เกรทา ซิกเลอร์

 

เยี่ยม ฉันร็อบบี้นะ ร็อบบี้ ชไตน์

 

ฉันรู้…” ฉันพึมพำตอนที่จับมือกับเขา มันร้อนผ่าวและให้ความรู้สึกที่ดีกว่าที่ควรจะเป็น ฉันไม่เข้าใจนักว่ามันเกิดอะไรขึ้น แต่หัวใจที่เต้นแรงอย่างนี้ไม่ใช่อะไรที่ดีเลย ฉันไม่อยากคิดอะไรบ้าๆ เลยรีบหันกลับมา และฉันก็รู้ว่าสายตาของชาร์ลอตต์รวมถึงผู้หญิงคนอื่นยังอยู่ที่เรา แต่อะไรก็ไม่อยู่ในหัวฉันเหมือนสายตาของเขา

 

ไม่เอานะ ไม่เอา ตกหลุมรักแรกเห็นมันมีแต่ในนิยายเท่านั้น

 

ที่สำคัญ ร็อบบี้ ชไตน์เนี่ยนะ

 

ฝันไปเถอะเกรท ไม่มีทางซะหรอก

 

 

 

 

Lana Del Rey - Love



FernniZ’s very 1st Talk : 01.11.17

          สวัสดีครั้งแรกอย่างเป็นทางการค่ะ :) ก่อนอื่นต้องแจ้งเอาไว้ก่อนสำหรับคนที่เพิ่งมาอ่านนิยายเฟิร์นครั้งแรกนิยายเรื่องนี้เป็นส่วนหนึ่งของเซ็ท Wicked ซึ่งเป็นเรื่องราวของหนุ่มนักศึกษาวิศวะชาวเยอรมันกลุ่มหนึ่งที่เป็นเพื่อนกัน แต่รับรองว่าไม่จำเป็นต้องอ่านทุกเรื่องก็สามารถเข้าใจได้แน่นอน ในส่วนของเรื่อง Wicked Love, Wicked Hearts นั้นเป็นเรื่องแรกของเซ็ท และเฟิร์นควรจะบอกด้วยว่าตัวพระเอก (ร็อบบี้) เป็นน้องชายของ ราฟาเอล ชไตน์ จากเรื่อง Like Rainbow Across The Sky นิยายอีกเรื่องของเฟิร์น (แน่นอนว่าไม่จำเป็นต้องอ่านก็รู้เรื่องเช่นกัน แต่อ่านก็ดีนะอิอิ เรื่องของพี่ชายเขาก็ฮอตม๊ากกกก)

            รายชื่อเรื่องอื่นๆ ที่จะตามมาในเซ็ทก็ได้แก่

 

          Wicked Love, Wicked Hearts                 [Robbie X Greta]

          Wicked Lust, Rouge Kiss                          [Stefan X Audrey]

Wicked Liar, Beautiful Amore                [Oskar X …]

          Wicked Lips, Wild Roses                           [Viktor X …]

           

          ว่าไงคะอ่านบทนำแล้วรู้สึกยังไงกันบ้าง? รอเรื่องที่เหลือที่จะตามมาเรื่อยๆ ได้เลย :)

          คอมเมนท์ไว้หน่อยน้า #ทีมร็อบบี้ รายงานตัวรึยังงงงงง ฮี่ๆ  



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 16 ครั้ง

559 ความคิดเห็น

  1. #556 suda (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 เมษายน 2561 / 03:47
    <p>บทนำตอนที่พระเอกเข้ามาในห้องชมรมเหมือนจะเขียนชื่อสลับกันน้า</p>
    #556
    0
  2. #506 TripleNLN (@TripleNLN) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 มีนาคม 2561 / 14:37
    ขอร็อบบี้กลับบ้านที่นึงค่ะะะ 55555
    #506
    0
  3. #400 bsunn (@bsunn) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2561 / 14:42
    เขินตามเกรทเลยค่าาา โอ่ย
    #400
    0
  4. #69 Supatra Puengkerd (@supatra_p) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2560 / 20:22
    เปลี่ยนใจจากราฟมาหาร็อบได้ไหม
    #69
    0
  5. #33 Eiffeltower (@poppingkara) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2560 / 08:45
    อ่านแค่นี้ก็ตลกหลุมรักร็อบบี้แล้ววว >_<
    #33
    0
  6. #25 namfonnnz (@namfonnnz) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2560 / 00:01
    โอ้ยยยยยเขินรอบบี้ ชอบบบ คนธรรมดาๆบ้านๆกับหนุ่มฮอต อหหหหห
    #25
    0
  7. #24 Baiteay Taiyaithiang (@baiteaynaka) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2560 / 20:23
    แค่นี้ก็เขินมากๆๆๆแล้ว เทใจไปเลย555555
    #24
    0
  8. #23 __tytotai (@thorthai) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2560 / 20:22
    ฮืออ ชอบมากกกกกกกกก ชอบสำนวนการแต่งขอบไรท์มากกกกกกกกก
    #23
    0
  9. #22 jip-ppy (@jip-p) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2560 / 17:08
    โอ้ยยยย เขินจริงอะ มันเขินเกินปายยยย หวานกันทุกเรื่องเลยนะฮะ หลังจากที่ดาร์กๆมา555555 แต่แบบนี้ก็ดีแล้วน้าาาาาา อิอิ นุ้งแอลน่าร้ากกกกก สู้ๆค่าาา
    #22
    0
  10. #21 sweetishhhh (@swsweety) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2560 / 13:47
    รู้สึกเขินๆจริง คือแบบโอ้ยหัวใจเทให้ไปหมดละ
    #21
    0
  11. #20 GTuiar (@maybe-shop) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2560 / 06:40
    รุ้สึกเขินกับรอยยิมของรอบบี้ อรั๊ยยยยยย
    #20
    0
  12. #18 Rinne-A (@rinneneve) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2560 / 00:50
    สัมมีมีล้าวววววววววว //////// ดิ้นๆๆๆๆๆๆๆ
    #18
    0
  13. #17 pimmy (@pimmypoko) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2560 / 23:51
    กรี๊ดวี๊ดด
    #17
    0
  14. วันที่ 1 พฤศจิกายน 2560 / 22:51
    โอ้ยยน น่ารักอะไรเบอร์เน้
    #16
    0
  15. #15 Snoopysnooker (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2560 / 22:41
    เเค่เปิดตัวดาเมจยังรุนเเรงขนาดนี้ โอ้ยยยยยยยย ตายๆ
    #15
    0
  16. #14 pyperaqua (@nptwater) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2560 / 21:59
    โอมายก้อด น่ารักอะไรอย่างนี้ เขินแทนเกรทเลยฮื้อ
    #14
    0
  17. #13 Babypani (@ma-panita) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2560 / 21:55
    มาถึงก็รถอ้อยคว่ำเลยนะร็อบบี้~~~~~~~~~~
    #13
    0
  18. #12 pakjeejan (@janfan) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2560 / 21:29
    เอาละตอนนี้งอนมาร์คัสอยู่นิดๆ เพราะงั้นตอนนี้ก็ติดป้ายทีมร็อบบี้ไปก่อน แฮร่!! //เบื่อตัวเองนังผญ.ใจง่ายย!~
    #12
    0
  19. #11 Neung111 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2560 / 21:12
    ชอบจังเล้ยยย ขี้เล่น ซุกซน ชวนให้ตกหลุมรัก กิกิ &#129315;
    #11
    0
  20. #10 mai-kung (@mai-kung) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2560 / 20:36
    เจอแต่บทนำ เปลี่ยนจากทีม มาร์คัส เป็น ทีมร๊อบบี้ทันที น่ารักอะไรขนาดนั้นนนน
    #10
    0
  21. #9 sepxtember (@diamond-blaze) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2560 / 20:11
    แจ้งเตือนปุ้บก็เข้ามาเลยย แฮ่
    ตอนแรกว่าแน่วแน่กับมาร์คัสมากๆเลย แบบไม่ๆ ไม่เปลี่ยนใจชัวร์ แต่พอมาเจอร็อบบี้แบบนี้ ... โอ้โห ชักไม่แน่ใจแล้ว น่ารักมาก5555555555 เขินแทนเกรททท
    #9
    0
  22. #8 Baiteay Taiyaithiang (@baiteaynaka) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2560 / 10:26
    แค่นี้ก็เขินแล้วอ่ะ555555
    #8
    0
  23. #6 UNRAINBOW_ (@Too2516) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2560 / 19:29
    รอค่ะๆๆ
    #6
    0
  24. #4 jip-ppy (@jip-p) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2560 / 03:49
    มีความน่ารักเกิดขึ้นนนนน รอนะคะะะะ รอๆๆๆๆ จะว่าไปก็คิดถึงหมอราฟ555555 สู้ๆค่า ????
    #4
    0
  25. #1 Neung111 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2560 / 22:50
    อู้วววววว รอนะๆๆ
    #1
    0