พรหมลิขิตร้ายกลายรัก

ตอนที่ 91 : เปิดตัวคู่หมั้น

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,906
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 71 ครั้ง
    3 มี.ค. 62

             ตอนที่91:                    

            เปิดตัวคู่หมั้น



             นักข่าวที่กำลังถ่ายภาพเขาและหล่อนอยู่ต่างแยกกันไปคนละฝั่งทันที เพื่อเปิดทางให้เจ้าของเสียงที่งามจับตา แม้ว่าวัยจะเลย 50กว่าไปแล้วได้ก้าวเข้ามา



             แววตาที่มองไปยังหญิงสาวอย่างเอ็นดู แฝงไปด้วยแววชื่นชมนั้น ทำให้ไอยรดาส่งยิ้มบางๆไปให้ พร้อมกับยกมือขึ้นไหว้ ด้วยกิริยาที่นอบน้อม..ทำให้คนทักยกมือขึ้นรับไหว้แทบไม่ทัน ก่อนจะหันไปมองร่างสูงใหญ่ผึ่งผายที่ยืนอยู่ข้างๆกับหญิงสาว



             “ครับคุณหญิง นี่..ไอยรดา คู่หมั้นของผม แล้วนี่..คุณหญิงอนงค์นารถ ประทานจัดงานการกุศลในครั้งนี้” เสียงทุ้มเอ่ยตอบออกไปด้วยใบหน้าที่เรียบเฉย..พร้อมกับมุมปากที่หยักยิ้มน้อยๆ จนแทบจะมองไม่เห็น



             “คุณติณวีย์มีเทพธิดา น่าตาน่ารักขนาดนี้ ซ่อนเอาไว้นี่เอง ถึงว่าสิ..ออกงานไหนฉายเดี่ยวตลอด ดูซิเนี่ย!..ทำเอาสาวๆอกหักกันทั้งเมืองเลยนะคะ ว่าแต่..ทำไมไม่ควงหนูไอยรดาออกงานบ้างล่ะคะ..”



             “เขาไม่ชอบออกงานสังคมเท่าไหร่ครับ..ครั้งนี้เห็นเป็นงานการกุศลก็เลยยอมมาด้วย”



             “อ้อ..อย่างนี้นี่เอง ไหนๆวันนี้ก็ได้มาออกงานครั้งแรกแล้ว หนูไอยรดาชอบของประมูลชิ้นไหน..ก็อ้อนให้คุณติณวีย์ประมูลให้นะคะ มีของประมูลอยู่ 3 ชิ้น อ้อนทั้ง 3 ชิ้นเลยก็ได้ค่ะ คุณติณวีย์ต้องตามใจคู่หมั้นที่น่ารักอย่างหนูแน่นอน เชื่อฉันค่ะ..”



             “ค่ะ..งั้นหนูต้องรีบไปจองแถวหน้าแล้วล่ะค่ะ..ของทั้ง 3 ชิ้นที่ว่าจะได้ไม่ไปไหน..จริงมั้ยคะ..” เสียงหวานเอ่ยบอกกับคุณหญิง ตามด้วยเสียงหัวเราะของทั้งสองสาวต่างวัย ก่อนที่หล่อนจะหันไปยังร่างสูงใหญ่ข้างๆอย่างลืมตัว แล้วก็ได้รับเพียงสายตาคมกริบที่ไหวระริก แทนคำตอบเท่านั้น ซึ่งทำให้ใบหน้างามแดงระเรื่อขึ้นมา เมื่อสบเข้ากับนัยน์ตาคมกริบที่มองนิ่งมายังหล่อนแปลกๆ แม้จะเพียงแค่แว๊บเดียวก็ตาม แต่ก็ทำให้หัวใจของหล่อนเต้นถี่ขึ้นๆ จนแทบจะทะลุออกมาเลยก็ว่าได้..ซึ่งยังไม่นับรวมกับมือหนาของเขา ที่ลูบไปมาที่เอวของหล่อนตลอดเวลาของการพูดคุยกันอีกด้วย...



             ร่างกายของหล่อนมันร้อนวูบวาบไปหมด เพราะคนตัวใหญ่ข้างๆคนนี้คนเดียว ที่มีอิทธิพลต่อร่างกายและจิตใจของ หล่อนมากขึ้นทุกๆวัน จนยากที่จะควบคุมความรู้สึกของตนเองไม่ให้คิดอะไรเลยเถิดไปมากกว่านี้ได้ ยามที่ต้องอยู่ใกล้ชิดกันกับเขา



             “มาค่ะมา..มาถ่ายรูปกันค่ะ” คุณหญิงอนงค์นารถเอ่ยปากชวน ทำให้ชายหนุ่มรั้งร่างบางเข้ามาใกล้ๆ โดยมีคุณหญิงยืนอยู่อีกข้างของเขา แล้วร่วมกันถ่ายภาพอยู่สักพัก..ก่อนที่คุณหญิงจะขอตัวไปดูความเรียบร้อยในงานต่อ...



             ติณวีย์รั้งเอวบางให้ก้าวไปยังด้านในที่มีโต๊ะที่ว่างอยู่ มุมหนึ่งของงาน ที่ไม่ค่อยมีคนมากนักเพื่อให้หล่อนได้หาอะไรรองท้อง ก่อนที่จะถึงเวลาประมูล ซึ่งใช้เวลานานพอสมควร



              “ทานอะไรรองท้องก่อน กว่าจะเสร็จงานประมูลก็ราวชั่วโมง กว่าๆ..ดูซิว่ามีอะไรน่าทานบ้าง” เขาปล่อยร่างบางให้เป็นอิสระ เพื่อให้หล่อนเดินดูอาหารมากมายที่ได้ถูกจัดวางเอาไว้อยู่บนโต๊ะขนาดใหญ่ ที่ดูละลานตาเป็นอย่างมาก แต่ยังไม่ทันที่จะก้าวเดินไป ก็ได้ยินเสียงคุ้นๆเอ่ยทักร่างสูงใหญ่ข้างๆ ทำให้หล่อนพลอยหันไปมองยังเสียงนั้น พร้อมๆกับคนที่ถูกทักด้วยอีกคน



             “เฮ้ย!..ไอ้วีย์มาหลบอยู่นี่เอง ฉันหาแกซะทั่วงาน” คนทักพูดพลางเบนสายตาไปยังคนที่อยู่ข้างๆกับเพื่อนรัก แล้วต้องตาค้าง..อ้าปากกว้างกับภาพของหญิงสาวที่งดงามเบื้องหน้าในขณะนี้ ซึ่งเป็นคนที่เขาก็รู้จักซะด้วยสิ



             “คุณอ้าย!..ใช่มั้ยครับนี่ คุณสวยจนผมแทบจำไม่ได้เลยนะครับ”



             “คุณวินล้ออ้ายเล่นอีกแล้วนะ..แล้วนี่คุณวินเพิ่งมาถึงรึคะ..” รอยยิ้มสดใสของหล่อนที่ส่งให้กับเพื่อนเขา ทำให้ร่างสูงใหญ่ที่อยู่ข้างๆรู้สึกหงุดหงิดขึ้นมาอย่างไม่รู้สาเหตุ..ทีกับเขาหล่อนเอาแต่หลบหน้าหลบตา อย่าว่าแต่ยิ้มเลย ปรายตามามองกันบ้างสักนิดก็ไม่มี..ก็คงมีแต่เขาฝ่ายเดียวที่ได้แต่เผลอลอบมองหล่อนอยู่ตลอดเวลา แทบไม่อยากที่จะละสายตาไปจากใบหน้าเนียนนั้นเลยก็ว่าได้



             “มาได้สักพักแล้วครับ..แต่ผม..” นาวินที่กำลังพูดอยู่ต้องหยุดชะงักลง เมื่อน้ำเสียงที่ดูหงุดหงิดของคนข้างๆหญิงสาว ขัดขึ้นมาเสียก่อน



             “แกตามหาฉันอยู่ไม่ใช่รึไง..มีเรื่องอะไร?..รึว่าลืมไปแล้ว.. ”



             “ครับๆ..คุณติณวีย์ครับ จะอารมณ์เสียไปทำไมครับ ผมแค่ทักทายสาวสวยหน่อยก็ไม่ได้..” นาวินปรายตามองเพื่อนพลางยิ้มน้อยๆกับอาการขุ่นเคืองที่เพื่อนเขาได้แสดงออกมาโดยไม่รู้ตัว


             “เอ่อ..งั้นฉันขอตัวไปหาอะไรทานก่อนนะคะ” ไอยรดาเลี่ยงเดินออกไปทันที เพื่อให้บุรุษทั้งสองได้พูดคุยกัน



             “มีอะไรก็ว่ามาไอ้วิน”



             ******************



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 71 ครั้ง

227 ความคิดเห็น

  1. #71 อิจิโกะ (จากตอนที่ 91)
    วันที่ 5 มีนาคม 2562 / 11:05

    ประธาน (เป็นตำแหน่ง) ไม่ใช่ ประทาน (ราชาศัพท์ แปลว่า มอบ หรือให้) ค่ะ

    #71
    0