พรหมลิขิตร้ายกลายรัก

ตอนที่ 115 : ไม่ขอเข้าร่วม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,535
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 63 ครั้ง
    27 มี.ค. 62

             ตอนที่115 :ไม่ขอเข้าร่วม




             “ไม่นะครับ สายตาผมปกติดีทุกอย่าง คุณอ้ายใส่ชุดนี้แล้วเซ็กซี่ที่สุดเลยครับ..ไม่เชื่อถามไอ้วีย์ได้เลย..ใช่มั้ยวะเพื่อน” นาวินว่าพลางหันไปถามความคิดเห็นของเพื่อนอย่างรอคำตอบ ทำเอาคนที่หงุดหงิดอยู่เมื่อครู่ ถึงกับปรับสีหน้าแทบไม่ทันเมื่อถูกถามอย่างไม่ทันได้ตั้งตัว ก่อนจะพูดออกนอกเรื่องแทนคำตอบ เมื่อได้เห็นสายตาของเพื่อนและคนตัวเล็กข้างๆที่มองตามมาด้วย




             “ฉันให้แกมาดูแลความปลอดภัยในงานฉัน..รึให้แกมาดูว่าใครต่อใครในงานเขาแต่งตัวกันยังไงรึวะ..ไร้สาระจริงๆ ไปทำงานของแกได้แล้ว ฉันจะไปต้อนรับแขกที่เริ่มจะทยอยกันมาแล้ว ไม่มีเวลามาพูดจาไร้สาระอย่างแกหรอก..ไป!..ไอยรดา” พูดจบก็หันไปคว้าข้อมือบางของคนตัวเล็กข้างๆทันที ก่อนจะก้าวออกไปโดยไม่สนใจกับนาวินที่มองตามคนทั้งคู่ไปอย่างขันๆกับ ความหวงคู่หมั้นของเพื่อน ที่นับวันจะมีมากขึ้น จนตัวมันเองก็คงไม่รู้ตัว..นาวินส่ายหน้าพลางตะโกนตามหลังเพื่อนไปอย่างนึกสนุก ที่เห็นเพื่อนเปลี่ยนไป ไม่เหมือนก่อน จากที่เอาแต่บ้างาน..เย็นชา ไม่สนใจใครหรืออะไรทั้งนั้น จนมาได้เจอกับไอยรดา.. หญิงสาวที่อ่อนโยนน่ารัก ทั้งกิริยาวาจาและเป็นผู้หญิงเพียงคนเดียวที่ทำให้เพื่อนเขา ได้แสดงอารมณ์ทางสีหน้าออกมาบ่อยครั้งมาก และเขาก็ชอบให้เพื่อนเป็นแบบนี้ซะมากกว่า..กับใบหน้าในแบบเดิมๆ ที่มีแต่เรียบเฉย ดุดันจนแทบจะกลายเป็นคนที่เย็นชาไปแล้ว




             “เฮ้ย!..ไอ้วีย์ ฉันยังพูดกับคุณอ้ายไม่จบเลยนะ..แกทำอย่างนี้ไม่ได้นะโว้ย..กลับมาคุยกันก่อน..ไอ้วีย์..”




             ไอยรดาที่ถูกคว้าข้อมือไปอย่างไม่ทันตั้งตัว ได้แต่หันกลับมามองด้วยแววตาขอโทษพร้อมส่งยิ้มบางๆให้กับนาวินก่อนจะหันกลับไปตามแรงดึง ที่ดูเหมือนจะเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ จนหล่อนต้องเร่งฝีเท้า เพื่อตามให้ทันคนเอาแต่ใจข้างหน้านั้น อย่างรวดเร็ว




             “นี่คุณ!..จะรีบไปไหนคะ ก็เห็นอยู่ว่ายังไม่มีแขกมาสักคน” หล่อนต่อว่าเขา ในขณะที่เท้าก็เร่งก้าวตามเรื่อยไป จนเริ่มที่จะเหนื่อยหอบเข้าให้แล้ว




             “ก็เตรียมพร้อมไว้ก่อนสิ..นั่นไง!..มาแล้วไปเร็วสิคุณ!..” ติณวีย์ปล่อยมือบางออกทันทีก่อนจะเอื้อมมือไปโอบเอวของหล่อนแทน เพื่อที่จะได้ก้าวเดินไปพร้อมกัน ทำให้ไอยรดาถึงกับตกใจ..เกร็งตัวขึ้นทันที กับสัมผัสร้อนผ่าวจากมือหนาที่แตะลงมาที่เอวของหล่อนก่อนจะถูกเขารั้งให้เข้าใกล้ไปอีก จนได้ไออุ่นของกันและกัน...




             หญิงสาวพยายามเบี่ยงตัวหนี ให้พ้นจากร่างสูงใหญ่แต่ก็ไม่เป็นผล เมื่อเขายังคงรั้งร่างหล่อนให้แนบชิดเข้าไปอีก จนไหล่บางเกยเข้าไปยังร่างแกร่งของเขา แนบชิด..ชนิดที่เรียกได้ว่า ‘ตัวติดกัน’ ยังไงยังงั้น




             เวลาผ่านไปเกือบชั่วโมงกว่าแล้วที่คนทั้งคู่ ต้องต้อนรับแขกที่ทยอยกันเข้ามาเรื่อยๆ ทำให้ไม่มีโอกาสที่จะได้นั่งพักเลย ไหนจะต้องเดินไปรอบๆบริเวณห้องจัดเลี้ยงนั้นอีกเพื่อทักทายกับบรรดาแขกวีไอพีอีกหลายสิบคน ที่ได้นำของมีค่ามาร่วมในงานการกุศลกับทางบริษัทในครั้งนี้       



                   

             ..ติณวีย์ปรายตามองไปยังคนตัวเล็กข้างๆด้วยความเป็นห่วง ก่อนที่จะโอบเอวบางพาเดินออกไปยังเก้าอี้ที่ว่างอยู่มุมหนึ่ง ซึ่งมีคนอยู่ไม่มากนัก...



             เขาเลื่อนเก้าอี้ให้หล่อนลงนั่ง ก่อนจะโน้มตัวลงไปหาโดยที่มือข้างหนึ่งยกวางทาบลงบนโต๊ะ ส่วนอีกข้างก็จับเก้าอี้ที่หล่อนนั่งอยู่ แล้วก้มหน้าลงไปเพื่อพูดกับหล่อน..ให้ได้ยินกันแค่สองคนเท่านั้น อย่างไม่สนใจกับสายตาของคนรอบข้าง ที่มองมายังเขาและหล่อนแม้แต่น้อย




             “หิวมั้ย..เหลือเวลาอีกประมาณ 20 นาที..คุณหาอะไรรองท้องก่อนก็ได้นะ..เดี๋ยวผมมา..” ลมหายใจเขาที่เป่ารดอยู่ที่หน้าผากของหล่อน ทำเอาร่างบางถึงกับตัวแข็ง..เกร็งไปชั่วอึดใจ กับความใกล้ชิดระหว่างกันเช่นนี้..ใบหน้าของหล่อนมันร้อนวูบวาบไปหมด และคงจะแดงระเรื่อไปทั่วทั้งใบหน้าแล้วเป็นแน่ กับการกระทำของเขาที่ทำเหมือนเป็นเรื่องธรรม ดา แต่สำหรับหล่อนแล้วมันไม่ใช่ ‘ทำไมต้องก้มลงมาซะชิดขนาดนี้ด้วยก็ไม่รู้’




             “ค่ะ!..แล้วคุณจะทะ..” หล่อนพูดไม่ทันจบ ร่างสูงใหญ่ก็ก้าวออกไปอย่างรวดเร็ว ทำให้หล่อนที่พูดค้างอยู่ ได้แต่สั่นศรีษะไปมา ก่อนจะมองตามแผ่นหลังกว้างออกไปด้วยความรู้สึกอบอุ่นในหัวใจ กับความห่วงใยที่เขามีให้




             ..แต่เมื่อนึกถึงเหตุการณ์ ที่เพิ่งผ่านไปสดๆร้อนๆมานี้ ก็ทำให้หัว ใจ ของหล่อนที่อ่อนยวบลงต้องแข็งขึ้นในทันที กับสายตาของคุณวินดี้ แขกสาววีไอพีที่มองมายังเขา..บุรุษเพียงคนเดียวในงานที่มีความโดดเด่น และเป็นที่จับตามองไปทุกฝีก้าวของสาวๆทั้งหลาย..สายตาอันร้อนแรงของคุณวินดี้ที่จับจ้องมายังชายหนุ่มโดยตลอด ในขณะที่เดินเข้ามาในงาน ช่างเปิดเผยเสียจนใครๆที่ได้เห็นต่าง ก็เข้าใจได้ทันทีเลยว่าหล่อนคิดอย่างไรกับเขา..ซึ่งก็ไม่ต่างอะไรกันเลยกับคุณจีน่า..นางแบบสาวสวยอีกคนที่เผอิญเดินเข้ามาในงานพอดีจึงรีบตรงหรี่เข้าคว้าแขนของชายหนุ่มเอาไว้ก่อน เมื่อได้เห็นสายตาของคุณวินดี้มาแต่ไกลแล้ว เช่นกัน ก่อนจะแสดงความเป็นเจ้าของให้อีกคนได้เห็นทันที...




             จึงทำให้ทั้งสองสาวเกิดการเขม่นกันขึ้นมา ตั้งแต่พบหน้ากันเป็นครั้งแรกเลยก็ว่าได้ จึงเกือบจะทำให้เกิด ‘ศึกชิงนาย’ ไปซะแล้ว ถ้าไม่ได้คนเจ้าเสน่ห์อย่างเจ้านายหล่อน..ที่เอ่ยเสียงทุ้มเชื้อเชิญให้คุณวินดี้ได้เข้าไปในงานเสียก่อน และก็เป็นหน้าที่ของเลขาอย่างหล่อน ที่จะต้องเป็นคนพาแยกออกไป..ก่อนที่สงครามแย่งชิงย่อยๆนี้จะเกิดขึ้น…      



                                            

             ..นี่แค่สองคนเท่านั้นนะ ยังไม่รวมกับอีกคนที่หล่อนเผอิญได้เห็นอยู่ไกลๆในมุมหนึ่งของห้องจัดเลี้ยง ‘คุณมิลิน’ คนรักเก่าของเขา..ที่เคยบอกว่าจะไม่มีวันยอมให้ใครมาแย่งเขาไปได้เป็นอันขาด แต่ทำไมถึงไม่เข้ามาทักทายกับเจ้านายของหล่อน เหมือนเช่นที่เคยทำ..กลับทำเพียงแค่มองดูอยู่ห่างๆเท่านั้น จนหล่อนเองอดที่จะนึกแปลกใจไม่ได้ ก่อนจะเลิกคิดฟุ้งซ่านแล้วหันกลับไปจัดการพาคุณวินดี้ไปยังโต๊ะวีไอพีนั้นทันที




             ไอยรดาเผยยิ้มบางๆให้กับตัวเอง เมื่อนึกถึงบุรุษเจ้าเสน่ห์ที่ผู้หญิงทั้งประเทศต่างหมายปอง และแย่งชิงกัน..ซึ่งหนึ่งในนั้น จะไม่มีวันที่จะรวมหล่อนอยู่ด้วยเป็นอันขาด เพราะหล่อนรู้ตัวเองดีว่าไม่มีคุณสมบัติพอ ที่จะได้เป็นคนข้างกายของบุรุษที่สมบูรณ์แบบเช่นเขาเป็นแน่...




             ******************

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 63 ครั้ง

227 ความคิดเห็น