{KNB} It's Revenge | ปิดบัญชีแค้นผู้ชายสารเลว ! {All x Kuroko}

ตอนที่ 3 : || Chapter Two ||

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,087
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 44 ครั้ง
    16 ต.ค. 58




… Chapter Two …








ฉันทำผิดไปแล้วเสียงในหัวใจฉันพูดขอโทษ





Kagami’s side

ไม่ได้มาตั้งนาน ที่นี่ยังเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนแปลงไปเลย

เบื้องหน้าของเขาคือหลุมศพของ คนที่เขารักหมดหัวใจเมื่อก่อนรักยังไง ตอนนี้เขาก็ยังรักอยู่ ความรู้สึกของเขามันไม่ได้เปลี่ยนไปเลยแม้แต่นิดเดียว แม้กาลเวลาจะเปลี่ยนไปมากแค่ไหน แต่หัวใจของเขามันก็ยังอยู่ที่เดิม หยุดอยู่ที่คนๆเดิมไม่เปลี่ยนแปลง ไม่สิ ! ความรู้สึกที่มีในตอนนี้มันอาจจะมากกว่าเดิม และยิ่งมากขึ้นเท่าไหร่ บาดแผลในใจมันก็ยิ่งเพิ่มมากขึ้นเท่านั้น

มันเจ็บนะ กับการต้องอยู่อย่างทรมาน โดยไร้ซึ่งคนที่เขารักจนหมดหัวใจ

นายมองฉันอยู่ใช่มั้ย ? อยู่บนนั้นสบายดีรึเปล่า ? คุโรโกะเขาเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าที่คิดว่าคนๆนั้นอาจจะมองอยู่ด้านบนก็เป็นได้

อยู่คนเดียว เหงารึเปล่าเสียงทุ้มเอ่ยบอกกับหลุมศพเบื้องหน้า ร่างสูงคุกเข่าลงและเอื้อมมือไปวางนาบลงบนป้ายชื่อเบื้องหน้าหลุมศพ

ฉันคิดถึงนาย คิดถึงเหลือเกิน …” เขายังคงพึมพำต่อไป อยากจะบอกความรู้สึกมากมายให้อีกฝ่ายได้รับรู้ แม้ว่าเสียงของเขาอาจจะส่งไปไม่ถึงอีกคนเลยก็ตาม แต่เขาก็ยังอยากพูดอยากบอก เพราะในใจยังคงมีความหวังลมๆแล้งๆอยู่เสมอ แม้จะรู้ดีว่ามันเป็นไปไม่ได้เลยก็ตาม

แล้วนายล่ะ คิดถึงฉันบ้างรึเปล่า ? ชายหนุ่มไม่รู้ตัวสักนิด ว่าหยดน้ำตาหนึ่งหยดได้หยดลงบนป้ายชื่อของใครคนนั้นที่เขายังเฝ้าฝันถึงและโหยหาตลอดมา และคงไม่ทันได้รู้ตัวว่าเสียงฝีเท้าของใครบางคนได้ใกล้เข้ามาเรื่อยๆ จนมาหยุดยืนอยู่ด้านหลังของตนเอง คำพูดที่เคยอยากให้ใครบางคนได้ยิน ตอนนี้มันได้ส่งไปถึงคนรับฟังเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

คิดถึงสิครับ

!!!!!

ร่างสูงชะงัก เบิกตากว้างกับน้ำเสียงหวานที่คุ้นเคย แต่ก็ยังไม่กล้าที่จะหันกลับไปมองคนที่ยืนอยู่เบื้องหลัง เพราะกลัวว่าถ้าหันไปแล้ว เจ้าของน้ำเสียงทุ้มหวานที่แสนคิดถึงจะจางหายไปราวกับสายลม เป็นเพียงคนไร้ตัวตนและเป็นเพียงภาพมโนของเขาเพราะความคิดถึงที่มีมากจนเกินไป เขารู้ตัวดีว่าเขามักจะมองเห็นภาพหลอกของคนผมฟ้าอยู่ตลอดเวลา ไม่ว่าจะทำอะไรอยู่ที่ไหนหรือแม้แต่เรื่องบนเตียงปลดปล่อยความใคร่ เขาก็ยังมองเห็นภาพของคนตัวเล็กผมฟ้า อดีตคู่หู เพื่อนสนิท และเป็นได้ทุกอย่างสำหรับเขา ภาพรอยยิ้มสดใสที่เขาไม่อาจลืมและไม่เคยลืมได้สักครั้ง

แต่ก็เขาเอง ที่เป็นคนทำลายมัน ทั้งรอยยิ้ม เสียงหัวเราะ และความเชื่อใจ !

หันมาหน่อยสิครับ คากามิคุงเสียงทุ้มหวานดังขึ้นมาอีกครั้ง คราวนี้เจ้าของชื่อไม่ลังเลเลยสักนิดเดียวที่จะหันกลับไปมองเจ้าของเสียงทุ้มหวานที่กำลังยิ้มหวานอยู่เบื้องหน้าเขา

คุโรโกะ เท็ตสึยะ !!!

หมับ !

คากามิเอื้อมมือไปคว้าร่างเล็กๆให้เข้ามาใกล้ๆ มือหนาจับนู่นจับนี่สำรวจไปทั่วร่างกายบอบบางและผิวขาวหยวกของคนตัวเล็ก เพื่อพิสูจน์ว่าบุคคลตรงหน้าไม่ใช่เพียงภาพลวงตาที่เขาสร้างขึ้นมาเพราะความคิดถึงอย่างสุดหัวใจ !

เลิกจับนู่นจับนี่ผมสักทีเถอะครับคนตัวเล็กทำหน้าเบื่อหน่าย แต่ก็ไม่แปลกใจเท่าไหร่ เพราะตัวตนของเขาในอดีตคือเขาตายไปแล้ว ไม่มีสิทธิ์มายืนอยู่ตรงนี้ด้วยซ้ำ !

นายจริงๆใช่มั้ย ? ฉันไม่ได้ฝันไปหรือไม่ได้หลอนเป็นเองใช่มั้ย ?

แล้วคุณคิดว่าไงล่ะครับ J

ฉัน …” ตอนนี้เขาสับสน สับสนมากๆ ! เขาเฝ้าเพียรพยายามทำทุกอย่างเพื่อให้ได้คนตัวเล็กกลับคืนมา แต่ก็คอยเตือนตัวเองเสมอว่ามันเป็นไปไม่ได้ คนตัวเล็กนั้นได้ตายจากเขาไปแล้ว ไม่มีวันคืนกลับมาหาเขาอีก แต่อยู่ดีๆวันนี้ คนที่เขาเฝ้าคิดถึงและโหยหามาโดยตลอดกลับมายืนอยู่ตรงหน้า ใครบ้างจะเชื่อว่าคนที่เชื่อว่าตายไปแล้วจะมายืนอยู่ตรงหน้า !

ก็รู้นะครับว่าคุณคงตกใจ แต่ผมไม่ใช่ภาพหลอนที่คุณสร้างขึ้นมาหรอกนะครับ

งั้นก็หมายความว่า …”

ผมคือคุโรโกะ เท็ตสึยะ ผู้ชายที่คุณบอกว่าคิดถึงเขาไงครับคนผมฟ้ายิ้มกว้างส่งให้เขา คากามิจ้องใบหน้าหวานสวยของคนตัวเล็กด้วยแววตาที่เปี่ยมไปด้วยความรักและความคิดถึง มือหนาฉุดร่างเล็กๆเข้ามาไว้ในอ้อมแขนแกร่งและกดจูบลงบนริมฝีปากบาง แต่ไม่ได้ดูดดื่มเหมือนทุกครั้งในอดีตที่เคยทำ เป็นเพียงปากแตะปากให้ความรู้สึกของเขาส่งผ่านไปให้คนตัวเล็กเพียงเท่านั้น

เขาสัญญากับตัวเองเอาไว้แล้วว่าถ้าได้คนตัวเล็กกลับคืนมา เขาจะไม่ทำร้ายและไม่ทำให้คุโรโกะต้องเสียใจเสียน้ำตาอีก !

ขอบคุณนะ …”

ขอบคุณผมเรื่องอะไรเหรอครับ

ขอบคุณที่กลับมาหาฉัน กลับมาให้ฉันได้พูดคำๆหนึ่งที่ไม่เคยได้พูดเสียงทุ้มเอ่ยกระซิบข้างใบหูขาวแผ่วเบา การที่คุโรโกะกอดตอบเขา แสดงว่าไม่ได้โกรธเขาเรื่องที่เขาเคยทำในอดีตแล้วใช่รึเปล่า ? คุโรโกะยกโทษให้เขาใช่มั้ย

พูดมาสิครับร่างสูงยกยิ้มเล็กน้อย มือหนาดันร่างเล็กๆของคนในอ้อมแขนออก ก่อนจะมองลึกเข้าไปในดวงตาสีฟ้าใสที่จ้องมองเขาอยู่ก่อนแล้ว

ฉันรักนาย แม้จะเป็นคำพูดสั้นๆ แต่ทุกความรู้สึกของเขาส่งผ่านไปในคำพูดของตนเอง และเขาก็รู้ว่าคนตัวเล็กรับรู้มันแล้ว

ผมเชื่อคุณครับ ผมเชื่อในความรักของคุณที่มีให้ผม

นายเชื่อฉันจริงๆนะ ?

จริงสิครับ

ไม่โกรธเหรอ …”

ผมจะโกรธอะไรคากามิคุงล่ะครับคนผมฟ้าหลุดหัวเราะแผ่วๆออกมา ตาคู่สวยจ้องมองมาที่เขา ก่อนที่มือเล็กๆจะจับมือเขาไปแนบที่แก้มใสของตนเอง

ผมไม่เคยคิดจะโกรธคากามิคุงเลยนะครับ

คุโรโกะ …” ทำไมล่ะ ? ทั้งๆที่ฉันทำกับนายไว้ตั้งมากมาย ทำไมถึงบอกว่าไม่เคยโกรธ แถมยังยิ้มเหมือนไม่เคยเจอเรื่องเลวร้ายอะไรมาก่อนในชีวิต

นายเข้มแข็งมากจริงๆนะ คุโรโกะ

เอาเป็นว่าผมยกโทษให้ก็แล้วกันนะครับร่างสูงเงียบไปสักพัก มือของเขาไล้แก้มใสของคนตัวเล็กไปมาเบาๆ

ฉันขอโทษ ขอโทษสำหรับทุกสิ่งทุกอย่าง

ผมไม่ได้โกรธหรอกครับ

ขอโทษที่เคยทำลายหัวใจของนายนะ คุโรโกะ …” พอเขาพูดจบ คนตัวเล็กตรงหน้าก็ยิ้มหวานส่งมาให้ แต่คากามิคิดว่าคงรู้สึกไปเองและคงตาฝาดไปเองที่เมื่อครู่เห็นแววตาของคนตัวเล็กดูเยือกเย็นและเย็นชาขึ้นมา เขาคงตาฝาดไปเองนั่นแหละ คุโรโกะก็บอกอยู่ว่ายกโทษให้เขาแล้วนี่นา !

อีกอย่าง เขาไม่เชื่อหรอกว่าคุโรโกะจะมีแววตาที่ดูเยือกเย็นไร้หัวใจแบบนั้นน่ะ !

ถ้างั้นคุณช่วยทำอะไรให้ผมเพื่อเป็นการไถ่โทษหน่อยสิครับ

อะไรเหรอ

ถ้าคุณรักผมอย่างที่พูด คุณก็ต้องตามใจผม ยอมผม และทำตามที่ผมบอกทุกอย่างร่างสูงนิ่งไปสักพัก ก่อนจะระบายรอยยิ้มอ่อนโยนขึ้นบนใบหน้า

ได้สิแค่นี้เอง ทำไมเขาจะทำไม่ได้กันล่ะ ?

หึ ! ขอบคุณนะครับ คุณนี่น่ารักจริงๆมือเล็กยกขึ้นดึงแก้มของเขาไปมาเบาๆ เขาคว้าจับมือเล็กเอาไว้ ก่อนจะกดจูบลงบนมือขาวของคนตัวเล็ก

รัก ฉันรักนาย คุโรโกะ

งั้นเริ่มตั้งแต่ตอนนี้เลยแล้วกันนะครับ

หือ ?

พอดีผมอยากจะไปที่ๆหนึ่ง แต่ไม่มีคนไปส่ง คากามิคุงช่วยไปส่งผมหน่อยสิครับ เอ๊ะ ! หรือคุณจะไปด้วยกันเลยดีครับ ? ไปกับผมมั้ย :)

ไป ? ไปไหนเหรอ ?

ไปหาฟุริฮาตะคุงครับ ยังไงเขาก็เคยเป็นเพื่อนร่วมทีมบาสของเราสองคน ถ้าผมพาคุณไปด้วยคงไม่เป็นไร ไม่ได้เจอกันตั้งนานแล้วด้วยคุโรโกะยิ้มหวานส่งให้เขา แต่รอยยิ้มนั่นมันบาดหัวใจของเขาและเชือดเฉือนหัวใจของเขา เขารู้สึกเหมือนกำลังจะตายให้ได้ เพียงเพราะเห็นรอยยิ้มของคนตัวเล็กที่มอบให้คนอื่นๆ ไม่ใช่แค่เขาคนเดียว

ไปหามันทำไม

ก็เป็นเพื่อนกัน …”

คุโรโกะ ! นายก็รู้ว่าฉันรักนาย แล้วนายยังจะพาฉันไปหามันกับนายอีก !” ทำไมเขาจะไม่รู้ว่าคุโรโกะกับฟุริฮาตะมันมากกว่าเพื่อน ! ฟุริฮาตะเองก็รักคุโรโกะเหมือนกันกับเขา เขาไม่ใจกว้างพอและไม่ใจดีพอที่จะปล่อยมือคุโรโกะไปหามันหรือแบ่งคุโรโกะใช้กับมันหรอกนะ ไม่มีวัน !!!

ไหนคุณบอกว่าจะยอมตามใจผมทุกอย่างไงครับ คากามิคุง

แต่เรื่องนี้มัน …”

คุณจะไม่ไปก็ได้ ผมไปคนเดียวก็ได้ครับ ถ้ามันทำให้คุณลำบากใจก็ไม่ต้องไป !” พูดจบ คนตัวเล็กผมฟ้าก็หันหลังเดินหนีไปเร็วๆ คากามิมองตามแผ่นหลังบางก่อนจะถอนหายใจออกมา คิดว่าเขาจะยอมมั้ยล่ะ ? ก็ต้องยอมน่ะสิ ! ใครจะปล่อยให้คุโรโกะไปหาเจ้าบ้านั่นคนเดียว !!! ไม่ใช่แค่ฟุริฮาตะ ถ้าเป็นคนอื่นๆ เขาก็ไม่ยอมเหมือนกัน เขาจะไม่ยอมให้ใครมาแย่งคุโรโกะไปจากเขาอีกแล้ว ไม่เอาอีกแล้ว

ขอบคุณนะ ที่กลับมาทำให้ชีวิตของฉันมีความสุขอีกครั้งหนึ่ง คุโรโกะ

End Kagami’s side

 





ผมนั่งอยู่บนรถของคากามิคุง ตั้งแต่ขึ้นมาบนรถ เขาก็นั่งเงียบกริบไม่พูดไม่จา ผมเองก็ไม่รู้จะเริ่มยังไงเลยนั่งเงียบตามเขาไปด้วย มีเพียงเสียงเพลงคลอเบาๆที่เขาเปิดและเสียงแอร์เท่านั้น ผมนั่งมองออกไปนอกหน้าต่าง แต่ก็แอบเหลือบมองคนข้างกายที่นั่งเงียบกริบเหมือนไม่มีตัวตนอยู่บนรถคันนี้

ผมรู้ว่าเขากำลังหงุดหงิด ผมรู้ว่าเขากำลังไม่พอใจที่ผมกำลังจะไปหาฟุริฮาตะคุง พูดก็พูดเถอะ ถึงเขาจะเคยเป็นเพื่อนกับฟุริฮาตะคุงมาก่อน แต่ผมไม่คิดว่าเขาจะนับฟุริฮาตะคุงเป็นเพื่อนหรอกนะ ก็ดันมา รักคนๆเดียวกันแบบนี้ มันก็ช่วยไม่ได้ที่คากามิคุงจะมองอีกฝ่ายว่าเป็น ศัตรูหัวใจ

หากเป็นเมื่อก่อนในอดีต ผมคงจะรู้สึกผิดและรู้สึกไม่ดีที่เห็นเขาหงุดหงิดไม่พอใจแบบนี้ ผมอาจจะบอกให้เขาพาผมกลับบ้านเลยก็ได้ แต่ตอนนี้มันแตกต่างกัน มันเปลี่ยนไปแล้ว มันไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป และผมจะบอกให้รู้ไว้ตรงนี้เลยว่าผมตั้งใจทำให้เขาหงุดหงิดไม่พอใจและ หึงผมเองนั่นแหละ และผมแทบจะรอคอยฉากในละครทั่วไปไม่ไหวแล้ว ฉากที่พวกเขาสองคนจะได้เจอกัน

อืม พวกเขาจะต่อยกันแย่งผมรึเปล่านะ ชักอยากเห็นแล้วสิ มัน สะใจดีน่ะ ที่ต้องมาเห็นคนที่เคยเป็นเพื่อนรักกันมาต่อยกันแย่งตัวเองเนี่ย J

ไม่พอใจที่ผมจะไปหาฟุริฮาตะคุงเหรอครับ คากามิคุง ?ผมตัดสินใจเอ่ยปากทำลายความเงียบ ก็แค่ถามไปงั้นๆแหละ เขาน่ะดูง่ายจะตายไป ทั้งสีหน้าและการกระทำ หึ !

เปล่าสักหน่อย

แต่คุณดูหงุดหงิดนะครับ

ไม่มีอะไรหรอก อากาศมันร้อนเลยหงุดหงิดง่ายน่ะผมอยากจะบอกเขาจริงๆว่าเขาเป็นคนที่โกหกไม่เก่งเอาซะเลย

ถ้าคุณลำบากใจ งั้นผมไปเองก็ได้นะครับผมก็พูดไปงั้นแหละ คนอย่างเขาคงไม่ปล่อยให้เขาเข้าถ้ำเสือไปคนเดียวหรอก หึหึ !

ไม่ ! ฉันจะไปส่งนายเอง ไปเป็นเพื่อน ไม่ใช่แค่ไปส่ง

แต่คุณดูไม่พอใจ ผมไม่อยากให้คุณหงุดหงิดแล้วไปต่อยฟุริฮาตะคุงหรอกนะครับผมแกล้งพูดขึ้นมาขำๆ แต่เหมือนเขาจะไม่ขำด้วย =__=

ฉันแค่ไม่ชอบใจ เราพึ่งได้เจอกันในรอบห้าปีที่ผ่านมาแท้ๆ แต่ทำไมนายถึงเอาเวลาที่ฉันควรจะได้อยู่กับนายไปให้กับมันด้วย ! วันนี้เราควรจะได้อยู่ด้วยกันไม่ใช่เหรอ ? คุโรโกะเขามองผมด้วยแววตาตัดพ้อ ถ้าเป็นเมื่อก่อนผมคงรู้สึกผิดมากและเลือกที่จะใช้เวลาในวันนี้อยู่กับเขา แต่ตอนนี้มันไม่ใช่ ผมไม่ใช่คนเดิมที่จะต้องมานั่งแคร์ความรู้สึกของพวกเขาอีกต่อไป

คุณทำร้ายผมไว้เท่าไหร่ ผมจะเอาคืนมากกว่าเดิมร้อยเท่า !!!

อย่าน้อยใจสิครับ ผมไม่ได้จะจากคุณไปไหนในเร็ววันนี้สักหน่อย เรายังมีเวลาอยู่ด้วยกันอีกเยอะ วันนี้ผมต้องไปหาฟุริฮาตะคุง เพราะอย่างน้อยก็เคยเป็นเพื่อนกันนะครับ

พวกคุณยังมีเวลาที่จะชดใช้ทุกความผิดให้ผมอีกเยอะเลยล่ะ หึ !

สัญญาก่อน

สัญญา ?

สัญญาว่านายจะอยู่กับฉัน จะไม่หายไปไหนอีก อย่าหายไปอีกเลยนะ คุโรโกะผมคลี่ยิ้มหวานส่งให้เขา พร้อมกับเอื้อมมือไปกุมมือเขาที่กำพวงมาลัยอยู่เอาไว้แน่น

ผมสัญญาครับคำสัญญาที่ผมจะไม่มีวันลืมมันอย่างแน่นอน

ถ้าคุณหรือผมยังไม่ตายไปซะก่อน ผมก็จะไม่จากคุณไปไหน เพราะสิ่งที่ผมต้องการคือการเอาคืนที่แสนสาสม คุณจะได้ชดใช้ในการกระทำเลวๆของคุณที่เคยทำเอาไว้กับผมอย่างแน่นอน คากามิคุง !

 





Furihata’s side

ในห้องสี่เหลี่ยมขนาดไม่เล็กไม่ใหญ่ มีร่างสูงของชายหนุ่มเจ้าของเรือนผมสีน้ำตาลอ่อนนอนแผ่หราอยู่ เขานอนอยู่อย่างนั้นไม่ขยับไปไหนมาหลายชั่วโมงแล้ว ตาคมมองขึ้นไปบนเพดาน ภายในห้องนอนมีรูปของชายหนุ่มหน้าหวานเรือนผมสีฟ้าอ่อน เจ้าของรอยยิ้มสดใสที่เขาเป็นคนทำลายมันเองกับมือ ใครจะว่าเขาบ้าเขาก็ไม่สน หากรูปภาพมากมายที่แปะอยู่ตามผนังห้องพวกนี้มันจะช่วยให้ความคิดถึงที่มีต่อคนในรูปนั้นเจือจางลงได้บ้าง เขาก็ยอมโดนหาว่าเป็นคนบ้า !

ก๊อกๆๆๆๆ

เสียงเคาะประตูรัวๆที่ดังขึ้น เรียกให้ชายหนุ่มบนเตียงหันไปมอง แต่ก็ไม่ได้ขยับตัวลุกขึ้นแต่อย่างใด สาเหตุเพราะไม่ว่ายังไง คนที่เคาะประตูอยู่ก็เข้ามาได้อย่างแน่นอน

แอ๊ด

พี่โควคิ !” หญิงสาวร่างบอบบางที่มีใบหน้าคล้ายคลึงกัน เรือนผมสีน้ำตาลอ่อนยาวถึงกลางหลัง เธออยู่ในชุดนักศึกษาเพราะพึ่งกลับมาจากการไปเรียนที่มหาวิทยาลัย หญิงสาวยืนจ้องหน้าพี่ชายของตนด้วยใบหน้าบูดบึ้ง เพราะพี่ของเธอทำตัวเหมือนคนไร้วิญญาณ เหมือนหุ่นยนต์ที่ให้ทำอะไรก็ทำ สั่งอะไรก็ทำ เหมือนคนไม่มีชีวิต เป็นเพียงหุ่นยนต์เดินได้เท่านั้น

มันเป็นแบบนี้ตั้งแต่ เขาจากพี่ชายของเธอไปแบบไม่มีวันหวนกลับ

พี่จะเป็นแบบนี้ไปอีกนานแค่ไหน

อย่ามายุ่งน่า คาริน

ไม่ยุ่งไม่ได้หรอก ฉันไม่อยากเห็นพี่เป็นแบบนี้ พี่เป็นพี่ชายฉันนะ จะไม่สนได้ยังไง !” เขาไม่ตอบกลับน้องสาว ได้แต่นอนมองรูปภาพมากมายด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความรักที่มีต่อคนในรูป

เท็ตสึยะคุงคงดีใจหรอกนะที่เห็นพี่เป็นแบบนี้

แล้วเธอจะให้พี่ทำยังไง ?

เลิกเป็นแบบนี้ เลิกทำตัวเหมือนหุ่นยนต์เดินได้สักที !”

การที่พี่ไม่มีคุโรโกะในชีวิต มันก็เหมือนพี่ตายไปแล้วนั่นแหละ

พี่โควคิ …”

พี่คิดถึงเขา ถ้าพี่เลิกทำตัวแบบนี้แล้วมันจะทำให้คุโรโกะกลับมาหาพี่งั้นเหรอ ? ถ้ามันเป็นแบบนั้น พี่ก็จะกลับมาเป็นเหมือนเดิม กลับมาเป็นคนเดิม ถ้ามันทำให้เขากลับคืนมา ไม่ว่าจะต้องแลกกับอะไรพี่ก็จะทำ แต่มันไม่ใช่ ไม่ว่าจะทำยังไง คุโรโกะก็ไม่มีวันกลับมาหาพี่อีกแล้ว เธอได้ยินไหม ? คาริน

ฮึก พี่โควคิ …” น้องสาวตัวดีเดินเข้ามาโอบกอดเขาเอาไว้ เขากอดตอบเธอกลับไป

ต่อให้พี่ตายไปตอนนี้ คุโรโกะก็ไม่มีวันกลับมาหาพี่อีกแล้ว

คุณรู้ได้ยังไงครับ ฟุริฮาตะคุง

!!!!!

ชายหนุ่มชะงัก เบิกตาโพลงกับเสียงทุ้มหวานแสนคิดถึงที่ดังขึ้น ไม่ เขาต้องประสาทหลอนจนได้ยินเสียงของคุโรโกะแน่ๆ !

เท็ต เท็ตสึยะคุง …” น้องสาวของเขาเป็นคนหันกลับไปมองเจ้าของเสียงทุ้มหวานก่อน ตาคู่สวยเบิกกว้างมองบุคคลตรงหน้าอย่างไม่เชื่อสายตา และนั่นทำให้เขารู้ว่าคนตรงหน้าไม่ใช่ภาพลวงตา เพราะอดีตเพื่อนสนิทอย่างคากามิเองก็มาด้วยเช่นกัน

เขาไม่รอให้ใครได้พูดหรือทำอะไร เขาพุ่งตัวเข้าไปหาคุโรโกะที่ยืนยิ้มหวานอยู่ตรงหน้า แขนแกร่งตวัดโอบรัดร่างบอบบางมาไว้ในอ้อมแขน กอดให้แน่นเพราะกลัวว่าถ้ากอดไม่แน่นเมื่อไหร่ คนในอ้อมแขนอาจจะหายไปอีกก็เป็นได้

เขาได้คุโรโกะกลับคืนมาแล้ว ต่อให้ต้องตาย เขาก็จะไม่มีวันปล่อยคุโรโกะไปไหนอีก !

คิดถึงผมมั้ยครับ ฟุริฮาตะคุงแค่ได้ยินเสียงทุ้มหวาน เขาก็อยากจะร้องไห้ออกมา เขาไม่สนเหตุผลว่าทำไมคนในอ้อมแขนถึงต้องโกหกว่าตัวเองตายไปแล้ว เขารู้แค่ว่าตอนนี้เขาได้คุโรโกะคืนมาแล้ว และเขาจะโอบกอดคนๆนี้ไว้ไม่ปล่อยไปไหนอีก เขารู้แค่นั้น !

คิดถึง คิดถึงสิ …” เขาซบหน้าลงกับไหล่บาง ซึ่งอีกฝ่ายก็ยกมือขึ้นลูบศีรษะของเขาแผ่วเบา สัมผัสของคุโรโกะยังอบอุ่นและอ่อนโยนสำหรับเขาเสมอ

ขอจูบได้มั้ย เขาไม่รอคำตอบ แต่ผละออกจากไหล่บางและใช้สองมือประคองใบหน้าหวานเอาไว้ ก่อนจะแนบริมฝีปากบดขยี้มอบจูบให้กับคนตัวเล็กในอ้อมแขนอย่างเร่าร้อน ทดแทนในช่วงระยะเวลาห้าปีที่หายไป และเขาอยากจะบอกคุโรโกะผ่านจูบนี้ไปว่าเขา รักคนตรงหน้ามากแค่ไหน สิ่งเลวๆที่เคยทำไปทั้งหมดมันก็เพราะรัก แต่เป็นรักในทางที่ผิดเท่านั้น แต่เขาคงจะลืมนึกไปว่าเขาไม่ได้อยู่กับคุโรโกะแค่สองคน แต่กว่าจะรู้ตัวก็ตอนที่ถูกกระชากออกอย่างแรงและแรงกระแทกบนใบหน้า

ผัวะ !

ชายหนุ่มเซล้มลงไปกองกับพื้น ยกหลังมือขึ้นปาดเลือดที่ไหลออกมาจากมุมปากเพราะแรงกระแทก เงยหน้าขึ้นมองเจ้าของหมัดหนักๆที่ต่อยหน้าเขาเมื่อครู่ด้วยรอยยิ้มมุมปาก

คุโรโกะเป็นของฉัน แกไม่มีสิทธิ์มาแตะต้องของๆฉัน !!!” เขาแสยะยิ้มมองคากามิที่จ้องหน้าเขาอย่างเดือดดาล

หึ ! หึงหวงขนาดนี้ คุโรโกะยอมรับมันเป็นแฟนแล้วรึยังเหอะ ?!

แกเป็นแฟนคุโรโกะรึไง ถึงได้เดือดแทนขนาดนี้

ตอนนี้ยัง แต่อนาคตมันก็ไม่แน่ !”

หึ ! คนโดนจูบยังไม่พูดอะไรเลย แล้วแกจะมาโมโหหงุดหงิดแทนทำไม ? เขาตอกกลับไป และมันทำให้คากามิเงียบไปทันที ฟุริฮาตะหันไปมองหน้าคุโรโกะที่มองหน้าตนเองอยู่ก่อนแล้ว แค่คุโรโกะไม่ปฏิเสธ มันก็ทำให้เขามีหวังที่จะได้คุโรโกะมาอยู่เคียงข้างบ้างแล้วล่ะ

การที่คุโรโกะตอบรับจูบของเขา มันก็เหมือนคุโรโกะเองก็รู้สึกชอบเขาอยู่บ้างนั่นแหละ ! J

แก …”

พอเถอะครับ คากามิคุง

คุโรโกะ ! แต่มันจูบนาย … !”

ผมยอมให้เขาจูบผมเองครับ

คุโรโกะ !!!” คากามิมองคุโรโกะด้วยแววตาตัดพ้อและน้อยใจ มันทำให้เขากระตุกยิ้มมุมปาก การที่พูดแบบนั้นมันก็เหมือนกับคุโรโกะยอมรับในความรู้สึกของเขานั่นแหละ หึหึ !

ถ้าคุณรับไม่ได้กับเรื่องนี้ คุณก็เลิกยุ่งกับผมไปเลยเถอะครับ

คุโรโกะ

ผมจะไม่แก้ตัวหรือพูดอ้อมค้อม เพราะการทำแบบนั้นมันก็เหมือนพวกผู้หญิงเลวๆที่คบชู้ ผมกล้าทำผมก็กล้ารับ และถ้าคุณรับไม่ได้ ผมก็บอกไว้ตรงนี้เลยว่าคุณควรจะไปจากผมซะตอนนี้เลยดีกว่า

นายก็รู้ว่าฉันทำไม่ได้ ฉันปล่อยมือนายไปไม่ได้

งั้นคุณก็ควรรู้เอาไว้ว่าไม่ใช่แค่ฟุริฮาตะคุงหรอกครับที่ผมทำแบบนี้ด้วย

นายหมายความว่า …” ไม่ใช่แค่คากามิที่อึ้ง เขาเองก็อึ้งไปเหมือนกัน ไม่คิดว่าคุโรโกะจะกล้าพูดอะไรแบบนี้ต่อหน้าเขา พูดเหมือนมีใครอีกมากมายในหัวใจ เหมือนพวกหลายใจ !

ฟังไว้ให้ดีทั้งสองคนเลยนะครับ ถ้ารับไม่ได้ก็หันหลังให้ผมและเดินจากไปซะเถอะครับ เพราะไม่ใช่แค่พวกคุณสองคนที่ผมยอมให้กอด ให้หอมแก้ม ให้จูบ หรือแม้กระทั่งเรื่องบนเตียงทั้งฟุริฮาตะและคากามิเงียบไป ไม่รู้จะพูดอะไร แต่ความรู้สึกในตอนนี้มันไม่ใช่ความโกรธที่มีต่อคุโรโกะแน่ๆ และเรื่องแค่นี้มันไม่ได้ทำให้พวกเขาคิดที่จะถอยออกไปหรอก รอมาตั้งนาน ใครถอยก็โง่แล้ว !

ผมยอมโดนตราหน้าว่าหลายใจ ผมบอกไว้เลยว่าผมไม่แคร์หากใครจะมองผมยังไง คนที่ผมแคร์คือพวกคุณ และคนที่ผมอยากให้เขาแคร์ผมก็คือพวกคุณ แค่พวกคุณไม่มองผมแบบนั้นก็มากเกินพอแล้วครับรอยยิ้มหวานๆที่ถูกส่งมา สายตาที่เต็มไปด้วยความโหยหาและความคิดถึง แบบนี้พวกเขาจะไปไหนรอดล่ะ ? นอกจากยอมจำนนให้กับคนที่ตัวเองบอกว่า รัก

ฉันรักนาย และขอสาบานว่าจะไม่ปล่อยมือนายไป ไม่มีวันฟุริฮาตะพูดแค่นั้น ก่อนจะเดินเข้าไปกอดคนตัวเล็กเอาไว้ โดยที่คากามิเองก็เดินมาโอบกอดเอาไว้เช่นเดียวกัน แต่ทั้งสองคนคงไม่ทันได้มองรอยยิ้มเยือกเย็นและร้ายกาจของคนตัวเล็กในอ้อมแขนของพวกเขาทั้งคู่

ถ้าทนได้ก็ทนไป ผมก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าพวกคุณจะทนได้สักแค่ไหน พวกคุณจะทำได้เหมือนที่ปากพูดรึเปล่า เพราะสิ่งที่พวกคุณต้องชดใช้คืนให้กับผมน่ะมันพึ่งจะเริ่มต้นเท่านั้นเอง !!!






To Be Con.






มาอัพให้แล้วนะคะ อิอิ. เฉลยแล้วน้าว่าใครพูดกับใคร เป็นพี่เสือของน้องกับฟุริฮาตะคุงคนแบดนั่นเอง หึหึ! ชิวาว่าดูแบดบอยสมกับที่ไรท์อยากให้เป็นจริงๆนั่นแหละ เปลี่ยนคาแร็กเตอร์นางเยอะสุดแล้วมั้งเนี่ย แต่ไรท์ชอบฟุริคุงแบบนี้จริงๆนะ มันดูเมะมากกกก >O<

ตอนหน้า ... ใครจะเป็น 'เหยื่อ' รายต่อไปต้องติดตามตอนต่อไปค่ะ แต่ใบ้ให้ว่านายน้อยค่าตัวแพงยังไม่ออกหรอกค่ะ 55555. จะเป็นใครต้องมารอดูกันเนอะ :)

สุดท้าย ... อ่านแล้วอย่าลืมเม้นเหมือนเดิมค่ะ ถ้าเม้นเยอะ ตอนต่อไปไม่นานเกินรอแน่ๆค่ะ แล้วไว้พบกันใหม่ตอนหน้านะคะ <3






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 44 ครั้ง

822 ความคิดเห็น

  1. #818 1612254 (@1612254) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2561 / 19:02

    2018ก็ยังอ่านอยุ่ดี

    #818
    0
  2. #815 *~GB-RafF~* (@chayanit) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 กันยายน 2560 / 22:29
    โอยยยยยยย แซ่บบบลูกกกกก
    #815
    0
  3. #623 eveATK (@evezaka) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2559 / 19:51
    sm ดีแท้
    #623
    0
  4. #614 DreamIsReal (@nutdora) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2559 / 01:39
    โอ้ยยยชอบบบบ น้องคะ เอาให้หนักเลยค่ะ หึหึ
    #614
    0
  5. #515 Htsune (@lukajunior) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 เมษายน 2559 / 22:31
    โอ้ยยย!!ชอบน้องสายโหด
    #515
    0
  6. #433 _NRT (@ninthdj) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 มีนาคม 2559 / 10:21
    สาแก่ใจจริงๆ เอาให้หนักเลยยย
    #433
    0
  7. #180 thairnee1234 (@thairnee1234) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2558 / 20:43
    ฮึๆ เอามันให้ตาย!!เอาให้กระอักเลือดตายไปเลยครกจัง!!!!!!!!!!!
    #180
    0
  8. #136 Narakorn Kaewka (@narakorn-kaewka) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2558 / 11:57
    เท็ตจังทำได้สะใจเจ้มากเลยลูกเอาให้หนักเลยลูกเอาให้หนักๆ หึหึหึ ^0^ ไรท์มาต่อเร็วๆน่า คิดถึงค่ะ สู้ๆนะจ้ะ
    #136
    0
  9. #125 มุก (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2558 / 20:49
    ปักธงปูเสื่อรอตอนต่อไป~

    รักน้องครกที่สู้ดดด มาอัพเร็วๆ นะคะ พลีสสสส
    #125
    0
  10. #124 รุ้ง (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2558 / 20:53
    อู้ววว! น้องเปลี่ยนไปมากจริง 555 แต่สะใจเว่อร์

    กลับมาคราวนี้ น้องจัดหนักจริงอะไรจริง เอาคืนให้สาสม
    #124
    0
  11. #123 Moriyama Hitomi (@yokosama) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2558 / 13:25
    เริ่ดมากคะลูกสาว(?) สะใจโว้ยยยย มาต่อไวๆ ความสะใจมันจะได้ไม่ขาดสาย
    #123
    0
  12. #122 Moriyama Hitomi (@yokosama) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2558 / 13:24
    เริ่ดมากคะลูกสาว(?) สะใจโว้ยยยย มาต่อไวๆ ความสะใจมันจะได้ไม่ขาดสาย
    #122
    0
  13. #121 angoonnarakaa (@angoonnarakaa) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2558 / 21:19
    น้องเริ่ดดดดดดดดด มาก สะใจดี มาต่ออีกก
    #121
    0
  14. #120 Mild (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2558 / 20:13
    อ๊ายยยย >///< น้องแรงงง!!!

    แต่สะใจจริง แอบสมน้ำหน้าเหล่าเมะทั้งหลาย หึ!

    เป็นไงล่ะเจอน้องโฉมใหม่ อยากยัดเยียดข้อกล่าวหาว่าหลายใจดีนัก เป็นมันซะเลยยย

    มาอัพต่อด่วนๆๆๆๆ 'เหยื่อ' รายต่อไปจะเป็นใครน้าาา? อยากรู้แล้ว

    Ps.ถ้านายน้อยค่าตัวแพงเอามิโดรินออกมาก่อนสิคะ -///- อยากอ่านนนน
    #120
    0
  15. #119 ZerZaa (@zuczeed) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2558 / 11:12
    *0* ชอบน้องตอนนี้อ่าาาาาาาาาาา
    จะไปหาใครต่อน้อ อัพต่อเร็วๆเลยค่ะไรท์ ><
    #119
    0
  16. #118 ひなた CB (@ploylyak) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2558 / 09:25
    สู้ๆนะคะะะไรต์
    #118
    0
  17. #117 RikeRR (@sayaka17) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2558 / 07:44
    พี่พอใจกับความดรากของน้องมากค่ะะ5555+ ป.ลิง.รีบมาต่อไวๆเน้ออ
    #117
    0
  18. #116 Sireethorn Thapang (@plosive) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2558 / 05:19
    หนูคุโระ ทรมานมันให้ตายเลยลูก//กำลังอิน555555
    #116
    0
  19. #115 PrincessDark (@neeranutdachopip) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2558 / 23:11
    เอาให้หนักๆไปเลยเอาแบบให้พวกเมะสำลักตายไปยิ่งดี หึ หึ///แลดูโรคจิตจังเลยฉัน =_=;;;
    #115
    0
  20. #114 zeerin (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2558 / 22:35
    รอตอนต่อไปอย่างใจจดใจจ่อเลยค่ะ มาอัพต่อไวๆนะคะไรท์ ชอบฟิคเรื่องนี้มากๆเลยค่ะ เคะxหลายเมะ อิอิ โดยเฉพาะคนแต่ง แต่งได้สนุกมากกก เราเป็นกำลังใจให้นะคะ สู้ๆค่าาาา
    #114
    0
  21. #113 Cncomics (@angoonoil11) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2558 / 20:20
    รออค่าาา
    #113
    0
  22. #112 Ans_Oiy (@fasai-fairy) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2558 / 18:11
    มีพี่ไฟหละคนนึง(มั้งง??)อีกคนไม่รู้วววว//ไรท์มาต่อเร็วๆน้าาเรารออยู่วววว>//o//<
    #112
    0
  23. #111 ตรูเป็นใคร (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2558 / 17:19
    รอเทอมานานหลายปี~~~ ร้องเพลงเเพพ~&#9825;~

    มาต่อไวๆเน้อรอติดต่อเอ้ยติดตาม ถถถถว์ #//โดนไรต์ถีบกระเด็นไป3ภูเขา(?)
    #111
    0
  24. #110 ZerZaa (@zuczeed) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2558 / 15:53
    รออยู่คร้าาาาาาาาา *-*
    #110
    0
  25. #109 Shin Night (@nunza1743) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2558 / 13:14
    อีกแค่วันเค่วันเดียวสู้ๆนะขอรับ

    #109
    0