พรหมลิขิตร้ายกลายรัก

ตอนที่ 145 : เป็นห่วง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,213
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 54 ครั้ง
    26 เม.ย. 62

             ตอนที่145 :เป็นห่วง





             “ผมก็กำลังจะพาคุณไปอาบน้ำไงล่ะ..ไอยรดา..คุณจะโวยวายไปทำไม..”





             “อาบน้ำ!!..ไม่นะ..ฉันไม่ไปค่ะ คุณไปเล่นคนเดียวเถอะ ฉันจะอาบน้ำจืดค่ะ ไม่ใช่น้ำเค็ม..”





             “ไปเล่นเป็นเพื่อนกันหน่อยนะ..มาทะเลทั้งทีคุณก็ต้องเล่นน้ำทะเลสิ จะไปอาบน้ำจืดทำไมกัน..”





             “ไม่ค่ะ!..ฉันไม่ไป ปล่อยฉันนะคุณติณวีย์..ว้าย!.. คุณ!..” เสียงหวานตะโกนบอกเขา ในขณะที่เท้าก็ต้องก้าวตามแรงลากจูงของคนเอาแต่ใจไปด้วย แต่เขากลับไม่สนใจกับสิ่งที่หล่อนพูดออกไปเลยสักนิด ไอยรดาจึงพยายามขืนตัวเอาไว้จนสุดแรง แต่สุดท้ายก็ต้องปล่อยให้เขาลากจูงไปจนถึงชายหาด อย่างต้านแรงไว้ไม่อยู่อีกจนได้





             เขาพาหล่อนเดินไปบนพื้นทรายที่ขาวสะอาด มีเกลียวคลื่นที่ซัดสาดเข้ามาเป็นระลอกๆ ในขณะที่ก้าวเดินเรื่อยไป..รู้สึกถึงความผ่อนคลายได้อย่างไม่น่าเชื่อเลยจริงๆ..ก่อนที่จะรั้งร่างบางให้เดินลงไปยังทะเลด้วยกัน แม้จะรู้ว่าอีกฝ่ายนั้นไม่เต็มใจก็ตาม





             “ลงมาเล่นน้ำด้วยกันสิ..มาทะเลทั้งที คุณควรใช้เวลาให้มันคุ้มค่าหน่อย..กลับไปก็ต้องทำแต่งาน ถึงจะมีวันหยุดก็น้อยนิด..ทำไมไม่รู้จักคลายเครียดซะบ้าง..”





             “เมื่อวานก็เล่นแล้วนี่คะ..อีกอย่างอาหารที่ทำก็เย็นหมดกันพอดีสิ..กว่าที่จะได้ทาน”





             “อ้อ!..ที่แท้ก็ห่วงกินนี่เอง..”สายตาคมไหวระริกมองสบไปยังใบหน้าขาวเนียน ที่เวลานี้งอง้ำ..ดูจะไม่พอใจเขาอยู่มากทีเดียว





             “เปล่าซะหน่อย..คุณอยากเล่นก็เล่นสิคะ..มัวแต่พูดอยู่อย่างนี้เดี๋ยวได้มืดกันพอดี..” หล่อนเอ่ยต่อว่าเขา พลางตวัดสายตาค้อนคนตรงหน้าอย่างอดไม่ได้ ก่อนจะพุ่งตัวลงทะเลแหวกว่ายไปอีกทาง ให้ห่างจากคนตัวโตที่มองมายังหล่อนอย่างไม่วางตา ด้วยแววตารื่นรมย์ซะเหลือเกิน ที่ได้แกล้งหล่อน






             ..เสียงที่ดังตูมใหญ่ พร้อมกับน้ำที่กระจายออกเป็นวงกว้าง ทำให้หล่อนหันกลับไปมอง และรู้ว่าเขาคงกระโดดลงไปแล้ว






             หญิงสาวยืนมองอยู่สักพัก ก็ยังไม่เห็นว่าเขาจะโผล่ขึ้นมาจากน้ำสักที ทำให้หล่อนชักใจคอไม่ดี ที่เห็นเขาดำน้ำนานเกินไปจนผิดปกติ ใจของหล่อนเริ่มที่จะร้อนรน..สับสน ก่อนที่จะกวาดสายตามองหาไปจนทั่วผืนน้ำ เผื่อว่าเขาจะโผล่พ้นขึ้นมาจากน้ำทางทิศไหนบ้าง..แต่ก็ไม่พบจนสุดท้ายทนไม่ไหวต้องส่งเสียงตะโกนเรียกเขาออกไปด้วยความเป็นห่วง





             “คุณติณวีย์!..คุณติณวีย์คะ!..คุณเล่นอะไรเนี่ย ฉันไม่ตลกนะคะ..คุณขึ้นมาได้แล้วขึ้นมาสิคะ..คุณติณวีย์..” เสียงที่ตะโกนเรียกเริ่มสั่นสะท้าน เมื่อเห็นว่าทุกอย่างยังคงเงียบเฉย ก่อนที่จะร้องออกมาด้วยความตกใจ เมื่อเอวของหล่อนถูกกอดรัดจากใต้น้ำ แล้วรั้งเข้าหาอกกว้างทันที เมื่อเขาโผล่ขึ้นมาอยู่ตรงหน้าของหล่อน..มันรวดเร็วมากจนหล่อนไม่ทันได้ตั้งตัว และรู้ตัวเอาเลย





             “กรี๊ด!!..ว้าย!!..นี่คุณ คุณเล่นบ้าอะไรเนี่ย ฉันตกใจหมดเลย.. ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้เลยนะคะ คุณมากอดฉันไว้ทำไม.. ปล่อยสิคะ..”





             “ก็คุณอยากว่ายหนีผมทำไมล่ะ..ผมก็ต้องกอดคุณไว้อย่างนี้แหล่ะ..”





             “ฉันไม่หนีแล้วก็ได้.. ปล่อยสิคะ..ว้าย!..” พูดไม่ทันจบ ก็ต้องตกใจ เมื่อตัวหล่อนถูกเขายกขึ้นจนลอยพ้นจากน้ำ แล้วปล่อยลงมาทำให้ร่างบางร่วงลงสู่พื้นน้ำ ก่อนจะจมลงไปแล้วโผล่ขึ้นมาด้วยดวงตาที่วาววับ.. หล่อนโมโหที่ถูกเขาแกล้งอีกจนได้ ก่อนจะว่ายเข้าไปใกล้ๆกับร่างสูงใหญ่ตรงหน้า แล้วยกมือบางขึ้นทุบลงบนอกกว้าง ที่หัวเราะลั่นอยู่ไม่ห่างนั้น จนเขาต้องรวบมือทั้งสองข้างของหล่อนเอาไว้ด้วยมือข้างเดียว ก่อนจะก้มลงมองใบหน้างามที่บัดนี้งอง้ำ..ไหนจะคิ้วเรียวเล็กที่ขมวดมุ่นเข้าหากันนั่นอีก ที่บ่งบอกได้ว่าความอดอทนอดกลั้นของหล่อนนั้นคงแทบจะระเบิดออกมาแล้วในอีกไม่กี่นาทีนี้เป็นแน่...




                  

             ..อาการโกรธหัวฟัดหัวเหวี่ยงของคนตัวเล็กตรงหน้ามันทำให้เขาอดกลั้นเอาไว้ต่อไปไม่ไหวจริงๆ จึงต้องระเบิดเสียงหัวเราะออกมาให้หล่อนได้เห็นอีกครั้งจนได้...

           


 

             ******************

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 54 ครั้ง

227 ความคิดเห็น

  1. #134 ChayapornChaisue (@ChayapornChaisue) (จากตอนที่ 145)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2562 / 14:10

    .ถ เ

    พ อพภ . cc
    #134
    0
  2. #133 ChayapornChaisue (@ChayapornChaisue) (จากตอนที่ 145)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2562 / 14:09

    .

    ว ะบบถ
    #133
    0