พรหมลิขิตร้ายกลายรัก

ตอนที่ 60 : ไม่ได้ตั้งใจ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,491
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 88 ครั้ง
    31 ม.ค. 62

             ตอนที่60 :ไม่ได้ตั้งใจ


             หญิงสาวค่อยๆขยับตัวออกมาอย่างแผ่วเบา ด้วยกลัวว่าร่างสูงใหญ่ด้านล่างจะรู้สึกตัว..ครั้นเมื่อหลุดออกมาได้ก็พ่นลมหายใจออกมาด้วยความโล่งอก ก่อนจะมองไปยังคนที่นอนหลับบนเตียงของหล่อนด้วยความหมั่นไส้


              “คนบ้า!..มานอนบนเตียงของคนอื่นเค้า แล้วยังทำไม่รู้ไม่ชี้อีกนะ”เสียงหวานเอ่ยต่อว่าเขาเบาๆ พลางย่นจมูกใส่คนที่นอนหลับไม่รู้เรื่องรู้ราวอย่างขัดใจ ก่อนจะเดินไปหยิบผ้าห่มปลายเตียง ขึ้นมาคลุมร่างสูงใหญ่ไว้ให้ เมื่อรู้สึกได้ถึงอากาศที่เย็นขึ้นในช่วงเช้ามืดเช่นนี้ แล้วจึงเดินออกจากห้องไปทันที


             ติณวีย์ลืมตาขึ้นมองไปยังประตู เมื่อหล่อนก้าวออกไปแล้ว ริมฝีปากหนาเผยยิ้มออกมาอย่างมีความสุข กับผ้าห่มอันอบอุ่น ที่ได้รับจากหล่อน แล้วหลับตาลงอีกครั้งเพื่อเข้าสู่ห้วงนิทนาจริงๆสักที จากที่ไม่ได้หลับเลยแทบทั้งคืน เมื่อต้องนอนกอดร่างนุ่มนิ่ม เนื้อตัวหอมกรุ่น ไปพร้อมกับการควบคุมอารมณ์และหัวใจตัวเองไม่ให้เตลิดไปมากกว่านี้ จนเผลอรังแกหล่อนเอาได้ ตามที่ใจปรารถนา


             ไอยรดาอาบน้ำและจัดแจงตัวเองเสร็จ ก็เกือบจะเลย 6 โมงเช้าเข้าไปแล้ว หล่อนจึงตรงเข้าไปในครัวทันที เพื่อที่จะทำข้าวต้มกุ้ง สำหรับมื้อเช้าของวันนี้...


             ติณวีย์ตื่นขึ้นมากับความรู้สึกที่ปลอดโปร่ง กับอากาศที่แสนจะเย็นสบายในยามเช้าแบบนี้ เขาลุกขึ้นเดินไปยังหน้าต่างไม้ ที่อยู่ข้างๆกับเตียง แล้วเปิดมันออกเพื่อให้ลมได้พัดผ่านเข้ามาได้อย่างเต็มที่

                 

             ชายหนุ่มสูดเอาอากาศอันแสนบริสุทธิ์ ที่มาพร้อมกับกลิ่นของดอกไม้ เข้าปอดอย่างช้าๆ ซึ่งทำให้เขารู้สึกสดชื่นขึ้นมาทันทีเมื่อได้กลิ่น และก็จำได้ไม่ผิดแน่ ว่าคือกลิ่นของดอกลีลาวดีแน่นอน เพราะเป็นดอก ไม้โปรดของแม่..ที่เขาจำได้ไม่เคยลืม


             ชายหนุ่มมีความรู้สึกว่าหล่อนมีอะไรๆหลายอย่างที่คล้ายกับแม่ของเขา ที่ภายนอกมองดูเหมือนบอบบาง..อ่อนหวาน แต่ในใจกลับเด็ดเดี่ยว..แข็งแกร่ง มีความเป็นตัวของตัวเองสูง และสิ่งนี้แหล่ะที่ทำให้เขาละสายตาไปจากหล่อนไม่ได้เลยสักครั้ง.. ต้องมองหาเสมอเมื่อไม่ได้เจอ และคิดถึงจนไม่เป็นอันทำงานถ้าไม่ได้เห็นหน้า ก่อนจะเผยยิ้มออกมา กับการเป็นเอามากของตัวเอง ที่ปล่อยให้หล่อนเข้ามามีอิทธิพลต่อจิตใจของเขามากขึ้นเรื่อยๆ โดยไม่รู้ตัวเลยสักนิด


             ติณวีย์สูดเอาความหอมที่โชยเข้ามาอีกครั้ง..และอีกครั้ง พลางขมวดคิ้วมุ่น เมื่อแน่ใจว่าไม่ใช่กลิ่นของดอกไม้ แต่มันเป็นกลิ่นของ.. ข้าวต้มนี่นา!!…


             เขารีบจัดการธุระส่วนตัวให้เสร็จอย่างรวดเร็ว ก่อนจะเดินตามกลิ่นไปยังห้องครัวเพื่อพิสูจน์ ว่ามันคือข้าวต้มอย่างที่เขาคิดเอาไว้รึไม่


             ติณวีย์ยืนกอดอกพิงกับขอบประตู มองดูร่างบางที่เดินไปมาในครัวด้วยความรู้สึกอย่างหนึ่ง ที่ตัวเขาเองก็ไม่รู้ว่ามันคืออะไร รู้เพียงแต่ว่าอยากเห็นหล่อนเดินไปเดินมาในบ้านของเขาเช่นนี้ตลอดไป..ไม่อยากจะคิดเลยว่า ถ้าไม่มีหล่อนอยู่ด้วยแล้วจะเป็นเช่นไร และเขาจะอยู่ต่อไปได้ไหม..มันคือคำถามที่ยังคาใจของเขาตลอดมา…


             ชายหนุ่มเดินเข้าไปภายในครัว ก็ยังไม่มีทีท่าว่าร่างบางตรงหน้า จะรู้ตัวเลยแม้แต่น้อย..ยังคงตั้งหน้าตั้งตา ล้างถ้วยชาม โดยไม่ได้สนใจอะไรรอบๆข้างเอาซะเลย..แม้ว่าเขาจะก้าวเข้าไปจนถึงตัวแล้วก็ตาม


             “ทำอะไรทาน..กลิ่นคุ้นๆ” เสียงทุ้มคุ้นหูที่ดังอยู่ใกล้ๆ ทำเอาร่างบางสะดุ้งโหยงด้วยความตกใจ..มือที่กำลังล้างช้อนอยู่ตกลงพื้นในทันที พร้อมกับน้ำที่กระเด็นเข้าใส่หน้าของตัวเองไปทั่วทั้งใบหน้า


             “อุ๊ย!..ว๊าย!..นี่คุณ..ดูสิ ฉันเปียกหมดเลย คุณเล่นอะไรคะเนี่ย” มือบางหมายจะยกขึ้นปาดน้ำออกจากใบหน้าที่เปียกไปหมดด้วยความโมโห แต่ไม่ทัน กับมือหนาที่คว้าข้อมือบางของหล่อนเอาไว้ก่อน พร้อมกับขยับร่างสูงใหญ่ของตนเองเข้าไปจนชิดกับร่างบาง ก่อนจะใช้มืออีกข้างขึ้นจับใบหน้าเนียนให้อยู่นิ่งๆ..ริมฝีปากหนาหยักยิ้มเล็กน้อย พร้อมไปด้วยสายตาที่ไหวระริก เมื่อเห็นดวงตากลมโตที่วาววับ ตวัดผ่านหน้าเขาไปอย่าง กับเด็กแสนงอนที่ไม่ได้ดังใจ..ยังไงยังงั้น


             “ขอโทษ..ที่ทำให้ตกใจ ไหนดูซิว่า..น้ำเข้าตาหรือเปล่า..”หญิงสาวตกใจเมื่อเห็นใบหน้าคมก้มลงมาใกล้ๆ จึงหันหน้าหนี..และก็ได้ยินเสียงเข้มเอ่ยดุหล่อนขึ้นมาทันที   

                     

             “อยู่นิ่งๆ!..ไอยรดา..” เสียงเข้มเอ่ยขึ้นพลางจับใบหน้าหวานให้อยู่นิ่งๆ ก่อนจะหยิบผ้าเช็ดหน้าของตัวเองออกมา แล้วบรรจงเช็ดน้ำออกไปจากใบหน้าหวานให้อย่างเบามือ…


             ******************

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 88 ครั้ง

227 ความคิดเห็น

  1. #42 kar1965 (@karfile1965) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2562 / 09:10

    แกล้งน้องๆๆๆๆๆ

    #42
    0