พรหมลิขิตร้ายกลายรัก

ตอนที่ 95 : เปิดศึก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,797
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 82 ครั้ง
    7 มี.ค. 62

             ตอนที่95 :เปิดศึก



             “ฉันพูดด้วยไม่ได้ยินรึไง” เสียงกระแทกกระทั้นจากคนข้างๆ ดังขึ้นอีก ทำให้ไอยรดาต้องเงยหน้าขึ้นก่อนหันไปถามเพื่อความแน่ใจ



             “คุณพูดกับฉันรึคะ” ดวงตากลมโตจ้องมองกลับไปยังร่างอรชร ที่งดงามจับตา จนหล่อนเองที่เป็นผู้หญิงด้วยกันยังนึกชื่นชม แต่กับต่างกันโดยสิ้นเชิงจริงๆกับนิสัยใจคอและการกระทำของหญิงสาวตรงหน้าที่แสดงออกมาให้เห็นในเวลานี้



             “ก็ใช่น่ะสิ..มีกันอยู่แค่สองคนจะให้ฉันไปพูดกับใครล่ะ เธออย่านึกว่าฉันจะเชื่อนะว่าเธอเป็นคู่หมั้นของวีย์จริงๆน่ะ ฉันให้คนของฉันไปสืบมาหมดแล้ว ว่าเธอกับวีย์รู้จักกันยังไม่ถึง 3เดือน ด้วยซ้ำไป แล้วจะไปเป็นคู่หมั้นกันได้ยังไง อย่างเธอ..ก็เป็นได้แค่คู่หมั้นกำมะลอเท่านั่นแหล่ะ ไม่มีทางที่วีย์ เขาจะคิดจริงจังด้วยหรอก เลิกฝันไปซะเถอะ..”



             “ก็แล้วแต่คุณจะคิดเลยค่ะคุณมิลิน..เอาที่คุณสบายใจก็แล้วกัน ถ้าคิดว่าฉันเป็นคู่หมั้นกำมะลอ แล้วทำให้คุณมีความสุข ก็คิดไปเถอะค่ะ..ฉันรีบ..คงต้องขอตัวก่อนนะคะ เดี๋ยวคุณติณวีย์จะเป็นห่วงเอาได้ ถ้าเห็นฉันหายไปนานแบบนี้” ไอยรดาพูดจบก็ก้มหน้าเล็กน้อยแทนคำลา ก่อนที่จะหมุนตัวออกไป



             “เดี๋ยว!..” เสียงที่เรียกเอาไว้ ทำให้หญิงสาวต้องหยุดชะงักลง ก่อนจะหันกลับมา แล้วต้องตกใจ กับน้ำที่สาดเข้ามาเต็มสองตา โดยที่หล่อนไม่ทันได้ระวังตัว เพราะคิดไม่ถึงว่าจะถูกทำร้าย เอาซึ่งๆหน้าแบบนี้



             “ว๊าย!!..นี่คุณทำบ้าอะไรของคุณเนี่ยคุณมิลิน.. หยุด!..หยุด!..หยุดเดี๋ยวนี้นะ” หล่อนเอ่ยเสียงห้ามเมื่อถูกมิลินสาดน้ำไม่หยุดจนเปียกไปทั้งตัว โดยที่หล่อนจะหลบหลีกไปทางไหนก็ไม่สะดวก เพราะยังลืมตาไม่ขึ้น



             เสียงที่เอ่ยร้องห้ามดังออกไปจนบอร์ดีการ์ดที่เฝ้าอยู่ด้านนอกได้ยิน จึงวิ่งเข้ามาช่วยบังไอยรดาเอาไว้ ส่วนอีกคนก็จับมือของมิลินให้หยุดสาดน้ำ.. ทำให้มิลินต้องหยุดแล้วสะบัดมือออกให้พ้นจากการเกาะกุม ก่อนจะพูดให้ไอยรดาได้ยินชัดๆ ในขณะที่ก้าวเดินออกไป



             “จำเอาไว้นะ ฉันไม่มีวันให้ใครมาแย่งวีย์ไปจากฉันได้หรอก..ไม่มีวัน”



             ..เมื่อเหตุการณ์สงบลง บอร์ดีการ์ดคนหนึ่งของเขา ก็รีบออกไปรายงานผู้เป็นนายในทันที ส่วนคนที่ช่วยบังตัวของหล่อนเอาไว้ ก็ออกไปรอด้านนอก เมื่อหญิงสาวบอกว่าไม่เป็นอะไรมาก ทั้งๆที่ยังคงปิดเปลือกตาอยู่ เพราะอาการเคืองตายังคงไม่จางหายไปสักที



             หญิงสาวพยายามลืมตาขึ้น ก็ให้รู้สึกแสบตาเป็นอย่างมาก จึงปิดเปลือกตาลงอีกครั้ง ก่อนจะยกมือบางขึ้นปาดไปทั่วทั้งใบหน้า เพื่อให้น้ำที่เปียกอยู่ได้หมาดลง..ทำให้หล่อนนึกถึงผ้าเช็ดหน้าหรือกระดาษทิชชู่ขึ้นมาทันทีในยามนี้



             ในขณะที่หล่อนใช้มือปาดไปทั่วใบหน้า จนแทบจะหมาดดีอยู่แล้วนั้น ก็ได้ยินเสียง เหมือนมีใครก้าวเข้ามา ทำให้ร่างบางก้าวถอยไปข้างหลังอย่างรวดเร็ว เมื่อคิดว่าเป็น มิลินย้อนกลับมาอีกหรือเปล่า แต่เมื่อหล่อนก้าวไปเพียงก้าวเดียวเท่านั้น ก็ถูกคว้าตัวเอาไว้ พร้อมกับเสียงทุ้มที่คุ้นหู เอ่ยขึ้นถามทันทีอย่างร้อนรน



             “ไอยรดา!..คุณบาดเจ็บตรงไหนหรือเปล่า” ติณวีย์จับไหล่บอบบางแล้วรั้งเข้ามาใกล้ๆ ก่อนจะสำรวจไปทั่วใบหน้าขาวเนียนด้วยความเป็นห่วง จนไปหยุดอยู่ที่บริเวณดวงตาของหล่อนที่ปิดสนิท



             “ตาคุณเป็นอะไร..ไอยรดา!..มิลินทำอะไรคุณ..” เสียงที่เอ่ยถามออกไปอย่างร้อนรน จนแทบจะเป็นตะโกนอยู่แล้ว เมื่อได้เห็นว่าหล่อนถูกทำร้าย..อารมณ์ที่มันเดือดพล่านอยู่นี่ก็แทบระเบิดออกมาในทันที



             “ฉันไม่เป็นอะไรมากหรอกค่ะ..เธอสาดน้ำใส่ตาฉัน โดยที่ฉันไม่ทันได้ระวัง..น้ำก็เลยเข้าไปในตาเต็มๆ..พยายามที่จะลืมตาเท่าไหร่ ก็ยังลืมไม่ขึ้นสักที..คงต้องเช็ดให้แห้งดีก่อน แล้วให้อาการที่เคืองๆอยู่นี่ทุเลาลงอีกสักหน่อย จึงค่อยลองลืมตาขึ้นอีกทีค่ะ” หล่อนอธิบายให้เขาเข้าใจ พลางยกมือขึ้น แล้วค่อยๆใช้นิ้วแตะไปบริเวณรอบๆดวงตา แต่ไม่ทันจะทั่ว ก็ถูกมือหนาจับเอาไว้ก่อน แล้วใช้มืออีกข้างหยิบผ้าเช็ดหน้าขึ้นมาซับไปบริเวณรอบๆดวงตาของหล่อนแทน จนแห้งสนิททั้งสองข้าง



             “อาการเคืองทุเลาลงรึยัง..คุณลองลืมตาขึ้นอีกทีซิ ถ้าไม่ค่อยเคืองมากแล้ว ก็พยายามลืมตาขึ้นมาให้ได้ แต่ถ้าไม่ได้จริงๆ เราคงต้องไปหาหมอกัน”



             ไอยรดาพยายามเปิดเปลือกตาขึ้นมาทีละนิดๆ แม้จะแสบบ้างเคืองบ้าง หล่อนก็ต้องทน เพราะไม่อยากจะไปหาหมอตามที่เขาบอก..จนในที่สุดก็ลืมขึ้นมาได้ด้วยความโล่งอก ที่จะได้ไม่ต้องไปหาหมอแล้ว



             ..ดวงตากลมโตที่ตอนนี้แดงก่ำไปหมด สบเข้ากับสายตาคมดุที่ดูจะเป็นกังวลเป็นอย่างมากทีเดียว ที่เห็นในส่วนของตาขาวออกแดงเป็นจ้ำๆ เต็มไปหมด จนเขาใจหาย เมื่อได้เห็น



             “ฉันลืมตาได้แล้วค่ะ.. คงไม่ต้องไปหาหมอแล้วนะคะ” หล่อนละล่ำละลักบอกกับเขา เพราะกลัวจะถูกพาไปหาหมอ ทั้งๆที่ยังกระพริบตาปริบๆอยู่ตลอดเวลา จากอาการเคืองและแสบ ที่ยังคงมีอยู่ ยิ่งเมื่อต้องกับแสงไฟด้วยแล้ว ทำให้หล่อนต้องรีบหลับตาลงอีกครั้งทันที ก่อนจะเปิดเปลือกตาขึ้นมา ให้เขาเห็นว่าหล่อนไม่เป็นอะไรแล้วจริงๆ



             ******************

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 82 ครั้ง

227 ความคิดเห็น

  1. #81 kar1965 (@karfile1965) (จากตอนที่ 95)
    วันที่ 8 มีนาคม 2562 / 00:28

    นางจะร้ายๆไปไหน??จัดเลย

    #81
    0
  2. #78 toina (@toina) (จากตอนที่ 95)
    วันที่ 7 มีนาคม 2562 / 13:59
    ถ้าไม่จัดการนังลินให้เด็ดขาด จะโกรธๆๆ วี และไรด์มากๆๆ
    #78
    0
  3. #77 tom247 (@tom247) (จากตอนที่ 95)
    วันที่ 7 มีนาคม 2562 / 09:52
    อีวีย์จะทำยังงัยกะเมียเก่าอ่ะ อยากเห็นอีวีย์เกรี้ยวกราด
    #77
    0