[Fanfic One Piece] โจรสลัดน้อยแห่งกลุ่มหมวกฟาง

ตอนที่ 2 : ตอนที่ 1 : มังกี้ D ลักส์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,460
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 58 ครั้ง
    27 พ.ย. 60

5 ปีต่อมา...

“ อืม ~ รสชาติใช่ได้ ..."เป็นอีกวันที่พ่อครัวประจำกลุ่มหมวกฟางพิถีพิถันกับการทำอาหารให้กับสมาชิกทุกๆคน เขาเตรียมสตูลปลายักษ์เตรียมเป็นอาหารเย็น แต่ซันจิเป็นคนใส่ใจกระเพาะของทุกคนเสมอ เขาไม่เคยปล่อยให้ท้องทุกคนต้องหิวโซ คุกกี้เป็นของว่างสำหรับวันนี้ที่เตรียมไว้

แอ็ด~

     เสียงประตูครัวถูกเปิดออก ซันจิหันมองตามเสียง หมวกฟางสีเหลืองคาดผ้าสีแดงอยู่อีกด้านนึงของเคาน์เตอร์ครัว คิ้วม้วนๆกระตุกเล็กน้อยเหมือนจะรู้ว่าใครที่เข้ามา แล้วเข้ามาทำไม

“เอาไปแบ่งทุกคนด้วยล่ะห้ามกินคนเดียวหมดนะ...แล้วก็จานที่มีรูปหัวใจนายห้ามกินเด็ดขาดเลยนะ ... นั้นของคุณนามิกับโรบินจัง.." ซันจิพูด แต่ไม่มีเสียงตอบรับใดๆ

“เฮ้ ... ได้ยินที่ฉันพูดไหมลูฟี---"

แอ็ด~

     ซันจิหันกลับไปพบแต่ความว่างเปล่า ประตูครัวเปิดอ้าไว้ แต่ที่ทำให้พ่อครัวหนุ่มสงสัยคือ คุกกี้จานใหญ่ยังคงอยู่ที่เดิมเพียงแต่คุกกี้หายไปประมาณสองสามชิ้นเท่านั้น

'รึว่าเมื่อกี้...'

"ซันจิ!!! " ร่างของกัปตันหนุ่มวิ่งตาลีตาเหลือกเข้ามาทำให้ซันจิตกใจไม่น้อย

"มีอะไรลูฟี่?"

"นายเห็นหมวกฉันป่ะ! ...มันหายไป!" ลูฟี่ถามอย่างร้อนรน

"อ่อ ... เข้าใจล่ะ..."เขานึกอะไรบางอย่างออก

"เห็นอยู่บนหัว 'แมวน้อยน่ารัก' พึ่งออกไปเมื่อกี้น่ะ" เขาพูดพลางยิ้มอ่อนหยิบบุหรี่มาสูบ

"แมว?...อ่อ... ขอบใจนะซันจิ ... แมวอยู่ไหน!! .. อ่ะ" ว่าแล้วกัปตันหนุ่มก็รีบวิ่งออกไปแต่ยังไม่วายยืดแขนมารวบคุกกี้ทุกจานเข้าปากไปก่อนที่กุ๊กหนุ่มจะโวยใส่

"เฮ้ยเจ้า!! ... นั้นมันของพวกคุณนามินะ!!"ลูฟี่หัวเราะอย้่าชอบใจทิ้งให้ซันจิถอนหายใจอย่างหน่ายๆ
"เจ้าบ้านั้น...เข้าใจจริงๆรึเปล่าฟะ"


     อีกมุมหนึ่งของเรือสาวผมดำกำลังรดน้ำให้เหล่าดอกไม้แสนสวยไม่แพ้ผู้เป็นเจ้าของและอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลนักนักดาบหนุ่มหัวมอสยังคงออกกำลังกล้ามตามเคย แล้วพบกัปตันหนุ่มอยู่ตรงนั้น นักโบราณคดีสาวและนักดาบหนุ่มหันมาตามเสียงเรียกชื่อของทั้งสอง

"โรบิน! ...โซโล!... เห็นแมวไหม!"ลูฟี่ถามทันที

"หา? แมว...บนเรือเนี่ยนะ?"โซโลทวนคำทันทีด้วยความสงสัย ก็นี่มันกลางทะเล จะไปมีแมวได้ไงกันล่ะ

"ก็ซันจิบอกว่า 'แมวน้อยน่ารัก' ใส่หมวกฉันอยู่น่ะ! .."พูดจบโรบินก็เข้าใจในทันทีก่อนจะหัวเราะคิกๆในคอในขณะที่โซโลยังคงเอ๋ออยู่

"เห็นลงไปที่ห้องทำงานของแฟรงกี้แล้วน่ะ"

"โอ้ส! ...ขอบใจนะโรบิน"แล้วลูฟี่ก็วิ่งออกไปอย่างเร็ว ปล่อยให้สองหนุ่มสาวอยู่มองตามไป โรบินมองไปพลางหัวเราะและยิ้มบางๆออกมา

"เล่นอะไรกันน่ารักจริง"


     ห้องทำงานช่างในเรือ แฟรงกี้และอุซปกำลังตรวจสอบดูปืนใหญ่กันอยู่ต้องอยู่ทุกการกระทำหันมามองผู้มาเยือนใหม่

"นี่! พวกนายเห็นแมวสวมหมวกฟางไหม!!"

"แมวเหรอ ... พูดเรื่องอะไรน่ะ"แฟรงกี้พูดคนแรก

"ฉันกำลังเล่นไล่จับอยู่ล่ะ ... กับ 'แมวน้อยของฉัน' "ลูฟี่ยิ้มแป้นเหมือนกำลังสนุกอยู่ อุซปงงๆกับที่ลูฟี่พูด ซักพักก็เข้าใจแล้วก็เล่นไปตามน้ำด้วย

"อ่อ ... เมื่อกี้ฉันเห็นแมวหัวดำตาฟ้าตัวนึงล่ะ ... รึสึกว่าจะวิ่งตามเสียงกีตาร์ของบรู๊คไปแล้ว" อุซปทำท่านึกแต่ในใจแอบหัวเราะ

"แต๊งกิ้วนะ ... ไปล่ะ!"ลูฟี่วิ่งไปตามเสียงกีตาร์ต่อ แฟรงกี้ยังคงงงๆก่อนจะถามอุซป

"อุซปเมื่อกี้ไม่ใช่แมว--"

"เอาน่าแฟรงกี้...ปล่อยเขาเล่นตามประสา 'พ่อลูก' เถอะ"


     ตรงกลางเรือนักดนตรีโครงกระดูกกับคุณหมอกวางเรนเดียร์กำลังเพลิดเพลินกับการร้องรำทำเพลงอยู่ แต่เสียงอันไพเราะต้องหยุดลง .. ก็ตามเคย

"เฮ้ ! ... ชอบเปอร์ ...บรู๊ค ...พวกนายเห็น--"

"ถ้าคุณหมายถึง 'คุณแมวน่ารัก' ล่ะก็ เข้าไปที่รอที่ห้องกระจกแล้วล่ะครับ"บรู๊คชิงพูดก่อนที่ลูฟี่จะถามจบ

"เอ๋? ...นายรู้ได้ไงฉันจะถามเรื่องนี้"ลูฟี่งง

"ก็แมวน้อยกระซิบบอกพวกเราว่า "กำลังถูกราชาโจรสลัดตามล่าอยู่ ... หนูจะหนีไปห้องใต้ทะเล" ล่ะ "ชอปเปอร์พูดยิ้มๆแอบสนุกไปด้วยอีกคน

"ฮี่ๆ ... รู้แล้วล่ะ ... ขอบใจนะ!"และแล้วเขาก็ไป

"ดูน่าสนุกดีจังเลยนะบรู๊ค"

"นั้นสิครับ"


"ฮิๆ ... จะหาเจอไหมน้า "ในห้องกระตกใต้ทะเลในเรือซันนี่ แมวน้อยของเราหลับอยู่ด้านหลังโต๊ะที่ใหญ่กว่าตัวของเธอ แมวน้อยผมสีดำตัดหน้าม้า ด้วยตาสีฟ้าใสดูแล้วช่างน่ารักน่าเอ็นดูเสียจริง เธอเอือมมือเล็กๆทั้งสองจับหมวกฟางทั้งสองด้านแล้วดึงให้กระชับเข้ากับหัวของเธอให้แน่นขึ้น ตอนนี้เธอกำลังรอ ...รอใครบางคนให้หาเธอเจออยู่


     แต่ก็รออยู่อย่างนั้นนานอยู่หลายสิบนาทียังไม่มีวี่แววของคนที่เธอตามหา ...แมวน้อยหน้าเริ่มง่อยๆเดินออกมาจากที่ซ่อน มองไปที่ประตู น้ำใสเริ่มคลออด้วยตาทั้งสองข้าง ... แต่เธอไม่รูเเลยว่าเขากำลังรอจังหวะนี้อยู่


หมับ!


"หวา!"เธอร้องออกมาด้วความตกใจก่อนจะหันไปพบคนที่จับและอุ้มเธออยู่

"ฮี่ๆ ... จับตัวได้แล้ว!!"หลังจากเห็นใบหน้านั้นเธอก็เผยยิ้มออกมาทันที

"พ่อจ๋า!!"เธอโน้มกอดที่หน้าของเขา

"เล่นซนจริงๆนะเรา ... ไหงเอาหมวกพ่อไปล่ะ ... นี่มันของสำคัญนะ"ลูฟี่พูดอย่างนั้นแต่หน้ายังคงยิ้มอยู่พลางยิ้มหมวกที่หัวสาวน้อยกลับใส่ซะเอง เขาไม่ได้ดุที่เธอเอาหมวกแสนสำคัญมา เพียงแค่บอกให้เธอรู้ถึงความสำคัญของมัน

"ก็ลักส์อยากเล่นไล่จับกับพ่ออ่ะ"ลักส์งอแงก่อนยังทำหน้าหง่อยๆไป จนลูฟี่ต้องเล่นกับลูกน้อยต่อ

"อะไรกัน ... บอกกันก็ได้นี่ ...อยากเล่นอะไรพ่อเล่นได้หมดแหละ!"สองพ่อลูกหัวเราะกันคิกคัก จนมีอีกคนเข้ามาในวงสนทนา

"ยังสนิทกันเหมือนเดิมเลยนะพ่อลูกคู่นี้"

"โอ้ ... นามิ! / ป้านามิ!"สองพ่อลูกประสานเสียงพร้อมกัน

"บอกแล้วไงว่าให้เรียกพี่น่ะลักส์จัง!"ลักส์ยังหัวเราะอยู่

"น่าๆนามิ ... แล้วเจ้าพวกนั้นล่ะ "

"หลับกันไปแล้วล่ะ ... ฮืม? ...ทางนี้ก็ด้วยรึเนี่ย?"นามิมองไปที่ลักส์ปรากฎว่าตอนนี้เธอหลับไปแล้วในอ้อมกอดของผู้เป็นพ่อ

"อ้าวเฮ้ย! ... เร็วไปแล้ว!"ลูฟี่หันกลับไปก็ร้องออกมา

"ก็เหมือนพ่อนั้นล่ะ"น่ามิสอนกลับแทนลักส์

     เขามองใบหน้ายามหลับของลูกสาวที่รักอย่างเพลิดเพลินจนเขาไม่รู้ตัวเลยว่าตอนนี้เขาแสดงสีหน้ามีความสุขแบบที่เมื่อก่อนเขาไม่เคยทำมาก่อน

"นายควรพาเธอไปนอนพักนะ ... คงจะเหนื่อยจากการเล่นไล่จับกับนายนั้นล่ะ"นามิบอกพลางเปิดประตูทางไปห้องนอน ลูฟี่พยักหน้าก่อนจะอุ้มหนูน้อยไปยังห้องนอน เขาวางเธอลงอย่างเบามือ ห่มผ้าอย่างนุ่มนวมแล้วลูบหัวเธออย่างเอ็นดู ก่อนจะเอ่ยถ้อยคำช่วยอมยิ้ม..

"ฝันดีนะ มังกี้ D ลักส์"

......................................................................................................
มาต่อแล้วจ้า!
ตอนนี้รีบปั่นไปนิดนึง เพราะมีงานอีกเป็นกอง 555
ขอบคุณที่เม้น ทุกคนที่ติดตามตั้งแต่บทนำจ้าาาาา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 58 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

56 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 9 ตุลาคม 2562 / 02:39
    อยากเป็นแม่เลยค่ะฮรุ้กกกก
    อบอุ่นมาก แงงงงงง
    #40
    0
  2. #8 dyhdyrydyydr (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2560 / 16:59
    ต่อเร็วๆนะครับบ
    #8
    0
  3. #7 Torako (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2560 / 12:50
    ใครเป็นแม่ แฮนค็อกหรอ
    #7
    0
  4. #6 Keawkao (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2560 / 22:19
    เหมือนพ่อเปะ ????????????
    #6
    0