พรหมลิขิตร้ายกลายรัก

ตอนที่ 41 : เปลี่ยนหน้าที่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,949
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 97 ครั้ง
    12 ม.ค. 62

             ตอนที่41:เปลี่ยนหน้าที่


             ติณวีย์ดันร่างอวบอิ่มที่เบียดแนบชิดอยู่กับอกกว้างออกทันที ด้วยความไม่พอใจ ก่อนจะเดินกลับไปนั่งที่โต๊ะของตัวเอง โดยมีสาวสวยนามว่า ‘จีน่า’ เดินตามไปติดๆ


             “จีน่า!..คุณกับผมไม่ได้อยู่กันแค่สองคนนะ ทำอะไรเกรงใจคนอื่นบ้าง” เสียงเข้มที่เอ่ยออกมาบ่งบอกได้ถึงอารมณ์คนพูดที่เริ่มจะขุ่นมัวขึ้นมา ซึ่งก็ทำเอาสาวสวยที่ฟังอยู่รีบเอื้อนเอ่ยออกมาทันทีด้วยน้ำเสียงออดอ้อน เพื่อไม่ให้ชายหนุ่มต้องอารมณ์เสียเอาได้


             “เอ่อ..วีย์คะ จีน่าขอ โทษนะ..ก็จีน่ามองไม่เห็นนี่คะ คุณตัวใหญ่ ยืนบังไว้แบบนั้นน่ะ จีน่าก็นึกว่าวีย์อยู่คนเดียวนี่นา..” ริมฝีปากอวบอิ่มสีแดงสด พยายามจีบปากจีบคอพูด ให้เขาหายโกรธและอารมณ์ดีขึ้น แต่ดูเหมือนยิ่งพูด คนฟังกลับยิ่งอารมณ์เสียมากขึ้นไปอีกหรือเปล่าก็ไม่รู้..เมื่อได้เห็นสีหน้าที่เรียบเฉยและสายตาดุดันของเขาที่จ้องมองมา โดยที่ไม่พูดอะไรขึ้นมาอีกเลย                                


             “วีย์คะ..หายโกรธจีน่านะคะ จีน่าคิดถึงวีย์มากๆเลยค่ะ ลงเครื่องก็ตรงมาหาวีย์เลยนะ..ยังไม่ได้ทานอะไรเลย วีย์ไปทานข้าวกับจีน่านะคะ.. นะคะวีย์”


             “ไม่ล่ะ..คุณไปทานก่อนเถอะ ผมยังไม่หิว แล้วต้องเข้าประชุมอีก ในไม่ถึงครึ่งชั่วโมงข้างหน้านี้” เสียงทุ้มที่เอ่ยออกมาเรียบเฉย แต่แฝงไปด้วยอำนาจ ที่ทำเอาเจ้าหล่อนเกิดอาการเกรงๆ ขึ้นมา จึงเปลี่ยนเรื่องพูดในทันทีเพื่อทำลายบรรยากาศที่ดูไม่ค่อยจะดีนักในตอนนี้ ก่อนจะมองไปยังชั้นวางเอกสารตรงหน้าที่มีหญิงสาวคนหนึ่งกำลังจัดเรียงเอกสารอยู่


             “พนักงานใหม่รึคะวีย์ จีน่าไม่เคยเห็นเลย”


             “อืม..เลขาคนใหม่ เขาจะมาแทนคุณอรอุมาในช่วงที่ลาคลอด 3 เดือน” สายตาคมไหวระริกขึ้นมาทันที เมื่อมองไปยังร่างบาง ที่จัดเอกสารอย่างขมักเขม้น โดยไม่สนใจใครเลย


             “งั้นก็แสดงว่าทำแค่ 3 เดือนเท่านั้นสิคะ”


             “อืม..ถ้าคุณอรอุมา กลับมา ก็คงต้องเปลี่ยนหน้าที่ให้ใหม่” ประโยคที่จะพูดต่อไปเป็นต้องหยุดเอาไว้เพียงเท่านั้น..กับความคิดที่ว่า จะเปลี่ยนหน้าที่ให้หล่อน จากเลขาส่วนตัวมาเป็นภรรยาของเขาแทน.. ก่อนที่จะเผลอหยักยิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัว กับความคิดของตัวเองที่มีอยู่ในเวลานี้...   

                       

             ทำเอาจีน่าที่มองอยู่ถึงกับงงกับอารมณ์ขึ้นๆลงๆของชายหนุ่ม ที่อยู่ๆก็ดูอารมณ์ดีขึ้นมา ทั้งๆที่เมื่อสักครู่นี้ยังดูน่ากลัวอยู่เลย ก่อนจะเอ่ยถามออกไปด้วยความสงสัย


             “วีย์คะ..เป็นอะไรคะ อยู่ๆก็เงียบไป”


             “เปล่า..ไม่มีอะไร จีน่ามีอะไรอีกมั้ย..ผมจะรีบทำงานให้เสร็จ เดี๋ยวต้องเข้าประชุมต่อ..”


             “งั้นจีน่ากลับเลยก็แล้วกันค่ะ..แต่ 4 โมงเย็นจีน่าจะมารับวีย์ไปที่บ้านของจีน่านะคะ วันนี้วันเกิดจีน่านะ..วีย์อย่าลืมสิคะ.. วีย์ต้องไปให้ได้นะ คุณพ่อก็บ่นคิดถึงวีย์อยู่ด้วย..ตกลงนะคะ..จีน่าไปล่ะ” เสียงหวานที่ออดอ้อนพูดจบลง พร้อมกับใบหน้างดงามที่ก้มลงจุมพิตข้างแก้มสากของชายหนุ่ม ก่อนที่จะเดินออกไปในทันที


             ..ชายหนุ่มส่ายศรีษะไปมา พลางขมวดคิ้วมุ่น เมื่อถูกเจ้าหล่อนจูบลาเอาอีก ทั้งๆที่เพิ่งต่อว่าไปหยกๆ ก่อนจะเหลือบมองไปยังร่างบางที่ยืนจัดเอกสารอยู่ ด้วยกลัวว่าจะเห็นเข้า แต่หล่อนก็ยังคงทำงานอยู่อย่างขมักเขม้น..และดูตั้งใจมากเหลือเกิน จึงไม่แม้แต่จะเหลือบแลมาทางเขาบ้างเลยแม้แต่น้อย


             ติณวีย์นั่งมองหล่อนอยู่ได้สักพัก ก็ลุกขึ้นเดินตรงไปหา หลังจากที่มองนาฬิกาข้อมือ.. บอกเวลาเที่ยงตรงพอดี


             “เที่ยงแล้ว..ไปทานข้าวก่อน”


             ไอยรดา..ซึ่งกำลังยกเอกสารขึ้นวางบนชั้น แต่ยังไม่ทันดันให้เข้าที่ดี ก็ต้องตกใจเมื่อได้ยินเสียงของเขาดังอยู่ข้างหลังใกล้ๆกับตนเอง จึงหันไปยังที่มาของเสียงในทันที ก่อนที่จะถอยห่างออกไปได้ไม่มากนัก พร้อมกับเหลือบสายตาขึ้นมองคนตรงหน้าด้วยความตกใจ     

      

             ******************

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 97 ครั้ง

227 ความคิดเห็น

  1. #23 kar1965 (@karfile1965) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 13 มกราคม 2562 / 22:16

    ไม่ไปเน้อ งอลลลลล

    #23
    0