พรหมลิขิตร้ายกลายรัก

ตอนที่ 5 : ย้ายบ้าน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,662
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 152 ครั้ง
    8 ธ.ค. 61

             ตอนที่5 : ย้ายบ้าน


             ไอยรดาตื่นมาแต่เช้า นั่งคิดอย่างกลัดกลุ้มใจ ว่าจะทำยังไงกับชีวิตดี ‘เราจะต้องไปอยู่กับผู้ชายคนนี้จริงๆรึนี่..เขาจะเป็นยังไงก็ไม่รู้ ที่เห็นๆ ก็ดูจะเป็นคนเอาแต่ใจอย่างมากทีเดียว.. ยิ่งท่าทางดุดันแบบนั้นด้วยแล้ว เราจะไปอยู่กับเขาได้มั้ยนะ.. แต่..เขาบอกเพื่อความปลอดภัยของเรานี่นา... ก็คงต้องลองดูกันสักตั้ง’


             เมื่อตัดสินใจว่าจะไปแล้ว.. หญิงสาวจึงเอ่ยปากขอให้คุณพยาบาลช่วยอาบน้ำ และจัดเตรียมข้าวของ ที่มีเพียงกระเป๋าถือเพียงใบเดียวเท่านั้น ด้วยความเกรงใจ.. ซึ่งหากต้องทำเอง ก็เกรงว่าจะไม่ทัน กับเวลาที่เขานัดไว้...ว่าจะมาถึงในช่วงบ่าย

        

             ทางที่ดีหล่อนควรเตรียมตัวไว้ให้พร้อมจะดีกว่า ไม่อยากจะโดนสายตาคม กริบดังมีดโกนนั่น เชือดเฉือนเอาได้อีก…


             ติณวีย์ผลักประตูเข้ามา ในเวลาบ่ายโมงตรงพอดี.. ทำเอาร่างบางต้องหันไปมอง ยังคนที่ก้าวพรวดพราดเข้ามาด้วยความตกใจ ก่อนจะสบเข้ากับนัยน์ตาคมดุ ที่แสนจะเย็นชาคู่นั้น อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้…


             “ไปกันได้หรือยัง?”เสียงเข้มเอ่ยถาม พร้อมกับสายตาคม ที่กวาดมองไปรอบๆห้อง


             “มีอะไรอีกมั้ย..เดี๋ยวให้คนของผมช่วยถือไป”


             “ไม่มีอะไรแล้วค่ะ..มีแค่กระเป๋าใบเดียวนี่แหล่ะ..” หญิงสาวส่ายหน้าไปมา พร้อมทั้งยกกระเป๋าสะพายใบเล็กให้ดู


             “งั้น..ก็ไป” มือหนาเอื้อมมาคว้าข้อมือบางไว้อย่างรวดเร็ว ในขณะที่หญิงสาวได้แต่ยืนงง ทำอะไรไม่ถูกกับการกระทำของเขาที่ลาก..เอ๊ย!!..จูงหล่อนออกไปจากห้องในทันที..โดยที่หล่อนไม่ทันได้ตั้งตัว


             “นี่คุณ..เดินช้าๆหน่อยสิคะ.. ฉันก้าวตามไม่ทันนะ”   

                                      

             ร่างสูงใหญ่หันมามอง หญิงสาวที่กึ่งวิ่งกึ่งเดิน..อยู่ด้านหลังพลางชะลอฝีเท้าให้ช้าลง เพื่อให้หล่อนได้เดินตามได้ทัน


             ไอยรดามองมือเล็กๆ ของตัวเองในมือใหญ่นั่น ด้วยความรู้สึกแปลกๆ ... สัมผัสที่ได้รับจากมือใหญ่นั้น มันช่างอบอุ่นเหลือเกิน..จนหล่อนเองก็ไม่เข้าใจว่าทำไมถึงได้รู้สึกเช่นนี้ กับคนที่เพิ่งจะรู้จักได้เพียงไม่กี่วัน…


             เมื่อมาถึงรถ เขาก็ปล่อยมือหล่อนออก เพื่อให้ก้าวขึ้นรถได้สะดวก..


             ไอยรดาก้าวขึ้นไปนั่งในรถ แล้วขยับเข้าไปได้เพียงนิดเดียว ร่างสูงใหญ่ของชายหนุ่มก็ก้าวตามขึ้นไปทันที...ทำให้ไหล่ของเขา ตลอดไปจนถึงช่วงขาแข็งแกร่ง สัมผัสแนบชิดไปกับด้านข้างของหล่อน ทำให้ดวงตากลมโตเบิกกว้าง ก่อนจะหันมามองเขาทันทีด้วยความตกใจ..


             “คุณ!..ฉันยังไม่ได้..” เอ่ยมาได้เท่านั้น ก็ต้องรีบขยับเข้าไปยังฝั่งประตูอีกข้างอย่างรวดเร็ว


             ชายหนุ่มปรายตามองไปยัง ร่างบางข้างๆ ด้วยสายตาที่เรียบเฉย ไม่สนใจกับใบหน้าเนียน ที่เริ่มแดงระเรื่อไปทั่วตลอดทั้งใบหน้า ของหล่อนในยามนี้..มากไปกว่าดวงตากลมโตวาววับคู่นั้น ที่ทำเอาสายตาคมของเขาเปลี่ยนเป็นไหวระริกขึ้นมาทันที ก่อนที่จะกลับมาเรียบเฉยดังเดิม

             

             *****************

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 152 ครั้ง

227 ความคิดเห็น

  1. #113 rossukon2531 (@rossukon2531) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 เมษายน 2562 / 19:00
    สนุกค่ะ ตามๆ
    #113
    0