tori ni naritakunai! เกิดใหม่ทั้งที ไม่ต้องพกความนกมาด้วยได้ไหมคะ!

ตอนที่ 6 : ตอนพิเศษ June Bride ในปีนี้ของเธอกับเขา 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 54
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    14 มิ.ย. 61


ตอนพิเศษ June Bride ในปีนี้ของเธอกับเขา 1














เทศกาลแห่งความชื่นมื่นเปรมปรีด์ ฤกษ์งามยามดีสู่การก้าวผ่านประตูวิวาห์ จุดเริ่มต้นชีวิตคู่สร้างคู่สมของคู่รักบ่าวสาว





เทศกาลที่หลายๆคนน่าจะรู้จักกันดีในชื่อ




'June Bride'




เชื่อกันว่า หากคู่บ่าวสาวคู่ใดได้เดินเคียงคู่เข้าสู่พิธีวิวาห์สมรสในเดือนหกของปีหรือเดือนมิถุนายน ชีวิตคู่ของทั้งสองจะได้รับพรและการปกป้องคุ้มครองจากเทพธิดาจูโนให้ครองคู่เคียงข้างกันตราบนานเท่านานตลอดไป




เดือนกุมภาพันธ์เป็นเทศกาลวันวาเลนไทน์ เดือนมีนาคมเป็นเทศกาลวันไวท์เดย์ เดือนมิถุนายนก็ต้องเป็นจูน ไบรด์สินะ....




งั้นเหรอ......




แม้แต่เทศกาลยังมีการหมุนเวียนผันแปรไปตามวันเวลา






ทำไมชีวิตรักของเธอกับที่รักถึงไม่เห็นผันแปรไปไหนสักก้าวเลยล่ะคะ!?





หญิงสาววัยยี่สิบห้าปี ถึงจะบอกปัดว่ายังไม่ถึงเวลาพลาง ปลอบใจตัวเองว่ายังเร็วเกินไปพลาง ยังไงก็ปฏิเสธไม่ได้ว่า 'การแต่งงาน' ไม่ใช่หัวข้อไกลตัวมากเท่าที่ควรอีกต่อไป



ถามเธอเหรอ?



อ๋อ อย่าว่าแต่แต่งงานเดือนหกดี หรือเดือนไหนดี ปัญหาใหญ่กว่าก่อนหน้านั้น...




ว่าที่เจ้าบ่าวเธอยังหาไม่ได้เลยด้วยซ้ำ! ไม่สิ ว่าที่เจ้าบ่าวเธอเกิดแล้วรึยังก็ไม่รู้แน่ชัดด้วยซ้ำ!



ถ้าเขามีตัวตนอยู่จริง พ่อหนุ่มคนนี้คงต้องชอบเล่นซ่อนแอบเป็นชีวิตจิตใจมากแน่ๆ เธออยู่มาตั้งสองชาติ สองโลก สองชีวิตแล้วแท้ๆ แต่ยังไม่เห็นแม้แต่วี่แววเค้าลางบอกเหตุอะไรสักนิด!


เหมือนการออกตามหาขุมสมบัติโคตรมหาสมบัติที่ไม่มีลายแทง ไม่มีข่าวลือ ไม่มีมนุษย์โลกคนไหนล่วงรู้ความลับว่ามันมีอยู่เหรอ อะไรประมาณนั้นเลย...



"...."


คุณเจ้าบ่าว คุณซ่อนมิดชิดเกินไปแล้วนะคะ! โผล่แค่แวบเดียวให้ฉันใจชื้นสักนิดไม่ได้รึยังไงกัน! มิดขนาดที่ถ้าบอกว่าไปซ่อนตัวอยู่ในกาชา เธอก็เชื่อ แล้วถ้าเกิดเป็นจริงขึ้นมา





ชีวิตคู่ของเธอคงสิ้นหวังแล้ว.....






ก่อนหน้านี้เดือนมิถุนายนก็คือเดือนมิถุนายน ถึงจะมีคู่รักเดินเข้าประตูวิวาห์เป็นจำนวนมากกว่าเดือนอื่นๆมาก แต่เธอก็มองว่าเป็นเดือนมิถุนายนอยู่ดี




โอเค บางทีนี่อาจเรียกว่า 'กลไกป้องกันตัวเอง' สำหรับคนนกคู่อย่างเธอก็เป็นได้...



ต่อให้ทุกคนบนโลกมีคู่ ต่อให้คนรอบข้างจะแต่งงานกันไปหมด ต่อให้ลูกของทุกคนจะโตแล้วแต่งงานกันอีกก็เถอะ ขอแค่ใจเราแกร่งพอ เราก็ยืนหยัดโสดได้อย่างสบายๆ!



เหงา เธอก็คุยกับตัวเองได้ หนาว เธอก็กอดตัวเองได้ ไอศกรีมเป็นแพคคู่ เธอก็จับยัดแล้วกลืนลงท้องตัวเองได้



แถมไม่พออิ่มอีกต่างหาก โด่




ใครจะไปโดดเดี่ยว เหงาหงอย เปล่าเปลี่ยว เจ็บปวดรวดร้าว เศร้าสร้อยเสียใจกัน? ไม่มีหรอก!




หึ แค่นี้สบายมากบอกเลย ฮ่าๆๆๆ!



นั่นเป็นความคิด'ก่อนหน้านี้'ของเธอ




แต่ตอนนี้ เดือนนี้ หลายๆวันมานี้ บรรรยากาศชื่นมื่นของผู้คนรอบด้านไม่อาจผนึกกำลังทำลายกำแพงคนโสดเมินคนมีคู่ได้ มากเพียงพอเท่ากับชายหนุ่มที่ยืนอยู่ในใจเธอทั้งยามหลับยามตื่นเพียงคนเดียว



ชายหนุ่มคนนี้ เซกิ ไดสุเกะ คนที่เธออยากสับหลังคอเขาให้สลบแล้วจับอุ้มพาดบ่าเข้าโบสถ์ซะเดี๋ยวนี้ใจแทบขาด!




ถ้าไม่ติดว่าเธอไม่อยากลงมือทำร้ายที่รักล่ะก็ เธอจัดไปนานแล้ว!



อะไรกัน ไม่ใช่เพราะว่าอีกส่วนหนึ่งเล็กๆเป็นเพราะเธอกลัวนกรึกลัวป๊อดกลางคันซะหน่อย



ไม่ใช่เลย!




ไม่ใช่เลยจริงๆ....





"โซริอานะ"


เสียงทุ้มเอ่ยเรียกชื่อเธอของ'คนที่น่าจับแขนลากเข้าโบสถ์ด้วยที่สุด' ทำให้เรรีบหันไปมองอย่างกระตือรือร้น "คะ! มีอะไรเหรอคะเซกิซัง?"


"....."



"....."




"..........อา ไม่มีอะไรหรอก"



เอ๊ะ?


ท่าทางของชายหนุ่มตรงหน้าที่ลังเลใจคล้ายต้องการจะพูดอะไรบางอย่าง แต่กลับหยุดชะงักไม่เอ่ยออกมาต่อ ทำให้เรแปลกใจ "เซกิซังคะ?"


ภาพเซกิซังที่เม้มปากพลางเบี่ยงสายตาไปด้านข้างเธอที่ส่งเสียงร้องทักเชิงถามไถ่เล็กน้อย สร้างความแปลกใจที่มีให้เพิ่มสูงขึ้น



เธอ.... เผลอไปทำอะไรเข้ารึเปล่า?




นี่ไม่ใช่ท่าทีครั้งแรกที่เธอเห็นในวันนี้



เซกิซังเป็นคนมีพลังความสามารถที่แท้จริง ไม่เพียงการทำงานในฐานะหัวหน้าหน่วยงานมาโทริที่ไม่ว่าใครต่างก็เคารพ ไร้ข้อกังขา เขาทำงานได้อย่างไร้ที่ติและไร้ข้อผิดพลาด


ตัวตนในฐานะหัวหน้าของเขาเป็นยิ่งกว่าเสาหลักของมาโทริ


ต่อให้เจอกับคดีที่ยากลำบากหรือใกล้เคียงกับคำว่า'เป็นไปไม่ได้'ขนาดไหน เซกิซังไม่เคยเลยที่จะแสดงความลังเลหรือลนลานให้ทุกคนเห็นแม้สักครั้ง


ที่รักของเธอ(?)แสดงท่าทีอย่างสุขุม ไม่ว่าจะคับขันขนาดไหน เขามักมองสถานการณ์ด้วยความใจเย็น มั่นคงราวกับว่าจะไม่มีอะไรที่ทำให้เขาสามารถตัดสินใจไม่ขาดได้อยู่เสมอ



ความมุ่งมั่นเด็ดเดี่ยว ความมั่นคงเด็ดขาดของเขาเป็นอีกหนึ่งในหลายสิ่งที่ทำให้เธอ'หลงไหล'ตัวตนของเขามาก




ในฐานะคนทำงาน





และในฐานะผู้หญิงคนหนึ่ง...




แต่วันนี้ ตลอดเวลาที่เธอได้ออกมาทำงานนอกสถานที่กับเซกิซัง เขามีท่าทีที่แปลกไปจากทุกที


ท่าทางลังเลใจราวกับอยากบอกอะไรบางอย่างกับเธอ แต่ทุกครั้งที่จะเริ่มต้นบทสนทนานั้น เขาก็จะนิ่งเงียบไป แล้วบอกปัดไม่พูดถึงทุกครั้ง



ถึงเธอจะมีความสุขที่ได้ยินเสียงหล่อๆนี้เรียกชื่อเธอเกินหกครั้งภายในวันเดียวกันก็เถอะ



แต่... แปลก นี่มันแปลกมาก




สาเหตุที่ทำให้เขาคนนี้แสดงท่าทีแบบนี้ได้จะต้องไม่ธรรมดามากแน่



มีคดีใหญ่งั้นเหรอ? หรือจะเป็นคดีที่เสี่ยงอันตรายสูงอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน? หรือคดีที่ว่าอาจเป็นอันตรายต่อชีวิตของทุกคนในมาโทริ!?


เซกิซังน่ะอ่อนโยนมากเกินกว่าจะดึงทุกคนเข้าหาอันตราย มีความเป็นไปได้สูงที่เขาจะเลือกตัดสินใจทำด้วยตัวคนเดียว แบบนั้น...



เธอไม่มีทางยอมให้เกิดขึ้นหรอก!



"เซกิซัง บอกฉันมาตามตรงเถอะนะคะ" เซกิซังเบิกตาขึ้นเล็กน้อยอย่างตกใจกับท่าทีขึงขังของเธอ


"ไม่ว่าจะเป็นคดีแบบไหน ต่อให้มีอันตรายแบบไหน ฉันก็อยากจะร่วมมือเข้าช่วยอย่างสุดความสามารถค่ะ!" จะปล่อยให้เขาตกอยู่ในอันตรายคนเดียวได้ยังไงกัน ถ้าปล่อยผ่านไป ไม่ต้องมาเรียกเธอว่าโซริอานะ เรริเนะ!


"...." เห็นเขามองมาที่เธออย่างนิ่งงัน เรเลยกลัวว่าเขาจะบอกปัดไม่ยอมให้เธอช่วย



"เซกิซังคะ ฉัน--"


ขณะที่เธอจะเอ่ยความตั้งใจให้เขาฟังอย่างร้อนรน เสียงของชายหนุ่มก็ดังขึ้น "...ขอโทษที่ทำให้โซริอานะเป็นกังวลกับเรื่องไม่เป็นเรื่องนะ แต่ไม่ใช่เรื่องแบบนั้นหรอก"


"...."


สายตาเคลือบแคลงแฝงแววร้อนรนเป็นห่วงที่ถูกส่งมา ทำให้เขารีบเอ่ยอธิบายเสริมด้วยไม่อยากเห็นเธอคนนี้ไม่สบายใจเพราะตนเองไปมากกว่านี้ "....น่าละอายนิดหน่อยที่จะพูดเรื่องแบบนี้ แต่ที่ฉันอยากพูดกับโซริอานะน่ะมัน..."


"เซกิซัง...." ภาพหญิงสาวตรงหน้าเม้มปากอย่างเคร่งเครียดกับคำพูดของเขา ส่งผลให้ชายหนุ่มเลิกลังเลใจแล้วตัดสินใจเอ่ยออกมาในที่สุด



"เป็นเรื่องส่วนตัวโดยสิ้นเชิงเลยล่ะ"




เอ๊ะ?






¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥





เซกิซังอยากพูดเรื่องส่วนตัวกับเธอ?




นอกจากจะไม่ใช่คดีใหญ่โตอันตรายอย่างที่นึกกังวล สิ่งที่เซกิซังบอกกับเธอยังเกินความคาดหมายไปมากอย่างน่าเหลือเชื่อ



เรื่องส่วนตัวของเซกิซังที่จะคุยกับเธองั้นเหรอ? คิดยังไงก็คิดไม่ออกจริงๆ....



เธอไม่เคยคุยเรื่องลมฟ้าอากาศกับเซกิซังเลย อันที่จริง แค่คุยงานอย่างเดียวหัวใจเธอยังเต้นรัวเป็นปืนกลจนน่าสงสาร




ทุกวันนี้เธอยังกลัวอยู่เลยว่ามันจะวายหลายครั้งต่อวันเพราะการทักทายปกติธรรมดากับเขาเท่านั้น!



คิดดูสิ เสียงทุ้มนุ่มสุดยอดเสิร์ฟพร้อมกับรอยยิ้มอบอุ่นสุดเท่นั่นทุกเช้า กลางวัน เย็น การที่เธอยังมีชีวิตรอดมาได้ถึงทุกวันนี้ ไม่คิดว่ามันน่าชื่นชมจิตใจที่แข็งแกร่งนี้หรอกเหรอ!?




เธอรู้สึกคล้ายกับจะละลายเป็นกองโคลนหนืดๆทุกครั้งที่ได้รับรอยยิ้มเจิดจ้าท้าทายด้านมืดในจิตใจมนุษย์หื่นกระหายอย่างเธอนั่น




นอกจากจะกลัวหัวใจวายแล้ว เธอยังต้องพะวงไม่ให้ร่างตัวเองกระโจนไปทำอะไรบางอย่างเขาอีกด้วย...




....ข้ามความดำมืดนั้นไปก่อน





จะว่าไป การที่เซกิซังมีเรื่องอยากคุยกับเธอในช่วงนี้ ไม่คิดว่ามันประจวบเหมาะกับอะไรบางอย่างเหรอ...




หรือว่า



เซกิซังอยากชวนเธอวางแผนเดินเข้าโบสถ์ จัดงานแต่งของสองเราตามกระแสเจ้าสาวเดือนหกแบบคู่รักคู่อื่นๆบ้าง!?


'.....'


.....โอเค เธอยังไม่ได้เป็น'คู่รัก'กับเขา แต่เรื่องเล็กน้อยแค่นี้ เราสามารถใจกว้างพอจะมองข้ามไปได้!



ไม่ได้แล้ว แบบนี้เธอต้องรีบไปธนาคารแล้วจัดเตรียมสินสอดไปสู่เขาไว้ก่อนแล้ว


อืม แต่ไม่ว่าเตรียมเท่าไหร่ก็ไม่เพียงพอที่เธออยากจะให้เขา เพราะงั้นคงต้องสละเอา'ตัวเอง'ให้เขาแถมไปด้วยแล้วล่ะนะ~



ฮิ้ว ฮิ้ววว




ว่าไปนั่น ฮะๆ


ระหว่างที่รอชายหนุ่มเอ่ยคำต่อ เรก็คิดเพ้อฝันไปเรื่อยเปื่อยอย่างทุกทีที่มีโอกาส จนกระทั่งประโยคถัดมาที่ได้ยินจากปากของเขาว่า...



"....ช่วยเข้าไปในโบสถ์ด้วยกันได้รึเปล่า?"



"....."



....อะไรนะ?



เดี๋ยวก่อนนะ เย็นไว้ก่อนพวก ใจเย็นๆ อย่าคิดนอกลู่นอกทางเด็ดขาด มันต้องมีอะไรสักอย่างที่เธอมองข้ามไป....


"...เอ่อ รึว่ามีคดีเกี่ยวกับยาเสพติดเกิดขึ้นที่นั่นเหรอคะ?" แต่เขาบออกว่าเป็น'เรื่องส่วนตัว'นี่นา "หรือมีข้อมูลจากสายข่าวที่น่าเชื่อถือ เซกิซังเลยอยากลงไปตรวจสอบพื้นที่ด้วยตัวเองก่อน? หรือว่า--"



"อา ไม่ใช่หรอก..."



อืม ถ้าอย่างนั้น



เรื่องส่วนตัวที่ทำในโบสถ์นี่มัน...




หรือว่า




เซกิซังอยากให้เธอไปสารภาพบาปที่โบสถ์!?



ไม่นะ ในที่สุดก็ถึงวันที่เซกิซังล่วงรู้ถึงจิตใจใฝ่รักที่แปดเปื้อนไปด้วยบาปอันดำมืดของเธอแล้วงั้นเหรอ!? นี่---



"ถึงจะกะทันหันเกินไป แต่โซริอานะเป็นคนที่ฉันอยากให้ไปด้วยกันให้ได้น่ะ อยากให้โซริอานะไปเพื่อเข้าร่วมพิธีแต่งงานกับฉัน--"



.........เข้าร่วมพิธีแต่งงานกับเซกิซัง?



อ๋อ อย่างนี้นี่เอง....




"ปึก!"



เกิดความเงียบขึ้นชั่วขณะ ก่อนที่จะ




"......อั่ก...."




"โซริอานะ!!"




ทะ ทำไมมันเจ็บล่ะ!?



ตามสูตรแล้ว ปกติในฝันมันต้องไม่เจ็บสิ ไอ้ความเจ็บปวดปนจุกจนพูดไม่ออกนี่มันอะไรกัน!



ด้วยความที่มั่นใจมากๆว่านี่คือความฝัน เรเลยยกมือขึ้นทุบไปที่ท้องตัวเองอย่างไม่ยั้งมือประมาณว่า 'หลับแล้วฝัน ไอ้มุกคลาสสิคแบบนี้หลอกพี่ไม่ได้หรอก ถึงจะนกแต่นกอย่างมีสไตล์นะเฮ้ยไอ้น้อง โด่!'



แต่ปรากฏว่านี่เป็น'ความจริง' เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นจริง ไม่ใช่เรื่องมโนเอง เธอไม่ได้ฝันไปอย่างที่คิด



อาการโดนทุบจนช้ำในนี้เป็นเครื่องพิสูจน์ได้เป็นอย่างดี ดีจนอยากจะร้องไห้ออกมาสุดๆ!




'ไม่ใช่ความฝันล่ะ...'



เธออยากดีใจนะ มากด้วย แต่ความจุกทำเอาเธอดีใจไม่ได้อย่างที่ควรจะเป็น




ความจริงคือ แม้แต่ยืดตัวที่งอก่องอขิงอยู่ให้ตรงเธอยังทำไม่ได้ด้วยซ้ำ!




ปกติแล้วเฮโรอีนหัวใจสาวน้อยส่วนใหญ่เค้ามีแรงสาวน้อยตามตัวไม่ใช่เหรอ?



แบบทุบอกหยอกกับชายหนุ่มคนรักอย่างน่ารักน่าหยิกอะไรแบบนี้




แล้วเธอล่ะ? เธอก็ดำเนินตามวิถีเฮโรอีนสาวทุกอย่างนะ แล้วแรงนี่มันอะไร




แรงสาวน้อยบ้าอะไร นี่มันแรงควายชัดๆ!



ถ้าเธอเผลอไปทุบอกหยอกล้อกับเซกิซังเลียนแบบซิทูเอชั่นสวีทเลิฟๆในเกมขึ้นมา เซกิซังไม่ซี่โครงหัก กระอักเลือดแทบแย่เลยรึไงกัน!





ซิทูเอชั่นเลิฟๆโกหกทั้งเพ เฮโรอีนสาวน้อยโกหกทั้งเพ ไม่สิ ตัวเธอนี่แหละโกหกตัวเองทั้งเพ!








...โอย มียาดมให้ยืมสักหลอดไหม?





"โซริอานะ!!!"








•••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••



ขอโทษนะคะที่อู้ไปนาน ขอสารภาพว่าไรท์ติดเกมอยู่ล่ะ5555555


หนึ่งในเกมที่กำลังเล่นอย่างบ้าคลั่งก็คือเกมที่นำมาแต่งในเรื่องนี้เลย ช่วงนี้ในเกมจีบหนุ่มหลายเกมมีอีเว้นท์จูนไบรด์ตามเทศกาลในเดือนนี้เกือบหมด เกมstand my heroesก็ด้วยค่ะ เพราะงั้นนี่คือสาเหตุที่หายไปนานของไรท์เอง555555


ปล. ตอนพิเศษนี้จะไม่เชิงต่อกับเหตุการณ์ของเนื้อเรื่องหลักที่ไรท์แต่งถึงล่าสุดนะคะ เป็นตอนที่เสริมเข้ามา แต่ก็มีประเด็น เนื้อเรื่องบางส่วนที่จะนำไปต่อยอดเพื่อพูดถึงในเนื้อเรื่องหลักต่อไปในอนาคตด้วยค่ะ

ปล2. นอกจากจะแต่งตอนพิเศษเพื่อไถ่โทษที่อู้แล้ว ยังแต่งเพื่อฉลองที่SSR เซกิซังในอีเว้นท์จูนไบรด์ของเกมออกจากกาชามาหาเราด้วยค่ะ!!! โฮฮฮฮฮฮฮ


เลอค่าจนหน้าไรท์สั่น5555555

ด้วยความที่ในเกมจริงๆก็มีอีเว้นท์เจ้าสาวเดือนหกอยู่ด้วย เพราะงั้นไรท์เลยแต่งตอนพิเศษนี้ขึ้นมาล่ะ ขอให้ทุกคนสนุกไปกับเจ้าสาวเดือนหกแบบฉบับนกๆของเรจังกันนะคะ!





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2 ความคิดเห็น

  1. #1 NoLoliNoLife (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2561 / 03:57
    จุกไหมละนั่น
    #1
    1