{KNB} It's Revenge | ปิดบัญชีแค้นผู้ชายสารเลว ! {All x Kuroko}

ตอนที่ 23 : || Chapter Twenty-Two ||

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,016
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    30 พ.ค. 59






… Chapter Twenty-Two …






- มันคงเป็นโชคชะตา ให้เกิดมาเพื่อยอมเธอ -

 





หลังจากบอกลาไฮซากิคุงเรียบร้อยแล้ว ผมก็เข้าไปบอกแนชว่าจะขอออกมาเดินเล่นที่ห้างใกล้ๆเสียหน่อย ที่ไม่ไปที่อื่นนั้นไม่ใช่อะไรหรอก มันร้อน แล้วผมก็กลัวว่าจะมีพวกศัตรูมาดักฆ่าเอาน่ะสิ แต่ถ้าอยู่ในห้าง คนเยอะขนาดนี้ พวกมันคงไม่เสี่ยงเข้ามาเข่นฆ่าผมถึงในนี้หรอก แต่ตอนที่ผมเข้าไปบอกแนชแล้วเขาเห็นว่าผมร้องไห้มา เขาก็บ่นผมเบาๆและพูดเหมือนเดิมว่าน้ำตาไม่เหมาะกับผม เขาไม่อยากให้ผมร้องไห้อีก ซึ่งผมก็รับปากเขาไป แต่ไม่รู้ว่าจะทำได้รึเปล่านะ

ถึงผมจะทำตัวเย็นชาใส่พวกเขา แต่มันก็ไม่ได้แปลว่าผมไม่เจ็บกับการจากลาครั้งนี้

กรี้ดดดดดดดด ! ช่วยด้วยค่ะ ! มีคนกระชากกระเป๋าฉันไปค่ะ ช่วยด้วย !” ผมหันขวับไปมองตามทิศทางของเสียงทันที มีโจรใส่ชุดดำและไอ้โม่งกำลังวิ่งมาทางนี้ โดยมีเสียงแหลมของหญิงสาวที่ดูท่าทางจะอายุเยอะแล้วกรีดร้องและพยายามจะหาคนช่วย

ผมถอนหายใจออกมาเบาๆ สงสัยจะได้บู๊อีกแล้วสิเนี่ย จริงๆผมไม่ต้องสนใจก็ได้ เพราะมันก็ไม่ใช่เรื่องของผม แต่เผอิญว่าผมเป็นคนดีจนเกินไปน่ะสิ เห็นแบบนี้คาตาแล้วจะไม่ช่วยได้ยังไงกัน ? ยังไงผมก็ไม่ได้ใจร้ายใจดำถึงขั้นไม่ยอมช่วยเพื่อนมนุษย์ด้วยกันหรอกนะ

ผมหยิบมีดพกออกมาจากกระเป๋ากางเกงที่อยู่ด้านหลัง โชคดีที่วันนี้พกมันมา แต่ปกติผมก็พกมาตลอดอยู่แล้ว เพราะชีวิตของผมมันไม่ปลอดภัยอีกต่อไปแล้ว ผมถึงต้องพกมันติดตัวไว้ตลอด แนชสอนผมมาและบอกให้ผมพกมันติดตัวเอาไว้ทุกเวลา ผมควงมันเล่นอยู่สองสามที แต่ยังไม่ทันได้ปามันไปใส่โจรวิ่งราวคนนั้น ร่างสูงที่คุ้นตาของใครบางคนก็ปรากฏตัวขึ้นและพุ่งเข้าใส่โจรนั่น จนมันเซล้มลงไปกับพื้นและพยายามจะต่อสู้กับเขาคนนั้น แต่ด้วยวิชาและความสามารถที่ต่างชั้นกัน ทำให้เจ้าโจรนั่นพ่ายแพ้ไปในที่สุด ผมที่เห็นว่าไม่จำเป็นต้องช่วยอะไรแล้วจึงเก็บมีดสั้นลงที่เดิม ก่อนจะเดินไปหาผู้ชายคนนั้น พร้อมๆกับป้าที่ขอบคุณและเขย่ามือของเขาใหญ่เลย

เฮ้อ ผมเลยไม่ได้ออกแรงเลยสิเนี่ย น่าเบื่อจริง J

ขอบคุณนะจ้ะพ่อหนุ่ม เป็นคนดีจริงๆ

ไม่เป็นไรครับ นี่ครับกระเป๋า

ขอบคุณอีกครั้งนะจ้ะพูดจบ ป้าคนนั้นก็ยิ้มให้และเดินจากไป ผมจึงค่อยๆเดินไปหยุดอยู่ด้านหลังและเอ่ยขึ้นเสียงเบา

เป็นฮีโร่เลยนะครับ มายุสุมิซัง

คุโรโกะ ?!” ร่างสูงหันขวับมามองหน้าผมทันที ตาคมเบิกกว้างขึ้น เมื่อเห็นว่าเป็นผมที่ยืนอยู่ด้านหลังของเขา

ตกใจอะไรขนาดนั้นล่ะครับ

ทำไมนายมาอยู่ที่นี่ ?

ผมมาเดินห้างแล้วมันแปลกตรงไหนเหรอครับ ? มายุสุมิซังยังมาเดินเลยผมยิ้มให้เขา ก่อนจะหลุดหัวเราะออกมาเบาๆกับสีหน้าที่ยังคงช็อคและตกใจไม่หายของเขา

ทำหน้าเหมือนเจอผีเลยนะ

นาย …”

ครับ ?

นายดูเปลี่ยนไปนะ

เปลี่ยนไป ? ผมเปลี่ยนไปยังไงเหรอครับ ?พอผมถามกลับ เขาก็เงียบไปสักพักหนึ่ง ตาคมยังคงจ้องมองผมไม่เลิก ก่อนที่มายุสุมิซังจะหลุดยิ้มออกมาบางๆ

ฉันคงเข้าใจผิดไปเอง นายไม่ได้เปลี่ยนไปหรอก …”

งั้นเหรอครับ

แค่กลับไปเป็นเหมือนเดิมเท่านั้นเอง

ผมมองคนตัวสูงที่ระบายรอยยิ้มอ่อนๆ มายุสุมิซังเป็นคนไม่ค่อยยิ้ม เขายิ้มไม่บ่อย แต่พอเขายิ้มแล้วเหมือนโลกสดใส ดูมีเสน่ห์และน่าค้นหา ถ้าใครมาเห็นเขายิ้มต้องตกหลุมรักแน่ๆ

ผมว่าเขามีเสน่ห์เพราะรอยยิ้มของเขานะ :)

แล้วมายุสุมิซังชอบแบบไหนมากกว่ากันเหรอครับ

แบบไหนนี่คือ ?

ชอบแบบเดิมหรือแบบที่เปลี่ยนไปของผมมายุสุมิซังเงียบไปเหมือนใช้ความคิด มือหนาวางลงบนศีรษะของผมเบาๆ สัมผัสอ่อนโยนของเขา ทำให้หัวใจของผมกระตุกวูบ แต่พอคิดว่านี่อาจเป็นสัมผัสสุดท้ายจากเขา หัวใจที่กำลังเต้นแรงก็พลันเจ็บแปลบขึ้นมาทันที

ถ้าถามฉัน ฉันชอบแบบเดิมมากกว่านะ คุโรโกะคนเดิมที่ทั้งอ่อนโยน ทั้งใจดี มีจิตใจที่เข้มแข็งและไม่ย่อท้อต่ออุปสรรคใดๆ แววตาเด็ดเดี่ยวที่ไม่เคยยอมแพ้ของนายมันมีเสน่ห์มาก และตัวตนของนายในตอนนั้นก็ทำให้ฉันหลงรัก

งั้นเหรอครับ

แต่ไม่ว่าจะเป็นนายตอนไหน ไม่ว่านายจะเป็นยังไง นายก็คือคุโรโกะ เท็ตสึยะที่ฉันรักอยู่ดี และจะไม่มีอะไรมาเปลี่ยนแปลงความรู้สึกของฉันที่มีต่อนายได้

!!!!!!!!

เป็นคำตอบที่เหนือความคาดหมายของผม ผมไม่คิดว่าเขาจะตอบอะไรแบบนี้ออกมา แต่มันก็เป็นคำตอบที่ทำให้ผมพึงพอใจ แม้ว่าท้ายที่สุดแล้วคำตอบนี้จะไม่มีผลอะไรเลยกับการตัดสินใจของผม

ผมเลือกแล้ว ไม่ว่าคำตอบของเขาจะเป็นแบบไหน ผมก็ยังคงเลือกเส้นทางของผมอยู่ดี !

ขอบคุณสำหรับความรู้สึกดีๆนะครับ มายุสุมิซัง

แล้วนายล่ะ คุโรโกะ

ผมทำไมเหรอครับ ?

ความรู้สึกของนายที่มีต่อฉัน นายรู้สึกยังไงกับฉันกันแน่ ?ผมหันไปมองสบตากับเขาตรงๆ แววตาคู่นั้นทอประกายแห่งความหวัง และมันทำให้ผมรู้สึกผิดที่ต้องตัดความหวังของเขา ผมต้องพูด แม้ว่าสิ่งที่ผมจะพูดอาจจะทำร้ายจิตใจของเขา ผมก็ยังต้องเดินหน้าต่อไป

ผมถอยหลังกลับไปไม่ได้อีกแล้ว

ความรู้สึกของผมที่มีต่อมายุสุมิซังก็เหมือนกับคนอื่นๆนั่นแหละครับ

เหมือนที่ว่านี่ …”

ผมเองก็รักมายุสุมิซังเหมือนกับที่รักคนอื่นๆ

คำว่ารักของนายกับฉัน มันคนละความหมายกันงั้นเหรอเขามองผมด้วยแววตาเจ็บปวด ผมที่เห็นแววตาของเขาแบบนั้นถึงกับทนไม่ได้ ต้องหันหน้าไปมองทางอื่นแทน

ผมไม่อยากใจอ่อนให้เขา ถ้าตัดสินใจจะทำแล้วก็ต้องทำให้ถึงที่สุดสิ !

ผมอยากเจอมายุสุมิซัง และไม่คิดว่าจะได้เจอกันเร็วขนาดนี้ผมไม่ตอบคำถามเขา แต่เบี่ยงไปประเด็นอื่นแทน ไม่ใช่ไม่อยากจะตอบคำถามของเขา แต่เพราะผมกลัวว่าถ้าผมตอบไป ผมจะเผลอกลืนน้ำลายและถอยหลังกลับไปยังจุดเดิม จุดที่สร้างความเจ็บปวดให้กับผมและพวกเขามากมายเหลือเกิน ซึ่งผมยอมให้เกิดเรื่องแบบนั้นไม่ได้อีกแล้ว ผมถึงต้องเบี่ยงไปประเด็นอื่นแทน

หมายความว่ายังไง

ผมมาเพื่อบอกลามายุสุมิซังครับ

หมายความว่ายังไง ! มาลา ? นายจะลาไปไหน !!!” ร่างสูงตวาดใส่ผมดังลั่น มือหนายกขึ้นจับตัวผมและเขย่าไปมา จนผมต้องแตะมือเขาเป็นเชิงบอกให้เลิกเขย่า เขาถึงได้ยอมหยุด แต่มือหนาก็เปลี่ยนจากจับตัวมาคว้ามือผมเอาไปจับไว้แน่นแทน

นายจะไปไหน …”

ผมจะกลับไปยังที่ของผมแล้วครับ

ที่ของนาย ? ที่ของนายก็คือที่นี่ไม่ใช่เหรอ ที่นี่คือบ้านเกิดของนายไม่ใช่เหรอ !”

มันก็ใช่ครับ ที่นี่คือที่ที่ เคยเป็นของผม แต่มันก็เป็นสถานที่ที่สร้างความเจ็บปวดให้กับผมมากมายเหลือเกิน ผมถึงต้องไปจากที่นี่ ไปเพื่อลืมความเจ็บปวดเหล่านั้นไปซะ

นายจะทิ้งฉันไปงั้นเหรอ …”

ผมไม่ได้จะทิ้งคุณไป แต่ผมจะทิ้งความเจ็บปวดในอดีตไปต่างหาก

ฉันต้องทำยังไงเหรอ …”

ทำอะไรครับ

ต้องทำยังไง ฉันถึงจะรั้งนายเอาไว้ได้ผมมองสบตากับมายุสุมิซังตรงๆ เขากำลังพยายามที่จะทำทุกทางเพื่อรั้งผมเอาไว้ แต่ผมก็ต้องทำทุกทางเพื่อไปจากเขาเช่นเดียวกัน

ขอโทษนะครับ มายุสุมิซัง

หรือว่านาย …”

“……..”

นายมีคนที่นายรักและอยากใช้ชีวิตไปพร้อมๆกับเขาแล้วใช่มั้ยผมไม่ได้ตอบคำถามมายุสุมิซัง มันก็ไม่ต่างอะไรกับการยอมรับเลยสักนิด แต่การไม่ตอบอะไรเลย อาจจะเป็นความคิดที่ดีที่สุดแล้วก็ได้

ไม่มีวันเป็นฉันได้เลยงั้นเหรอ …”

มายุสุมิซัง

ไม่ว่าจะห้าปีก่อนหรือตอนนี้ คนที่ยืนอยู่เคียงข้างนายก็ไม่มีวันเป็นฉันได้เลยสินะ

ผม ขอโทษผมไม่กล้ามองสบตากับร่างสูงตรงหน้า รู้สึกได้ถึงมือหนาที่บีบมือผมแน่นขึ้น เขากำลังแบ่งความเจ็บปวดของเขามาให้ผม เขาต้องการให้ผมรู้ว่าเขากำลังเจ็บปวดมากแค่ไหน และความรู้สึกของเขาก็ได้ส่งผ่านมาถึงผมแล้ว ผมรับรู้มันเรียบร้อยแล้ว

ต่อให้ฉันคุกเข่าอ้อนวอนนาย นายก็ยังยืนยันที่จะไปใช่มั้ย

ครับ

ต่อให้ฉันทำทุกทางเพื่อรั้งนายไว้ นายก็ยังคิดจะไปจากฉันอยู่ดีใช่มั้ย

ครับผมตอบทุกคำถามที่เขาถามออกมา พอเงยหน้าขึ้นก็ต้องชะงัก มายุสุมิซังไม่ได้ร้องไห้เหมือนคนอื่นๆ เขากำลังยิ้มให้ผมอยู่ แม้จะเป็นรอยยิ้มที่ฝืนมากก็ตามที แต่เขาก็ยังยิ้มให้ผมจนวินาทีสุดท้ายที่เราได้อยู่ด้วยกัน

ผมจะจดจำรอยยิ้มของเขาไว้ จะไม่มีวันลืมเลยล่ะ

หมับ !

มายุสุมิซังดึงมือผมเข้าหาตัวและกอดผมเอาไว้แน่นด้วยมือเพียงข้างเดียว เพราะมืออีกข้างของเขากำลังจับมือผมเอาไว้แน่น ผมยิ้มบางๆ และปล่อยให้เขากอดอยู่อย่างนั้น จนในที่สุด เขาก็ยอมปล่อยผมให้เป็นอิสระ แม้แต่ในช่วงเวลาสุดท้าย เขาก็ยังยืนยิ้มให้ผม

ถ้านายยืนยันที่จะไป ฉันก็ไม่มีคำพูดอะไร นอกจากคำๆนี้ …” เขาค่อยๆถอยหลังออกไป มือที่จับกันอยู่ของผมกับเขาค่อยๆเลื่อนและหลุดออกจากกันในที่สุด พร้อมกับคำพูดสุดท้ายจากมายุสุมิซังและรอยยิ้มสุดท้ายที่ผมจะไม่มีวันลืมไปตลอดชีวิต

ขอให้นายโชคดีและใช้ชีวิตอยู่กับคนที่นายรักอย่างมีความสุข คุโรโกะ เท็ตสึยะ





 

หลังจากแยกกับมายุสุมิซังแล้ว ผมก็มานั่งอยู่ที่สวนสาธารณะแห่งหนึ่งแทนที่จะกลับไปที่บ้าน ถ้าผมกลับไปในสภาพนี้ แนชต้องบ่นผมอีกแน่ๆ เพราะผม ร้องไห้อีกแล้วน่ะสิ ! ต่อหน้าพวกเขา ผมก็ทำเป็นเข้มแข็งนั่นแหละ แต่พอลับหลังพวกเขาแล้ว ผมต้องมาแอบร้องไห้ทุกที

ที่ทำเป็นเฉยชา ไม่ใช่ว่าผมไม่เจ็บกับการลาจากที่ตัวผมเป็นคนตัดสินใจเอง

ตุบ !

มีใครบางคนมานั่งอยู่ข้างๆ ผมไม่ได้สนใจและไม่คิดที่จะหันไปมอง เพราะสวนสาธารณะเป็นสถานที่ส่วนรวม ใครอยากจะอยู่ตรงไหนหรือนั่งตรงไหนก็ได้ ผมไม่ได้หันไปมอง ทำเพียงแค่เหม่อมองไปด้านหน้าและปล่อยให้น้ำตาไหลอาบแก้มแบบนั้นต่อไป โดยไม่อายใครบางคนที่มานั่งด้วยเลยสักนิด ตอนนี้ผมไม่ได้สนใจอะไร นอกจากภาพรอยยิ้มสุดท้ายของมายุสุมิซัง

ร้องไห้แบบนี้ ไม่สวยเลยนะเสียงทุ้มของใครบางคนดังขึ้น พร้อมๆกับผ้าเช็ดหน้าในมือที่ถูกยื่นส่งมาให้กับผม ผมหันขวับไปมองหน้าคนที่มาหาว่าผม สวย ทั้งๆที่ควรจะบอกว่าไม่หล่ออะไรแบบนี้ แต่พอเห็นหน้าคนที่มานั่งข้างๆแล้ว ผมก็ชะงักไปทันที

ไง ไม่เจอกันนานนะ คุโรโกะ

ฟุริฮาตะคุง ?ผมแปลกใจนิดหน่อยที่มาเจอเขาในสถานที่แบบนี้

รับไปสิ ร้องไห้ตาบวมหมดแล้วผมมองผ้าเช็ดหน้าในมือหนา ก่อนจะตัดสินใจรับมันมา

ขอบคุณครับผมใช้ผ้าเช็ดหน้าในมือซับน้ำตาออกเบาๆ ไม่คิดว่าคนที่มาเห็นผมในสภาพที่ย่ำแย่ที่สุดจะเป็นฟุริฮาตะคุง

อดีตเพื่อนสนิทที่เป็นอีกหนึ่งคนที่ฝากรอยแผลเป็นเอาไว้กับผม !

ร้องไห้ทำไม ใครทำอะไรนายงั้นเหรอเขายิงคำถามมาใส่ผม ผมไม่ได้หันไปมองหน้าเขาตรงๆ ทำเพียงแค่เหลือบมองเท่านั้น

ผมพึ่งบอกลามายุสุมิซังมาครับ

บอกลา ? แสดงว่านายไม่ได้เลือกเขางั้นสิฟุริฮาตะคุงแค่นยิ้มเล็กๆ เขาคงคิดว่าเป็นการบอกลาที่ผมตัดสินใจว่าจะไม่เลือกมายุสุมิซัง ทั้งๆที่ผมตั้งใจจะบอกแบบนี้กับทุกๆคนอยู่แล้ว แน่นอนว่าเขาก็เป็นหนึ่งในนั้นด้วยเช่นกัน

ก็ประมาณนั้นครับ

แล้วยังไง นายจะบอกลาฉันอีกคนรึเปล่าล่ะ

ครับ

หมายความว่านายก็ไม่ได้เลือกฉันงั้นสิฟุริฮาตะคุงแค่นยิ้มเหมือนกำลังสมเพชตัวเองอยู่ แต่ผมก็สังเกตเห็นว่าเขากำมือแน่นมาก คงกำลังเจ็บปวดอยู่สินะ

จะพูดแบบนั้นมันก็ไม่ผิดหรอกครับ แต่ก็ไม่ได้ถูกทั้งหมด

หมายความว่ายังไง

ผมตั้งใจจะบอกลาทุกคนอยู่แล้ว ไม่ใช่แค่คุณหรือมายุสุมิซัง

หมายความว่านาย …” เขาเบิกตากว้าง ผมยิ้มรับกับความคิดของเขา ฟุริฮาตะคุงคิดถูกแล้วล่ะ ผมไม่ใช่ไม่เลือกเขา แต่ผมไม่เลือกใครเลยต่างหาก

ครับ ผมไม่คิดจะเลือกใครตั้งแต่ต้นอยู่แล้ว

ทำไม …”

ทำไมผมถึงไม่เลือกใครเลยงั้นเหรอครับ

ใช่ ฉันไม่เชื่อหรอกว่านายไม่มีใครในใจเลยน่ะ มันต้องมีสักคนสิ หนึ่งในพวกเรา …”

ครับ คนในใจของผมน่ะ มีอยู่แล้ว

แล้วทำไม …”

ก่อนจะถามผม ผมขอถามคุณก่อนได้มั้ยล่ะครับพอผมพูดจบ ฟุริฮาตะคุงก็เงียบไป ก่อนที่เขาจะพยักหน้าเป็นเชิงบอกให้ผมถามเขาได้

ถ้าหากว่าผมเลือกใครสักคนในกลุ่มพวกคุณทั้งหมด แล้วคนที่เหลือที่ไม่ถูกเลือกจะยอมเหรอครับ พวกคุณกล้าสาบานมั้ยล่ะว่าจะยอมยุติทุกอย่างและให้ผมได้ใช้ชีวิตอย่างมีความสุขกับคนที่ผมเลือกและเป็นคนที่ผมรักน่ะ พวกคุณกล้าสาบานมั้ยเพราะผมไม่คิดว่าพวกเขาจะยอมรับและยอมหยุด ผมถึงได้ไม่เลือกใครเลย หากผมเลือกใครสักคนไป คนที่เหลือก็คงไม่ยอมและความเจ็บปวดนี้ก็จะไม่จบไม่สิ้นสักที ผมถึงได้เลือกเส้นทางนี้ยังไงล่ะ

ในเมื่อตัวต้นเหตุมันมาจากผม เพราะฉะนั้นผมก็จะเป็นคนจบมันเอง !

แน่นอนว่าไม่มีใครยอมหรอก ที่ทุกคนทำเรื่องเลวร้ายกับนายเมื่อห้าปีก่อนก็เพราะแย่งชิงทั้งตัวและหัวใจของนายนั่นแหละ ทุกคนต่างคิดที่จะครอบครองนาย ถ้านายเลือกใครสักคนจริงๆ ฉันเชื่อว่าทั้งฉันและคนที่เหลือคงไม่มีทางยอมแน่ๆ

เห็นมั้ยล่ะครับ เพราะผมไม่ต้องการให้ใครมาเจ็บปวดอีกแล้ว ผมถึงได้ไม่เลือกใครสักคน

แล้วการที่นายคิดจะไปจากพวกฉัน คิดว่าพวกฉันไม่เจ็บปวดงั้นสิ

มันก็ยังดีกว่าความเจ็บปวดที่ไม่จบไม่สิ้นจากการแย่งชิงของพวกคุณ

งั้นฉันขอถามอะไรหน่อยสิ

อะไรเหรอครับ

บอกฉันได้มั้ย ใครที่อยู่ในใจของนายมาโดยตลอดพอเขาถามจบ ผมก็เงียบไปทันที ถ้าเป็นเมื่อก่อน ผมคงไม่ลังเลที่จะตอบเลยสักนิด แต่ในตอนนี้มันไม่ใช่แบบนั้นอีกแล้ว ถึงผมจะยังรักเขาคนนั้นอยู่ แต่มันก็ไม่ใช่ความรักแบบเมื่อก่อนอีกแล้ว

ความรักของผมที่มีต่อเขาถูกแบ่งไปให้คนอื่นแล้วเช่นเดียวกัน

ถ้าเป็นเมื่อก่อนล่ะก็ มีอยู่สองคนครับ

ใคร ?

นิจิมุระซังกับอาคาชิคุงสองคนนี้เป็นคนที่ผมรักมาก แน่นอนว่าการที่ผมโดนพวกเขาทำให้เจ็บช้ำเมื่อห้าปีก่อน ผมเองก็เจ็บมากเช่นเดียวกัน ความรักและความเชื่อใจที่มีต่อสองคนนี้เลยลดลงมาก และมันก็ถูกแบ่งไปให้คนอื่นแล้วเช่นเดียวกัน

แล้วตอนนี้ล่ะ

คุณคิดว่าใครล่ะครับพอผมถามจบ ฟุริฮาตะคุงก็เงียบไป เขาส่ายหน้าไปมาเป็นเชิงบอกว่าเขาไม่รู้ ซึ่งผมก็ยิ้มรับกับคำตอบของเขา ก่อนจะเฉลยออกมาจากปากของผม

ผมรักพวกคุณทุกคนเท่าๆกันครับ ไม่มีใครพิเศษไปกว่าใคร

“!!!!!!!!”

แต่ถึงจะรักเท่ากันยังไง สุดท้ายมันก็คือการจากลาอยู่ดีผมยิ้มให้เขาบางๆ ก่อนจะคืนผ้าเช็ดหน้าให้เขาและลุกขึ้นยืน

หมับ !

เดี๋ยว …” มือหนาคว้าแขนผมเอาไว้แน่น ผมหันไปมองเขานิ่งๆ ฟุริฮาตะคุงกำลังมองผมอยู่ มือที่จับแขนผมสั่นเบาๆ

นายบอกว่ารักทุกคนเท่าๆกัน แล้วทำไมนายถึงไม่ยอมอยู่กับพวกเราล่ะ ทำไมนายถึงคิดจะไปจากพวกเรา ทำไมเหรอ ? คุโรโกะ

เพราะผมรัก ผมถึงต้องไปยังไงล่ะครับ

ฉันไม่เข้าใจ ไม่เข้าใจนายเลยสักนิด !”

ถ้าผมยังอยู่ พวกคุณก็จะยิ่งเจ็บปวดมากยิ่งขึ้น สู้ให้ผมหายไปเลยยังจะดีเสียกว่า

มันดีสำหรับนายคนเดียวน่ะสิ

เวลา จะทำให้พวกคุณลืมผมได้เองนะครับ ฟุริฮาตะคุง

ผมยังคงส่งยิ้มให้เขา พยายามจะปลดมือหนาออก แต่เขากลับยิ่งจับและบีบเอาไว้แน่น เหมือนกลับไม่อยากที่จะปล่อยผมไป

ฟุริฮาตะคุง …”

ไม่ไปไม่ได้เหรอ

ไม่ได้หรอกครับ ผมต้องไปแล้วจริงๆ

อยู่กับฉันไม่ได้เหรอ อย่าไปเลยนะ ให้ทำอะไรฉันก็ยอมนายหมดแล้ว ขอแค่นายอยู่กับฉัน อย่าไปจากชีวิตของฉันเลยนะเขาพยายามอ้อนวอนผมทั้งน้ำเสียงและสายตา แต่ผมไม่อาจใจอ่อนและทำตามคำสั่งของเขาได้จริงๆ

ผมขอโทษนะครับพูดจบ ผมก็กดจูบลงบนริมฝีปากของเขาเบาๆ ค้างไว้สักพักหนึ่ง ก่อนจะค่อยๆผละออกมาและยกยิ้มบางๆ

ถ้ามีโอกาส เราอาจจะได้เจอกันอีกในสักวันหนึ่ง เมื่อถึงวันนั้น ถ้าคุณยังไม่ลืมผมไปเสียก่อน ขอให้คุณทักผมบ้าง ยิ้มให้ผมบ้างนะครับ ฟุริฮาตะคุง

ฉันเกิดมาเพื่อยอมนายทั้งชีวิตอยู่แล้ว ถ้านายยืนยันที่จะไป ฉันก็คงทำอะไรไม่ได้ นอกจากยอมปล่อยมือนาย ยอมปล่อยให้นายเดินไปจากชีวิตของฉันตามที่นายต้องการ

ขอบคุณนะครับ ฟุริฮาตะคุง

ฉันจะปล่อยนายไป แต่ฉันอยากให้นายจำเอาไว้ว่าไม่ว่าจะยังไง ฉันก็ยังคงรักนายและมันจะไม่มีวันเปลี่ยน ถ้านายเปลี่ยนใจอยากกลับมาหาฉันเมื่อไหร่ นายก็มาได้ทุกเมื่อ เพราะฉันยินดีต้อนรับนายเสมอ ขอแค่นายยังคงนึกถึงฉันในวันที่นายเจ็บปวดและเสียใจก็พอแล้ว

ครับ ผมจะไม่มีวันลืมคุณแน่นอน ฟุริฮาตะคุงเขาค่อยๆปล่อยมือออกจากผม แม้ว่าสายตาของเขาจะบ่งบอกว่าไม่อยากจะปล่อยเลยก็ตามที ผมยิ้มให้เขา ก่อนจะหันหลังเตรียมจะก้าวเดินจากไป แต่เสียงทุ้มที่ดังขึ้นก็ทำให้ผมหยุดชะงักการก้าวเดินเสียก่อน

ขอให้นายมีความสุขกับทางที่นายเลือกเดินนะ คุโรโกะ

ผมเองก็ขอให้คุณมีความสุขและมีรอยยิ้ม ผมจะคอยเฝ้ามองรอยยิ้มของคุณอยู่สักที่บนโลกใบนี้

ผมหันหลังเดินจากมาทันที ไม่ได้หันไปมองฟุริฮาตะคุงว่าเขากำลังทำสีหน้าและแววตาแบบไหนอยู่ เพราะผมกลัวว่าถ้าหันไปมองแล้วเห็นแววตาเจ็บปวดของเขา ผมอาจจะเผลอใจอ่อนและไม่ยอมทำตามทางที่ตัวเองเลือกเดิน ถ้าเป็นแบบนั้น มันจะยิ่งทำให้ทุกคนต้องเจ็บปวด แม้ว่าเส้นทางนี้อาจจะทำให้ทุกคนเจ็บปวดในตอนนี้ แต่ผมเชื่อว่าในอนาคต พวกเขาจะค่อยๆลืมเลือนผม และผมคงได้เห็นรอยยิ้มที่จริงใจและมีความสุขของพวกเขาอีกครั้งหนึ่ง

ผมจะคอยเฝ้ามองพวกเขาอยู่สักที่หนึ่งบนโลกใบนี้เอง

พลั่ก !

ผมตัวกระตุกวูบ เมื่อมีอะไรบางอย่างมาฟาดเข้าที่ท้ายทอยอย่างจัง ก่อนที่ผมจะหมดสติไป ชั่ววูบหนึ่งที่ผมรู้สึกตัวว่าครั้งนี้เป็นความผิดพลาดอันใหญ่หลวงของผมเลย เพราะไม่เคยทำพลาดมาก่อน ผมจึงรู้สึกเสียใจกับความสะเพร่าและผิดพลาดของตัวเองในครั้งนี้มาก อาจเพราะกำลังเสียใจกับสิ่งที่พึ่งพบเจอมา ผมจึงไม่ทันระวังตัวและถูกลอบทำร้ายแบบนี้ และเพราะครั้งนี้เป็นความผิดพลาดครั้งแรกของผม ใบหน้าของแนชจึงผุดขึ้นมาในหัวเป็นคนแรก ถ้าเขารู้ว่าผมพลาดแบบนี้ เขาจะโกรธมั้ย ? จะเป็นห่วงผมรึเปล่า ? จะรู้บ้างมั้ยว่าผมเผลอทำพลาดไปเสียแล้ว และคำที่ผมอยากจะบอกกับเขามากที่สุด

ผมพลาดซะแล้วล่ะ ขอโทษด้วยนะครับ แนช






[Loading ... 100 per.]






มาอัพแล้วค่ะ ! ดึกอีกแล้ววววว ... ตีสามแล้วค่ะ ขอโทษด้วยที่มาดึกตลอดเลยช่วงนี้ แบบว่าไรท์ติดละครอ่ะค่ะ ขอโทษน้าาาา T^T แต่ก็ไม่ได้หายไปไหนนานเลยนะคะ นี่ก็มาอัพแล้วเนอะ นี่ไงๆ แม้จะดึกไปนิด (ไม่นิดแล้ว) ก็เถอะ 55555.

ตอนนี้ให้บทพี่มายุกับฟุริค่ะ ตอนแรกตัดสินใจนานมากว่าจะให้ฟุริหรือคากามิดี เห็นคากามิก็หายไปนานแล้วเหมือนกัน สุดท้ายก็มาลงที่ฟุริค่ะ คากามิก็รอไปก่อนนะคะ ใครทีมพ่อเสือรอไปก่อน แต่ทีมนายน้อยนี่รอนานเลย ไรท์หมั่นไส้หนักมาก รอลาเป็นคนสุดท้ายไปเถอะค่ะ ลาสบอสไม่ใช่เหรอคะ -__-

ตอนหน้า ... แนชจะไปช่วยน้องมั้ย ? หรือจะมีคนอื่นมาช่วยแทนนะ ? หึหึ! ไรท์จะไม่สปอยค่ะ มาดูกันว่าตอนหน้าน้องจะเป็นตายร้ายดียังไงบ้าง แต่ไรท์ไม่ใจร้ายทำร้ายน้องหรอกค่ะ ถ้าเป็นพวกเมะๆมันก็ไม่แน่ หึหึ! แล้วไว้พบกันใหม่ตอนหน้านะคะ คืนนี้ราตรีสวัสดิ์ (สำหรับคนที่มีเรียนพรุ่งนี้คงใกล้อรุณสวัสดิ์ 5555) ยังไงไว้พบกันค่ะ <3






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

822 ความคิดเห็น

  1. #687 ploy-saui (@ploy-saui) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2559 / 12:19
    อย่าเป็นอะำีเลยน่ะคุโรโกะคุง
    #687
    0
  2. #686 Cncomics (@angoonoil11) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2559 / 21:41
    รอต่ออ
    #686
    0
  3. #685 Vision Yaoi S (@visionyaoi) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2559 / 19:36
    เอ่อ อะไรยังไง!!!!!!!!!!!!???
    #685
    0
  4. #684 Vision Yaoi S (@visionyaoi) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2559 / 19:36
    เอ่อ อะไรยังไง!!!!!!!!!!!!???
    #684
    0
  5. #683 0984359329 (@0984359329) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2559 / 15:38
    อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกก
    แนชมาช่วยน้องเร็วๆ
    #683
    0
  6. #682 Tanya0469 (@Tanya0469) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2559 / 07:40
    เกิดอะไรขึ้น??!?!?!?!
    #682
    0
  7. #681 SoSora-Pts (@SoSora-Pts) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2559 / 16:42
    อ๊ากกก อยากให้น้องคู่กับนายน้อยง้ะ!!
    ฮืออออTwT
    #681
    0
  8. #680 wboo (@karn40340) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2559 / 12:48
    ใครมาดักตีหัวน้องเนี่ย มาช่วยน้องเร้วววววว
    #680
    0
  9. #679 KusanatzY (@KusanatzY) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2559 / 11:54
    กำแล้วไงค่า  แนชรีบมาช่วยน้องง
    #679
    0
  10. #678 zeerin (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2559 / 10:40
    ใครมันกล้าทำน้องกันนะ *w* รอๆๆค่ะ สู้ๆนะคะไรท์ แล้วกลับมาอัพต่อไวๆเน้อออ!!!
    #678
    0
  11. #677 PrincessDark (@neeranutdachopip) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2559 / 08:20
    พี่มายุกับฟุริคุงหล่อมากอ่ะแต่ตอนสุดท้ายใครๆทำอะไรน้อง แนชมาช่วยน้องเร็วววว
    #677
    0
  12. #676 Imeya11105 (@Imeya11105) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2559 / 06:08
    รอต่อไป~
    #676
    0
  13. #675 autaau (@akb00488) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2559 / 06:06
    แนช!!!!!มาชว่ยน้องเร็วเข้า
    ติดตาม ตอน ต่อ ไป อยู่ น้าาาาาาาาา ^^
    #675
    0