พรหมลิขิตร้ายกลายรัก

ตอนที่ 40 : แขกผู้มาเยือน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,939
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 85 ครั้ง
    11 ม.ค. 62

             ตอนที่40              

            แขกผู้มาเยือน


             หญิงสาวใช้เวลาในการคัดแยกไปถึง 20 นาที..ก่อนที่จะเริ่มเอาขึ้นไปยังชั้นวาง โดยเลือกวางเกี่ยวกับการประเมิณผลไว้ที่ชั้นล่างสุด ต่อจากนั้นก็วางแฟ้มเอกสารที่เกี่ยวกับสาขาของ ‘มอนโกเวอรี่ทาวน์’ ที่มีสา ขามากมาย ครอบคลุมแทบจะทั่วทั้งทวีปแล้ว ให้อยู่ในชั้นกลาง


             ไอยรดาจัดวางไปได้เพียงไม่กี่แฟ้มก็รู้สึกเหมือนมีคนยืนอยู่ทางด้านหลัง จึงหันกลับไปมอง ด้วยความสงสัย ก่อนจะชนเข้ากับร่างหนา ที่มายืนชิดหล่อน 'ในตอนไหนกันนะ ทำไมถึงไม่ได้ยินเอาซะเลย' ทำให้หล่อนหลบแทบไม่ทัน กับจมูกโด่งได้รูปของเขาที่เฉียดแก้มบางของหล่อนไปเพียงนิดเดียวเท่านั้น ในขณะที่เขากำลังชะเง้อมองไปยังเอกสาร ที่วางอยู่บนชั้น


             “นี่คุณ!..ฉันตกใจหมด มีอะไรรึคะ..ฉันจัดผิดงั้นเหรอ..” เสียงที่เอ่ยถามดูเป็นกังวล ก่อนจะหันกลับไปมองยังชั้นวางเอกสารอีกครั้ง


             “ผมว่า..สาขาทางแถบเอเชีย..อืม..น่าจะวางทางซีกโน้นนะ ส่วนทางยุโรปเอาไว้ทางซีกนี้ดีกว่า” สายตาคมกริบมองนิ่งไปยังชั้นวางเอกสาร ด้วยท่าทีที่ครุ่นคิด ในขณะที่เอ่ยบอกกับหล่อน ให้จัดการวางเอกสารเสียใหม่


             หล่อนมองตามมือหนาที่ชี้ไปมาอย่างงงๆ ว่าวางด้านไหนมันก็น่าจะได้ผลเท่ากันมั้ย..แต่ก็ต้องทำตามที่เขาบอก โดยย้ายแฟ้มเอกสารที่วางแล้ว ให้ย้ายไปอยู่อีกซีกหนึ่งในทันที ทำให้ลืมร่างหนาที่ยืนแนบชิดอยู่ด้านหลังไปเลย ครั้นเมื่อจะหยิบเอกสารเพื่อจะเอาไปเรียงไว้บนชั้น ก็ชนเข้ากับอกกว้าง ที่ไม่มีทีท่าว่าจะขยับให้เลยแม้แต่น้อย


             “ อุ๊ย!..นี่คุณ..ถอยออกไปสิคะ ฉันทำงานไม่สะดวกนะ” หล่อนเงยหน้าขึ้นเพื่อต่อว่าเขา จึงได้สบเข้ากับสายตาคมกริบที่มองนิ่งมายังหล่อน โดยไม่พูดอะไร มีเพียงรอยยิ้มมุมปากของเขาเท่านั้น ที่หล่อนรู้สึกได้ว่า จะเห็นบ่อยเหลือเกินในช่วงนี้ ก่อนที่จะขยับถอยออกไปยืนให้ห่างจากหล่อน..อีกเพียงนิดเดียวเท่านั้น


             ติณวีย์ยืนมองร่างบางที่จัดเอกสาร อย่างคล่องแคล่ว ว่องไว แล้วให้รู้สึกเพลินตา ยิ่งนัก..เขามองหล่อนได้เป็นเวลานานๆ อย่างไม่รู้สึกเบื่อเลยแม้แต่น้อย อยากพูดอยากคุย อยู่อย่างนี้ด้วยกันทั้งวันโดยไม่คิดอยากไปไหนเลย..ถ้าไม่จำเป็นจริงๆ ก่อนที่จะเผลอยิ้มออกมา กับความนึกคิดของตนเองที่นับวัน ชักจะมีหล่อนเข้ามาวนเวียนอยู่ในห้วงของความคิดถึงอยู่เสมอ จนตัวเองก็ไม่คิดเลยว่าหล่อนจะมีความสำคัญกับหัวใจเขาได้มากถึงเพียงนี้


             “ก๊อกๆ ก๊อก” ชายหนุ่มตื่นจากภวังค์ความคิด เมื่อได้ยินเสียงเคาะประตูดังขึ้นมา แต่ยังไม่ทันที่จะเอ่ยอะไรออกไป ประตูก็ถูกเปิดออกแล้ว..พร้อมกับหญิงสาวรูปร่างสูงโปร่ง ในชุดเดรสกำมะหยี่เกาะอกสีดำตัดกับผิวขาวเนียนอมชมพู ที่ทำให้หล่อนยิ่งดูผุดผ่องไปทั้งตัว..อีกทั้งเรียวขายาวกลมกลึงที่พ้นจากชายกระโปรงสั้นเพียงแค่คืบเดียวเท่านั้นของหล่อนกำลังกรีดกรายเข้ามาอย่างช้าๆ พร้อมไปกับผมสีน้ำตาลแดงยาวเป็นลอนด์ ที่เคลื่อนไหวไปมาตามจังหวะก้าวเดินในท่วงท่าราวกับนางแบบบนแคทวอล์คก็ไม่ปาน…


             ทำเอาไอยรดาถึงกับครางอยู่ในใจอย่างทึ่ง..และอดไม่ได้ที่จะชื่นชมกับความสวย เซ็กซี่ ของหญิงสาวตรงหน้า ก่อนจะมองเลยไปยังชายหนุ่ม ที่หันไปมองผู้มาใหม่ เช่นเดียวกันกับหล่อน และต้องตกตะลึงตาค้างอีกครั้ง กับภาพที่ได้เห็น ก่อนจะเมินสายตาหลบไปอีกทางแทบไม่ทัน


             เมื่อสาวสวยที่ว่านั้น โน้มคอของเจ้านายหล่อนลงไปจุมพิตดูดดื่ม โดยไม่เกรงสายตาของหล่อนที่มองอยู่เลยแม้แต่น้อย ทำเอาหล่อนหน้าแดง วูบวาบขึ้นมาทันที ก่อนจะหันหลังให้กับคนทั้งสองอย่างรวดเร็ว..           

                              

             ...หัวใจของหล่อนมันเหมือนกับตกลงมาจากที่สูงเลย..ก่อนจะเจ็บจี๊ดขึ้นมาในทันที แค่เพียงได้เห็นภาพตรงหน้าของคนทั้งคู่ ซึ่งมันก็ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับหล่อนเลยสักนิด..แต่ทำไมหล่อนถึงได้รู้สึกปวดร้าวไปทั่วทั้งหัวใจเช่นนี้...



             ******************

             

             

             

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 85 ครั้ง

227 ความคิดเห็น