พรหมลิขิตร้ายกลายรัก

ตอนที่ 138 : ปากไม่ตรงกับใจ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,292
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 59 ครั้ง
    19 เม.ย. 62

             ตอนที่138 :                   

            ปากไม่ตรงกับใจ





             “ว้าย!..นี่คุณ..อย่ามองนะ หันกลับไปสิคะ หันไป..” สายตาคมยังคงจับจ้องไปยังร่างบางที่หันหลังให้กับเขาทันที โดยที่เสียงหวานๆนั้นก็ยังคงออกคำสั่งให้เขาหันกลับไปอยู่ไม่ขาด ทำเอาเขาอดไม่ได้ที่จะเผลอยิ้มออกมากับท่าทีเขินอายของคนตรงหน้า





             “ก็ผมกำลังบอกคุณให้รู้ตัวอยู่นี่ไงล่ะ..ว่าแต่!..คุณก็ดูเซ็กซี่ไม่เบาเหมือนกันนะ เห็นบอบบางอย่างนี้เถอะ..”ริมฝีปากหนาเผยยิ้มออกมาอย่างอารมณ์ดี ที่เห็นใบหูเล็กและตลอดลำคอระหงของหญิงสาวแปรเปลี่ยนเป็นสีระเรื่อขึ้นเด่นชัด เพราะผมที่เปียกลู่นั้นถูกรวบไปไว้ด้านหน้าจนหมด คงเพื่อปิดบังความเย้ายวน และให้พ้นจากสายตาของเขา เท่าที่จะทำได้...





             “นี่คุณ!..หยะ..หยุดพูดไปเลยนะ แล้วก็เข้าบ้านไปได้แล้ว..” เสียงสั่นสะท้านเอ่ยขึ้นมาอย่างตะกุกตะกัก จึงทำให้เขาเลิกแกล้งหล่อน ด้วยกลัวว่าหล่อนจะหนาวจนป่วยไข้เอาได้ ถ้าขืนยังยืนตากลมอยู่เช่นนี้





             “คุณนั่นแหล่ะขึ้นไปเปลี่ยนเสื้อผ้าได้แล้ว เดี๋ยวได้ป่วยไข้กันพอดี..”





             “งั้นคุณก็หันหลังให้ฉันก่อนสิคะ..ฉันจะได้เข้าบ้านสักที..”





             “จะอายอะไรนักหนา ผมก็เห็นหมดแล้ว ไม่เห็นมีอะไรน่าดูสักนิด..จะหน้าหรือหลังก็ไม่เห็นจะต่างกันตรงไหน..” เสียงที่เอ่ยออกไปนั้นแม้จะราบเรียบ แต่แววตาที่มองไปยังร่างบางนั้นกลับไหววาบ..ระยิบระยับเสียจนคนตัวเล็กที่ยืนหันหลังให้ ต้องหลอมละลายเป็นแน่ ถ้าได้เห็นสายตาชนิดนี้ของเขาเข้า





             “ก็ดีค่ะ..ถ้าคุณคิดแบบนั้นได้จริงๆ แต่เพื่อความสบายใจของฉัน คุณกรุณาหันหลังไปก่อนนะคะ..” เสียงใสๆที่เอ่ยขึ้น ถ้าเขาฟังไม่ผิด..ในน้ำเสียงนั้นมันเจือความหมั่นไส้ไปด้วยหรือเปล่านะ ยิ่งในประโยคต้นๆด้วยแล้ว มันยิ่งฟังดูแปลกๆชอบกล





             “เอ้า!..รีบเดินเข้าไปได้แล้ว..มัวแต่พูดอยู่นั่นแหล่ะ..” ชายหนุ่มหันหลังให้กับหล่อน ด้วยความเป็นห่วง เพราะถ้ามัวเถียงกันอยู่อย่างนี้ มีหวังได้ปอดบวมกันแน่





             และเมื่อเขาหันหลังให้..ไอยรดาก็รีบหันกลับมาทันที ก่อนจะวิ่งเข้าไปในตัวบ้านอย่างรวดเร็ว แม้จะได้ยินเสียงทุ้มเอ่ยไล่หลังมา..ในขณะที่วิ่งอยู่ และแทบจะวิ่งไม่ออกเลยก็ตาม กับประโยคที่ได้ยิน...





             “วิ่งอีกแล้วนะไอยรดา เกิดล้มบาดเจ็บขึ้นมาอีกล่ะก็.. ปฐมพยาบาลคราวนี้ ผมคงต้องจัดให้หนักกว่าเดิมเป็นสองเท่าแน่..” ชายหนุ่มส่ายศรีษะไปมา ก่อนจะหยักยิ้มมุมปาก อย่างชาชินไปซะแล้ว กับเด็กแสนดื้อ ที่เขาต้องคอยระวังให้กับหล่อนอยู่เสมอ





             ..อากาศยามเช้าของวันใหม่ที่แสนจะสดชื่น ทำให้หญิงสาวอดไม่ได้ที่จะตื่นขึ้นมา สัมผัสกับบรรยากาศของลมทะเลที่โชยพัดเข้ามาจากทางหน้าต่าง ที่หล่อนได้เปิดทิ้งเอาไว้ แม้ว่าท้องฟ้าจะยังคงมืดอยู่ก็ตาม





             ในขณะที่หล่อนลุกขึ้นจะนั่ง โดยเอามือทาบไปบนเตียง เพื่อจะยันตัวขึ้น กลับไปสัมผัสเข้ากับอะไรบางอย่าง ที่ทำให้หัวใจของหล่อนเต้นระรัวขึ้นมาในทันที ก่อนจะหันกลับไปดู แล้วต้องเบิกตาโต ด้วยความตกใจ เมื่อเห็นว่าเป็นเขา ที่นอนหลับสนิทอยู่ข้างๆ...





             แต่ทำไมเขาถึงมานอนตรงนี้ได้ล่ะ ในเมื่อ..เมื่อคืนเขาเองที่เป็นคนบอกว่าจะนอนที่โซฟาเองนี่นา แล้วทำไมถึงมานอนอยู่บนเตียงเดียวกับหล่อนเช่นนี้ ‘คนบ้า!..ดูสิ นอนหลับสนิทไปมั้ยเนี่ย’ หล่อนก้มลงไปมองเขาใกล้ๆ พลางบ่นพึมพำด้วยความไม่พอใจ ที่เขาผิดคำพูด ไม่ยอมนอนที่โซฟา ตามที่พูดเอาไว้ ครั้นจะปลุกให้เขาตื่นก็ทำไม่ได้ เมื่อเห็นว่าเขากำลังหลับสบายอยู่..จึงย่นจมูกใส่เขาด้วยความหมั่นไส้ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมา แล้วลุกขึ้นเพื้อไปล้างหน้าล้างตา แต่ต้องตกใจ เมื่อมือของหล่อนถูกคว้าเอาไว้ แล้วดึงลงไปทับบนอกกว้าง ของคนที่หล่อนคิดว่าหลับสนิท โดยไม่ทันได้ตั้งตัว





             ..เลยทำให้ร่างทั่งร่างของหล่อน ทาบทับลงไปบนตัวเขาอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ก่อนจะถูกกอดรัดเอาไว้อย่างแนบแน่น จนแทบไม่มีส่วนไหนเลย ที่จะไม่แนบสนิทไปกับร่างของเขา

             



             ******************

             

 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 59 ครั้ง

227 ความคิดเห็น

  1. #108 mommoo06051958 (@mommoo06051958) (จากตอนที่ 138)
    วันที่ 20 เมษายน 2562 / 22:03

    อ้าวๆ...ขอกันดีๆสิจ๊ะ

    #108
    0
  2. #106 rinradee23 (@rinradee23) (จากตอนที่ 138)
    วันที่ 20 เมษายน 2562 / 01:50

    คุณวีณ์จะได้กินไอรดาหมั้ยนะ
    #106
    0
  3. #105 kar1965 (@karfile1965) (จากตอนที่ 138)
    วันที่ 19 เมษายน 2562 / 19:40

    โกงมั้ย??? วีย์

    #105
    0