[Fanfic One Piece] โจรสลัดน้อยแห่งกลุ่มหมวกฟาง

ตอนที่ 10 : ตอนที่ 6 : เหตุเกิดเพราะกล่องใบเดียว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 336
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 24 ครั้ง
    8 ต.ค. 62

“แน่ใจเหรอว่าพวกลูกจะไม่ไปด้วยกัน" ต้นหนสาวก้มลงถามเด็กน้อยประจำเรือหมวกฟางทั้งสาม ซึ่งตอนนี้เรือของพวกเขาได้หยุดลงห่างจากเกาะการค้าเล็กๆไม่ไกลมากนัก(แยกกับพวกลอว์ไปแล้ว) เนื่องจากเสบียงที่ตุนไว้บางส่วนใกล้หมด กับความเลือดร้อนการผจญภัยของกัปตันเรือพวกเขาจึงตัดสินใจแวะที่เกาะนี้ และทุกคนพร้อมใจกันที่จะลงสำรวจไม่ก็ไปเดินเที่ยวเล่น ยกเว้นลูกๆของพวกเขา

"นานๆจะได้ขึ้นเกาะซักทีนะ" แฟรงกี้ถามบ้างด้วยความสงสัย

"ว่าแต่ลักส์ ทุกทีพอได้ขึ้นเกาะจะดีใจกว่าเพื่อนเลยไม่ใช่เหรอ?"อุซบก้มมองเด็กหญิงผมดำด้วยความสงสัย ก็อย่างที่ว่าเด็กน้อยที่มีเลือดนักผจญภัยเหมือนกับพ่อ พอเจอสิ่งแปลกใหม่หรือจะได้ขึ้นเกาะจะดีใจมากกว่าใคร

"จริงๆหนู...ก็อยากไปนะคะ...แต่"เด็กน้อยพูดด้วยสีหน้าซีดๆเล็กน้อยพร้อมดวงตาที่พร้อมจะปิดได้ทุกเมื่อ

"แต่ง่วงจนจะไม่ไหวแล้วอ่ะครับ"นาจิที่มีสีหน้าไม่ต่างจากลักส์เอ่ยตอบไปอย่างเนื่อยๆ

"แล้วใครใช้ให้นายนั่งเล่นสลาฟจนเกือบเช้ากันล่ะ"ซิกถอนหายใจออกมา

"ก็ลักส์อยากเล่นต่อเองนี่นา!"

"อย่ามาโบยให้หนูนะก็นาจิเองไม่ใช่เหรอที่เล่นแพ้แล้วขอแก้มือน่ะ!"ลักส์เรียกจิตวิญญาณแห่งความยุติธรรมของตัวเองโวยใส่นาจิแล้วกลับสู่สภาพหมดเรี่ยวแรงตามเดิม

"หา...นี่นายเล่นไพ่แพ้เด๋กผู้หญิง 5 ขวบเนี่ยนะ"แฟรงกี้ที่หัวเราะออกมานิดๆพูดกับนาจิ

"อย่าย้ำสิลุงแฟรง!"นาจิโวยใส่ไซบอร์กร่างใหญ่ก่อนจะเห็นมาทางเด็กหนุ่มผมสีดำ

"ฉันบอกให้นายช่วยเตือนก่อนเข้านอนไม่ใช่รึไง"

"ก็เตือนแล้วนะ...แต่พวกนายเอาแต่โวยวายไม่ฟังฉันเลยนี่นา"ซิกตอบ จริงๆเขาไม่ได้เรียกแค่รอบเดียวด้วยแม้เขาจะเข้านอนไปแล้วแต่ก็ยังตื่นมาดูอยู่เรื่อยจนถึงครั้งที่ 3 เลยตัดสินใจปล่อยไว้แบบนั้นเลย

"ให้พวกเด็กๆพักอยู่ที่เรือก็แล้วกัน"โรบินออกความเห็นบ้างทุกคนพร้อมใจพยักหน้าเห็นด้วย

"'งั้นฉันรับหน้าที่เฝ้าเรือพร้อมอยู่เป็นเพื่อนพวกเด็กตามดามแล้วกัน"โซโลพูดพลางขึ้นไปด้านบนของเรือที่เต็มไปด้วยอุปกรณ์ออกกำลังกายของเขา

"เสียดายจังเลยน้า...อยากให้ลูกไปด้วยจัง"ลูฟี่ลูบหัวลูกสาวเบาๆ หน้าของเขาแสดงอาการเสียดายออกมาเต็มที่เพราะนานๆทีจะได้เที่ยวเล่นในเมืองทั้งทีก็อยากพาลักส์ไปด้วย

"งั้นหนูของของฝากเยอะๆเลยนะคะ!"ลูฟี่เห็นเด็กสาวยิ้มร่าให้เขาแบบนั้นก็ขยี้หัวเธออย่างอดไม่ได้
"เอาล่ะงั้นไปกันเถอะ!"
.
.
.
ณ คฤหาสน์บนเกาะ

"เฮ้ย...ได้ยังว่ะ"

"ใกล้แล้วล่ะลูพี่"ชายสองคนกระซิบกันเบาๆจนแทบจะไม่ได้ยินยื่นสะเดาะกุญแจประตูบานใหญ่อยู่จนไม่นานนักก็เปิดประตูได้สำเร็จ

"เยี่ยม!"ชายผู้เป็นคนสะเดาะเผลอร้องออกมาเสียงดังจนโดนคนที่เป็นลูกพี่มะเหงกให้ไปทีนึง

"เบาๆสิเฟ้ย!"

"ลูกพี่ก็ด้วยนั้นล่ะ"

"เลิกทะเลาะกันเถอะครับรีบเข้าไปกันก่อนจะมีใครมาเห็นเถอะ"ชายอีกคนที่อยู่ด้านหลังพูดเตือนอีกสองคนก่อนที่จะพร้อมใจกันค่อยๆดันบานประตูออกแสงสีทองแวววับปรากฎขึ้นมาในทันที

"ท...ทอง"

"ของจริงด้วย"

"เรารอดตายแล้วลูกพี่!"ทั้งสามคนร้องออกมาแทบจะพร้อมกันก่อนที่จะช่วยกันโกยทองคำมากหมายใส่ถุงกระสอบใบใหญ่ที่เตรียมกันมา

"เยอะแบบนี้พวกเราสบายไปทั้งชาติได้เลยนะ"

"นั้นสิ"

"เฮ้ย...อย่ามัวแต่คุยเร่งมือกันหน่อยสิฟ่ะ"ไม่นานนักชายทั้งสามก็ทำหน้าที่โจรเสร็จสิ้นทั้งสามเตรียมจะหนีออกไปจากบ้านหลังใหญ่นี้ แต่ลูกน้องคนนึงเหลือบไปเห็นกล่องทองคำใบนึงวางไว้บนแท่นวางทองคำ (ไรต์ : มันจะทองไปไหนนิ)

"โหย...ลูกพี่ดูกล่องนี่สิ...ของในกล่องต้องเจ๋งแน่"ลูกน้องหนึ่งพูดพลางเอือมมือไปหวังจะหยิบกล่องใบนั้นมา

"เฮ้ยเจ้าบ้า!...อย่านะ!"

พรึ่บ

หวออออออออ!!

"!!"ทันทีที่กล่องทองถูกยกออกจากแท่นทองคำเสียงร้อง(นึกถึงไซเรน)ดังลั่นไปทั่วทั้งบ้าน

"มีผู้บุกรุก!"

"ไปจับมันมา!"เหล่ากลุ่มคนที่คาดว่าจะเป็นคนใช้ในบ้านต่างหยิบอาวุธออกมาแล้ววิ่งมาที่ห้องเก็บทองที่โจรสามหน่ออยู่

"เอาแล้วไงเอาไงดีล่ะครับทีนี้!...เป็นเพราะแกเลยนะ!"

"ข...ขอโทษ"

"เลิกบ้าได้แล้วตอนนี้ต้องหาทางหนี!"หลังจากพูดเสร็จหัวหน้าโจรก็วิ่งไปทางหน้าต่างแล้วขึ้นขอบหน้าต่างทันที

"เดี๋ยวลูกพี่!...อย่าบอกนะว่าจะโดดน่ะ!"ลูกน้องหนึ่งถาม

"ไม่ไว้หรอกลูกพี่!ข้างล่างเป็นน้ำนะครับ!"ตามด้วยลูกน้องสอง

"ไม่ได้จะโดดลงโวย! ฉันจะข้ามไปหลังคาอีกหลังต่างหาก"ลูกน้องทั้งสองที่วิ่งมาทางหน้าต่างด้วยชะเง้อมองระยะห่างระหว่างขอบหน้าต่างกับหลังคาบ้านอีกหลังด้วยสีหน้าที่บ่งบอกในทันทีว่าไม่ไหว

"เฮ้ย...อย่าทำหน้าแบบนั้นสิ...เราเป็นโจร!....ใช้สกิลโจรให้เป็นประโยชน์หน่อย!"คนเป็นลูกพี่พยายมปลุกใจอีกสองคนแต่ดูเหมือนจะไม่ทันการซะแล้ว

"ขโมยนี่หว่า!"

"จับมันเร็ว!"เท่านั้นล่ะโจรสามหน่อลืมความกลัวพร้อมใจกันหอบถุงทองกระโดดไปบนหลังคาโดยใช้สกิลโจร

"ย้ากกกกกกกกกก"

"เฮ้ยมันหนีไปทางถ้าเรือแล้ว!"คนรับใช้ในบ้านชะเง้อมองออกไปแต่ไม่มีใครกล้าที่จะกระโดดตามไปซักคน

"ย...แย่แล้ว!...มันเอากล่องทองใบสำคัญของหัวหน้าไปด้วย!"

"ว่าไงนะ!!!"คนรับใช้ทุกคนร้องออกมาพร้อมเพรียงกัน
.
.
.
.
ตัดกลับมาที่ท่าเรือ

"สองคนนั้นยังหลับอยู่อีกเหรอ"โซโลที่เดินหาวมาถามซิกที่นั่งอ่านนั่งสืออยู่ใต้ต้นส้มของนามิซิกพยักหน้าตอบกลับไปทันที

"ให้ตายสิหลับได้หลับดีจริงๆนะเด็กๆเนี่ย"

"คุณโซโลยังว่าได้อีกเหรอครับ...ทั้งๆที่ตัวเองก็พึ่งจะตื่นแท้ๆ"

"อึก!"โซโลถึงกับเถียงไม่ออกหลังจากฟังคำพูดย้อนมาถึงตนของเด็กหนุ่ม

"ก็จริงนะ...เอาจริงๆก็ไม่ได้อยากจะตื่นหรอกนะ"พูดเสร็จเขาก็ทำท่าจะเดินลงจากเรือ

"จะไปไหนน่ะครับ?"เด็กหนุ่มถามด้วยคามสงสัย

"ยัยนามิติดต่อมาบอกให้ไปช่วยถือของช้อปปิ้งให้น่ะสิ"โซโลเกาหัวไปมาอย่างหัวเสียงที่ถูกใช้งานในตอนที่ตนกำลังเฝ้าเือ(หลับ)อยู่แท้ๆ

"ไม่เป็นไรเดี๋ยวก็กลับมาแล้วล่ะอยู่คนเดียวได้ไม่เหงานะ"เขาพูดแหย่เด็กชายที่ตอนนี้เขม่นใส่เขาอยู่

"รีบๆไปเลยครับ"พูดจบซิกก็ลุกเดินเข้าห้องไปทันทีโซโลที่เห็นดังนั้นก็ยิ้มโบกมือให้ก่อนจะเดินลงจากเรือไป
.
.
.
.
ขณะเดียวกัน

"แฮ่กๆ...หนีมาไกล..เฮ่กๆ...ขนาดนี้คงไม่เป็นไรแล้วล่ะ"

"นั้นสินะ"

"เชอะ!...เอาทองมาแค่สามกระสอบทำเป็นห่วงไปได้"โจรสามหน่อที่วิ่งหนีตายมาหยุดที่ท่าเรือบ่นออกมาพลางหอบไปด้วย

"แต่เท่านี้คงพ้นแล้-"

"หามันเร็ว!"

"จับมันให้ได้!"ชายทั้งสามสะดุ้งตัวโหย่งในทันที

"ยังจะตามมาอีก!"ทั้งสามพูดพร้อมกัน

"ทำไมมันตื้อแบบนี้นะ!"ลูกน้องสองพูด

"แค่เศษทองคำไม่น่าตามล่ากันขนาดนี้นะ-"ไม่ทันไรตาของคนเป็นลูกพี่ไปสะดุดกับกล่องทองในมือลูกน้องของตนก็รู้ถึงบางอ้อเลยทันที

"นี่แกเอามาด้วยเรอะ!"

"ม...มันติดมือมาน่ะครับ"

"เวรเอ้ย!"

"เอาไงดีล่ะครับ..เอาไปคืนดีกว่ามั้ง-"พูดไม่ทันจบก็โดนมะเหงกไปอีกที

โป้ก!

"เจ้าโง่!...โจรที่ไหนเอาของไปคืนกันที่สำคัญถ้าเอาไปคืนก็โดนจับน่ะสิ!"

"อ่ะลูกพี่!...ตรงนั้นมีเรือลำใหญ่อยู่ด้วยล่ะ!"ลูกน้องสองชี้ไปทางเรือขนาดใหญ่ที่หัวเรือเป็นรูปสิงโต

"ดีล่ะขึ้นไปซ่อนกันก่อนแล้วกัน!"ไม่รอช้าทั้งสามรีบปีนขึ้นเรือไปอย่างรวดเร็ว ทันทีที่ขึ้นไปบนเรือทั้งสามก็ต้องตกตลึงกับความกว้างและความหรูหราของเรือลำนี้พวกเขามองรอบๆเรือ

"ดูเหมือนจะไม่มีคนนะครับ"ลูกน้องหนึ่ง

"เป็นเรือที่น่าอยู่อะไรแบบนี้เนี่ย"ลูกน้องสอง

"เฮ้ย!...ลูกพี่พวกนั้นแห่มาทางนี้แล้ว!"

"หา!"ทั้งสามรีบก้มหัวหลบทันที

"ไม่นานเจ้าพวกนั้นต้องหาเราเจอแน่เลย"ลูกน้องสองพูดออกมาอย่างกังวล

"ฮื้ย...ช่วยไม่ได้...พวกแกไปถอนสมอเรือเร็วเข้า"ลูกพี่สั่งทั้งสองคนที่ทำหน้าเหวอไปเรียบร้อยแล้ว

"ต...แต่นี่มันเรือเลยนะลูกพี่...ไม่ดีมั้งครับ"

"พวกแกจะไปถอนสมอหรือจะให้ฉันโยนพวกแกไปเจอพวกข้างล่าง!"เท่านั้นล่ะลูกน้องโจรทั้งสองรีบไปถอนสมอเรอใหญ่โดยทันที

และแล้วเรือลำใหญ่หัวสิงโตก็โดนกลุ่มโจรยึดไปเป็นของตัวเองแล้วเริ่มเรือออกทะเลไปโยหารู้ไม่ว่าเรือลำนี้เป็นเรือโจรสลัดและหารู้ไม่ว่าบนเรือลำนี้ไม่ได้มีแต่พวกเขาอยู่

........................................................................................
ขอโทษที่ไม่ได้อัพเลยนะคะ
ตอนนี้พิมพ์แบบเมาๆเล็กน้อยแล้วรู้สึกไม่ค่อยจะได้ไปฝั่งตัวหลักเลยแฮะ 555
ฝากติดตามกันด้วยจ้าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 24 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

56 ความคิดเห็น

  1. #39 FkTH089 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2562 / 23:30

    กราบบบท่านแอดค้าบบ

    อัพเถอะ

    55ผมรอน้องลักส์ยูววว55

    #39
    0
  2. #35 BKZ11 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2562 / 18:02
    .กราบไรต์งามๆ อัพทีครับ อยากอ่านมากๆถึงมากที่สุด จะตีลังการออ่านแลเวนะครับ
    #35
    0
  3. #34 nate20095 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2562 / 00:27

    อ้ายๆๆๆ มาแล้วครอบครัวโจรสลัด จะรอติดตามต่อไปนะคะ ขอบคุณแอดมินที่อัปให้อ่านค่ะ

    #34
    0